Feest van het H. Hart

11/6 Een geomagnetische storm is begonnen die alles in gang kan zetten… - Stefan Burns

Een geomagnetische storm is begonnen doordat een hogesnelheidsstroom van een coronaal gat langs de aarde raast, en een andere zonnestorm volgt daarop en zal naar verwachting over 2-3 dagen inslaan. De wereldwijde seismische activiteit blijft verhoogd na de aardbeving met een magnitude van 7,8 die de Filipijnen trof, omdat naschokken de regio blijven teisteren, en we observeren aardbevingsactiviteit aan de antipodale zijde tussen de Filipijnen en Zuid-Amerika.

Deze factoren, plus het feit dat er sinds 2024 geen grote aardbeving met een magnitude van 7,0 of hoger in Zuid-Amerika heeft plaatsgevonden, wijzen erop dat de kans op een aardbeving met een magnitude van 7,0 of hoger in de Peru-Chili subductietrog in Zuid-Amerika aanzienlijk groter is.

Het geheim van mijn Onbevlekte Hart 30-6-1982 Valdragone (San Marino)

Blauwe boek van Don Gobbi nr 248

Geliefde zonen, ik heb jullie opnieuw naar deze berg gebracht voor een week van onafgebroken samenzijn met mij, jullie hemelse Leider. Ik wil jullie het geheim van mijn Onbevlekte Hart openbaren, zodat jullie deel kunnen hebben aan het mysterie van mijn Moederlijke liefde. 

Nooit eerder heeft mijn Hart zo getrild van een zo zuivere liefde voor hen die Jezus mij toevertrouwde toen ik onder het kruis stond waarop Hij zou sterven. 

De Kerk heeft er vandaag behoefte aan zich door mij geliefd te voelen. De mensheid heeft er vandaag behoefte aan zich door mij geliefd te voelen. Mijn arme, zondige en dwalende kinderen hebben er vandaag behoefte aan zich door mij geliefd te voelen. 

Ik wil door jullie heen liefhebben. 

Ik wil de mensheid, de Kerk en al mijn kinderen door jullie heen helpen, die geroepen zijn om het mysterie van mijn Onbevlekte Hart binnen te treden. Daarom breng ik een steeds diepere band tot stand tussen mijn moederlijk Hart en jullie harten, mijn geliefde priesters. 

De stralende lichtstraal die uit mijn Hart schijnt, zal zich over de hele wereld verspreiden. Hij zal als een sterk anker zijn waaraan allen zich vol vertrouwen kunnen vastklampen om gered te worden op het moment van de beslissende beproeving. 

Ik wil door jullie heen lijden. 

Ik zal jullie hart verruimen, zodat ook jullie het mysterie van mijn Moederlijk lijden kunnen begrijpen. Zie of er vandaag de dag een groter lijden is dan het mijne; mijn Zoon Jezus wordt beledigd, veracht; Hij wordt opnieuw verlaten en verraden door de zijnen. De heiligschennissen, die steeds toenemen, vormen een nieuwe doornenkroon die de tabernakels omringt die overal ter wereld verspreid staan. 

De Kerk, zijn Mystiek Lichaam, wordt opnieuw geteisterd door verdeeldheid en bedreigd door dwaling. De kinderen die getrouw zijn, zijn geroepen om groot lijden te dragen en belediging en vernedering te verdragen van hen die niet naar Mij luisteren. 

De mensheid, in opstand tegen de Heer, snelt onverbiddelijk voort op de weg van de verwerping van God, en dit brengt haar in de afgrond van dood en verwoesting. Hoeveel mensen gaan er dagelijks verloren, meegesleurd door deze wijdverspreide en gevaarlijke verwarring! 

Deel in mijn Moederlijke smart! Oordeel niemand; veroordeel niemand. Bid; heb lief; draag het kruis van dit grote lijden met mij voor het heil van allen. 

Ik ben jullie hemelse Leider. 

Ik ben de Vrouwe bekleed met de Zon. Ik heb jullie opnieuw bijeengebracht in deze hemelse plaats, buitengewoon in haar genade, om voor jullie van de Vader, door Jezus, de volheid van de Heilige Geest te verkrijgen. 

Hij zal in jullie het werk voltooien dat ik begonnen ben. Hij zal jullie harten vormen tot de volmaaktheid van de liefde. Hij zal jullie alles laten begrijpen. Hij zal jullie sterken en moed geven voor het allerhoogste getuigenis waarvoor ik, als Moeder, jullie heb gevormd. 

De tijd van de grote beproeving is aangebroken. Daal van deze berg af en verspreid over de hele aarde het licht van de barmhartige liefde van Jezus, dat vandaag over de hele mensheid wordt uitgestort door middel van liefde en de smart van mijn Onbevlekte Hart, waarin Ik jullie allen voor eeuwig heb omhuld. Ik zegen jullie in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

En dat is onderdeel van het leren om hiermee om te gaan en ervan te genezen. Soms waarschuwt God ons wanneer er iets gaat gebeuren. En in het jaar 2005 zei hij tegen me: "Mijn zoon, bereid je voor op een zware beproeving die eraan komt." Hij belooft in Amos 3:7: "God doet niets zonder het eerst aan zijn dienaren, profeten of vrienden te openbaren, afhankelijk van de vertaling." Dus hij waarschuwde me voor een zware beproeving. Wel, toen die zware beproeving begon, maakte het me kapot. Maar waar het om gaat is dit. Toen ik het aan mijn geestelijk begeleider vertelde, gaf hij me een heel wijs advies. En dit is wat hij zei: Verspil dit lijden niet. Een van de beste adviezen die ik iemand kan geven: verspil je lijden niet. Dus ik zei meteen: "Ik ging huilend naar bed. Ik werd 's nachts huilend wakker.

Mijn kussen was nat. Ik huilde. Eerst riep ik: 'Waar bent U, God? Waar bent U, God?'" Ik zal even vooruitspoelen naar wat me op een bepaalde manier werd geleerd. We moeten allemaal de mysteries van Gods leven, het leven van Jezus, beleven. We hebben allemaal een Goede Week. Uiteindelijk zullen we allemaal op de een of andere manier de vreugdevolle mysteries, de droevige mysteries, de glorieuze mysteries beleven. Want het enige leven dat werkelijk de moeite waard is voor de Vader, is het leven van zijn Zoon Jezus. Wat op Jezus lijkt. Dat is het enige dat mag passeren en de Hemel mag bereiken. Openbaring 21:27. Niets onreins zal erin binnengaan. Dit is dus wat mij ingeprent werd.

Dat we Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Paaszondag moeten doorstaan, door de beproevingen, moeilijkheden, onze wonden. En ik zal beschrijven wat ik bedoel met Witte Donderdag: de discipelen toen ze beseften dat Jezus van hen was weggenomen, omdat hij hen niet één, niet twee keer, de Schrift zegt drie keer, had gewaarschuwd. Hij had hen gewaarschuwd dat dit hem zou overkomen. En ik weet zeker dat ze dat niet wilden, want ze wilden alleen dat Israël, een aards koninkrijk, weet je, en het probleem zijn de Romeinen. Nee, het probleem is zonde, de wereld, en de dood en al dat soort dingen. Dat is het probleem. Begrijp je wat ik bedoel? Ze beseften niet dat de Romeinen niet het echte probleem waren. Nu zeg ik niet dat het geen probleem was, maar het was niet de kern van de zaak.

Witte Donderdag symboliseert de fase in iemands leven waarin ze innerlijk vluchten, net zoals de discipelen deden toen Jezus werd weggevoerd. Ze vluchtten. Ze gingen ervandoor. En dan vermijdt de persoon in die fase van Witte Donderdag zijn lijden, zijn pijn, koste wat kost. Ze kijken er niet naar, ze huilen er niet om, ze willen er niet over praten. En sommigen raken verslaafd aan werk, zonden of hun telefoon. Dat zijn allemaal tekenen dat ze niet met het leven omgaan. Je leeft in een virtuele realiteit. Dus sommige mensen blijven daar hun hele leven, tot Witte Donderdag, de realiteit vermijdend, vermijdend om naar hun hart te kijken.

En ze blijven daar hun hele leven. Ik bedoel, sommige culturen zijn erger dan andere. De oosterse culturen, de Koreanen. Ik ben in Maleisië geweest en in al die culturen waar ik retraites heb gegeven, begroeten ze je. Ze buigen en ze zien er zo aardig uit vanbinnen. Ze zijn een puinhoop, maar ze verbergen het. En in deze oosterse culturen zijn ze verslaafd aan activiteit. Dus dat is een manier om de realiteit te ontlopen.

* Hoe lang duurt dat? Dat hangt af van de persoon. Sommige mensen zitten er hun hele leven mee. Goede Vrijdag, dat is het feit. Hij is gekruisigd. Dat kunnen we niet langer ontkennen. Hij is dood. En Goede Vrijdag betekent dat ik mezelf moet toestaan ​​mijn pijn te voelen, erover te praten en te huilen. En het moet me naar God leiden. Maar ik moet die realiteit laten doordringen. Goede Vrijdag zal voor iedereen anders zijn. Seksueel misbruik duurt lang om te genezen. Het verlaten worden door een vader en een moeder. Dat kan emotioneel zijn. Dat duurt lang. Dus elke wond is anders. Het kost tijd. Maar op Goede Vrijdag praat ik er tenminste over. Ik zeg eindelijk: "Dit is me overkomen. Ik mag huilen, maar het leidt me naar God." En misschien heb ik therapie nodig. Maar ik kan erover praten, het voelen en huilen. En het leidt me naar God.

Dat is Witte Donderdag. Op Goede Vrijdag begin je het toe te geven, maar het brengt je naar God. Op een bepaald moment op Witte Donderdag, tijdens mijn eigen lijden, toen ik op weg was naar Witte Zaterdag, was er een verandering in goede beproeving die God had toegestaan, deze zware beproeving waarvan Hij had gezegd dat die eraan zou komen. Het maakte me kapot en het bracht mijn gebedsleven meer dan twee keer zoveel uren vóór het Heilig Sacrament. Dus ik wist dat dit een goede reden moest hebben, want de vruchten die het voortbracht, had ervoor gezorgd dat ik binnen enkele uren voor het Heilig Sacrament verdubbeld was.

Dus ik merkte dat ik dit besefte, en dit is een van de tekenen van het goede van Stille Zaterdag. Je begint de vruchten te zien die het voortbrengt. Een van onze zusters zei tegen me: "Vader, ik hebjeu het hele jaar nog niet boos gezien." Dus ik begon te zien dat God me begon te bevrijden van die hoofdzonde van woede. Ik begon veel meer mededogen te tonen. Ik luisterde veel beter, veel gevoeliger voor het leed van anderen. Ik begon veranderingen te zien en ik herinner me dat ik dacht, en dit was een teken dat ik Stille Zaterdag beleefde. Het was goed voor me om te lijden.

Ik herinner me de plaats waar ik mezelf duidelijk hoorde zeggen dat het goed was dat God het toestond. Maar er is een verleiding op Stille Zaterdag, vooral als er lijden is, en langdurig lijden, en soms is er de verleiding, en ik denk dat dit ook gebeurde met Thomas de Apostel. Hij was boos omdat ze hem vertelden dat hij was opgestaan ​​uit de dood. De vrouwen zeiden nee, totdat ik mijn vinger in zijn wonden stak. Dus er is soms, vooral als er langdurig lijden is, een gevoel van: wat heeft al dat bidden opgeleverd? En je komt in de verleiding om te stoppen met bidden. Je komt in de verleiding om de handdoek in de ring te gooien.

Er is een deel omdat Thomas er zo dichtbij was. Hij wilde het niet geloven. En natuurlijk overweldigt Jezus hem ermee. Wie zou niet overweldigd worden door de opstanding? Maar Thomas was koppig. Ik ga het niet geloven, ook al hebben ze het hun verteld. Nee. En dat kan een onderdeel zijn van goede heiligheid, vooral als het om lijden gaat, want je vraagt ​​je af: hoe lang moet ik nog lijden? En dan is het Paaszondag, de dag waarop ik ooit riep: Waar bent U, God? Je wordt je bewust van waar U niet bent, waar bent U niet, God? U bent overal. En God begint je te geven, en dit staat in Jesaja 30: 18 en verder. Er staat: zelfs als hij je het voedsel van lijden geeft en de drank van lijden of wat hij ook zegt, zul je God met je eigen ogen zien.

Dus God geeft je een nieuwe gevoeligheid om je bewust te worden van God, maar dat gebeurde door lijden, en dat is Paaszondag. Je begint God te ontdekken. Een nieuwe gevoeligheid, een nieuw niveau van vreugde, een nieuw niveau van hoop, een nieuwheid waarvan je niet eens wist dat die mogelijk was. Net zoals ze op een nieuwe manier Jezus ontdekten, Zijn aanwezigheid. Ze waren overweldigd dat Hij kon verschijnen. Hij is niet gebonden aan tijd en ruimte. Hij is door niets meer gebonden. En voeg daar natuurlijk Pinksteren aan toe. Dus op Paaszondag zie je met nieuwe ogen en je zou het niet willen ruilen voor de wereld, omdat God het toelaat, want je bent nu vol ontzag voor de goedheid van God en wat Hij heeft tot stand gebracht.

* Ik heb een familielid dat me heel dierbaar is thuis. Ze is een buitengewoon mens. En ze gaat biechten, ze gaat naar de mis. Ze heeft zelfs de zondag van Barmhartigheid na Pasen meegemaakt. Dus ze heeft een volle aflaat gekregen, en meer dan eens. Maar ze is een beetje een spirituele perfectionist. Ze zegt bijvoorbeeld dat een van haar favoriete argumenten is: oh ja, maar als je naar de H. Birgitta luistert, ze heeft mensen in het vagevuur gezien die daar eeuwig zijn en die al die tijd hebben gebeden, enzovoort. Ik ben doodsbang om lang in het vagevuur door te brengen. Wat kan ik doen? Ze zegt: Niets is perfect. Zelfs als je biecht, zelfs als je voor het heilig sacrament gaat, als je het protocol voor een volle aflaat tot in de puntjes volgt, heb je maar één verkeerde gedachte nodig en dat is alles. Dan stort alles in. Ze is paranoïde.

Ja, ik geloof dat alle goedheid die we in onszelf hebben natuurlijk niet superieur kan zijn aan God, het is geleend van God. Ik zou mijn leven verwedden op Gods liefde. Omdat hij tegen de slechte dief, die hem vroeg: "Jezus, denk aan mij wanneer u uw koninkrijk binnengaat", kon zeggen: Hij beloofde, alleen al door dit kleine moment van wanhoop, omdat de man leed, dat het genoeg was om hem zo het paradijs te laten bereiken. Zonder vagevuur, zonder iets. Paus Benedictus stelde de vraag: wat heeft het ons gekost? Wat kost het ons om vergeven te worden? En we zouden zeggen: ik moet me bekeren. Ik ga biechten en dan word ik vergeven. Wat heeft het Jezus gekost? Zijn leven. Dus wie verdient meer aandacht?

Want dat hele ding is dat ik mijn ogen op mezelf gericht houd. Dus op een heel subtiele manier als mijn blik op mezelf het focuspunt is van mijn innerlijke observatie, dan is daar iets mis mee. Het zal altijd tekortschieten. Het zal nooit genoeg zijn. Het is een heel subtiele vorm van trots, denk ik. Dus wat ons dan daarvan afhoudt, is dankbaarheid. Ik zeg Hem dat Hij de beste is. Ik zeg tegen hem: "Niemand vergeeft zoals Jij. Jij bent de beste." En ik begin dat te doen. En dan ineens worden mijn ogen van me afgewend. Er is een vrijheid die niet te verklaren valt, een vreugde die niet te verklaren valt, een vrede die niet te verklaren valt.

En dan word je meegesleept door God, omdat je aandacht op de Almachtige God, onze Heer Jezus Christus, de enige veilige plaats is, voor wat Hij gedaan heeft. Daarom vertel ik Hem hoe goed Hij vergeeft. Dankzegging is de toegangspoort daartoe. Ik zag dat laatst bij een vrouw tijdens een retraite. Ze was bijna wanhopig over alles wat ze gedaan had en het enige wat ik haar liet doen, was de naam van Jezus herhalen en daarna dankgebeden opzeggen. Uiteindelijk glimlachte en lachte ze.

* Ik vraag me al zo lang ik me kan herinneren af: Hoe moeten we iemand vergeven als diegene geen spijt heeft van wat hij of zij gedaan heeft? Stel je voor, iemand doet je op de een of andere manier kwaad, en als die persoon het zou kunnen doen, of het opnieuw zou kunnen doen, zonder aarzeling, zonder erbij na te denken, dan zou hij of zij het opnieuw doen met als enige doel jou, je reputatie, je eer, je persoon te schaden. Hoe kunnen we in vredesnaam vergeven als we weten dat Christus vergeving schenkt, absolutie geeft aan hen die biechten? Wat doe je met degenen die niet biechten? Hoe kunnen we vergeven?

Weet je, ik heb in mijn leven wel eens situaties en mensen meegemaakt waar ik vastliep. Ik kan heel oordelend zijn en ik ken de innerlijke gesteldheid niet. Alleen God weet dat. Alleen God kan oordelen. Een gebed dat me zo bevrijd heeft om los te komen van die toestand, is het gebed van Jezus tot de Vader aan het kruis, omdat Hij zei: vergeef hen, want ze weten niet wat ze doen. Er waren daar een paar slechte mensen. Er waren mensen die bezeten waren, die door de duivel werden gebruikt, enzovoort.

En toch was dat Zijn gebed. En op het moment dat ik dat gebed uitspreek, vraagt Jezus om het in mij te bidden, dus niet alleen dat ik het bid, maar dat Jezus het in mij bidt. Dan komt er een lichtheid, een helderheid en word ik opgetild en verlies ik me in de genade van God. Vorig jaar gaf een bisschop een perspectief op genade dat ik nog nooit eerder had gehoord, maar het is Gods perspectief. Hij zei dat Gods barmhartigheid wordt aangeboden aan degene die het het minst verdient, maar het het meest nodig heeft. En dat bracht voor mij een nieuw niveau van vrijheid. Een begrip, niet alleen hier, maar ook een innerlijke vrijheid.

* Wat te denken van wat mensen zeggen: van wie veel gegeven is, wordt ook veel verwacht. Neem bijvoorbeeld de goede dief: hij had niet veel. Hij wist niet veel over God. Omdat hij niet veel wist, werd er niet zoveel van hem verwacht als van iemand die beter zou moeten weten, die God kent, die in het geloof is opgegroeid. En God zal ongetwijfeld veel strenger zijn voor die persoon. Net zoals jij soms voelt dat God heel streng voor je zal zijn, omdat je beter zou moeten weten, en toch blijf je struikelen en blijf je dezelfde zonden begaan.

En weet je, hoe voorkom je dat je ten prooi valt aan verwaandheid? Want weet je, tegenwoordig zeggen veel mensen: God is barmhartig, maar ze vergeten dat er ook een andere kant is: God is rechter, en volmaakt rechtvaardig, en Hij zal tot de laatste druppel boeten. Hoe kun je die twee met elkaar verenigen? Want Hij is niet alleen barmhartig, Hij is ook volmaakt rechtvaardig.

