Denken...

Het is…een donkere tijd …

Wij snakken naar zon en ontsteken de lichten,

maar wij weten dat er in onze buurt mensen zijn,

die soms een leven lang, in de schaduw
van onze samenleving staan.

Het is…wintertijd…

Waarin wij de koude te lijf gaan
en verlangen naar warmte en geborgenheid.

En wij weten ons verbonden met mensen
ook hier bij ons, die door armoede en
uitsluiting, menselijke warmte te kort komen.

Mensen die, soms letterlijk, in de kou staan.

Het is …een oproep...

 Voor ieder mens om warmte en licht te zijn.

Solidair met al wie de energie niet heeft,
om ten volle te leven.

Wij willen ommekeer brengen voor mensen,
die onrecht gedaan wordt.

Voor mensen die door armoede uitgesloten worden.

Het is…leven...

Een kans is ons gegeven tot delen,
en aan anderen door te geven

Een kans om wat krom is recht te trekken,

Om wie inslaapt wakker te schudden,

Om wie hopeloos of radeloos is
er weer in te laten geloven.

Het is…het licht zien in de duisternis!

Klop jezelf eens op de schouder,    
geef jezelf daarmee weer moed,
want een negatieve inslag
drukt jezelf steeds in de hoek.

Ieder mens die maakt zijn fouten,
en jij leerde er toch van
haal jezelf niet naar beneden,
hak jezelf niet in de pan.

Door onzekerheid te tonen
breng je twijfel in jezelf,
haal je schouders fier naar boven
je bent het waard, zoals je bent

je bent ... een mens als ieder ander.

© Aqua 1955

In deze donkere dagen,
kan jij een lichtje zijn voor een ander.
Kan jij degene zijn die een ander een knuffel geeft,
en kan jij degene zijn die tegen de ander zegt...
kom op, je kan het

In deze donkere dagen,
kan ook jij diegene zijn die dat lichtje mist.
Kan ook jij diegene zijn die,
die knuffel zo hard nodig heeft
En kan ook jij diegene zijn die vraagt om de woorden...
kom op, je kan het.

In deze donkere dagen,
zul je merken als jij een lichtje
bent voor een ander,
de ander het lichtje is voor jou.
Zul je merken dat als jij iemand
een knuffel geeft,
er eentje terug krijgt,
en zul je merken dat als jij iemand steunt,
diegene er ook voor jou zal zijn.

Geef en neem en wees een echte vriend!

(auteur onbekend) 

Gevonden,een sleutel,
gevat in puur goud.
2008 jaar geleden gemaakt
maar nog steeds stralend,
al is hij zo oud.

Er gingen harten mee open,
en zo zal het blijven gaan.
Met Kerstmis in gebruik
is deze sleutel het wonder
dat eeuwig blijft bestaan.

Geeft liefde,licht en warmte
en stopt tijdelijk veel strijd.

Hier de sleutel is ook voor jou.
Open de deuren van je gevoel
en geef hem door aan je naasten.
Uiteindelijk is dat het doel.

(auteur onbekend)

Wil mij ogen geven,

die zien waar en wanneer

mensen in nood zijn.

Wil mij oren geven,

die met liefdevolle aandacht

luisteren naar het levensverhaal

van armen en kleinen.

Wil mij een mond geven,

waarmee ik woorden

van troost kan spreken

Wil mij handen geven,

die jouw blijdschap

voelbaar maken voor anderen;

 en voeten,

die wegen van vrede gaan

Maar vooral...

Wil mij een hart geven,

dat durft beminnen

en dat van elk stukje aarde

een stukje hemel

probeert te maken

 
© Erwin Roosen

Gedachten gesloten op papier
een vlucht in een droom als herinnering,
gebundeld tot een boekje
in een eigen levenservaring.

Ik krijg vleugels bij de beelden
visioenen als ik ogen sluit,
poëzie in woorden
klanken zonder geluid.

Dicht de zinnen in strofen
voortgebracht uit gevoel,
een zoektocht door het leven
u mag komen kijken wat ik bedoel.

