TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART
Zou het niet fantastisch heerlijk zijn
als elke handdruk zeggen zou
van harte en oprecht gemeend
echt, ik weet iets goeds van jou.
Zou het leven niet blijer zijn
als men het goede steeds prijzen zou,
want werkelijk, bij al het kwaad,
is er zoveel goeds in mij en jou.
Zou het niet een fijne houding zijn
als iedereen zo denken zou :
“Jij, jij weet een beetje goed van mij
en ik, ik weet iets goeds van jou.”
Deze foto ontbrak nog aan de collectie
"Fientje en Oma"
En ook Pierre Heymans,
maakte voor Fientje een gedicht
Levenslicht
opklaring van een verlangen
bewijs van een liefde
kind van vroegere liefdes
ouders
grootouders
planters van een stamboom
Ik heb je gezien
Fien
heimelijk genietend
van zusje’s knuffels
donzig stil zingend
zonder woorden
Elke dageraad
weer je levenslicht
het doel van wie je liefheeft
warmtevulling
in de ogen
van je aanbidders
© Pierre Heymans
dank je wel Pierre
Deze mooie kaart mochten wij ontvangen
van ons Rozemarijntje
Zij zorgde ook voor een heel mooi gedicht,
dank je wel hiervoor,lieverdje
Een kindje, net geboren
zo hulpeloos en klein
Een sterretje uit de Hemel
Nog zo puur en rein...
Geloof nog in een wonder
En zie waar je dat vindt
Niets is zo onschuldig
Als de ogen van dat kind.
©Rozemarijn
U vindt nog meer mooie gedichten op haar blog,
ga maar eens een kijkje nemen
https://blog.seniorennet.be/rozemarijn
deze tekst staat op het geboortekaartje van Fien
Papa is nog steeds papa
Mama is nog steeds mama,
Maar ik krijg een nieuwe klus
Want vanaf nu ben ik grote zus...Joepie!
En of ik voor mijn kleine zus zorg
Ze hoeft maar een kikje te geven
en ik verwittig mama al
zo van...mama Fien wakker...of
Fien weent...
of mama ...Fien slaapt sssssst
Zie je hoe blij ik ben met mijn zusje, Fien ?
en als je heel aandachtig kijkt,
zie je zelfs dat we hetzelfde truitje hebben,
ik met tekst, grote zus, en Fientje met tekst, kleine zus
Volgend gedichtje mocht ik,
ter gelegenheid van de geboorte van Fien,
ontvangen
vanwege Blauwhartje
Teer en klein
Teer en klein zijn je handjes
Je hartje en voetjes
Voorzichtig tastbaar
je ruiken en voelen
Dankbaar om dit
nieuwe leven dat
nog zo pril is in
haar zijn.
Maar nu al zoveel
vreugde en zonneschijn
om jouw aanwezigheid
nog zo klein.
Welkom Fientje in ons leven
we zullen je met al onze liefde omgeven.
Want als we ergens naar hebben uitgekeken
Dan is het naar jouw geboorte.
16 oktober een dag die in ons hart staat
gegraveerd.
Want jij hebt ons op deze dag
met je komst vereerd.
Van harte gefeliciteerd
Liefs
Blauwhartje©2008
dankjewel Blauwhartje
http://blauwhartje.punt.nl/
Dit mooie gedichtje mochten wij ontvangen van Nele.
dankjewel
https://blog.seniorennet.be/nele
Deze foto spreekt boekdelen.
Wat bij het binnenkomen in de kamer begon als...
wie ligt er daar nu in dat kleine bedje naast mijn mama,
was nadien...verwonderend...ohhh kleine baby...
en was grote zus Inne niet meer weg te slaan
van het bedje van haar kleine zusje,
Fientje.
lieve blogvrienden,
Mogen wij u allen heel hartelijk danken voor de vele lieve berichtjes, leuke creaties, mooie teksten, gedichtjes en kaartjes die we mochten ontvangen ter gelegenheid van de geboorte van ons 4de kleinkindje, Fien
Ook in naam van de mama en papa van Fien,
en natuurlijk ook van haar zusje Inne.
Al die lieve attenties hebben echt ons hart verwarmd.
