iemand zei ooit....

  




Ik zoek een plek waar ik gelukkig kan leven
waar iedereen het beste van zichzelf wil geven
waar je kan werken en zingen, dansen en springen,
leven in de zon.

Ik zoek een huis op een heuvel met een grasplein er rond
het moet een huis zijn waar we samen kunnen spelen
en waar we lief en leed te samen kunnen delen.

Ja ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben
en geven al wat ik in me heb.
Ja ik wil doen wat ik kan, zijn wie ik ben
en geven al wat ik heb.

Met dank aan Silke voor de tekst.

 (eigen foto)

  





Woorden op papier vervagen
Verdwijnen na een poos in de tijd
Maar woorden in je hart geschreven
Die blijven bestaan een eeuwigheid

Want je kan alles schrijven

Oprecht of niet gemeend

Ze kunnen uit je hart komen

Of van een ander geleend

Woorden zijn immers geduldig

Met woorden kan je iedereen aan

Maar al die geschreven woorden

Zijn na een poos toch weer vergaan

Schrijf daarom geen woorden

Woorden die je niet echt meent

Je kan dan beter maar zwijgen

Zo kan je respect voor jezelf krijgen

Zeg liever met gebaren

Hoeveel je om iemand geeft

Dat blijft veel langer leven

Dan ongemeende woorden opgeschreven

(schrijver onbekend)

Powerpoint mét deze tekst kan je vinden op mijn blog

https://blog.seniorennet.be/rosies

Een nadenkertje

Er was eens een amfitheater,

Met daarin duizend toeschouwers

Op een avond, in het licht van de felle schijnwerpers

Staat daar plots een jongen in het midden van het podium

Hij strijkt één lucifer aan

“Kun je het zien?”, roept hij

Maar bijna niemand van die duizend toeschouwers
ziet iets

En iedereen maar lachen !

“Doof dan nu even alle lichten”, vraagt de jongen

Nu is het opeens pikdonker

Dan strijkt hij opnieuw het lucifertje aan

En vol verbazing zien ze het nu allemaal…

Dat piepkleine vlammetje

“neem alle lucifers en steek ieder van jullie eentje aan”

vraagt de jongen verder

Zo doen ze

En die duizenden kleine vlammetjes zetten het hele amfitheater

In een zee van licht

…net een zon, waaraan iedereen zich voedt.

Een vuurpoel van enthousiasme,

Een vuurpoel van goede initiatieven,

Van geluk,

Van volharding,

Van goede moed,
Een vuurpoel vol van samenhorigheid.

(tekst bij viering 25 jaar Don Boscospeelplein)

Remember the day of 11-09-2001

Een dag die voor altijd diep in ons geheugen en ons hart
zal gegrift staan

Een dag waarvan iedereen zich nog precies herinnert
 waar men was op het ogenblik
toen men dit nieuws vernam via de media

Laten wij ook  na 6 jaar nog even stilstaan bij dit drama
waarbij zovele mensen het leven lieten

De uil zat op een dikke tak
Met zeven zuurtjes in een zak.

De egel riep van bij de haag:
'Ik lust die zuurtjes ook zo graag!'

De tor riep van een grote steen:
'Ach, lieve uil, mag ik er één?'

't konijntje riep vanuit zijn hol:
'Op zulke zuurtjes ben ik dol!'

De hagedis riep uit de hei:
'Toe uiltje, geef er één aan mij!'

En wat deed de uil?
Hij schudde zijn gierige uilenkop
En at vlug ALLE zuurtjes op!

(Diet Huber)

(eigen foto)

  



Deze mooie tekst werd voorgedragen tijdens de huwelijksmis van vrienden. Toont nogmaals hoe sterk liefde kan zijn.


Bemin je de maan?
Ja, ik bemin de maan
hoe sterk ?
Zo sterk
als de nacht haar
diepste geheimen influistert

Bemin je de zon ?
Ja, ik bemin de zon
Hoe groot ?
Zo groot
als de ochtend
in haar gloed ontwaakt

Bemin je de zee ?
Ja, ik bemin de zee
hoe hevig ?
Zo hevig
als haar golven
het strand omarmen

Bemin je de roos ?
Ja, ik bemin de roos
hoe diep ?
Zo diep als haar geur
schoonheid schenkt

Bemin je mij ?
Ja, ik bemin jou
hoe krachtig ?
Zo krachtig
dat de maan
 de zon
  de zee
   de roos
jaloers zijn op jou
die ik bemin.


