Dat ene sterretje...

dag bloggertjes,

Ik ben sinds woensdagavond weer thuis.
Zalig gewoon...

Het geheel liep niet van een leien dakje en nu heb ik mijn deel echt wel gehad...maar...de knieprothese zit wel goed op zijn plaats.



 
Eerst wel meer dan 10 x proberen voor een ruggeprik voor epidurale en dan uiteindelijk toch maar een volledige narcose krijgen, omdat de epidurale niet lukte.
Na de operatie, heel veel pijn....de pijnpomp werkte niet...en dit omdat het infuus niet goed instak, waardoor dus alle vloeistof overal in mijn arm en hand liep, behalve waar het eigenlijk moest zijn.
Gevolg...dikke gezwollen vingers, hand en arm en heel pijnlijk aanvoelen.
Hele hoge bloeddruk als gevolg van de pijn...27/12 !!

De eerste week na mijn operatie waren dan ook hels voor mij. Ook de eerste dagen bij het stappen heel veel pijn (vorige keer niet). Dit kwam omdat er een deel van de wonde ontstoken was. Nadat er wat wondvocht was genomen voor onderzoek en ik nadien de aangepaste medicatie kreeg, was dit na 2 dagen verholpen en kon ik zonder al té veel pijn stappen.
De oefeningen op de kinetec lukten mij aardig en reeds afgelopen maandag 24 november bereikte ik de 90 graden voor het knie-plooien. Resultaat ..ik mocht naar huis op woensdag.

Nu begint hier thuis de revalidatie...de oefeningen voor mijn knie...stappen...trappen lopen en natuurlijk rusten. Dat rusten gaat hier veel makkelijker omdat alles  rustiger verloopt dan in een ziekenhuiskamer waar voortdurend wel iemand in en uit loopt.

Ik wil langs deze weg de mensen bedanken die hier een woordje "moed" kwamen schrijven, die me een mailtje stuurden, maar vooral nen dikke merci aan diegenen die aan me dachten door een kaartje te sturen naar het ziekenhuis...een smsje te verzenden...én.. de verrassingen die Lydia en Linda voor me in petto hadden.
Superlief en dank u uit het diepste van mijn hart.
En dan ons lieve Rozemarijntje...zelf niet met een uitstekende gezondheid en toch steeds weer zo bekommerd om haar medemens...dankjewel lieve vriendin voor jouw vele kaartjes, telefoontjes en het ér zijn voor mij!!!

Nog even dit...mijn dochter wou regelmatig wat verslag komen schrijven hier, maar kreeg steeds een foutmelding...de code die ze inbracht werd niet aanvaard en dit zo enkele keren, en dus gaf ze het maar op om wat te komen melden...ook met de schrik om hier maar iets fout te doen.

Zo...dit was wat nieuws van me...momenteel kan ik niet veel tijd doorbrengen voor de pc, want dan doet mijn been te pijn, dus...bezoekjes afleggen bij jullie zit er voorlopig niet in.
Mijn blogje is nog wel enkele dagen voorgeprogrammeerd, zodat ik me hier ook geen zorgen over hoef te maken.

lieve groet aan iedereen.

Cécile

 

Geluk is het licht,
Waar ieder naar smacht,
Hoe rijk je ook bent,
Geluk geeft je kracht.

Hoe lang ik ook zocht,
En waar ik ook keek,
Ik kon niets vinden,
Wat op mijn lichtje leek,

Nu kan ik weer lachen,
En voel ik me vrij,
Want ik heb het gevonden,
Dat licht, dat ben jij.

(auteur onbekend)

De zin van het leven ...

Is graag zien

En graag gezien worden,

In goede en slechte tijden,

Zonder verplichtingen

Of bijbedoelingen

De nodige vrijheid krijgen

Om zichzelf te ontwikkelen

En te ontdekken

Wat de wereld te bieden heeft.

De weg vinden,

Met vallen en opstaan,

Maar nooit het gevoel hebben

Alleen te zijn.