FIEN
is geboren
WELKOM
lieve kleine schat
Fien, zag het levenslicht om 14u53.
Zij weegt 3k820 gr en is 52 cm groot.
Mama en de kleine Fien maken het heel goed.
Papa is zo fier als een gieter én...
grote zus Inne is van het bedje niet weg te slaan.
Proficiat lieve schatten met dit nieuwe leven!
Dag lieve blogvrienden,
Onze reis naar Turkije zit er op.
We zijn weer in Belgenlandje en
hebben enorm genoten
van een heerlijke "warme" vakantie.
Zalig !
Waren reeds van donderdagavond thuis,
maar tot op heden nog echt geen tijd gehad
om hier wat komen neer te pennen,
laat staan blogbezoekjes te doen
én uitvoerig te lezen,
en nog minder om wat te schrijven in de gastenboekjes.
Na thuiskomst was het eerst tijd maken
voor de kids en kleinkids...
en natuurlijk ook zeer benieuwd
naar onze dochter die elk ogenblik
voor de 2de keer mama kan worden.
Was normaal uitgerekend voor 12 oktober...
maar we wachten nog...
Ze zeggen dat geduld een schone deugd is...?
Verder was er ook op zaterdag,zondag en maandag
het eetfestijn van de orde van prinsen en prinsessen
(carnaval) waarvan wij deel uitmaken,
en was het dus heel druk...
Nu nog even uitrusten (alweer)...
en wachten...en wachten...
tot ons 4de kleinkindje er aan komt!
Ik hou jullie op de hoogte
Wees wie je wil zijn
Met al je plussen en je minnen
Met je onrust en je pijn
En met je liefde diep van binnen
Met je zorgen,je vertrouwen
Met je vreugde en je leed
Met wat zich nog zal ontvouwen
En... met wat je het liefste maar vergeet
Met je warmte,je bezieling
En met jouw spontaniteit
Met je pracht gevoel voor humor
Met je stijl, je waardigheid
Wees wie je wilt zijn
Dan wint jouw licht aan kracht en gloed
Dan zal je stralen vanuit je kern
Omdat je dan... jezelf ontmoet
(auteur onbekend)
zie ook powerpoint onder dezelfde naam op blogje ROSIES
Als de bomen konden schreeuwen
Als ze werden omgehakt
Als de zee zich zou laten horen
Als hij zijn stormen had
Welke functie heeft een mens dan gehad
Welke woorden zou hij spreken
Machteloos, vechtend voor zijn leven
Misschien zou hij dan heel even
Weten waarom hij leeft
En voor één keer
Gelukkig zijn met wat hij heeft.
(eigen foto)
Handen heb je om te geven
van je eigen overvloed
En een hart om te vergeven
wat een ander je misdoet.
Ogen heb je om te zoeken
naar wat mensen nog ontbreekt
En een hart om 'uit' te zeggen
wat een ander moed inspreekt
Schouders heb je om te dragen
zorg en pijn van alleman
En een hart om te aanvaarden
wat een ander beter kan.
Voeten heb je om te lopen
naar een mens die eenzaam is
En een hart om waar te maken
dat geen mens een eiland is.
Oren heb je om te horen
naar een mens die vrede is
En een hart om te geloven
dat er toch één liefde is.
(auteur onbekend)
Geluk is groene heuvels,
geluk is blauwe lucht,
geluk is dagen lopen,
geluk is bloem en vrucht.
Geluk is als de vader
die fier zijn zoontje draagt,
geluk is lente hopen,
tot eens het licht weer daagt.
Geluk is ademhalen
na nachten vol getob,
geluk is vlinders volgen
van tak tot bloesemknop;
Geluk is teder dromen
geluk is geel als zon,
geluk is rood als liefde
die plotseling begon;
Geluk is hier en verder
geluk is dit en dat,
geluk is zachtjes zeggen:
jij bent mijn grootste schat.
Geluk is niet te noemen,
geluk is blij en licht
geluk is zoveel groter
en woorden klappen dicht;
Geluk is dankbaar weten:
het leven is geschenk,
en alles zoveel groter
dan wat ik voel of denk.
(auteur onbekend)
Net voor ik vannacht vertrok,
vond ik deze tekst nog in mijn mailbox.
