Nog wat

Eindelijk wordt onze slaapkamer behangen.
Stilaan geraken we helemaal op onze plaats;
wat niet wil zeggen dat er niks meer te doen is!

De kasten weer uitladen,
want er zijn nogal wat dingen "tijdterwijl" ingelegd.
Toen we naar hier verhuisden had ik me voorgenomen,
om rustig te zijn, en de dingen te laten ontplooien.
Al zeg ik het zelf: Het lukt me goed!

Soms kun je mooie dingen lezen
terwijl je op jouw beurt wacht bij de dokter

Vandaag las ik iets over geduld,
en hoe het uit onze samenleving verdwijnt.
Alles moet sneller, daarom heeft men die
"tijdwinners"
uitgevonden: gsm, gps, internet,
automatische wasmachines
en nog een hele waslijst.

De (goeie) vraag is:
Waar blijft al die gewonnen tijd?

Ik zou het eerlijk gezegd ook niet weten.

Geloof het of niet
maar er hangt hier een zwermke muggen
te dansen voor het venster.

De voorlaatste week van november
waren ze er ook;
ze hingen boven de haag
die toen nog wat bladeren had.
En ze verwisselden van plaats,
zodat ze steeds in de zon dansten.

Op dit moment is er geen zon
muggen wel, zeker vijfentwintig
en ze dansen.

Ze doen maar,
zolang ze maar buiten blijven.

De laatste maand van het jaar is ingezet
Het begin van het einde.
Nog dertig dagen en we zijn
2008
Dit jaar is voorbijgevlogen!
Spannend was het
moeilijk soms
maar nooit vervelend.

Ik zal het hier ook maar eens zeggen met Gods woord:

Wij weten nu, dat [God] alle dingen doet medewerken
 ten goede voor hen, die God liefhebben,
die volgens zijn voornemen geroepenen zijn

ALLES maar dan ook ALLES
werkt mee ten goede
hoe onwaarschijnlijk het op het moment zelf ook lijkt!

Of het er nu aan ligt dat ik 
 60++++++
ben sinds verleden week weet ik niet.
Maar dit vind ik een mooie

Als ik op de kalender kijk
ben ik zowat versleten.
Maar dat ik dat nog lang niet ben
dat kan zo'n ding niet weten.
Want zijn steriele cijfertaal
geldt zeker niet voor allemaal.
Dus kijk niet naar zo'n cijferding
het leven is geen rekening.

Vandaag op de dienst cardio revalidatie deze mooie spreuk gelezen:


Voor de vogels
die
niet hoog
kunnen
vliegen
schiep God
de lage
takken

Kuchen, snuffen, niezen
hoesten, en proesten.
Dat deed ik de voorbije dagen.

Ik voelde mij ziek!
Dat wil zeggen;
mijn lichaam wou niet zo mee,
maar vanbinnen voel ik me prima!
Ik kan nog zingen,
al is het dan stillekes met een hese stem.
Ik ben blij en dankbaar.
Maar mijn dank en blijdschap groeit,
nu ik wat minder zakdoekjes nodig heb!

Ik heb goed, en lang geslapen,
en kan er weer tegenaan8

Verleden week de verjaardag van ons moeke;
nu vandaag één week later die van
onze va of  'ons vokke'
Hem missen we al langer,
hij stierf in 1995

Ouders die de moeite van het herdenken waard zijn!

Ik werd gisteren zestig, 
daarom haal ik dit versje weer naar boven.



Nacht of avond, middag of morgen
maak je om de tijd geen zorgen
Kraaienpoten, grijze haren
laat je drijven door de jaren
En heb je lak aan de kalender
als je maar kunt zeggen:
Ik ben d'r

Het is weer weekend,
maar tegenwoordig is er niet zoveel
verschil met een gewone weekdag.

We zijn samen en genieten van onze dagen.
Dat is wat telt voor mij.

Het kacheltje brandt
en het is hier lekker warm
mijn man zit wat te lezen,
 en ik pruts met het 'puterke'

Seffens schieten we in gang
op ons eigen tempo
en in de namiddag, een filmke of zo.

Het is dus weekend
Lekker knus.

Wat doe ik op zaterdag?
Luisteren naar mooie muziek!!

Het is nu wel wat kouder dan verleden week;
maar verleden zaterdag,juist op tijd
hebben ze het dubbel glas geplaatst;

De ramen zijn hier niet zo groot
maar toch blijft de warmte langer binnen.
Ik kan wel genieten van dit seizoen,
zo lekker knus bij het kacheltje.

Vandaag was de verjaardag van ons moeke!
Het is al meer dan zes jaar
dat wij haar moeten missen.
Vergeten doen we haar nooit.

Mijn zus heeft dit gemaakt.

Shot at 2007-11-07

Binnenkort word ik zestig; niks speciaal.
Maar toen ik op 2 december 2006
in het ziekenhuis naast mijn man zijn bed stond
na het hartinfarct, raakte het  mij
hoe snel de jaren voorbij waren gevlogen.

Misschien was het dat,
samen met mijn nakende verjaaardag
wat me iets langer liet stilstaan
bij onze tijd op aarde.
ik weet het niet.

Eén ding weet ik wel;
ik voel die (bijna) zestig jaren niet;
maar zie ze wel in de spiegel.

Dit gezegd zijnde vraag ik me af,
waarom we toch zo moeilijk doen over kleine,
soms ook wel over grote dingen;
Na verloop van een paar jaren ,
zijn die meestal niet zo belangrijk meer.

Wat belangrijk is zijn de beslissingen
die we nemen voor onszelf.
Welke dingen zijn écht belangrijk?

Misschien toch een bijbeltekst die me te binnen schiet:

Leer ons zó onze dagen tellen,
dat wij een wijs hart bekomen.
of
Leer ons de vluchtigheid te zien van ons leven,
laat die wijsheid doordringen tot ons hart.

Effe mijn onderstaande posting
benadrukken!

Ik vond dit terug op mijn tweede blog:
"Mijn schuilplaats"
en vind het de moeite om het hier ook te plaatsen.



You can tell how big a person is
by what it takes to discourage him.