Liefde is een woord...

  



 
De blogmeeting is weeral eens voorbij
en we hebben er enorm van genoten
Het bloggen is leuk,maar...
de mensen achter de blogs leren kennen,
is nog veel leuker.
 En net dat maakt het echt wel de moeite waard.

Dankjewel Frieda en Alida voor de super blogmeeting!
Het was allemaal tot in de puntjes geregeld !

Heel lekker eten...de mooie tombola...
het gezellige samenzijn nadien met dansavond...
 de vriendschap en de gezelligheid
die er tijdens de ganse blogmeeting was,
het was gewoon grandioos

Spijtig dat ik thuis mijn fototoestel was vergeten...
grrr...
Nog een geluk dat zovele bloggers foto's
genomen hebben en ik op die manier toch
nog kan nagenieten van deze meeting.

Volgende keer leg ik een week van tevoren
2 fototoestelletjes in mijn wagen,
kwestie van het niet te vergeten, hihi

Nou zeg

nu heb ik het wel geweten

zelfs pijn van anderen

is niet te vreten

maar als “anderen”

je geliefde is

word je zelf

door pijn gekweld

machteloosheid

krimpt je hartspier

tot niets

je hersens draaien

op volle toeren

slaan bijna tilt

haar leed

heb je niet gewild

toch voel  je ergens schuld

dat je geen dokter bent

geen tovenaar

pijnstiller

oorzaakkiller

ik kan alleen maar

zacht zijn

in woorden en masseren

mocht haar kwelling

door mijn zalving helpen

ik zou mij goddelijk voelen

alhoewel haar steunen

mij al echt levend houdt

maar toch

slaap zacht schat

en wordt vrolijk wakker

© Pierre Heymans 
met dank aan Pierre dat ik dit gedicht mocht plaatsen.
©foto klaproosje1

Met het oog op geluk
leven en werken wij.
Hoop doet ons uitzien
naar de dag van morgen.

Met een hart dat lief heeft
en naar liefde verlangt,
leren wij mens zijn
en worden wij onmisbaar voor elkaar


©foto Klaproosje1

De “O” staat voor ONTSPANNEN

Ontspannen wil zeggen dat je iedere vorm van
spanning even mag loslaten.
Geen Spanning, geen inspanning,
geen taakspanning, zo van
“ik moet dit nog” en “ik moet dat nog”.
 Ontspannen is :
tijd maken om het leven weer
even “leven” te laten zijn.

Bij de “N” denken we aan : NIET HAASTEN

Loop alles en iedereen eens niet te snel voorbij.
 Durf vertragen en zelfs gewoon stilstaan.
Het leven ziet er plots anders uit.
Maak tijd, misschien maar voor heel even,
om jezelf en de anderen beter te leren kennen.

“T” is de eerste letter van het woord TIJD.

We zijn bezig, dag in, dag uit…
Bezig met dingen die voor ons op dat
moment belangrijk zijn of lijken.
Durven wij de tijd een halt toeroepen om
te luisteren naar het verhaal van de andere ?

En naar ons eigen verhaal ?

De “M” doet me denken aan MOGEN.

Moeten is een verplichting.
Mogen is een uitnodiging.
Mogen leven,  mogen tonen wie we zijn,
mogen denken en mogen doen….
Het is een gevoel van bevrijding.
Niets moet, veel mag…

De “O” verwijst naar het woord OPEN

Om echt te ontmoeten, moet je openstaan.
 Open voor wat komt,
open voor degene die je op je weg tegenkomt.
Maar je moet in de eerste plaats
openstaan voor jezelf.
Laat je raken!

De “E” is de beginletter van het woord ELK-ANDER

Iedereen is anders.
Niemand is hetzelfde.
Het is de kleur van ons bestaan.
Het is de afwisseling die doet leven.
Het is het respect dat ons tot één maakt.

De “T” staat voor TOEVALLIG.

Toevallig onderweg zijn,
geen doel voor ogen hebben, en laten gebeuren.
Niet alles willen plannen,
maar je laten verrassen door het toevallige…

De “I” doet denken aan INZET.

Het zou aangenaam zijn als we konden
 leven in een wereld waar iedereen zich
 inzet volgens eigen mogelijkheden.
Een wereld waar mensen niet onverschillig blijven,
ten koste van anderen.

