Deel 2: Wanneer het voelt dat God ver weg is - Pr Philip Scott - O Crux Ave

Toewijdingsgebeden

Aan de Verenigde H. Harten (gegeven in Kerizinen)

Heer Jezus, eeuwige Zoon van de levende God, wij weten dat U mens geworden bent in de maagdelijke schoot van Maria, en dat U ons verloste door voor ons, arme zondaars, aan het Kruis te sterven. Uit uw Heilig Hart, doorboord door de lans van de soldaat, zag de H. Johannes bloed en water vloeien. Uit deze onuitputtelijke bron zijn al twintig eeuwen stromen van genade over de zondige mensheid uitgestort. Maar U wilde Uw Allerheiligste Moeder, de Maagd Maria, nauw bij dit verlossingswerk betrekken. De bejaarde Simeon had haar voorspeld dat een zwaard van smart haar ziel zou doorboren.

Vanaf dat moment aanvaardde zij Uw offer voor onze verlossing. Aan de voet van het Kruis, werd zij door haar Fiat onze Medeverlosseres. In de Hemel bemiddelt zij onophoudelijk voor ons bij U, en het is door haar maagdelijke handen dat U al Uw genaden uitdeelt. Uw twee Harten, onafscheidelijk verenigd in smart en glorie, zijn de rustplaats van hen die U liefhebben en de veilige toevlucht van berouwvolle zondaars. Wij verlangen dat deze twee Harten, verenigd in de Heilige Geest – Uw Heilig en Barmhartig Hart, o Jezus, en Uw Smartvol en Onbevlekt Hart, o Maria – voortaan in ons huis heersen.

O Jezus, wij willen niet de ideeën en trends van deze wereld, een hel van hoogmoed en bedorven door lusten, als leidraad voor ons leven nemen, maar Uw leer en Uw voorbeeld. O Maria, wij willen uit uw Smartvol en Onbevlekt Hart een liefdevolle onderwerping aan de H. Wil van God en een afkeer van alle zonde putten. Laat Uw twee verenigde Harten elk zaad van tweedracht uit ons huis verdrijven, opdat wij, net als de eerste Christenen, één hart en één ziel zijn, die naar vermogen Uw Koninkrijk van waarheid en liefde uitbreiden door gebed, boete, het voorbeeld van een leven van oprechte naastenliefde en het verspreiden van Uw barmhartige boodschap onder de mensen.

Schenk ons ​​de genade om onze kinderen op te voeden in ontzag en liefde voor God. Zonder U kunnen wij niets doen. Wees altijd ons licht, onze kracht en onze troost. Moge de H. Eucharistie en de meditatie over de mysteries van de Rozenkrans ons dagelijks tot voedsel dienen. Wij vragen geen andere beloning dan U lief te hebben en U steeds meer geliefd te maken, Uw smarten hier op aarde te delen en Uw eeuwige glorie in de Hemel te ervaren. Amen.

Jezus, ik geef U mijn handen (Pr E. Poppe)

Jezus, ik geef U mijn handen om Uw werk te verrichten, om Uw zegen te verspreiden. Ik geef U mijn voeten om Uw weg te gaan. Ik geef U mijn ogen, opdat U ze zou richten en doen stralen in Uw goedheid. Ik geef U mijn verstand om te denken. Ik geef U mijn mond om Uw woord van wijsheid, Uw woord van liefde te spreken. Ik geef U mijn geest om in mij te bidden. Ik geef U bovenal mijn hart om Uw hemelse Vader, Uw lieve Moeder en alle mensen die ik vandaag ontmoet, te beminnen.

Laat mij kleiner worden en U groter in mij opdat ik niet meer leef, niet ik meer bid, niet ik meer werk, maar U, liefdevolle Verlosser. O Jezus, levend in Maria, kom en leef in mij. Amen. 

Aan het H. Hart van Jezus (gegeven in Jacarei)

O lieve Jezus! Wij wijden ons toe aan Uw eeuwige Hart met ons gezin, onze woning, de hele Kerk, ons land, alles wat wij zijn en alles wat wij liefhebben.

O Jezus, U bent de Goede Herder van de schapen, en onder Uw vleugels hebben wij onze toevlucht gezocht, om beschermd te worden tegen verleiding en alle kwaad. Jezus, U bent zachtmoedig en nederig van hart! Maak ons ​​ook volgzaam, zodat wij steeds meer mogen werken voor de vrede in de wereld en de komst van het Koninkrijk der Liefde. Jezus, U hebt een zacht en teder Hart en armen zoeter dan honing!

Ontvang ons, Jezus! Ontvang onze vermoeide en neerslachtige harten na de strijd tegen het kwaad. Versterk onze geest!

Geef ons te drinken van het levende water van de Heilige Geest, dat stroomt uit Uw Heilig Hart! Wij willen U aanbidden in de Eucharistie, door de Rozenkrans te bidden, ons met U te verzoenen en de doornen te verwijderen die ondankbare zondaars in U drijven. Eer zij U, Heer Jezus! U bent alle aanbidding en lofprijzing waardig! Mogen wij bij Uw Wederkomst in Uw armen worden verwelkomd, in een eeuwige omhelzing van liefde. O zachtmoedige en nederige Jezus, onze Goede Herder en Eeuwige Liefde! Amen 

Aan het Onbevlekte Hart van Maria (gegeven in Jacarei)

O Onbevlekte Hart van Maria, vol tederheid en barmhartigheid, in Uw Licht komen wij om U ons hele leven te geven, alles wat wij zijn en alles wat wij hebben. Koningin en Boodschapper van Vrede, Uw Onbevlekte en Vredige Hart verlangt niets meer dan vrede in de wereld en de terugkeer van de mensheid tot God.

Wij willen elke dag de Heilige Rozenkrans bidden en vurig deelnemen aan de Heilige Mis, aan de Eucharistie. We willen het Woord van God beleven en in volmaakte gehoorzaamheid aan uw boodschappen van Uw verschijningen. Wij wijden aan U toe: de kinderen, de jongeren, de gezinnen en de hele mensheid. Verleen, Moeder van Vrede, dat vele zielen door onze getuigenis tot Jezus terugkeren en dat de dag van de Triomf van Uw Hart spoedig komt!

Allerzuiverste Maagd, bid voor vrede voor de hele wereld!

Kom spoedig, Moeder! Kom spoedig met Jezus om ons te redden!

O Tedere, O Liefdevolle, O Zoete Maagd Maria! Amen. 

Aan de H. Maagd Maria (Pr M. Kolbe)

Onbevlekte Koningin van Hemel en aarde, toevlucht der zondaars en mijn liefdevolle Moeder, aan wie God de beschikking over genade en barmhartigheid heeft toevertrouwd. Als arme zondaar bevind ik mij aan Uw voeten. Ik vraag U nederig, mijn hele wezen te aanvaarden als Uw bezit, en in mij, mijn ziel, mijn lichaam, in mijn hele leven, in mijn dood en mijn eeuwigheid te handelen zoals het U aangenaam is. Doe met mij wat U wilt, om te verwezenlijken wat van over U geschreven staat: “Zij zal de kop van de slang verpletteren”, en “Door U zijn alle ketterijen in de wereld overwonnen”

Laat mij in Uw zuivere en barmhartige handen een gewillig werktuig van Uw liefde worden om U bij de vele lauwe en afgedwaalde zielen bekend en bemind te maken en zo het aantal te vermeerderen van hen die U werkelijk bewonderen en liefhebben. Zo zal ook de heerschappij van het Allerheiligste Hart van Jezus zich overal ter wereld verbreiden. Heilige en Onbevlekte Moeder, dit alles kan ik alleen met Uw hulp, want alleen waar U bent, daalt vrede en genade neer die tot bekering en heiliging leidt. Want de genade die ontspringt aan het Allerheiligste Hart van Jezus, komt tot ons via Uw moederhanden. Amen.

Aan de Heilige Geest (gegeven in Jacarei)

Ik aanbid U, Heilige Geest. Aan U geef ik mijn ziel.

U bent de Zoete Vrede van mijn geest.

U bent het vuur dat mij verteert.

U bent het Licht dat mij doordringt.

U bent de kracht die mij beweegt.

U bent het Licht van mijn ogen.

In U dompel ik mij onder, Goddelijke Vriend.

Op U vertrouw ik.

Aan U wijd ik mij toe.

Aan U geef ik mij volledig over!

Aan Uw genade onderwerp ik mijn wil!

Aan U geef ik mijn hart voor eeuwig.

Door het Onbevlekte Hart van Maria, op het maagdelijk altaar van Maria’s Ziel, geef ik mijn leven, opdat het door U verteerd mag worden, als een offer van liefde aan U, als wierook die Uw Godheid welgevallig is.

O Heilige Geest, die over de wereld zweefde op het moment van de schepping, kom over mij en wek in mij Jezus Christus, de mensgeworden Wijsheid, het Eeuwige Woord van God, het oneindige Leven.

Door Maria, met Maria en in Maria. Amen 

Aan de H. Jozef

Grote  Heilige Jozef, ik kies u in mijn leven tot mijn bijzondere patroon, meester, leidsman en bestuurder van mijn ziel en lichaam, van mijn gedachten, woorden en werken, begeerten en genegenheden, van alles, wat ik heb en bezit, van mijn leven en sterven, en ik neem mij oprecht voor, u nooit ontrouw te worden, maar uw heilige naam te verheffen en uw eer te bevorderen, zoveel ik kan.

Ik bid u vurig, mij als uw dienaar aan te nemen.

Help mij in al mijn werken en verlaat mij niet in mijn stervensuur. Amen.

 

5/6 Waarom lijden Gods manier is om te zeggen: 'Ik hou van je' - H. Gemma Galgani - Katholieke Goddelijke Wijsheid

Heb je ooit het gevoel gehad dat hoe harder je probeerde God lief te hebben, hoe zwaarder de last op je leek te drukken? Alsof je trouw werd beantwoord met pijn in plaats van vrede. Heb je ooit naar je lijden gekeken en je in de stilte van een gewone nacht afgevraagd of God vergeten was dat je van Hem was? Ben je ooit zo dicht bij breken geweest dat je je begon af te vragen of breken alles was wat er nog over was en of er überhaupt iets heiligs kon bestaan in die duisternis?

Er was een jonge vrouw in het begin van de 20e eeuw in Italië. Ze had tuberculose van de ruggengraat. Ze droeg ​​wonden aan haar handen, haar voeten, haar zij. Wonden die elke donderdagavond opengingen en op zondagochtend weer dichtgingen. Wonden die de artsen niet konden verklaren. Ze werd drie keer geweigerd om toe te treden tot het kloosterleven, haar lichaam te gebroken voor de kloostermuren waar haar ziel naar verlangde.

Ze woonde in het huis van een koopmansfamilie, niet in een klooster. Ze bad in een gewone kamer. Ze leed in bed. Ze was 25 jaar oud en ging binnen 3 jaar sterven. Haar naam is Gemma Galgani. En ze begreep iets over lijden dat de meesten van ons hun hele leven proberen te ontlopen. Ze verdroeg haar pijn niet alleen. Ze herkende die. Ze herkende die zoals je het handschrift herkent van iemand van wie je houdt. En wat ze las in elke wond, elke koorts, elke nacht van ademloze pijn, was geen verlatenheid.