Daarom is het deel van het Onze Vader zo belangrijk: vergeef ons onze schulden, zoals wij vergeven. En als ik vergeef, dan zal dat op de een of andere manier ook gebeuren wanneer ik voor Hem sta en dit heb gezien: de rechtvaardigheid van God.

* Vanwege mijn wonden uit het verleden hebben mijn volwassen kinderen me in de steek gelaten. Ik lijd onder schuldgevoel. Hoe kan ik dit overwinnen? Ja, er is een soort lijden dat God ons veel te leren heeft. En het is het lijden, vooral wanneer we ons realiseren wat onze reacties of zondigheid, wat dan ook, bij anderen hebben veroorzaakt. Als we het met nederigheid aanvaarden, kan het een soort vagevuur zijn, want in het vagevuur worden je zonden getoond. Je kunt niets anders doen dan het accepteren. Dat is waar. Maar in dit geval kan het zelfs gebruikt worden voor ons eigen vagevuur. Het kan worden toegepast op het kruis, verenigd met het kruis voor de bekering, genezing en herstel van het gezin.

Maar dan hebben we een soort hoop nodig dat God het laatste woord zal hebben. En dat God het laatste woord zal hebben en dat Hij alles goed zal maken. In mijn geval mijn vader en ik, voordat ik het seminarie inging, hadden een soort van geloofsbelijdenis. We hadden een prachtig gesprek voordat ik het seminarie binnenging. Onze harten werden dus geheeld, voordat ik het seminarie binnenging. Het is zo'n moment waarop we beseffen wat we hebben gedaan, dat is zo goed voor onze nederigheid.

Augustinus zei dat je nederigheid nodig hebt, nederigheid. Het brengt een soort atmosfeer in de ziel waarvan de vruchten buitengewoon kunnen zijn. Het kan leiden tot grote vrede. En we hoeven alleen maar op God te vertrouwen vanwege Zijn goedheid. Maar er komt een punt, en het is niet zo dat mijn woorden de persoon uit die toestand zullen halen en hem/haar eroverheen zullen trekken. Maar het is een proces dat God ons leidt. Het is alsof Hij Hij is, en in het begin zien we Zijn hand niet, maar Hij trekt ons weg van de realiteit van wat ik heb gedaan naar wat Hij heeft gedaan.

Het gebeurt meer onzichtbaar dan zichtbaar. We begrijpen het niet. Dat is een van de grootste lijdensweg van het lijden. We willen het begrijpen, maar we kunnen het niet. Maar ik denk dat we, vanwege onze gebroken menselijke natuur en het oude atoom in ons dat niet gemakkelijk sterft, het proces willen beheersen en dan ben ik degene die dit werk doet en niet God.

* Heeft God de Vader of Jezus je een boodschap voor ons gegeven? Je bent mooier dan je je kunt voorstellen, maar ook behoeftiger dan je beseft. Dus ik zou zeggen dat Hij onze behoefte kent. We beseffen het pas echt als we vastlopen in problemen die we niet kunnen oplossen en we onze machteloosheid zien. En hopelijk brengt dat ons tot inzicht. Maar God moet ons overtuigen, van onze volkomen armoede, ellende.

* Hoe ga je om met de pijn van echtelijke afwijzing? Getrouwd maar afgewezen. Dat is op zijn zachtst gezegd een lijdensweg.

En ik weet natuurlijk niet wat dit heeft veroorzaakt. En de persoon, ik weet niet of het een man of een vrouw is, reageert soms op iets wat iemand doet als hij of zij trouwt en reageert op iets wat zijn of haar vader zo erg heeft gekwetst. Ze reageren dat af op hun man, of heeft de man of de vrouw iets verkeerds gedaan? En dit gebeurt vaak, vooral bij overspel. De persoon die de zonde heeft begaan, wil geaccepteerd worden. En ik zeg niet dat dit hier het geval is, maar dit is wat me te binnen schoot. Ze willen dat alles snel weer normaal wordt. 

Soms moeten we ons realiseren, stel dat ik dit zelf heb veroorzaakt, deze breuk in mijn relatie, in mijn huwelijk. Het is als een les. Het is een pijnlijke les, en ik zie dit vooral bij gevallen van overspel. De man wil altijd dat de vrouw zegt: "Kom op, ik heb je al om vergeving gevraagd." Je noemt jezelf een goede katholiek en dan beseffen ze niet dat ze hun hart hebben gebroken en dat zonde echt heel erg is en soms beseffen we pas hoe erg onze zonde is of wat dan ook, als we de gevolgen ervan inzien.

* Ik vind het moeilijk om Gods vergeving voor al mijn beleden zonden volledig te accepteren. Hoe kan ik dit overwinnen?

Wel, God is veel groter dan onze zonden. Ik heb fragmenten gelezen van 'De goddelijke barmhartigheid' van St Faustina. Maar Jezus heeft dat op de een of andere manier gezegd, en ik citeer hem niet, maar het idee was dat alle zonden van de mensheid, van Adam en Eva tot het einde der tijden, als een zandkorrel zijn vergeleken met een oceaan. Dat is Zijn barmhartigheid. Dus soms moeten we dat echt gaan geloven en God vertrouwen. Hij is betrouwbaar. Als de priester zegt, en als de persoon berouw heeft getoond, en ja, bepaalde zonden kosten veel meer tijd, zonden van het vlees, kosten veel tijd, de schaduw van die zonden begint te leven, zelfs de herinnering aan die zonden, weet je, zodat de duivel daar gebruik van kan maken. En het is belangrijk om te onthouden dat de duivel ook wel de aanklager wordt genoemd.

En hij wil elk stukje van het leven verbrijzelen. Het kan een duivelse verleiding zijn die de persoon echt begaat, dus moeten we misschien de geest van beschuldiging bestraffen. En hoe toon je berouw over die zonden? Wel, berouw is een gave. Ik bedoel, God ontwikkelt berouw in ons. En dat is een grote genade. Sommige mensen, weet je, ze kunnen biechten, ze weten misschien dat het fout is, ze biechten het op en voelen zich misschien nog niet schuldig. Maar ze biechten het tenminste op. En beetje bij beetje is het de taak van de Heilige Geest om berouw te ontwikkelen.

* Dit is een krachtig gebed: de borstplaat van St Patrick

Ik sta op vandaag
Door een machtige kracht, de aanroeping van de Drie-eenheid,
Door geloof en belijdenis in de Drie-eenheid
van de Schepper der schepping.

Ik sta op vandaag
Door de kracht van Christus' geboorte met Zijn doop,
Door de kracht van Zijn Kruisiging met Zijn begraving,
Door de kracht van Zijn Opstanding met Zijn Hemelvaart,
Door de kracht van Zijn neerdaling voor het oordeel der ondergang.

Ik sta op vandaag
Door de kracht van de liefde van de Cherubijnen,
In de gehoorzaamheid van de Engelen,
In de dienst van de Aartsengelen,
In het hoop op de verrijzenis om beloond te worden,
In de gebeden van de patriarchen,
In de voorspellingen van de profeten,
In de prediking van de apostelen,
In het geloof van de belijders,
In de onschuld van de heilige maagden,
In de daden van de rechtvaardigen.

Ik sta op vandaag, door
De kracht van de Hemel,
Het licht van de zon,
De glans van de maan,
De pracht van het vuur,
De snelheid van de bliksem,
De vluchtigheid van de wind,
De diepte van de zee,
De vastheid van de aarde,
De stevigheid van een rots.

Ik sta op vandaag, door
Gods kracht om mij te leiden,
Gods macht om mij te ondersteunen,
Gods wijsheid om mij te begeleiden,
Gods oog om voor mij uit te kijken,
Gods oor om mij te horen,
Gods woord om voor mij te spreken,
Gods hand om mij te bewaren,
Gods schild om mij te beschermen,
Gods leger om mij te redden
Van de valstrikken van duivels,
Van de beproeving van ondeugden,
Van iedereen die me kwaad wil,
ver en nabij.

Ik roep vandaag
Alle deze krachten op tussen mij en die kwaden,
Tegen elke wrede en ongenadige macht
Die mijn lichaam en ziel kan tegenwerken,
Tegen toverijen van valse profeten,
Tegen zwarte wetten van heidenen,
Tegen valse wetten van ketters,
Tegen alle soorten van afgoderij,
Tegen betoveringen van heksen en tovenaren,
Tegen alle kennis die menselijk lichaam en ziel verderft;
Christus om mij vandaag te beschermen
Tegen gif, tegen branden,
Tegen het verdrinken, tegen verwondingen,
Zo dat er een overvloed aan beloning tot mij komt.

Christus bij mij,
Christus voor mij,
Christus achter mij,
Christus binnenin mij,
Christus onder mij,
Christus boven mij,
Christus aan mijn rechterzijde,
Christus aan mijn linkerzijde,
Christus wanneer ik me neerleg,
Christus wanneer ik zit,
Christus wanneer ik opsta,
Christus in het hart van iedereen die aan mij denkt,
Christus op de lippen van iedereen die over mij spreekt,
Christus in elk oog dat me ziet,
Christus in elk oor dat me hoort.

11/6 Als het gebeurt, hebben we slechts 16 uur om ons voor te bereiden - Stefan Burns

De zon heeft de afgelopen decennia enkele ongebruikelijke veranderingen ondergaan die wijzen op een terugkeer naar grote zonneactiviteit, zoals de zonnevlammen van maart 1989, mei 1921 en augustus/september 1959 (de Carrington-gebeurtenis). Wat gebeurt er nu, in de moderne tijd met uitgebreide satellietzwermen, grote technologische ontwikkelingen en oudere/reeds falende elektriciteitsnetten die bovendien te maken hebben met een enorme nieuwe vraag naar datacenters, als de volgende Carrington-gebeurtenis zich voordoet?

11/6 VS voeren nieuwe aanvallen uit op doelen in Iran, explosies gemeld bij kust Straat van Hormuz

Iran zegt Straat van Hormuz geheel af te sluiten na Amerikaanse aanvallen, leger VS ontkent

Trump beweert dat bombardementen na gesprekken met Iran snel stoppen

De Amerikaanse president Donald Trump heeft tegen de zender Fox News gezegd dat de bombardementen op doelen in het zuiden van Iran "spoedig zullen stoppen".

Iran begonnen met tegenaanvallen, onder meer op Vijfde Vloot VS

Het Iraanse leger meldt te zijn begonnen met aanvallen op Amerikaanse doelen in het Midden-Oosten, ter vergelding van eerdere Amerikaanse aanvallen in de nacht van woensdag op donderdag op doelen in het zuiden van Iran.

Amerikaans leger meldt voltooiing 'zelfverdedigingsaanvallen'

De Verenigde Staten en Iran bestookten elkaar in de nacht van woensdag op donderdag opnieuw. De VS voerden vergeldingsaanvallen uit na het neerhalen van een Apache-helikopter eerder deze week. Bij Teheran werden explosies gehoord.

Gesprekken tussen VS en Iran blijven op schema ondanks wederzijdse aanvallen, meldt CNN

Staakt-het-vuren volgens Iran "vrijwel zinloos" na laatste Amerikaanse luchtaanvallen

Watertoevoer in zuiden van Iran hersteld na Amerikaanse aanvallen

Trump verwittigt dat er vanavond "zeer zware aanval" op Iran komt: "In niet zo verre toekomst nemen we ook eiland Kharg in"

Amerikaanse minister van Financiën wil Iran laten betalen voor schade aan Golfstaten

Nieuwe regering Slovenië heft verbod wapenhandel met Israël op

Trump schrapt geplande aanval op Iran en zinspeelt op akkoord

11/6 Na mislukte onthoofding in Belfast vindt Britse overheid dat X het probleem is - Niburu

Noord-Ierland stond afgelopen nachten in vuur en vlam toen woedende menigten de straat op gingen en door de overheid gefinancierde opvangcentra voor migranten in brand staken.
De vonk die de bom deed barsten, was een migrant die probeerde een lokale bewoner te onthoofden.
De aanval werd in volle glorie vastgelegd en gedeeld op X (voorheen Twitter):

“Dader: Hadi Alodid, een Soedanese asielzoeker. 

Hoewel rellen en eigenrichting nooit de oplossing zijn, was de volkswoede volkomen voorspelbaar. De details van de aanval zijn namelijk nog erger dan de beelden doen vermoeden: Stephen Ogilvy, een onschuldige en slechthorende Schotse inwoner, was zo vriendelijk om een Soedanese 'asielzoeker' te helpen bij het betrekken van zijn woning. De migrant, Hadi Alodid, kwam het land binnen in 2023 en kreeg een vijfjarige vergunning om 'asiel' aan te vragen.

Om onbekende redenen greep de migrant Ogilvy vast en begon op hem in te steken met een mes. Hij stak een oog uit, beschadigde het andere ernstig, verminkte Ogilvy’s gezicht en probeerde hem vervolgens op klaarlichte dag op straat te onthoofden. Buurtbewoners grepen in; een van hen sloeg de aanvaller met een schep knock-out en redde daarmee Ogilvy's leven. Ogilvy leeft nog, maar moet nu door het leven met niet alleen een gehoorbeperking, maar is nu ook nagenoeg blind.

Dit incident volgt kort op de moord op Henry Nowak, waarbij eveneens een migrant betrokken was, en de daaropvolgende lakse reactie van de politie. Voor veel inwoners van Belfast was de maat vol. De rellen die volgden zijn het directe resultaat van een overheid die faalt in haar kerntaak: het beschermen van de eigen burgers tegen ongenode barbaren die vriendelijkheid beantwoorden met ongekende wreedheid.

Brendan O'Neill vat de situatie scherp samen:

"Natuurlijk is alleen de door bloed besmeurde barbaar verantwoordelijk voor de gruwelen die deze onschuldige man zijn aangedaan. Maar we weten nu dat dit uitschot een leger van onnozele medeplichtigen had. Achter deze gruwel schuilt een heel regime van medeplichtigheid. De doelbewust wegkijkende technocraten die hebben toegezien op het verdwijnen van onze grenzen. Het ruggengraatloze rechtssysteem dat weigert mensen uit te zetten die hier niet horen. De deugende activistische klasse die actie voert voor het recht van elke 'asielzoeker' om te blijven, omdat ze de schijnwerpers van hun eigen morele superioriteit belangrijker vinden dan de veiligheid van de arbeidersklasse. Geen van hen hanteerde het mes, nee; maar ze hebben allemaal geholpen de weg te banen voor de aanwezigheid van deze delinquent in Belfast."

O'Neill vraagt zich hardop af of er inmiddels geen sprake is van bewuste roekeloze inperking van de openbare veiligheid door de autoriteiten:

"Elke week zijn er meldingen van gruwelijke verkrachtingen door illegale immigranten. Vrouwen en meisjes uit de arbeidersklasse worden slachtoffer van misselijkmakend misbruik door mannen die op kleine bootjes binnenkwamen onder de neus van onze apathische, laffe bestuurders. Er zijn ook mensen vermoord. Van de vermeende verkrachtingsbende onder leiding van Afghaanse nationalen in Norwich tot de krankzinnige bloedbrij van gisteravond in Belfast — wanneer mogen we eindelijk hardop zeggen dat dit de bittere oogst is van staatsfalen? Het voorspelbare resultaat van weigeren de controle te houden over wie hier binnenkomt en waarom?"

De reactie van de overheid was echter stuitend. Functionarissen toonden zich niet verwaardigd over het migrantenprobleem of hun eigen falende beleid, maar over het feit dat het nieuws naar buiten kwam. Hun woede richtte zich vrijwel uitsluitend op de protesterende menigte, die traditiegetrouw direct als 'racist' werd bestempeld.

In de verklaringen van Britse politici is nauwelijks horror te bespeuren over de onthoofdingspoging zelf, enkel over de daaropvolgende wanorde.

Vervolgens probeerden de autoriteiten de boel in de doofpot te stoppen door de familie van het slachtoffer het zwijgen op te leggen.

Dit soort misdrijven en de daaropvolgende overheidsreacties komen inmiddels zo vaak voor dat het Britse publiek precies doorheeft wat er speelt. In het Verenigd Koninkrijk maken ze hierbij gebruik van zogenaamde 'nudge units' (gedragsbeïnvredingsteams) om de publieke opinie te sturen.

Toen dat niet werkte, werd de schuld doorgeschoven naar Elon Musk, de eigenaar van X. Ook de media-intelligentsia deed hier gretig aan mee. De reden? Wat er op X wordt getoond, strookt niet met hun officiële narratief — dat van de 'onschuldige migrant' versus de 'racistishe lokale bevolking' — en zet de mainstream pers te kijk vanwege hun slaafse gehoorzaamheid aan de machthebbers.

Er zijn inmiddels aanwijzingen op X dat er mogelijk een tweede migrant bij de aanval betrokken was. Dit is informatie die je absoluut niet in de reguliere kranten zult lezen, wat de gevestigde media nog verder in verlegenheid brengt. Het legt bovendien de bizarre prioriteiten bloot van de elite als het gaat om wie er toegang krijgt tot het land.

Dit is een pan-Europees probleem dat zich keer op keer herhaalt. Ondertussen komen soortgelijke signalen nu ook uit Italië. Net als de Ieren hebben bijvoorbeeld ook Albanezen vaak hun eigen manieren om problemen op te lossen, dus dat is een situatie om nauwlettend in de gaten te houden.

De conclusie is dat het hier allang niet meer gaat om een paar 'rotte appels' binnen de migrantengemeenschappen. Het gaat om grote aantallen, waarbij schokkende incidenten inmiddels aan de orde van de dag zijn. Omdat kritische politieke kandidaten worden gecensureerd, gedemoniseerd of uitgesloten, is het voor burgers via de democratische weg uiterst moeilijk om verandering af te dwingen en een overheid te krijgen die opkomt voor het algemeen belang. Dit patroon zien we wereldwijd; denk aan de manier waarop links in de VS heeft geprobeerd president Trump te diskwalificeren om te voorkomen dat hij zijn huidige termijn zou winnen.

Wat deze situatie onderstreept, is het bestaan van een diep ingebedde, destructieve deep state die er belang bij lijkt te hebben de oorspronkelijke bevolking te vervangen door criminele migranten.

De Ieren komen nu in opstand, althans tijdelijk, nu de rellen weer luwen. Maar de bevolking is wakker geschud. Het is de vraag hoe lang deze rust standhoudt met een overheid die weigert haar koers te wijzigen.

De chaos die we nu zien, is volledig hun eigen werk.

10/6 Inwijding van de Sagrada Familia

Paus Leo XIV heeft woensdag tijdens een mis de hoogste torenspits van de Sagrada Família in Barcelona in Spanje officieel gezegend. Met de nieuwste spits meet de kerk 172,5 meter en is het ​​de hoogste kerk ter wereld.

De Toren van Jezus Christus is de hoogste van de achttien torens van de Sagrada Família. Het is 144 jaar geleden dat de bouw van de basiliek begon. De bouwer van de wereldberoemde kerk, Antoni Gaudí, stierf precies honderd jaar geleden. Hij overleed nadat hij werd aangereden door een tram.

