De sleutel met Kerst...

Wil mij ogen geven,

die zien waar en wanneer

mensen in nood zijn.

Wil mij oren geven,

die met liefdevolle aandacht

luisteren naar het levensverhaal

van armen en kleinen.

Wil mij een mond geven,

waarmee ik woorden

van troost kan spreken

Wil mij handen geven,

die jouw blijdschap

voelbaar maken voor anderen;

 en voeten,

die wegen van vrede gaan

Maar vooral...

Wil mij een hart geven,

dat durft beminnen

en dat van elk stukje aarde

een stukje hemel

probeert te maken

 
© Erwin Roosen

Gedachten gesloten op papier
een vlucht in een droom als herinnering,
gebundeld tot een boekje
in een eigen levenservaring.

Ik krijg vleugels bij de beelden
visioenen als ik ogen sluit,
poëzie in woorden
klanken zonder geluid.

Dicht de zinnen in strofen
voortgebracht uit gevoel,
een zoektocht door het leven
u mag komen kijken wat ik bedoel.

Vang mijn dromen met inkt
gemengd tot een gedicht,
gedeelde momenten
in mijn bundel vereeuwigd.

(auteur onbekend).

Open… de deurtjes van je hart.
Laat mij door jouw ogen kijken…
Open... je neergeslagen ogen.
Laat mij door je mond spreken…

Open... je dichtgeslagen mond.
Laat mijn geest,
door jouw geest waaien.
Laten jouw handen,
mijn handen zijn.
Laten jouw voeten,
mijn voeten zijn.

Weet dat ik veel van je hou,
In eenzaamheid, verdriet,
In de stilte van je leven,
In vreugde
Ik ben met je… in je

Ik geef je iets zonder iets terug te verlangen.
Ik ben met je,
Ik ben bewogen met je.
Ik blijf je trouw,
De grootste liefde die er bestaat,
is dat ik mijn liefde heb gegeven

(auteur onbekend)
 

Zondag 14 december  2008  

WORLDWIDE CANDLE LIGHTING
                                              
  
  

 May their light always shine

Children we remember
though missing from our sight
in honor and remembrance
we light candles in the night...

We will not forget
and every year in deep December
on Earth we will light candles
as we remember

©Jacqueline Brown



Opdat hun licht voor altijd zal stralen,
onsteken ouders, familieleden en vrienden
van overleden kinderen,
om 19u00 een kaars, en zetten die voor het raam.

Dit gebeurt ieder jaar weer op de 2de zondag van december
en dit over de hele wereld, vandaar de naam
"Worldwide Candle Lighting"

De gedachte erachter is om in de donkere dagen
voor Kerstmis,
waarin zoveel kaarsen ontstoken worden voor
de gezelligheid en voor de sfeer,
ook een kaars te ontsteken voor
een kind dat er niet meer is.

Zo worden de kaarsen in de ene na de
andere tijdzone telkens een uur na
elkaar aangestoken, zodat een golf van
licht de hele wereld overspoelt.





Ik steek een kaarsje aan voor onze zoon Geert*,
en voor elk kind dat nu in één of ander
gezin zo erg gemist wordt.
Mogen alle ouders, door deze actie,
 heel veel troost en steun vinden.


Doe jij ook mee ?

Nu al even ter herinnering brengen

dat het morgen,

Zondag 14 december,

Worldwide Candle light day is.

Dit wil zeggen dat mensen over de hele wereld

kaarsen aansteken in een tijdzone om 19u00

waardoor er in 24 uur tijd

 “een golf van licht”

over de hele wereld gaat

ter nagedachtenis van alle overleden kinderen.

Dit gebeurt elk jaar weer opnieuw

op de 2^de zondag van december.

Het is de “Internationale herdenkingsdag

 aan overleden kinderen”

Doen jullie ook mee ??

Straks worden het dagen
van drukte en feest
maar voor velen
van leegte
en troosteloosheid.

Meer dan ooit
blijven we attentievol nabij
wie moeilijk leven,
geen vriendschap
wordt gegeven
en ontzettend
eenzaam zijn

Zo zal met Kerstmis
in trieste ogen
weer wat blijdschap leven
en de hoop op een gelukkig zijn
dat voor altijd
leek verdwenen


naar Valeer Deschacht.

 
Je denkt misschien

dat je wat

moet zeggen,

Je denkt misschien

dat je me

moet opvrolijken,

Je wilt me misschien

weer zien

lachen en genieten.

Je denkt misschien

dat je me

moet troosten en adviseren

Wat ik vraag is dit:

wil je nog eens

en nog eens

luisteren naar mijn verhaal

naar wat ik voel en denk ?

Je hoeft alleen maar

stil te zijn

mij aan te kijken,

mij tijd te geven

Je hoeft mijn verdriet

zelfs niet te

begrijpen,

Maar als het kan slechts

te aanvaarden,

zoals het voor mij voelt.