Het was intimiteit. De H. Gemma Galgani leerde niet dat lijden mooi is. Ze leerde iets veel aangrijpender en veel troostrijker. Dat lijden, wanneer het met liefde wordt ontvangen, Gods meest persoonlijke taal is. De taal die Hij reserveert voor de zielen die Hij het diepst vertrouwt. Als je ooit hebt geleden en je hebt afgevraagd of God er nog wel is, dan kan wat Gemma wist, je veranderen. Er is een bepaalde vorm van uitputting die niets met slaap te maken heeft. Die zit in de borst. Het drukt achter je ogen. Het komt op ochtenden dat je hebt gebeden en er niets is gebeurd. Dat je hebt vertrouwd en er niets is veranderd.

Dat je je met beide handen hebt vastgeklampt aan iets wat je niet eens kunt zien. En dat vasthouden heeft je meer gekost dan je ooit had gedacht te moeten geven. Je kent deze uitputting. Misschien draag je die nu wel met je mee. De wereld heeft verschillende verklaringen voor lijden. De geneeskunde geeft er een naam aan, labelt het en schrijft er medicijnen voor voor. De filosofie debatteert over de oorsprong en het doel ervan. Zelfs binnen de Kerk kan het gesprek over pijn zo snel abstract worden. Een theologie van het kruis, verkondigd vanaf een comfortabele preekstoel aan mensen die met stille, gebroken harten in de kerkbanken zitten. Maar Gemma Galgani sprak nooit van een afstand over lijden.

Dat kon ze niet. Ze leefde er middenin. Geboren in Camigliano, in 1878, verloor Gemma haar moeder aan tuberculose toen ze 7 jaar was. Haar vader stierf toen ze 18 was, waardoor het gezin in armoede achterbleef. Bij haar werd op 19-jarige leeftijd tuberculosemeningitis vastgesteld en volgens alle medische waarschuwingen was ze stervende. Toen kwam de onverklaarbare, plotselinge genezing, toegeschreven aan de tussenkomst van de H. Gabriël van OLVrouw van Smarten (Francesco Possenti). En met de genezing kwamen de stigmata, de extases, de visioenen en het lijden dat alleen maar zou toenemen naarmate haar korte leven vorderde.

Ze schreef honderden brieven aan haar geestelijk leidsman, Pr Germano Ruoppolo van de Passionisten. Brieven die zelfs nu nog behoren tot de meest theologisch diepgaande documenten van de moderne Katholieke mystiek. Ze schreef niet als theoloog. Ze schreef als dochter, sprekend tot haar vader over wat Zijn liefde haar kostte. In een van deze brieven beschreef ze hoe het voelde om steeds weer aan lijden te worden overgeleverd, niet met wrok, maar met iets dat meer op verbazing leek. Ze schreef: "Jezus, U geeft me zoveel pijn, en toch wil ik er niet minder van.“ Lees dat langzaam. Houd het vast. Ze zei niet dat de pijn aangenaam was. Ze veinsde geen geestelijk geluk dat ze niet voelde.

Ze zei: "Ik wil er niet minder van." Omdat ze had begrepen dat de pijn niet los stond van Zijn liefde. Het was de vorm die Zijn liefde aannam in haar specifieke leven. Dit is wat het voor Gemma zo moeilijk en zo noodzakelijk maakte. De meesten van ons voelen zich op hun gemak bij het idee van een God die troost. We voelen ons minder op ons gemak bij het idee van een God die verwondt om te genezen, die breekt om te herbouwen, die liefheeft met een liefde die zo bijzonder en zo ernstig is dat hij bereid is om datgene wat het meest pijn doet te gebruiken om ons dichter bij Hem te brengen. Maar dit is geen nieuw idee. Het loopt als een rode draad door de hele traditie van de Katholieke mystiek. Johannes van het Kruis noemde het de donkere nacht van de ziel.

Teresa van Avila beschreef het als de geestelijke beproevingen die God toestaat voor zielen die Hij groots wil gebruiken. En de H. Theresia van Lisieux, die kleine, felle vrouw uit Normandië die de patrones van de missies zou worden zonder ooit haar klooster te verlaten, begreep het vanuit haar ziekbed in de Karmel net zo duidelijk, als Gemma het begreep vanuit het hare. Lijden is het allerbeste geschenk dat Hij ons kan geven. Theresia schreef: "Hij geeft het alleen aan Zijn uitverkoren vrienden. Niet een geschenk in de zin van aangenaam, maar een geschenk in de zin van uitverkoren, een geschenk in de zin van vertrouwen, een geschenk in de zin van: Ik weet waartoe je in staat bent. En Ik ga je niet verspillen aan een kleiner verhaal dan het verhaal dat Ik nu schrijf. Als je vandaag lijdt, als de last die je draagt ​​een naam heeft, zelfs een naam die je nog nooit hardop hebt uitgesproken, luister dan hiernaar.

De last is geen bewijs dat God heeft weggekeken. De last in de handen van een god die Liefde is, is misschien wel het meest bijzondere wat Hij ooit tegen je heeft gezegd. Wat draag je nu dat je Hem nog niet hebt kunnen teruggeven? De stigmata van Gemma Galgani verschenen voor het eerst op de avond van donderdag 8/6/1899. Ze was aan het bidden. Ze mediteerde over het lijden van Christus, niet als iets reëels, iets persoonlijks, iets dat gebeurde met iemand van wie ze hield, en toen begonnen haar handen te bloeden, haar voeten, haar zij, haar voorhoofd door de doornenkroon. Het bloeden zou tot en met vrijdag aanhouden, op zaterdag stoppen en de wonden zouden sluiten, niet genezen met littekens, maar netjes sluiten op zondagochtend, de dag van Zijn opstanding. Dit gebeurde elke week gedurende 2 jaar.

Wat Gemma begreep over haar wonden en wat haar brieven met buitengewone helderheid onthullen, was dat ze haar niet waren gegeven als een teken voor anderen. Ze waren haar gegeven als een deelname. Ze was een metgezel, een metgezel van Christus in Zijn lijden, uitgenodigd om Hem lief te hebben door iets te dragen van wat Hij droeg. Dit is een diep Katholiek idee en het is ook diep persoonlijk. De theologie van het verlossend lijden, mede-lijden met Christus, het aanbieden van iemands pijn in vereniging met Zijn offer aan het Kruis. De H. Paulus schrijft in zijn brief aan de Kolossenzen: "Nu verheug ik mij in mijn lijden omwille van jullie, en in mijn lichaam vul ik aan wat nog ontbreekt aan het lijden van Christus, ten behoeve van Zijn lichaam, dat is de Kerk." CCC 124.

Wat ontbreekt, is niet iets tekortschietends aan Christus' offer, dat volkomen en oneindig is. Wat Paulus bedoelt en wat Gemma beleefde, is dat Christus' verlossingswerk bedoeld is om Zijn lichaam, de Kerk, te betrekken bij een voortdurende daad van liefde. Het lijden van hen die met Hem verenigd zijn, overkomt hen niet zomaar. Het wordt voorbede. Het wordt offer. Het wordt in de mysterieuze economie van de goddelijke liefde een deelname aan het verlossingswerk. Gemma kende dit niet als een doctrine, maar als een dagelijkse realiteit. Tijdens haar meest intense momenten van lijden schreef ze over het opdragen van elke pijn specifiek aan zondaars, aan stervenden, aan priesters, aan zielen die ze nooit had ontmoet. Ze geloofde met heel haar lichaam en ziel dat wat ze droeg, gebruikt werd.

Lieve Jezus, zoals ze schreef, laat me veel lijden als dat maar één ziel ertoe kan brengen meer van U te houden. Misschien is er iemand in je leven, misschien ben jij het wel, die lijdt op een manier die zinloos lijkt. De ziekte die niet overgaat. Het verdriet dat niet verdwijnt. De eenzaamheid die aanhoudt ondanks gebed, inspanning en oprechte goedheid. Het lijden dat geen duidelijke verklaring heeft en waarvan geen einde in zicht is. Wat Gemma biedt, is geen verklaring voor dat lijden. Ze vertelt je niet waarom het gebeurt. Maar ze biedt iets zeldzamers dan een verklaring. Ze biedt een context. Ze biedt de mogelijkheid dat wat je draagt, als het wordt aangeboden, als het bewust en opzettelijk wordt teruggegeven aan God die het reeds vasthoudt, meer wordt dan alleen maar volharding.

Het wordt een daad van liefde. Het wordt in Zijn handen voorspraak. De H. Theresia van Lisieux, die op 24-jarige leeftijd stierf aan tuberculose in haar Karmelietenklooster in Normandië, bewandelde dezelfde weg. In de laatste 18 maanden van haar leven was ze in een diepe duisternis van geloof terechtgekomen. Geen emotionele turbulentie, maar een echte beproeving van de ziel, een nacht waarin de troost van geloof leek te zijn verdwenen, en ze achterbleef met vertrouwen zonder vertrouwen te voelen. En ze verborg het niet. Ze schreef erover met buitengewone eerlijkheid, en ze bood het aan. Elke hoestbui, elke slapeloze nacht, elk moment waarop het geloof haar iets kostte, legde ze bewust in de handen van God.

Ik geloof dat ik nooit iets anders dan de waarheid heb gezocht. Ze schreef tegen het einde van haar leven en bood zelfs haar twijfels aan als gebed. Je lijden hoeft niet dramatisch te zijn om betekenisvol te zijn. Het hoeft geen stigma of tuberculose te zijn. Het kan het lijden van het gewone zijn, het lange huwelijk dat stil en afstandelijk is geworden. De roeping die niet is gekomen, het kind dat is weggedreven, het gebed dat voelt alsof je spreekt in een kamer waar niemand aanwezig is. De vraag die Gemma's leven je stelt, is niet: kun je dit uitleggen? De vraag is: kun je het aanbieden? Er is een bijzonder moment in de brieven van Gemma Galgani dat lezers al meer dan een eeuw bijblijft. Ze schrijft aan Pr Germano.

Ze heeft een periode van intens geestelijk lijden doorgemaakt. Geen fysieke pijn, maar een soort innerlijke verlatenheid waarin God volledig afwezig lijkt. Waarin bidden voelt als schreeuwen in stilte. Waarin de ziel die alles heeft gegeven schijnbaar niets terugkrijgt. En ze schrijft met de directheid die al haar correspondentie kenmerkt. Jezus, ik weet dat U hier bent. Maar waarom verbergt U Zich? Het was niet om te wanhopen, niet om te twijfelen, een vraag, een intieme vraag, het soort vraag dat je alleen stelt aan iemand die je zo dichtbij staat. Dit is de kwaliteit van Gemma's relatie met het lijden die het moeilijkst te vertalen en het meest noodzakelijk is om te begrijpen. Ze was niet berustend. Ze was niet passief.

