TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART
Wachten…
Nu niet lang meer
Tot jij er bent !
Wachten...
Nog heel even
Om je oogjes, je handjes en je voetjes te zien
Verlangend...
om de warmte van je lijfje te mogen voelen
en heel teder in onze armen te nemen
Wij wachten in stilte
En hopen…
Echt…niet lang meer
Wij wachten...
Verwachten je...
en samen met ons de ganse familie
Weet…lieve schat…dat je meer dan welkom bent!
jouw opa en oma
© Klaproosje1
Ieder mens heeft diep van binnen
doosjes met herinneringen.
Draag die doosjes niet als last
want heus ze komen vaak van pas.
Doosjes die je laten weten
dat het slechter is geweest,
doosjes vol met dankbaarheid,
voor elke lach, voor ieder feest .
Mooie doosjes vol met liefde,
boordevol van tederheid,
maar ook doosjes vol van afschuw
haat en onverdraagzaamheid.
Die mag je rustig laten zitten
met de deksel stijf erop .
En die doosjes vol met liefde
zet die altijd bovenop.
Want wanneer er weer zo`n dag is,
vol verdriet en tegenslag,
put dan moed uit zo`n doosje
dan verander je op slag.
Je ziet de dingen weer heel anders,
voelt je dankbaar en blij.
Als je me niet wilt geloven
probeer het dan, het hielp ook mij.
auteur onbekend
Ik heb een doosje vol met mooie dingen
dat is onvoorstelbaar veel waard
veel heb ik gekregen
ook heel veel zelf gespaard.
Telkens als ik in dat doosje kijk
ligt er weer iets anders bovenaan.
En doe ik het doosje dan weer dicht
kijk ik tegen veel dingen anders aan.
De ene schat wordt telkens mooier
de ander vervaagt na lange tijd.
De ene roept rust en vrede op
de andere weer spijt.
Zonder dat doosje zou ik “ik” niet zijn
ik hou het bij me, mijn hele leven
want er zitten zelfs dingen in
die ik aan anderen zou kunnen geven.
Zo'n "schat"heeft gelukkig iedereen
een doosje vol met mooie dingen
want in dat doosje zitten
je ervaringen en herinneringen...
auteur onbekend
Geert*
Al weet ik dat je veilig bent
Geborgen bij de Heer
De lege plaats blijft onvervuld
Ik zie je hier nooit meer
Al weet ik dat je veilig bent
Verlost van alle pijn
Ik kan mijn vragen niet meer kwijt
Kan nooit meer bij je zijn
Al weet ik dat je veilig bent
Ik zoek en vind je niet
Ik vraag het aan een lege lucht
Of je mij hoort en ziet
Al weet ik dat je veilig bent
Mijn hart wil er niet aan
Dat je, die ik niet missen kan
Voorgoed bent heengegaan
Al weet ik dat je veilig bent
Ik zie je hier nooit meer
Maar als het donkert, zeg ik zacht
Tot ziens, we zien elkaar weer !
Zovele jaren reeds ging je van ons heen.
We missen je Geert*, elke dag meer en meer.
Je denkt misschien
dat je wat
moet zeggen,
Je denkt misschien
dat je me
moet opvrolijken,
Je wilt me misschien
weer zien
lachen en genieten.
Je denkt misschien
dat je me
moet troosten en adviseren
Wat ik vraag is dit:
Wil je nog eens
en nog eens
luisteren naar mijn verhaal?
Naar wat ik voel en denk ?
Je hoeft alleen maar
stil te zijn
mij aan te kijken,
mij tijd te geven
Je hoeft mijn verdriet
zelfs niet te
begrijpen,
maar als het kan slechts
te aanvaarden,
zoals het voor mij voelt.
Je luisterend aanwezig zijn
zal mijn dag anders maken
en verlichten.
passende tekst voor deze dagen van
Marinus van den Berg
(uit dagen die je niet vergeet, een andere kalender)
Op 19 - 20 - en 21 november gaan onze gedachten extra
uit naar onze overleden zoon Geert*.
