eventjes

Geert*

Het is zo stil hier in huis
Ik zie je foto staan

Jouw helderblauwe ogen,

kijken mij

zo liefdevol aan
mijn ogen branden
er vloeit een traan

Ik sluit mijn ogen

droom even weg
en hou mijn adem in
waarom moest je toch gaan

Je had nog een leven voor je staan

lieve Geert*

Ik mis je zo
ik mis je stem, je lach
ik mis die lege plaats aan tafel

elk uur

elke dag

Ik open weer mijn ogen
en kijk je foto aan

Jouw ogen lachen
mijn ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.

Onze zoon Geert*, overleed op 21 november 
reeds meer dan 10 jaar geleden
maar...
elke dag, elk moment, zijn we met ons hart en gedachten bij hem.
Geert* werd net geen 20

Langzaam

parelt een traan

langs jouw gedachte

De regen aanschouwt

mijn gelaat

en zachte wind

droomt het weg

Ogen mijmeren

in stille verten,

Verloren voeten

slenteren sporen

Ik zwijg

Smekende woorden

en zoekende handen

fluisteren mee:

Ik mis je

je nicht, Elke©

GEERT*

Nooit meer iets van je horen
Nooit meer iets van je zien
Niet in dit leven
In het hiernamaals misschien


In mijn hart blijf ik je dragen
In mijn hart blijf je bestaan 
Dat plekje in mijn hart
dat blijf ik koesteren
Daar komt niemand aan

je mama

 Laat een deurtje...

Laat een deurtje open staan...
voor de liefde die wil binnen gaan,
Het verwarmt je hart...
heelt... heel veel smart.

De liefde neemt heel veel weg van de pijn...
die er overal wel eens zal zijn!
Het doet je lachen en zingen...
en sommige swingen!

Het maakt de mensen gelukkig rondom jou...
omdat die ook houden van jou!
Een beetje warmte kan je ze geven...
door hun een lach van jou te geven!

Het geluk dat je deelt met anderen...
kan heel wat veranderen!
Het verwarmt ook hun hart...
en heelt hun smart!

(auteur onbekend)
(eigen foto)

Als langzaam de nacht valt
over de verlichte aarde heen
komt dit overheersende gevoel
van heel alleen

Als de zon langzaam onder gaat
over een bloedrode horizon
dan wens ik dat
ik toveren kon en voor eeuwig
bij jou kon zijn

Als de maan de sterren bezoekt
en mijn gevoelens toont
mis ik jou het meest

Als de sterren dan stralen
fonkelt er enkel
een lichtje in mijn ogen
pretlichtjes die
aan zullen gaan op de dag
dat ik voor altijd mag aanschouwen
je zoete lieve lach...

ik mis je lieverd...
bij de donkere nachten
 kan ik enkel nog wachten
tot ik je weer zal zien...

(auteur onbekend)

  




Kinderogen die stralen   
dat zijn parels in een gezicht
ze spreken zoveel verhalen
naar de buitenwereld gericht



Kinderogen die spreken
vertellen wat ze voelen
het kan menig hart breken
een gedachte doen omwoelen



Kinderogen zijn kwetsbaar
ze stralen het innerlijke uit
het raakt de gevoelige snaar
als die blik jou omsluit 
(auteur onbekend)

Fee, Inne, Wannes

    Hoe groter...

Hoe groter de wereld opengaat

Hoe kleiner je in de wereld staat

Waar mensen en dingen veranderd zijn

Waar de gouden beloofde bergen zijn

Donker en de diepte

Ademt het water van liefde

Alles wat zonder de liefde is

Blijft altijd zonder betekenis

Altijd vergeefs, want zonder

de liefde sterft ieder wonder

(auteur onbekend)

Het treurend ouderpaar in Vladslo  


ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader altijd iemands kind
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten

uit het lied : Duizend soldaten van Willem Vermandere

Vandaag 11 november 2007 herdenken wij het einde van de Eerste Wereldoorlog, nu 89 jaar geleden.
Vandaag gedenken wij ook de zovele slachtoffers die hun leven lieten in deze horror.

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
      In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
      In Flanders fields.

John Mc Crae

( treurend ouderpaar = eigen foto)

Liefde doet mensen

over water lopen

omdat er

op de oever

iemand staat

die hen

in wonderen

doet geloven.

Het is mooi

een Huis te zijn

voor het hart

dat je niet wil achterlaten..

Het is mooi

een Ladder te zijn

voor kinderen

die op een sombere dag

naar de zon willen klimmen..

Het is mooi

een Deur te zijn,

zachtjes knarsend

maar toch opengaand,

voor al wie wil binnengaan..

Het is mooi 

 een Raam te zijn

waarin het licht niet dooft

voor al wie denkt,

het is al laat...

(uit sprokkels)

  



Tijd

Tijd is te langzaam
om te wachten,
te bekrompen voor geluk,
hoezeer we het ook trachten.

Tijd

Te vlug om iets te presteren
om van elkaar te leren.
Te lang voor leed en smart,
te kort voor een nieuwe start.

Tijd

Maar voor de liefde,
voor het geluk,
en zelfs voor spijt,
duurt de tijd een eeuwigheid

(auteur onbekend)

  



Een hemel vol sterren
in een donkere lucht.
Ze schitteren van verre
ik wil ze plukken,heel vlug.

Dan maak ik een boeketje
voor de mensen van wie ik hou.
Wil ik ze daarmee vertellen
dat ik op hun liefde en vriendschap vertrouw.

