Mijn droomwereld...

Ik wil een broertje, en een mooie rooie fiets
En een hele grote teddybeer maar meestal krijg ik niets
Ik wil een racebaan en een nieuwe toverdoos
Hoewel ik snel tevreden ben wordt m'n vader altijd boos
En hij wordt rood, en hij wordt rooier, hij spat bijna uit elkaar

eerst wel bovenaan rechts muziek uitklikken !

We hebben onze schoen gezet
Gaan we nu dan braaf naar bed?
Ben je mal, natuurlijk niet!
Strakjes komen Sint en Piet!
Ze zakken samen op Sints paard
Naar beneden in de haard!
Daarom houden wij de wacht
Als het moet de hele nacht!

Tegenwoordig moet alles steeds
duurder en groter,
origineler, hipper en idioter.
Maar daar doet de Sint niet meer aan mee.
Het gaat om de gedachte, om het idee.
Een nuttig cadeautje waar je iets aan hebt.
En niet iets waar je over op schept.
Dus geeft de Sint jou onverschrokken
een paar mooie, nieuwe sokken.


(auteur onbekend)

Elke morgen, kwart voor zeven
Klinkt in het pietenhuis muziek
Alle grote en kleine knechtjes
Doen dan ochtendgymnastiek

 Links en rechts…voor en achter

Een,twee, drie en  in de maat

Kopje rollen, bokje springen

Kijk toch eens hoe mooi dat gaat

Daarom ’s morgens, kwart voor zeven

Klinkt in het pietenhuis muziek

Alle knechtjes doen hun best dan

Bij de ochtendgymnastiek

Een droom, dat is een wens.
Over wensen kun je dromen.
En zo hoopt ieder mens.
Dat die ooit uit gaan komen.

De een leeft in een oorlog.
En droomt stil over vrede.
Een ander droomt van vroeger
Ongrijpbaar is het heden.

Een kind droomt dat de regenboog.
Het begin is van een boek.
Waarin hij zelf de hoofdrol speelt.
Naar avontuur op zoek.

Een zeeman zeilt de wereld rond.
Droomt van een zuchtje wind.
Als hij al vele dagen lang.
De luwte ondervindt.

Een eenzaam mens.
Droomt over, warmte om zich heen
Een vriendelijk woord, een hand die streelt.
Mijn God ik ben zo alleen.

Een moeder streelt over haar buik
Droomt teder van haar kind
Waarvan ze helemaal niets weet
En toch zo zeer bemint.

Een ernstige zieke
Droomt voorzichtig, over leven na de dood.
Als hij zijn noodlot heeft aanvaard.
Wordt dat verlangen groot.

En als je heel gelukkig bent
Dan kun je uren dromen.
Over de Liefde die je vond.
En hoe het is gekomen.

Hoe heerlijk is het niet.
Om tijdens stormen in je leven.
Te dromen over het eb getij.
Van een heel ver verleden.

Daarom mensen droom je droom.
Al is het iedere dag.
En mocht hij onvervulbaar zijn.
Aanvaard het met een lach.

auteur onbekend

Veel mensen zijn als thuislozen
hun leven lang op zoek naar "thuis"
Toch is een thuis geen plaats,
geen HUIS
maar IEMAND,
met een warm hart
dat op jou wacht,
...alleen op jou.


naar Phil Bosmans.

Als de duisternis valt
en iedereen de lichten gaat doven.
Gaat de ene wereld slapen,
terwijl alle sterretjes daarboven gaan stralen.

Iedereen heeft zijn sterretje.
Dat staat voor een dierbaar mens.
Kijkend naar dat ene sterretje,
doe je in gedachte die ene vurige wens.

Je voelt de warmte en de liefde
van dat ene sterretje naar je stralen,
die er op zijn beurt voor zorgt
dat je gedachten automatisch afdwalen.

Voel je soms de eenzaamheid
of ben je bang van verdriet weg te kwijnen…
Bedenk dan heel goed
dat ene sterretje zal altijd voor je blijven schijnen.

©foto Klaproosje1

dag bloggertjes,

Ik ben sinds woensdagavond weer thuis.
Zalig gewoon...

Het geheel liep niet van een leien dakje en nu heb ik mijn deel echt wel gehad...maar...de knieprothese zit wel goed op zijn plaats.



 
Eerst wel meer dan 10 x proberen voor een ruggeprik voor epidurale en dan uiteindelijk toch maar een volledige narcose krijgen, omdat de epidurale niet lukte.
Na de operatie, heel veel pijn....de pijnpomp werkte niet...en dit omdat het infuus niet goed instak, waardoor dus alle vloeistof overal in mijn arm en hand liep, behalve waar het eigenlijk moest zijn.
Gevolg...dikke gezwollen vingers, hand en arm en heel pijnlijk aanvoelen.
Hele hoge bloeddruk als gevolg van de pijn...27/12 !!