Wanneer het einddoel bereikt is,

Terug kunnen kijken

Zonder spijt, wrok of wroeging

Met een lach en een traan

Om de mooie herinneringen

Die nooit zullen vervagen…

©Doriene…

Ogen, groen, bruin of blauw

welke kleur hebben die van jou?

Hebben ze tranen of kijken ze blij

of knipogen ze soms naar mij?

Want ogen kunnen zoveel zeggen

zonder een woord uit te hoeven leggen.

Ze laten zien of iemand liegt

zelfs als iemand je bedriegt.

Ze kijken je ook verliefd aan

dan zie je ze vaak stralen gaan.

En zijn ze dof en glanzen ze niet

dan heeft zo iemand vaak verdriet.

Wil je dus niet worden bedrogen

kijk dan iemand recht in de ogen,

en wil je met iemand verder gaan

kijk hem of haar dan nog dieper aan.

(auteur onbekend)

Kon ik nog maar één keer zeggen

Ik hou van jou, mijn zoon

Kon dat nog maar even

Geert*,Ik hou van jou, 
en zal dat altijd blijven doen
 

Kon ik nog maar één keer zeggen

Wat mis ik jou,mijn zoon

Kon dat nog maar even

Geert*, Ik mis je,
weet je, ik mis je heel erg

Kon ik nog één keer
je stem horen, mijn zoon
Kon dat nog maar even

Geert*,
ik hoor nog steeds jouw stem
die zei...
dag mama tot straks...

Zoveel jaren ging je reeds van ons heen
men zegt steeds
dat de tijd alle wonden heelt
maar...men zegt er niet bij...wanneer

© Klaproosje1
©eigen tekening van Geert*,
hij studeerde aan de kunstacademie

GEERT*

Nooit meer jouw stem horen
Nooit meer jouw lach
Nooit meer jouw gelaat zien
 en die helderblauwe ogen
Neen, niet in dit leven 
In een ander leven misschien


In mijn hart blijf ik je dragen
In mijn hart blijf je bestaan 
Die plaats in mijn hart 
ja, die blijf ik koesteren
Die plaats in mijn hart
Daar komt niemand aan

je mama

Soms wordt een mens zowaar verlegen
door goedheid wat nog echt bestaat
dan valt er spontaan een traantje
die je dan maar lekker rollen laat.


Dan ga je bij jezelf te rade
bestaat er toch zoiets als licht ?
Je denkt er de hele avond over na
en ziet een glimlach op je eigen gezicht.


Want echt, die dingen die bestaan nog
en dat geeft je toch weer moed
vertrouwen wat je was verloren
maakt nu weer vele dingen goed.


Je krijgt iets wat van jou is
een soort vervulling van een wens
en dat heb je dan te danken
aan een heel bijzonder mens

(auteur onbekend)

(foto © Klaproosje1)

Kom maar onder mijn takken

Verschuil je in mijn groen

Net zoals de vogeltjes

Ook bij mij wel doen

Zoek er maar een plaatsje

Mijn arme, lieve kind

Ik ruis voor jou mijn blaadjes

Met de lieve zachte wind

Droog de tranen uit je ogen

Vertel het mij maar allemaal

Er is geen boom hier die niet luistert

Naar jouw verdriet en jouw verhaal

Is er even niemand anders

Die zijn armen om je kan slaan

Leg je armen om mijn stam heen

En laat de tranen dan maar gaan

Hoewel ik niet kan praten

Hoor ik wel wat je bedoelt

En ik denk dat voor je weggaat

Je mijn troost wel hebt gevoeld

Neem een blaadje van mij mee

Droog daarna je laatste traan

En weet dat er een boom is

Die voor jou zal blijven staan


(auteur onbekend)

dag lieve blogvrienden

Even komen dag zeggen aan jullie allemaal.
Vandaag word ik opgenomen in
het ziekenhuis voor operatie.

Ik wil nu reeds dank zeggen
 voor de vele lieve en bemoedigende woorden
die ik reeds van zovelen mocht ontvangen.
Dit geeft mij echt een enorme steun.

Op vraag van enkele blogvrienden,
plaats ik het adres van het ziekenhuis waar ik verblijf,
maar onthou...
voel u aub tot niks verplicht!

