Weekend

Het is zomer, en ook weer niet.
alle seizoenen lijken ineen te smelten.
Soms raak ik mijn ritme kwijt.
Ik vraag me af of ik alleen ben?

Ook in de tuin is alles anders;
eerst duurde het zo lang,
voor alles in bloei kwam
 nu gaat het zo vlug .
Misschien door de
wisselende temperaturen.

Of misschien ligt het aan mij.
Want iedereen doet of het normaal is!

Regen, donder en bliksem.
Een prachtig schouwspel was het gisteravond.
De verfrissende geur van de regen,
na de hitte van de voorbije dagen,
deed goed.

Vandaag staat het raam open
zodat het hier nog wat kan afkoelen.
Het regent opnieuw,
maar daar ga ik niet over klagen.
Gewoon wachten op zonnige dagen.
Maar iets minder dan 30° mag wel.

Zo warm heb ik het!
Dat komt door het gras af te rijden.
Ik ben juist over de helft
en moet al komen drinken.

Het zal wel goed zijn die inspanning,
het drinken, en zweten.
Wat caloriën verbruiken, nadat
 ik gisteren een zak chips heb opgefeest.

Toch doe ik maar rustig
met dit weer is dat beter.

Eindelijk zomer
en ineens goed warm ook.
Daarom afwisselen;
een paar uur buiten
een paar uur binnen.

De vlier staat in bloei,
en de geur is bijna bedwelmend.
Misschien maak ik nog wel eens een drankje
van de bloemschermen.
Verleden jaar een recept van
"het kruidenhoekje"
getest, en 't was lekker.

Dit berichtje is voor Ida

Je schreef zo'n mooi bericht in mijn gastenboek
maar ik geraak niet op jouw blog
mijn pc loopt dan vast.

Langs deze weg dus hartelijk dank.

Dit is ook voor al die anderen ,
op wiens blog ik niet meer geraak.

Het is weer zover;
schoolfeest van de kleinkinderen.
Gelukkig is het mooi weer,
hopelijk niet tè warm.
't Is ook nooit goed hé.

Toch bewondering voor het werk van
de "juffrouw" !
Het geduld dat nodig is,
om die kleuters zo'n dansje aan te leren
en dan moeten ze het nog willen doen.

Dus het wordt genieten vandaag.
Behalve misschien de rit in
de te warme auto.
Maar dat hoort erbij.

Ik ben tevreden met resultaat
van het zangexamen!

Nerveus en veel emotie
maar toch nog 88 op 100.

Nu nog leren van mijn
zenuwen en emoties te bedwingen.
Ik zal daar maar eerst aan werken.

Volgend schooljaar wil ik ook
een paar akkoorden leren spelen,
zodat ik op het keyboard
kan tokkelen.

Het is weer zover.
Vanavond zang examen.
Gisteren was er al zang notenleer,
en toen was ik echt nerveus.
Notenleer is niet echt mijn ding.

Voor straks ben ik redelijk rustig;
tenminste nu nog.
Straks met publiek en jury
kan dat rap veranderen.

Twee liedjes moeten we zingen.
Ik heb gekozen voor de Engelse versie
van Hymne a l' amour;
Het heet dan:
"If you love me".

Ik ga dat zingen voor mijn man,
die me komt steunen.
Hopelijk laat hij me niet lachen;
hij zou wel durven.


Het tweede lied is:
"You raise me up"
Dat ga ik zingen voor
mijn Heer!

Intussen bestaat mijn blogske al meer dan een jaar.
Maar omdat ik er de laatste tijd weinig
mee bezig was, weet ik niet
juist meer hoe alles moet.

Deze dag was ook de huwelijksverjaardag
van mijn ouders,
en de rozenstruik geplant een paar jaar geleden
op deze dag  begint te bloeien vandaag.

Het is vandaag ook 25 jaar geleden
 dat ik me opnieuw liet dopen.
Als volwassene deze keer.
Heel bewust omdat ik zelf gekozen had
om te geloven!
Geloven dat God bestaat.
Geloven dat wat Hij zegt in Zijn woord, waar is!
Dus Hij heeft mij lief zoals ik ben;
en de beloften zijn ook voor mij
Zeg ik nu:
JOEPIE!!!!!
of
HALLELUJA!!!!!

Het vorige bericht zag ik op een blog;
ik vond het zo mooi,
 dat ik toestemming vroeg om het over te nemen.

Ja dus:

Bedankt
Kentucky Rose

Wordt het dan toch nog zomer?
Het ziet er toch beter uit dan de voorbije week.
Ale bloemen zijn uitgeregend,
de grond is doorweekt, en koud is het ook.

De vraag is nu maar
of we van het ene extreem
"te koud"
naar het andere
"te warm"
zullen gaan

Afwachten, nog effe volhouden.

Ik was juist buiten met de hond;
en weer maakten de sterren
aan de hemel zo'n indruk op mij.

Het lijkt wel of de hemel dichterbij komt,
of er meer sterren staan.
Het zal mijn idee wel zijn anders
hadden we het al wel op het nieuws gehoord.

Maar het voelt zoals de herfst;
heel fris.
Misschien liep die spin van verleden week
haar klok ook niet meer juist.

Normaal loop ik rond deze tijd van het jaar
nog door het huis zonder te kijken
of er spinnen zitten; dat begint zo
eind augustus, begin september.

Gisteravond, in feite was 't al nacht,
zag ik in de gang een ferm exemplaar.
De stofzuiger gepakt, opgezogen,
en dan "gerust" gaan slapen.

Ik denk dat het de natigheid van de laatste week is,
waardoor die beestjes nu al binnen zitten.

Ik hoop in elk geval
dat ze tegen september niet meer groeien.

Ik kom nog eens iets schrijven,
anders vind ik nadien mijn blog niet meer.

Ik ga mij terugtrekken onder mijn stolp
en van daaruit de wereld bekijken.
Wat mij betreft is het de laatste weken
alleen maar erger geworden.
Dan heb ik het niet over de moorden
in Antwerpen.
Kijk of lees het nieuws:
maar luister vooral naar mensen rondom.

Niemand is tevreden, 
mensen zijn verdeeld in kampen.
Voor dit, en tegen dat.

Ik wil daar niet aan meedoen.

Dus ik terug in mijn "blijde bubble"

Laat de politiekers maar liegen;
het centrum voor "gelijke kansen"
onnozel doen"

Wil dat zeggen dat ik me niks meer aantrek,
 en wereldvreemd word?
Nee.

Nee zeker niet; maar de manipulatie
en de leugens maken me droef.

Gelukkig weet ik waar échte vreugde te vinden is!

+      +
V
--  --

Was de lente nu eergisteren toch begonnen?
vandaag voel ik er niks meer van.
De berk in de tuin werpt agressief pollen
in het rond.
Zowat alles ligt onder het gele stuifmeel.

Heel bewust zet ik me achter in de tuin;
Met een kop koffie
wacht ik tot het concert begint.


Er is de lead zanger(es)
de backing vocals
en het koortje.

Wie heeft er al die techniek nodig?

Maar eerst vliegt er tjirpend een boodschapper
door de buurt om aan te kondigen
dat het concert gaat beginnen.

Ik ben al klaar voor het volgende optreden.

Ik heb de design van dit blog dan toch maar veranderd.
Nu ben ik benieuwd of ik het gewoon kan worden.
We zien wel.