Berichten van 1 december 2007 tot 31 december 2007

Het is een rare dag;
Deze nacht hebben ze onze schoonzoon naar het ziekenhuis gebracht,
met wat leek op acute blindedarmontsteking.

Omdat ze niet helemaal zeker zijn doen ze eerst een kijkoperatie,
en halen ze voor de zekerheid de appendix weg.
Wij zijn benieuwd naar de uitslag.

Het goede nieuws is dat onze dochter zo rustig is!
"Beschamend rustig" noemt ze het zelf.
Verleden weeklag ze zelf in de lappenmand;
en nu dit.

Ik ben zo blij dat ze vrede heeft
temidden van deze chaos.

Verleden jaar zat ik alleen op de gang naast de intensieve,
 te wachten tot ik nieuws kreeg over mijn man.
Ik zong dit lied met een klein bibberend stemmeke.
En er kwam antwoord.

Geloof het of niet
maar deze voormiddag is mijn
"chef"
aan een blog begonnen.

Ik dacht dat hij het niet zou doen,
maar het begin is er.
Nu wachten op lekkere simpele recepten.

Daarom dit groot lettertype

Vanavond een kerstfeestje,
samen met de mensen van ons groepje.

Elke week komen we bij elkaar.
We zingen, doen bijbelstudie, bidden met en voor elkaar,
en voor anderen die we in ons hart dragen.
Vanavond eten we samen,
want wat is er mooier dan samen
De geboorte van Jezus te vieren?

Als er liefde is onder elkaar,
werkt ons geloof, en daar twijfel ik niet aan.
Als er eenheid is zegent de Heer.
Het wordt dus een prachtige avond.

Aan iedereen wens ik;

De echte vrede en vreugde
van het Kerstfeest!

We dachten dat we het gehad hadden;
Maar nee, eergisteren avond toen mijn ventje
met de hond ging wandelen
sloeg hij zijn voet om en viel.
De omvang van zijn enkel was verdubbeld
en hij kon niet steunen.

Voetje omhoog, en gisteren een foto shoot.
pezen gescheurd;  voorlopig insmeren.
morgen doet de dokter er
een verband aan;

Intussen loopt hij weer vrolijk rond.

Ooit hoorden we een predikant zeggen;
Hoe moeilijker het wordt
hoe dichter je bij de schatkist bent.
(bij manier van spreken dan)

Als dat waar is dan kunnen we nu
ongeveer het deksel optillen.

Eindelijk wordt onze slaapkamer behangen.
Stilaan geraken we helemaal op onze plaats;
wat niet wil zeggen dat er niks meer te doen is!

De kasten weer uitladen,
want er zijn nogal wat dingen "tijdterwijl" ingelegd.
Toen we naar hier verhuisden had ik me voorgenomen,
om rustig te zijn, en de dingen te laten ontplooien.
Al zeg ik het zelf: Het lukt me goed!

Soms kun je mooie dingen lezen
terwijl je op jouw beurt wacht bij de dokter

Vandaag las ik iets over geduld,
en hoe het uit onze samenleving verdwijnt.
Alles moet sneller, daarom heeft men die
"tijdwinners"
uitgevonden: gsm, gps, internet,
automatische wasmachines
en nog een hele waslijst.

De (goeie) vraag is:
Waar blijft al die gewonnen tijd?

Ik zou het eerlijk gezegd ook niet weten.

Geloof het of niet
maar er hangt hier een zwermke muggen
te dansen voor het venster.

De voorlaatste week van november
waren ze er ook;
ze hingen boven de haag
die toen nog wat bladeren had.
En ze verwisselden van plaats,
zodat ze steeds in de zon dansten.

Op dit moment is er geen zon
muggen wel, zeker vijfentwintig
en ze dansen.

Ze doen maar,
zolang ze maar buiten blijven.

De laatste maand van het jaar is ingezet
Het begin van het einde.
Nog dertig dagen en we zijn
2008
Dit jaar is voorbijgevlogen!
Spannend was het
moeilijk soms
maar nooit vervelend.

Ik zal het hier ook maar eens zeggen met Gods woord:

Wij weten nu, dat [God] alle dingen doet medewerken
 ten goede voor hen, die God liefhebben,
die volgens zijn voornemen geroepenen zijn

ALLES maar dan ook ALLES
werkt mee ten goede
hoe onwaarschijnlijk het op het moment zelf ook lijkt!