Lieve blogvrienden
Iedereen goeiedag komen zeggen
en dan mezelf in de watten leggen
Ik neem nu even rust
en vertrek naar de Turkse kust
Weg van dit belgische weer
op naar de zon, rust, zee en nog veel meer!
In mijn valies gaat een stukje mee van ieder van u
een lach, een lief woord, een goed hart,gezelligheid
neem van mij aan, de dagen die komen denk ik niet aan tijd
alleen aan genieten, de omgeving en de prachtnatuur.
Ik hoop dat jullie mijn blogje niet vergeten,
tijdens mijn afwezigheid. Is zo ingesteld
dat er regelmatig wat te lezen valt.
allemaal een dikke
knuffff
Klaproosje1
© foto klaproosje1
Weten dat er iemand is die om je geeft.....
dat is weten
dat er iemand is die jou laat beseffen dat je leeft
dat is weten
dat er iemand is die vreugd en leed met je wil delen
dat is weten
dat je je nooit alleen hoeft te voelen onder velen.
dat is weten
dat je op een berg staat en niet in een dal
dat is weten
dat je ten alle tijden voor diegene vechten zal
dat is weten
dat er geborgenheid zal zijn
dat is weten
dat je nooit alleen bent in tijden van wanhoop en pijn.
dat is weten
dat je leeft met en voor elkaar
dat is weten
dat je alles voor elkaar over zult hebben,
zonder enig bezwaar
dat is weten
dat er de warmte van liefde bestaat
dat is zeker weten
dat je diegene nooit meer verlaat.
(auteur onbekend)
Liefde is een woord,
met een prachtige betekenis,
het is iets wat hoort,
in ieder zijn geschiedenis.
Het zit diep in je hart,
soms wacht je met smart,
op die juiste persoon,
die al zijn liefde aan jou toont,
die blij met je is, en jij met hem,
die jou uit je problemen vist,
en zegt met lieve stem,
" Ik hou van je "
De blogmeeting is weeral eens voorbij
en we hebben er enorm van genoten
Het bloggen is leuk,maar...
de mensen achter de blogs leren kennen,
is nog veel leuker.
En net dat maakt het echt wel de moeite waard.
Dankjewel Frieda en Alida voor de super blogmeeting!
Het was allemaal tot in de puntjes geregeld !
Heel lekker eten...de mooie tombola...
het gezellige samenzijn nadien met dansavond...
de vriendschap en de gezelligheid
die er tijdens de ganse blogmeeting was,
het was gewoon grandioos
Spijtig dat ik thuis mijn fototoestel was vergeten...
grrr...
Nog een geluk dat zovele bloggers foto's
genomen hebben en ik op die manier toch
nog kan nagenieten van deze meeting.
Volgende keer leg ik een week van tevoren
2 fototoestelletjes in mijn wagen,
kwestie van het niet te vergeten, hihi
Nou zeg
nu heb ik het wel geweten
zelfs pijn van anderen
is niet te vreten
maar als “anderen”
je geliefde is
word je zelf
door pijn gekweld
machteloosheid
krimpt je hartspier
tot niets
je hersens draaien
op volle toeren
slaan bijna tilt
haar leed
heb je niet gewild
toch voel je ergens schuld
dat je geen dokter bent
geen tovenaar
pijnstiller
oorzaakkiller
ik kan alleen maar
zacht zijn
in woorden en masseren
mocht haar kwelling
door mijn zalving helpen
ik zou mij goddelijk voelen
alhoewel haar steunen
mij al echt levend houdt
maar toch
slaap zacht schat
en wordt vrolijk wakker
© Pierre Heymans
met dank aan Pierre dat ik dit gedicht mocht plaatsen.
©foto klaproosje1
Met het oog op geluk
leven en werken wij.
Hoop doet ons uitzien
naar de dag van morgen.
Met een hart dat lief heeft
en naar liefde verlangt,
leren wij mens zijn
en worden wij onmisbaar voor elkaar
©foto Klaproosje1
De “O” staat voor ONTSPANNEN
Ontspannen wil zeggen dat je iedere vorm van
spanning even mag loslaten.
Geen Spanning, geen inspanning,
geen taakspanning, zo van
“ik moet dit nog” en “ik moet dat nog”.
