Maandag 18 april 2005

Next day ...

Ik ben stijf .
Dat komt waarschijnlijk door die trap te schilderen ...
Wanneer ik een tree klaar had , liep ik telkens naar beneden om te zien of er géén "heilige dagen " waren , dan terug trap op om verder te doen en om de onderkant van de trede goed te kunnen schilderen, lag ik bijna langsuit op de trap . Echt géén bewegingen die ik alle dagen doe ...
Maar het is die stijfheid wel waard ...
Het eindresultaat van al die " trede lopen " is volledig geslaagd en geeft me wel een héél voldaan gevoel , want mijn vingers jeukten al véél langer om die trap eindelijk eens onder handen te nemen . Tenslotte ... het geheim van geluk ligt niet in Wat of Hoé je het doet , maar in plezier hebben in wat je MOET doen .

Geschreven door Klaverke om 10:21 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Pimmeke18 april 2005 om 18:44

en gezweet dat ons klaverke gedaan heeft...

Hihihihihi .... ik was er getuige van , idd gewerkt dat ze heeft maiomaiomai.... maar het resultaat mag er zekers zijn !!!! Knap gedaan Klaverke nog ffkes en .... hé hé .. RUST .

Reageer op dit bericht

Maandag 18 april 2005

Terug van weggeweest ...

... Pffffff ... het was me het week-endje wel ...
Ons week-endje aan zee ... boordevol gezonde zeelucht ... alleen had het plaatselijk vandeeg een verflucht .

We hebben de traphal van ons appartementje een nieuw kleurtje gegeven én de trap "gewit" ...
Hoé het komt ik weet het niet , maar op mezelf zat bijna zovéél verf als op de muren .

Toch ziet het er nu fantastisch uit , al zeg ik het zelf ...

Geschreven door Klaverke om 02:02 6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 april 2005

Dag mensen allemaal ...

... ik trek er even op uit ...
Nog een prettig week-end allemaal ... daaaaaaag ...

Geschreven door Klaverke om 15:15 Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 april 2005

Het zal je maar gebeuren ...

Mijn man en ik stonden naar de verbouwingen te kijken en maakten op de begane grond een praatje met M. , onze aannemer .

Hij wou ons iets tonen en moest daarvoor de stelling op .Hij klauterde gezwind via de tussenschotten naar omhoog en zette met één been een stap op de bovenste stellingsplank ...

Had hij dat maar niet gedaan , want dié plank vloog de lucht in en M.schoof langs de stellingspaal terug naar beneden.

Mijn man en ik keken geschrokken toe en mijn hart sloeg tot in mijn keel !

Gelukkig bleef M. met zijn t-shirt hangen aan een haak van die paal, zodat dit erger voorkwam .

Bungelend hing hij met zijn armen half omhoog aan de stelling en toonde ons onvrijwillig een flink stuk blote buik doordat zijn vastgehaakte t-shirt omhoog gekropen was

M zei met een bijna verontschuldigende stem “ ik heb niets “ ... en vlak daarachter “ mijne knop is los “ .

Ik snapte niet waarover hij het had ... ik zag zo direkt nérgens een knop ...

totdat zijn broek vervaarlijk begon te zakken ...

Daar stonden we dan ...

Manlief met zijn ogen nog vol schrik van het gebeuren ...

De mijne vol schrik én ongeloof ...

Die van M vol schrik , verbazing , ongeloof en schaamte ...

Mijn man heeft M bevrijdt uit zijn benarde situatie .

Ikzelf wist niet hoe ik me houden moest , heb me omgedraaid en ben weggestapt ...

om op een veilige plaats te kunnen bulderen van het lachen .

Geschreven door Klaverke om 10:25 Reageer op dit bericht

Donderdag 14 april 2005

Gelezen en goedgekeurd ...