De Spaanse architect is door de vorige paus Franciscus naar voren geschoven om mogelijk heilig verklaard te worden. “Er is een wonder dat momenteel wordt onderzocht en we hopen dat hij dit jaar zaligverklaard zal worden”, vertelde de voorzitter van de Vereniging voor de Zaligverklaring van Antoni Gaudí aan NBC News.

Gigantisch kruis

“Wij zijn allen de levende stenen van dit bouwwerk”, zei Leo vanaf het altaar. De mis was ook te volgen via een livestream en werd ook bezocht door de Spaanse koninklijke familie.

De laatste kranen en steigers worden nu verwijderd rondom de toren, die in februari werd afgemaakt. Dat gebeurde met een plaatsing van een enorm kruis bovenop de torenspits. Het kruis is 17 meter hoog, 13 meter brood en weegt bijna 100 ton.

 

Deel 2: Wanneer het voelt dat God ver weg is - Pr Philip Scott - O Crux Ave

* Vader, u stelde vandaag voor dat we het zouden hebben over het ontdekken van Gods trouw. En als we denken aan mensen met vaderwonden en mensen die moeilijke tijden doormaken waarin ze Gods liefde niet voelen, waarin ze denken dat God zwijgt, hoe kunnen we dan de tekenen van Gods trouw zien? Hoe herkennen we dat God aanwezig is?

Wel, ik zou dit zeggen: onze God is een zeer goede God en niets, zichtbaar noch onzichtbaar, ontglipt Hem. Hij verliest de controle niet. Hij voorziet door Zijn Voorzienigheid. Hij wil, net als een goede vader, voor ons zorgen, maar dat doet Hij door Zijn Voorzienigheid. Hij heeft dus een plan. Jeremia 29:11 zegt: "Want Ik weet welke plannen Ik voor jullie heb, plannen voor jullie welzijn, niet voor jullie ellende." Nu is het belangrijk om dat hier te weten, maar het moet voor ons werkelijkheid worden. Dus als we deze wonden hebben, wordt ons leven heel gemakkelijk door elkaar geschud en een ziel verliest haar vrede. En ja, er zijn vreselijke dingen in het leven. Ik ben ze tegengekomen tijdens mijn retraites. Ik ben ze tegengekomen, weet je, in de wereld en natuurlijk komen er mensen.

Maar als je deze vaderwonde hebt verlies je gemakkelijk je innerlijke rust en als je je innerlijke rust eenmaal kwijt bent, zie je de dingen niet meer goed dan ontstaat er een misvatting en de duivel is de bedrieger, vooral wanneer je door zeer moeilijke situaties gaat, dan zal zelfs de duivel liegen dat je niet uit deze situatie zult geraken.Maar dat is allemaal een leugen. Hij is de vader van de leugens. Dus ik zou zeggen dat de eerste stap om te beginnen met het ontdekken Gods trouw is dat we onze innerlijke rust moeten terugvinden. Het is duidelijk dat we in de Bijbel voortdurend lezen: Wees niet bang, wees niet angstig, wees niet bevreesd.

Het staat overal in de Schrift. Omdat we zo kwetsbaar zijn. Van nature zijn we kwetsbaar. We zijn schapen. De Heer, zoals we weten, zegt elke keer dat hij verschijnt als eerste: "Vrede zij met u." Nu, niets wat Jezus zegt is zomaar geklets. Het is noodzakelijk voor ons welzijn. Hij denkt alleen aan ons welzijn. Hij wil alleen ons welzijn en hij zal alleen zeggen wat nodig is en waar we moeten groeien. Dus als je relaties hebt, hebben we het nu over gezinnen. Gezinnen zonder vrede kunnen niet goed met elkaar opschieten. Gezinnen zonder vrede kunnen niet liefhebben. In gezinnen zonder vrede kan iemand niet luisteren. Gezinnen zonder vrede kunnen zich niet echt om de ander bekommeren. Dus ze moeten de vrede herstellen.

* God wil een relatie met ons en Hij gebruikt die moeilijkheden zodat we ons er echt van bewust worden dat we goddelijke hulp nodig hebben. Ik heb God nodig. Dus bijvoorbeeld, u vindt het in het boek Rechters: hoofdstuk 6 en hoofdstuk 7, vooral hoofdstuk 7, wanneer Gideon tegen de Midianieten moet vechten. De Midianieten hebben 125.000 soldaten en Gideon heeft met de Israëlieten er maar 32.000. En hij gaat naar God en God zegt tegen hem: "Jullie zijn met te veel." Dus God begint hem instructies te geven. en in feite zegt Hij: zeg tegen hen dat ze weg kunnen gaan als ze bang zijn.

Dus om een ​​lang verhaal kort te maken, wat er gebeurt: ze gaan van 32.000 naar 300. Het is belangrijk om te onthouden dat Gods wegen, en dit staat in Jesaja 55:8 en 9, niet onze wegen zijn. En Zijn manier van denken en handelen is heel anders. Het is één ding om dat te weten en het Bijbelvers te lezen. Maar het moet ons raken. God, U probeert vooral als het lijden groot is. God probeert echt mijn aandacht te trekken en hij wil niet dat we als wezen leven, denkend dat we er alleen voor staan en sterk moeten zijn. Hij weet dat we kwetsbaar zijn. Dus het moet ons tot gebed leiden.

* Aanbidding moet ons ertoe leiden dat we niet alleen de rozenkrans vasthouden of bidden, maar ook op een manier vragen die het hart raakt. Dus mijn eerste bescheiden aanbeveling, ik zal zeggen wat OLVrouw mij heeft geleerd. Ze zei dat ik de rozenkrans moest pakken en ze zei: herhaal dit woord met mij. Dat deed ik, en ze zei met mij: Jezus. Ik zei: "Jezus." En toen, binnen één tientje van de rozenkrans, 10 kralen, had ik weer vrede. De weg van de Geest is voor de kinderen, voor de kleintjes. Dus OLVrouw zei op deze eenvoudige manier met mij: Jezus. En elke keer dat ik het opnieuw zei, nam het meer van mijn innerlijk in beslag. En de woede, de duisternis werd op een heel eenvoudige manier verdreven.

Dus ik zou aanraden om je vrede herstellen. Er is zoveel kracht in de naam van Jezus, dus dat is wat ik doe, want we ervaren allemaal beproevingen, we ervaren allemaal moeilijkheden en op het moment dat ik geen vrede en vreugde heb, ben ik tot het inzicht gekomen dat als ik geen vrede en vreugde heb, ik niet kan vertrouwen. Ik kan mijn waarneming niet vertrouwen. Ik heb het mis. Ik denk dat mensen zich moeten realiseren dat als er geen vrede en geen vreugde is, hun waarneming op de een of andere manier verkeerd is en niet waar is. We zijn geneigd om erg op ons eigen inzicht te vertrouwen. En de Bijbel is daar duidelijk over. Jezus zei: "Zonder Mij kun je niets doen." Spreuken 3:5-7 zegt: "Vertrouw niet op je eigen inzicht."

* En hoe zit het met iemand die zich teleurgesteld voelt door God, niet alleen door mensen, maar ook door God zelf? Wat zou je tegen hen zeggen? Wel, ik zou ze de vrijheid geven om dat te zeggen. Teresa van Avila zei tegen Jezus: "Als je zo met je vrienden omgaat, is het geen wonder dat je er zo weinig hebt." En ik denk dat onze Heer die eerlijkheid, die transparantie, waardeert. Ik bedoel, er is een nederige eerlijkheid. Er is transparantie. En er is kwetsbaarheid. De vorige keer spraken we over hoe de Heilige Geest zich aangetrokken voelt tot onze zwakheid, weet je, zoals een moeder die haar liefde voor haar kleine baby wil uiten, weet je, en zich moet inhouden.

Wanneer God onze zwakheid, onze behoefte, onze kwetsbaarheid ziet, trekt dat Hem aan. Dus ik zou de persoon aanraden om, zolang deze moeilijkheden zich voordoen of zelfs als ze zich teleurgesteld voelen, dit steeds weer aan Jezus voor te leggen. Ik weet wat teleurstelling is, maar wat ik heb begrepen is dit: wat het onderwerp ook is, teleurstelling kan niet bepalen of ik gelukkig ben of niet, want dan kan dat een afgod worden. Met andere woorden, God is jaloerse God. God alleen is genoeg en het is waar. Hij wil dat we daar leven, omdat Hij uiteindelijk de enige is die ons echt nodig heeft. En ik wil het belang van de andere dingen niet onderschatten. Hij kent ze. Hij kent ze veel beter dan wij. Maar als iets mijn gedachten zozeer bezighoudt dat het bepaalt of het leven goed is of niet kan het een afgod worden.

En ik ontken absoluut niet dat het een realiteit is voor een vrouw of man die erachter komt dat haar vrouw geweest is, en dat er een echt proces van shock, pijn en eh, doodsangst aan voorafgaat. Dat ontken ik niet. Of de dood van iemand van wie we houden, een kind. Natuurlijk zijn er verschillende fases. Oké, je doorloopt die fases. Er zijn periodes daarvan. Ik heb het over onze dagelijkse problemen die ons lijken te overweldigen, en dan nemen ze mijn innerlijke bewustzijn in beslag te nemen en het wordt bijna meer een affiniteit ermee dan met God zelf. Dat kan een afgod worden. En ik zeg dat met grote voorzichtigheid, want ik ken natuurlijk niet de harten, de pijn van degenen die luisteren.

Ik had een situatie die er slecht uitzag en ik ging erover bidden, en ik hoorde duidelijk: "Wees niet bang. Alles komt goed." Maar van buitenaf leek het alsof de situatie verslechterde en de tijd begon te dringen. Dus ik bracht het steeds weer in gebed en hoorde duidelijk: wees niet bang, alles komt goed. Maar van buitenaf, en nu herinner ik me wat Paulus ons zo mooi adviseert, in 2 Korintiërs 4:17-18. Paulus zegt dit, Paulus zegt dit: we moeten ons richten op het onzichtbare, niet op het zichtbare. Want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig.Dus als we ons alleen richten op mijn perceptie in een situatie, zou dat kunnen betekenen dat God me teleurgesteld heeft.

Laten we zeggen dat dat de perceptie is, zoals paarden oogkleppen dragen. En het is alles wat ze zien. Ik zie dan enkel: God heeft me teleurgesteld. God heeft me teleurgesteld en dat is alles wat ik zie. Maar dat idee kan echt niet van God komen, want als het echt waar was, zou ik me vrij voelen. De waarheid maakt je vrij. Wanneer je denkt en leeft in de waarheid, is er vrijheid, zelfs te midden van beproevingen. Dus wanneer ik me vastklamp aan dat woord van de Heer: wees niet bang, alles komt goed. Dan is dat de waarheid. Er was een gevoel van natuurlijke bezorgdheid, maar er was ook iets wat me houvast gaf.

Dat alles in orde was. Wat er ook gebeurt als alles gezegd en gedaan is, zal alles niet alleen goed zijn, het zal heel goed zijn. Dus ik begin te merken dat in mijn ziel, als ik afga op mijn begrip, het er vreselijk uitziet, maar onder mij zegt iets op een dieper niveau in mijn ziel dat het beweegt. Dus ik begon God te prijzen en me te concentreren op het onzichtbare, het innerlijke, niet op het zichtbare.

* Als je in de problemen zit, als je bijvoorbeeld je job kwijt bent en je weet dat je geen spaargeld hebt en je iets moet doen, je moet werk vinden, maar er is geen werk. En hoe je op God wilt vertrouwen. Je gelooft dat Hij dit doet voor het goede. Hoe weet je wat je moet doen? Doe je iets als je niet weet wat je moet doen, concentreer je je dan alleen op bidden tot God en wachten op inspiratie van God, of doe je actief iets, ook al zoek je iets om te doen omdat je niet zeker weet wat je moet doen. Je weet niet waar je heen moet. Hoe ziet vertrouwen eruit? Lijkt het alsof je nog steeds zelf oplossingen probeert te vinden en ook bidt, of vind je vrede en laat je God gewoon God zijn? En hoe ziet dat eruit?

God kent de behoeften van ieder van ons. En ik geloof nederig dat Hij in ieder van ons de mysteries van Zijn wezen wil ontwikkelen volgens Zijn goddelijke wijsheid. Dus bijvoorbeeld, vreugde bij de ene persoon kan er anders uitzien dan vreugde bij een andere persoon, omdat het zo oneindig is. Het heeft zoveel verschillende smaken. Weet je, 31 smaken is niets. Je kent die ijssalon met 31 smaken, hij heeft een biljoen smaken, niveaus van genot, begrijp je wat ik bedoel? Hij wil dus Zijn aanwezigheid laten gelden, Hij wil letterlijk delen in ieder van ons, zoals Petrus zou zeggen, dat we deelgenoten zijn van de goddelijke natuur. Dat klinkt erg hoogdravend voor een probleem zoals jij noemt, maar als het een heel moeilijk probleem is, zou Hij het niet toestaan, tenzij het noodzakelijk is en Hij op de deur klopt.

* En Matteüs 6:24 en verder zegt: "Zoek eerst het koninkrijk van God." Zoek eerst God. Hoe dat ook in ieder van ons ontwikkeld wordt, het koninkrijk van God moet in elke ziel ontwikkeld worden. Als het een pijnlijke situatie is, heeft God een machtig werk te doen in die ziel. Ofwel omdat de persoon niet luistert of omdat hij een niveau van heiligheid heeft dat zich op een geweldige manier in die ziel moet ontwikkelen. Ik werd opgelicht en nochtans werd ik verwittigd door de gemeenschap. Dit was zowel om de dader te vergeven, mijn eigen trots te biechten en de gemeenschap om vergeving te vragen. Uiteindelijk heb ik onverwachte donaties gekregen en was het meer dan het geld dat ik kwijt was voor de bouw van een kapel.

* En nu moeten we kijken naar de beloften van de Schrift in tijden van beproeving. Beloften van Gods voorzienigheid, en je vindt de Schriftteksten en je moet ze herhalen. Dat is wat ik doe. Ik herhaal ze. Ik zeg ze hardop. Ik neem dat als waarheid aan. De de kerkvaders bevelen aan om de Schrift hardop te zeggen. En dan word je langzaam meegenomen in een realiteit, een realiteit van God. Want de moeilijkheid, het probleem is niet de hele realiteit, het is het zichtbare, het is wat we ervan weten. De onoverwinnelijke God was aan het werk. Als ik mijn verhaal vertelde in een retraite, stond de hele retraite in het teken van God de Vader en was Hij nog steeds aan het werk. Maar ons wordt verteld: zoek eerst het Koninkrijk van God. Dus die situatie, of welke moeilijkheden dan ook, moeten ons naar God leiden, naar gebed.

* Maar de meesten van ons kunnen God niet horen. Dus hoe ontcijferen we wat God van ons wil?

Dit is de trieste realiteit van de wereld. Mensen weten het niet. Ten eerste voelen ze zich niet aangetrokken tot stilte. En als jij en ik weten dat een van de vroegste geboden van God, en dit staat in het prachtige gebed dat de Joden twee keer per dag bidden: Sjema Israël, luister Israël, o Israël. Het Sjema voluit Sjema Jisrael is het centrale gebed in het ochtend- en avondgebed van het jodendom. Het complete Sjema-gebed bestaat uit drie onderdelen: Deuteronomium 6:4-9, 11:13-21, en Numeri 15:37-41: Hoor Israël, de HEER is onze God, de HEER is de enige. (Deuteronomium 6:4). Heb daarom de HEER, uw God, lief, met hart en ziel en de inzet van al uw krachten. (Deut. 6: 5, 11:13) en Schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van de stad. (Deut. 6:9, 11:20).

Dus onze roeping is om allereerst te proberen naar God te luisteren. En ik denk dat als iemand Hem dagelijks in stilte zoekt, vooral voor het tabernakel of bij de aanbidding van het heilig sacrament, God uiteindelijk onze innerlijke oren zal gaan ontwikkelen. God heeft vele manieren om ons te laten zien dat lawaai, dat na de erfzonde is ontstaan, niet Zijn wil is. Al dat lawaai. Herinner je je een van de dingen die Jezus zei, en hij zei het vaak: Je hebt oren, maar je hoort niet, en ogen, maar je ziet niet. Hij heeft het overduidelijk niet onze biologische oren, onze fysieke oren, maar het innerlijke, oké, om verbinding te maken met de realiteit die onzichtbaarder. Het is een school, een leerproces, en soms zal het alleen maar beproevingen zijn om ons echt, echt God te laten zoeken. Maar God weet dat we kwetsbaar en klein zijn.

Hij weet dat we hulpeloos zijn. Dat we zonder Hem niets kunnen doen. Dus hoewel ik niet weet hoe ik God moet horen, is dat geen probleem voor God, weet je, maar ik moet die tijd met Hem ernstig nemen. En ik denk dat dat is wat Hij probeert over te brengen. Weet je, er is dat prachtige boek van kardinaal Sarah over stilte. Ik heb moeten leren en en echt vermijden wat lawaai veroorzaakt. Maar ik denk dat het is om ons voor te bereiden op veel meer later. Omdat God ons hele leven ziet, alles bij elkaar, weet je, in een oogwenk in het heden. Dus daarom kunnen we niet wachten om de stilte in te gaan.

Stilte is de liefde taal van God. Stilte is de ruimte van het Huis van de Vader. Het is de veiligheid. Dus we moeten dat leren, anders verdrinken we niet alleen in onze huidige problemen, maar ook in alles wat nog komen gaat.

* Dus stel dat je voor het Heilig Sacrament staat, ja, en je bidt en er komen gedachten in je op. Hoe weet je of deze gedachten van God komen, of het God is die spreekt, of dat het je eigen gedachten zijn, je eigen verbeelding? Hoe maak je onderscheid tussen die twee?

1 Wat van God komt, is nooit in tegenspraak met de Schrift, de leer van de kerk en de traditie van de kerk.

2 Waar we het over hebben, is dit alles een teken dat, als het van God komt, gevolgd wordt door troost. Er is een vrede die je kunt ervaren, in mijn geval, als ik Zijn stem hoor, wordt mijn hart in vuur en vlam gezet. Maar ik kan het niet veroorzaken. Er is geen reden, geen verklaring. Het is de Drie-eenheid.

3 En dan is er een gevoel van vrijheid. Er is vreugde, er is opwinding, en je ogen worden omhooggeheven en ze worden opgenomen in God. Hij wordt de overheersende realiteit, Zijn stem. Je hoort echt een stem vanbinnen. Vanbinnen. En God wil dat we leven in de zekerheid van zijn Drie-eenheidsliefde. Het is Zijn wil dat we leren om in God te zwemmen. God is de oceaan. Want in het leven zullen we verdrinken.

* Maar ik moet nederig toegeven dat het eerste wat ik zeg is: als er iets gebeurt dat me dwarszit, dat het leven moeilijk maakt, moet ik zeggen: "Gods voorzienigheid heeft dit toegestaan, omdat Hij me wil onderwijzen. Hij wil me opvoeden, OLVrouw wil me moederen. Ik ben nog een klein kind en Hij wil mij voeden met Zijn vaderschap. Hij wil dat ik vreugde vind in Zijn vaderschap.