Ontspannen is :
tijd maken om het leven weer
even “leven” te laten zijn.
Bij de “N” denken we aan : NIET HAASTEN
Loop alles en iedereen eens niet te snel voorbij.
Durf vertragen en zelfs gewoon stilstaan.
Het leven ziet er plots anders uit.
Maak tijd, misschien maar voor heel even,
om jezelf en de anderen beter te leren kennen.
“T” is de eerste letter van het woord TIJD.
We zijn bezig, dag in, dag uit…
Bezig met dingen die voor ons op dat
moment belangrijk zijn of lijken.
Durven wij de tijd een halt toeroepen om
te luisteren naar het verhaal van de andere ?
En naar ons eigen verhaal ?
De “M” doet me denken aan MOGEN.
Moeten is een verplichting.
Mogen is een uitnodiging.
Mogen leven, mogen tonen wie we zijn,
mogen denken en mogen doen….
Het is een gevoel van bevrijding.
Niets moet, veel mag…
De “O” verwijst naar het woord OPEN
Om echt te ontmoeten, moet je openstaan.
Open voor wat komt,
open voor degene die je op je weg tegenkomt.
Maar je moet in de eerste plaats
openstaan voor jezelf.
Laat je raken!
De “E” is de beginletter van het woord ELK-ANDER
Iedereen is anders.
Niemand is hetzelfde.
Het is de kleur van ons bestaan.
Het is de afwisseling die doet leven.
Het is het respect dat ons tot één maakt.
De “T” staat voor TOEVALLIG.
Toevallig onderweg zijn,
geen doel voor ogen hebben, en laten gebeuren.
Niet alles willen plannen,
maar je laten verrassen door het toevallige…
De “I” doet denken aan INZET.
Het zou aangenaam zijn als we konden
leven in een wereld waar iedereen zich
inzet volgens eigen mogelijkheden.
Een wereld waar mensen niet onverschillig blijven,
ten koste van anderen.
De “N” betekent dat NIETS MOET
In een ontmoeting moet je niets,
maar mag je elkaar raken!
Het is prachtig als het gebeurd,
en toch gebeurt het te weinig.
De “G” verwijst naar het woord GEVEN.
Mag ik jou een lichtje geven in deze donkere tijd ?
Dan kun je weer wat zien, heel even.
Soms kan het gebeuren.
Als je het niet verwacht.
Dan zie je weer in kleuren,
ook al is het nacht.
Een heel bijzondere ervaring,
op een onderwacht moment
©foto Klaproosje1
Men zegt van liefde dat ze zacht is
Als een lief en teder woord
Men zegt van liefde dat ze hard is
En zo vaak het geluk vermoordt
Men noemt haar hunker en verlangen
Men noemt haar redder in nood
Ik zeg dat liefde als een bloem is
Waarop de zon haar stralen strooit
Ze is het hart zo bang en breekbaar
Zo wankel en zo broos
Ze is de droom bang voor 't ontwaken
Omdat ze dan de waarheid hoort
Ze wacht op wie haar nu wil plukken
Op wie haar tranen streelt
Zo bang om vroeg te sterven
Voor ze werkelijk heeft geleefd
En is de nacht zo koud en eenzaam
Duurt het wachten veel te lang
Denk dan maar dat geluk alleen is
Voor wie er hevig naar verlangt
Denk dan maar dat bittere winters
En dikke lagen sneeuw
Nog nooit hebben verhinderd
Dat de roos hen overleeft.
De Roos,
nog steeds een prachtige song gezongen door
Ann Christy,
die ons spijtig genoeg veel te vroeg verliet.
vertaling van een song van Bette Midler
Remember the day
of 9/11
Een dag die voor altijd diep in ons geheugen
en ons hart zal gegrift staan
Een dag waarvan iedereen zich
nog precies herinnert
waar men was op het ogenblik
toen men dit nieuws vernam via de media
Laten wij ook na 7 jaar nog even
stilstaan bij dit drama
waarbij zovele mensen het leven lieten.
Vreselijk, gewoon té vreselijk
voor woorden!
Dag lieve bloggertjes,
Mogen wij ons even voorstellen ?
Wij zijn Pebbles en Blub, geboren op
16 mei 2008 en zoeken dringend een lief adoptiegezin.