O.L.Vrouwziekenhuis
afdeling Orthopedie
Cécile
kamernr ?
Moorselbaan 164
9300 Aalst

Weet echter dat ik elk klein gebaar, woord, mail,
en bezoek aan mijn blogje
heel erg waardeer.

hele dikke virtuele knuff en tot binnenkort

Cécile

p.s. (het kamernr. zal vermeld worden in een reactie onder dit bericht)

 
Wie een hand geeft,
ontvangt een hand
Wie zijn hart opent,
ontvangt ontvankelijkheid
Wie interesse uitstraalt,
die krijgt interesse.

Wie omziet naar een ander,
zal zelf worden gezien.
Waar mensen zorgen hebben om elkaar,
daar wordt de draagbaarheid sterker.

Wie over en weer leeft zolang het kan,
die ontvangt meer leven.
Liefde is durven dromen van de warme zonneschijn.
In een huis van samenwonen, veilig en gelukkig zijn.

Blijven gaan met  nieuwe ogen,
zien wat niemand anders ziet.
Tranen huilen,
 tranen drogen en weer verder met een lied.
Telkens weer elkaar ontmoeten,
niet verdwalen in de nacht.

Handen die je warm begroeten,
woorden waarop word gewacht

(auteur onbekend)

Gisteren,
zaterdag 8 november 2008
huwden Ann en Maarten.
Voor al de aanwezige familieleden
met als bijzondere gasten én getuigen,
hun kinderen Paulien en Toone,
spraken zij tegenover elkaar hun huwelijksbelofte uit.



 

Getrouwd,
dat is met je hele wezen blij en warm,
koud en moe,
groot en klein zijn bij elkaar.
Dat is van top tot teen, met huid en haar
volop mens zijn, bij elkaar.

Getrouwd,
dat is zwijgend moe zijn,
onbegrepen,
niet in staat een weg te banen naar elkaar.
Dat is vragend, plagend,
lievend, gevend,
stil wachtend bij elkaar.

Getrouwd,
dat is getweeën groeiend als mensen
ieder naar zijn aard.
En daarin elkaar steeds weer boeien,
JIJ, bent mijn leven waard.



En ik eindig hier met de mooie woorden van Paulien...

dat mama en papa elkaar elke dag
even graag blijven zien.
Dat ze Toone en mij nog vaak laten zien
hoe mooi liefde kan zijn in duizend kleine dingen :
een lach, een lief woord,
een bloem, een verrassing,
een dankbare kus, een spontane knuffel

Ann en Maarten,
Een hele dikke proficiat met jullie Huwelijk
en dankjewel
dat wij bij dit prachtig feest aanwezig mochten zijn.

Blijf verder de weg gaan die jullie tot nu toe
gegaan zijn.
Beleef heerlijke mooie dagen,
tesamen met jullie kinderen.

Ann, is de dochter van de jongere broer van mijn man.
Sientje en Vik, nen dikke proficiat met het huwelijk van jullie kinderen

 Woorden op papier vervagen
Verdwijnen na een poos in de tijd
Maar woorden in je hart geschreven
Die blijven bestaan een eeuwigheid

 Want je kan alles schrijven

Oprecht of niet gemeend

Ze kunnen uit je hart komen

Of van een ander geleend

Woorden zijn immers geduldig

Met woorden kan je iedereen aan

Maar al die geschreven woorden

Zijn na een poos toch weer vergaan 

Schrijf daarom geen woorden

Woorden die je niet echt meent

Je kan dan beter maar zwijgen

Zo kan je respect voor jezelf krijgen

Zeg liever met gebaren

Hoeveel je om iemand geeft

Dat blijft veel langer leven

Dan ongemeende woorden opgeschreven


U vindt ook een powerpoint "Woorden"
op mijn blogje ROSIES
https://blog.seniorennet.be/rosies

 Een glimlach kost niets
maar heeft zeer grote waarde
 

Niemand is zo arm
Dat hij ze niet geven kan

Ze duurt maar een ogenblik 
Maar haar gedachte
Kan  soms een mensenleven duren

Een glimlach geeft rust in vermoeidheid 
Troost in droefheid, sterkte in zwakheid

