Een heel jaar

Het vorige bericht zag ik op een blog;
ik vond het zo mooi,
 dat ik toestemming vroeg om het over te nemen.

Ja dus:

Bedankt
Kentucky Rose

Wordt het dan toch nog zomer?
Het ziet er toch beter uit dan de voorbije week.
Ale bloemen zijn uitgeregend,
de grond is doorweekt, en koud is het ook.

De vraag is nu maar
of we van het ene extreem
"te koud"
naar het andere
"te warm"
zullen gaan

Afwachten, nog effe volhouden.

Ik was juist buiten met de hond;
en weer maakten de sterren
aan de hemel zo'n indruk op mij.

Het lijkt wel of de hemel dichterbij komt,
of er meer sterren staan.
Het zal mijn idee wel zijn anders
hadden we het al wel op het nieuws gehoord.

Maar het voelt zoals de herfst;
heel fris.
Misschien liep die spin van verleden week
haar klok ook niet meer juist.

Normaal loop ik rond deze tijd van het jaar
nog door het huis zonder te kijken
of er spinnen zitten; dat begint zo
eind augustus, begin september.

Gisteravond, in feite was 't al nacht,
zag ik in de gang een ferm exemplaar.
De stofzuiger gepakt, opgezogen,
en dan "gerust" gaan slapen.

Ik denk dat het de natigheid van de laatste week is,
waardoor die beestjes nu al binnen zitten.

Ik hoop in elk geval
dat ze tegen september niet meer groeien.

Ik kom nog eens iets schrijven,
anders vind ik nadien mijn blog niet meer.

Ik ga mij terugtrekken onder mijn stolp
en van daaruit de wereld bekijken.
Wat mij betreft is het de laatste weken
alleen maar erger geworden.
Dan heb ik het niet over de moorden
in Antwerpen.
Kijk of lees het nieuws:
maar luister vooral naar mensen rondom.

Niemand is tevreden, 
mensen zijn verdeeld in kampen.
Voor dit, en tegen dat.

Ik wil daar niet aan meedoen.

Dus ik terug in mijn "blijde bubble"

Laat de politiekers maar liegen;
het centrum voor "gelijke kansen"
onnozel doen"

Wil dat zeggen dat ik me niks meer aantrek,
 en wereldvreemd word?
Nee.

Nee zeker niet; maar de manipulatie
en de leugens maken me droef.

Gelukkig weet ik waar échte vreugde te vinden is!

+      +
V
--  --

Was de lente nu eergisteren toch begonnen?
vandaag voel ik er niks meer van.
De berk in de tuin werpt agressief pollen
in het rond.
Zowat alles ligt onder het gele stuifmeel.

Heel bewust zet ik me achter in de tuin;
Met een kop koffie
wacht ik tot het concert begint.


Er is de lead zanger(es)
de backing vocals
en het koortje.

Wie heeft er al die techniek nodig?

Maar eerst vliegt er tjirpend een boodschapper
door de buurt om aan te kondigen
dat het concert gaat beginnen.

Ik ben al klaar voor het volgende optreden.

Ik heb de design van dit blog dan toch maar veranderd.
Nu ben ik benieuwd of ik het gewoon kan worden.
We zien wel.

Er is de laatste tijd al heel wat
over hem geschreven;
en hoe meer men praat of schrijft,
hoe meer mijn symphatie naar hem uitgaat.
Soms kwetsen woorden meer dan wapens;
en ik heb het idee
dat het hier ook de bedoeling was.

Dus één of ander persoon dat aandacht wil,
en zich afgewezen voelt, gaat naar de pers:
Komaan zeg!!

Gisteren vroeg men in het programma:
\"Man bijt hond\"
aan een paar dames  hun mening.
Eén zei; hij straalt iets uit.
Ze kon niet zo gauw zeggen wat,
maar toen zei ze;
vreugde , en warmte.

Dat zie je niet aan de foto\'s die de pers uitkiest;
volgens mij doen ze het héél bewust.

Al sinds het prinselijk huwelijk
doet de media zo stom!
Hij MOEST volgens hen kussen op het balkon.
Dat hij het niet deed
getuigt voor mij van een sterk karakter.
Tegenwoordig doen mensen alles
om populair te zijn;
en alles kan en mag; maar is het nodig?

Voor mij is hij een integer, warm  persoon,
die van mensen houd en dat is meer
dan men van sommige politiekers kan zeggen.
Ik hoor van die kant steeds meer: uitvluchten,
leugens, kleinzielige ruzies, en afbraak.
Maar ja ze komen dan ook in de media.

Hoeveel van hen hebben
op buitenlandse missies,
of door ondoordacht commentaar al
grote  blunders gemaakt?
Maar zij lopen mee met de stoom.
Compromissen sluiten, niet in ons belang maar
voor hun dikke ego!