De “N” betekent dat NIETS MOET

In een ontmoeting moet je niets,
maar mag je elkaar raken!
 Het is prachtig als het gebeurd,
en toch gebeurt het te weinig.

De “G” verwijst naar het woord GEVEN.

Mag ik jou een lichtje geven in deze donkere tijd ?
Dan kun je weer wat zien, heel even.
Soms kan het gebeuren.
Als je het niet verwacht.
 Dan zie je weer in kleuren,
 ook al is het nacht.
Een heel bijzondere ervaring,
op een onderwacht moment


©foto Klaproosje1

Men zegt van liefde dat ze zacht is
Als een lief en teder woord
Men zegt van liefde dat ze hard is
En zo vaak het geluk vermoordt
Men noemt haar hunker en verlangen
Men noemt haar redder in nood
Ik zeg dat liefde als een bloem is
Waarop de zon haar stralen strooit

Ze is het hart zo bang en breekbaar
Zo wankel en zo broos
Ze is de droom bang voor 't ontwaken
Omdat ze dan de waarheid hoort
Ze wacht op wie haar nu wil plukken
Op wie haar tranen streelt
Zo bang om vroeg te sterven
Voor ze werkelijk heeft geleefd

En is de nacht zo koud en eenzaam
Duurt het wachten veel te lang
Denk dan maar dat geluk alleen is
Voor wie er hevig naar verlangt
Denk dan maar dat bittere winters
En dikke lagen sneeuw
Nog nooit hebben verhinderd
Dat de roos hen overleeft.

De Roos,
 nog steeds een prachtige song gezongen door
Ann Christy,
die ons spijtig genoeg veel te vroeg verliet.
vertaling van een song van Bette Midler

Remember the day
of 9/11

Een dag die voor altijd diep in ons geheugen
en ons hart zal gegrift staan

Een dag waarvan iedereen zich
nog precies herinnert
 waar men was op het ogenblik
toen men dit nieuws vernam via de media

Laten wij ook  na 7 jaar nog even
stilstaan bij dit drama
waarbij zovele mensen het leven lieten.

Vreselijk, gewoon té vreselijk
voor woorden!

Dag lieve bloggertjes,
Mogen wij ons even voorstellen ?
Wij zijn Pebbles en Blub,  geboren op
  16 mei 2008 en zoeken dringend een lief adoptiegezin.
 Wij zijn speels, lief, houden  enorm van een knuffeltje
en zijn heel aanhankelijk.

Tot nu toe werden wij liefdevol verzorgd bij
Fee-tje en Wannes,
onze kleine mensenvriendjes.
Spijtig genoeg kunnen wij hier niet blijven.
Heb jij  een plaatsje voor ons
of help je even zoeken naar een nieuwe
 "thuis" voor ons?

Laat een berichtje of stuur een mailtje
zodat wij met jullie kunnen kennis maken.




ik ben dus Pebbles

 en ik...ben Blub

ha ja en nog iets,
Wij zijn 2 poezenmeisjes, wij zijn ontwormd en ingeënt.
Tot spoedig he.

Pebbles en Blub

P.S. het is absoluut NIET de bedoeling
dat ze "SAMEN" ergens opgevangen worden hoor.
We begrijpen best dat het niet mogelijk is
om zomaar ineens 2 poezen erbij te hebben.

Wil je ons aub helpen,
door ook wat reclame te maken
voor ons op jouw blogje. dank u

  De dag
waarop je moeder sterft
De dag
Die al je dagen
Van dan af aan
Iets grijzer verft.

 
 

Ode aan mijn overleden mama, vandaag 4 jaar geleden.

Lieve Mama,
Reeds 4 jaar moeten wij je missen.
Na het overlijden van papa was jij niet meer dezelfde
wij probeerden er steeds voor jou te zijn, maar
steeds meer en meer zagen we je wegzinken
in dat diepe dal,
ons vermoeden, kwam steeds meer en meer aan het licht,
iets wat jij zo lang had proberen te verstoppen
Alzheimer...vreselijke ziekte
De dag kwam dat je nog onmogelijk thuis kon blijven
en wij je elke dag kwamen bezoeken in het rustoord,
de ene dag herkende je ons,
de andere dag waren we een zus
of soms zelfs jouw mama
Hartverscheurend was het toen je in 
"zeldzame" heldere momenten 
 vroeg of je mee naar huis kon komen.
Het deed ons zo'n pijn.

