Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

Mijn zoon

Vandaag, zovele jaren geleden

werd ik voor het eerst mama

Vandaag, zovele jaren geleden

mocht ik jou voor het eerst

in mijn armen nemen

Mijn zoon

Vandaag, zovele jaren geleden

mocht ik je koesteren en liefhebben
en kreeg je een onuitwisbare
plaats in mijn hart

Mijn zoon,

Vandaag, na zovele jaren

heb ik jou nog altijd lief

en koester ik je diep in mij

Lieve Geert*

Vandaag, zou het jouw verjaardag zijn

maar…je bent er niet meer 
want je hebt voor altijd
een plaats gevonden bij de Heer.

(foto : Geert bij de geboorte)
Geert* werd net geen 20 - zie foto bij bericht van 21/11/2007

Gevonden,een sleutel
gevat in puur goud.
2007 jaar geleden gemaakt
maar nog steeds stralend
al is hij zo oud.

Er gingen harten mee open
en zo zal het blijven gaan.
Met Kerstmis in gebruik
is deze sleutel het wonder
dat eeuwig blijft bestaan.

Geeft liefde,licht en warmte
en stopt tijdelijk veel strijd.

Hier de sleutel is ook voor jou.
Open de deuren van je gevoel
en geef hem door aan je naasten.
Uiteindelijk is dat het doel.

(auteur onbekend)

Een Zalige en Vredevolle Kerst
aan Iedereen

  



Voor elke dag dat ik vergat
wat Kerstmis mij te zeggen had
ontsteek ik met wat stille spijt
een kleine kaars aan tederheid
en zet ze op de kandelaar
van elke dag het hele jaar
opdat elkeen van wie ik hou
ze telkens weer zien branden zou...

©Liske
dankjewel

Voor iedereen

Voor iedereen
die met de kerst alleen is.
Voor iedereen
waarvoor geen tafel is gedekt.
Voor iedereen
die voor zich uit moet staren.
Voor iedereen
die zich eenzaam voelt, net als de rest.
Voor iedereen
die hunkert naar wat liefde
naar wat warmte in het nest.

Derhalve aan iedereen gericht, 
hier  speciaal dit kerstgedicht.

als langzaam de nacht valt
over de verlichte aarde heen
komt dit overheersende gevoel
van heel alleen

Als de zon langzaam onder gaat
over een bloedrode horizon
dan wens ik dat
ik toveren kon en voor eeuwig
bij jou kon zijn

Als de maan de sterren bezoekt
en mijn gevoelens toont
mis ik jou het meest

Als de sterren dan stralen
fonkelt er enkel
een lichtje in mijn ogen
pretlichtjes die
aan zullen gaan op de dag
dat ik voor altijd mag aanschouwen
je zoete lieve lach...

Ik mis je lieverd...
bij de donkere nachten
kan ik enkel nog wachten
tot ik je weer zal zien...

(auteur onbekend)

Zondag 9 december 2007  

WORLDWIDE CANDLE LIGHTING
                                              
  



Opdat hun licht voor altijd zal stralen, ontsteken ouders, familieleden en vrienden van overleden kinderen, om 19.00uur een kaars,  en zetten die voor het raam.
Dit gebeurt ieder jaar weer op de 2de zondag van december,  
en dit over de hele wereld, vandaar de naam "Worldwide candle lighting".

De gedachte erachter is om in de donkere dagen voor kerstmis, waarin zoveel kaarsen ontstoken worden voor de gezelligheid en voor de sfeer, ook een kaars te ontsteken voor een kind dat er niet meer is.

Zo worden de kaarsen in de ene na de andere tijdzone telkens een uur na elkaar aangestoken, zodat een golf van licht de hele wereld overspoelt.

Ik steek een kaarsje aan voor mijn zoon Geert*, voor Kelseyke*, en voor elk kind dat nu in één of ander gezin zo erg gemist wordt.
Mogen alle ouders, door deze actie, heel veel troost en steun vinden.

Mijn lijstje voor de Sint

Geen snoep of marsepein
anders doen mijn tandjes  pijn

nee nee
lieve Sint
ik verlang eigenlijk niets voor mezelf
maar...
wat ik heel graag wil
is

voor alle kinderen op de aarde
een lieve mama en papa
een zacht bed om in te slapen
elke dag voldoende eten
de mogelijkheid om naar school
te kunnen gaan
geen nare ziekten
geen oorlog of geweld
geen traantjes in de ogen
heel veel warmte en liefde
en liefdevolle mensen om hen heen

lieve Sint, kan jij daar voor zorgen aub ?