Hij was onze oudste zoon en werd net geen 20.
Elk jaar opnieuw is dit een heel moeilijke periode om dragen,
en laat voor altijd diepe sporen na in ons hart.
Lieve Geert*, terwijl ons hart dezer dagen vol droefheid is,
kijken wij ook terzelfder tijd uit naar een blijde gebeurtenis,
namelijk de geboorte van het 1ste kindje
bij jouw broer Jan en Liesje.
Dit om maar even te zeggen,
dat vreugde en verdriet zo dicht bij elkaar kunnen liggen
in een mensenleven.
Gastvrij zijn voor ieder mens,
die je op je weg ontmoet,
wil zeggen:
Je hart, je huis, je bezit openstellen,
maar zo dat de ander het als iets
vanzelfsprekends kan aanvaarden en
er niet minder door wordt.
Niets mag geforceerd zijn;
alles moet spontaan gebeuren.
Gastvrijheid is niet iets aangeleerd.
Je haalt het niet uit de boeken !
Het is een innerlijke houding
van openheid en mededeelzaamheid !
Dit hoort tot het mysterie
van het echt mens-zijn !
foto Klaproosje1
Ieper - uitstalraam chocoladewinkel
Hele fijne Zondag
geniet ervan!
Klaproosje1
Hoe komen twee mensen zo dicht
bij elkaar dat ze stil bewogen
of wild enthousiast elkaar
door het leven willen dragen?
Dat is het grote mysterie.
Je kunt niet zeggen
wat je zo zeer bekoorde in die ander.
Een blik, een haarlok, een lach,...
Bij elk contact ging je hart sneller slaan.
Je droomde van elkaar
en ging wonen bij elkaar.
Je ging elkaar bewonen
als een huis en je voelde je thuis,
thuis in dat grote mysterie
dat de mensen “liefde” noemen.
Je bent in elkaars leven binnengegroeid
zoals twee takken in de stam
en de wortel van het leven.
Maar de weg is lang.
Niet elke dag luiden de feestklokken.
Het eerste enthousiasme gaat voorbij
en er komen vele eentonige dagen.
Men begint te merken dat de ander
niet alleen goede kanten heeft.
Je ergert je soms en dan denk je:
“ik heb me vergist”.
Maar je hebt je niet vergist.
Ieder mens is maar een mens
gelijk alle andere mensen.
Alle leven heeft een eigen ritme
van dag en nacht,
hoog en laag, eb en vloed.
Ieder jaar wordt het lente en zomer,
herfst en winter.
Heb geduld, veel geduld met jezelf
en nog meer met de ander
en verlaat nooit het huis van je liefde en trouw.
Als de storm opsteekt,
geraak dan niet in paniek
en laat niet alles los.
Hou je vast aan de wortels
van de liefde en wacht.
De storm gaat voorbij,
WANT...
Echte liefde blijft.
Vrijdag...
het begin van een heerlijk weekendje
niks doen, want we trekken er even tussenuit.
Maar niet...
zonder jullie eerst een lieve groet te brengen.
Klaproosje1
Het treurend ouderpaar in Vladslo
ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader, altijd iemands kind
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
uit het lied : Duizend soldaten van Willem Vermandere
Vandaag 11 november 2009
herdenken wij het einde van de Eerste Wereldoorlog,
nu 91 jaar geleden.
Vandaag gedenken wij ook
de zovele slachtoffers
die hun leven lieten in deze horror.
In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
John Mc Crae
( treurend ouderpaar = eigen foto)
Indien ik je dragen kan,
over de diepe grachten
van je pijnen en angsten heen,
dan draag ik je uren en dagen en jaren lang.
Indien ik de woorden ken
om antwoord te geven op je duizend en één vragen
over leven, dood, over jezelf;
over liefhebben en gelukkig worden,
dan praat ik met je uren en dagen en jaren lang.
Indien ik vrede in je hart kan planten
door geduldig te wachten en te hopen
tot het zaad van de vrede in je openbreekt,
dan wacht ik uren en dagen en jaren lang.