Ze gaf zich niet over aan haar pijn met een lege, plichtsgetrouwe leegte. Ze ging de discussie aan. Ze stelde er vragen over. Ze drukte het tegen het aangezicht van God en eiste te weten wat Hij deed. En in het eisen, in het aandringen, verloor ze haar geloof niet. Ze verdiepte het. Want het tegenovergestelde van geloof is niet vragen stellen. Het tegenovergestelde van geloof is onverschilligheid. Er is een zeer lange traditie in de Katholieke mystiek van zielen die met God discussiëren. Job discussieerde met God. De Psalmen staan ​​vol met discussies met God. Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten? Dit is geen godslastering. Dit is intimiteit. Je discussieert niet met iemand in wie je niet meer gelooft.

Je discussieert met iemand van wie je zeker bent van zijn of haar liefde. Zelfs als hun daden je in verwarring brengen, zelfs als hun stilte je kwetst, zelfs als wat ze van je vragen meer is dan je denkt te kunnen geven. Gemma Galgani bracht haar hele zelf naar God. Niet alleen de gehoorzame delen, niet alleen de vredige delen, de angstige delen, de uitgeputte delen, de delen die wilden dat het stopte, de delen die dankbaar waren, de delen die liefhadden met een intensiteit die bijna niet te onderscheiden was van pijn. Alles werd aangeboden, alles was aanwezig. Dit is wat de spirituele traditie zuiverheid van intentie noemt.

Niet de afwezigheid van tegenstrijdige gevoelens, maar de toewijding, onder alle complexiteit van gevoelens, om volledig op God gericht te zijn. Om in de diepste kern van je wil te willen wat Hij wil, zelfs als je het nog niet begrijpt. De H. Theresia van Lisieux verwoordde dit met haar kenmerkende precisie. Op haar eigen bescheiden manier leerde ze dat het voor God niet de grootsheid van de daad is die telt, maar de grootsheid van de liefde waarmee die wordt verricht. Het kleinste lijden, aangeboden met zuivere intentie, aangeboden omdat je Hem liefhebt, niet omdat je al je vragen erover heldhaftig hebt opgelost, is in de spirituele economie meer waard dan een magnifiek uithoudingsvermogen dat wordt verricht om heilig te lijken.

Wat Gemma en Theresia gemeen hebben, ondanks hun verschillende lichamen, hun verschillende persoonlijkheden en hun verschillende eeuwen, is dit: de overtuiging dat God het meest aanwezig is, niet in de afwezigheid van lijden, maar in het hart ervan. Dat de wond niet de plek is waar Hij zich terugtrekt, maar de plaats waar Hij het dichtstbij komt. Dat het openbreken van het zelf, het moment waarop je niets meer hoeft te doen, niets meer hoeft te beschermen, waarop je simpelweg jezelf bent voor God in je volle kwetsbaarheid, precies het moment is waarop Hij heeft gewacht. Want het is op dat moment dat Hij je kan geven wat Hij je al die tijd heeft proberen te geven: Zichzelf.

Niet troost als vervanging voor Zijn aanwezigheid, niet vrede als een emotionele toestand. Hij, de levende God, de God die een lichaam binnenging, die pijn voelde in dat lichaam, die een kruis droeg in dat lichaam, die stierf in dat lichaam en die uit dat lichaam opstond, aanwezig, echt, intiem, midden in jouw specifieke lijden. Denk aan de laatste keer dat je werkelijk opengebroken was. De laatste keer dat er niets meer was om vast te houden, geen versie van jezelf meer om in stand te houden. Wat voelde je op dat moment? Was er onder de pijn iets anders? Iets dat geen naam had, maar onmiskenbaar aanwezig was. Dat was geen toeval.

Dat was niet zomaar psychologie. Dat was de God die jou schiep, die reikte door de enige opening die je Hem had gegeven. Gemma Galgani stierf op Stille Zaterdag, 11/4/1903. Ze was 25 jaar oud. Ze stierf in het huis van de familie Gianini, die haar in huis had genomen toen haar eigen familie niet langer voor haar kon zorgen. Ze stierf met de naam van Jezus op haar lippen. De tuberculose had haar longen bereikt. Haar lichaam, reeds getekend door twee jaar stigmata en jarenlange chronische ziekte, had uiteindelijk alles gegeven wat het te geven had. En de laatste woorden die ze op aarde sprak waren: "Nu rest mij alleen nog te sterven. Van harte vergeef ik mijn vijanden en vraag ik vergeving aan allen die ik heb beledigd. Jezus."

En toen niets meer. Ze was geen non. Ze werd nooit officieel toegelaten tot het religieuze leven waar ze zo naar verlangd had. Ze stierf in een slaapkamer in een gewoon huis in een gewoon Italiaans stadje, zonder titel, positie of institutionele erkenning. Ze was 25 jaar oud en ze was, naar alle uiterlijke maatstaven, een jonge vrouw die simpelweg veel had geleden en jong was gestorven. En toch, en toch is ze een Heilige. In 1940 Heilig verklaard door Paus Pius II, vereerd over de hele wereld. Haar brieven worden nog steeds gelezen, 120 jaar na haar dood, door mensen in ziekenhuizen, hospices en gewone huizen, die in haar woorden een gezelschap vinden dat ze nergens anders kunnen vinden.

Omdat Gemma Galgani iets begreep van lijden dat alleen zij die het diep van binnen hebben ervaren, kunnen begrijpen. En ze was bereid het openlijk en zonder opsmuk te zeggen, in de taal van een jonge vrouw die simpelweg van God hield en Hem met alles vertrouwde, inclusief wat Hij aan haar vroeg. Wat ze je vandaag aanbiedt, is geen methode. Het is een uitnodiging. De uitnodiging is deze: neem wat je met je meedraagt ​​– de pijn, het verdriet, de verwarring, het verlangen, de uitputting, de specifieke en bijzondere last die van jou is en van niemand anders – en bied het aan. Niet met groots spiritueel drama, niet met het gevoel dat je een verheven niveau van mystiek heldendom hebt bereikt.

Zeg gewoon, met welke woorden dan ook die voor jou waar aanvoelen: ik geef je dit. Ik begrijp het niet. Ik vind het misschien niet leuk, maar ik vertrouw erop dat je het gebruikt en ik wil je erdoor liefhebben in plaats van het alleen maar te overleven. Dit is de kleine weg toegepast op lijden. Dit is wat Theresia in Gemma zou herkennen en wat Gemma in Theresia zou herkennen. De radicale eenvoud van het kiezen voor liefde op de plaats waar liefde het meest kost. De Catechismus van de Katholieke Kerk leert dat Christus' mededogen met de zieken en zijn vele genezingen van allerlei ziekten een schitterend teken zijn dat God Zijn volk heeft bezocht en dat het koninkrijk van God nabij is. CCC 1503. En het gaat verder. Door Zijn lijden en dood aan het Kruis heeft Christus een nieuwe betekenis aan het lijden gegeven.

Het kan ons voortaan naar Hem vormen en ons verenigen met Zijn verlossende lijden. CCC 1505. Dat is de taal van de intimiteit van twee dingen die op elkaar afgestemd worden. Jouw lijden, aangeboden in liefde, blijft niet slechts jouw lijden. Het wordt iets gedeelds. Het wordt een gesprek tussen jou en de God die ook geleden heeft, die van binnenuit een lichaam weet wat pijn kost, die niet jouw lijden van een veilige afstand gadeslaat, maar die het met je meemaakt omdat Hij het reeds vóór jou heeft meegemaakt. Je bent niet alleen in wat je draagt. Je bent er nooit alleen in geweest. En wat je draagt, als je bereid bent het aan te bieden, als je bereid bent ja te zeggen tegen het dragen ervan, zelfs als je niet begrijpt waarom, misschien iets doen in de wereld dat je pas veel later zult zien, als je het niet in dit leven ziet, Gemma zag de impact van haar lijden niet.

Ze stierf op 25-jarige leeftijd in een geleende slaapkamer zonder te weten dat haar brieven een eeuw later miljoenen zielen zouden troosten. Ze hield simpelweg van God, bood aan wat ze had en vertrouwde hem de rest toe. Dat is alles wat Hij aan je vraagt. Niet perfect uithoudingsvermogen, niet de schijn van vrede die je niet voelt. Alleen dit. Breng Hem wat je draagt. Blijf dichtbij. Vertrouw erop dat Zijn liefde, zelfs als die komt in de vorm van een last in plaats van verlichting, niettemin liefde is. Draag wat Hij je heeft gegeven. En weet dat je, door het met Hem te dragen, niet alleen beleeft. Je bent zoals Gemma, zoals Theresia, zoals al die verborgen Heiligen van het gewone lijden die je voorgingen. Jij bent liefdevol en liefde gaat nooit verloren. Jij bent gebleven. Niet iedereen doet dat.

Sommige mensen klikken weg als het onderwerp over lijden gaat, omdat lijden iets is wat ons het meest wordt geleerd te vermijden, te verhelpen, op te lossen. Maar jij bent gebleven. En dat betekent iets. Het betekent dat je ergens diep vanbinnen weet. Dat wat Gemma wist, waar is. Dat er iets in de last die je draagt ​​zit dat niet verloren is gegaan. Dat de God die jou heeft gemaakt niet heeft weggekeken. Dat het lijden dat je hebt doorstaan ​​geen gat in je verhaal is, maar een deel ervan, geschreven in een handschrift dat je nog steeds leert te lezen.

 

 

6/6 Deze plasmastorm zou de vulkanen op aarde kunnen doen uitbarsten - Stefan Burns

Een tweede zonnestorm is vanuit de zon uitgestoten, afkomstig van een zonnevlam van 1,8 m/s van zonnevlek 4461. De plasmastroom, die zich met een snelheid van ongeveer 1400 km/s (het grootste deel van het plasma) en 1700 km/s (de schokgolf) naar buiten heeft bewogen, zal de aarde binnen 36 uur bereiken zonder hinder van de zonnewind. De aarde zal opnieuw een geomagnetische storm ervaren, slechts enkele dagen nadat een gematigde G2-geomagnetische storm al had plaatsgevonden.

Bovendien is de Shiveluch-vulkaan, die krachtige eruptieve activiteit vertoonde die synchroon liep met de zonneactiviteit, zojuist uitgebarsten en heeft een enorme aswolk tot 12.000 meter de atmosfeer in geslingerd, tot in de stratosfeer. Geofysicus Stefan Burns rapporteert over het snel veranderende geologische landschap. 

7/6 Een ongelooflijk krachtige aardbeving met een magnitude van 7,8 heeft zojuist de Filipijnen op geringe diepte getroffen en mogelijk een tsunami veroorzaakt. 

8/6 Een krachtige omgekeerde stuwingsaardbeving met een magnitude van 6,1 heeft zojuist plaatsgevonden in de Golf van Mexico voor de westkust van Cuba, op een relatief geringe diepte. Deze aardbeving heeft geen tsunami veroorzaakt, maar als de aardbeving krachtiger was geweest, had dat wel gekund. Dat zou een ernstige situatie kunnen creëren voor Mexico, de Caribische eilanden en de delen van de Verenigde Staten rond de Golf.

 

10/6 God is een maalproces in je leven begonnen om je te zuiveren voor wat komen gaat - Unknown Prophet

Fred Watkins: het malen van bloem.