De eerste week na mijn operatie waren dan ook hels voor mij. Ook de eerste dagen bij het stappen heel veel pijn (vorige keer niet). Dit kwam omdat er een deel van de wonde ontstoken was. Nadat er wat wondvocht was genomen voor onderzoek en ik nadien de aangepaste medicatie kreeg, was dit na 2 dagen verholpen en kon ik zonder al té veel pijn stappen.
De oefeningen op de kinetec lukten mij aardig en reeds afgelopen maandag 24 november bereikte ik de 90 graden voor het knie-plooien. Resultaat ..ik mocht naar huis op woensdag.

Nu begint hier thuis de revalidatie...de oefeningen voor mijn knie...stappen...trappen lopen en natuurlijk rusten. Dat rusten gaat hier veel makkelijker omdat alles  rustiger verloopt dan in een ziekenhuiskamer waar voortdurend wel iemand in en uit loopt.

Ik wil langs deze weg de mensen bedanken die hier een woordje "moed" kwamen schrijven, die me een mailtje stuurden, maar vooral nen dikke merci aan diegenen die aan me dachten door een kaartje te sturen naar het ziekenhuis...een smsje te verzenden...én.. de verrassingen die Lydia en Linda voor me in petto hadden.
Superlief en dank u uit het diepste van mijn hart.
En dan ons lieve Rozemarijntje...zelf niet met een uitstekende gezondheid en toch steeds weer zo bekommerd om haar medemens...dankjewel lieve vriendin voor jouw vele kaartjes, telefoontjes en het ér zijn voor mij!!!

Nog even dit...mijn dochter wou regelmatig wat verslag komen schrijven hier, maar kreeg steeds een foutmelding...de code die ze inbracht werd niet aanvaard en dit zo enkele keren, en dus gaf ze het maar op om wat te komen melden...ook met de schrik om hier maar iets fout te doen.

Zo...dit was wat nieuws van me...momenteel kan ik niet veel tijd doorbrengen voor de pc, want dan doet mijn been te pijn, dus...bezoekjes afleggen bij jullie zit er voorlopig niet in.
Mijn blogje is nog wel enkele dagen voorgeprogrammeerd, zodat ik me hier ook geen zorgen over hoef te maken.

lieve groet aan iedereen.

Cécile

 

Geluk is het licht,
Waar ieder naar smacht,
Hoe rijk je ook bent,
Geluk geeft je kracht.

Hoe lang ik ook zocht,
En waar ik ook keek,
Ik kon niets vinden,
Wat op mijn lichtje leek,

Nu kan ik weer lachen,
En voel ik me vrij,
Want ik heb het gevonden,
Dat licht, dat ben jij.

(auteur onbekend)

De zin van het leven ...

Is graag zien

En graag gezien worden,

In goede en slechte tijden,

Zonder verplichtingen

Of bijbedoelingen

De nodige vrijheid krijgen

Om zichzelf te ontwikkelen

En te ontdekken

Wat de wereld te bieden heeft.

De weg vinden,

Met vallen en opstaan,

Maar nooit het gevoel hebben

Alleen te zijn.

Wanneer het einddoel bereikt is,

Terug kunnen kijken

Zonder spijt, wrok of wroeging

Met een lach en een traan

Om de mooie herinneringen

Die nooit zullen vervagen…

©Doriene…

Ogen, groen, bruin of blauw

welke kleur hebben die van jou?

Hebben ze tranen of kijken ze blij

of knipogen ze soms naar mij?

Want ogen kunnen zoveel zeggen

zonder een woord uit te hoeven leggen.

Ze laten zien of iemand liegt

zelfs als iemand je bedriegt.

Ze kijken je ook verliefd aan

dan zie je ze vaak stralen gaan.

En zijn ze dof en glanzen ze niet

dan heeft zo iemand vaak verdriet.

Wil je dus niet worden bedrogen

kijk dan iemand recht in de ogen,

en wil je met iemand verder gaan

kijk hem of haar dan nog dieper aan.

(auteur onbekend)

Kon ik nog maar één keer zeggen

Ik hou van jou, mijn zoon

Kon dat nog maar even

Geert*,Ik hou van jou, 
en zal dat altijd blijven doen
 

Kon ik nog maar één keer zeggen

Wat mis ik jou,mijn zoon

Kon dat nog maar even

Geert*, Ik mis je,
weet je, ik mis je heel erg

Kon ik nog één keer
je stem horen, mijn zoon
Kon dat nog maar even

Geert*,
ik hoor nog steeds jouw stem
die zei...
dag mama tot straks...

Zoveel jaren ging je reeds van ons heen
men zegt steeds
dat de tijd alle wonden heelt
maar...men zegt er niet bij...wanneer

© Klaproosje1
©eigen tekening van Geert*,
hij studeerde aan de kunstacademie

GEERT*

Nooit meer jouw stem horen
Nooit meer jouw lach
Nooit meer jouw gelaat zien
 en die helderblauwe ogen
Neen, niet in dit leven 
In een ander leven misschien


In mijn hart blijf ik je dragen
In mijn hart blijf je bestaan 
Die plaats in mijn hart 
ja, die blijf ik koesteren
Die plaats in mijn hart
Daar komt niemand aan

je mama

Soms wordt een mens zowaar verlegen
door goedheid wat nog echt bestaat
dan valt er spontaan een traantje
die je dan maar lekker rollen laat.