Ik wil ze omarmen
met dat schitterende licht.
Hun harten verwarmen en ze
vertellen dat alles op liefde
en vriendschap is gericht.

Het zijn mooie dromen
die sterren,ik kan er niet bij.
Maar in mijn gedachten
krijgt eenieder een heel groot boeket van mij.

(auteur onbekend)

(eigen foto)

Herinneringen die je een plaatsje wil geven,
worden de Memories van een heel leven.

Soms zijn ze heel mooi,soms doen ze pijn
omdat Memories niet altijd mooi kunnen zijn.

Zij zitten van binnen, diep in je hart.
De nare vervagen, krijgen een plaatsje apart.

Want weet, achter alles schuilt het geheim
dat iedere mens ook eens anders kan zijn.

Idealen zullen altijd blijven bestaan, ook
als je met een herinnering verder moet gaan.

Koester iedere moment om gelukkig te zijn.
Memories zijn als een klein stukje zonneschijn.

Alles word anders als je dit hebt gemist,
de Memories van het verleden ooit hebt gewist.

Hoe dan ook, geef ze een plaatje van binnen,
laat de mooie momenten altijd overwinnen

(auteur onbekend)

   In deze dagen rond Allerheiligen en Allerzielen,
denken wij  "extra"
aan onze geliefden die we moeten missen. 

Velen onder ons, ikzelf inbegrepen,
hebben het dezer dagen dubbel moeilijk
bij het verwerken van dit verlies

Daarom
doet het zo goed dat er mensen naast je staan
die je begrijpen en je steunen.
Mensen die aanvoelen dat het nu effe wat
minder gaat en een luisterend oor voor je zijn.




Speciaal voor hen :

Je kunt alle stormen doorstaan en trotseren,

als er vrienden naast je staan,

ook al kunnen die niets meer doen

dan een woord zeggen , naar je luisteren

of een hand uitsteken.

Vrienden in je leven 

Zij, zijn de troost in elke nood

Dank u om een vriend(in ) te zijn!

Menslief

Ik hou van je

Soms voel je, je
zo eenzaam
en zo alleen
en wil dan graag
een paar armen om je heen
Iemand die vraagt
hoe het met je gaat,
En over de dagelijkse dingen
van de dag met je praat.

Iemand die zonder iets te zeggen
weet wat je bedoelt
Voor zo iemand heb
je dan een speciaal gevoel.
Zo samen op de bank met een
kop koffie of een glas wijn
En dan gelijk te weten dat die ander
er altijd voor je zal zijn.

(auteur onbekend)

(eigen foto)

  



Met je puzzelstukje ga je op weg
Enthousiast en met volle energie
wil je het leven delen.

Jijzelf bent een puzzelstukje, op weg
om te worden wie je bent.

Weet je,
een puzzelstukje is klein en lief,
maar ook broos en kwetsbaar.
Het heeft zijn scherpe en ronde kantjes.
Soms zal je een moeilijke dag hebben
maar ook vreugde en geluk zullen je deel zijn
waar je een glimlach uitstraalt,
een licht bent voor anderen die je nodig hebben,
omdat je er wil zijn voor anderen.

Op je weg kom je veel puzzelstukjes tegen:
ze staan symbool voor samenwerking,
verbondenheid, geloof in de ander,
vriendschap, gastvrijheid, engagement.
Ze zullen je hoop geven.
Ze zullen voor jou een steun zijn op je weg
in het samen bouwen aan de toekomst,
aan jouw toekomst!

met dank aan Wilfried
(sprokkels)

Vandaag loop ik de velden af

van mijn herinnering

Daar waar ik me 't liefst begaf

voel ik een siddering

en zie de weide weer vol jou,

je armen wijd om lief te kozen

Geen zwarte grond, geklapte rozen:

groen het gras, de lucht felblauw

Bewogen ben ik teruggekeerd

in 't heden en weer op mijn schreden

Er heerst stilte in het hof van Eden,

bevroren en geconserveerd

Maar licht doordringt elk klaproosblad,

verheft het veld tot lampionnen,

zee van duizend lentezonnen

daar waar ik jou heb liefgehad

met dank aan ©E. Mondelaers dat ik
dit gedicht mocht plaatsen
Met dank aan Sonnepon voor de mooie foto

klik voor powerpoint met deze tekst op mijn blogje Rosies

♥♥ ’t Klein deurtje ♥♥

Mocht er in het hart
van ieder mens
een deurtje openstaan,
waarlangs elkeen
op een stille wens
eens op bezoek kan gaan...

Dan was het hart
ook nooit meer dicht,
gesloten voor een ander.
En deelde men het brood wellicht
weer eervol voor elkander...

Verdrongen ware eenzaamheid
die soms in het hart dringt.
Als ergernis en haat of nijd
verdraagzaamheid verdrinkt.

Dan daalde ook weer de liefde neer
de hoop in elk gemoed,
dan werd de wereld vredig weer
en oorlog week voorgoed.

Dan mochten wij samen
een nieuwe wereld bouwen,
waar liefde en hoop samengaan,
geloof en ook vertrouwen.

Mocht ieder in zijn eigen hart
een deurtje ooit voorzien,
veel mooier zou en minder hard
het leven zijn misschien.

Zo….
bouw een deur
in het hart van jou
en laat ze open staan,
zodat eenieder die het wou
er eens kan binnengaan...

(auteur onbekend)

Dromen zijn als golven
waarop je lekker drijft

Een droom is een knuffel
die heel dicht bij je blijft

Dromen moet je koesteren
het is een vuur dat in je brandt

Als een engel die je troost geeft
met een warme hand.

(auteur onbekend).