91 jaar geleden

Het treurend ouderpaar in Vladslo 
ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader, altijd iemands kind
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
uit het lied : Duizend soldaten van Willem Vermandere
Vandaag 11 november 2009
herdenken wij het einde van de Eerste Wereldoorlog,
nu 91 jaar geleden.
Vandaag gedenken wij ook
de zovele slachtoffers
die hun leven lieten in deze horror.
In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
John Mc Crae
( treurend ouderpaar = eigen foto)





















9 reacties op dit bericht
dag Cecile
stemmig en toepasselijk
Lieve groetjes..........
Na mijn pc krantje te hebben gelezen kom ik gezellig rondwandelen nu in bloggenland en zoals altijd geniet ik de'rvan lieve Roosje .Bedankt voor de bezoekje's aan mijn blogje,die mij véél plezier doen en dikke knufs van Rebecca,je blogvriendin.
lieve Cecile
Prachtig geschreven gedicht
Mooi gedaan schattebol
Dank je voor je lieve reactie meiske, ik wist dat jij het begrijpen zou.Voel me vandaag niet zo goed..mss door de griepprik..maar dat gaat wel weer over.Ben erg moe..Hopelijk volgende week wat meer rust zodat wij weer even tijd hebben voor elkaar he? Een hele dikke knuff van je Rozemarijntje.
Van dit profieltje ben ik duidelijk wel onder de indruk. Mijn compliment!
xXx
Carine
goede avond Klaproosje
Groetjes Brigitta,ja zo denk ik er ook over Cécile
Niemand kan leven en zorgen voor een,
ander zonder bloemen langs de weg.
Zonder die kleine teken,
van liefde en waardering.
Ze zijn als een zachte bries,
als de wind die je opduwt.