
Vandaag loop ik de velden af
van mijn herinnering
Daar waar ik me 't liefst begaf
voel ik een siddering
en zie de weide weer vol jou,
je armen wijd om lief te kozen
Geen zwarte grond, geklapte rozen:
groen het gras, de lucht felblauw
Bewogen ben ik teruggekeerd
in 't heden en weer op mijn schreden
Er heerst stilte in het hof van Eden,
bevroren en geconserveerd
Maar licht doordringt elk klaproosblad,
verheft het veld tot lampionnen,
zee van duizend lentezonnen
daar waar ik jou heb liefgehad
met dank aan ©E. Mondelaers dat ik
dit gedicht mocht plaatsen
Met dank aan Sonnepon voor de mooie foto
klik voor powerpoint met deze tekst op mijn blogje Rosies
5 reacties op dit bericht
een fijne donderdag gewenst
liefs van Annechien...
Dit is het allerergste wat een moeder kan overkomen...hoe kan ik je hierbij troosten..ik kan je alleen mijn steun aanbieden en met je meevoelen...ik ben niet gelovig, maar ik ga deze 3 dagen wel een kaarsje laten branden voor je zoon Geert..want daar geloof ik wel in lieve Roos...en ik zal deze drie dagen aan je denken en met je meevoelen...ik wens je heel veel sterkte de komende dagen......
Heel veel liefs en heel veel knuffels van ANNECHIEN...
Ik denk aan jou
Mijn kaarsje brandt elke avond voor Geert en voor jullie.
Ik hoop alleen dat andere bloggers éérst lezen vooral iets te schrijven...!!!
Sterkte lieverdje in deze moeilijke dagen, ik ben in gedachten bij je.
Heel veel liefs en een dikke troost-knufffff van Rozemarijn/tje.
Hartelijk dank
Hier zijn we dan weer