In het gezin van de Drie-eenheid. Dus dat begint innerlijk te gebeuren en al het andere wordt klein. En dat is de zekerheid van het zoon-zijn. Hij wil dat we leren.“ Zoals Paulus het prachtig verwoordt in Romeinen 8:21: de heerlijke vrijheid van de kinderen van God. Er is vrijheid wanneer we beginnen te leven als een zoon en dochter, een geliefde zoon en dochter in Gods gezin, en ophouden te leven in de angst voor alles, want dat is de wereld van een wees, en wij zijn geen wezen. En dat is een van de dingen die ik ernstig moet nemen en waarvoor ik de Heilige Geest, vooral via OLVrouw, moet vragen om mij te leren dat zij onze kleinheid liefhebben.

De beproevingen van het leven, de moeilijkheden, dat is wat God in Zijn liefdevolle voorzienigheid verschaft. Hij wil me naar dat soort verbondenheid leiden, leven als een geliefde zoon en dochter op aarde, zoals in de Hemel. Dat is wat Hij voor ons wil. Want anders kun je al je problemen opgelost hebben en toch naar de hel gaan. Wat baat het als je de hele wereld wint en je ziel verliest? Weet je, soms zijn tragedies zegeningen in vermomming. Ik denk dat als we volharden, zelfs in tijden van beproeving, en het ons dichter bij God brengt, God ons uiteindelijk zal leiden naar de werkelijkheid dat we, weet je, wanneer de Bijbel in Handelingen 17:28 zegt: in Hem leven, bewegen en bestaan ​​wij, dat is waar we naartoe geleid moeten worden. In werkelijkheid zijn onze zwakheden geen probleem voor God.

Onze problemen, die zijn niet beangstigend in de Drie-eenheid. En God weet dat natuurlijk, en Hij wil gebruiken wat we nodig hebben om Hem ernstig te nemen. Maar heel ernstig, ernstiger dan al het andere. Nu is dat natuurlijk moeilijk met de vaderwond waar we het over hadden bij de moederwond, omdat de gevoelens zo heftig, zo sterk zijn, we zo bang zijn. Maar we moeten leren, en het is een school. Het is een school van liefde, die ons langzaam moet leiden. We hebben allemaal moeilijkheden, we hebben allemaal beproevingen. En God wil dat alles op de een of andere manier gebruiken om ons te laten stoppen met een leven van onafhankelijkheid, maar om ons te laten vertrouwen op God.

Maar het is niet alleen zodat Hij onze problemen kan oplossen. Hij wil een relatie met ons, een liefdesrelatie met ons. Moeders vaak zeggen: ik wil dat mijn kinderen gered worden. Ja, God wil dat zij gered worden, veel meer dan jij. Ik vertel het de moeder, maar Hij wil een relatie met je.

* We kunnen onze problemen maken en in onze problemen blijven hangen, omdat het je een excuus geeft voor je zondigheid, je ongeluk, je woede. En ik kan iedereen de schuld geven, maar feit is dat God iets zo moois te leren heeft, zelfs ondanks die moeilijkheden, problemen en beproevingen.

Toewijdingsgebeden

Aan de Verenigde H. Harten (gegeven in Kerizinen)

Heer Jezus, eeuwige Zoon van de levende God, wij weten dat U mens geworden bent in de maagdelijke schoot van Maria, en dat U ons verloste door voor ons, arme zondaars, aan het Kruis te sterven. Uit uw Heilig Hart, doorboord door de lans van de soldaat, zag de H. Johannes bloed en water vloeien. Uit deze onuitputtelijke bron zijn al twintig eeuwen stromen van genade over de zondige mensheid uitgestort. Maar U wilde Uw Allerheiligste Moeder, de Maagd Maria, nauw bij dit verlossingswerk betrekken. De bejaarde Simeon had haar voorspeld dat een zwaard van smart haar ziel zou doorboren.

Vanaf dat moment aanvaardde zij Uw offer voor onze verlossing. Aan de voet van het Kruis, werd zij door haar Fiat onze Medeverlosseres. In de Hemel bemiddelt zij onophoudelijk voor ons bij U, en het is door haar maagdelijke handen dat U al Uw genaden uitdeelt. Uw twee Harten, onafscheidelijk verenigd in smart en glorie, zijn de rustplaats van hen die U liefhebben en de veilige toevlucht van berouwvolle zondaars. Wij verlangen dat deze twee Harten, verenigd in de Heilige Geest – Uw Heilig en Barmhartig Hart, o Jezus, en Uw Smartvol en Onbevlekt Hart, o Maria – voortaan in ons huis heersen.

O Jezus, wij willen niet de ideeën en trends van deze wereld, een hel van hoogmoed en bedorven door lusten, als leidraad voor ons leven nemen, maar Uw leer en Uw voorbeeld. O Maria, wij willen uit uw Smartvol en Onbevlekt Hart een liefdevolle onderwerping aan de H. Wil van God en een afkeer van alle zonde putten. Laat Uw twee verenigde Harten elk zaad van tweedracht uit ons huis verdrijven, opdat wij, net als de eerste Christenen, één hart en één ziel zijn, die naar vermogen Uw Koninkrijk van waarheid en liefde uitbreiden door gebed, boete, het voorbeeld van een leven van oprechte naastenliefde en het verspreiden van Uw barmhartige boodschap onder de mensen.

Schenk ons ​​de genade om onze kinderen op te voeden in ontzag en liefde voor God. Zonder U kunnen wij niets doen. Wees altijd ons licht, onze kracht en onze troost. Moge de H. Eucharistie en de meditatie over de mysteries van de Rozenkrans ons dagelijks tot voedsel dienen. Wij vragen geen andere beloning dan U lief te hebben en U steeds meer geliefd te maken, Uw smarten hier op aarde te delen en Uw eeuwige glorie in de Hemel te ervaren. Amen.

Jezus, ik geef U mijn handen (Pr E. Poppe)

Jezus, ik geef U mijn handen om Uw werk te verrichten, om Uw zegen te verspreiden. Ik geef U mijn voeten om Uw weg te gaan. Ik geef U mijn ogen, opdat U ze zou richten en doen stralen in Uw goedheid. Ik geef U mijn verstand om te denken. Ik geef U mijn mond om Uw woord van wijsheid, Uw woord van liefde te spreken. Ik geef U mijn geest om in mij te bidden. Ik geef U bovenal mijn hart om Uw hemelse Vader, Uw lieve Moeder en alle mensen die ik vandaag ontmoet, te beminnen.

Laat mij kleiner worden en U groter in mij opdat ik niet meer leef, niet ik meer bid, niet ik meer werk, maar U, liefdevolle Verlosser. O Jezus, levend in Maria, kom en leef in mij. Amen. 

Aan het H. Hart van Jezus (gegeven in Jacarei)

O lieve Jezus! Wij wijden ons toe aan Uw eeuwige Hart met ons gezin, onze woning, de hele Kerk, ons land, alles wat wij zijn en alles wat wij liefhebben.

O Jezus, U bent de Goede Herder van de schapen, en onder Uw vleugels hebben wij onze toevlucht gezocht, om beschermd te worden tegen verleiding en alle kwaad. Jezus, U bent zachtmoedig en nederig van hart! Maak ons ​​ook volgzaam, zodat wij steeds meer mogen werken voor de vrede in de wereld en de komst van het Koninkrijk der Liefde. Jezus, U hebt een zacht en teder Hart en armen zoeter dan honing!

Ontvang ons, Jezus! Ontvang onze vermoeide en neerslachtige harten na de strijd tegen het kwaad. Versterk onze geest!

Geef ons te drinken van het levende water van de Heilige Geest, dat stroomt uit Uw Heilig Hart! Wij willen U aanbidden in de Eucharistie, door de Rozenkrans te bidden, ons met U te verzoenen en de doornen te verwijderen die ondankbare zondaars in U drijven. Eer zij U, Heer Jezus! U bent alle aanbidding en lofprijzing waardig! Mogen wij bij Uw Wederkomst in Uw armen worden verwelkomd, in een eeuwige omhelzing van liefde. O zachtmoedige en nederige Jezus, onze Goede Herder en Eeuwige Liefde! Amen 

Aan het Onbevlekte Hart van Maria (gegeven in Jacarei)

O Onbevlekte Hart van Maria, vol tederheid en barmhartigheid, in Uw Licht komen wij om U ons hele leven te geven, alles wat wij zijn en alles wat wij hebben. Koningin en Boodschapper van Vrede, Uw Onbevlekte en Vredige Hart verlangt niets meer dan vrede in de wereld en de terugkeer van de mensheid tot God.

Wij willen elke dag de Heilige Rozenkrans bidden en vurig deelnemen aan de Heilige Mis, aan de Eucharistie. We willen het Woord van God beleven en in volmaakte gehoorzaamheid aan uw boodschappen van Uw verschijningen. Wij wijden aan U toe: de kinderen, de jongeren, de gezinnen en de hele mensheid. Verleen, Moeder van Vrede, dat vele zielen door onze getuigenis tot Jezus terugkeren en dat de dag van de Triomf van Uw Hart spoedig komt!

Allerzuiverste Maagd, bid voor vrede voor de hele wereld!

Kom spoedig, Moeder! Kom spoedig met Jezus om ons te redden!

O Tedere, O Liefdevolle, O Zoete Maagd Maria! Amen. 

Aan de H. Maagd Maria (Pr M. Kolbe)

Onbevlekte Koningin van Hemel en aarde, toevlucht der zondaars en mijn liefdevolle Moeder, aan wie God de beschikking over genade en barmhartigheid heeft toevertrouwd. Als arme zondaar bevind ik mij aan Uw voeten. Ik vraag U nederig, mijn hele wezen te aanvaarden als Uw bezit, en in mij, mijn ziel, mijn lichaam, in mijn hele leven, in mijn dood en mijn eeuwigheid te handelen zoals het U aangenaam is. Doe met mij wat U wilt, om te verwezenlijken wat van over U geschreven staat: “Zij zal de kop van de slang verpletteren”, en “Door U zijn alle ketterijen in de wereld overwonnen”

Laat mij in Uw zuivere en barmhartige handen een gewillig werktuig van Uw liefde worden om U bij de vele lauwe en afgedwaalde zielen bekend en bemind te maken en zo het aantal te vermeerderen van hen die U werkelijk bewonderen en liefhebben. Zo zal ook de heerschappij van het Allerheiligste Hart van Jezus zich overal ter wereld verbreiden. Heilige en Onbevlekte Moeder, dit alles kan ik alleen met Uw hulp, want alleen waar U bent, daalt vrede en genade neer die tot bekering en heiliging leidt. Want de genade die ontspringt aan het Allerheiligste Hart van Jezus, komt tot ons via Uw moederhanden. Amen.

Aan de Heilige Geest (gegeven in Jacarei)

Ik aanbid U, Heilige Geest. Aan U geef ik mijn ziel.

U bent de Zoete Vrede van mijn geest.

U bent het vuur dat mij verteert.

U bent het Licht dat mij doordringt.

U bent de kracht die mij beweegt.

U bent het Licht van mijn ogen.

In U dompel ik mij onder, Goddelijke Vriend.

Op U vertrouw ik.

Aan U wijd ik mij toe.

Aan U geef ik mij volledig over!

Aan Uw genade onderwerp ik mijn wil!

Aan U geef ik mijn hart voor eeuwig.

Door het Onbevlekte Hart van Maria, op het maagdelijk altaar van Maria’s Ziel, geef ik mijn leven, opdat het door U verteerd mag worden, als een offer van liefde aan U, als wierook die Uw Godheid welgevallig is.

O Heilige Geest, die over de wereld zweefde op het moment van de schepping, kom over mij en wek in mij Jezus Christus, de mensgeworden Wijsheid, het Eeuwige Woord van God, het oneindige Leven.

Door Maria, met Maria en in Maria. Amen 

Aan de H. Jozef

Grote  Heilige Jozef, ik kies u in mijn leven tot mijn bijzondere patroon, meester, leidsman en bestuurder van mijn ziel en lichaam, van mijn gedachten, woorden en werken, begeerten en genegenheden, van alles, wat ik heb en bezit, van mijn leven en sterven, en ik neem mij oprecht voor, u nooit ontrouw te worden, maar uw heilige naam te verheffen en uw eer te bevorderen, zoveel ik kan.

Ik bid u vurig, mij als uw dienaar aan te nemen.

Help mij in al mijn werken en verlaat mij niet in mijn stervensuur. Amen.

 

5/6 Waarom lijden Gods manier is om te zeggen: 'Ik hou van je' - H. Gemma Galgani - Katholieke Goddelijke Wijsheid

Heb je ooit het gevoel gehad dat hoe harder je probeerde God lief te hebben, hoe zwaarder de last op je leek te drukken? Alsof je trouw werd beantwoord met pijn in plaats van vrede. Heb je ooit naar je lijden gekeken en je in de stilte van een gewone nacht afgevraagd of God vergeten was dat je van Hem was? Ben je ooit zo dicht bij breken geweest dat je je begon af te vragen of breken alles was wat er nog over was en of er überhaupt iets heiligs kon bestaan in die duisternis?

Er was een jonge vrouw in het begin van de 20e eeuw in Italië. Ze had tuberculose van de ruggengraat. Ze droeg ​​wonden aan haar handen, haar voeten, haar zij. Wonden die elke donderdagavond opengingen en op zondagochtend weer dichtgingen. Wonden die de artsen niet konden verklaren. Ze werd drie keer geweigerd om toe te treden tot het kloosterleven, haar lichaam te gebroken voor de kloostermuren waar haar ziel naar verlangde.

Ze woonde in het huis van een koopmansfamilie, niet in een klooster. Ze bad in een gewone kamer. Ze leed in bed. Ze was 25 jaar oud en ging binnen 3 jaar sterven. Haar naam is Gemma Galgani. En ze begreep iets over lijden dat de meesten van ons hun hele leven proberen te ontlopen. Ze verdroeg haar pijn niet alleen. Ze herkende die. Ze herkende die zoals je het handschrift herkent van iemand van wie je houdt. En wat ze las in elke wond, elke koorts, elke nacht van ademloze pijn, was geen verlatenheid.

Het was intimiteit. De H. Gemma Galgani leerde niet dat lijden mooi is. Ze leerde iets veel aangrijpender en veel troostrijker. Dat lijden, wanneer het met liefde wordt ontvangen, Gods meest persoonlijke taal is. De taal die Hij reserveert voor de zielen die Hij het diepst vertrouwt. Als je ooit hebt geleden en je hebt afgevraagd of God er nog wel is, dan kan wat Gemma wist, je veranderen. Er is een bepaalde vorm van uitputting die niets met slaap te maken heeft. Die zit in de borst. Het drukt achter je ogen. Het komt op ochtenden dat je hebt gebeden en er niets is gebeurd. Dat je hebt vertrouwd en er niets is veranderd.

Dat je je met beide handen hebt vastgeklampt aan iets wat je niet eens kunt zien. En dat vasthouden heeft je meer gekost dan je ooit had gedacht te moeten geven. Je kent deze uitputting. Misschien draag je die nu wel met je mee. De wereld heeft verschillende verklaringen voor lijden. De geneeskunde geeft er een naam aan, labelt het en schrijft er medicijnen voor voor. De filosofie debatteert over de oorsprong en het doel ervan. Zelfs binnen de Kerk kan het gesprek over pijn zo snel abstract worden. Een theologie van het kruis, verkondigd vanaf een comfortabele preekstoel aan mensen die met stille, gebroken harten in de kerkbanken zitten. Maar Gemma Galgani sprak nooit van een afstand over lijden.

Dat kon ze niet. Ze leefde er middenin. Geboren in Camigliano, in 1878, verloor Gemma haar moeder aan tuberculose toen ze 7 jaar was. Haar vader stierf toen ze 18 was, waardoor het gezin in armoede achterbleef. Bij haar werd op 19-jarige leeftijd tuberculosemeningitis vastgesteld en volgens alle medische waarschuwingen was ze stervende. Toen kwam de onverklaarbare, plotselinge genezing, toegeschreven aan de tussenkomst van de H. Gabriël van OLVrouw van Smarten (Francesco Possenti). En met de genezing kwamen de stigmata, de extases, de visioenen en het lijden dat alleen maar zou toenemen naarmate haar korte leven vorderde.

Ze schreef honderden brieven aan haar geestelijk leidsman, Pr Germano Ruoppolo van de Passionisten. Brieven die zelfs nu nog behoren tot de meest theologisch diepgaande documenten van de moderne Katholieke mystiek. Ze schreef niet als theoloog. Ze schreef als dochter, sprekend tot haar vader over wat Zijn liefde haar kostte. In een van deze brieven beschreef ze hoe het voelde om steeds weer aan lijden te worden overgeleverd, niet met wrok, maar met iets dat meer op verbazing leek. Ze schreef: "Jezus, U geeft me zoveel pijn, en toch wil ik er niet minder van.“ Lees dat langzaam. Houd het vast. Ze zei niet dat de pijn aangenaam was. Ze veinsde geen geestelijk geluk dat ze niet voelde.

Ze zei: "Ik wil er niet minder van." Omdat ze had begrepen dat de pijn niet los stond van Zijn liefde. Het was de vorm die Zijn liefde aannam in haar specifieke leven. Dit is wat het voor Gemma zo moeilijk en zo noodzakelijk maakte. De meesten van ons voelen zich op hun gemak bij het idee van een God die troost. We voelen ons minder op ons gemak bij het idee van een God die verwondt om te genezen, die breekt om te herbouwen, die liefheeft met een liefde die zo bijzonder en zo ernstig is dat hij bereid is om datgene wat het meest pijn doet te gebruiken om ons dichter bij Hem te brengen. Maar dit is geen nieuw idee. Het loopt als een rode draad door de hele traditie van de Katholieke mystiek. Johannes van het Kruis noemde het de donkere nacht van de ziel.

Teresa van Avila beschreef het als de geestelijke beproevingen die God toestaat voor zielen die Hij groots wil gebruiken. En de H. Theresia van Lisieux, die kleine, felle vrouw uit Normandië die de patrones van de missies zou worden zonder ooit haar klooster te verlaten, begreep het vanuit haar ziekbed in de Karmel net zo duidelijk, als Gemma het begreep vanuit het hare. Lijden is het allerbeste geschenk dat Hij ons kan geven. Theresia schreef: "Hij geeft het alleen aan Zijn uitverkoren vrienden. Niet een geschenk in de zin van aangenaam, maar een geschenk in de zin van uitverkoren, een geschenk in de zin van vertrouwen, een geschenk in de zin van: Ik weet waartoe je in staat bent. En Ik ga je niet verspillen aan een kleiner verhaal dan het verhaal dat Ik nu schrijf. Als je vandaag lijdt, als de last die je draagt ​​een naam heeft, zelfs een naam die je nog nooit hardop hebt uitgesproken, luister dan hiernaar.

De last is geen bewijs dat God heeft weggekeken. De last in de handen van een god die Liefde is, is misschien wel het meest bijzondere wat Hij ooit tegen je heeft gezegd. Wat draag je nu dat je Hem nog niet hebt kunnen teruggeven? De stigmata van Gemma Galgani verschenen voor het eerst op de avond van donderdag 8/6/1899. Ze was aan het bidden. Ze mediteerde over het lijden van Christus, niet als iets reëels, iets persoonlijks, iets dat gebeurde met iemand van wie ze hield, en toen begonnen haar handen te bloeden, haar voeten, haar zij, haar voorhoofd door de doornenkroon. Het bloeden zou tot en met vrijdag aanhouden, op zaterdag stoppen en de wonden zouden sluiten, niet genezen met littekens, maar netjes sluiten op zondagochtend, de dag van Zijn opstanding. Dit gebeurde elke week gedurende 2 jaar.