Het afscheid is zeer snel gekomen
je was amper 3 maanden in het rustoord
toen je plots heel ziek werd, en die ziekte werd jou fataal.

Mama, wij missen je nog altijd heel erg,
want je was een vrouw om van te houden
steeds stond je klaar voor iedereen,
steeds weer cijferde jij je weg voor anderen.
Mama, lieve Mama, dank voor alles


©Klaproosje1
foto van mijn mama uit 1946

Gedichtje ter gelegenheid van de "Gedichtendag" op 31 januari 2008


Soms moet je even stilstaan in het leven
om na te denken wat je aan anderen hebt gegeven.


Aandacht geven zegt soms meer dan duizend woorden
ook al klinken ze als de liefelijkste  akkoorden.


Dromen doe je heel alleen, leven doe je wel met anderen
daar kan de slimste mens geen letter aan veranderen.


Ogen spreken overal dezelfde taal
vertellen soms een heel verhaal


Letters samengebracht worden woorden
en woorden vormen zinnen als mooie akkoorden.


Het einde van de gedichtendag is nu nabij
Ik ben tevreden en heel erg blij.


Jullie deden allen je uiterste best
dat leidde tot het slagen van Oost tot West.

©Elsa Duprez
met dank aan Elsa dat ik dit gedichtje mocht plaatsen.

Bij het “septemberen” en de aanvang

van een nieuw jaar

zou ik willen dat ik een toverhoed bezat,

één waarin alle warme momenten

van de voorbije zomer in bewaard zijn,

om ze dan af en toe weer boven te halen

midden de drukke activiteiten:

de melodie van zomerse vogels, de zon op mijn huid,

sprankels energie, grote familiedagen,

vriendschappelijke babbels,

vakantieherinneringen en schaterlachmomenten,

ontroerende schoonheid, het kleine geluk van elke dag…

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een toverstok bezat

om al mijn vrienden

het grootste geluk toe te zwaaien:

geslaagde activiteiten,

levendige aanpak en inzet,

sterke verbondenheid,

enthousiasme om frisse ideeën een kans te geven,

perfect teamwerk…

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een formule bezat

om elk ongenoegen weg te toveren,

om het wijd verspreide jammeren in te dammen,

om kracht binnen te halen die open maakt

en onze blikken met hart en ziel

richt naar een levendige toekomst!

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een magische formule bezat

om boeiend, verrassend, veelzijdig

te bewegen naar morgen.

Om een wereld dat werkt,

met helpende handen,

met solidaire harten en diepe dromen,

met creatieve geesten,

met warme vriendschappen en goddelijke bewogenheid.

Maar toveren is niet aan de orde.

Het behoort tot de sprookjes of virtuele realiteit.

Het zijn wij, wij samen,

die het mogen en kunnen doen,

we weten het al lang:

als je iets met al je energie en
enthousiasme aanpakt lukt het.

Er is één toverformule die werkt:

“we doen het samen”

Met dank aan "Linda" voor de prachtige tekst.
© foto Klaproosje1

 
Ogen kunnen heel veel zeggen
’t is onnodig uit te leggen.
Wat of je gedachten zijn
vol geluk of vol van pijn.

Ogen kunnen niet verbergen
als er leed is aangedaan…
Weten ook wel hoe te tergen
met een blik wel te verstaan.

Ogen spreken zonder woorden
alles wat te zeggen valt,
is te lezen in akkoorden…
als muziek in ‘t luchtruim schalt.

Ogen stralend als twee sterren
aan het hoge firmament.
Tonen het geluk van verre,
laten zien hoe blij je bent.

Ogen zien in andere ogen
wat zij in jouw ogen zien.
Eerlijkheid of mededogen,
trouw en liefde bovendien.