Indien ik genezen kan
wat omgaat in je hart aan onmacht
ontevredenheid en onverwerkt verdriet,
dan blijf ik bij je uren en dagen en jaren lang.
Maar...
we zijn niet groter,
niet sterker dan jij en we weten niet alles
en we kunnen niet zoveel
en we zijn maar vrienden
langs de kant van het levensparcours,
maar dan zeker wel voor uren en dagen en jaren lang…
tekst uit een doopviering.
foto ©Klaproosje1
Men zegt: ieder huisje heeft zijn kruisje,
omdat men soms plotseling schrikt
van het leed bij anderen.
Maar niet elk kruisje is even groot.
Er zijn mensen die vertoeven
in een oase van rust,
anderen jammeren en klagen,
terwijl ze lopen van oase naar oase,
en dan zijn er diegenen die stil
verder lopen
in schijnbaar eindeloze woestijnen.
Ze jammeren niet altijd,
ze zoeken een glimp van licht,
een teken van U.
Geef hen dan, Heer
vooraleer ze verdwalen
wat liefde en kracht
om van te leven.
Want niemand weet wanneer
het kruisje een kruis wordt,
alleen dat liefde dan telt,
liefde van U
en van de mensen om ons heen.
uit "even bezinnen"
Ik heb wat in een doosje
iets recht uit mijn hart.
Een groet, een lach
is waar ik nu aan dacht
Ik wil je dat wel geven
ook al is het misschien niet veel,
maar het verblijdt wel je leven.
Je krijgt van mij een bloemetje
omdat ik het echt wel meen.
Het gaat over mensen
die geven om elkaar,
en die dat laten blijken
door een heel klein gebaar.
Het vertelt ook over mensen
die steeds klaar staan voor elkaar
het zit boordevol warmte,
en een vriendschappelijk gebaar.
Dit is wat ze vriendschap noemen
het delen van lief en leed met elkaar.
En het is ontzettend fijn
dat we vrienden zijn.
Afscheid nemen
Er wordt zoveel over geschreven
Er wordt zoveel over gezegd
Maar de diepe leegte blijft leeg.
De leegte wordt de echo van het leven.
En in iedere weerklank
Komen beelden op je netvlies.
Het ene moment een beeld uit de kinderjaren,
Dan weer de weerklank van tedere verbondenheid.
Soms ook de pijn van wat niet lukte.
Dan weer tedere en zorgzame handen,
Ooit die van je eigen dierbaren
Later jouw handen om hen zo nabij te zijn.
Afscheid nemen is een nieuwe weg inslaan
Die geen einde kent
Omdat de volheid van het leven on-eindig is,
En de leegte ze nooit zal vullen.
- tekst van gedenkprentje op Allerheiligen -
Vandaag, op 1 November,
staan we extra stil bij al onze dierbaren die er niet meer zijn
Het is en blijft moeilijk om naar het graf te gaan van onze zoon,
naar mijn ouders,
de papa van Willy en zoveel andere dierbaren.
Vandaag dragen we een extra bloemetje bij onze zoon Geert*,
mijn mama en papa, mijn schoonvader.
Zij blijven voor altijd heel diep in ons hart
"onuitwisbaar"!
© foto Kl@proosje1
Het Hallerbos in de herfst
Vandaag, 30 oktober 2009 was het knuffeldag!
Heb jij vandaag al iemand een dikke knuffel gegeven?
Neen ??
Je hebt nog tot middernacht tijd om dit te doen!
© foto Kl@proosje1
de knuffels van Fee en Wannes
EN
knuffelende Fee en Wannes
Dag lieve blogvrienden,
De werken (buiten althans) aan ons huis zijn ten einde...
de voegen tussen de stenen werden uitgeslepen,
de gevels gezandstraald en nadien terug gevoegd...
je kan al denken dat wij enkele dagen stof
hebben "gegeten"...overal,
maar dan ook overal vond je stof en fijn zand.