Wel om ook eens iets anders te doen
uit ik hier mijn symphatie voor onze kroonprins.
Ik doe dat temidden
 van een opgejut en verzuurd Vlaanderen.
Erg dat velen hier voortdurend
lopen te kankeren op alles

Sneeuw, vries, kou;
als ik het weer van de laatste weken bekijk
leven we precies vóór de feestdagen ipv er na.
Ik bedoel dat ik bij dit weer
 meer aan Kerstmis denk dan aan Pasen.
Ben ik alleen?
Ik denk het niet.
Ik zit nu al plannen te maken om het volgende winter
warmer te hebben

Nadat men al maanden bezig is met paniek zaaien,
roept men de mensen nu op ,
om kippenvlees te blijven eten.

Daar zitten we dan met onze kippen:
Hoelang moeten ze binnen blijven,
en hoe kunnen we ze maanden
 in een klein donker hok houden?.
juist...........niet dus.
De lol is er dan wel af.

In Nederland raadt men ook aan
om katten in huis te houden.
Ben benieuwd hoe ze dat hier weer gaan oplossen.

Zoals ik al eerder schreef volg ik muziekschool.
De notenleer gaat beter dan verleden jaar;
ik begin het te horen.(eindelijk)
Mijn stem is mijn instrument, zingen dus;
en daar haalde ik goede punten,
maar dat telde niet mee,
 omdat ik mijn examen notenleer
niet had gedaan.
Dit jaar moet dat anders, ik werk er aan.

Volgende week is het opendeur, of
voorspeelavonden zoals ze het hier noemen.
En ik ga ook een liedje zingen.
Ik hoop dat mijn zenuwkes me niet
de baas worden.

Ik ben hier wat stilgevallen
sinds ik niet meer op alle blogs kan.
Het plezier is er wat af.
Het is zo plezant om op bezoek te gaan,
en iets in de dagboeken te schrijven.
maar dat kan dus niet meer.

Maar ik zal hier af en toe wat schrijven,
In afwachting van een zwaardere pc
 en dan blijft mijn blogje bestaan.

Alles gaat weer z'n gewone gang
en daar ben ik blij om.
Vandaag ook weer naar de muziekschool,
de vakantie is voorbij.

Nu wacht ik tot ik weer op alle blogs kan.
Dat wordt of een nieuwe pc,
of een externe harde schijf,
en extra geheugen.

Ik weet al niet meer hoe ik plaatjes kan zetten.
Maar af en toe plaats ik hier een berichtje.
Plaatjes is voor later,
want ik wil af en toe op mijn blog kijken.

Hier ben ik weer eens, het is lang geleden.
Van mijn zus had ik die mooie muziek gekregen,
maar ik moest dat al verwijderen.
Elke keer de pc afzetten met de schakelaar
is niet zo gezond voor dit bakske.
De muziek kon ik horen,
en voor de rest gebeurde er niks meer,
zelfs de cursor was ni meer te zien.

Dus nu is het weer weg;
bewaard voor betere tijden.

Ik wens jullie allemaal een:

Sprankelend
2006

December is dit jaar voor ons een rare maand
Het afscheid, en de begrafenis van Daniël
maken deze "feestmaand" anders.

Feestmaand.......Ja zal wel.
De reklameblaadjes vallen met kilo's in de bus.
De meest extravagante kado's staan er in.
Ik voel dit jaar niet veel voor Kerst.
Mijn witte prins moet werken 's nachts,
en daarbij ziet het er allemaal zo opgeklopt uit.

Ik herinner me het Kerstfeest als speciaal,
vol verwachting voorbereiden;
de boom, het stalleke, lichtjes.
Vooral lichtjes.
En dan een kadootje kopen;
kiezen tot je iets passend vind voor een bepaalde persoon.
Geen dure dingen, gewoon een pakje;
iets onverwacht, en dan de vreugde zien op het gelaat.

Zien wat het dit jaar wordt.
Lichtjes wil ik, veel kaarsjes.
De boom?
Ik weet het niet; Kerst is meer.

Vanaf begin december;
plof; plof ,plof
overal bomen, en kerstversiering.
Alles klaar?
ok de kassa kan rinkelen.

Wie voelt dit ook zo
ben ik alleen?

Daniël is ingeslapen zondagmorgen,
zijn ogen vielen toe.
Zondagavond sliep hij nog,
zijn lichaam was zo moe.
Toen zijn vrouw zachtjes zijn naam riep,
 kwam er geen reactie, zijn slaap was te diep.

Teder wreef zij met een vochtig doek,
over zijn handen, en zijn hoofd;
en zei: Daniël wij staan bij jou,
dat hadden we beloofd.

Gisteren kwam dan het bericht;
Daniël is bij zijn Heer.
Hij heeft een strijd gestreden,
volhardend, en met moed.

Daniël vergeten?
Ik denk niet dat het kan.
Hem kennen was een geschenk;
Hij was niet perfect,
maar een voorbeeld, een
eerlijk en moedig man.