
Vandaag loop ik de velden af
van mijn herinnering
Daar waar ik me 't liefst begaf
voel ik een siddering
en zie de weide weer vol jou,
je armen wijd om lief te kozen
Geen zwarte grond, geklapte rozen:
groen het gras, de lucht felblauw
Bewogen ben ik teruggekeerd
in 't heden en weer op mijn schreden
Er heerst stilte in het hof van Eden,
bevroren en geconserveerd
Maar licht doordringt elk klaproosblad,
verheft het veld tot lampionnen,
zee van duizend lentezonnen
daar waar ik jou heb liefgehad
met dank aan ©E. Mondelaers dat ik
dit gedicht mocht plaatsen
Met dank aan Sonnepon voor de mooie foto
klik voor powerpoint met deze tekst op mijn blogje Rosies
7 reacties op dit bericht
EEN FIJNE WOENSDAG
Wij komen jullie met zijn allen nog een fijne dag en veel blogplezier wensen. Veel liefs van Freddy, Patty en een dikke knuffel van onze twee kapoentjes Taibo en Celine.
roosje
Lieve Cécile
Ik kom je even bedanken voor de lieve reactie op mijn laatste bericht !!
Wat een mooi gedicht van Elke
Lieve Cécile, mooi van dat nichtje hè? Jammer dat de anderen het wéér niet hebben begrepen..ik heb je nog een mailtje gestuurd hoor.Voor morgen veel sterkte meissie....Ik denk aan je....heel veel liefs en een knufffffffffffff van je 'zussie' uit holland....Rozemarijn/tje.
Hallo Cécile
Mooi gedichtje Cecile
http://blog.seniorennet.be/kruimeltje5
httP;//blog.seniorennet.be/kruimeltje7
olé olà zo is dat mn lieve zeer zeker olé olà
Je bent een vriend op wie ik mij kan verlaten,
En grote en kleine problemen mee kan bepraten.
Je bent een vriend op wie ik kan bouwen,
En al mijn geheimen kan toevertrouwen.
Jij bent een vriend en zo zijn er niet velen,
Met wie ik vreugde en verdriet kan delen.
Hoe het ook verder zal gaan in het leven.
Ik hoop dat wij elkaar die vriendschap zullen blijven geven!!****joaquim