Ik ontving een visioen van een oude molen met een waterrad dat een grote maalsteen aandreef en graan tot meel maalde. Dat leek te vervagen, maar niet helemaal, en in plaats daarvan zag ik twee handen met een vijzel en een stamper iets tot een zeer fijn poeder malen. Dat vervaagde, maar de oude molen werd weer duidelijk en ik zag dat het waterrad in feite twee verschillende maalstenen aandreef. De ene produceerde een grof residu, vergelijkbaar met maïsmeel, en de andere een fijn residu, vergelijkbaar met tarwebloem.

God de Vader: Zoon, het woord dat Ik vanavond voor mijn kinderen heb, is dit: Wanneer je tot mij komt en mijn Zoon, Jezus, als je Redder aanneemt, zal Ik beginnen met wat je een maalproces zou kunnen noemen. Ik zal in je leven aan het werk gaan. En terwijl je mijn Woord bestudeert, zal dat proces beginnen met het wegmalen van die dingen in je leven die toebehoren aan het vlees en aan de wereld. Soms begin Ik met een drastische maal- en herwerkbeurt, maar meestal is het een geleidelijk proces totdat Ik een grove bloem heb geproduceerd die velen voldoening kan geven.

Degenen die tot de grove bloem worden vermalen, zijn zij die Jezus, mijn Zoon, hebben aanvaard en leren over Hem en het leven dat Ik voor hen wens. Omdat de grove bloem voor veel dingen bruikbaar is, worden zij ook voor veel dingen bruikbaar. Maar ze zijn nog steeds bezig te leren en te ontdekken wat Ik voor hen in petto heb en waar Ik hen wil gebruiken. Niet al mijn kinderen die tot mij komen, zijn voor hetzelfde doel bestemd, net zoals niet al het meel dat uit een molen komt, voor hetzelfde doel gemalen is. Als dat zo was, zou het lichaam van Christus, de Kerk, op één been rondspringen zonder handen.

Nu zijn er veel mensen in verschillende categorieën nodig om het lichaam van Christus, mijn Kerk, op te bouwen, waarvan mijn Zoon het Hoofd is. Weet dit, want mijn Woord spreekt erover. Sommigen die komen, zullen precies dat zijn, wat ruw gemalen is, en zullen in het lichaam functioneren als de gemiddelde Christen. Zij zullen naar de kerk komen en over mij leren, en dat zal leiden tot de loutering van hun leven, zodat zij mij en het lichaam dienen, terwijl zij delen met anderen op de markt en in het lichaam, en hen laten proeven van wat ruw is. Terwijl zij delen, zullen velen die hen horen en zien hen leren kennen en ernaar verlangen naar de molen te komen en hun eigen maalproces te beginnen.

Dan zijn er degenen die Ik heb geroepen voor een grondiger maalproces. Zij zullen degenen zijn die dieper willen ingaan op mijn Woord en het meer willen bestuderen dan alleen lezen en absorberen. Zij zullen degenen zijn die vragen zullen stellen over het wat en het waarom van veel van het Woord. Hoewel ze uiteindelijk leraren en leiders kunnen worden om te delen wat hun maalproces hen heeft opgeleverd, kunnen ze ook gewoon rondlopen tussen degenen die alleen ruw gemalen zijn. Maar ze zullen degenen die ruw gemalen zijn, de kans geven om hen te ontmoeten, hen te leren kennen en te proeven wat er door het fijne maalproces kan worden geproduceerd.

Dit zal er op zijn beurt toe leiden dat sommigen die tevreden zijn met het grove maalproces, ontevreden raken en op zoek gaan naar een fijnere maling. Anderen van degenen die het fijne maalproces hebben doorlopen en leraar worden, zullen hun maalproces delen met degenen die komen om meer te weten te komen over het fijne maalproces. Ze zullen hun kennis overdragen aan degenen die het ontvangen en proeven. En daardoor zullen velen op zoek gaan naar het fijne maalproces. Ze zullen dieper in het Woord duiken en het bestuderen. En velen zullen lessen volgen en zelfs naar school gaan om zich verder te verdiepen in de materie.

Hoe meer ze zich verdiepen in de materie, hoe beter ze in staat zijn om aan anderen door te geven wat er in hen is ontstaan. Het laatste werk aan de bloem die door het malen is ontstaan, is het werk met de vijzel en stamper. Het moutpoeder. Dit wordt daadwerkelijk gebruikt gedurende het hele maalproces, van de verlossing tot het eindproduct. Het malen met moutpoeder verbetert de smaak van het meel dat wordt geproduceerd. Het is een teken van mijn Heilige Geest die aan elk van mijn kinderen wordt geschonken wanneer ze mijn Zoon aanvaarden en mijn kinderen worden.

Terwijl je begint met het maalproces en een bloem begint te produceren die nuttig is voor mij en voor velen, ben Ik aan de kant bezig met het malen van de Heilige Geest, die aan je bloem zal worden toegevoegd om het gebruik ervan volledig te verbeteren. De vraag is: hoeveel moutpoeder Ik met je meel mengen? Velen zullen moutpoeder willen toevoegen omdat ze begrijpen dat hoe meer je toevoegt, hoe beter hun bloem zal smaken. Maar dat komt omdat ze zelf meer van de smaak houden dan dat ze anderen een bepaalde smaak willen geven. Iedereen zou het moeten willen, want het zal de smaak van hun bloem verbeteren, ongeacht wat ze er zelf aan willen toevoegen.

Ik verwijs naar de toegevoegde hoeveelheid om aan te geven hoeveel jullie, mijn kinderen, de Heilige Geest toelaten te stromen en in jullie leven te functioneren en door anderen te worden getest, door anderen te worden geproefd. Velen van jullie vragen om de smaak van de Heilige Geest toe te voegen aan jullie bloem, terwijl jullie die al hebben. Maar wat jullie nodig hebben, is geloven en vragen om een ​​grotere menging door de doop met de Heilige Geest. En als jullie vragen en geen verandering in de smaak van jullie bloem merken, weet dan dat Ik een deel heb toegevoegd. Sta mij, de menger, de molenaar, toe om te mengen en mijn smaak in jullie te laten ontluiken. Probeer hem je smaak niet op te dringen.

Ja, Ik heb in mijn woord gezegd: als jullie om de Heilige Geest vragen, zal Ik jullie de doop geven. Zou Ik liegen? Nee. Blijf zoeken naar een smaakverandering in jullie bloem, maar vertel de molenaar niet hoe het moet smaken. Ik kijk naar ieder van jullie, mijn kinderen, en Ik weet hoe jullie gemalen moeten worden en hoeveel van de moutpoeder toegevoegd moet worden. En vanwege mijn liefde voor jou zal Ik je tot die volmaaktheid vormen die Ik voor je in gedachten heb, als je me dat toestaat. Lucas 11:1-13

10/6 De waarschuwing van OLVrouw in 1945 is zich nu aan het ontvouwen - Jerome Chong

Reeds decennialang spreken veel katholieken over de waarschuwingen van Fatima. Maar wat als een andere Mariaboodschap, gegeven tijdens de donkerste dagen van de Tweede Wereldoorlog, zich stilletjes voor onze ogen heeft ontvouwd? Wat als OLVrouw waarschuwde voor Israël, oorlogen in het Midden-Oosten, conflicten rond Jeruzalem, en zelfs gebeurtenissen die lijken door te klinken in de krantenkoppen van vandaag? Nu de spanningen tussen Israël en Iran oplopen en de dreiging van een bredere oorlog groeit, stellen velen zich een verontrustende vraag. Komen de profetieën van de Vrouwe van Alle Volkeren uit?

De eerste verschijning van Maria als de Vrouwe van Alle Volkeren vond plaats in Amsterdam op 25/3/1945, het feest van de Aankondiging aan Maria. Haar komst werd niet aan de wereld aangekondigd. Er waren geen menigten, geen fanfare en geen grote publieke aandacht. Het gebeurde in stilte en eenvoudig, verborgen voor bijna iedereen. Dat jaar viel het feest van de Aankondiging samen met Palmzondag. De Tweede Wereldoorlog woedde nog steeds en de inwoners van Nederland maakten een van de pijnlijkste periodes in hun geschiedenis door. Op een avond zat Ida Peerdeman thuis met haar drie zussen rond de kachel.

Een priester, een vriend van de familie, was op bezoek gekomen. Terwijl ze met elkaar praatten, gebeurde er plotseling iets bijzonders. Ida, de jongste zus, merkte iets op in de aangrenzende kamer. Ze stond op en zag een immens licht. Alles om haar heen leek te verdwijnen. Uit dat licht kwam een ​​vrouw in het wit tevoorschijn die tegen haar begon te spreken. Dit markeerde het begin van 56 verschijningen die later bekend zouden worden als de boodschappen van de Vrouwe van Alle Volkeren. Wat deze verschijningen zo bijzonder maakt, is het aantal boodschappen over oorlog, vrede en de toekomst van naties.

Hoewel veel mensen profetieën bespreken die verband houden met Fatima, worden de boodschappen die in Amsterdam werden gegeven vaak over het hoofd gezien, ondanks dat ze opvallende waarschuwingen bevatten over wereldgebeurtenissen. Vanaf het allereerste begin liet de Vrouwe van alle Volkeren krachtige visioenen zien die verband hielden met conflicten en de toekomst van de wereld. Zoals Ida een van de visioenen beschreef: "Toen zag ik een scène van mensen die vluchtten en wegtrokken, en ik begreep dat dit de uittocht van de Joden uit Egypte was.

Terwijl de Vrouwe naar die uittocht wees, zei ze: 'Maar Israël zal herrijzen.' Boven de scène van de uittocht zag ik een afbeelding van God de Vader in de wolken. Hij hield Zijn handen voor Zijn ogen, en de Vrouwe zei tegen me: 'En Jahweh schaamt zich voor Zijn volk.'" Slechts drie jaar later, in 1948, werd de moderne staat Israël opgericht. Voor veel waarnemers leek dit visioen te wijzen naar die historische gebeurtenis lang voordat deze plaatsvond. In de loop der jaren kreeg Ida scènes te zien die leken te wijzen op grote conflicten die de moderne wereld zouden vormgeven.

Een daarvan betrof de Koreaanse Oorlog. In december 1949 liet de Vrouwe Ida nog een visioen zien. "Vervolgens laat ze me een bord lezen waarop 50, 51, 53 staat, en ze zegt dat er in deze periode een gevecht en rampen zullen plaatsvinden." Kort daarna brak er oorlog uit op het Koreaanse schiereiland. Het conflict bracht immens leed met zich mee en eiste talloze levens, en werd een van de eerste grote veldslagen van het Koude Oorlog-tijdperk. Maar misschien wel de meest opvallende waarschuwingen hadden betrekking op het Midden-Oosten.

Velen zijn van mening dat deze boodschappen vandaag de dag hernieuwde aandacht verdienen, nu het conflict zich blijft verspreiden in de regio en de spanningen tussen Israël en Iran hoog blijven. In één visioen beschreef Ida alles tegelijk. "Ik zie Caïro duidelijk en ik krijg er een vreemd gevoel bij. Dan zie ik verschillende oosterse volkeren, Perzen, Arabieren, enzovoort. De Vrouwe zegt, om zo te zeggen, dat ze in tweeën gescheurd zullen worden. Nu zie ik de wereld voor me liggen en daarin verschijnt een grote scheur, een breuk die zich dwars over de wereld uitstrekt. Zware wolken hangen erboven, en ik voel groot verdriet en ellende. Ik hoor de Vrouwe zeggen: 'Groot verdriet en ellende zullen komen.'