Wij zijn speels, lief, houden enorm van een knuffeltje
en zijn heel aanhankelijk.
Tot nu toe werden wij liefdevol verzorgd bij
Fee-tje en Wannes,
onze kleine mensenvriendjes.
Spijtig genoeg kunnen wij hier niet blijven.
Heb jij een plaatsje voor ons
of help je even zoeken naar een nieuwe
"thuis" voor ons?
Laat een berichtje of stuur een mailtje
zodat wij met jullie kunnen kennis maken.
ik ben dus Pebbles
en ik...ben Blub
ha ja en nog iets,
Wij zijn 2 poezenmeisjes, wij zijn ontwormd en ingeënt.
Tot spoedig he.
Pebbles en Blub
P.S. het is absoluut NIET de bedoeling
dat ze "SAMEN" ergens opgevangen worden hoor.
We begrijpen best dat het niet mogelijk is
om zomaar ineens 2 poezen erbij te hebben.
Wil je ons aub helpen,
door ook wat reclame te maken
voor ons op jouw blogje. dank u
De dag
waarop je moeder sterft
De dag
Die al je dagen
Van dan af aan
Iets grijzer verft.
Gedichtje ter gelegenheid van de "Gedichtendag" op 31 januari 2008
Soms moet je even stilstaan in het leven
om na te denken wat je aan anderen hebt gegeven.
Aandacht geven zegt soms meer dan duizend woorden
ook al klinken ze als de liefelijkste akkoorden.
Dromen doe je heel alleen, leven doe je wel met anderen
daar kan de slimste mens geen letter aan veranderen.
Ogen spreken overal dezelfde taal
vertellen soms een heel verhaal
Letters samengebracht worden woorden
en woorden vormen zinnen als mooie akkoorden.
Het einde van de gedichtendag is nu nabij
Ik ben tevreden en heel erg blij.
Jullie deden allen je uiterste best
dat leidde tot het slagen van Oost tot West.
©Elsa Duprez
met dank aan Elsa dat ik dit gedichtje mocht plaatsen.
Bij het “septemberen” en de aanvang
van een nieuw jaar
zou ik willen dat ik een toverhoed bezat,
één waarin alle warme momenten
van de voorbije zomer in bewaard zijn,
om ze dan af en toe weer boven te halen
midden de drukke activiteiten:
de melodie van zomerse vogels, de zon op mijn huid,
sprankels energie, grote familiedagen,
vriendschappelijke babbels,
vakantieherinneringen en schaterlachmomenten,
ontroerende schoonheid, het kleine geluk van elke dag…
Bij het “septemberen” zou ik willen
dat ik een toverstok bezat
om al mijn vrienden
het grootste geluk toe te zwaaien:
geslaagde activiteiten,
levendige aanpak en inzet,
sterke verbondenheid,
enthousiasme om frisse ideeën een kans te geven,
perfect teamwerk…
Bij het “septemberen” zou ik willen
dat ik een formule bezat
om elk ongenoegen weg te toveren,
om het wijd verspreide jammeren in te dammen,
om kracht binnen te halen die open maakt
en onze blikken met hart en ziel
richt naar een levendige toekomst!
Bij het “septemberen” zou ik willen
dat ik een magische formule bezat
om boeiend, verrassend, veelzijdig
te bewegen naar morgen.
Om een wereld dat werkt,
met helpende handen,
met solidaire harten en diepe dromen,
met creatieve geesten,
met warme vriendschappen en goddelijke bewogenheid.
Maar toveren is niet aan de orde.
Het behoort tot de sprookjes of virtuele realiteit.
Het zijn wij, wij samen,
die het mogen en kunnen doen,
we weten het al lang:
als je iets met al je energie en
enthousiasme aanpakt lukt het.
Er is één toverformule die werkt:
“we doen het samen”
Met dank aan "Linda" voor de prachtige tekst.
© foto Klaproosje1
Ogen kunnen heel veel zeggen
’t is onnodig uit te leggen.
Wat of je gedachten zijn
vol geluk of vol van pijn.
Ogen kunnen niet verbergen
als er leed is aangedaan…
Weten ook wel hoe te tergen
met een blik wel te verstaan.