© Klaproosje



en...wat staat er op jouw verlanglijstje ?

dag blogvrienden,

Ik hou het om gezondsheidsredenen even voor bekeken
hier in bloggenland.
Ik heb echt nood aan wat rust.

Maar...vooraleer dit te doen wil ik nog eens een welgemeende dankjewel zeggen aan de mensen die er de voorbije dagen "echt" voor me waren.

lieve groetjes aan iedereen en tot binnenkort.

Klaproosje1

Geert*

Het is zo stil hier in huis
Ik zie je foto staan

Jouw helderblauwe ogen,

kijken mij

zo liefdevol aan
mijn ogen branden
er vloeit een traan

Ik sluit mijn ogen

droom even weg
en hou mijn adem in
waarom moest je toch gaan

Je had nog een leven voor je staan

lieve Geert*

Ik mis je zo
ik mis je stem, je lach
ik mis die lege plaats aan tafel

elk uur

elke dag

Ik open weer mijn ogen
en kijk je foto aan

Jouw ogen lachen
mijn ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.

Onze zoon Geert*, overleed op 21 november 
reeds meer dan 10 jaar geleden
maar...
elke dag, elk moment, zijn we met ons hart en gedachten bij hem.
Geert* werd net geen 20

Langzaam

parelt een traan

langs jouw gedachte

De regen aanschouwt

mijn gelaat

en zachte wind

droomt het weg

Ogen mijmeren

in stille verten,

Verloren voeten

slenteren sporen

Ik zwijg

Smekende woorden

en zoekende handen

fluisteren mee:

Ik mis je

je nicht, Elke©

GEERT*

Nooit meer iets van je horen
Nooit meer iets van je zien
Niet in dit leven
In het hiernamaals misschien


In mijn hart blijf ik je dragen
In mijn hart blijf je bestaan 
Dat plekje in mijn hart
dat blijf ik koesteren
Daar komt niemand aan

je mama

 Laat een deurtje...

Laat een deurtje open staan...
voor de liefde die wil binnen gaan,
Het verwarmt je hart...
heelt... heel veel smart.

De liefde neemt heel veel weg van de pijn...
die er overal wel eens zal zijn!
Het doet je lachen en zingen...
en sommige swingen!

Het maakt de mensen gelukkig rondom jou...
omdat die ook houden van jou!
Een beetje warmte kan je ze geven...
door hun een lach van jou te geven!

Het geluk dat je deelt met anderen...
kan heel wat veranderen!
Het verwarmt ook hun hart...
en heelt hun smart!

(auteur onbekend)
(eigen foto)

Als langzaam de nacht valt
over de verlichte aarde heen
komt dit overheersende gevoel
van heel alleen

Als de zon langzaam onder gaat
over een bloedrode horizon
dan wens ik dat
ik toveren kon en voor eeuwig
bij jou kon zijn

Als de maan de sterren bezoekt
en mijn gevoelens toont
mis ik jou het meest

Als de sterren dan stralen
fonkelt er enkel
een lichtje in mijn ogen
pretlichtjes die
aan zullen gaan op de dag
dat ik voor altijd mag aanschouwen
je zoete lieve lach...

ik mis je lieverd...
bij de donkere nachten
 kan ik enkel nog wachten
tot ik je weer zal zien...

(auteur onbekend)

  




Kinderogen die stralen   
dat zijn parels in een gezicht
ze spreken zoveel verhalen
naar de buitenwereld gericht



Kinderogen die spreken
vertellen wat ze voelen
het kan menig hart breken
een gedachte doen omwoelen



Kinderogen zijn kwetsbaar
ze stralen het innerlijke uit
het raakt de gevoelige snaar
als die blik jou omsluit 
(auteur onbekend)

Fee, Inne, Wannes

    Hoe groter...