Eén detail valt op. Ida noemde specifiek Perzen, de mensen van Iran. Tegenwoordig speelt Iran een centrale rol in veel van de conflicten in het Midden-Oosten. De rivaliteit tussen Iran en Israël is uitgegroeid tot een van de gevaarlijkste brandhaarden ter wereld, wat de vrees doet ontstaan ​​dat er een grotere regionale oorlog zou kunnen uitbreken. De Vrouwe van Alle Volkeren sprak ook over toekomstige veldslagen die verband houden met Jeruzalem. Zoals Ida zich herinnerde: 'Nu zie ik een ronde koepel. Ik begrijp dat het de koepel van Jeruzalem is.' Ik hoor nu dat er in en rond Jeruzalem hevige gevechten zullen plaatsvinden."

Velen geloven dat dit verwijst naar de beroemde Rotskoepel, een van de meest herkenbare monumenten in Jeruzalem en een plaats die al lange tijd het middelpunt is van religieuze en politieke spanningen. Was deze waarschuwing verbonden met oorlogen die reeds hebben plaatsgevonden? Wees het op een toekomstig conflict dat zich nog aan het ontvouwen was? Of zou het kunnen verwijzen naar gebeurtenissen die nog moeten komen? Deze vragen bleven besproken worden terwijl geweld en onzekerheid rond Jeruzalem en in het hele Heilige Land aanhielden. In een andere waarschuwing zei de Vrouwe: "De poorten gaan open.

De oosterse volkeren houden hun handen voor hun gezicht in Jeruzalem. Ze zullen rouwen om hun stad." Sommigen hebben zich afgevraagd of deze woorden relevant zouden kunnen zijn voor de tragische gebeurtenissen en het geweld dat de regio vandaag de dag nog steeds teistert. De Vrouwe van Alle Volkeren sprak ook over China. Ze waarschuwde: "Na veel strijd zal China terugkeren naar de Moederkerk. Na veel strijd." Dit lijkt te wijzen op een toekomstige periode van strijd, gevolgd door een grote terugkeer naar het Katholieke geloof.

Momenteel ondervinden veel Katholieken nog steeds moeilijkheden en beperkingen in China, waardoor deze profetie onvoltooid lijkt. In een andere visie zag Ida Taiwan en een nabijgelegen eiland. Ze voelde aan dat daar iets belangrijks zou gebeuren. Taiwan blijft vandaag de dag een van de meest gevoelige spanningsgebieden ter wereld, met groeiende zorgen over een toekomstig conflict tussen China en andere landen. Als we deze visioenen samen bekijken, vormen ze een opmerkelijke reeks waarschuwingen over oorlogen, naties en gebeurtenissen die onze wereld nog steeds vormgeven. Deze boodschappen waren echter nooit bedoeld om nieuwsgierigheid te bevredigen of eindeloze speculatie aan te moedigen.

De Vrouwe van Alle Volkeren kwam niet alleen om toekomstige gebeurtenissen te voorspellen. Ze kwam om zielen terug te roepen tot God. Haar waarschuwingen herinneren ons eraan dat de geschiedenis niet alleen door politiek wordt bepaald. Achter de strijd tussen naties schuilt een diepere geestelijke strijd, en de Hemel roept de mensheid voortdurend op tot bekering, gebed, berouw en vertrouwen in Gods genade. De profetieën mogen dan onze aandacht trekken, maar de ware boodschap van de Vrouwe is veel belangrijker.

Keer terug tot God zolang er nog tijd is. De laatste boodschap, een majestueus afscheidsvisioen, werd 14 jaar na de eerste verschijning ontvangen, op 31/5/1959. OLVrouwe van Alle Volkeren, bid voor ons en bid voor vrede in de wereld.

9/6 Disclosure of aanval op het christendom? - Niburu

Het gonst al jaren in de wandelgangen van de alternatieve media en de geopolitiek: Disclosure.
Steven Spielberg waarschuwde recentelijk nog dat een dergelijke onthulling een "verwoestend effect" zou hebben op de menselijke psyche.

Dislosure, het moment dat overheden, wetenschappers en Hollywood-prominenten eindelijk openlijk toegeven dat we niet alleen zijn in het universum. Regisseurs zoals Steven Spielberg hinten er al decennia op in hun films en interviews.

Spielberg waarschuwde recentelijk nog dat een dergelijke onthulling een "verwoestend effect" zou hebben op de menselijke psyche.

Maar wat als die verwoesting geen bijeffect is, maar het hoofddoel?

Achter de schermen van deze zogenaamde onthullingen schuilt een verontrustende theorie: de Disclosure waar we op worden voorbereid is niet echt. Het is een kosmisch toneelstuk, geregisseerd door een schimmige elite achter de schermen, met als uiteindelijke doelwit de fundamenten van het christelijke geloof.

De Regisseurs in de Schaduw

Om te begrijpen hoe een valse Disclosure zou werken, moeten we kijken naar de poortwachters.

Hollywood en de entertainmentindustrie dienen al decennia als de 'propagandatool' om het menselijk bewustzijn te kneden.

Figuren binnen deze elite – vaak gelinkt aan obscure, sektarische netwerken in de achtergrond – hebben een disproportionele invloed op wat wij geloven over de werkelijkheid.

Wanneer een invloedrijk figuur zoals Spielberg, tevens lid van de club, spreekt over de impact van buitenaards leven, is dat wellicht geen profetie, maar een script.

Door de mensheid decennialang te voeden met verhalen over vriendelijke of juist almachtige wezens uit de ruimte, is het collectieve bewustzijn rijp gemaakt voor de volgende fase: de acceptatie van een nieuwe, kosmische realiteit.

De Aanval op het Genesis-Verhaal

Waarom zou dit 'enge clubje' in de achtergrond zo graag een buitenaardse realiteit willen veinzen?

Het antwoord is even oud als de beschaving zelf: controle. En om totale controle te krijgen, moet de grootste morele en spirituele tegenkracht worden uitgeschakeld: het traditionele christendom.

Een (al dan niet gefantaseerde) Disclosure raakt het christendom in het hart op drie cruciale punten:

De Uniciteit van de Mens: Het christendom leert dat de mens naar het beeld van God is geschapen en een unieke plaats inneemt in de schepping. Een 'onthulling' van superieur buitenaards leven degradeert de mens direct tot een kosmisch toevalsproduct. 

De Verlossing: Als er wezens zijn die miljoenen jaren ouder en wijzer zijn dan wij, wat blijft er dan over van de noodzaak van de verlossing door Jezus Christus? De elite zal de 'aliens' presenteren als de nieuwe verlossers. 

De Heilige Schrift: De introductie van een 'kosmische geschiedenis' zal door de elite worden gebruikt om de Bijbel af te schilderen als een primitief, achterhaald geschiedenisboek dat door 'onwetende' mensen is geschreven. 

"De makkelijkste manier om een religie te vernietigen, is niet door haar te verbieden, maar door haar irrelevant te maken met een groter, overweldigend verhaal."

Project Blue Beam en Kosmisch Bedrog

In complot- en onderzoekskringen wordt al langer gesproken over scenario's zoals Project Blue Beam—het idee dat geavanceerde technologie (zoals holografische projecties en psychologische oorlogsvoering) gebruikt kan worden om een buitenaardse invasie of de komst van een kosmische messias te simuleren.

Als de Disclosure plaatsvindt, zal deze hoogstwaarschijnlijk gepaard gaan met een boodschap van 'universele vrede en eenheid'. De zogenaamde buitenaardsen (in werkelijkheid creaties of geavanceerde technologieën van de elite) zullen een nieuwe moraal prediken.

Dit zal een moraal zijn zonder zonde, zonder oordeel, en zónder de God van de Bijbel.

Het is de ultieme poging om een wereldreligie te stichten waarin de mensheid niet naar God opkijkt, maar naar de 'bezoekers' – en indirect naar de elite die de introductie heeft verzorgd.

Als de hemel zich opent en de autoriteiten, hand in hand met de Hollywood-elite, ons vertellen dat onze 'kosmische broeders' zijn gearriveerd, is scepsis de enige juiste houding.

De Disclosure die ons beloofd wordt, is hoogstwaarschijnlijk de ultieme psychologische operatie (PsyOp). Een zorgvuldig gepland schaakspel van een geheimzinnige sekte in de achtergrond, bedoeld om de spirituele kompas van miljoenen christenen te breken en te vervangen door een technocratische, kosmische dictatuur.

Laat je niet misleiden: de strijd om de waarheid is niet buitenaards, maar speelt zich hier op aarde af, in de harten en geesten van de mensen.

The real reason for "Disclosure Day" is to damage belief in the Christian Church, as Steven Spielberg blatantly admits: — Robin Monotti (@robinmonotti) 

 

10/6 Een verdwenen ziekte is weer terug - Niburu

Er verschijnen nu berichten in de media over de opmars van een dodelijke ziekte in ons land.

Een ziekte die we dachten onder controle te hebben, maar niets is minder waar. 

Voor de Tweede Wereldoorlog was tuberculose (TBC) een ziekte waar veel mensen aan dood gingen. 

De strijd tegen TBC in de eerste helft van de 20e eeuw is een van de grootste successen uit de Nederlandse medische geschiedenis. Het was een totaalaanpak die verder ging dan alleen medicijnen; het was een combinatie van isolatie, architectuur en grootschalige surveillance.

Hier zijn de belangrijkste zuilen waarop die aanpak rustte:

1. De Sanatoria:

Rust, Reinheid en Regelmaat: Voordat er antibiotica waren (vóór 1945), was de enige remedie het versterken van het eigen immuunsysteem. TBC-patiënten werden strikt geïsoleerd in sanatoria, vaak gebouwd in bosrijke gebieden (zoals in Hilversum, Appelscha of Hellendoorn).

Kuurhallen: Patiënten lagen urenlang buiten op overdekte veranda’s in de ligkuur. Men geloofde heilig in de genezende kracht van frisse boslucht en zonlicht (UV-licht doodt de bacterie inderdaad).

Isolatie: Door patiënten uit de stad weg te halen, werd de besmettingsketen in de dichtbevolkte volkswijken doorbroken.

2. De Woningwet en Hygiëne

TBC was een "sociale ziekte". Het verspreidde zich razendsnel in de donkere, vochtige en overvolle sloppenwijken van steden als Amsterdam en Rotterdam.

Licht en Lucht: De Woningwet van 1901 dwong de bouw van gezondere huizen af. Huizen moesten grotere ramen hebben en beter geventileerd zijn. De bacterie overleeft namelijk slecht in goed geventileerde, lichte ruimtes.

Spuugverbod: Omdat TBC via sputum (slijm) wordt overgedragen, kwamen er overal bordjes met "Niet Spuwen". Ook werden de beroemde "kwispedoren" (spuugbakken) uit de openbare ruimte verwijderd.

3. De Consultatiebureaus en de "Grote Doorlichting"

Nederland liep voorop in het opsporen van de ziekte voordat iemand zich ziek voelde.