De stofzuiger en stofvod hebben dan ook hard
moeten werken de laatste dagen...
er kwam maar geen einde aan...STOF
en hoe goed je ook poetst,
de dag nadien ligt er terug een pak
en kan je overal je naam inschrijven...
het stof moet immers zakken en
het duurt wel enkele dagen voor dit ok is.
Ondertussen heeft het huis hier een
"herfstschoonmaak" gehad
(moet altijd geen lenteschoonmaak zijn nietwaar)
Laat ons zeggen dat het hier nu redelijk begint te gaan,
maar...de werklieden zijn nog bezig
aan het huis van de naaste buren
en ook daar vandaan krijgen we onze portie stof...
nog maar eventjes geduld zeker ?
Ik ben al blij dat ik mijn pc-ke
(hij was maar pas hersteld)
vandaag terug zonder problemen
onder de hoes kan te voorschijn halen
en jullie goeiedag komen zeggen.
Dankjewel aan al die lieve medebloggers,
die...ondanks dat ikzelf niet op bezoek kon komen,
hier regelmatig een bezoekje brachten
en een woordje kwamen schrijven
onder reageer of in het gastenboek.
Dat heeft me werkelijk deugd gedaan.
lieve groet
Kl@proosje1
deze foto vond ik op internet, zodoende kan je uzelf een idee vormen
'kijken'
doe je met je ogen,
'zien'
met je hart,
'houden van'
met heel je persoon.
Kijken, doe je met je ogen
Zien, doe je met je hart
En
Houden van
Met heel je persoon!
foto Kl@proosje1
bloemen in de tuin
en dat mijn feestje leuk was,
dat kan je zo aan mijn snoetje zien...
Ik kreeg van mijn mama en papa
een heel leuk truitje aan met de tekst :
"al 1 jaar 'n zon in huis"
Iedereen van de familie was aanwezig
en vonden het leuk mee te vieren met mijn Bumba-feestje...
want dat is mijn grote vriendje...
17 reacties op dit bericht
Wat een mooie adventstijd!
goeie morgen
Hi lieve meid
Welcome
to
Memory-lane
Liefs van,
Petra
fijne week
Ik wens je een fijne dag
Mooie zondag Cécile jullie zijn in blijde verwachtig dit is leuk zeg
Hey Cecile wanneer is het bij jullie bij ons is het 1 Januari het komt eraan he !
Triestig weer buiten dan doe ik niks liever
dan eens naar hier te wandelen op je blog.
Heb alles weer bijgelezen ,
voor straks een fijne nacht en
liefs van Christiane
Goede avond lieve meid
Heb een fijn weekend! Liefs van
Welcome
to
Memory-lane
Liefs van,
Petra
dag Cecile
Hoi Roosje
Lieve schat
Dag Klaproosje
Dag lieve vriendin , hopend op wat beter weer wens ik je een fijn en gezellig weekend toe,veel lieve groetjes uit Terneuzen en tot ziens he',Paolo.wordt je opnieuw oma, dat is prachtig hé
Avondgroetjes en een fijn weekend
hé?
De kleine wacht op een beetje zon lieve schat
Ik ben ontzettend verkouden...en straks komt Silvan weer voor een nachtje naar hier,dus een drukk weekendje, want morgen moet H. Jerrel ophalen van voetbal, die komt dan ook hier.De ouders gaan met Tory morgen al vroeg weg..hij doet mee aan de NK Taikwando...is net een half jaar bezig na het Judo...zal geen prijs inzitten hoor, maar toch een hele belevenis.
Ik hoop van harte dat jullie kleinkindje nog dit weekend zal besluiten om het warme nestje te verlaten...Wachten duurt lang he zeker voor Liesje en Jan..Maar de kleine gaat van het ene warme nestje naar een ander warm nestje..in jullie harten.Heel veel liefs en een dikke knuffel van jouw Hollandse zussie...Rozemarijn.
Dag Klaproosje
lieve roosje
bijna weekend
Met een knipoog en een glimlach,
wensen wij een bijzonder fijne dag.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel
van onze drie rakkertjes