Vang mijn dromen met inkt
gemengd tot een gedicht,
gedeelde momenten
in mijn bundel vereeuwigd.

(auteur onbekend).

Open… de deurtjes van je hart.
Laat mij door jouw ogen kijken…
Open... je neergeslagen ogen.
Laat mij door je mond spreken…

Open... je dichtgeslagen mond.
Laat mijn geest,
door jouw geest waaien.
Laten jouw handen,
mijn handen zijn.
Laten jouw voeten,
mijn voeten zijn.

Weet dat ik veel van je hou,
In eenzaamheid, verdriet,
In de stilte van je leven,
In vreugde
Ik ben met je… in je

Ik geef je iets zonder iets terug te verlangen.
Ik ben met je,
Ik ben bewogen met je.
Ik blijf je trouw,
De grootste liefde die er bestaat,
is dat ik mijn liefde heb gegeven

(auteur onbekend)
 

Zondag 14 december  2008  

WORLDWIDE CANDLE LIGHTING
                                              
  
  

 May their light always shine

Children we remember
though missing from our sight
in honor and remembrance
we light candles in the night...

We will not forget
and every year in deep December
on Earth we will light candles
as we remember

©Jacqueline Brown



Opdat hun licht voor altijd zal stralen,
onsteken ouders, familieleden en vrienden
van overleden kinderen,
om 19u00 een kaars, en zetten die voor het raam.

Dit gebeurt ieder jaar weer op de 2de zondag van december
en dit over de hele wereld, vandaar de naam
"Worldwide Candle Lighting"

De gedachte erachter is om in de donkere dagen
voor Kerstmis,
waarin zoveel kaarsen ontstoken worden voor
de gezelligheid en voor de sfeer,
ook een kaars te ontsteken voor
een kind dat er niet meer is.

Zo worden de kaarsen in de ene na de
andere tijdzone telkens een uur na
elkaar aangestoken, zodat een golf van
licht de hele wereld overspoelt.





Ik steek een kaarsje aan voor onze zoon Geert*,
en voor elk kind dat nu in één of ander
gezin zo erg gemist wordt.
Mogen alle ouders, door deze actie,
 heel veel troost en steun vinden.


Doe jij ook mee ?

Nu al even ter herinnering brengen

dat het morgen,

Zondag 14 december,

Worldwide Candle light day is.

Dit wil zeggen dat mensen over de hele wereld

kaarsen aansteken in een tijdzone om 19u00

waardoor er in 24 uur tijd

 “een golf van licht”

over de hele wereld gaat

ter nagedachtenis van alle overleden kinderen.

Dit gebeurt elk jaar weer opnieuw

op de 2^de zondag van december.

Het is de “Internationale herdenkingsdag

 aan overleden kinderen”

Doen jullie ook mee ??

Straks worden het dagen
van drukte en feest
maar voor velen
van leegte
en troosteloosheid.

Meer dan ooit
blijven we attentievol nabij
wie moeilijk leven,
geen vriendschap
wordt gegeven
en ontzettend
eenzaam zijn

Zo zal met Kerstmis
in trieste ogen
weer wat blijdschap leven
en de hoop op een gelukkig zijn
dat voor altijd
leek verdwenen


naar Valeer Deschacht.

 
Je denkt misschien

dat je wat

moet zeggen,

Je denkt misschien

dat je me

moet opvrolijken,

Je wilt me misschien

weer zien

lachen en genieten.

Je denkt misschien

dat je me

moet troosten en adviseren

Wat ik vraag is dit:

wil je nog eens

en nog eens

luisteren naar mijn verhaal

naar wat ik voel en denk ?

Je hoeft alleen maar

stil te zijn

mij aan te kijken,

mij tijd te geven

Je hoeft mijn verdriet

zelfs niet te

begrijpen,

Maar als het kan slechts

te aanvaarden,

zoals het voor mij voelt.

