Katrina

Ons gras was nooit echt een gazon,
zo was het al toen we hier kwamen wonen.
Maar in de voorbije weken
door het wisselvallig weer
was het heel lang geworden.
Dat komt omdat ons machientje kuren had,
en vooral op nat gras.
Het was héél lief van onze "schonen zoon"
om met zijne kleine elektrische maaier ons
gras af te rijden. Bedankt jongen!
Een paar dagen daarna kwam een vriend
met zijne "kapotte" maaier aan, hij had een nieuwe.
Deze trok niet meer, en de zak was weg.
Maar wat een luxe, het ding rijdt
en maait het gras heel kort. Bedankt Dirk!
Nu lijkt het gras op een gazon; prachtig.
En nu maken we de tuin in orde voor de winter.
Iets wat we normaal in september of oktober doen.
Maar het voelt nog steeds niet als augustus,
en binnenin is die drang om vroeg klaar te zijn.

Waarom heb ik dat nu nog niet geschreven?

We hebben één kuikentje.

Drie eitjes lagen er onder onze kloek;

Eén is uitgekomen tien dagen geleden.

Dat beestje liep de tweede dag al buiten,

Een plezier om te zien; leerzaam ook.

Het gaat nog niet terug het trapje op

naar het hok, maar kruipt veilig onder zijn ‘moeke’

die dan buiten blijft liggen.

Wij dan ’s avonds naar buiten, moeder en kind

Weer in hun warm nest zetten.

Vrijdagavond hebben we het hok afgesloten

Het regende te erg.

Zaterdag hebben die twee arme dieren

De hele dag binnen gezeten,

Want de regen viel hier met bakken naar beneden.

Ik denk dat het beestje anders

gewoon plat geregend zou zijn.

Het is een feit dat dit een kip/haan

Zal worden die tegen een stootje kan.

Vandaag ben ik vroeg bezig.
Ik heb het deeg gemengd,
en nu staat het brood te rijzen.
Straks lekker vers brood; Mmm.

Ze zeggen dat het warm gaat worden vandaag;
en dan wil ik straks de oven niet aan.
Ons brood is op, en ik wil ook niet naar de bakker.
Ik maak vandaag maar drie broden
inplaats van zes, de rest is voor later.
Tijd om mijn deeg te bewerken nu; saluuuut

Het was een druk weekend.
Zaterdag de keuken behangen;
Gisteren kreeg ik dan een "ingeving" hoe ik
de meubels zou zetten als we de living gedaan hebben.
Maar eerst eens proefdraaien.
Resultaat:
De meubels staan al anders, en ik ben bekaf.
Vandaag is het relaxen;
we krijgen bezoek, en al is het dan druk,
het is ook fun!
Morgen dan papier gaan kiezen voor de living;
misschien.

Onze Sven heeft deze foto zelf genomen.Goed gedaan vind ik.

Toen ik deze prent van Pat Marvenko zag, dacht ik terug aan een preek die ik tien jaar geleden hoorde.
Het heeft een diepe indruk op mij gemaakt!

Het besef van het verbond is zo gegroeid, en ik kan er veel over zeggen; maar omdat ik niet heel veel wil typen heb ik aan de linkerkant  een paar linken geplaatst, naar preken over dit onderwerp.
Ook een link naar de site van de artiste.
Klik op het prentje voor grotere afbeelding.

Daar staat oa het boek 'openbaring' uit de bijbel afgebeeld in prenten.
Mooi voor wie interesse heeft.
Nu kreeg ik toelating om die prent hier te plaatsen,
want er is copyright op.

Vandaag keken wij naar "pluk de dag" op tv1.

Ze brachten een bezoek aan mira, de volkssterrenwacht.

Dat bracht me in gedachten een paar jaar terug.

Ik had gewonnen, en we mochten gaan sterren kijken in Antwerpen,

op het dak van het Hilton.

Het was bewolkt, en ik zag één ster.

Dat was een teleurstelling, maar toen we thuis kwamen,schitterden de sterren daar in al hun glorie.

Maar we kregen er ook een animatiefilm te zien over het heelal;Om ons een idee te geven.

Dat was pas indrukwekkend.

Vooral het beeld van de aarde; duidelijk zichtbaar

Maar dan nam men meer afstand,

en al gauw zag men geen onderscheid tussen de aarde en de sterren.

Er zijn 100 à 300 miljard sterrenstelsels;
 lichtjaren verwijderd.

Ik dacht: Hier zitten we nu,
samen op één kleine stip, in het heelal;

En we maken soms ruzie voor de meest onbelangrijke dingen.

Op de terugweg naar Gent, "zag" ik het;

De mensen, bomen, de vrachtwagens, sportwagens, vogels,

alles is ontstaan uit de aarde.

Van het kleinste onbenullig dingetje,
tot het grootste project.

Ik zat daar stil, en een hele tijd nadien was ik nog vol ontzag omdat ik daar deel van uitmaak.

