Berichten van 1 juni 2006 tot 30 juni 2006

Het was dinsdagavond proclamatie
dat wil zeggen;
weer een schooljaar voorbij.

Toch ben ik blij dat ik er nog aan begonnen ben.
Al is notenleer niet mijn sterkste kant.
De zanglessen gaan goed,
maar dat komt zeker omdat ik zo graag zing.

Om de uitdaging iets verder te stretchen
ga ik piano leren spelen.
Feitelijk omdat dan de notenleer
niet meer zo abstract is.
Praktijk maakt dat men beter kan onthouden,
omdat men er mee bezig is.

En terwijl ik daarmee bezig ben
zijn er kindjes vermoord
een man geslagen en gestampt,
en nog een paar van die frisse voorvallen!
Wat een wereld waarin we leven,
de rottigheid groeit rapper dan onkruid.

Het heeft me zo geraakt
De foto's met die onschuldige gezichtjes.
Ik kan niet begrijpen dat iemand kinderen
 zomaar wegwerpt als een stuk rommel.

Het is een rustige dag geweest vandaag.
Ik hou daar wel van;
koken, dan lekker eten,
terwijl we soms naar het nieuws kijken.

In de tuin gaan luisteren naar de vogels,
en de rozengeur opsnuiven.
Een beetje met de hond spelen;
keer op keer zijn bal werpen.

In de namiddag hou ik het zo stil mogelijk;
zodat mijn geliefde rustig kan slapen.
Vannacht moet hij weer werken.

Het is zomer, en ook weer niet.
alle seizoenen lijken ineen te smelten.
Soms raak ik mijn ritme kwijt.
Ik vraag me af of ik alleen ben?

Ook in de tuin is alles anders;
eerst duurde het zo lang,
voor alles in bloei kwam
 nu gaat het zo vlug .
Misschien door de
wisselende temperaturen.

Of misschien ligt het aan mij.
Want iedereen doet of het normaal is!

Regen, donder en bliksem.
Een prachtig schouwspel was het gisteravond.
De verfrissende geur van de regen,
na de hitte van de voorbije dagen,
deed goed.

Vandaag staat het raam open
zodat het hier nog wat kan afkoelen.
Het regent opnieuw,
maar daar ga ik niet over klagen.
Gewoon wachten op zonnige dagen.
Maar iets minder dan 30° mag wel.

Zo warm heb ik het!
Dat komt door het gras af te rijden.
Ik ben juist over de helft
en moet al komen drinken.

Het zal wel goed zijn die inspanning,
het drinken, en zweten.
Wat caloriën verbruiken, nadat
 ik gisteren een zak chips heb opgefeest.

Toch doe ik maar rustig
met dit weer is dat beter.

Eindelijk zomer
en ineens goed warm ook.
Daarom afwisselen;
een paar uur buiten
een paar uur binnen.

De vlier staat in bloei,
en de geur is bijna bedwelmend.
Misschien maak ik nog wel eens een drankje
van de bloemschermen.
Verleden jaar een recept van
"het kruidenhoekje"
getest, en 't was lekker.

Dit berichtje is voor Ida

Je schreef zo'n mooi bericht in mijn gastenboek
maar ik geraak niet op jouw blog
mijn pc loopt dan vast.

Langs deze weg dus hartelijk dank.

Dit is ook voor al die anderen ,
op wiens blog ik niet meer geraak.

Het is weer zover;
schoolfeest van de kleinkinderen.
Gelukkig is het mooi weer,
hopelijk niet tè warm.
't Is ook nooit goed hé.

Toch bewondering voor het werk van
de "juffrouw" !
Het geduld dat nodig is,
om die kleuters zo'n dansje aan te leren
en dan moeten ze het nog willen doen.

Dus het wordt genieten vandaag.
Behalve misschien de rit in
de te warme auto.
Maar dat hoort erbij.

Ik ben tevreden met resultaat
van het zangexamen!

Nerveus en veel emotie
maar toch nog 88 op 100.

Nu nog leren van mijn
zenuwen en emoties te bedwingen.
Ik zal daar maar eerst aan werken.

Volgend schooljaar wil ik ook
een paar akkoorden leren spelen,
zodat ik op het keyboard
kan tokkelen.

Het is weer zover.
Vanavond zang examen.
Gisteren was er al zang notenleer,
en toen was ik echt nerveus.
Notenleer is niet echt mijn ding.

Voor straks ben ik redelijk rustig;
tenminste nu nog.
Straks met publiek en jury
kan dat rap veranderen.

Twee liedjes moeten we zingen.
Ik heb gekozen voor de Engelse versie
van Hymne a l' amour;
Het heet dan:
"If you love me".

Ik ga dat zingen voor mijn man,
die me komt steunen.
Hopelijk laat hij me niet lachen;
hij zou wel durven.


Het tweede lied is:
"You raise me up"
Dat ga ik zingen voor
mijn Heer!

Intussen bestaat mijn blogske al meer dan een jaar.
Maar omdat ik er de laatste tijd weinig
mee bezig was, weet ik niet
juist meer hoe alles moet.

Deze dag was ook de huwelijksverjaardag
van mijn ouders,
en de rozenstruik geplant een paar jaar geleden
op deze dag  begint te bloeien vandaag.

Het is vandaag ook 25 jaar geleden
 dat ik me opnieuw liet dopen.
Als volwassene deze keer.
Heel bewust omdat ik zelf gekozen had
om te geloven!
Geloven dat God bestaat.
Geloven dat wat Hij zegt in Zijn woord, waar is!
Dus Hij heeft mij lief zoals ik ben;
en de beloften zijn ook voor mij
Zeg ik nu:
JOEPIE!!!!!
of
HALLELUJA!!!!!

Het vorige bericht zag ik op een blog;
ik vond het zo mooi,
 dat ik toestemming vroeg om het over te nemen.

Ja dus:

Bedankt
Kentucky Rose

Wordt het dan toch nog zomer?
Het ziet er toch beter uit dan de voorbije week.
Ale bloemen zijn uitgeregend,
de grond is doorweekt, en koud is het ook.

De vraag is nu maar
of we van het ene extreem
"te koud"
naar het andere
"te warm"
zullen gaan

Afwachten, nog effe volhouden.