Patricia de Corte

   
 



Het leven is
geen kleinigheid,
maar het bestaat wel
uit kleine dingen

  



Een nieuw schooljaar!
nieuwe boeken,
nieuwe schriften,
een nieuwe juf of leraar
en een nieuw klaslokaal.

In ons hoofd
nog de blije herinneringen
aan een lange vakantie.
Aan het lekker niets doen
en spelen.
Aan het laat opblijven
en langer slapen.

Nu is het weer vroeg uit bed.
Boekentassen sleuren.
Stilzitten
en aandachtig luisteren.
Schrijven en straks
weer huiswerk maken.

Een nieuw schooljaar
is tevens ook
een nieuw begin.
Samen hopen en verlangen
om eerlijk ons best te doen.

Een nieuw begin
om in elkaar een vriend te zien,
te houden van elkaar.

Een nieuw begin!
weer samenkomen met onze
vriendjes of nieuwe vriendjes
ontdekken.

Een jaar vol versgebakken
kansen om aan elkaar te tonen,
wat we voor onszelf en
de anderen waard willen zijn.

Een heel fijn nieuw schooljaar gewenst
aan alle leerkrachten
én alle kinderen
die na deze 2 maanden verlof
terug vol goede moed van start gaan

  



Als iemand nu de moed eens had,
Om voor het aangedane kwaad
Geen vergelding meer te vragen…

Als iemand nu de moed eens had

Om schulden

Van mensen en van landen

Onvoorwaardelijk te schrappen…

Als iemand nu de moed eens had,

Om vertrouwen te geven

Aan wie niet te vertrouwen is,

Om te luisteren

Naar wie het niet kan zeggen,

Om te kijken

Naar wie altijd over het hoofd werd gezien…

Is het naïef ?

Misschien.

Maar zeg eens

Is er nog een andere weg

Dan deze naïviteit

Om deze spiraal

Van honger, onrecht, geweld

Te doorbreken ?

Als wij nu eens

De moed hadden…

Eén stap is genoeg

Om het leven te doen openbreken

Tot een hart van vrede.

Zie je me ?

NEE ?

draai je eens om ,

zie je me nu ?

NOG NIET ?

draai je nog eens om

zie je me nu al ?

NOG STEEDS NIET?

ik zie jou wel hoor !!

want je hebt een speciaal plaatsje

IN MIJN HART

'k geniet van iedere morgen,

van elke nieuwe dag.

Zoveel kleine dingen,

die ik steeds weer beleven mag.

'k Geniet van alle leven,

al 't moois in de natuur.

Het ligt er zo voor 't grijpen,

zo ongerept en puur.

'k Geniet van m'n geliefde,

van haar streling, zo lief en zacht.

Ik zie passie in haar oogskes,

telkens ze naar me lacht...

Met dank aan © E.Mondelaers.

  




 Als ik echt
kon toveren was er voor altijd vrede, 
geen haat en ongelijkheid.

Als ik echt
kon toveren dan was er geen honger
en armoede in de wereld.

Als ik echt
kon toveren waren er geen gifschandalen.

Als ik echt
kon toveren was er nog een ongerepte natuur
waar wij allen tenvolle van kunnen genieten

Als ik echt
kon toveren dan gaf ik een uitstekende
gezondheid aan iedereen.

Als ik echt
kon toveren was er veel vreugde en
 blijheid onder de mensen,
veel plezier zonder zorgen,
geen pijn en leed.

Maar...
 Ik kan niet toveren
maar wel wensen dat het voor een ieder beter wordt
en daar kunnen we allemaal aan meewerken
door wat liever met je naaste om te gaan.

Zeg eens goede dag, lach,  en maak een praatje
maar vooral...
toon eens interesse in de ander.
Dan ziet de wereld er opeens een stuk vriendelijker uit.

