Het puzzelstukje

Vandaag loop ik de velden af

van mijn herinnering

Daar waar ik me 't liefst begaf

voel ik een siddering

en zie de weide weer vol jou,

je armen wijd om lief te kozen

Geen zwarte grond, geklapte rozen:

groen het gras, de lucht felblauw

Bewogen ben ik teruggekeerd

in 't heden en weer op mijn schreden

Er heerst stilte in het hof van Eden,

bevroren en geconserveerd

Maar licht doordringt elk klaproosblad,

verheft het veld tot lampionnen,

zee van duizend lentezonnen

daar waar ik jou heb liefgehad

met dank aan ©E. Mondelaers dat ik
dit gedicht mocht plaatsen
Met dank aan Sonnepon voor de mooie foto

klik voor powerpoint met deze tekst op mijn blogje Rosies

♥♥ ’t Klein deurtje ♥♥

Mocht er in het hart
van ieder mens
een deurtje openstaan,
waarlangs elkeen
op een stille wens
eens op bezoek kan gaan...

Dan was het hart
ook nooit meer dicht,
gesloten voor een ander.
En deelde men het brood wellicht
weer eervol voor elkander...

Verdrongen ware eenzaamheid
die soms in het hart dringt.
Als ergernis en haat of nijd
verdraagzaamheid verdrinkt.

Dan daalde ook weer de liefde neer
de hoop in elk gemoed,
dan werd de wereld vredig weer
en oorlog week voorgoed.

Dan mochten wij samen
een nieuwe wereld bouwen,
waar liefde en hoop samengaan,
geloof en ook vertrouwen.

Mocht ieder in zijn eigen hart
een deurtje ooit voorzien,
veel mooier zou en minder hard
het leven zijn misschien.

Zo….
bouw een deur
in het hart van jou
en laat ze open staan,
zodat eenieder die het wou
er eens kan binnengaan...

(auteur onbekend)

Dromen zijn als golven
waarop je lekker drijft

Een droom is een knuffel
die heel dicht bij je blijft

Dromen moet je koesteren
het is een vuur dat in je brandt

Als een engel die je troost geeft
met een warme hand.

(auteur onbekend).

 Troostend hart

 
Neem me in jouw armen,

druk me zacht tegen je aan,

zeg nu niets maar streel me even,

troost me, wil je... droog m'n traan.  

' k Voel me zo alleen ... verlaten,

m 'n liefste weg, mijn hart doet zeer,

dank je dat je mij wil troosten,

aan een vriendin, heb ik nu meer...

© E.Mondelaers

   
  Dag lieve blogmaatjes

 ben terug uit vakantie
10 dagen lekker genieten aan de Turkse Riviera
10 dagen heerlijke verwennerij
10 dagen genieten van de warmte van het zonnetje
10 dagen lekker niets doen
10 dagen lieve mensen ontmoeten
10 dagen cultuur opsnuiven
10 dagen...veel te vlug voorbij

en na die 10 dagen
afscheid nemen...van de mensen die je er leerde kennen
voor mij altijd weer even moeilijk

maar ook...het verlangen
naar het heerlijke weerzien 
met mijn kinderen en kleinkinderen
die mij zo dierbaar zijn
en
naar het weerzien van familie en vrienden


Klaproosje1


(eigen foto)

   Vriendschap

Vriendschap is verdraagzaamheid
Samenspannen zonder spijt

Verliefdheid is een warme storm

Plots verlangen zonder norm

Gevoel is een vlinder die zweeft

En een aangename rilling geeft

Liefde is een gevoel dat groeit

En alle dagen mooier bloeit

(auteur onbekend)

Sta even stil

Draai je niet om

En kijk ook niet vooruit

Tel de seconden

Niet de uren

Adem in en uit.

Sta even stil

En leg je armen

Langs je lijf

Voel je voeten

Op de aarde

Want dit is je verblijf

Sta even stil

En weet het weer

Leg het nooit iemand uit

Aan liefde

Is niets uit de leggen

Adem haar in en uit.

Liselore Gerritse.

eigen foto

  



Maak tijd om…

 Maak tijd om te werken,

Het is de prijs die je voor je resultaten betaalt

Maak tijd om na te denken,

Het is de bron van je kracht.

Maak tijd om te spelen,

Het is het geheim van je jeugd

Maak tijd om te lezen

Het is de basis van je kennis

Maak tijd om je vrienden te helpen en te verblijden,

Het is een bron van vreugde

Maak tijd om te beminnen,

Het maakt je leven tot een zegen

Maak tijd om te dromen,

Het tilt je op naar de sterren

Maak tijd om te lachen,

Het is het lied dat de harten lichter maakt

Maak tijd om positief te zijn

Het is een deel van langer leven

Maak tijd om er eens uit te zijn

Het is een zalig gevoel

Maak tijd voor je gezin,

Het is de bron van grote rijkdom

Maak tijd om te danken

Het brengt je dichter bij elkaar.

Angelique Hoevelinck

(eigen foto)

  



  Je leven delen

 Een goed mens worden

Begint met iets goeds te doen

Eens daarmee bezig

Het niet moe worden

Volhouden

Blijven geloven dat het echt goed wordt,

Niet alleen voor jezelf

Maar ook voor alle mensen

Dan, en alleen dan, ben je op goede weg.