Je luisterend aanwezig zijn

zal mijn dag anders maken

en feestdagen verlichten.

@ Marinus van den Berg

(uit dagen die je niet vergeet, een andere kalender)

Men zegt: liefde is een stormvloed,

Waarin menigeen verdrinkt

Men zegt: liefde is een oorlog

Waardoor je wordt verminkt

Men zegt: liefde, dat is armoe,

Met zorgen en getob

Ik zeg: liefde is een bloem

Eens komt ze uit de knop

Zijn ze groot, de moeilijkheden

Een probleem waarmee je loopt

Zijn de dingen niet gegaan

Zoals je had gehoopt.

Zet je open voor degene

Die je hart ’t meeste raakt

Leer te geven, niet te nemen

Dat is wat gelukkig maakt.

In de winter, in de sneeuw,

Ligt elk zaadje vaak een poos

Maar bedenk: door zonnewarmte

Groeit toch eens de mooiste roos

Bette Midler

Dromen zijn als golven
waarop je lekker drijft

Een droom is als een knuffel
die heel dicht bij je blijft

Dromen moet je koesteren
Het is een vuur dat in je brand

Als een engel die je troost geeft
met een warme hand

auteur onbekend

 Ik kijk in de donkere ogen

van het zwarte kind

jong en al verloren

aangespoeld op mijn droomeiland

die droevige jeugdigheid

geen begrip wat hem overkomt

Mijn vrouw

is in hemelse vervoering

hem te kunnen knuffelen

die jonge vreemdeling

die nog niet beseft dat hij

een vreemdeling is

Een foto is alles wat ik nog heb

waar het kleintje gebleven is

ik weet het niet

vreemd dat een mens

dit moet slikken

hopen dat het goed afliep

en wanhopig genieten

van mijn vakantie 

© Heymans Pierre 

Als ik slaap, thuis, waar ik woon,
heb ik steeds dezelfde droom.
'k Zie een wereld zonder haat of nijd,
zonder geweld en vijandigheid.

Waar mensen op voet van gelijkheid leven,
En niet door oorlog en terreur sidderen en beven.
Waar pure vriendschap nog bestaat,
En men niet aan haat ten onder gaat.

Ik hoop het ooit nog te beleven,
De jaren die me resten in m'n leven.
Tot ik ontwaak en mezelf vraag ;
Misschien voor morgen ???...
Niet voor vandaag. 

© E.Mondelaers
© eigen foto Klaproosje

                            

Ik wil een broertje, en een mooie rooie fiets
En een hele grote teddybeer maar meestal krijg ik niets
Ik wil een racebaan en een nieuwe toverdoos
Hoewel ik snel tevreden ben wordt m'n vader altijd boos
En hij wordt rood, en hij wordt rooier, hij spat bijna uit elkaar

eerst wel bovenaan rechts muziek uitklikken !

We hebben onze schoen gezet
Gaan we nu dan braaf naar bed?
Ben je mal, natuurlijk niet!
Strakjes komen Sint en Piet!
Ze zakken samen op Sints paard
Naar beneden in de haard!
Daarom houden wij de wacht
Als het moet de hele nacht!

Tegenwoordig moet alles steeds
duurder en groter,
origineler, hipper en idioter.
Maar daar doet de Sint niet meer aan mee.
Het gaat om de gedachte, om het idee.
Een nuttig cadeautje waar je iets aan hebt.
En niet iets waar je over op schept.
Dus geeft de Sint jou onverschrokken
een paar mooie, nieuwe sokken.


(auteur onbekend)

Elke morgen, kwart voor zeven
Klinkt in het pietenhuis muziek
Alle grote en kleine knechtjes
Doen dan ochtendgymnastiek

 Links en rechts…voor en achter

Een,twee, drie en  in de maat

Kopje rollen, bokje springen

Kijk toch eens hoe mooi dat gaat

Daarom ’s morgens, kwart voor zeven

Klinkt in het pietenhuis muziek

Alle knechtjes doen hun best dan

Bij de ochtendgymnastiek

Een droom, dat is een wens.
Over wensen kun je dromen.
En zo hoopt ieder mens.
Dat die ooit uit gaan komen.

De een leeft in een oorlog.
En droomt stil over vrede.
Een ander droomt van vroeger
Ongrijpbaar is het heden.

Een kind droomt dat de regenboog.
Het begin is van een boek.
Waarin hij zelf de hoofdrol speelt.
Naar avontuur op zoek.

Een zeeman zeilt de wereld rond.
Droomt van een zuchtje wind.
Als hij al vele dagen lang.
De luwte ondervindt.

Een eenzaam mens.
Droomt over, warmte om zich heen
Een vriendelijk woord, een hand die streelt.
Mijn God ik ben zo alleen.