Hoe groter de wereld opengaat

Hoe kleiner je in de wereld staat

Waar mensen en dingen veranderd zijn

Waar de gouden beloofde bergen zijn

Donker en de diepte

Ademt het water van liefde

Alles wat zonder de liefde is

Blijft altijd zonder betekenis

Altijd vergeefs, want zonder

de liefde sterft ieder wonder

(auteur onbekend)

Het treurend ouderpaar in Vladslo  


ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader altijd iemands kind
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten

uit het lied : Duizend soldaten van Willem Vermandere

Vandaag 11 november 2007 herdenken wij het einde van de Eerste Wereldoorlog, nu 89 jaar geleden.
Vandaag gedenken wij ook de zovele slachtoffers die hun leven lieten in deze horror.

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
      In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
      In Flanders fields.

John Mc Crae

( treurend ouderpaar = eigen foto)

Liefde doet mensen

over water lopen

omdat er

op de oever

iemand staat

die hen

in wonderen

doet geloven.

Het is mooi

een Huis te zijn

voor het hart

dat je niet wil achterlaten..

Het is mooi

een Ladder te zijn

voor kinderen

die op een sombere dag

naar de zon willen klimmen..

Het is mooi

een Deur te zijn,

zachtjes knarsend

maar toch opengaand,

voor al wie wil binnengaan..

Het is mooi 

 een Raam te zijn

waarin het licht niet dooft

voor al wie denkt,

het is al laat...

(uit sprokkels)

  



Tijd

Tijd is te langzaam
om te wachten,
te bekrompen voor geluk,
hoezeer we het ook trachten.

Tijd

Te vlug om iets te presteren
om van elkaar te leren.
Te lang voor leed en smart,
te kort voor een nieuwe start.

Tijd

Maar voor de liefde,
voor het geluk,
en zelfs voor spijt,
duurt de tijd een eeuwigheid

(auteur onbekend)

  



Een hemel vol sterren
in een donkere lucht.
Ze schitteren van verre
ik wil ze plukken,heel vlug.

Dan maak ik een boeketje
voor de mensen van wie ik hou.
Wil ik ze daarmee vertellen
dat ik op hun liefde en vriendschap vertrouw.

Ik wil ze omarmen
met dat schitterende licht.
Hun harten verwarmen en ze
vertellen dat alles op liefde
en vriendschap is gericht.

Het zijn mooie dromen
die sterren,ik kan er niet bij.
Maar in mijn gedachten
krijgt eenieder een heel groot boeket van mij.

(auteur onbekend)

(eigen foto)

Herinneringen die je een plaatsje wil geven,
worden de Memories van een heel leven.

Soms zijn ze heel mooi,soms doen ze pijn
omdat Memories niet altijd mooi kunnen zijn.

Zij zitten van binnen, diep in je hart.
De nare vervagen, krijgen een plaatsje apart.

Want weet, achter alles schuilt het geheim
dat iedere mens ook eens anders kan zijn.

Idealen zullen altijd blijven bestaan, ook
als je met een herinnering verder moet gaan.

Koester iedere moment om gelukkig te zijn.
Memories zijn als een klein stukje zonneschijn.

Alles word anders als je dit hebt gemist,
de Memories van het verleden ooit hebt gewist.

Hoe dan ook, geef ze een plaatje van binnen,
laat de mooie momenten altijd overwinnen

(auteur onbekend)

   In deze dagen rond Allerheiligen en Allerzielen,
denken wij  "extra"
aan onze geliefden die we moeten missen. 

Velen onder ons, ikzelf inbegrepen,
hebben het dezer dagen dubbel moeilijk
bij het verwerken van dit verlies

Daarom
doet het zo goed dat er mensen naast je staan
die je begrijpen en je steunen.
Mensen die aanvoelen dat het nu effe wat
minder gaat en een luisterend oor voor je zijn.




Speciaal voor hen :

Je kunt alle stormen doorstaan en trotseren,

als er vrienden naast je staan,

ook al kunnen die niets meer doen

dan een woord zeggen , naar je luisteren

of een hand uitsteken.

Vrienden in je leven 

Zij, zijn de troost in elke nood

Dank u om een vriend(in ) te zijn!

Menslief

Ik hou van je

Soms voel je, je
zo eenzaam
en zo alleen
en wil dan graag
een paar armen om je heen
Iemand die vraagt
hoe het met je gaat,
En over de dagelijkse dingen
van de dag met je praat.