Dan ga je bij jezelf te rade
bestaat er toch zoiets als licht ?
Je denkt er de hele avond over na
en ziet een glimlach op je eigen gezicht.


Want echt, die dingen die bestaan nog
en dat geeft je toch weer moed
vertrouwen wat je was verloren
maakt nu weer vele dingen goed.


Je krijgt iets wat van jou is
een soort vervulling van een wens
en dat heb je dan te danken
aan een heel bijzonder mens

(auteur onbekend)

(foto © Klaproosje1)

Kom maar onder mijn takken

Verschuil je in mijn groen

Net zoals de vogeltjes

Ook bij mij wel doen

Zoek er maar een plaatsje

Mijn arme, lieve kind

Ik ruis voor jou mijn blaadjes

Met de lieve zachte wind

Droog de tranen uit je ogen

Vertel het mij maar allemaal

Er is geen boom hier die niet luistert

Naar jouw verdriet en jouw verhaal

Is er even niemand anders

Die zijn armen om je kan slaan

Leg je armen om mijn stam heen

En laat de tranen dan maar gaan

Hoewel ik niet kan praten

Hoor ik wel wat je bedoelt

En ik denk dat voor je weggaat

Je mijn troost wel hebt gevoeld

Neem een blaadje van mij mee

Droog daarna je laatste traan

En weet dat er een boom is

Die voor jou zal blijven staan


(auteur onbekend)

dag lieve blogvrienden

Even komen dag zeggen aan jullie allemaal.
Vandaag word ik opgenomen in
het ziekenhuis voor operatie.

Ik wil nu reeds dank zeggen
 voor de vele lieve en bemoedigende woorden
die ik reeds van zovelen mocht ontvangen.
Dit geeft mij echt een enorme steun.

Op vraag van enkele blogvrienden,
plaats ik het adres van het ziekenhuis waar ik verblijf,
maar onthou...
voel u aub tot niks verplicht!

O.L.Vrouwziekenhuis
afdeling Orthopedie
Cécile
kamernr ?
Moorselbaan 164
9300 Aalst

Weet echter dat ik elk klein gebaar, woord, mail,
en bezoek aan mijn blogje
heel erg waardeer.

hele dikke virtuele knuff en tot binnenkort

Cécile

p.s. (het kamernr. zal vermeld worden in een reactie onder dit bericht)

 
Wie een hand geeft,
ontvangt een hand
Wie zijn hart opent,
ontvangt ontvankelijkheid
Wie interesse uitstraalt,
die krijgt interesse.

Wie omziet naar een ander,
zal zelf worden gezien.
Waar mensen zorgen hebben om elkaar,
daar wordt de draagbaarheid sterker.

Wie over en weer leeft zolang het kan,
die ontvangt meer leven.
Liefde is durven dromen van de warme zonneschijn.
In een huis van samenwonen, veilig en gelukkig zijn.

Blijven gaan met  nieuwe ogen,
zien wat niemand anders ziet.
Tranen huilen,
 tranen drogen en weer verder met een lied.
Telkens weer elkaar ontmoeten,
niet verdwalen in de nacht.

Handen die je warm begroeten,
woorden waarop word gewacht

(auteur onbekend)

Gisteren,
zaterdag 8 november 2008
huwden Ann en Maarten.
Voor al de aanwezige familieleden
met als bijzondere gasten én getuigen,
hun kinderen Paulien en Toone,
spraken zij tegenover elkaar hun huwelijksbelofte uit.



 

Getrouwd,
dat is met je hele wezen blij en warm,
koud en moe,
groot en klein zijn bij elkaar.
Dat is van top tot teen, met huid en haar
volop mens zijn, bij elkaar.

Getrouwd,
dat is zwijgend moe zijn,
onbegrepen,
niet in staat een weg te banen naar elkaar.
Dat is vragend, plagend,
lievend, gevend,
stil wachtend bij elkaar.

Getrouwd,
dat is getweeën groeiend als mensen
ieder naar zijn aard.
En daarin elkaar steeds weer boeien,
JIJ, bent mijn leven waard.



En ik eindig hier met de mooie woorden van Paulien...

dat mama en papa elkaar elke dag
even graag blijven zien.
Dat ze Toone en mij nog vaak laten zien
hoe mooi liefde kan zijn in duizend kleine dingen :
een lach, een lief woord,
een bloem, een verrassing,
een dankbare kus, een spontane knuffel

Ann en Maarten,
Een hele dikke proficiat met jullie Huwelijk
en dankjewel
dat wij bij dit prachtig feest aanwezig mochten zijn.

Blijf verder de weg gaan die jullie tot nu toe
gegaan zijn.
Beleef heerlijke mooie dagen,
tesamen met jullie kinderen.

Ann, is de dochter van de jongere broer van mijn man.
Sientje en Vik, nen dikke proficiat met het huwelijk van jullie kinderen