Lang geleden was er in India eens een vrouw die met haar man bij haar schoonmoeder in huis woonde .Die schoonmoeder was een lastig mens: ze klaagde en zeurde de hele dag. De vrouw hield het lang vol, maar op den duur werd ze er toch gek van, en ze besloot in wanhoop om aan een medicijnman een drankje te vragen waarmee ze haar schoonmoeder ongemerkt en langzaam zou kunnen vergiftigen.De medicijnman gaf haar geen drankje maar kruiden ...daar moest ze de voeten van haar schoonmoeder elke avond mee insmeren, en dan zou ze na enige tijd vanzelf een pijnloze dood sterven.
Zo gezegd, zo gedaan.De vrouw deed haar werk avond aan avond met aandacht en toewijding. Maar wat er gebeurde was dat haar schoonmoeder gaandeweg vrolijker en opgewekter werd en ophield met klagen en zeuren.De schoondochter begon zelfs op haar gesteld te raken en spijt te krijgen van haar moorddadige gedachten en handelingen. Ze ging opnieuw naar de medicijnman en vroeg hem om een medicijn dat de uitwerking van de giftige kruiden teniet zou doen.Deze begon te lachen en zei haar dat hij haar slechts onschuldige lekker geurende kruiden had gegeven, en dat de verandering die was opgetreden het gevolg was van het feit dat ze elke dag de tijd had genomen om de vrouw aandacht te geven en haar voeten te masseren ...

Uit: Dansend tussen vreugde en verdriet van Mansukh Patel

Geschreven door Klaverke om 22:32 Reageer op dit bericht

Donderdag 14 april 2005

Even voorstellen ...

Hallo ... Leuk dat je er bent ... !

Mijn naam is Nanny en mijn nickname is Klaverke .
Ik ben woonachtig in het noorden van Antwerpen en ben nog maar pas begonnen aan dit blog .
Kom dus regelmatig even kijken om te zien wat ik er weer bijgeplaatst hebt ...
Tevens zou ik het erg prettig vinden als je een berichtje achterliet in mijn gastenboek .
Ik wens je nog veel plezier op dit blog en kom gauw nog een keertje terug .

Groetjes van Nanny ... (Klaverke )

Geschreven door Klaverke om 17:35 Reageer op dit bericht

Donderdag 14 april 2005

Kwart na drie in de namiddag ...

Joepieeeee ... 't is eindelijk gelukt ... dankzij het forum hier heb ik het gevonden sé ... Dank je wel "helpers" ...

Geschreven door Klaverke om 15:04 Reageer op dit bericht

Donderdag 14 april 2005

drie kwartier later ...

Ja lap ... ik geraak maar niet wijs uit dat kaderke in "personaliseer " ...
en wat nu ... ???
... zal nog eens het forum uitpluizen ... misschien staat er daar iets van op ...
of anders de richtlijnen nog een nakijken ...

pfffffffffff ... soms krijgt een mens er gelijk een punthoofd van ... ( knipoogje )

Geschreven door Klaverke om 10:52 Reageer op dit bericht

Donderdag 14 april 2005

Even verder proberen ...

Morgend iedereen ...

Vandaag ga ik proberen om wat prentjes links en rechts op mijn blogje te krijgen ...
Hopelijk lukt het me ...

Geschreven door Klaverke om 10:08 Reageer op dit bericht

Donderdag 14 april 2005

De kruik die stuk was .

Een waterdrager moet elke dag voor zijn Meester naar de rivier om water te halen.
Aan weerszijden van zijn lichaam hing een kruik aan een houten juk.
De ene kruik was zo goed als nieuw, puntgaaf en zonder lek, de andere kruik was oud en gebarsten en hij verloor permanent water.
Bij thuiskomst blijkt de helft van deze kruik soms al leeg te zijn en dat deed de oude kruik veel verdriet.

Op een dag kan hij het niet meer voor zich houden en zei tegen de waterdrager: "... Meester ik schaam me zo ... "
" Maar waarom dan toch ", vraagt de waterdrager.
" Omdat ik niet in

de schaduw van uw andere kruik kan staan. Hij levert dagelijks de volle inhoud water af, terwijl ik onderweg steeds water verlies. "

" O, maar dat wist ik immers al lang ... toch heb ik je al die tijd graag willen gebruiken " antwoordt de waterdrager.
" Zijn die mooie bloemen langs de weg je dan niet opgevallen ?

Ze groeien alleen maar aan jouw kant.
Enige tijd geleden heb ik daar zaad uitgestrooid, jij hebt ze elke dag begoten en nu kan ik steeds een prachtig boeket plukken voor mijn heer "

Een tijdje komt er geen antwoord van de gebarsten kruik, zo heeft hij het nog nooit bekeken ...

Hij heeft die bloemen wel zien groeien, maar dat zijn Meester hem bewust in dienst heeft gehouden en dat hij hem ondanks alle gebreken toch kan gebruiken ...
dat was nog nooit bij hem opgekomen.

Geschreven door Klaverke om 01:34 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Welkom op Klaverke's Blog .