Iemand die zonder iets te zeggen
weet wat je bedoelt
Voor zo iemand heb
je dan een speciaal gevoel.
Zo samen op de bank met een
kop koffie of een glas wijn
En dan gelijk te weten dat die ander
er altijd voor je zal zijn.

(auteur onbekend)

(eigen foto)

  



Met je puzzelstukje ga je op weg
Enthousiast en met volle energie
wil je het leven delen.

Jijzelf bent een puzzelstukje, op weg
om te worden wie je bent.

Weet je,
een puzzelstukje is klein en lief,
maar ook broos en kwetsbaar.
Het heeft zijn scherpe en ronde kantjes.
Soms zal je een moeilijke dag hebben
maar ook vreugde en geluk zullen je deel zijn
waar je een glimlach uitstraalt,
een licht bent voor anderen die je nodig hebben,
omdat je er wil zijn voor anderen.

Op je weg kom je veel puzzelstukjes tegen:
ze staan symbool voor samenwerking,
verbondenheid, geloof in de ander,
vriendschap, gastvrijheid, engagement.
Ze zullen je hoop geven.
Ze zullen voor jou een steun zijn op je weg
in het samen bouwen aan de toekomst,
aan jouw toekomst!

met dank aan Wilfried
(sprokkels)

Vandaag loop ik de velden af

van mijn herinnering

Daar waar ik me 't liefst begaf

voel ik een siddering

en zie de weide weer vol jou,

je armen wijd om lief te kozen

Geen zwarte grond, geklapte rozen:

groen het gras, de lucht felblauw

Bewogen ben ik teruggekeerd

in 't heden en weer op mijn schreden

Er heerst stilte in het hof van Eden,

bevroren en geconserveerd

Maar licht doordringt elk klaproosblad,

verheft het veld tot lampionnen,

zee van duizend lentezonnen

daar waar ik jou heb liefgehad

met dank aan ©E. Mondelaers dat ik
dit gedicht mocht plaatsen
Met dank aan Sonnepon voor de mooie foto

klik voor powerpoint met deze tekst op mijn blogje Rosies

♥♥ ’t Klein deurtje ♥♥

Mocht er in het hart
van ieder mens
een deurtje openstaan,
waarlangs elkeen
op een stille wens
eens op bezoek kan gaan...

Dan was het hart
ook nooit meer dicht,
gesloten voor een ander.
En deelde men het brood wellicht
weer eervol voor elkander...

Verdrongen ware eenzaamheid
die soms in het hart dringt.
Als ergernis en haat of nijd
verdraagzaamheid verdrinkt.

Dan daalde ook weer de liefde neer
de hoop in elk gemoed,
dan werd de wereld vredig weer
en oorlog week voorgoed.

Dan mochten wij samen
een nieuwe wereld bouwen,
waar liefde en hoop samengaan,
geloof en ook vertrouwen.

Mocht ieder in zijn eigen hart
een deurtje ooit voorzien,
veel mooier zou en minder hard
het leven zijn misschien.

Zo….
bouw een deur
in het hart van jou
en laat ze open staan,
zodat eenieder die het wou
er eens kan binnengaan...

(auteur onbekend)

Dromen zijn als golven
waarop je lekker drijft

Een droom is een knuffel
die heel dicht bij je blijft

Dromen moet je koesteren
het is een vuur dat in je brandt

Als een engel die je troost geeft
met een warme hand.

(auteur onbekend).

 Troostend hart

 
Neem me in jouw armen,

druk me zacht tegen je aan,

zeg nu niets maar streel me even,

troost me, wil je... droog m'n traan.  

' k Voel me zo alleen ... verlaten,

m 'n liefste weg, mijn hart doet zeer,

dank je dat je mij wil troosten,

aan een vriendin, heb ik nu meer...