Wat Gemma begreep over haar wonden en wat haar brieven met buitengewone helderheid onthullen, was dat ze haar niet waren gegeven als een teken voor anderen. Ze waren haar gegeven als een deelname. Ze was een metgezel, een metgezel van Christus in Zijn lijden, uitgenodigd om Hem lief te hebben door iets te dragen van wat Hij droeg. Dit is een diep Katholiek idee en het is ook diep persoonlijk. De theologie van het verlossend lijden, mede-lijden met Christus, het aanbieden van iemands pijn in vereniging met Zijn offer aan het Kruis. De H. Paulus schrijft in zijn brief aan de Kolossenzen: "Nu verheug ik mij in mijn lijden omwille van jullie, en in mijn lichaam vul ik aan wat nog ontbreekt aan het lijden van Christus, ten behoeve van Zijn lichaam, dat is de Kerk." CCC 124.

Wat ontbreekt, is niet iets tekortschietends aan Christus' offer, dat volkomen en oneindig is. Wat Paulus bedoelt en wat Gemma beleefde, is dat Christus' verlossingswerk bedoeld is om Zijn lichaam, de Kerk, te betrekken bij een voortdurende daad van liefde. Het lijden van hen die met Hem verenigd zijn, overkomt hen niet zomaar. Het wordt voorbede. Het wordt offer. Het wordt in de mysterieuze economie van de goddelijke liefde een deelname aan het verlossingswerk. Gemma kende dit niet als een doctrine, maar als een dagelijkse realiteit. Tijdens haar meest intense momenten van lijden schreef ze over het opdragen van elke pijn specifiek aan zondaars, aan stervenden, aan priesters, aan zielen die ze nooit had ontmoet. Ze geloofde met heel haar lichaam en ziel dat wat ze droeg, gebruikt werd.

Lieve Jezus, zoals ze schreef, laat me veel lijden als dat maar één ziel ertoe kan brengen meer van U te houden. Misschien is er iemand in je leven, misschien ben jij het wel, die lijdt op een manier die zinloos lijkt. De ziekte die niet overgaat. Het verdriet dat niet verdwijnt. De eenzaamheid die aanhoudt ondanks gebed, inspanning en oprechte goedheid. Het lijden dat geen duidelijke verklaring heeft en waarvan geen einde in zicht is. Wat Gemma biedt, is geen verklaring voor dat lijden. Ze vertelt je niet waarom het gebeurt. Maar ze biedt iets zeldzamers dan een verklaring. Ze biedt een context. Ze biedt de mogelijkheid dat wat je draagt, als het wordt aangeboden, als het bewust en opzettelijk wordt teruggegeven aan God die het reeds vasthoudt, meer wordt dan alleen maar volharding.

Het wordt een daad van liefde. Het wordt in Zijn handen voorspraak. De H. Theresia van Lisieux, die op 24-jarige leeftijd stierf aan tuberculose in haar Karmelietenklooster in Normandië, bewandelde dezelfde weg. In de laatste 18 maanden van haar leven was ze in een diepe duisternis van geloof terechtgekomen. Geen emotionele turbulentie, maar een echte beproeving van de ziel, een nacht waarin de troost van geloof leek te zijn verdwenen, en ze achterbleef met vertrouwen zonder vertrouwen te voelen. En ze verborg het niet. Ze schreef erover met buitengewone eerlijkheid, en ze bood het aan. Elke hoestbui, elke slapeloze nacht, elk moment waarop het geloof haar iets kostte, legde ze bewust in de handen van God.

Ik geloof dat ik nooit iets anders dan de waarheid heb gezocht. Ze schreef tegen het einde van haar leven en bood zelfs haar twijfels aan als gebed. Je lijden hoeft niet dramatisch te zijn om betekenisvol te zijn. Het hoeft geen stigma of tuberculose te zijn. Het kan het lijden van het gewone zijn, het lange huwelijk dat stil en afstandelijk is geworden. De roeping die niet is gekomen, het kind dat is weggedreven, het gebed dat voelt alsof je spreekt in een kamer waar niemand aanwezig is. De vraag die Gemma's leven je stelt, is niet: kun je dit uitleggen? De vraag is: kun je het aanbieden? Er is een bijzonder moment in de brieven van Gemma Galgani dat lezers al meer dan een eeuw bijblijft. Ze schrijft aan Pr Germano.

Ze heeft een periode van intens geestelijk lijden doorgemaakt. Geen fysieke pijn, maar een soort innerlijke verlatenheid waarin God volledig afwezig lijkt. Waarin bidden voelt als schreeuwen in stilte. Waarin de ziel die alles heeft gegeven schijnbaar niets terugkrijgt. En ze schrijft met de directheid die al haar correspondentie kenmerkt. Jezus, ik weet dat U hier bent. Maar waarom verbergt U Zich? Het was niet om te wanhopen, niet om te twijfelen, een vraag, een intieme vraag, het soort vraag dat je alleen stelt aan iemand die je zo dichtbij staat. Dit is de kwaliteit van Gemma's relatie met het lijden die het moeilijkst te vertalen en het meest noodzakelijk is om te begrijpen. Ze was niet berustend. Ze was niet passief.

Ze gaf zich niet over aan haar pijn met een lege, plichtsgetrouwe leegte. Ze ging de discussie aan. Ze stelde er vragen over. Ze drukte het tegen het aangezicht van God en eiste te weten wat Hij deed. En in het eisen, in het aandringen, verloor ze haar geloof niet. Ze verdiepte het. Want het tegenovergestelde van geloof is niet vragen stellen. Het tegenovergestelde van geloof is onverschilligheid. Er is een zeer lange traditie in de Katholieke mystiek van zielen die met God discussiëren. Job discussieerde met God. De Psalmen staan ​​vol met discussies met God. Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten? Dit is geen godslastering. Dit is intimiteit. Je discussieert niet met iemand in wie je niet meer gelooft.

Je discussieert met iemand van wie je zeker bent van zijn of haar liefde. Zelfs als hun daden je in verwarring brengen, zelfs als hun stilte je kwetst, zelfs als wat ze van je vragen meer is dan je denkt te kunnen geven. Gemma Galgani bracht haar hele zelf naar God. Niet alleen de gehoorzame delen, niet alleen de vredige delen, de angstige delen, de uitgeputte delen, de delen die wilden dat het stopte, de delen die dankbaar waren, de delen die liefhadden met een intensiteit die bijna niet te onderscheiden was van pijn. Alles werd aangeboden, alles was aanwezig. Dit is wat de spirituele traditie zuiverheid van intentie noemt.

Niet de afwezigheid van tegenstrijdige gevoelens, maar de toewijding, onder alle complexiteit van gevoelens, om volledig op God gericht te zijn. Om in de diepste kern van je wil te willen wat Hij wil, zelfs als je het nog niet begrijpt. De H. Theresia van Lisieux verwoordde dit met haar kenmerkende precisie. Op haar eigen bescheiden manier leerde ze dat het voor God niet de grootsheid van de daad is die telt, maar de grootsheid van de liefde waarmee die wordt verricht. Het kleinste lijden, aangeboden met zuivere intentie, aangeboden omdat je Hem liefhebt, niet omdat je al je vragen erover heldhaftig hebt opgelost, is in de spirituele economie meer waard dan een magnifiek uithoudingsvermogen dat wordt verricht om heilig te lijken.

Wat Gemma en Theresia gemeen hebben, ondanks hun verschillende lichamen, hun verschillende persoonlijkheden en hun verschillende eeuwen, is dit: de overtuiging dat God het meest aanwezig is, niet in de afwezigheid van lijden, maar in het hart ervan. Dat de wond niet de plek is waar Hij zich terugtrekt, maar de plaats waar Hij het dichtstbij komt. Dat het openbreken van het zelf, het moment waarop je niets meer hoeft te doen, niets meer hoeft te beschermen, waarop je simpelweg jezelf bent voor God in je volle kwetsbaarheid, precies het moment is waarop Hij heeft gewacht. Want het is op dat moment dat Hij je kan geven wat Hij je al die tijd heeft proberen te geven: Zichzelf.

Niet troost als vervanging voor Zijn aanwezigheid, niet vrede als een emotionele toestand. Hij, de levende God, de God die een lichaam binnenging, die pijn voelde in dat lichaam, die een kruis droeg in dat lichaam, die stierf in dat lichaam en die uit dat lichaam opstond, aanwezig, echt, intiem, midden in jouw specifieke lijden. Denk aan de laatste keer dat je werkelijk opengebroken was. De laatste keer dat er niets meer was om vast te houden, geen versie van jezelf meer om in stand te houden. Wat voelde je op dat moment? Was er onder de pijn iets anders? Iets dat geen naam had, maar onmiskenbaar aanwezig was. Dat was geen toeval.

Dat was niet zomaar psychologie. Dat was de God die jou schiep, die reikte door de enige opening die je Hem had gegeven. Gemma Galgani stierf op Stille Zaterdag, 11/4/1903. Ze was 25 jaar oud. Ze stierf in het huis van de familie Gianini, die haar in huis had genomen toen haar eigen familie niet langer voor haar kon zorgen. Ze stierf met de naam van Jezus op haar lippen. De tuberculose had haar longen bereikt. Haar lichaam, reeds getekend door twee jaar stigmata en jarenlange chronische ziekte, had uiteindelijk alles gegeven wat het te geven had. En de laatste woorden die ze op aarde sprak waren: "Nu rest mij alleen nog te sterven. Van harte vergeef ik mijn vijanden en vraag ik vergeving aan allen die ik heb beledigd. Jezus."

En toen niets meer. Ze was geen non. Ze werd nooit officieel toegelaten tot het religieuze leven waar ze zo naar verlangd had. Ze stierf in een slaapkamer in een gewoon huis in een gewoon Italiaans stadje, zonder titel, positie of institutionele erkenning. Ze was 25 jaar oud en ze was, naar alle uiterlijke maatstaven, een jonge vrouw die simpelweg veel had geleden en jong was gestorven. En toch, en toch is ze een Heilige. In 1940 Heilig verklaard door Paus Pius II, vereerd over de hele wereld. Haar brieven worden nog steeds gelezen, 120 jaar na haar dood, door mensen in ziekenhuizen, hospices en gewone huizen, die in haar woorden een gezelschap vinden dat ze nergens anders kunnen vinden.

Omdat Gemma Galgani iets begreep van lijden dat alleen zij die het diep van binnen hebben ervaren, kunnen begrijpen. En ze was bereid het openlijk en zonder opsmuk te zeggen, in de taal van een jonge vrouw die simpelweg van God hield en Hem met alles vertrouwde, inclusief wat Hij aan haar vroeg. Wat ze je vandaag aanbiedt, is geen methode. Het is een uitnodiging. De uitnodiging is deze: neem wat je met je meedraagt ​​– de pijn, het verdriet, de verwarring, het verlangen, de uitputting, de specifieke en bijzondere last die van jou is en van niemand anders – en bied het aan. Niet met groots spiritueel drama, niet met het gevoel dat je een verheven niveau van mystiek heldendom hebt bereikt.

Zeg gewoon, met welke woorden dan ook die voor jou waar aanvoelen: ik geef je dit. Ik begrijp het niet. Ik vind het misschien niet leuk, maar ik vertrouw erop dat je het gebruikt en ik wil je erdoor liefhebben in plaats van het alleen maar te overleven. Dit is de kleine weg toegepast op lijden. Dit is wat Theresia in Gemma zou herkennen en wat Gemma in Theresia zou herkennen. De radicale eenvoud van het kiezen voor liefde op de plaats waar liefde het meest kost. De Catechismus van de Katholieke Kerk leert dat Christus' mededogen met de zieken en zijn vele genezingen van allerlei ziekten een schitterend teken zijn dat God Zijn volk heeft bezocht en dat het koninkrijk van God nabij is. CCC 1503. En het gaat verder. Door Zijn lijden en dood aan het Kruis heeft Christus een nieuwe betekenis aan het lijden gegeven.

Het kan ons voortaan naar Hem vormen en ons verenigen met Zijn verlossende lijden. CCC 1505. Dat is de taal van de intimiteit van twee dingen die op elkaar afgestemd worden. Jouw lijden, aangeboden in liefde, blijft niet slechts jouw lijden. Het wordt iets gedeelds. Het wordt een gesprek tussen jou en de God die ook geleden heeft, die van binnenuit een lichaam weet wat pijn kost, die niet jouw lijden van een veilige afstand gadeslaat, maar die het met je meemaakt omdat Hij het reeds vóór jou heeft meegemaakt. Je bent niet alleen in wat je draagt. Je bent er nooit alleen in geweest. En wat je draagt, als je bereid bent het aan te bieden, als je bereid bent ja te zeggen tegen het dragen ervan, zelfs als je niet begrijpt waarom, misschien iets doen in de wereld dat je pas veel later zult zien, als je het niet in dit leven ziet, Gemma zag de impact van haar lijden niet.

Ze stierf op 25-jarige leeftijd in een geleende slaapkamer zonder te weten dat haar brieven een eeuw later miljoenen zielen zouden troosten. Ze hield simpelweg van God, bood aan wat ze had en vertrouwde hem de rest toe. Dat is alles wat Hij aan je vraagt. Niet perfect uithoudingsvermogen, niet de schijn van vrede die je niet voelt. Alleen dit. Breng Hem wat je draagt. Blijf dichtbij. Vertrouw erop dat Zijn liefde, zelfs als die komt in de vorm van een last in plaats van verlichting, niettemin liefde is. Draag wat Hij je heeft gegeven. En weet dat je, door het met Hem te dragen, niet alleen beleeft. Je bent zoals Gemma, zoals Theresia, zoals al die verborgen Heiligen van het gewone lijden die je voorgingen. Jij bent liefdevol en liefde gaat nooit verloren. Jij bent gebleven. Niet iedereen doet dat.

Sommige mensen klikken weg als het onderwerp over lijden gaat, omdat lijden iets is wat ons het meest wordt geleerd te vermijden, te verhelpen, op te lossen. Maar jij bent gebleven. En dat betekent iets. Het betekent dat je ergens diep vanbinnen weet. Dat wat Gemma wist, waar is. Dat er iets in de last die je draagt ​​zit dat niet verloren is gegaan. Dat de God die jou heeft gemaakt niet heeft weggekeken. Dat het lijden dat je hebt doorstaan ​​geen gat in je verhaal is, maar een deel ervan, geschreven in een handschrift dat je nog steeds leert te lezen.

 

 

6/6 Deze plasmastorm zou de vulkanen op aarde kunnen doen uitbarsten - Stefan Burns

Een tweede zonnestorm is vanuit de zon uitgestoten, afkomstig van een zonnevlam van 1,8 m/s van zonnevlek 4461. De plasmastroom, die zich met een snelheid van ongeveer 1400 km/s (het grootste deel van het plasma) en 1700 km/s (de schokgolf) naar buiten heeft bewogen, zal de aarde binnen 36 uur bereiken zonder hinder van de zonnewind. De aarde zal opnieuw een geomagnetische storm ervaren, slechts enkele dagen nadat een gematigde G2-geomagnetische storm al had plaatsgevonden.

Bovendien is de Shiveluch-vulkaan, die krachtige eruptieve activiteit vertoonde die synchroon liep met de zonneactiviteit, zojuist uitgebarsten en heeft een enorme aswolk tot 12.000 meter de atmosfeer in geslingerd, tot in de stratosfeer. Geofysicus Stefan Burns rapporteert over het snel veranderende geologische landschap. 

7/6 Een ongelooflijk krachtige aardbeving met een magnitude van 7,8 heeft zojuist de Filipijnen op geringe diepte getroffen en mogelijk een tsunami veroorzaakt. 

8/6 Een krachtige omgekeerde stuwingsaardbeving met een magnitude van 6,1 heeft zojuist plaatsgevonden in de Golf van Mexico voor de westkust van Cuba, op een relatief geringe diepte. Deze aardbeving heeft geen tsunami veroorzaakt, maar als de aardbeving krachtiger was geweest, had dat wel gekund. Dat zou een ernstige situatie kunnen creëren voor Mexico, de Caribische eilanden en de delen van de Verenigde Staten rond de Golf.

 

10/6 God is een maalproces in je leven begonnen om je te zuiveren voor wat komen gaat - Unknown Prophet

Fred Watkins: het malen van bloem.

Ik ontving een visioen van een oude molen met een waterrad dat een grote maalsteen aandreef en graan tot meel maalde. Dat leek te vervagen, maar niet helemaal, en in plaats daarvan zag ik twee handen met een vijzel en een stamper iets tot een zeer fijn poeder malen. Dat vervaagde, maar de oude molen werd weer duidelijk en ik zag dat het waterrad in feite twee verschillende maalstenen aandreef. De ene produceerde een grof residu, vergelijkbaar met maïsmeel, en de andere een fijn residu, vergelijkbaar met tarwebloem.

God de Vader: Zoon, het woord dat Ik vanavond voor mijn kinderen heb, is dit: Wanneer je tot mij komt en mijn Zoon, Jezus, als je Redder aanneemt, zal Ik beginnen met wat je een maalproces zou kunnen noemen. Ik zal in je leven aan het werk gaan. En terwijl je mijn Woord bestudeert, zal dat proces beginnen met het wegmalen van die dingen in je leven die toebehoren aan het vlees en aan de wereld. Soms begin Ik met een drastische maal- en herwerkbeurt, maar meestal is het een geleidelijk proces totdat Ik een grove bloem heb geproduceerd die velen voldoening kan geven.

Degenen die tot de grove bloem worden vermalen, zijn zij die Jezus, mijn Zoon, hebben aanvaard en leren over Hem en het leven dat Ik voor hen wens. Omdat de grove bloem voor veel dingen bruikbaar is, worden zij ook voor veel dingen bruikbaar. Maar ze zijn nog steeds bezig te leren en te ontdekken wat Ik voor hen in petto heb en waar Ik hen wil gebruiken. Niet al mijn kinderen die tot mij komen, zijn voor hetzelfde doel bestemd, net zoals niet al het meel dat uit een molen komt, voor hetzelfde doel gemalen is. Als dat zo was, zou het lichaam van Christus, de Kerk, op één been rondspringen zonder handen.

Nu zijn er veel mensen in verschillende categorieën nodig om het lichaam van Christus, mijn Kerk, op te bouwen, waarvan mijn Zoon het Hoofd is. Weet dit, want mijn Woord spreekt erover. Sommigen die komen, zullen precies dat zijn, wat ruw gemalen is, en zullen in het lichaam functioneren als de gemiddelde Christen. Zij zullen naar de kerk komen en over mij leren, en dat zal leiden tot de loutering van hun leven, zodat zij mij en het lichaam dienen, terwijl zij delen met anderen op de markt en in het lichaam, en hen laten proeven van wat ruw is. Terwijl zij delen, zullen velen die hen horen en zien hen leren kennen en ernaar verlangen naar de molen te komen en hun eigen maalproces te beginnen.

