Archief

 

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
      In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
      In Flanders fields.

John Mc Crae



De Canadese militaire arts John Mc Crae (1975-1918) deed dienst in een militair noodhospitaal in West-Vlaanderen (1914). Hij schreef tijdens de oorlog aan de Ijzer (1916) een ontroerend gedicht over de klaproos.
Hij stuurde het naar het Engels maandblad "Punch".
In de zomer van 1915 werd hij overgeplaatst naar de medische dienst in Frankrijk, waar hij in 1918 aan de gevolgen van long- en hersenvliesontsteking overleed.
De klaproos werd o.a. door dat gedicht,
het symbool van de gesneuvelden. 

Op deze manier werd het gedicht in het volledige Britse Imperium en de Verenigde Staten het herkenningsteken van opoffering en strijd voor de vrede. De klaproos groeide uit tot het wereldwijde symbool van alle gesneuvelden. Tegenwoordig zie je op bijeenkomsten rond Allerheiligen nog steeds de Engelsen met een ' red poppy' in het knoopsgat

 

Het werd het bekendste gedicht over de eerste wereldoorlog

De rode poppy groeide uit tot het symbool van de Eerste Wereldoorlog, maar in de Westhoek kleuren Flanders Fields straks ook paars-wit door de aanplant van duizenden alliumbloemen. Meer info ...zie hieronder

https://www.toerismewesthoek.be/nl/landscapes/50000-bloembollen

© eigen foto's Klaproosje1

uit Ieper en Tyne Cot Cemetery in Zonnebeke (Passendale)

 

Mijn hart is niet perfect
het zit vol littekens en scheuren
Door de jaren heen
heeft het heel wat moeten betreuren

Mijn hart is niet perfect
er zijn hele stukken uit
Soms geef ik een stukje weg
waarna ik het voor even sluit

Mijn hart is niet perfect
het heeft schrammen en gaten
Er zitten diepe wonden
waar vele tranen zijn om gelaten

Mijn hart is niet perfect
toch zou ik met niemand willen ruilen
Ondanks alles blijft mijn hart openstaan
waar een ieder mag blijven schuilen


lieve groet aan eenieder die langskomt

Gastvrij zijn voor ieder mens,
die je op je weg ontmoet,
wil zeggen :

Je hart, je huis, je bezit openstellen,
maar zo dat de ander het als iets
vanzelfsprekends kan aanvaarden en
er niet minder door wordt.

Niets mag geforceerd zijn;
alles moet spontaan gebeuren.

Gastvrijheid is niet iets aangeleerd.
Je haalt het niet uit de boeken !

Het is een innerlijke houding
van openheid en mededeelzaamheid !
Dit hoort tot het mysterie
van het echt mens-zijn !

lieve groet aan eenieder die hier langskomt