  



Voor alle mamakes, moekes, mams, oma's, omaatjes, moma's, grootmoeders, omi's die morgen in het Antwerpse
Moederdag vieren

Maar ook voor allen die morgen hun naamdag vieren,
 zoals diegenen die Maria, Marie, Anne-Marie,
Marie-Jeanne, Marina, Marianne, Marjan,
Mia, Mie, Mieke, Ria, Martine,
Tina, Rosemarie, Marie-Rose enz. noemen.

EEN HELE DIKKE PROFICIAT

  



Deze mooie tekst vond ik op een kaart voor mijn verjaardag !

Wat een speciale dag is een verjaardag
Een verjaardag is een dag
om het vorige jaar te vieren
en een dag vol met beloftes van wat er voor je ligt.

Dus heb ik vandaag een handvol wensen voor je...

Ik wens je een stralende lach en plezier...
het soort waarvan je hart vol stroomt.

Ik wens je vrede...
troost en kalmte van binnen om je door elke dag heen te helpen.

Ik wens je geheimzinnigheid en verrassingen...
want die geven ons leven smaak.

Ik wens je moed...
voor die dagen die om welke reden dan ook
gecompliceerder en moeilijker lijken.

Ik wens je hoop...
dat je je altijd zult realiseren
dat er aan het einde van elke tunnel een regenboog wacht.

En ik wens je liefde...
want niets geeft het hart zo'n gevoel
van waardering en vult de ziel zo met de belofte
dat je belangrijk bent voor anderen.

Ik bind deze wensen
als een bos bloemen bij elkaar
en geef ze je in de hoop dat jouw
verjaardag geweldig zal zijn.

 (Betsy Bertram)

DANKJEWEL

voor de zovele kaartjes
zowel in mijn mailbox
als hier bij mij thuis
de verrassende telefoontjes
en bezoekjes
de vele sms-jes
voor al die  onverwachte mails
de lieve woorden op mijn blog
heel veel attenties en lieve wensen
maar vooral...
de warme hartelijkheid die ik mocht ervaren
van het samenzijn met zovele schatten vandaag

DANKJEWEL
dit alles maakte mijn verjaardag REUZE !

Het heeft me allemaal enorm ontroerd
 
Cécile

Samenleven is niet zo gemakkelijk,
zelfs niet als je elkaar lief hebt.

Maak je geen illusies,
je zal jezelf en de ander nooit helemaal begrijpen.

De ander zal dingen doen, waarvan jij zegt :
 “hoe is dat mogelijk?”

Soms zal je voor jezelf een raadsel zijn en denken:

Hoe bestaat het dat ik zoiets doe !

Eerst draag je elkaar
in enthousiasme en zonder zorgen,
dan draag je elkaar
en tenslotte moet je vechten
voor je liefde na elk onbegrip.

Na elk incident is er dan
dat wel-willen en niet-kunnen,

Die onmacht en die pijn.

Willen spreken
en geen woord over je lippen krijgen,

Willen strelen
en je hand stijf voelen worden in een vuist,

Willen glimlachen
en je gezicht vertrekken tot een grimas,

Willen omhelzen
en als een stuk hout naast de ander blijven zitten,

Willen vergeven en toch zeggen :
“waarom heb je dat gedaan?”

Voor al die keren
dat we de ander niet begrepen,

Voor al de keren
dat we de ander niet konden vergeven,

Zeggen we nu : “hoe is dit toch mogelijk!”

We zijn weer thuis
van ons verlof op Texel
en hebben
echt genoten van :

Heerlijke wandelingen
De prachtige natuur
De lekkere geuren  in de duinen
van kamperfoelie, eglantier en orchideën
De geur van sparrenbossen

Al  de geluiden om je heen
Het ruisen van de zee
Het schreeuwen van de meeuwen
De wind die door je haren speelt
Spelende kinderen

Een kopje koffie op een terras
Naar mensen kijken
die keuvelend de winkelstraat
doorlopen

Lieve mensen ontmoeten
Praten
Lachen
Genieten

Maar ook
Tijd maken voor elkaar
Tijd die op dat moment van geen tel is
want
Het is vakantie !