Niettemin, je kunt een glimlach niet kopen
Niet lenen, niet stelen, want ze heeft slechts waarde
Op het ogenblik dat ze gegeven wordt
 

En wanneer je ooit iemand ontmoet

Die je de glimlach niet geeft 

Die je denkt te verdienen
Wees edelmoedig en geef hem de jouwe

Want niemand heeft zozeer een glimlach nodig
Dan diegene, die er een ander geen geven kan

(auteur onbekend)
Wannes - © foto Klaproosje1

Blijf geloven in een toekomst
Ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
Die jouw wereld ook kan zijn

Blijf geloven in het leven

In je denken en je doen

Blijf geloven in oprechtheid

En in normen van fatsoen

Blijf geloven in vrede

En een simpel kort gebed

Blijf geloven in de mens

Die  zich ervoor heeft ingezet

Blijf geloven in het wonder

Dat jouw angsten overwint

Blijf geloven in de onschuld

En de glimlach van een kind

Blijf geloven dat een ander

Ook voor jou wat over heeft

Blijf geloven in de liefde

Alle dagen dat je leeft

Blijf geloven in de waarde

En het doel van je bestaan

Blijf geloven dat de mensen

Eenmaal samen zullen gaan.

(auteur onbekend)
(Wannes - ©foto Klaproosje1)

Kan jij mij vertellen
hoe het aan de andere kant
van de regenboog zou zijn.

Zouden daar bloemen bloeien
vlinders vliegen, bijtjes honing maken
vogeltjes hun liedje fluiten
zouden we er ook kunnen dromen

Vinden we daar watervallen
kronkelende beekjes
mals groen gras
koetjes en kalfjes.

Kunnen we daar alles vergeten
Al was het maar om even
het gevoel te hebben
van leven.

© Elsa Duprez
dank je wel Elsa voor het toesturen van dit gedicht
en dat ik het van jou mag plaatsen.

Van alle vrienden die ik heb ontmoet
Die ik ooit heb ontmoet,
Ben jij degene
Met de warmste gloed,

En als ik sterf
Voordat jij dat doet,
Dan vlieg ik naar de hemel
En bewaak jou goed

Dan laat ik engelen
Tot jouw nederdalen
En vliegen ze naar je toe
Om je dingen te verhalen

Om mijn vriendschap
voor jou te bewijzen
Want ik ben blij
… met een vriend zoals jij

Gedicht voor mij geschreven door
© Martin Bisschop

  
In deze dagen rond
Allerheiligen en Allerzielen,
denken wij  "extra" aan al onze
geliefden die we moeten missen. 

Wij gedenken onze oudste zoon Geert*,
mijn papa en mama, en mijn schoonvader

Heel veel mensen hebben het dezer dagen
dan ook bijzonder moeilijk 
bij het verwerken van dit verlies.
 
November is niet alleen de maand waarin 
onze dierbaren "extra" herdacht worden,
maar is bij ons ook de maand van het heengaan
van onze oudste zoon Geert*, dus...dubbel zwaar.

Daarom
doet het zo goed dat er mensen naast je staan
die je begrijpen en je steunen.
Mensen die aanvoelen dat het nu effe wat
minder gaat en een luisterend oor voor je zijn.





Speciaal voor hen :

Je kunt alle stormen doorstaan en trotseren

als er vrienden naast je staan,

ook al kunnen die niets meer doen

dan een woord zeggen , naar je luisteren

of een hand uitsteken.

Vrienden in je leven 

Zij, zijn de troost in elke nood

Dank u om een vriend(in ) te zijn!

Menslief,

Ik hou van je

 
 
Zou het niet fantastisch heerlijk zijn
als elke handdruk zeggen zou
van harte en oprecht gemeend
echt, ik weet iets goeds van jou.

Zou het leven niet blijer zijn
als men het goede steeds prijzen zou,
want werkelijk, bij al het kwaad,
is er zoveel goeds in mij en jou.

Zou het niet een fijne houding zijn
als iedereen zo denken zou :
“Jij, jij weet een beetje goed van mij
en ik, ik weet iets goeds van jou.”