Ogen spreken zonder woorden
alles wat te zeggen valt,
is te lezen in akkoorden…
als muziek in ‘t luchtruim schalt.
Ogen stralend als twee sterren
aan het hoge firmament.
Tonen het geluk van verre,
laten zien hoe blij je bent.
Ogen zien in andere ogen
wat zij in jouw ogen zien.
Eerlijkheid of mededogen,
trouw en liefde bovendien.
Ogen heb je om te kijken.
Bruine, blauwe en ook groen…
Maar zij laten ieder blijken
dat ze veel meer kunnen doen!
Ik zie weer lente in je ogen
weer zomer in je lach
zoals gisteren bijvoorbeeld
toen ik je even zag
Jouw stem zo helder
verkwikkend zonder schroom
Je eigen zijn
opnieuw een mooie droom
Ik hoor het zingen van je hart
de bomen ruisend om je heen
Je hoort het blad weer ritselen
niet meer zo alleen
Het vage licht van toen
verrast je weer in tijd
Jezelf teruggevonden
nu nooit meer kwijt
En toch, zo kwetsbaar nog
dat schrijnend plekje in je ziel
ik sta niet toe dat 't groter wordt
omdat je al zo vaak viel
Verliezen is soms vinden
en dat heb jij gedaan
Respect heb je afgedwongen
je bent in alles de juiste weg gegaan
Sta nu maar op
en schitter weer als toen
mijn armen zijn er voor je
Je hoeft het niet alleen te doen.
Steeds weer wil ik je ontdekken,
van je leren, elke dag,
steeds weer nieuwe dingen,
die ik eerder, nog niet zag.
Jij leerde mij m'n hart gebruiken,
liet de vlinders in mijn buik,
deed me proeven van de liefde,
Meisje lief, wordt jij m'n bruid?
© E.Mondelaers
met dank dat ik dit gedicht mag plaatsen
© foto Kl@proosje1
Lieve Heer,
zend mij een engel,
een met sterke vleugels als 't mag,
vanuit de hemel, naar mij beneden.
Dan verhoort U mijn gebeden
en mijn idee voor moederdag.
Als de engel goed kan vliegen,
mij hoog kan dragen,door de lucht zo blauw,
kan ik moeder zien...al was 't maar heel even,
haar 'n bosje bloemen geven
en zeggen dat ik van haar hou.
Ik omhels haar heel stevig,
kus de tranen van haar zachte wangen,
en nooit stopt naar haar,'t stil verlangen.
En als soms de regen druilt
Is het moeder die om mij huilt.
Voor alle mama's van de toekomst en vandaag
'n dikke zoen,'n kleine bloem, geef 'k jullie graag
(auteur onbekend)
Een heel gelukkige moederdag aan alle mamakes
die vandaag in bepaalde delen van het land
Moederdag vieren.
Dankjewel,
voor al die lieve mailtjes,
berichtjes in mijn gastenboek,
kaartjes
én telefoontjes
die ik mocht ontvangen
ter gelegenheid van
mijn verjaardag!
Het maakte MIJN dagje zo bijzonder!
Wat gisteren zo dringend was
Lijkt nu zo nutteloos
Wat je vandaag doet
Is morgen misschien doelloos
Van wat je morgen doet
Krijg je later misschien spijt
Want wat je nu hebt
Raak je ooit wel eens kwijt
Hecht je niet teveel aan je bezit
Voordat je erin versmacht
Hecht je maar aan je vrienden
Knuffel en verteder ze zacht
Geniet van vriendschap ...
Van een mooi gebaar en een lieve lach
Vergeet niet te leven
Maar ...
Carpe Diem
Pluk de dag !!!
Het trapje naar geluk
bestaat uit zeven treden
soms ga je naar omhoog
dan weer naar beneden.
De eerste trede
geeft je vleugels
als de liefde je omringt.
Je gelooft zijn leugens
daar je hartje vrolijk zingt.
De tweede trede
laat je zweven
op de wolkjes in de lucht
het gevoel van echt te leven
het kan gewoon niet stuk.
De derde trede
blijft nog samen
gelukkig nog het fijne paar
met stokjes schrijf je onze namen
samen nu al zovele jaren.
