16 oktober 2009

Fientje is 1 jaar!

dag Fientje

Met je fonkelende oogjes
en je lieve lach

Dag  lieve kleine meid

Vandaag is het jouw dag

lieve Fientje
je 1ste verjaardag,wat een feest
kaarsje uitblazen, taartje eten
lekker spelen  met je zusje Inne,
met Wannes en Fee
en de ganse familie,
 die viert vandaag
jouw verjaardag mee!

dag Fientje, onze lieve schat

Vandaag is er groot feest

Met 1 kaarsje op de taart

Omdat jij vandaag verjaart

hele dikke knuff van opa en oma

Willen spreken
en geen woorden over je lippen krijgen.

Willen strelen
en je hand stijf houden.

Willen glimlachen
en je gezicht vertrekken tot een grimas.

Willen omhelzen
en als een stuk hout naast elkaar blijven zitten.

Willen vergeven
en toch vragen hoe dit nu in hemelsnaam mogelijk was


tekst "vergevingsmoment"
uit huwelijksviering...
foto : bloemen uit eigen tuin
Kl@proosje1

Geniet van het weekend...

Ik ben hier terug na dinsdag...neen...ik trek er niet op uit,
maar heb andere verplichtingen.

Indien je zondag niet weet wat gedaan, kan je  altijd terecht
in onze stad Halle, voor de Witse zoektocht in Halle.

"Witse" van de gelijknamige serie op zondagavond,
zal ook aanwezig zijn.
Heb je geen vervoer...en om parkeerproblemen te besparen, 
neem je de trein tot station Halle...
het centrum is vlakbij ...op 5 minuutjes loopafstand.

info : http://www.een.be/programmas/witse/kom-naar-de-witse-speurtocht-halle

lieve groet.

Roosje

Wat zou het leven zijn zonder kinderen?
Zij hebben nog iets oorspronkelijk,
iets van het begin van de schepping.

Een kind ontwapent, het brengt vrede,
het brengt je aan het lachen,
het leert ons opnieuw spelen.

Het verzoent ons weer met het leven
als we hard en bitter geworden zijn.
Een kind vertelt ons over
echtheid van het leven en onschuld.
Het draagt nog geen masker
en heeft nog geen muren rond zich opgetrokken,
daarom is het zo weerloos en kwetsbaar,
nog helemaal zichzelf.

In de ogen van een kind zie je jezelf
zoals je zou willen en kunnen zijn.
Het doet je stilstaan bij jezelf,
soms met veel heimwee.

Zo was je zelf ook eens:
spontaan, onschuldig en eenvoudig,

een kind vol beloften voor de toekomst.

foto : Fientje
© Klaproosje1

hele fijne dag

Klaproosje1

Mijn blogje nadert stilaan de 100.000
MAAR
Wie wordt er mijn 100.000ste bezoeker ?

Laat het mij weten met een print, als bewijs

groetjes

Klaproosje1

 


Hoor de bolle wind eens waaien,
 dwars door boom en struik en heg.
Rits!...daar rukt hij aan de takken!
Oei!...daar holt hij langs de weg!

Kijk die bladeren toch een stuiven.
Bruin en rood en groen en geel.
Mooi om daar doorheen te stappen.
Oh!...wat liggen er toch veel.

Ruik die lekkere frisse geur eens,
die er zweeft door heel het bos!
Geur van eiken, beuken, dennen,
aarde, bladeren...vochtig mos.

Proef die lekkere beukennootjes,
die daar liggen op de grond.
Zoeken maar, je zult ze vinden,
duizend liggen er in 't rond.

Ga nu wandelen, ga nu stappen,
overal is 't heerlijk fris!
En je voelt dan vast hoe krachtig,
die gezonde herfstlucht is. 

gedichtje gevonden in het
"voordracht" schriftje van Geert* 
4de leerjaar - 1982

Zondag is het Open-Bedrijvendag
Er is vast wel iets in uw buurt dat het
bezichtigen waard is.
Doen!