© E.Mondelaers

   
  Dag lieve blogmaatjes

 ben terug uit vakantie
10 dagen lekker genieten aan de Turkse Riviera
10 dagen heerlijke verwennerij
10 dagen genieten van de warmte van het zonnetje
10 dagen lekker niets doen
10 dagen lieve mensen ontmoeten
10 dagen cultuur opsnuiven
10 dagen...veel te vlug voorbij

en na die 10 dagen
afscheid nemen...van de mensen die je er leerde kennen
voor mij altijd weer even moeilijk

maar ook...het verlangen
naar het heerlijke weerzien 
met mijn kinderen en kleinkinderen
die mij zo dierbaar zijn
en
naar het weerzien van familie en vrienden


Klaproosje1


(eigen foto)

   Vriendschap

Vriendschap is verdraagzaamheid
Samenspannen zonder spijt

Verliefdheid is een warme storm

Plots verlangen zonder norm

Gevoel is een vlinder die zweeft

En een aangename rilling geeft

Liefde is een gevoel dat groeit

En alle dagen mooier bloeit

(auteur onbekend)

Sta even stil

Draai je niet om

En kijk ook niet vooruit

Tel de seconden

Niet de uren

Adem in en uit.

Sta even stil

En leg je armen

Langs je lijf

Voel je voeten

Op de aarde

Want dit is je verblijf

Sta even stil

En weet het weer

Leg het nooit iemand uit

Aan liefde

Is niets uit de leggen

Adem haar in en uit.

Liselore Gerritse.

eigen foto

  



Maak tijd om…

 Maak tijd om te werken,

Het is de prijs die je voor je resultaten betaalt

Maak tijd om na te denken,

Het is de bron van je kracht.

Maak tijd om te spelen,

Het is het geheim van je jeugd

Maak tijd om te lezen

Het is de basis van je kennis

Maak tijd om je vrienden te helpen en te verblijden,

Het is een bron van vreugde

Maak tijd om te beminnen,

Het maakt je leven tot een zegen

Maak tijd om te dromen,

Het tilt je op naar de sterren

Maak tijd om te lachen,

Het is het lied dat de harten lichter maakt

Maak tijd om positief te zijn

Het is een deel van langer leven

Maak tijd om er eens uit te zijn

Het is een zalig gevoel

Maak tijd voor je gezin,

Het is de bron van grote rijkdom

Maak tijd om te danken

Het brengt je dichter bij elkaar.

Angelique Hoevelinck

(eigen foto)

  



  Je leven delen

 Een goed mens worden

Begint met iets goeds te doen

Eens daarmee bezig

Het niet moe worden

Volhouden

Blijven geloven dat het echt goed wordt,

Niet alleen voor jezelf

Maar ook voor alle mensen

Dan, en alleen dan, ben je op goede weg.

Het leven is net een zwaar gevulde boekenkast,
gerangschikt in verleden, heden en toekomst.
De planken van die kast dragen vaak een zware last,
maar zijn toch in een gezamenlijke overeenkomst.

Verleden, heden en toekomst dat is het pad van het leven,
dat is allang en breed voor je bepaald.
En of je het nu wel of niet wil, je gaat het beleven,
soms overwin je het en soms heb je gefaald.

Maar dat is het leerproces waar je doorheen zal gaan,
en dat is toch het mooiste van het pad van het leven
Soms met een lach en soms met een traan,
maar je maakt het mooiste ervan dat is je streven.

Dus eens in de zoveel tijd ruim je wat op,
je bekijkt de boekenkast met andere ogen.
En de boeken van 't verleden helemaal achterop,
want die verleden tijd is allang vervlogen.

Maar weg doen dat kan helaas ook weer niet,
want het verleden maakt ook wie je nu bent.
Je weet nog niet wat heden en toekomst je biedt,
dat maakt het levenspad aan jou nog niet bekent.

Dus maak een plank vrij in je boekenkast,
voor de nieuwe boeken die gaan komen.
en wie weet word je wel erg verrast,
dat het uit gaat komen, die mooie dromen.

(auteur onbekend)

VERGEVEN

Vergeven is

iemand bevrijden

uit pijn en schuld

Is nieuwe kansen geven

aan je medemens

Is een hand reiken

om over schuld en zwakheid

heen te komen

Vergeven is

weer zon brengen

in een eenzaam hart

Is een muur afbreken

tussen mij en de anderen

Is een brug bouwen

naar de anderen toe

Is opnieuw de andere

even graag zien als jezelf

Het is eigen pretentie

op zak steken

Vergeven is

Vergeten

ook al kost het pijn

Is woorden spreken van verzoening

Of zomaar omhelzen zonder woorden

Of opnieuw op weg gaan

Hand in hand.

