Berichten van 1 september 2005 tot 30 september 2005

Dit lijkt weer een mooie dag te worden.
Wel wat wind maar binnen nog effe genieten van de zon.
Toch fantastisch dat het zo lang mooi blijft.
Al was augustus minder goed
nu zijn er dan toch maar minder stookkosten
bij deze temperaturen.
En daar geniet ik ook van.

Wij waren op de bakkersbeurs;
of zoals het mooier klinkt
"bakery event"
We hebben onze ogen uitgekeken,
genoten, geproefd.
Eén vraag blijft hangen bij mij:
Vroeger leerde men de stiel,
men kende zijn vak,
en kon een bakkerij beginnen.
Maar nu kun je alles
kant en klaar kopen
en is er zoiets als
een vestigingswet.
Ik snap dat dus niet hé!
Wat niet wil zeggen
dat de bakkers van tegenwoordig
hun stiel niet kennen.

Ziek..........Laat maar


Muziek........Doe maar

Ik las juist over de incidenten
tijdens de oranjemars in Noord Ierland.
Het brengt tranen in mijn ogen.
Katholiek en Protestant;
gewoon een naam
waarachter geweld en terreur schuilgaan.
Is het uit angst dat de controle te verliezen
dat de protestanten zo nodig
elk jaar opnieuw die mars moeten houden?
Is het uit angst dat de katholieken zich verweren?
Dit heeft niets met God te maken,
maar met machtswellust.
Als er al een god mee gemoeid is,
dan is het wel de god van deze wereld:
degene die komt om te stelen,
te vernietigen, en te doden!

Het erge is dat alles gebeurt in naam
van God, die liefde is.
De Vredevorst
Mag ik dan tranen krijgen,
 wanneer de Naam
van Hem die me lief is
weer eens door het slijk wordt gehaald.

Hij is de God van herstel,
en Hij antwoordt als we vragen
Maar waarom zou men vragen,
als men toch zijn eigen zin wil doen.
Men zegt gauw een gebedje,
aan elke kant van de lijn,
en doet verder met wat men bezig is.

Toch zijn er aan beide zijden vredestichters,
die met gevaar voor eigen leven samenkomen
in Naam en tot eer van Hem die het waard is!

Verleden week zo
tussen waken en slapen
Het wordt later licht,
en vroeger donker;
was er ineens een herinnering aan vroeger.

Het licht van de etalage 
verlicht het stukje straat;
maar lang van tevoren
trok de geur van brood
en koeken je aandacht.
Binnen, de verse pistolets, brood, koeken;
en in het najaar de grote
en kleine speculaas mannen;
chocolade en marsepeinen
figuurtjes van "de sint" 
Weer naar huis en dan;
 op zondagmorgen;
een pistoleke
"soppen"
in de chocomelk
die ons vader had gemaakt;
wij noemden het "cacao"
Die koffiekoek was pure luxe,
en o zo lekker.
Er was niet zoveel keuze als nu,
maar meer sfeer.

Zomaar in de vroege morgen 
dacht ik deze week over gezelligheid

Zij was de oudst levende mens
ter wereld,en is gestorven
op de leeftijd
van 115 jaar.
Haar lichaam liet ze
na aan de wetenschap;
en die kunnen nu gaan
kijken en leren.

Toen ik daar over nadacht
kreeg ik het idee dat ze nooit
volledig onderzoek kunnen doen.
Want Hendrikje is niet meer;
en wie kan
de invloed van de geest op
ons lichaam meten,
zonder zijn aanwezigheid?

Ik luister en kijk zoals de meesten van ons
 naar de berichten over katrina.
Het is een verschrikking!
Maar het stoort me hoe negatief
iedereen doet over het gemis aan hulp;
en welke sympathie sommigen hebben
voor de plunderaars.

Mensen willen aan eten en drinken geraken,
en dat is niet meer dan normaal.
Maar de gangs die gewapend door de stad
 trekken, en deze ramp zien
als een kans om hun slag te slaan;
en mensen te beroven, verkrachten,
en proberen neer te schieten,
daar moet je aan mij geen begrip voor vragen!

Wat men zaait, oogst men;
en wat erin zit komt er uit;
en dat wordt nu wel héél duidelijk.
En ook al weet men niet welk zaad
er gezaaid werd, men ziet de vrucht.

De pers doet haar werk;
maar er moeten toch ook goede berichten zijn
temidden van de ellende.
Dat verkoopt natuurlijk niet zo goed.
Ook denk ik dat elke politieker
die dit bekijkt;
 gelijk uit welk land, eerlijk moet toegeven
blij te zijn dat het niet op zijn schouders rust.

Is er nog goed nieuws?
Ja, mensen geven, en veel ook.
Op één website zag ik
 dat er gisteren al meer dan 70.000$
gestort was, en dat gaat integraal naar hulp.
Er zijn er nog meer ,
maar die cijfers ken ik nog niet.

Ik kijk uit naar de heropbouw;
en ik geloof dat het sneller zal gebeuren
dan men nu denkt!