Ogen heb je om te kijken.
Bruine, blauwe en ook groen…
Maar zij laten ieder blijken
dat ze veel meer kunnen doen!

foto's ©Klaproosje

Ik zie weer lente in je ogen
weer zomer in je lach
zoals gisteren bijvoorbeeld
toen ik je even zag

Jouw stem zo helder
verkwikkend zonder schroom
Je eigen zijn
opnieuw een mooie droom

Ik hoor het zingen van je hart
de bomen ruisend om je heen
Je hoort het blad weer ritselen
niet meer zo alleen

Het vage licht van toen
verrast je weer in tijd
Jezelf teruggevonden
nu nooit meer kwijt

En toch, zo kwetsbaar nog
dat schrijnend plekje in je ziel
ik sta niet toe dat 't groter wordt
omdat je al zo vaak viel

Verliezen is soms vinden
en dat heb jij gedaan
Respect heb je afgedwongen
je bent in alles de juiste weg gegaan

Sta nu maar op
en schitter weer als toen
mijn armen zijn er voor je
Je hoeft het niet alleen te doen.

Steeds weer wil ik je ontdekken,

van je leren, elke dag,

steeds weer nieuwe dingen,

die ik eerder, nog niet zag.   

               


Jij leerde mij m'n hart gebruiken,

liet de vlinders in mijn buik,

deed me proeven van de liefde,

Meisje lief, wordt jij m'n bruid?

© E.Mondelaers

met dank dat ik dit gedicht mag plaatsen
© foto Kl@proosje1

Lieve Heer,
zend mij een engel,
een met sterke vleugels als 't mag,
vanuit de hemel, naar mij beneden.
Dan verhoort U mijn gebeden
en mijn idee voor moederdag.

Als de engel goed kan vliegen,
mij hoog kan dragen,door de lucht zo blauw,
kan ik moeder zien...al was 't maar heel even,
haar 'n bosje bloemen geven
en zeggen dat ik van haar hou.

Ik omhels haar heel stevig,
kus de tranen van haar zachte wangen,
en nooit stopt naar haar,'t stil verlangen.
En als soms de regen druilt
Is het moeder die om mij huilt.



 
Voor alle mama's van de toekomst en vandaag
'n dikke zoen,'n kleine bloem, geef 'k jullie graag

(auteur onbekend)


Een heel gelukkige moederdag aan alle mamakes
die vandaag in bepaalde delen van het land
Moederdag vieren.

Dankjewel,
voor al die lieve mailtjes,
berichtjes in mijn gastenboek,
kaartjes
én telefoontjes
die ik mocht ontvangen
ter gelegenheid van
mijn verjaardag!

Het maakte MIJN dagje zo bijzonder!

Wat gisteren zo dringend was
Lijkt nu zo nutteloos
Wat je vandaag doet
Is morgen misschien doelloos

Van wat je morgen doet
Krijg je later misschien spijt
Want wat je nu hebt
Raak je ooit wel eens kwijt

Hecht je niet teveel aan je bezit
Voordat je erin versmacht
Hecht je maar aan je vrienden
Knuffel en verteder ze zacht

Geniet van vriendschap ...
Van een mooi gebaar en een lieve lach
Vergeet niet te leven
Maar ...

Carpe Diem
Pluk de dag !!!

Het trapje naar geluk
bestaat uit zeven treden
soms ga je naar omhoog
dan weer naar beneden.

De eerste trede
geeft je vleugels
als de liefde je omringt.
Je gelooft zijn leugens
daar je hartje vrolijk zingt.

De tweede trede
laat je zweven
op de wolkjes in de lucht
het gevoel van echt te leven
het kan gewoon niet stuk.

De derde trede
blijft nog samen
gelukkig nog het fijne paar
met stokjes schrijf je onze namen
samen nu al zovele jaren.

De vierde trede
laat je lachen
omdat hij weer zo grappig was
maar wat niet was te verwachten
kwam gewoon maar op een dag.

De vijfde trede
begint met tranen
omdat hij je hartje breekt
nooit meer klinken dan de namen
en wat je samen hebt beleeft.

De zesde trede
loop je alleen
zonder iemand die je kent
je hartje blijft van steen
je geraakt er aan gewend.

Nummer zeven
kijkt je aan
alsof hij zeggen wil
laat je niet zo gaan
hij maakt heus niet het verschil.

Op het trapje van geluk
vind je liefde naast verdriet
het gaat dan immers stuk
maar vergeten doe je het zeker niet.



zie ook powerpoint op deze tekst op mijn blogje Rosies
https://blog.seniorennet.be/rosies