(auteur onbekend)

(eigen foto)

Beloof jezelf…

Zo sterk te zijn

dat niets de vrede van je hart kan storen

Vreugde en blijdschap te geven

aan elke mens die je ontmoet

Je vrienden te laten ervaren

dat zij tot grote dingen in staat zijn

De zonkant van het leven te zoeken

en steeds optimistisch te blijven

Alleen aan de goede dingen te denken

Alleen daarvoor te werken

en altijd het beste te hopen

Je evenzeer te verheugen over het succes van anderen

als over de vordering van jezelf

Je fouten van gisteren te vergeten

en je volledig te richten op de dingen van morgen

Een rustige zelfbeheersing te bewaren

en te glimlachen naar alles en iedereen

Zoveel tijd aan je eigen vooruitgang te besteden

dat je kans je ontbreekt om anderen te kritiseren

Te groot te zijn om zorgen te maken

Te edel om wrevelig te worden

Te sterk om angstig te zijn

en te gelukkig om onvrede te laten in je hart

(C.D.Larson)

Thuis zijn

Is een plek bezitten om lief te hebben

Is ruimte krijgen om te dromen en te mijmeren

Hardop te praten

Te keuvelen en te leuteren,

zo maar omdat het ons lust,

Is bezig zijn voor anderen,

Soms hard zwoegen,

maar dan veeleer een mogen dan een moeten

Thuis zijn
Is waar men hard zingen mag,

Maar ook bijwijlen stil kan zijn vol zalige vree

Daar kunnen de ups en downs hun eigen ritme gaan,

Ongestoord zonder de liefde stuk te slaan

En al scheurt door dit huis ooit een bitsig woord,

dan lokt de verzoeningsgenade in dit oord.

Als de stilte soms pijn doet
of een woord

dreigt te kwetsen,

Kan het hart er spreken

in een warme zoen en een vredige blik.

(eigen foto)

  




Ieder mens op deze aarde
Heeft het recht op een beetje geluk
Jong of oud, zwart of wit
We verdienen het stuk voor stuk

Samen op deze mooie fijne wereld
We kunnen nog zoveel leren van elkaar
We zullen deze aarde moeten delen
Om met z’n allen te kunnen leven zonder gevaar.

Pril begin, op ontdekking,

Wat het leven brengen zal,

Wordt omringd, al door velen

Van wie ik reeds de harten stal

Wil heel graag mijn liefde geven,

Aan diegenen die met mij

Naar geluk en vrede streven,

In een wereld zorgenvrij.

Leer me leren, in dit leven

Help me lopen, mijn weg te gaan,

Laat me in je hartje wonen,

Wees de rots in mijn bestaan!

 
© E . Mondelaers.

  



Wanneer je in het leven
nooit eens een glimlach ziet,
dan mis je zoveel vreugde
en troost in je verdriet.
Wat kan een enkele glimlach
al hartverwarmend zijn.
Een glimlach of een knipoog
brengt glans en zonneschijn.

Je kunt niet altijd lachen,
geen mens die dat ook vraagt.
We weten allemaal wel
dat elk een kruis hier draagt.
Bedenk dat door jouw glimlach
een vonkje overspringt,
dat soms bij de mensen
diep in hun hartje dringt.

Een vriendin heeft ooit gezegd :

Als achteruit kijken pijn doet

En vooruit kijken

Je bang maakt,

Kijk dan naast je

En weet dat ik daar altijd zal zijn

Ik heb achteruit gekeken

En het heeft pijn gedaan

En dit zal nooit verdwijnen

Ik heb vooruit gekeken

En toen had ik schrik

Dit zal ook nooit weggaan

Maar naast me

Is er slechts een klein deeltje

pijn en schrik

Er is wel een groot deel

Van andere dingen

Ik probeer niet meer

Achteruit of vooruit te kijken

Maar als het toch doe

Moet ik opnieuw beginnen

En hopen dat alles goed komt

Jana.

  




Ik zoek een plek waar ik gelukkig kan leven
waar iedereen het beste van zichzelf wil geven
waar je kan werken en zingen, dansen en springen,
leven in de zon.

Ik zoek een huis op een heuvel met een grasplein er rond
het moet een huis zijn waar we samen kunnen spelen
en waar we lief en leed te samen kunnen delen.

Ja ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben
en geven al wat ik in me heb.
Ja ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben
en geven al wat ik heb.

Met dank aan Silke voor de tekst.

 (eigen foto)