Verleden jaar ben ik dan eindelijk begonnen met de muziekschool.
Als examen had ik twee liedjes:
"bridge over troubled water", en "swing low sweet chariot".

Ik had een goed rapport,
en heb het dan maar door mijn man laten tekenen.
In september begin ik weer;
had ik zo'n vijfenveertig jaar geleden moeten doen

Een klein meisje wandelde dagelijks naar school en weer naar huis.
Al zag het weer er deze dag twijfelachtig uit, en vormden zich dikke wolken,
toch maakte zij haar dagelijkse trip naar school.

In de loop van de namiddag nam de wind toe, en begon het te onweren.

De moeder van het meisje werd bezorgd, dat haar dochtertje bang zou zijn,
als zij door dit weer naar huis moest komen;
en ze vreesde dat haar kind iets zou overkomen.

Gevolgd door de donder, sneed de bliksem als een vlammend zwaard door de hemel.

Vol zorg stapte zij in haar auto en reed haar kind tegemoet.
Toen zag ze het meisje wandelen;

 Bij elke bliksemflits stopte het kind,
keek op en glimlachte.

De bliksems volgde elkaar snel op nu;
Het meisje keek naar de flits en glimlachte,
 elke keer opnieuw.

De moeder stopte haar auto naast haar dochter en vroeg:
"Wat ben je aan het doen, waarom stop je altijd"?

Ik probeer er mooi uit te zien
God blijft maar foto’s nemen van mij.

Toen ik de reactie van mare las; op mijn uitdrukking:
"beauty is in the eye of the beholder"
moest ik weer aan Schrek denken.
Een paar jaar geleden gaf de dochter van onze vrienden me die video, met de woorden.
Dat moet ge zien; kei cool!

Wel wij vonden dat ook, en met die ezel hebben we goed gelachen.
Maar op het einde is het zo ontroerend.
De betoverde princes wordt vrij, en mooi.
Maar niet zoals zij het gedacht had, zij wordt zoals Shrek die nu niet bepaald moeders mooiste is in onze ogen.
Haar "menselijke"schoonheid is ze kwijt;
Maar in zijn ogen is zij prachtig.

Wat kan het ons dus schelen wat de mensen zeggen,
zolang we mooi zijn in de ogen van wie ons liefheeft!

Ieder meisje droomde
ooit wel eens van
de prins op het witte paard;

Tenminste..........vroeger toch.

Ik heb hem gevonden,
en noem hem: mijn
 "witte" prins;

Hij heeft geen paard, maar de symboliek blijft.

De eerste keer dat
ik hem zo noemde
was toen hij zijn
 middagpauze opofferde
om de wc te ontstoppen.

Een ander ziet hier geen gelijkenis;
ik zag het zo voor mij.

Ik had een nood,
en hij snelde mij ter hulp

Niet op een paard,
 met een zwaard,

maar in de auto,
met een ontstopper.

Liefde in de praktijk,
niet alleen woorden,
en loze beloften,

niet wat men in de damesblaadjes
onder romantiek verstaat.

Wat is romantiek dan,
of een romantisch etentje;
een romantische reis?

Ik zou het niet weten,
want het is voor iedereen anders.

Maar mijn "witte" prins,
voldoet aan mijn norm.

Hij houdt van mij, zorgt voor mij,
en vind mij mooi.

‘Beauty is in the eye of the beholder’

Zo'n 20 jaar geleden tijdens een optreden van een barbershop quartet zongen ze dit lied.
daar zaten we dan tussen de mensen
en de tranen liepen over onze kaken;
Tranen van dankbaarheid en ontroering.
Want één ding was zeker
Hij had iets heel mooi gemaakt van ons leven.
Nu zoveel jaren later kunnen we zeggen dat het alleen maar beter wordt!
Ik zet de midi er ook maar op


Something beautiful,
Something good,
All my confusion,
He understood,
All I had to offer Him,
Was brokenness and strife,
But He made something beautiful,
Of my life.

Ik zet hier toch ook maar de woorden van het couplet:

When there ever were dreams
that were lofty and nobel
this were my dreams from the start.

And the hopes for life's best
were the hopes that I harbored
deep down in my heart

But my dreams turned to ashes
my castles were crumbled
my fortune turned to los

So I wrapped it all
in the raggs of my life
and laid it at the cross.

Jij maakt me vrolijk, en blij,
waarom zou ik chagrijnen met jou aan mijn zij?

Ik kan niet boos op je zijn, want ik heb je lief,
wat men ook zegt, je bent een echte hartendief!

Waarom kan men jou nou zo'n slechte naam schenken?
hoe kunnen mensen dat nu denken?

Staffords zijn niet vals, ze zijn niet gemeen,
als je ziet hoe ze met je omgaan, zie je dat meteen?!

Waarom oordelen als je ze niet kent,
Je weet het pas als je hun baasje bent.

Nee, staffords zijn lief, een prachtig karakter, superhonden!
Als alle mensen dat nou ook eens vonden.......