Dan zijn er degenen die Ik heb geroepen voor een grondiger maalproces. Zij zullen degenen zijn die dieper willen ingaan op mijn Woord en het meer willen bestuderen dan alleen lezen en absorberen. Zij zullen degenen zijn die vragen zullen stellen over het wat en het waarom van veel van het Woord. Hoewel ze uiteindelijk leraren en leiders kunnen worden om te delen wat hun maalproces hen heeft opgeleverd, kunnen ze ook gewoon rondlopen tussen degenen die alleen ruw gemalen zijn. Maar ze zullen degenen die ruw gemalen zijn, de kans geven om hen te ontmoeten, hen te leren kennen en te proeven wat er door het fijne maalproces kan worden geproduceerd.

Dit zal er op zijn beurt toe leiden dat sommigen die tevreden zijn met het grove maalproces, ontevreden raken en op zoek gaan naar een fijnere maling. Anderen van degenen die het fijne maalproces hebben doorlopen en leraar worden, zullen hun maalproces delen met degenen die komen om meer te weten te komen over het fijne maalproces. Ze zullen hun kennis overdragen aan degenen die het ontvangen en proeven. En daardoor zullen velen op zoek gaan naar het fijne maalproces. Ze zullen dieper in het Woord duiken en het bestuderen. En velen zullen lessen volgen en zelfs naar school gaan om zich verder te verdiepen in de materie.

Hoe meer ze zich verdiepen in de materie, hoe beter ze in staat zijn om aan anderen door te geven wat er in hen is ontstaan. Het laatste werk aan de bloem die door het malen is ontstaan, is het werk met de vijzel en stamper. Het moutpoeder. Dit wordt daadwerkelijk gebruikt gedurende het hele maalproces, van de verlossing tot het eindproduct. Het malen met moutpoeder verbetert de smaak van het meel dat wordt geproduceerd. Het is een teken van mijn Heilige Geest die aan elk van mijn kinderen wordt geschonken wanneer ze mijn Zoon aanvaarden en mijn kinderen worden.

Terwijl je begint met het maalproces en een bloem begint te produceren die nuttig is voor mij en voor velen, ben Ik aan de kant bezig met het malen van de Heilige Geest, die aan je bloem zal worden toegevoegd om het gebruik ervan volledig te verbeteren. De vraag is: hoeveel moutpoeder Ik met je meel mengen? Velen zullen moutpoeder willen toevoegen omdat ze begrijpen dat hoe meer je toevoegt, hoe beter hun bloem zal smaken. Maar dat komt omdat ze zelf meer van de smaak houden dan dat ze anderen een bepaalde smaak willen geven. Iedereen zou het moeten willen, want het zal de smaak van hun bloem verbeteren, ongeacht wat ze er zelf aan willen toevoegen.

Ik verwijs naar de toegevoegde hoeveelheid om aan te geven hoeveel jullie, mijn kinderen, de Heilige Geest toelaten te stromen en in jullie leven te functioneren en door anderen te worden getest, door anderen te worden geproefd. Velen van jullie vragen om de smaak van de Heilige Geest toe te voegen aan jullie bloem, terwijl jullie die al hebben. Maar wat jullie nodig hebben, is geloven en vragen om een ​​grotere menging door de doop met de Heilige Geest. En als jullie vragen en geen verandering in de smaak van jullie bloem merken, weet dan dat Ik een deel heb toegevoegd. Sta mij, de menger, de molenaar, toe om te mengen en mijn smaak in jullie te laten ontluiken. Probeer hem je smaak niet op te dringen.

Ja, Ik heb in mijn woord gezegd: als jullie om de Heilige Geest vragen, zal Ik jullie de doop geven. Zou Ik liegen? Nee. Blijf zoeken naar een smaakverandering in jullie bloem, maar vertel de molenaar niet hoe het moet smaken. Ik kijk naar ieder van jullie, mijn kinderen, en Ik weet hoe jullie gemalen moeten worden en hoeveel van de moutpoeder toegevoegd moet worden. En vanwege mijn liefde voor jou zal Ik je tot die volmaaktheid vormen die Ik voor je in gedachten heb, als je me dat toestaat. Lucas 11:1-13

10/6 De waarschuwing van OLVrouw in 1945 is zich nu aan het ontvouwen - Jerome Chong

Reeds decennialang spreken veel katholieken over de waarschuwingen van Fatima. Maar wat als een andere Mariaboodschap, gegeven tijdens de donkerste dagen van de Tweede Wereldoorlog, zich stilletjes voor onze ogen heeft ontvouwd? Wat als OLVrouw waarschuwde voor Israël, oorlogen in het Midden-Oosten, conflicten rond Jeruzalem, en zelfs gebeurtenissen die lijken door te klinken in de krantenkoppen van vandaag? Nu de spanningen tussen Israël en Iran oplopen en de dreiging van een bredere oorlog groeit, stellen velen zich een verontrustende vraag. Komen de profetieën van de Vrouwe van Alle Volkeren uit?

De eerste verschijning van Maria als de Vrouwe van Alle Volkeren vond plaats in Amsterdam op 25/3/1945, het feest van de Aankondiging aan Maria. Haar komst werd niet aan de wereld aangekondigd. Er waren geen menigten, geen fanfare en geen grote publieke aandacht. Het gebeurde in stilte en eenvoudig, verborgen voor bijna iedereen. Dat jaar viel het feest van de Aankondiging samen met Palmzondag. De Tweede Wereldoorlog woedde nog steeds en de inwoners van Nederland maakten een van de pijnlijkste periodes in hun geschiedenis door. Op een avond zat Ida Peerdeman thuis met haar drie zussen rond de kachel.

Een priester, een vriend van de familie, was op bezoek gekomen. Terwijl ze met elkaar praatten, gebeurde er plotseling iets bijzonders. Ida, de jongste zus, merkte iets op in de aangrenzende kamer. Ze stond op en zag een immens licht. Alles om haar heen leek te verdwijnen. Uit dat licht kwam een ​​vrouw in het wit tevoorschijn die tegen haar begon te spreken. Dit markeerde het begin van 56 verschijningen die later bekend zouden worden als de boodschappen van de Vrouwe van Alle Volkeren. Wat deze verschijningen zo bijzonder maakt, is het aantal boodschappen over oorlog, vrede en de toekomst van naties.

Hoewel veel mensen profetieën bespreken die verband houden met Fatima, worden de boodschappen die in Amsterdam werden gegeven vaak over het hoofd gezien, ondanks dat ze opvallende waarschuwingen bevatten over wereldgebeurtenissen. Vanaf het allereerste begin liet de Vrouwe van alle Volkeren krachtige visioenen zien die verband hielden met conflicten en de toekomst van de wereld. Zoals Ida een van de visioenen beschreef: "Toen zag ik een scène van mensen die vluchtten en wegtrokken, en ik begreep dat dit de uittocht van de Joden uit Egypte was.

Terwijl de Vrouwe naar die uittocht wees, zei ze: 'Maar Israël zal herrijzen.' Boven de scène van de uittocht zag ik een afbeelding van God de Vader in de wolken. Hij hield Zijn handen voor Zijn ogen, en de Vrouwe zei tegen me: 'En Jahweh schaamt zich voor Zijn volk.'" Slechts drie jaar later, in 1948, werd de moderne staat Israël opgericht. Voor veel waarnemers leek dit visioen te wijzen naar die historische gebeurtenis lang voordat deze plaatsvond. In de loop der jaren kreeg Ida scènes te zien die leken te wijzen op grote conflicten die de moderne wereld zouden vormgeven.

Een daarvan betrof de Koreaanse Oorlog. In december 1949 liet de Vrouwe Ida nog een visioen zien. "Vervolgens laat ze me een bord lezen waarop 50, 51, 53 staat, en ze zegt dat er in deze periode een gevecht en rampen zullen plaatsvinden." Kort daarna brak er oorlog uit op het Koreaanse schiereiland. Het conflict bracht immens leed met zich mee en eiste talloze levens, en werd een van de eerste grote veldslagen van het Koude Oorlog-tijdperk. Maar misschien wel de meest opvallende waarschuwingen hadden betrekking op het Midden-Oosten.

Velen zijn van mening dat deze boodschappen vandaag de dag hernieuwde aandacht verdienen, nu het conflict zich blijft verspreiden in de regio en de spanningen tussen Israël en Iran hoog blijven. In één visioen beschreef Ida alles tegelijk. "Ik zie Caïro duidelijk en ik krijg er een vreemd gevoel bij. Dan zie ik verschillende oosterse volkeren, Perzen, Arabieren, enzovoort. De Vrouwe zegt, om zo te zeggen, dat ze in tweeën gescheurd zullen worden. Nu zie ik de wereld voor me liggen en daarin verschijnt een grote scheur, een breuk die zich dwars over de wereld uitstrekt. Zware wolken hangen erboven, en ik voel groot verdriet en ellende. Ik hoor de Vrouwe zeggen: 'Groot verdriet en ellende zullen komen.'

Eén detail valt op. Ida noemde specifiek Perzen, de mensen van Iran. Tegenwoordig speelt Iran een centrale rol in veel van de conflicten in het Midden-Oosten. De rivaliteit tussen Iran en Israël is uitgegroeid tot een van de gevaarlijkste brandhaarden ter wereld, wat de vrees doet ontstaan ​​dat er een grotere regionale oorlog zou kunnen uitbreken. De Vrouwe van Alle Volkeren sprak ook over toekomstige veldslagen die verband houden met Jeruzalem. Zoals Ida zich herinnerde: 'Nu zie ik een ronde koepel. Ik begrijp dat het de koepel van Jeruzalem is.' Ik hoor nu dat er in en rond Jeruzalem hevige gevechten zullen plaatsvinden."

Velen geloven dat dit verwijst naar de beroemde Rotskoepel, een van de meest herkenbare monumenten in Jeruzalem en een plaats die al lange tijd het middelpunt is van religieuze en politieke spanningen. Was deze waarschuwing verbonden met oorlogen die reeds hebben plaatsgevonden? Wees het op een toekomstig conflict dat zich nog aan het ontvouwen was? Of zou het kunnen verwijzen naar gebeurtenissen die nog moeten komen? Deze vragen bleven besproken worden terwijl geweld en onzekerheid rond Jeruzalem en in het hele Heilige Land aanhielden. In een andere waarschuwing zei de Vrouwe: "De poorten gaan open.

De oosterse volkeren houden hun handen voor hun gezicht in Jeruzalem. Ze zullen rouwen om hun stad." Sommigen hebben zich afgevraagd of deze woorden relevant zouden kunnen zijn voor de tragische gebeurtenissen en het geweld dat de regio vandaag de dag nog steeds teistert. De Vrouwe van Alle Volkeren sprak ook over China. Ze waarschuwde: "Na veel strijd zal China terugkeren naar de Moederkerk. Na veel strijd." Dit lijkt te wijzen op een toekomstige periode van strijd, gevolgd door een grote terugkeer naar het Katholieke geloof.

Momenteel ondervinden veel Katholieken nog steeds moeilijkheden en beperkingen in China, waardoor deze profetie onvoltooid lijkt. In een andere visie zag Ida Taiwan en een nabijgelegen eiland. Ze voelde aan dat daar iets belangrijks zou gebeuren. Taiwan blijft vandaag de dag een van de meest gevoelige spanningsgebieden ter wereld, met groeiende zorgen over een toekomstig conflict tussen China en andere landen. Als we deze visioenen samen bekijken, vormen ze een opmerkelijke reeks waarschuwingen over oorlogen, naties en gebeurtenissen die onze wereld nog steeds vormgeven. Deze boodschappen waren echter nooit bedoeld om nieuwsgierigheid te bevredigen of eindeloze speculatie aan te moedigen.

De Vrouwe van Alle Volkeren kwam niet alleen om toekomstige gebeurtenissen te voorspellen. Ze kwam om zielen terug te roepen tot God. Haar waarschuwingen herinneren ons eraan dat de geschiedenis niet alleen door politiek wordt bepaald. Achter de strijd tussen naties schuilt een diepere geestelijke strijd, en de Hemel roept de mensheid voortdurend op tot bekering, gebed, berouw en vertrouwen in Gods genade. De profetieën mogen dan onze aandacht trekken, maar de ware boodschap van de Vrouwe is veel belangrijker.

Keer terug tot God zolang er nog tijd is. De laatste boodschap, een majestueus afscheidsvisioen, werd 14 jaar na de eerste verschijning ontvangen, op 31/5/1959. OLVrouwe van Alle Volkeren, bid voor ons en bid voor vrede in de wereld.

9/6 Disclosure of aanval op het christendom? - Niburu

Het gonst al jaren in de wandelgangen van de alternatieve media en de geopolitiek: Disclosure.
Steven Spielberg waarschuwde recentelijk nog dat een dergelijke onthulling een "verwoestend effect" zou hebben op de menselijke psyche.

Dislosure, het moment dat overheden, wetenschappers en Hollywood-prominenten eindelijk openlijk toegeven dat we niet alleen zijn in het universum. Regisseurs zoals Steven Spielberg hinten er al decennia op in hun films en interviews.

Spielberg waarschuwde recentelijk nog dat een dergelijke onthulling een "verwoestend effect" zou hebben op de menselijke psyche.

Maar wat als die verwoesting geen bijeffect is, maar het hoofddoel?

Achter de schermen van deze zogenaamde onthullingen schuilt een verontrustende theorie: de Disclosure waar we op worden voorbereid is niet echt. Het is een kosmisch toneelstuk, geregisseerd door een schimmige elite achter de schermen, met als uiteindelijke doelwit de fundamenten van het christelijke geloof.

De Regisseurs in de Schaduw

Om te begrijpen hoe een valse Disclosure zou werken, moeten we kijken naar de poortwachters.

Hollywood en de entertainmentindustrie dienen al decennia als de 'propagandatool' om het menselijk bewustzijn te kneden.

Figuren binnen deze elite – vaak gelinkt aan obscure, sektarische netwerken in de achtergrond – hebben een disproportionele invloed op wat wij geloven over de werkelijkheid.

Wanneer een invloedrijk figuur zoals Spielberg, tevens lid van de club, spreekt over de impact van buitenaards leven, is dat wellicht geen profetie, maar een script.

Door de mensheid decennialang te voeden met verhalen over vriendelijke of juist almachtige wezens uit de ruimte, is het collectieve bewustzijn rijp gemaakt voor de volgende fase: de acceptatie van een nieuwe, kosmische realiteit.

De Aanval op het Genesis-Verhaal

Waarom zou dit 'enge clubje' in de achtergrond zo graag een buitenaardse realiteit willen veinzen?

Het antwoord is even oud als de beschaving zelf: controle. En om totale controle te krijgen, moet de grootste morele en spirituele tegenkracht worden uitgeschakeld: het traditionele christendom.

Een (al dan niet gefantaseerde) Disclosure raakt het christendom in het hart op drie cruciale punten:

De Uniciteit van de Mens: Het christendom leert dat de mens naar het beeld van God is geschapen en een unieke plaats inneemt in de schepping. Een 'onthulling' van superieur buitenaards leven degradeert de mens direct tot een kosmisch toevalsproduct. 

De Verlossing: Als er wezens zijn die miljoenen jaren ouder en wijzer zijn dan wij, wat blijft er dan over van de noodzaak van de verlossing door Jezus Christus? De elite zal de 'aliens' presenteren als de nieuwe verlossers. 

De Heilige Schrift: De introductie van een 'kosmische geschiedenis' zal door de elite worden gebruikt om de Bijbel af te schilderen als een primitief, achterhaald geschiedenisboek dat door 'onwetende' mensen is geschreven. 

"De makkelijkste manier om een religie te vernietigen, is niet door haar te verbieden, maar door haar irrelevant te maken met een groter, overweldigend verhaal."

Project Blue Beam en Kosmisch Bedrog

In complot- en onderzoekskringen wordt al langer gesproken over scenario's zoals Project Blue Beam—het idee dat geavanceerde technologie (zoals holografische projecties en psychologische oorlogsvoering) gebruikt kan worden om een buitenaardse invasie of de komst van een kosmische messias te simuleren.

Als de Disclosure plaatsvindt, zal deze hoogstwaarschijnlijk gepaard gaan met een boodschap van 'universele vrede en eenheid'. De zogenaamde buitenaardsen (in werkelijkheid creaties of geavanceerde technologieën van de elite) zullen een nieuwe moraal prediken.

Dit zal een moraal zijn zonder zonde, zonder oordeel, en zónder de God van de Bijbel.

Het is de ultieme poging om een wereldreligie te stichten waarin de mensheid niet naar God opkijkt, maar naar de 'bezoekers' – en indirect naar de elite die de introductie heeft verzorgd.

Als de hemel zich opent en de autoriteiten, hand in hand met de Hollywood-elite, ons vertellen dat onze 'kosmische broeders' zijn gearriveerd, is scepsis de enige juiste houding.

De Disclosure die ons beloofd wordt, is hoogstwaarschijnlijk de ultieme psychologische operatie (PsyOp). Een zorgvuldig gepland schaakspel van een geheimzinnige sekte in de achtergrond, bedoeld om de spirituele kompas van miljoenen christenen te breken en te vervangen door een technocratische, kosmische dictatuur.

Laat je niet misleiden: de strijd om de waarheid is niet buitenaards, maar speelt zich hier op aarde af, in de harten en geesten van de mensen.

The real reason for "Disclosure Day" is to damage belief in the Christian Church, as Steven Spielberg blatantly admits: — Robin Monotti (@robinmonotti) 

 

10/6 Een verdwenen ziekte is weer terug - Niburu

Er verschijnen nu berichten in de media over de opmars van een dodelijke ziekte in ons land.

Een ziekte die we dachten onder controle te hebben, maar niets is minder waar. 

Voor de Tweede Wereldoorlog was tuberculose (TBC) een ziekte waar veel mensen aan dood gingen. 

De strijd tegen TBC in de eerste helft van de 20e eeuw is een van de grootste successen uit de Nederlandse medische geschiedenis. Het was een totaalaanpak die verder ging dan alleen medicijnen; het was een combinatie van isolatie, architectuur en grootschalige surveillance.

Hier zijn de belangrijkste zuilen waarop die aanpak rustte:

1. De Sanatoria:

Rust, Reinheid en Regelmaat: Voordat er antibiotica waren (vóór 1945), was de enige remedie het versterken van het eigen immuunsysteem. TBC-patiënten werden strikt geïsoleerd in sanatoria, vaak gebouwd in bosrijke gebieden (zoals in Hilversum, Appelscha of Hellendoorn).

Kuurhallen: Patiënten lagen urenlang buiten op overdekte veranda’s in de ligkuur. Men geloofde heilig in de genezende kracht van frisse boslucht en zonlicht (UV-licht doodt de bacterie inderdaad).

Isolatie: Door patiënten uit de stad weg te halen, werd de besmettingsketen in de dichtbevolkte volkswijken doorbroken.

2. De Woningwet en Hygiëne

TBC was een "sociale ziekte". Het verspreidde zich razendsnel in de donkere, vochtige en overvolle sloppenwijken van steden als Amsterdam en Rotterdam.