Mobiele Röntgenwagens: Na de Tweede Wereldoorlog reden er bussen door het hele land. Hele scholen, fabrieken en dorpsbevolkingen werden verplicht "doorgelicht". Op deze röntgenfoto's zocht men naar de kenmerkende vlekjes op de longen.

Consultatiebureaus voor TBC: Deze bureaus hielden registers bij van besmette personen en hun families. Dit was de voorloper van het huidige bron- en contactonderzoek van de GGD.

4. Pasteurisatie van Melk

Een aanzienlijk deel van de TBC-gevallen (vooral bij kinderen) was destijds de zogenaamde "bot-TBC", veroorzaakt door de Mycobacterium bovis. Deze bacterie kwam via besmette koeien in de rauwe melk terecht. Door de verplichting om melk te pasteuriseren (verhitten), werd deze bron van besmetting nagenoeg volledig uitgeroeid.

5. De komst van Antibiotica (1945-1950)

De definitieve nekslag voor TBC was de ontdekking van streptomycine en later isoniazide. Ineens was de ziekte geen doodvonnis meer en hoefden mensen niet meer jarenlang in een sanatorium te liggen. De kuur werd korter en patiënten waren sneller niet meer besmettelijk.

En nu? Nu is TBC weer terug:

Zo schrijft het AD:

Dodelijke ziekte bezig aan opmars: hoe tuberculose opnieuw toeneemt in Nederland Wie dacht dat tuberculose uit Nederland was verdwenen, heeft het mis. De dodelijke ziekte maakt zelfs een opmars, ziet GGD Regio Utrecht. Landelijk is het aantal besmettingen in tien jaar tijd niet zo hoog geweest. Directeur Marc Sprenger trekt aan de bel.De zieke personen hebben volgens hem vaak een migratieachtergrond. Denk aan werkimmigranten uit Polen en Marokko, maar ook vluchtelingen uit Eritrea, Ethiopië en Somalië. Die spreken de taal niet en weten de weg niet goed in Nederland.

De behandeling is nogal vervelend want mensen moeten een half jaar lang 12 pillen per dag slikken die allemaal weer de nodige akelige bijwerkingen hebben.

Er wordt in het AD artikel geadviseerd om asielzoekers bij aankomst te screenen, maar dat gebeurt niet. Dit betekent dan ook weer dat als ze een AZC bouwen in je achtertuin je nieuwe buren krijgt die mogelijk besmet zijn met TBC.

Een grote zorg voor de volksgezondheid is de opkomst van Multi-Drug Resistant Tuberculosis (MDR-TB). In landen waar de gezondheidszorg minder stabiel is, maken patiënten hun antibioticakuur vaak niet af. De bacteriën die dit overleven, worden resistent tegen de standaardmedicijnen.

Deze resistente varianten zijn veel moeilijker en duurder om te behandelen. Nederland ziet een zorgwekkende instroom van deze varianten, wat de ziekte weer "nieuwswaardig" en gevaarlijk maakt.

TBC is geen ziekte die je direct krijgt zoals een griepje. Na besmetting krijgt slechts 5% tot 10% van de mensen daadwerkelijk de ziekte. De rest draagt de bacterie bij zich zonder het te weten. Omdat de symptomen (moeheid, licht hoesten, gewichtsverlies) vaak vaag zijn, wordt de diagnose soms laat gesteld. In die tussentijd kan de ziekte onbewust verder verspreid worden in kwetsbare groepen of binnen gezinnen.

De bacterie grijpt zijn kans zodra het immuunsysteem van een populatie verzwakt. Ouderen die in hun jeugd (vlak na de oorlog) besmet zijn geraakt, kunnen op hoge leeftijd, wanneer hun afweer afneemt, ineens de actieve vorm van TBC ontwikkelen.

Veel moderne medicijnen (bijvoorbeeld voor reuma of na transplantaties) onderdrukken het immuunsysteem, waardoor een sluimerende TBC-bacterie weer actief kan worden.

Tuberculose (TBC), veroorzaakt door de bacterie Mycobacterium tuberculosis, blijft een van de meest uitdagende infectieziekten ter wereld. De bacterie is meester in het omzeilen van het menselijk immuunsysteem en het ontwikkelen van resistentie tegen antibiotica.

Terwijl de farmaceutische industrie zich richt op nieuwe chemische verbindingen, groeit de wetenschappelijke interesse in de fysische eigenschappen van zilver-nanodeeltjes (AgNPs).

De effectiviteit van zilver tegen bacteriën is gebaseerd op een meervoudige aanval op de celstructuur. In tegenstelling tot veel antibiotica, die slechts op één specifiek proces inwerken, valt zilver op drie fronten aan:

Destructie van de Mycolzuurwand: De TBC-bacterie heeft een wasachtige, bijna ondoordringbare buitenlaag. Zilver-ionen reageren met de zwavelhoudende eiwitten in deze wand, wat leidt tot structurele instabiliteit en perforatie.

Inactivatie van de Bio-energetica: Zilver verstoort het elektronentransport in het bacteriële membraan. Hierdoor kan de bacterie geen ATP (energie) meer produceren en sterft deze door een gebrek aan metabolische brandstof.

Vrije Radicalen: Zilver induceert de vorming van Reactive Oxygen Species (ROS) binnen de bacterie, wat onherstelbare schade aanricht aan het bacteriële DNA.

In de medische wetenschap is de effectiviteit van een middel volledig afhankelijk van de bio-distributie: komt de actieve stof op de juiste plek in de juiste concentratie terecht?

Bij TBC, een ziekte die zich primair in de longen manifesteert, biedt inhalatie (verneveling) significante voordelen boven orale inname.

TBC-bacteriën verschuilen zich vaak in macrofagen (alveolaire afweercellen). Dit zijn cellen die deeltjes "opeten" (fagocytose).

Bij verneveling worden de zilver-nanodeeltjes direct ingeademd tot diep in de longblaasjes. De macrofagen die de bacteriën huisvesten, consumeren ook de geïnhaleerde zilverdeeltjes.

Hierdoor wordt de bacterie binnenin de cel direct geconfronteerd met het zilver, zonder dat het zilver eerst door de rest van het lichaam hoeft te circuleren.

De logica die voor de TBC-bacterie geldt, is in veel gevallen ook van toepassing op andere pathogenen in de luchtwegen.

In de praktijk en in kleinschalig onderzoek wordt verneveling van zilver ingezet bij diverse soorten longinfecties, van bacteriële pneumonie tot virale infecties en zelfs schimmelinfecties.

Hier is waarom de mechanica van zilver bij "algemene" longinfecties vaak als effectief wordt ervaren:

1. Breed-spectrum werking

In tegenstelling tot antibiotica, die vaak alleen werken tegen specifieke groepen bacteriën (en totaal niet tegen virussen), heeft zilver een aspecifieke werking. Het valt de celwand of het kapsel van bijna elk micro-organisme aan.

Bacteriën: Het vernietigt de enzymen die ze nodig hebben voor zuurstofopname.

Virussen: Onderzoek suggereert dat zilver-nanodeeltjes zich kunnen binden aan de "spikes" van een virus, waardoor het virus de gastheercel niet meer kan binnendringen en zich dus niet kan vermenigvuldigen.

Schimmels: Zilver verstoort de membraanstructuur van schimmels zoals Candida of Aspergillus.

2. Bestrijding van Biofilms

Een groot probleem bij chronische longinfecties (zoals bij taaislijmziekte of chronische bronchitis) is de vorming van een biofilm. Dit is een slijmlaag waarin bacteriën zich verschuilen en waar reguliere antibiotica bijna niet doorheen komen.

Zilver-nanodeeltjes zijn klein genoeg om door deze biofilm heen te dringen en de bacteriën van binnenuit aan te vallen. Dit verklaart waarom mensen met hardnekkige, slijmerige infecties vaak sneller resultaat merken bij verneveling.

3. Ontstekingsremmend effect

Naast het doden van ziektekiemen, lijkt zilver ook een effect te hebben op de ontstekingsreactie zelf. Het vermindert de aanmaak van cytokines (eiwitten die de ontsteking aanjagen). Dit kan bij longinfecties zorgen voor: Minder zwelling van de slijmvliezen een ruimere ademhaling en minder overmatige slijmproductie.

4. Waarom specifiek verneveling?

Bij een "gewone" longontsteking of bronchitis is het weefsel vaak sterk doorbloed en ontstoken. Als je zilver drinkt, wordt het door het lichaam verdeeld over alle organen. Bij verneveling concentreer je de volledige dosis direct op de wanden van de bronchiën en in de alveoli (longblaasjes).

In de praktijk gebruiken mensen vaak een vernevelaar met een oplossing van 10 tot 20 PPM. Omdat zilver in deze vorm direct de "vrije" pathogenen op het slijmvlies aanpakt, rapporteren gebruikers vaak een snelle afname van hoestklachten en benauwdheid.

Het interessante is dat, hoewel de medische industrie dit officieel negeert voor thuisgebruik, ziekenhuizen zilver al decennia op grote schaal gebruiken in beademingstubes en katheters om te voorkomen dat bacteriën daarop een biofilm vormen.

De stap naar het vernevelen van de vloeistof zelf is technisch gezien klein, maar juridisch en commercieel gezien voor de grote instanties een brug te ver.

Waaruit maar weer eens blijkt dat eigenlijk bij ieder huishouden een fles goede kwaliteit colloïdaal zilver met vernevelaar (ook wel spray of verstuiver genoemd) in de kast hoort te staan.

 

10/6 En bijna niemand ziet het grotere beeld - Niburu

Voor heel veel mensen is het ondoenlijk om het grotere beeld voor ogen te houden, omdat ze dagelijks worden gebombardeerd met 'nieuws'. 
Berichten die ogenschijnlijk toevallige gebeurtenissen zijn, maar die dat allesbehalve zijn.

Als jij een aantal gebeurtenissen voor je ogen ziet gebeuren en je gaat wat verder denken/kijken en ontdekt een aantal overeenkomsten/toevalligheden betreffende die gebeurtenissen, dan ben je een complotdenker.

Onze maatschappij wordt in stand gehouden door het simpele feit dat de bevolking ondertussen dusdanig is getraind dat ze iedere gebeurtenis als een los staand feit zien.

Dat er in feite één groot toneelspel wordt gespeeld, ontgaat de meesten, maar uiteraard niet David Icke. 

Volgens Icke zijn conflicten in het Midden-Oosten, zoals de spanningen rondom Iran en Israël, geen incidenten of het gevolg van reguliere diplomatieke mislukkingen. Hij stelt dat figuren zoals Donald Trump en Benjamin Netanyahu fungeren als uitvoerders ("gofers") van de belangen van deze elite. Het uiteindelijke doel van zo'n oorlog is in zijn ogen niet louter militair of territoriaal, maar dient een grotere, wereldomvattende agenda.

Hij noemt die elite The Cult, oftewel de Sekte. Wij noemen het meestal een satanische sekte, want dat is het. 

Icke stelt dat de economische gevolgen van deze conflicten — zoals de potentiële blokkade van de Rode Zee door de Houthi's in Jemen — bewust worden uitgelokt. De catastrofale gevolgen voor de wereldeconomie zijn volgens hem noodzakelijk om het huidige economische systeem af te breken.