De vierde trede
laat je lachen
omdat hij weer zo grappig was
maar wat niet was te verwachten
kwam gewoon maar op een dag.
De vijfde trede
begint met tranen
omdat hij je hartje breekt
nooit meer klinken dan de namen
en wat je samen hebt beleeft.
De zesde trede
loop je alleen
zonder iemand die je kent
je hartje blijft van steen
je geraakt er aan gewend.
Nummer zeven
kijkt je aan
alsof hij zeggen wil
laat je niet zo gaan
hij maakt heus niet het verschil.
Op het trapje van geluk
vind je liefde naast verdriet
het gaat dan immers stuk
maar vergeten doe je het zeker niet.
zie ook powerpoint op deze tekst op mijn blogje Rosies
https://blog.seniorennet.be/rosies
De zon is voor velen
de gewoonste zaak van de wereld.
Toch doet ze elke dag een wonder.
Ze steekt het vuur voor ons aan.
Ze vecht tegen de wolken om ons te zien
en ons een mooie dag te schenken.
's Nachts gaat ze naar de andere kant
van de aarde om ook daar mensen haar licht te schenken.
Doof ik die zon,dan zit ik in de zwarte duisternis
en de ijzige kou.
Zo is het ook met de liefde.
Gaat de liefde op in ons leven,
dan brengt ze licht en warmte.
Als ik de liefde heb,dan kan ik veel missen.
Maar als de liefde ondergaat in mijn leven,
worden de schaduwen steeds groter
en geraak ik stilaan in de nacht en in de kou.
De liefde is als de zon,
wie ze heeft kan veel missen,
maar wie de liefde mist,
MIST ALLES.
Ontwijkend stellen wij de vragen
doorheen de jaren aangeleerd.
En stiller worden onze dagen
nu ’t vuur tot sintels is verteerd.
En trager worden onze schreden
in maanden, jaren die maar gaan,
wijl dromen uit een ver verleden
onzeker in het heden staan.
En steeds maar zachter wordt het zingen,
Van 't lied dat eenmaal heeft vervoerd,
Resten alleen herinneringen,
En weemoed die het hart beroert.
© Pierre Van Laeken
http://tkandelaartje.punt.nl/
met dank aan Pierre dat ik dit gedicht mag plaatsen.
Ben ik welkom in je dromen,
mag ik mee met jou op reis?
Naar een land van duizend sprookjes,
naar een hemels paradijs.
Waar de leugens verleden tijd zijn,
en bedrog niet meer bestaat.
Waar alleen nog trouwe liefde,
in het hart geschreven staat.
Ik zou alles willen geven,
als ik mee mocht gaan met jou.
Neem me mee, onder je vleugels,
morgenvroeg, voor dag en dauw...
© E Mondelaers.
met dank dat ik dit gedicht mag plaatsen
© foto Klaproosje1
Jarig,
Vandaag vier ik mijn 2de verjaardag !
Wat ik heel aarzelend opstartte in 2006
is nu een passie geworden!
"Bloggen" is als het ware een oase om even tot
rust te komen in de drukte van alledag...
ook al draait het bloggen in sommige perioden
op een laag pitje.
Een bezoekje brengen aan een ander blog...
geinteresseerd zijn in wat een ander jou te
vertellen heeft...
het kan zo boeiend zijn.
Ieder van ons tracht immers in zijn eigen blog
een stukje van zichzelf te leggen.
Maar eigenlijk wil ik vandaag, 27 juli 2008,
iedereen persoonlijk danken die hier ooit al eens
een bezoekje bracht,
kwam lezen wat ik te vertellen had,
én een woordje schreef in mijn gastenboek.
Het kan immers zo'n deugd doen als mensen
er voor elkaar kunnen zijn.
Eén simpel woord volstaat om de ander
gelukkig te maken...om te tonen...
ik ben er voor jou...
Sinds het opstarten van mijn blogje heb ik hier ook
een heleboel lieve mensen leren kennen.
Je krijgt met bepaalde mensen zo'n speciale band
dat het lijkt of je elkaar al jaren kent.
Dit noemen ze dan...
hartsvrienden!
én hier ben ik ook enorm dankbaar voor.