Het leven is net een zwaar gevulde boekenkast,
gerangschikt in verleden, heden en toekomst.
De planken van die kast dragen vaak een zware last,
maar zijn toch in een gezamenlijke overeenkomst.

Verleden, heden en toekomst dat is het pad van het leven,
dat is allang en breed voor je bepaald.
En of je het nu wel of niet wil, je gaat het beleven,
soms overwin je het en soms heb je gefaald.

Maar dat is het leerproces waar je doorheen zal gaan,
en dat is toch het mooiste van het pad van het leven
Soms met een lach en soms met een traan,
maar je maakt het mooiste ervan dat is je streven.

Dus eens in de zoveel tijd ruim je wat op,
je bekijkt de boekenkast met andere ogen.
En de boeken van 't verleden helemaal achterop,
want die verleden tijd is allang vervlogen.

Maar weg doen dat kan helaas ook weer niet,
want het verleden maakt ook wie je nu bent.
Je weet nog niet wat heden en toekomst je biedt,
dat maakt het levenspad aan jou nog niet bekent.

Dus maak een plank vrij in je boekenkast,
voor de nieuwe boeken die gaan komen.
en wie weet word je wel erg verrast,
dat het uit gaat komen, die mooie dromen.

(auteur onbekend)

VERGEVEN

Vergeven is

iemand bevrijden

uit pijn en schuld

Is nieuwe kansen geven

aan je medemens

Is een hand reiken

om over schuld en zwakheid

heen te komen

Vergeven is

weer zon brengen

in een eenzaam hart

Is een muur afbreken

tussen mij en de anderen

Is een brug bouwen

naar de anderen toe

Is opnieuw de andere

even graag zien als jezelf

Het is eigen pretentie

op zak steken

Vergeven is

Vergeten

ook al kost het pijn

Is woorden spreken van verzoening

Of zomaar omhelzen zonder woorden

Of opnieuw op weg gaan

Hand in hand.

(auteur onbekend)

(eigen foto)

Beloof jezelf…

Zo sterk te zijn

dat niets de vrede van je hart kan storen

Vreugde en blijdschap te geven

aan elke mens die je ontmoet

Je vrienden te laten ervaren

dat zij tot grote dingen in staat zijn

De zonkant van het leven te zoeken

en steeds optimistisch te blijven

Alleen aan de goede dingen te denken

Alleen daarvoor te werken

en altijd het beste te hopen

Je evenzeer te verheugen over het succes van anderen

als over de vordering van jezelf

Je fouten van gisteren te vergeten

en je volledig te richten op de dingen van morgen

Een rustige zelfbeheersing te bewaren

en te glimlachen naar alles en iedereen

Zoveel tijd aan je eigen vooruitgang te besteden

dat je kans je ontbreekt om anderen te kritiseren

Te groot te zijn om zorgen te maken

Te edel om wrevelig te worden

Te sterk om angstig te zijn

en te gelukkig om onvrede te laten in je hart

(C.D.Larson)

Thuis zijn

Is een plek bezitten om lief te hebben

Is ruimte krijgen om te dromen en te mijmeren

Hardop te praten

Te keuvelen en te leuteren,

zo maar omdat het ons lust,

Is bezig zijn voor anderen,

Soms hard zwoegen,

maar dan veeleer een mogen dan een moeten

Thuis zijn
Is waar men hard zingen mag,

Maar ook bijwijlen stil kan zijn vol zalige vree

Daar kunnen de ups en downs hun eigen ritme gaan,

Ongestoord zonder de liefde stuk te slaan

En al scheurt door dit huis ooit een bitsig woord,

dan lokt de verzoeningsgenade in dit oord.

Als de stilte soms pijn doet
of een woord

dreigt te kwetsen,

Kan het hart er spreken

in een warme zoen en een vredige blik.

(eigen foto)

  




Ieder mens op deze aarde
Heeft het recht op een beetje geluk
Jong of oud, zwart of wit
We verdienen het stuk voor stuk

Samen op deze mooie fijne wereld
We kunnen nog zoveel leren van elkaar
We zullen deze aarde moeten delen
Om met z’n allen te kunnen leven zonder gevaar.

Pril begin, op ontdekking,

Wat het leven brengen zal,

Wordt omringd, al door velen

Van wie ik reeds de harten stal

Wil heel graag mijn liefde geven,

Aan diegenen die met mij

Naar geluk en vrede streven,

In een wereld zorgenvrij.

Leer me leren, in dit leven

Help me lopen, mijn weg te gaan,

Laat me in je hartje wonen,

Wees de rots in mijn bestaan!

 
© E . Mondelaers.

  



Wanneer je in het leven
nooit eens een glimlach ziet,
dan mis je zoveel vreugde
en troost in je verdriet.
Wat kan een enkele glimlach
al hartverwarmend zijn.
Een glimlach of een knipoog
brengt glans en zonneschijn.

Je kunt niet altijd lachen,
geen mens die dat ook vraagt.
We weten allemaal wel
dat elk een kruis hier draagt.
Bedenk dat door jouw glimlach
een vonkje overspringt,
dat soms bij de mensen
diep in hun hartje dringt.