De vernietiging van de traditionele wereldeconomie is volgens deze theorie een voorbereiding op wat hij een "AI/digital/data centre dystopia" noemt. Icke waarschuwt al langer voor de opkomst van een technocratische samenleving, waarin centrale digitale valuta (CBDC's), kunstmatige intelligentie en grootschalige datacenters worden gebruikt om de bevolking te controleren en te monitoren.

Een opvallend punt in zijn huidige analyse is de bewuste verplaatsing van de mondiale machtsbasis van het Westen naar het Oosten (landen zoals China, Rusland en de BRICS-alliantie, waar Iran ook deel van uitmaakt). Volgens Icke is het de bedoeling dat het publiek de westerse leiders als 'onaantrekkelijk' of 'krankzinnig' gaat zien, waardoor de oostelijke grootmachten als het redelijke alternatief worden beschouwd. Hij stelt dat ook deze verschuiving van de schaduw uit is geregisseerd. 

Tot slot wijst Icke op de rol van moderne media, waaronder podcast-influencers. Hij stelt dat velen van hen (vaak onbewust) bijdragen aan het narratief van de elite door bepaalde percepties over de wereldpolitiek te versterken. Het idee dat de wereldgeschiedenis zich 'willekeurig' of 'organisch' voltrekt, is volgens hem de grootste misleiding waar het publiek in gelooft.

You think that Russia is not run from the shadows by the global Satanic/paedophile network like everywhere else? There are no 'sides' at the inner core of Satanism. Just global control. You think that Putin's closeness to Berel Lazar, the Chabad-Lubavitch Chief Rabbi of Russia,… — David Icke (@davidicke) 

 

9/6 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, de grote oorlog komt eraan, en Mijn arme kinderen zullen een zwaar kruis dragen. Kniel neer in gebed, want de pijnlijkste tijden komen eraan. Wat er ook gebeurt, blijf trouw aan Mijn Zoon Jezus. Wees niet ontmoedigd. Jullie trouw aan de Heer zal jullie naar de overwinning leiden. Ik ben jullie Moeder, en Ik ben uit de Hemel gekomen om jullie tot bekering op te roepen. Open jullie harten en aanvaard Gods wil voor jullie leven. Hou moed! Ik ben altijd bij jullie, ook al zien jullie Mij niet. Vergeet niet: bij God bestaat geen halve waarheid.

7/6 Verenig je en bid tot de Heilige Geest - Angelica

Maria: Dit is een dag waarop jullie, kinderen van de aarde, je zouden moeten verheugen, maar met alles wat er om jullie heen gebeurt, is het geen vreugde in volle omvang. Rusland heeft opnieuw kerncentrales gebombardeerd, waardoor er lekken zijn ontstaan; ze zeggen dat het geen reden tot bezorgdheid is, maar ze liegen – nucleair materiaal verspreidt zich in de lucht en bereikt elk deel van de aarde.

Nu zeg ik nogmaals tegen deze dwaze machtigen: “DWAZE OORLOGSSTOKERS, HOU OP! BEGRIJPEN JULLIE NIET DAT JULLIE GEEN ZIEL MEER HEBBEN? DIE IS IN DE HANDEN VAN SATAN! SATAN HEEFT ALLES AAN JULLIE OVERGENOMEN, OMDAT HIJ VRUCHTBARE GROND VOND. TOEN HIJ JULLIE DORST NAAR MACHT EN GELD ZAG, HEEFT HIJ JULLIE ZO ERG MOGELIJK GEKWELD OM JULLIE TOT DE ERGSTE WREEDHEDEN TE DRIJVEN!”

Ik richt me tot Rusland: “GENOEG! HOE KUNNEN JULLIE NIET BEGRIJPEN DAT KERNCENTRALES NIET AANGERAAKT MOGEN WORDEN? HET ZIJN ATOOMBOMMEN DIE LEIDEN TOT DE VERNIETIGING VAN DE MENSHEID! WIE WEET WAT GOD VOOR JULLIE IN PETTO HEEFT!”

Kinderen van de aarde, verenigt u en bid tot de Heilige Geest dat Hij een krachtig licht mag zenden en dat een nieuwe dageraad mag aanbreken.

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef jullie Mijn Heilige Zegen en dank je dat jullie naar Mij luisteren.

BID, BID, BID!

Jezus: IK ZEGEN JULLIE IN MIJN DRIE-EENHEID, DIE BESTAAT UIT DE VADER, IK, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST! AMEN.

Moge Mijn zegen overvloedig neerdalen, stralend, scheppend, heilig en heiligend op alle volken van de aarde, zodat zij mogen begrijpen dat zij niet veel tijd meer hebben; Ze moeten hun aardse leven omgooien.

Kinderen, onthoud dat alles wat de machtigen durven te doen, komt doordat jullie zwijgen; laat je stem horen!

Zoals de Heilige Moeder jullie reeds heeft gezegd, vrezen ze jullie; jullie zijn met velen, terwijl zij een handjevol onbekwame dwazen zijn. Ze hebben sterke banden met Satan gesmeed, omdat hij toestaat wat God niet toestaat. Ze hebben een reputatie van macht en geld; ze voelen zich goden op aarde, maar ze zijn niets.

Arm zijn hun zielen. Zie, Mijn kinderen!

Ik zegen jullie in Mijn Drie-eenheid, die bestaat uit de Vader, Mij de Zoon en de Heilige Geest! Amen.

28/5 Herovering - Laat God opstaan (gegeven aan Zr Amapola) - Mission of Divine Mercy

God de Vader. “Laat God opstaan”

Schrijf, dochter van Mijn Hart.

Wat zal ik schrijven?

Schrijf dat de Beker vol en vol is, en niet alleen al overstroomt, maar nu alles wat geschapen is overspoelt met zijn bitterheid.

Wees aandachtig, Mijn kinderen, Mijn kleine Rest, Mijn trouwe Leger, verspreid over alle volken en naties.

Ik neem jullie en Ik verenig jullie in Mijn Plan, in Mijn Hart. Ik verenig jullie in Mijn Daad. Ik neem elk van jullie gebeden, elke van jullie verzuchtingen, elke traan en elke hartslag van jullie hart, dat zucht bij het zien van de verwoesting van Mijn Volk, van Mijn Kerk.

Elke oprechte beweging van jullie hart vindt zijn weerklank in het Mijne.

Wanhoop niet. Verlies de hoop noch de vrede niet.

IK BEN UW GOD. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW KONING. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW REDDER EN VERLOSSER. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW LERAAR. ER IS GEEN ANDERE.

IK BEN UW HEER. ER IS GEEN ANDERE.

WEES IN VREDE.

Als jullie in Mij blijven,[1] als jullie ernaar streven te doen wat Ik aan jullie vraag, als jullie je wil aan de Mijne onderwerpen, als jullie Mij als het Kostbaarste Juweel in het midden van je hart draagt, wat hebben jullie dan te vrezen?

Ik herinner je de woorden van Mijn Paulus.[2]

NIETS kan jullie van Mij scheiden, als je wil stevig in Mij verankerd is. NIETS, kinderen.

Wat je verankert, wat je in Mij wortelt, is vertrouwen en eenvoudig geloof.

VREES NIETS. NIETS.

Vrees de dikke mist van verwarring niet; IK BEN UW LICHT.

Vrees de onrechtmatig verkregen en onrechtvaardig uitgeoefende macht niet; IK BEN UW AUTORITEIT.

Vrees de vernietiging van alles wat je het meest dierbaar is en wat je zekerheid geeft, niet; IK BEN HET DIE REDT, IK BEN HET DIE HERSTELT. KIJK NAAR MIJ EN WEES IN VREDE.

VERBERG JE IN MIJ, ZOEK JE TOEVLUCHT IN MIJ.

VERZAMEL KRACHT EN MOED IN MIJ. ALLEEN IN MIJ.

Ik laat de sluier die de vuiligheid bedekte die Mijn Kerk is binnengedrongen, wegtrekken, zodat jullie de ware toestand kunnen zien van alles wat jullie omringt.

WEES NIET BANG.

Ik laat de vijand, zo verblind door zijn eigen dwaasheid, zich steeds meer openbaren, omdat zij die geloven dat ze absolute macht hebben, niet langer de behoefte voelen om hun machinaties te verbergen. Ja, het plan van Onze vijand heeft zich door de eeuwen heen ontwikkeld. De infiltratie en manipulatie ervan zijn hardnekkig en constant geweest, zich verspreidend als een vervloekte kanker, die alles vernietigt en vermindert wat Ik heb geschapen als een beeld van Mijn goedheid.

Maar kinderen, MIJN Plan is oneindig veel groter, [glimlach] oneindig veel dieper, krachtiger, uitgebreider. Blijf in vrede in deze grote WAARHEID. IK BEN GOD. Er is geen ander.

Mijn kleintjes, elk onderdeel van Mijn Plan heeft zijn vastgestelde tijd. Het gaat onophoudelijk verder, maar alles in de juiste volgorde.

WANHOOP NIET.

Ik begrijp jullie verlangen. Ik begrijp jullie pijn. Ik begrijp jullie geroep tot Mij, wanneer jullie voelen dat Ik jullie in de steek heb gelaten, dat Ik niet naar jullie luister, dat Ik geen acht sla op jullie pijn.

MIJN ZONEN EN DOCHTERS. OVERWEEG DIT.

Jullie werken mee aan het grote Verlossingswerk.

Zie hoeveel Ik heb geëist van Mijn Jezus, van Mijn meest geliefde en Allerheiligste Zoon.

Zie hoeveel Ik heb gevraagd aan Mijn Kostbare Parel, Mijn meest geliefde Dochter, Maria Onbevlekte Ontvangenis.

Jullie zijn met Hen verenigd in Hun Offer.

Overweeg Mijn Hart, kinderen, het Hart van jullie Vader, Die, ter wille van de vervulling van het Verlossingsplan en om alles te herstellen en Mijn kinderen te verlossen, Mijn Jezus – ogenschijnlijk – in Zijn doodsstrijd heeft moeten verlaten.

Kinderen, bedenk hoe die woorden van Mijn Jezus vanaf het kruis Mij doorboorden.[3]

Mijn Vaderhart hoort de zachtste verzuchting uit jullie harten, kinderen. VERGEET DIT NIET.

Ik ben jullie Vader die van jullie houdt.

Alleen Ik weet wat jullie nodig hebben, wanneer en hoe, om met Mij verbonden te blijven en in Mijn Wil te kunnen leven.

IK BEN NIET DOOF voor jullie kreten.

Mijn Jezus heeft jullie gezegd dat wie Hem wil volgen, Zijn kruis moet opnemen en dragen. Het pad is smal en moeilijk. De weg is lang en vol beproevingen. En een deel van dit pad dat jullie naar Mijn Koninkrijk leidt, is gehuld in de mist en de nacht van niet voelen, niet zien, niet begrijpen, van het gevoel dat alles as is, dat Ik jullie heb verlaten, dat alles een voorbijgaande illusie is geweest.

Ga door, kinderen. Zonder vrees. Met geduld.