Een moeder streelt over haar buik
Droomt teder van haar kind
Waarvan ze helemaal niets weet
En toch zo zeer bemint.

Een ernstige zieke
Droomt voorzichtig, over leven na de dood.
Als hij zijn noodlot heeft aanvaard.
Wordt dat verlangen groot.

En als je heel gelukkig bent
Dan kun je uren dromen.
Over de Liefde die je vond.
En hoe het is gekomen.

Hoe heerlijk is het niet.
Om tijdens stormen in je leven.
Te dromen over het eb getij.
Van een heel ver verleden.

Daarom mensen droom je droom.
Al is het iedere dag.
En mocht hij onvervulbaar zijn.
Aanvaard het met een lach.

auteur onbekend

Veel mensen zijn als thuislozen
hun leven lang op zoek naar "thuis"
Toch is een thuis geen plaats,
geen HUIS
maar IEMAND,
met een warm hart
dat op jou wacht,
...alleen op jou.


naar Phil Bosmans.

Als de duisternis valt
en iedereen de lichten gaat doven.
Gaat de ene wereld slapen,
terwijl alle sterretjes daarboven gaan stralen.

Iedereen heeft zijn sterretje.
Dat staat voor een dierbaar mens.
Kijkend naar dat ene sterretje,
doe je in gedachte die ene vurige wens.

Je voelt de warmte en de liefde
van dat ene sterretje naar je stralen,
die er op zijn beurt voor zorgt
dat je gedachten automatisch afdwalen.

Voel je soms de eenzaamheid
of ben je bang van verdriet weg te kwijnen…
Bedenk dan heel goed
dat ene sterretje zal altijd voor je blijven schijnen.

©foto Klaproosje1

dag bloggertjes,

Ik ben sinds woensdagavond weer thuis.
Zalig gewoon...

Het geheel liep niet van een leien dakje en nu heb ik mijn deel echt wel gehad...maar...de knieprothese zit wel goed op zijn plaats.



 
Eerst wel meer dan 10 x proberen voor een ruggeprik voor epidurale en dan uiteindelijk toch maar een volledige narcose krijgen, omdat de epidurale niet lukte.
Na de operatie, heel veel pijn....de pijnpomp werkte niet...en dit omdat het infuus niet goed instak, waardoor dus alle vloeistof overal in mijn arm en hand liep, behalve waar het eigenlijk moest zijn.
Gevolg...dikke gezwollen vingers, hand en arm en heel pijnlijk aanvoelen.
Hele hoge bloeddruk als gevolg van de pijn...27/12 !!

De eerste week na mijn operatie waren dan ook hels voor mij. Ook de eerste dagen bij het stappen heel veel pijn (vorige keer niet). Dit kwam omdat er een deel van de wonde ontstoken was. Nadat er wat wondvocht was genomen voor onderzoek en ik nadien de aangepaste medicatie kreeg, was dit na 2 dagen verholpen en kon ik zonder al té veel pijn stappen.
De oefeningen op de kinetec lukten mij aardig en reeds afgelopen maandag 24 november bereikte ik de 90 graden voor het knie-plooien. Resultaat ..ik mocht naar huis op woensdag.

Nu begint hier thuis de revalidatie...de oefeningen voor mijn knie...stappen...trappen lopen en natuurlijk rusten. Dat rusten gaat hier veel makkelijker omdat alles  rustiger verloopt dan in een ziekenhuiskamer waar voortdurend wel iemand in en uit loopt.

Ik wil langs deze weg de mensen bedanken die hier een woordje "moed" kwamen schrijven, die me een mailtje stuurden, maar vooral nen dikke merci aan diegenen die aan me dachten door een kaartje te sturen naar het ziekenhuis...een smsje te verzenden...én.. de verrassingen die Lydia en Linda voor me in petto hadden.
Superlief en dank u uit het diepste van mijn hart.
En dan ons lieve Rozemarijntje...zelf niet met een uitstekende gezondheid en toch steeds weer zo bekommerd om haar medemens...dankjewel lieve vriendin voor jouw vele kaartjes, telefoontjes en het ér zijn voor mij!!!

Nog even dit...mijn dochter wou regelmatig wat verslag komen schrijven hier, maar kreeg steeds een foutmelding...de code die ze inbracht werd niet aanvaard en dit zo enkele keren, en dus gaf ze het maar op om wat te komen melden...ook met de schrik om hier maar iets fout te doen.

Zo...dit was wat nieuws van me...momenteel kan ik niet veel tijd doorbrengen voor de pc, want dan doet mijn been te pijn, dus...bezoekjes afleggen bij jullie zit er voorlopig niet in.
Mijn blogje is nog wel enkele dagen voorgeprogrammeerd, zodat ik me hier ook geen zorgen over hoef te maken.

lieve groet aan iedereen.

Cécile