Lieve bloggertjes, nogmaals dankjewel,
want jullie liggen ook aan de basis van het succes
van mijn blogje
én van 2de verjaardag ervan.
Klaproosje1
Berlingots aromatisés au Coquelicot
Coté Garrigue - Provence
Wat zijn Berlingots ?
Berlingots zijn Franse snoepjes uit grootmoeders tijd.
De zuurtjes hebben de vorm van een zeshoek
Mijn dochter en haar gezin brachten ze voor me mee vanuit de Provence.
En wat is er nu speciaal aan,
wel...de Berlingots die ik mocht ontvangen zijn er met het aroma van "Klaprozen".
Je vindt ze ook nog in andere smaken,
Carpentras (verschillende smaken)
Vijgen
Viooltjes
Lavendel
Rozen
Meloen
Honing
en...dus Klaprozen
En...als je wil weten hoe ze proeven...kom maar af...maar vlug he...
want OP is OP.
hihihi
foto © Klaproosje1
Op deze zonnige dag voor u
allen een muzikaal intermezzo.
Klik op de kikkertjes en nadien
op het "vestzakje" voor de animatie.
Liefs en een fijn zonnig weekend.
Klaproosje1
Ik wil verhalen en gedichten schrijven,
maar mijn hoofd is zo leeg
Ik wil uren wandelen,
maar mijn voeten doen zo'n pijn
Ik wil van zoveel mensen houden,
maar mijn hart is soms zo koud
Ik wil uren huilen,
maar mijn tranen zijn verdroogd.
Ik wil nog zoveel tekenen,
maar mijn handen trillen zo.
Ik wil nog zoveel dingen,
Zal ik dan maar minder willen?
en veel meer dingen doen?
Luisteren naar mensen,
en naar dieren?
Kijken naar de sterren,
voelen aan de wind?
Ruiken aan de geuren,
genieten van een kind
dat in een spel verdwijnt?
De fijne warmte voelen
van een goede vriend?
Ik wil nog zoveel maken
en verschrikkelijk veel doen!
Ik wil met zoveel mensen praten
en hun ogen laten glimmen!
Ik wil nog zoveel lachen,
en stralen van geluk!
Gelukkig kan ik zoveel dingen,
omdat ik leven wil.
(auteur onbekend)
(foto © Kl@proosje1)
Herinneringen die je een plaatsje wil geven,
worden de Memories van een heel leven.
Soms zijn ze heel mooi...soms doen ze pijn
omdat Memories niet altijd mooi kunnen zijn.
Zij zitten van binnen, diep in je hart.
De nare vervagen, krijgen een plaatsje apart.
Want weet, achter alles schuilt het geheim
dat ieder mens ook eens anders kan zijn.
Idealen zullen altijd blijven bestaan, ook
als je met een Herinnering verder moet gaan.
Koester ieder moment om gelukkig te zijn.
Memories zijn als een klein stukje zonneschijn.
Alles word anders als je dit hebt gemist,
de Memories van het verleden ooit hebt gewist.
Hoe dan ook, geef ze een plaatsje van binnen,
en laat de mooie momenten altijd overwinnen
eigen foto.
©Klaproosje1
Sluiers slomerden
voor de ogen van de zon
tranen regenden zachtjes
in de palmen van mijn hart
Kinderen kieperden
de klepels van de klokken
door de grijze lucht
galmend in de holten van mijn zijn
Ik glimlachte traag
zodat het lang duren zou
eer ik begreep waarom
het was zo gulzig
Verbaasd over zoveel
wat ik niet begreep
kuste ik de sneltrein
naar het zoeken
Eens zal ik het vinden
de oorzaak van al dat denken
en sluit ik de ogen van de zon
om te dromen in het schemerlicht
©Pierre Heymans
Met dank aan "Pierre" dat ik dit gedicht mocht plaatsen.
12/07/2008
Hoe laat je ook komt
Wie je ook bent,
Je bent welkom!
Al kom je morgen of vandaag,
Al was het reeds lang geleden
dat we je nog zagen.
Het doet er niet toe,
Je bent steeds welkom!
Al kom je met een lach
Of met een traan,
Heb je een reden of verhaal,
Of is het louter ‘zomaar’,
Je bent altijd welkom!
foto @Klaproosje