Licht en Lucht: De Woningwet van 1901 dwong de bouw van gezondere huizen af. Huizen moesten grotere ramen hebben en beter geventileerd zijn. De bacterie overleeft namelijk slecht in goed geventileerde, lichte ruimtes.

Spuugverbod: Omdat TBC via sputum (slijm) wordt overgedragen, kwamen er overal bordjes met "Niet Spuwen". Ook werden de beroemde "kwispedoren" (spuugbakken) uit de openbare ruimte verwijderd.

3. De Consultatiebureaus en de "Grote Doorlichting"

Nederland liep voorop in het opsporen van de ziekte voordat iemand zich ziek voelde.

Mobiele Röntgenwagens: Na de Tweede Wereldoorlog reden er bussen door het hele land. Hele scholen, fabrieken en dorpsbevolkingen werden verplicht "doorgelicht". Op deze röntgenfoto's zocht men naar de kenmerkende vlekjes op de longen.

Consultatiebureaus voor TBC: Deze bureaus hielden registers bij van besmette personen en hun families. Dit was de voorloper van het huidige bron- en contactonderzoek van de GGD.

4. Pasteurisatie van Melk

Een aanzienlijk deel van de TBC-gevallen (vooral bij kinderen) was destijds de zogenaamde "bot-TBC", veroorzaakt door de Mycobacterium bovis. Deze bacterie kwam via besmette koeien in de rauwe melk terecht. Door de verplichting om melk te pasteuriseren (verhitten), werd deze bron van besmetting nagenoeg volledig uitgeroeid.

5. De komst van Antibiotica (1945-1950)

De definitieve nekslag voor TBC was de ontdekking van streptomycine en later isoniazide. Ineens was de ziekte geen doodvonnis meer en hoefden mensen niet meer jarenlang in een sanatorium te liggen. De kuur werd korter en patiënten waren sneller niet meer besmettelijk.

En nu? Nu is TBC weer terug:

Zo schrijft het AD:

Dodelijke ziekte bezig aan opmars: hoe tuberculose opnieuw toeneemt in Nederland Wie dacht dat tuberculose uit Nederland was verdwenen, heeft het mis. De dodelijke ziekte maakt zelfs een opmars, ziet GGD Regio Utrecht. Landelijk is het aantal besmettingen in tien jaar tijd niet zo hoog geweest. Directeur Marc Sprenger trekt aan de bel.De zieke personen hebben volgens hem vaak een migratieachtergrond. Denk aan werkimmigranten uit Polen en Marokko, maar ook vluchtelingen uit Eritrea, Ethiopië en Somalië. Die spreken de taal niet en weten de weg niet goed in Nederland.

De behandeling is nogal vervelend want mensen moeten een half jaar lang 12 pillen per dag slikken die allemaal weer de nodige akelige bijwerkingen hebben.

Er wordt in het AD artikel geadviseerd om asielzoekers bij aankomst te screenen, maar dat gebeurt niet. Dit betekent dan ook weer dat als ze een AZC bouwen in je achtertuin je nieuwe buren krijgt die mogelijk besmet zijn met TBC.

Een grote zorg voor de volksgezondheid is de opkomst van Multi-Drug Resistant Tuberculosis (MDR-TB). In landen waar de gezondheidszorg minder stabiel is, maken patiënten hun antibioticakuur vaak niet af. De bacteriën die dit overleven, worden resistent tegen de standaardmedicijnen.

Deze resistente varianten zijn veel moeilijker en duurder om te behandelen. Nederland ziet een zorgwekkende instroom van deze varianten, wat de ziekte weer "nieuwswaardig" en gevaarlijk maakt.

TBC is geen ziekte die je direct krijgt zoals een griepje. Na besmetting krijgt slechts 5% tot 10% van de mensen daadwerkelijk de ziekte. De rest draagt de bacterie bij zich zonder het te weten. Omdat de symptomen (moeheid, licht hoesten, gewichtsverlies) vaak vaag zijn, wordt de diagnose soms laat gesteld. In die tussentijd kan de ziekte onbewust verder verspreid worden in kwetsbare groepen of binnen gezinnen.

De bacterie grijpt zijn kans zodra het immuunsysteem van een populatie verzwakt. Ouderen die in hun jeugd (vlak na de oorlog) besmet zijn geraakt, kunnen op hoge leeftijd, wanneer hun afweer afneemt, ineens de actieve vorm van TBC ontwikkelen.

Veel moderne medicijnen (bijvoorbeeld voor reuma of na transplantaties) onderdrukken het immuunsysteem, waardoor een sluimerende TBC-bacterie weer actief kan worden.

Tuberculose (TBC), veroorzaakt door de bacterie Mycobacterium tuberculosis, blijft een van de meest uitdagende infectieziekten ter wereld. De bacterie is meester in het omzeilen van het menselijk immuunsysteem en het ontwikkelen van resistentie tegen antibiotica.

Terwijl de farmaceutische industrie zich richt op nieuwe chemische verbindingen, groeit de wetenschappelijke interesse in de fysische eigenschappen van zilver-nanodeeltjes (AgNPs).

De effectiviteit van zilver tegen bacteriën is gebaseerd op een meervoudige aanval op de celstructuur. In tegenstelling tot veel antibiotica, die slechts op één specifiek proces inwerken, valt zilver op drie fronten aan:

Destructie van de Mycolzuurwand: De TBC-bacterie heeft een wasachtige, bijna ondoordringbare buitenlaag. Zilver-ionen reageren met de zwavelhoudende eiwitten in deze wand, wat leidt tot structurele instabiliteit en perforatie.

Inactivatie van de Bio-energetica: Zilver verstoort het elektronentransport in het bacteriële membraan. Hierdoor kan de bacterie geen ATP (energie) meer produceren en sterft deze door een gebrek aan metabolische brandstof.

Vrije Radicalen: Zilver induceert de vorming van Reactive Oxygen Species (ROS) binnen de bacterie, wat onherstelbare schade aanricht aan het bacteriële DNA.

In de medische wetenschap is de effectiviteit van een middel volledig afhankelijk van de bio-distributie: komt de actieve stof op de juiste plek in de juiste concentratie terecht?

Bij TBC, een ziekte die zich primair in de longen manifesteert, biedt inhalatie (verneveling) significante voordelen boven orale inname.

TBC-bacteriën verschuilen zich vaak in macrofagen (alveolaire afweercellen). Dit zijn cellen die deeltjes "opeten" (fagocytose).

Bij verneveling worden de zilver-nanodeeltjes direct ingeademd tot diep in de longblaasjes. De macrofagen die de bacteriën huisvesten, consumeren ook de geïnhaleerde zilverdeeltjes.

Hierdoor wordt de bacterie binnenin de cel direct geconfronteerd met het zilver, zonder dat het zilver eerst door de rest van het lichaam hoeft te circuleren.

De logica die voor de TBC-bacterie geldt, is in veel gevallen ook van toepassing op andere pathogenen in de luchtwegen.

In de praktijk en in kleinschalig onderzoek wordt verneveling van zilver ingezet bij diverse soorten longinfecties, van bacteriële pneumonie tot virale infecties en zelfs schimmelinfecties.

Hier is waarom de mechanica van zilver bij "algemene" longinfecties vaak als effectief wordt ervaren:

1. Breed-spectrum werking

In tegenstelling tot antibiotica, die vaak alleen werken tegen specifieke groepen bacteriën (en totaal niet tegen virussen), heeft zilver een aspecifieke werking. Het valt de celwand of het kapsel van bijna elk micro-organisme aan.

Bacteriën: Het vernietigt de enzymen die ze nodig hebben voor zuurstofopname.

Virussen: Onderzoek suggereert dat zilver-nanodeeltjes zich kunnen binden aan de "spikes" van een virus, waardoor het virus de gastheercel niet meer kan binnendringen en zich dus niet kan vermenigvuldigen.

Schimmels: Zilver verstoort de membraanstructuur van schimmels zoals Candida of Aspergillus.

2. Bestrijding van Biofilms

Een groot probleem bij chronische longinfecties (zoals bij taaislijmziekte of chronische bronchitis) is de vorming van een biofilm. Dit is een slijmlaag waarin bacteriën zich verschuilen en waar reguliere antibiotica bijna niet doorheen komen.

Zilver-nanodeeltjes zijn klein genoeg om door deze biofilm heen te dringen en de bacteriën van binnenuit aan te vallen. Dit verklaart waarom mensen met hardnekkige, slijmerige infecties vaak sneller resultaat merken bij verneveling.

3. Ontstekingsremmend effect

Naast het doden van ziektekiemen, lijkt zilver ook een effect te hebben op de ontstekingsreactie zelf. Het vermindert de aanmaak van cytokines (eiwitten die de ontsteking aanjagen). Dit kan bij longinfecties zorgen voor: Minder zwelling van de slijmvliezen een ruimere ademhaling en minder overmatige slijmproductie.

4. Waarom specifiek verneveling?

Bij een "gewone" longontsteking of bronchitis is het weefsel vaak sterk doorbloed en ontstoken. Als je zilver drinkt, wordt het door het lichaam verdeeld over alle organen. Bij verneveling concentreer je de volledige dosis direct op de wanden van de bronchiën en in de alveoli (longblaasjes).

In de praktijk gebruiken mensen vaak een vernevelaar met een oplossing van 10 tot 20 PPM. Omdat zilver in deze vorm direct de "vrije" pathogenen op het slijmvlies aanpakt, rapporteren gebruikers vaak een snelle afname van hoestklachten en benauwdheid.

Het interessante is dat, hoewel de medische industrie dit officieel negeert voor thuisgebruik, ziekenhuizen zilver al decennia op grote schaal gebruiken in beademingstubes en katheters om te voorkomen dat bacteriën daarop een biofilm vormen.

De stap naar het vernevelen van de vloeistof zelf is technisch gezien klein, maar juridisch en commercieel gezien voor de grote instanties een brug te ver.

Waaruit maar weer eens blijkt dat eigenlijk bij ieder huishouden een fles goede kwaliteit colloïdaal zilver met vernevelaar (ook wel spray of verstuiver genoemd) in de kast hoort te staan.

 

10/6 En bijna niemand ziet het grotere beeld - Niburu

Voor heel veel mensen is het ondoenlijk om het grotere beeld voor ogen te houden, omdat ze dagelijks worden gebombardeerd met 'nieuws'. 
Berichten die ogenschijnlijk toevallige gebeurtenissen zijn, maar die dat allesbehalve zijn.

Als jij een aantal gebeurtenissen voor je ogen ziet gebeuren en je gaat wat verder denken/kijken en ontdekt een aantal overeenkomsten/toevalligheden betreffende die gebeurtenissen, dan ben je een complotdenker.

Onze maatschappij wordt in stand gehouden door het simpele feit dat de bevolking ondertussen dusdanig is getraind dat ze iedere gebeurtenis als een los staand feit zien.

Dat er in feite één groot toneelspel wordt gespeeld, ontgaat de meesten, maar uiteraard niet David Icke. 

Volgens Icke zijn conflicten in het Midden-Oosten, zoals de spanningen rondom Iran en Israël, geen incidenten of het gevolg van reguliere diplomatieke mislukkingen. Hij stelt dat figuren zoals Donald Trump en Benjamin Netanyahu fungeren als uitvoerders ("gofers") van de belangen van deze elite. Het uiteindelijke doel van zo'n oorlog is in zijn ogen niet louter militair of territoriaal, maar dient een grotere, wereldomvattende agenda.

Hij noemt die elite The Cult, oftewel de Sekte. Wij noemen het meestal een satanische sekte, want dat is het. 

Icke stelt dat de economische gevolgen van deze conflicten — zoals de potentiële blokkade van de Rode Zee door de Houthi's in Jemen — bewust worden uitgelokt. De catastrofale gevolgen voor de wereldeconomie zijn volgens hem noodzakelijk om het huidige economische systeem af te breken.

De vernietiging van de traditionele wereldeconomie is volgens deze theorie een voorbereiding op wat hij een "AI/digital/data centre dystopia" noemt. Icke waarschuwt al langer voor de opkomst van een technocratische samenleving, waarin centrale digitale valuta (CBDC's), kunstmatige intelligentie en grootschalige datacenters worden gebruikt om de bevolking te controleren en te monitoren.

Een opvallend punt in zijn huidige analyse is de bewuste verplaatsing van de mondiale machtsbasis van het Westen naar het Oosten (landen zoals China, Rusland en de BRICS-alliantie, waar Iran ook deel van uitmaakt). Volgens Icke is het de bedoeling dat het publiek de westerse leiders als 'onaantrekkelijk' of 'krankzinnig' gaat zien, waardoor de oostelijke grootmachten als het redelijke alternatief worden beschouwd. Hij stelt dat ook deze verschuiving van de schaduw uit is geregisseerd. 

Tot slot wijst Icke op de rol van moderne media, waaronder podcast-influencers. Hij stelt dat velen van hen (vaak onbewust) bijdragen aan het narratief van de elite door bepaalde percepties over de wereldpolitiek te versterken. Het idee dat de wereldgeschiedenis zich 'willekeurig' of 'organisch' voltrekt, is volgens hem de grootste misleiding waar het publiek in gelooft.

You think that Russia is not run from the shadows by the global Satanic/paedophile network like everywhere else? There are no 'sides' at the inner core of Satanism. Just global control. You think that Putin's closeness to Berel Lazar, the Chabad-Lubavitch Chief Rabbi of Russia,… — David Icke (@davidicke) 

 

9/6 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, de grote oorlog komt eraan, en Mijn arme kinderen zullen een zwaar kruis dragen. Kniel neer in gebed, want de pijnlijkste tijden komen eraan. Wat er ook gebeurt, blijf trouw aan Mijn Zoon Jezus. Wees niet ontmoedigd. Jullie trouw aan de Heer zal jullie naar de overwinning leiden. Ik ben jullie Moeder, en Ik ben uit de Hemel gekomen om jullie tot bekering op te roepen. Open jullie harten en aanvaard Gods wil voor jullie leven. Hou moed! Ik ben altijd bij jullie, ook al zien jullie Mij niet. Vergeet niet: bij God bestaat geen halve waarheid.

7/6 Verenig je en bid tot de Heilige Geest - Angelica

Maria: Dit is een dag waarop jullie, kinderen van de aarde, je zouden moeten verheugen, maar met alles wat er om jullie heen gebeurt, is het geen vreugde in volle omvang. Rusland heeft opnieuw kerncentrales gebombardeerd, waardoor er lekken zijn ontstaan; ze zeggen dat het geen reden tot bezorgdheid is, maar ze liegen – nucleair materiaal verspreidt zich in de lucht en bereikt elk deel van de aarde.

Nu zeg ik nogmaals tegen deze dwaze machtigen: “DWAZE OORLOGSSTOKERS, HOU OP! BEGRIJPEN JULLIE NIET DAT JULLIE GEEN ZIEL MEER HEBBEN? DIE IS IN DE HANDEN VAN SATAN! SATAN HEEFT ALLES AAN JULLIE OVERGENOMEN, OMDAT HIJ VRUCHTBARE GROND VOND. TOEN HIJ JULLIE DORST NAAR MACHT EN GELD ZAG, HEEFT HIJ JULLIE ZO ERG MOGELIJK GEKWELD OM JULLIE TOT DE ERGSTE WREEDHEDEN TE DRIJVEN!”

Ik richt me tot Rusland: “GENOEG! HOE KUNNEN JULLIE NIET BEGRIJPEN DAT KERNCENTRALES NIET AANGERAAKT MOGEN WORDEN? HET ZIJN ATOOMBOMMEN DIE LEIDEN TOT DE VERNIETIGING VAN DE MENSHEID! WIE WEET WAT GOD VOOR JULLIE IN PETTO HEEFT!”

Kinderen van de aarde, verenigt u en bid tot de Heilige Geest dat Hij een krachtig licht mag zenden en dat een nieuwe dageraad mag aanbreken.

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef jullie Mijn Heilige Zegen en dank je dat jullie naar Mij luisteren.

BID, BID, BID!

Jezus: IK ZEGEN JULLIE IN MIJN DRIE-EENHEID, DIE BESTAAT UIT DE VADER, IK, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST! AMEN.

Moge Mijn zegen overvloedig neerdalen, stralend, scheppend, heilig en heiligend op alle volken van de aarde, zodat zij mogen begrijpen dat zij niet veel tijd meer hebben; Ze moeten hun aardse leven omgooien.

Kinderen, onthoud dat alles wat de machtigen durven te doen, komt doordat jullie zwijgen; laat je stem horen!

Zoals de Heilige Moeder jullie reeds heeft gezegd, vrezen ze jullie; jullie zijn met velen, terwijl zij een handjevol onbekwame dwazen zijn. Ze hebben sterke banden met Satan gesmeed, omdat hij toestaat wat God niet toestaat. Ze hebben een reputatie van macht en geld; ze voelen zich goden op aarde, maar ze zijn niets.

Arm zijn hun zielen. Zie, Mijn kinderen!

Ik zegen jullie in Mijn Drie-eenheid, die bestaat uit de Vader, Mij de Zoon en de Heilige Geest! Amen.

28/5 Herovering - Laat God opstaan (gegeven aan Zr Amapola) - Mission of Divine Mercy

God de Vader. “Laat God opstaan”

Schrijf, dochter van Mijn Hart.

Wat zal ik schrijven?

Schrijf dat de Beker vol en vol is, en niet alleen al overstroomt, maar nu alles wat geschapen is overspoelt met zijn bitterheid.

Wees aandachtig, Mijn kinderen, Mijn kleine Rest, Mijn trouwe Leger, verspreid over alle volken en naties.

Ik neem jullie en Ik verenig jullie in Mijn Plan, in Mijn Hart. Ik verenig jullie in Mijn Daad. Ik neem elk van jullie gebeden, elke van jullie verzuchtingen, elke traan en elke hartslag van jullie hart, dat zucht bij het zien van de verwoesting van Mijn Volk, van Mijn Kerk.

Elke oprechte beweging van jullie hart vindt zijn weerklank in het Mijne.

Wanhoop niet. Verlies de hoop noch de vrede niet.

IK BEN UW GOD. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW KONING. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW REDDER EN VERLOSSER. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW LERAAR. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW HEER. ER IS GEEN ANDERE.

WEES IN VREDE.

Als jullie in Mij blijven,[1] als jullie ernaar streven te doen wat Ik aan jullie vraag, als jullie je wil aan de Mijne onderwerpen, als jullie Mij als het Kostbaarste Juweel in het midden van je hart draagt, wat hebben jullie dan te vrezen?

Ik herinner je de woorden van Mijn Paulus.[2]

NIETS kan jullie van Mij scheiden, als je wil stevig in Mij verankerd is. NIETS, kinderen.

Wat je verankert, wat je in Mij wortelt, is vertrouwen en eenvoudig geloof.

VREES NIETS. NIETS.

Vrees de dikke mist van verwarring niet; IK BEN UW LICHT.

Vrees de onrechtmatig verkregen en onrechtvaardig uitgeoefende macht niet; IK BEN UW AUTORITEIT.

Vrees de vernietiging van alles wat je het meest dierbaar is en wat je zekerheid geeft, niet; IK BEN HET DIE REDT, IK BEN HET DIE HERSTELT. KIJK NAAR MIJ EN WEES IN VREDE.