Een lieve weekend-groet aan allen

Cécile

Wat was je altijd mooi
zo aangekleed in je goede pak
En nu sta je daar
misschien wel niet zo erg op je gemak.
Al je kleren liggen nu verspreid over de grond
en maken de vloer
gekleurd rommelig en bont.

En daar in het midden
sta jij zo naakt en zo kaal.
Maar je naaktheid en je kleuren
vormen samen een mooi verhaal.

En als ik dan zachtjes mijn handen
over je lichaam laat strijken,
bedenk ik dat je zelfs zonder kleren
prachtig bent om naar te kijken.
Zo sterk en stoer
zoals je nu voor me staat.
Jij die altijd geduldig luistert
als ik mijn problemen met je bepraat.

Jou zal ik nooit vergeten
en alles aan je is vertrouwd
zo groot en krachtig als je bent gebouwd
bij jou zwijmelde ik vaak
in een wondermooie droom...

Jij mijn mooie prachtige eikenboom...


auteur onbekend.

Handen...
wenkende handen,
uitnodigende handen,
open handen, gevende handen,
biddende handen,
een begeleidende hand op je schouder,
maar ook straffende handen, gebalde vuisten …

Handen spreken voor zichzelf.
Doven en slechthorenden spreken
vaak met hun handen gebarentaal.
 
Iemand bij de hand nemen …

Een uitgestoken hand...
het vraagt echt niet veel,
maar betekent zoveel voor diegene
die het aangeboden krijgt!

- tekening -
eigen werk van onze overleden zoon Geert*

een heel fijn weekend gewenst...geniet ervan





en wie een stevige verkoudheid wil,
kom ze maar halen,
altijd welkom...
de zakdoeken en de hoestsiroop
krijg je er gratis bij
hihihi

En we blijven in  feeststemming.

Vandaag is Bart,
onze schoonzoon en papa van Inneke en Fientje jarig.

Kathleen en de kindjes zullen je al wel een
knuffel gegeven hebben deze morgen.
Bart van harte een dikke proficiat !



foto Kl@proosje1
Bart en Fientje

Vandaag is Jan,
onze jongste zoon jarig
Hij wordt er 27.

Lieve schat...
van harte een dikke proficiat

Geniet er samen met uw schatke maar van...
en straks...
drinken wij er samen eentje op

Jan en Liesje

Zonder naam kan niemand aangesproken worden,
zonder naam loopt een mens verloren in de massa.
Een naam roept een mens op in je herinnering,
een naam geeft verbondenheid van mens tot mens.
Wil je aangesproken worden,
dan heb je een naam nodig :

een naam

om je te noemen en te koesteren,
om je te roepen en te doen groeien,
om je te kennen en te beminnen,
opdat je steeds meer jezelf zal worden.

foto Kl@proosje1
namen : kids en kleinkids
op de plaats van het ?? komt binnenkort de naam
van ons 5de kleinkindje...
en 1ste kindje van onze zoon Jan en Liesje
Wij kijken vol verwachting uit naar de geboorte eind november.

Er was eens een boom,
een grote boom,
die met zijn brede takken
langs de waterkant stond.

Op een zekere dag,
kwam er een man, gewapend met een mes.
De boom hield van schrik het ruisen in;
maar er was geen ontkomen aan.
De man sneed de mooiste tak
van de boom weg en nam hem mee naar huis.
 
Drie dagen later kwam hij terug,
en opnieuw werd de boom
angstig en bezorgd en dacht:
"Welke tak is er nu aan de beurt?"

Maar de man ging zitten
aan de voet van de boom
en blies op een fluit
die hij van die tak had gemaakt.

De boom luisterde en verstond het lied:
"Hoor je mij, herken je mij nog?
Ik ben van jou, uit jou hout gesneden.
Ik zing voortaan mijn eigen lied,
maar jou vergeten doe ik niet.
Ik leef en zing en ik dank het aan jou."

Foto Kl@proosje1
Hallerbos