Vergane glorie

De Sint-Geertruikerk is één van de zeven wonderen van Leuven. Waarom? De toren gebouwd door de beroemde bouwheer van het stadhuis van Brussel “Jan van Ruysbroeck zou deze gebouwd hebben zonder één nagel te gebruiken.

De Sint-Geertruikerk gelegen in de Halfmaartstraat is gesitueerd te midden van unieke sites. Aan de linkerzijde het prachtig gerestaureerde kleine begijhof, aan de rechterzijde de binnentuin van de abdij van Sint-Geertui. Daar bevinden zich enkele mooie gerestaureede huizen door Armand Thiéry in eclectische stijl. Hierover meer in een volgend artikel.

De Sint-Geertruikerk heeft eveneens een prachtige beiaard, best te beluisteren in de binnentuin van de abdij.

Deze beiaard besteld door de abt bij Andreas vanden Geyn in 1776 is gelukkig gespaard geweest bij het bombardement door de geallieerden van 12 mei 1944. Eén enkele klok was maar beschadigd in de vernielde toren. Pas in 1971 was deze terug gerestaureerd.

Voor de franse revolutie was er slechts één botanische tuin in België namelijk deze van Katholieke Universiteit Leuven. Aangelegd in 1739 als hortus botanicus Lovaniensis

De nu huidige kruidtuin ligt langs de Kapucijnenvoer rechtover de minderbroederstraat en heeft een mooi poortgebouw als ingang. In deze groene oase bevind zich de prachtige neoclassistische orangerie uit 1821 gebouwd door architect Charles Vander Straeten, de architect van de leeuw van Waterloo. Hier worden de planten beschut tegen vorst en bevind zich eveneens een prachtige verzameling cactussen.

De kruidentuin bestaat uit verschillende onderdelen, de kruidenperken, prachtige vijver met watervallen, fruitboomgaard met unieke fruitsoorten, de verzonken tuin, moeras met vleesetende planten en een alpentuin. Verschillende prachtige serres waaronder de tropische en alpenserre.

De tuin is ook rijk aan unieke verzameling bomen, heesters en coniferen. Vermeldenswaard zijn de sequoia, judasboom,bananenboom in open lucht enz…

Adres: Kruidtuin, Kapucijnenvoer 30, 3000 Leuven

Idylisch plaatsje gelegen aan 't begijnhof van leuven. Tussen twee dijlearmen achteraan de Dijlemolens.

Je loopt rechtdoor, dwars door het Dijlemolencomplex. Via een metalen hek, kom je dan in het Dijlepark. Met het prieeltje vormt de gebogen brug en de vijver een zeer romantische plek. Je houdt rechts en loopt een eindje met de Dijle mee. Hier heb je een goed zicht op de achterzijde van de huizen in de Schapenstraat.

Tijdens de Middeleeuwen situeerde zich hier het hoerenkwartier waar de meisjes van plezier een huisje huurden en post vatten voor het raam.

Naast de verbanning naar specifieke wijken, liefst buiten het stadscentrum, werden de prostituees ook onderworpen aan kledingvoorschriften. Om vrouwen van lichte zeden te kunnen onderscheiden van eerbare vrouwen moesten ze een speciaal herkenningsteken dragen. In Gent bijvoorbeeld droegen de meisjes van plezier een rode band om de arm.

De Acer palmatum of Japanse esdoorn is afkomstig uit Japan, Korea en China en in 1832 ingevoerd in Engeland. Dankzij hun gracieuze vorm, sierlijke bladeren, rijkdom aan kleur (vooral in de lente en de herfst), behoren de Japanse esdoorns tot de meest opvallende heesters. In Japanse tuinen zijn deze een van de meest aangeplante struiken of kleine bomen.

TOP SITE * * * * *

Zicht op de toren van de abdijkerk van Park Heverlee. Deze kek is ontstaan in 1131 en heeft een ganse reeks van verbouwingen gekend. Broeder-bouwmeester Antoon Thijs kreeg de opdracht om de huidige toren te bouwen.  De abt legde de eerste steen in 1729. 
Naast de kerk ligt een echt "Campo Sancto" dat nog steeds in gebruik is, waarnaast de parochianen ook nog vele beroemdheden begraven liggen.
TOP SITE  * * * * *

Bruggen bouwen

"U heeft een mooi beroep", zei het kind tegen de oude bruggenbouwer, "het moet wel zwaar zijn, bruggen te bouwen".
"Als men het geleerd heeft, is het niet lastig", zei de bruggenbouwer. "Bruggen van beton en staal bouwen is gemakkelijk, maar andere bruggen, die ik in mijn dromen bouw, die zijn veel moeilijker".
"Welke andere bruggen?" vroeg het kind. De oude bruggenbouwer keek het kind nadenkend aan. Hij wist niet of het kind het begrijpen zou. Toen zei hij: "Ik wil een brug bouwen van nu naar de toekomst. Ik wil een brug bouwen van de ene naar de andere mens, van het donker naar het licht, van verdriet naar vreugde. Ik wil een brug bouwen van nu naar de eeuwigheid over al het ver- gankelijke heen".
Het kind had opmerkzaam geluisterd. Het had niet alles begrepen, maar merkte dat de oude man verdrietig was. Om hem weer op te vrolijken zei het kind:" Ik geef u mijn brug"! En het kind schilderde voor de bruggenbouwer: EEN KLEURRIJKE REGENBOOG
Albert Buchman

VAN DALE COLLEGE

Naamsstraat 80

Achterzijde van het college

VAN DALE COLLEGE

Naamsestraat 80 

Kanunnik Pieter van Dale van Antwerpen, oud-student van de universiteit, stichtte dit college in 1569 voor arme studenten van Antwerpen en Aalst die theologie en filosofie of kanoniek recht gingen studeren. De straatgevel van dit mooie 16de-eeuwse college in renaissance stijl vertoont nog gotische kenmerken. In 1986 werden na grondige restauratie de sociale diensten voor studenten hier ondergebracht.

Het van 't SESTICH HUIS

Gelegen op de Naamsestraat bijna op het hoogste punt van de stad.

Het van 't Sestich-huis is genoemd naar de Leuvense patriciersfamilie van die naam. Hoog boven in de gevel bemerkt men trouwens het Romeinse getal LX als woordspeling op deze familienaam.

Deze patricierswoning werd gebouwd in de 15e eeuw door Golin van 't Sestich, echtgenoot van Catharina van Vlaenderen, op de plaats waar zich het woonhuis van Wouter van Cuyck, heer van Hoogstraten, had bevonden.

De karakteristieke gevel van het Van 't Sestichhuis met zijn bakstenen motieven toont verwantschap met de bouwstijl van de Bijloke te Gent en tal van burgerhuizen te Brugge.