VERBERG JE IN MIJ, ZOEK JE TOEVLUCHT IN MIJ.

VERZAMEL KRACHT EN MOED IN MIJ. ALLEEN IN MIJ.

Ik laat de sluier die de vuiligheid bedekte die Mijn Kerk is binnengedrongen, wegtrekken, zodat jullie de ware toestand kunnen zien van alles wat jullie omringt.

WEES NIET BANG.

Ik laat de vijand, zo verblind door zijn eigen dwaasheid, zich steeds meer openbaren, omdat zij die geloven dat ze absolute macht hebben, niet langer de behoefte voelen om hun machinaties te verbergen. Ja, het plan van Onze vijand heeft zich door de eeuwen heen ontwikkeld. De infiltratie en manipulatie ervan zijn hardnekkig en constant geweest, zich verspreidend als een vervloekte kanker, die alles vernietigt en vermindert wat Ik heb geschapen als een beeld van Mijn goedheid.

Maar kinderen, MIJN Plan is oneindig veel groter, [glimlach] oneindig veel dieper, krachtiger, uitgebreider. Blijf in vrede in deze grote WAARHEID. IK BEN GOD. Er is geen ander.

Mijn kleintjes, elk onderdeel van Mijn Plan heeft zijn vastgestelde tijd. Het gaat onophoudelijk verder, maar alles in de juiste volgorde.

WANHOOP NIET.

Ik begrijp jullie verlangen. Ik begrijp jullie pijn. Ik begrijp jullie geroep tot Mij, wanneer jullie voelen dat Ik jullie in de steek heb gelaten, dat Ik niet naar jullie luister, dat Ik geen acht sla op jullie pijn.

MIJN ZONEN EN DOCHTERS. OVERWEEG DIT.

Jullie werken mee aan het grote Verlossingswerk.

Zie hoeveel Ik heb geëist van Mijn Jezus, van Mijn meest geliefde en Allerheiligste Zoon.

Zie hoeveel Ik heb gevraagd aan Mijn Kostbare Parel, Mijn meest geliefde Dochter, Maria Onbevlekte Ontvangenis.

Jullie zijn met Hen verenigd in Hun Offer.

Overweeg Mijn Hart, kinderen, het Hart van jullie Vader, Die, ter wille van de vervulling van het Verlossingsplan en om alles te herstellen en Mijn kinderen te verlossen, Mijn Jezus – ogenschijnlijk – in Zijn doodsstrijd heeft moeten verlaten.

Kinderen, bedenk hoe die woorden van Mijn Jezus vanaf het kruis Mij doorboorden.[3]

Mijn Vaderhart hoort de zachtste verzuchting uit jullie harten, kinderen. VERGEET DIT NIET.

Ik ben jullie Vader die van jullie houdt.

Alleen Ik weet wat jullie nodig hebben, wanneer en hoe, om met Mij verbonden te blijven en in Mijn Wil te kunnen leven.

IK BEN NIET DOOF voor jullie kreten.

Mijn Jezus heeft jullie gezegd dat wie Hem wil volgen, Zijn kruis moet opnemen en dragen. Het pad is smal en moeilijk. De weg is lang en vol beproevingen. En een deel van dit pad dat jullie naar Mijn Koninkrijk leidt, is gehuld in de mist en de nacht van niet voelen, niet zien, niet begrijpen, van het gevoel dat alles as is, dat Ik jullie heb verlaten, dat alles een voorbijgaande illusie is geweest.

Ga door, kinderen. Zonder vrees. Met geduld.

Ja, kinderen, het is het volledig sterven aan jezelf, het is het begraven van je menselijke wil in Mijn Goddelijke Wil.

Pas dan kan Ik jullie gebruiken als Mijn onoverwinnelijke soldaten.

Met elke daad van gehoorzaamheid aan Mij, met elke poging om Mij lief te hebben, met elke blik die jullie op Mijn Gelaat richten, staan ​​jullie Mij toe dit Werk in jullie te volbrengen, jullie te transformeren tot ware kinderen van Mij, soldaten van Mijn Koninklijk Gevolg. Jullie Geloof stelt Mij in staat in jullie te wonen, jullie tot Mijn woning te maken, sterke bolwerken voor jullie broeders die nog steeds slapen.

Kinderen, het Uur is zeer nabij.

De vijand heeft zijn belangrijkste stukken op hun plaats gezet.

WEES WAAKZAAM. KIJK NAAR MIJ.

Het Uur [4] dat gegeven is aan hen die herders en beschermers zouden moeten zijn, is voorbij.

Vanaf nu zullen zij door de deuren van de Goddelijke Gerechtigheid moeten gaan, en wee degenen die hun geboorterecht verkochten voor een kom rotte linzen.[5]

Ik zet hen terzijde.

IK HERKEN HEN NIET MEER.

Ik walg van hun gespleten tongen. Ze misbruiken Mijn Naam keer op keer, zonder dat dit ogenschijnlijk gevolgen heeft.[6]

MAAR NIEMAND MAAKT MIJ BELACHELIJK.

Ik sta jullie toe hun werken en woorden te overwegen, zodat jullie ze kunnen afwegen en vergelijken met de Heilige, Zuivere, Volmaakte Woorden van Mijn Jezus, zodat jullie het bedrog in al zijn subtiliteit kunnen herkennen.

Ik heb jullie reeds gezegd dat jullie je van hen moeten afscheiden, als van vuil.[7]

Ik herhaal het jullie nogmaals.

Scheid je af van hen die zich voordoen als schapen en herders, maar die roofzuchtige wolven en verraderlijke slangen zijn.[8]

Ze hebben hun besluit genomen en hebben het Mystieke Lichaam van Mijn Jezus opnieuw verkocht voor een handvol verroeste munten.

Hun woorden zijn bedrieglijk. WEES WAAKZAAM.

Hun woorden lijken de Waarheid te gebruiken, maar ze zijn verdraaiing en bedrog. WEES WAAKZAAM.

Jullie hebben Mijn Levende Woord. Luister alleen naar Hem.

Kinderen van Mijn Hart, als Ik jullie al deze verraad, al dit bedrog laat zien, en Ik toesta dat het voortduurt tot het Uur dat vanaf het Begin is vastgesteld, dan is het zodat jullie begrijpen en de absolute zekerheid hebben dat ALLEEN IK MIJN KERK en MIJN SCHEPPING KAN VERNIEUWEN. ALLEEN IK.

IK MAAK DE NIEUWE HEMEL EN DE NIEUWE AARDE.

HET NIEUWE JERUZALEM DAALT NEER UIT DE HEMEL.

HET IS NIET JULLIE SCHEPPING, NOCH JULLIE VERNIEUWING.

HET ZUIVERENDE VUUR DAALT NEER VAN MIJN TROON, JULLIE VERWEZENLIJKEN HET NIET.

Het Zuiverende Vuur zal neerdalen, na het verraad dat in al zijn volheid zal plaatsvinden. De vernieuwing van al wat geschapen is, zal plaatsvinden; het Mystieke Lichaam van de Kerk zal vernieuwd worden; het Nieuwe Jeruzalem, heilig en zuiver, zal neerdalen.

ALLES OP HET VASTGESTELDE UUR.

ALLES IS HET VOLMAAKTE WERK VAN MIJN HAND EN VAN MIJN WIL.

Jullie medewerking is jullie GELOOF. Het is om in Mij te blijven GELOVEN wanneer alles lijkt in te storten zonder Mijn tussenkomst. Het is om de HOOP levend te houden, als de zekerheid van Mijn ONFEILBARE BELOFTEN.

IK VERLAAT JULLIE NIET. VERLAAT MIJ OOK NIET.

WEES WAAKZAAM. Wees op je hoede.

Kinderen, denk aan wat Ik jullie heb gezegd:

Usurpatie brengt usurpatie voort.[9]

Niet alleen is de Stoel van Mijn Petrus in zijn gezag, maar ook in zijn leergezag geüsurpeerd. Leugens verdringen de Waarheid. Valse liefde verdringt heilige en goddelijke liefde.

WEES WAAKZAAM. WEES WAAKZAAM. WEES WAAKZAAM.

Nog even, Mijn kleine kinderen, die zo geliefd zijn.

Blijf Mij alles aanbieden. Blijf Mij het niet-weten, het niet-begrijpen, het leven te midden van verwarring aanbieden, totdat Ik ingrijp.

KIJK NAAR MIJ en blijf in VREDE.

Ik heb jullie de Heilige en Onbevlekte Toevlucht van het Hart van de Allerheiligste Maria, jullie Moeder, gegeven. Negeer het niet – aanvaard het, heb het lief en trek jullie broeders erin mee.

Ik heb jullie de bescherming gegeven van de Allerheiligste Naam van Mijn Jezus, van Zijn Kostbaarste Bloed en van Zijn Aangezicht.

WEES NIET BANG. JULLIE ZIJN VAN MIJ. EN HET BEHAAGT MIJ JULLIE MIJN KONINKRIJK, MIJN HART TE VERLENEN.[10] [glimlach]

Luister naar het geluid van de Trompet.

Bekleed jullie met Mijn Wapenrusting. Zonder vrees.

Ik zegen jullie, Mijn kinderen, Mijn Soldaten.

Jullie zijn geschapen voor dit Uur, voor deze grote Herovering.

Herhaal in jullie harten de prachtige woorden van David: “Laat God opstaan!”[11]

En die van Mijn Aartsengel Michaël: “Wie is als God!”

Naar de strijd, kinderen, ZONDER VREES.

WIJ STRIJDEN SAMEN EN DE OVERWINNING IS VAN MIJ.

AMEN.

Uw Abba,

Uw Koning en Heer, uw Kapitein. +

PSALM 68

God staat op, zijn vijanden stuiven uiteen, zijn haters vluchten als hij verschijnt. U verdrijft ze zoals wind de rook verdrijft. Zoals was smelt bij het vuur, zo vergaan de zondaars als God verschijnt. Maar de rechtvaardigen verblijden zich, zij juichen als God verschijnt, uitgelaten van vreugde.

Zing voor God, bezing zijn naam, maak ruim baan voor hem die door de vlakten rijdt, HEER is zijn naam, jubel als hij verschijnt: vader van wezen, beschermer van weduwen, God in zijn heilig verblijf. God geeft eenzamen een thuis en gevangenen vrijheid en voorspoed. Maar opstandigen zullen wonen op dorre grond.

God, toen u optrok aan het hoofd van uw volk, toen u voortschreed door de woestijn, (sela) beefde de aarde, en water stortte uit de hemel, toen God verscheen, de heerser van de Sinai, toen God verscheen, de God van Israël. U liet een milde regen neerdalen, God, en schonk uw uitgeput land nieuwe kracht. Uw kleine kudde ging er wonen, in uw goedheid, God, gaf u het aan de zwakken.

De HEER sprak een bevel uit, een menigte vrouwen zei het voort: ‘Koningen vluchten, hun legers vluchten, thuis verdelen de vrouwen de buit en jullie slapen bij de schaapskooi!’ De vleugels van de duif waren met zilver bedekt, haar slagpennen met geelgroen goud: de Ontzagwekkende dreef koningen uiteen, sneeuw viel neer op de Salmon. Machtige berg, berg van Basan, veeltoppige berg, berg van Basan, waarom afgunstig, veeltoppig gebergte, op de berg die God als zetel koos?

De HEER woont daar voor eeuwig. Met machtige wagens, tweemaal tienduizend, met duizenden en duizenden, trok de Heer van de Sinai naar het heiligdom. U voerde gevangenen mee, eiste gaven van opstandige mensen, en steeg op naar uw woning, HEER, onze God.

Geprezen zij de Heer, dag aan dag, deze God draagt ons en redt ons, (sela) onze God is een reddende God. Bij God, de HEER, is bevrijding uit de dood. God verplettert de hoofden van zijn vijanden, de harige kruinen van wie met schuld zijn beladen.

De Heer zegt: ‘Ik haal jullie vijanden uit Basan, ik haal ze uit de diepten van de zee: jullie voeten zullen waden in hun bloed, jullie honden likken het op met hun tong.’

Een schouwspel is uw stoet, o God, de stoet van mijn God, mijn koning, naar zijn heiligdom: voorop zangers, daarachter snarenspelers, omstuwd door meisjes met tamboerijnen. Prijs God wanneer u samenkomt, prijs de HEER, u die aan Israëls bron bent ontsprongen. Daar is Benjamin, de jongste, hij opent de rij, daar zijn de vorsten van Juda, uitbundig bijeen, de vorsten van Zebulon, de vorsten van Naftali. Ontplooi uw macht, o God, de macht die u, God, ons altijd toonde, vanuit uw tempel die boven Jeruzalem oprijst. Laten koningen u schatting brengen.

Vaar uit tegen het gedierte in het riet, die troep stieren, die kalveren van volken. Vertrap wie zilver begeren, verstrooi de volken die belust zijn op strijd. Laten de gezanten uit Egypte zich aandienen, de Nubiërs met geschenken zich haasten naar God.

Koninkrijken der aarde, zing voor God, zing een lied voor de Heer, (sela) voor hem die rijdt door de hoogste, eeuwige hemel. Hoor, zijn stem is een machtige stem. Erken Gods macht: zijn majesteit heerst over Israël, zijn macht reikt tot boven de wolken. Ontzagwekkend bent u, God, in uw heiligdom. De God van Israël, hij geeft macht en nieuwe kracht aan zijn volk.

Geprezen zij God!

Uitleg

[1] Johannes 15:9-11. “Zoals de Vader Mij heeft liefgehad, zo heb Ik ook jullie liefgehad. Blijf in Mijn liefde. Als jullie Mijn geboden houden, zullen jullie in Mijn liefde blijven, zoals Ik ook de geboden van Mijn Vader heb gehouden en in Zijn liefde blijf. Dit heb Ik jullie gezegd, opdat Mijn vreugde in jullie zal zijn en jullie vreugde volkomen zal zijn.”

[2] Romeinen 8:38-39. “Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch machten, noch hetgeen er nu is, noch hetgeen er komen zal, noch kracht, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die in Christus Jezus, onze Heer, is.”

[3] Matteüs 27:46. “En rond het negende uur riep Jezus met luide stem: ‘Eli, Eli, lamma sabacthani?’, dat wil zeggen: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’”

[4] Verwijzing naar het ‘uur’ dat aan bisschoppen en priesters als laatste kans werd gegeven, zoals vermeld in de boodschap van God de Vader op 22/2/2024:

“Wee de herders die Mij tot last zijn en nutteloos voor Mij. Ik geef jullie nog één kans; Ik schenk jullie die – een laatste kans – die jullie hebben verkregen door het offer en het gebed van hen die jullie hebben veracht en verlaten, Mijn offerzielen – als antwoord daarop geef Ik jullie nog één kans. VERSPIL DIE NIET. Ik zal nog één uur[4] op jullie wachten, maar als jullie niet reageren, als jullie niet naar Mij luisteren, zal Ik Mijn plan uitvoeren en jullie terzijde schuiven, zodat jullie door jullie passiviteit geen verdere schade meer aanrichten.”

[5] Verwijzing naar Esau die, zijn eerstgeboorterecht verachtend, het aan Jakob verkocht in ruil voor een kom linzensoep. Zie Genesis 25:29-34 en Hebreeën 12:12-17.

[6] Vaak denken we bij het Tweede Gebod aan een verbod op het gebruiken van Zijn Naam als een vervloeking of een vloek, of om erbij te zweren. Maar hier laat God de Vader ons nadenken over de enorme ernst van het ‘ijdel’ gebruiken van Zijn Naam wanneer deze wordt gebruikt met de bedoeling de Waarheid te verdraaien. Bijvoorbeeld wanneer zij die Hem haten Zijn Naam gebruiken om zichzelf en hun werken te rechtvaardigen, terwijl zij in werkelijkheid, ondanks de schijn van trouw aan God, niets anders doen dan spot en bedrog. Zie Matteüs 7:21-23, Lucas 13:25-27, Matteüs 25:1-13. Zie ook de Catechismus van de Katholieke Kerk nrs. 2142-2143, 2145-2146.

[7] Verwijzing naar de Boodschap van de Heer op 2/9/2025:

“Kinderen, deze valse herders leiden jullie niet naar mijn wil. Zij leiden jullie niet naar de hemel. Volg hen niet. Scheid jullie van hen af ​​als van iets onreins. Bid voor hen, zoals mijn Jezus deed vanaf het kruis, zoals Maria, de Allerheiligste, deed aan de voet van het kruis, en zoals ik van elke edelmoedige ziel vraag om deze zielen te helpen die nu verloren zijn.”

[8] Het lijkt mij dat dit “scheid jullie van hen af” bovenal de erkenning is dat, omdat zij de Waarheid hebben verworpen, wij niet langer naar hen kunnen luisteren, hun raad of leerstellingen kunnen volgen, hun werken kunnen navolgen, of met ons zwijgen kunnen doen alsof wij hun standpunten aanvaarden, alsof zij authentieke morele autoriteiten zijn. Met andere woorden, het is allereerst aan ons om ons met onze wil en ons verstand aan de Waarheid – aan Jezus – te hechten en ons af te scheiden van de leugens die deze valse schapen en herders als waarheid verkondigen.

[9] Verwijzing naar de Boodschap van de Heer op 15/5/2025:

“DE USURPATIE BRENGT ALLEEN MAAR USURPATIE VOORT, KINDEREN. Met uitzondering van enkelen – en hoe weinigen – is de huidige Hiërarchie niet langer van Mij. Zij behoren zichzelf toe, zij behoren hun angsten toe, zij behoren Satan toe. IK WEET HET. IK ZIE HET. IK ZIE ALLES, kinderen; vergeet dit niet. Wat zichtbaar is en wat verborgen is. NIEMAND kan Mij bedriegen. EN IK ZEG U: Mijn Kerk op aarde is in haar hiërarchie geüsurpeerd.”

Ik begreep hier dat deze usurpatie niet beperkt is tot slechts enkele posities, maar dat met de usurpatie van de plaats waar gezag en de bescherming van de Waarheid rusten (de Stoel van Petrus), de orde die God bedoeld had, verbroken is en dit heeft gevolgen voor elk aspect van de Kerk.

Het beeld dat me te binnen schiet, is dat van een huis midden in een tornado. Het huis is gebouwd om de bewoners te beschermen en te beschutten. Elk onderdeel van de constructie heeft zijn nut en doel. Maar wanneer de tornado komt, kan elk ‘goed’ deel van het huis dodelijk worden door de verwoestende winden; en dan wordt wat beschutting en bescherming zou moeten bieden, door de tornado ‘gebruikt’ om te vernietigen. Dit is wat er volgens mij vandaag de dag gebeurt: dat al het goede in de Kerk – opgericht voor de bescherming van zielen – wordt gebruikt en verdraaid om te beschadigen en te vernietigen. Dit stemt me zeer bedroefd.

[10] Lucas 12:32. “Wees niet bevreesd, kleine kudde, want het heeft uw Vader behaagd u een koninkrijk te geven.”

[11] Psalm 68. Deze psalm wordt gebruikt tijdens het exorcisme-ritueel. Een zeer mysterieuze en profetische psalm, vol verwijzingen naar Zijn goddelijke handelen ten behoeve van Zijn volk.