Je luisterend aanwezig zijn

zal mijn dag anders maken

en feestdagen verlichten.

@ Marinus van den Berg

(uit dagen die je niet vergeet, een andere kalender)

Men zegt: liefde is een stormvloed,

Waarin menigeen verdrinkt

Men zegt: liefde is een oorlog

Waardoor je wordt verminkt

Men zegt: liefde, dat is armoe,

Met zorgen en getob

Ik zeg: liefde is een bloem

Eens komt ze uit de knop

Zijn ze groot, de moeilijkheden

Een probleem waarmee je loopt

Zijn de dingen niet gegaan

Zoals je had gehoopt.

Zet je open voor degene

Die je hart ’t meeste raakt

Leer te geven, niet te nemen

Dat is wat gelukkig maakt.

In de winter, in de sneeuw,

Ligt elk zaadje vaak een poos

Maar bedenk: door zonnewarmte

Groeit toch eens de mooiste roos

Bette Midler

Dromen zijn als golven
waarop je lekker drijft

Een droom is als een knuffel
die heel dicht bij je blijft

Dromen moet je koesteren
Het is een vuur dat in je brand

Als een engel die je troost geeft
met een warme hand

auteur onbekend

 Ik kijk in de donkere ogen

van het zwarte kind

jong en al verloren

aangespoeld op mijn droomeiland

die droevige jeugdigheid

geen begrip wat hem overkomt

Mijn vrouw

is in hemelse vervoering

hem te kunnen knuffelen

die jonge vreemdeling

die nog niet beseft dat hij

een vreemdeling is

Een foto is alles wat ik nog heb

waar het kleintje gebleven is

ik weet het niet

vreemd dat een mens

dit moet slikken

hopen dat het goed afliep

en wanhopig genieten

van mijn vakantie 

© Heymans Pierre 

Als ik slaap, thuis, waar ik woon,
heb ik steeds dezelfde droom.
'k Zie een wereld zonder haat of nijd,
zonder geweld en vijandigheid.

Waar mensen op voet van gelijkheid leven,
En niet door oorlog en terreur sidderen en beven.
Waar pure vriendschap nog bestaat,
En men niet aan haat ten onder gaat.

Ik hoop het ooit nog te beleven,
De jaren die me resten in m'n leven.
Tot ik ontwaak en mezelf vraag ;
Misschien voor morgen ???...
Niet voor vandaag. 

© E.Mondelaers
© eigen foto Klaproosje

                            

Ik wil een broertje, en een mooie rooie fiets
En een hele grote teddybeer maar meestal krijg ik niets
Ik wil een racebaan en een nieuwe toverdoos
Hoewel ik snel tevreden ben wordt m'n vader altijd boos
En hij wordt rood, en hij wordt rooier, hij spat bijna uit elkaar

eerst wel bovenaan rechts muziek uitklikken !

We hebben onze schoen gezet
Gaan we nu dan braaf naar bed?
Ben je mal, natuurlijk niet!
Strakjes komen Sint en Piet!
Ze zakken samen op Sints paard
Naar beneden in de haard!
Daarom houden wij de wacht
Als het moet de hele nacht!

Tegenwoordig moet alles steeds
duurder en groter,
origineler, hipper en idioter.
Maar daar doet de Sint niet meer aan mee.
Het gaat om de gedachte, om het idee.
Een nuttig cadeautje waar je iets aan hebt.
En niet iets waar je over op schept.
Dus geeft de Sint jou onverschrokken
een paar mooie, nieuwe sokken.


(auteur onbekend)

Elke morgen, kwart voor zeven
Klinkt in het pietenhuis muziek
Alle grote en kleine knechtjes
Doen dan ochtendgymnastiek

 Links en rechts…voor en achter

Een,twee, drie en  in de maat

Kopje rollen, bokje springen

Kijk toch eens hoe mooi dat gaat

Daarom ’s morgens, kwart voor zeven

Klinkt in het pietenhuis muziek

Alle knechtjes doen hun best dan

Bij de ochtendgymnastiek