Berichten van 1 november 2005 tot 30 november 2005

Daniël is ingeslapen zondagmorgen,
zijn ogen vielen toe.
Zondagavond sliep hij nog,
zijn lichaam was zo moe.
Toen zijn vrouw zachtjes zijn naam riep,
 kwam er geen reactie, zijn slaap was te diep.

Teder wreef zij met een vochtig doek,
over zijn handen, en zijn hoofd;
en zei: Daniël wij staan bij jou,
dat hadden we beloofd.

Gisteren kwam dan het bericht;
Daniël is bij zijn Heer.
Hij heeft een strijd gestreden,
volhardend, en met moed.

Daniël vergeten?
Ik denk niet dat het kan.
Hem kennen was een geschenk;
Hij was niet perfect,
maar een voorbeeld, een
eerlijk en moedig man.

Daarjuist las ik op vtm text
dat de vrouw die in Brugge terecht stond
 voor de moord op haar man
 veroordeeld is tot 25jaar gevangenisstraf;
en ten vroegste over 6 jaar kan vrijkomen.

Dat valt dan redelijk mee
voor zo'n gruwelijke moord;
maar zij houdt haar onschuld vol!
Het zou wel erg zijn om zo lang
onschuldig vast te zitten, en je kinderen
 niet te zien opgroeien.

Het proces is voorbij, en
eerlijk of niet
het laat bij mij een gevoel van onrecht achter.
Ik heb dat koppel twee keer ontmoet,
dus echt kennen doe ik ze niet.
Ik had haar trouwens niet herkend
toen ik haar verleden week op tv zag.

Soms is er dat 'gevoel' als je iemand ontmoet.
Wij hadden toen het gevoel,
dat hij 'fake' was
schone schijn.
Zij was gewoon een vriendelijke
bezorgde moeder, en ik denk
dat ze best wat bemoediging kan gebruiken.

Mijn zus heeft voor mijn verjaardag
 zo'n mooie pps gemaakt.
Ik heb er geen woorden voor!
En het begon met dit lied; prachtig!
Ik ben dan een midi,
en de lyrics gaan zoeken
Gewoon genieten.

DANK U ZUS

Born free,
as free as the wind blows
As free as the grass grows
Born free
to follow your heart

Live free
and beauty surrounds you
The world still astounds you
Each time you look at a star

Stay free,
where no walls divide you
You're free as the roaring tide
So there's no need to hide

Born free,
 and life is worth living
But only worth living
'cause you're born free

Stay free,
where no walls divide you
You're free as the roaring tide
So there's no need to hide

Born free,
 and life is worth living
But only worth living
'cause you're born free

Allerheiligen, 11 november
De feestdagen zijn weer voorbij;
Nu in één lange trek naar Kerst en Nieuwjaar.

2006; De tijd vliegt voorbij!
Misschien moet ik eens beginnen
met goede voornemens bedenken.
Of ik maak een Kerstlijst.

Ik had het nooit gedaan voor ik de film
"The Christmaslist" zag.
Toen ben ik eens een lijst gaan maken.
Een blad papier, met daarop grote,
en kleine dingen.;
simpele eenvoudige wensen, en geschenken.
Maar ook grote onmogelijke dingen.
Zonder na te denken over de prijs,
of de manier waarop een
bepaalde wens in vervulling zou gaan.
Maar ja, ik verwacht het dan ook niet
van de kerstman.

Ja, ik maak een lijst; ik doe het weer.
Het wordt dan wel hoog tijd om te beginnen
Eerst in 't klad natuurlijk:
Op een blad trek ik een lijn;
aan de ene kant schrijf ik de materiële zaken,
aan de andere kant, mijn wensen.
Dag na dag, wanneer me iets te binnen schiet
schrijf ik het erbij.

Dan tegen Kerstmis
schrijf ik alles op een mooi blad,
en bewaar het; niemand hoeft het te zien.
In de loop van 2006 kan ik
aantekenen wat ik heb ontvangen.

Eén grote 'onmogelijke' wens heb ik al;
maar die gaat niet om mij.
De tweede is materieel, en bijna
even onmogelijk.
Maar we zullen zien;
Dit kleintje gelooft nu eenmaal in wonderen :))

Ik heb juist een fragment uit
"terzake" bekeken,
 en ik zeg:
NEEN!!!

 NEEN
tegen een bende snotnuizen,
en opruiers, die door geweld,
en door angst als wapen
te gebruiken gaat eisen,
 wie er moet aftreden.
Of anders revolutie,
en Frankrijk gaat er aan.

Wie gaat de heropbouw betalen
wie betaalt er belasting?
Raad eens!

En dan;
Na Frankrijk, België,
en Duitsland
en de rest van Europa?
NEEN

Wat doen de autochtone kansarmen
en minderbedeelden?
Onze mensen.
Dat mag je niet meer zeggen.
Ik doe het toch!

Ik heb geen racistisch beentje
 in mijn lijf, en
ik hou van mensen
in het algemeen.

Maar ik zeg
NEE- NEE
En nog eens
NEE!

Genoeg is genoeg.

Ik laat me niet
intimideren
manipuleren
of in een hoekje duwen.

Het verhaal van de
"arme" slachtoffers?
Zo'n krant mag op de bodem
van het vogelkotje!

Het is altijd een ander zijn schuld
De politie provokeert.
Ja 't zal wel.
Een enkeling misschien.
Al eens bedacht wat een
frustratie het voor een eerlijke
politieman moet zijn,
om je werk voor niks te doen,
en dan nog de schuld te krijgen?

Voila; ik heb het gezegd.
Nog één ding;
Ik begin stilaan te snappen
waarom mensen op extreem rechts
gaan stemmen.

Angst?
Misschien;
maar dat niet alleen.
Al wat gebeurt raakt
heel diep aan mijn
rechtvaardigheidsgevoel;
en ik denk dat dit bij anderen
juist hetzelfde is.

Politieke interesse
Ik???
Nee, maar ik verwacht
wel van onze leiders,
dat ze ook leiders zijn.
Ten dienste van het volk;
en de beslissingen nemen
die nodig zijn.

Het is weer een mooie dag vandaag
Fris ja, maar het is dan ook november.
Als ik met de hond ga wandelen,
staan de koeien in de wei
nog lekker gras te happen,
's avonds als het héél stil is
hoor je dat goed.

Toen ik klein was ging ik
mee naar het kerkhof vóór
allerheiligen om op te kuisen.
Ik was altijd blij om weer
lekker warm thuis te zijn.
Het was toen ijzig, en koud
écht koud!

Ik doe niet aan allerheiligen
mijn ouders zijn sowieso
in mijn gedachten.
Zeker deze maand,
want ze waren allebei jarig
in november.
Eén week, en één jaar verschil.