Ja, kinderen, het is het volledig sterven aan jezelf, het is het begraven van je menselijke wil in Mijn Goddelijke Wil.

Pas dan kan Ik jullie gebruiken als Mijn onoverwinnelijke soldaten.

Met elke daad van gehoorzaamheid aan Mij, met elke poging om Mij lief te hebben, met elke blik die jullie op Mijn Gelaat richten, staan ​​jullie Mij toe dit Werk in jullie te volbrengen, jullie te transformeren tot ware kinderen van Mij, soldaten van Mijn Koninklijk Gevolg. Jullie Geloof stelt Mij in staat in jullie te wonen, jullie tot Mijn woning te maken, sterke bolwerken voor jullie broeders die nog steeds slapen.

Kinderen, het Uur is zeer nabij.

De vijand heeft zijn belangrijkste stukken op hun plaats gezet.

WEES WAAKZAAM. KIJK NAAR MIJ.

Het Uur [4] dat gegeven is aan hen die herders en beschermers zouden moeten zijn, is voorbij.

Vanaf nu zullen zij door de deuren van de Goddelijke Gerechtigheid moeten gaan, en wee degenen die hun geboorterecht verkochten voor een kom rotte linzen.[5]

Ik zet hen terzijde.

IK HERKEN HEN NIET MEER.

Ik walg van hun gespleten tongen. Ze misbruiken Mijn Naam keer op keer, zonder dat dit ogenschijnlijk gevolgen heeft.[6]

MAAR NIEMAND MAAKT MIJ BELACHELIJK.

Ik sta jullie toe hun werken en woorden te overwegen, zodat jullie ze kunnen afwegen en vergelijken met de Heilige, Zuivere, Volmaakte Woorden van Mijn Jezus, zodat jullie het bedrog in al zijn subtiliteit kunnen herkennen.

Ik heb jullie reeds gezegd dat jullie je van hen moeten afscheiden, als van vuil.[7]

Ik herhaal het jullie nogmaals.

Scheid je af van hen die zich voordoen als schapen en herders, maar die roofzuchtige wolven en verraderlijke slangen zijn.[8]

Ze hebben hun besluit genomen en hebben het Mystieke Lichaam van Mijn Jezus opnieuw verkocht voor een handvol verroeste munten.

Hun woorden zijn bedrieglijk. WEES WAAKZAAM.

Hun woorden lijken de Waarheid te gebruiken, maar ze zijn verdraaiing en bedrog. WEES WAAKZAAM.

Jullie hebben Mijn Levende Woord. Luister alleen naar Hem.

Kinderen van Mijn Hart, als Ik jullie al deze verraad, al dit bedrog laat zien, en Ik toesta dat het voortduurt tot het Uur dat vanaf het Begin is vastgesteld, dan is het zodat jullie begrijpen en de absolute zekerheid hebben dat ALLEEN IK MIJN KERK en MIJN SCHEPPING KAN VERNIEUWEN. ALLEEN IK.

IK MAAK DE NIEUWE HEMEL EN DE NIEUWE AARDE.

HET NIEUWE JERUZALEM DAALT NEER UIT DE HEMEL.

HET IS NIET JULLIE SCHEPPING, NOCH JULLIE VERNIEUWING.

HET ZUIVERENDE VUUR DAALT NEER VAN MIJN TROON, JULLIE VERWEZENLIJKEN HET NIET.

Het Zuiverende Vuur zal neerdalen, na het verraad dat in al zijn volheid zal plaatsvinden. De vernieuwing van al wat geschapen is, zal plaatsvinden; het Mystieke Lichaam van de Kerk zal vernieuwd worden; het Nieuwe Jeruzalem, heilig en zuiver, zal neerdalen.

ALLES OP HET VASTGESTELDE UUR.

ALLES IS HET VOLMAAKTE WERK VAN MIJN HAND EN VAN MIJN WIL.

Jullie medewerking is jullie GELOOF. Het is om in Mij te blijven GELOVEN wanneer alles lijkt in te storten zonder Mijn tussenkomst. Het is om de HOOP levend te houden, als de zekerheid van Mijn ONFEILBARE BELOFTEN.

IK VERLAAT JULLIE NIET. VERLAAT MIJ OOK NIET.

WEES WAAKZAAM. Wees op je hoede.

Kinderen, denk aan wat Ik jullie heb gezegd:

Usurpatie brengt usurpatie voort.[9]

Niet alleen is de Stoel van Mijn Petrus in zijn gezag, maar ook in zijn leergezag geüsurpeerd. Leugens verdringen de Waarheid. Valse liefde verdringt heilige en goddelijke liefde.

WEES WAAKZAAM. WEES WAAKZAAM. WEES WAAKZAAM.

Nog even, Mijn kleine kinderen, die zo geliefd zijn.

Blijf Mij alles aanbieden. Blijf Mij het niet-weten, het niet-begrijpen, het leven te midden van verwarring aanbieden, totdat Ik ingrijp.

KIJK NAAR MIJ en blijf in VREDE.

Ik heb jullie de Heilige en Onbevlekte Toevlucht van het Hart van de Allerheiligste Maria, jullie Moeder, gegeven. Negeer het niet – aanvaard het, heb het lief en trek jullie broeders erin mee.

Ik heb jullie de bescherming gegeven van de Allerheiligste Naam van Mijn Jezus, van Zijn Kostbaarste Bloed en van Zijn Aangezicht.

WEES NIET BANG. JULLIE ZIJN VAN MIJ. EN HET BEHAAGT MIJ JULLIE MIJN KONINKRIJK, MIJN HART TE VERLENEN.[10] [glimlach]

Luister naar het geluid van de Trompet.

Bekleed jullie met Mijn Wapenrusting. Zonder vrees.

Ik zegen jullie, Mijn kinderen, Mijn Soldaten.

Jullie zijn geschapen voor dit Uur, voor deze grote Herovering.

Herhaal in jullie harten de prachtige woorden van David: “Laat God opstaan!”[11]

En die van Mijn Aartsengel Michaël: “Wie is als God!”

Naar de strijd, kinderen, ZONDER VREES.

WIJ STRIJDEN SAMEN EN DE OVERWINNING IS VAN MIJ.

AMEN.

Uw Abba,

Uw Koning en Heer, uw Kapitein. +

PSALM 68

God staat op, zijn vijanden stuiven uiteen, zijn haters vluchten als hij verschijnt. U verdrijft ze zoals wind de rook verdrijft. Zoals was smelt bij het vuur, zo vergaan de zondaars als God verschijnt. Maar de rechtvaardigen verblijden zich, zij juichen als God verschijnt, uitgelaten van vreugde.

Zing voor God, bezing zijn naam, maak ruim baan voor hem die door de vlakten rijdt, HEER is zijn naam, jubel als hij verschijnt: vader van wezen, beschermer van weduwen, God in zijn heilig verblijf. God geeft eenzamen een thuis en gevangenen vrijheid en voorspoed. Maar opstandigen zullen wonen op dorre grond.

God, toen u optrok aan het hoofd van uw volk, toen u voortschreed door de woestijn, (sela) beefde de aarde, en water stortte uit de hemel, toen God verscheen, de heerser van de Sinai, toen God verscheen, de God van Israël. U liet een milde regen neerdalen, God, en schonk uw uitgeput land nieuwe kracht. Uw kleine kudde ging er wonen, in uw goedheid, God, gaf u het aan de zwakken.

De HEER sprak een bevel uit, een menigte vrouwen zei het voort: ‘Koningen vluchten, hun legers vluchten, thuis verdelen de vrouwen de buit en jullie slapen bij de schaapskooi!’ De vleugels van de duif waren met zilver bedekt, haar slagpennen met geelgroen goud: de Ontzagwekkende dreef koningen uiteen, sneeuw viel neer op de Salmon. Machtige berg, berg van Basan, veeltoppige berg, berg van Basan, waarom afgunstig, veeltoppig gebergte, op de berg die God als zetel koos?

De HEER woont daar voor eeuwig. Met machtige wagens, tweemaal tienduizend, met duizenden en duizenden, trok de Heer van de Sinai naar het heiligdom. U voerde gevangenen mee, eiste gaven van opstandige mensen, en steeg op naar uw woning, HEER, onze God.

Geprezen zij de Heer, dag aan dag, deze God draagt ons en redt ons, (sela) onze God is een reddende God. Bij God, de HEER, is bevrijding uit de dood. God verplettert de hoofden van zijn vijanden, de harige kruinen van wie met schuld zijn beladen.

De Heer zegt: ‘Ik haal jullie vijanden uit Basan, ik haal ze uit de diepten van de zee: jullie voeten zullen waden in hun bloed, jullie honden likken het op met hun tong.’

Een schouwspel is uw stoet, o God, de stoet van mijn God, mijn koning, naar zijn heiligdom: voorop zangers, daarachter snarenspelers, omstuwd door meisjes met tamboerijnen. Prijs God wanneer u samenkomt, prijs de HEER, u die aan Israëls bron bent ontsprongen. Daar is Benjamin, de jongste, hij opent de rij, daar zijn de vorsten van Juda, uitbundig bijeen, de vorsten van Zebulon, de vorsten van Naftali. Ontplooi uw macht, o God, de macht die u, God, ons altijd toonde, vanuit uw tempel die boven Jeruzalem oprijst. Laten koningen u schatting brengen.

Vaar uit tegen het gedierte in het riet, die troep stieren, die kalveren van volken. Vertrap wie zilver begeren, verstrooi de volken die belust zijn op strijd. Laten de gezanten uit Egypte zich aandienen, de Nubiërs met geschenken zich haasten naar God.

Koninkrijken der aarde, zing voor God, zing een lied voor de Heer, (sela) voor hem die rijdt door de hoogste, eeuwige hemel. Hoor, zijn stem is een machtige stem. Erken Gods macht: zijn majesteit heerst over Israël, zijn macht reikt tot boven de wolken. Ontzagwekkend bent u, God, in uw heiligdom. De God van Israël, hij geeft macht en nieuwe kracht aan zijn volk.

Geprezen zij God!

Uitleg

[1] Johannes 15:9-11. “Zoals de Vader Mij heeft liefgehad, zo heb Ik ook jullie liefgehad. Blijf in Mijn liefde. Als jullie Mijn geboden houden, zullen jullie in Mijn liefde blijven, zoals Ik ook de geboden van Mijn Vader heb gehouden en in Zijn liefde blijf. Dit heb Ik jullie gezegd, opdat Mijn vreugde in jullie zal zijn en jullie vreugde volkomen zal zijn.”

[2] Romeinen 8:38-39. “Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch machten, noch hetgeen er nu is, noch hetgeen er komen zal, noch kracht, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die in Christus Jezus, onze Heer, is.”

[3] Matteüs 27:46. “En rond het negende uur riep Jezus met luide stem: ‘Eli, Eli, lamma sabacthani?’, dat wil zeggen: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’”

[4] Verwijzing naar het ‘uur’ dat aan bisschoppen en priesters als laatste kans werd gegeven, zoals vermeld in de boodschap van God de Vader op 22/2/2024:

“Wee de herders die Mij tot last zijn en nutteloos voor Mij. Ik geef jullie nog één kans; Ik schenk jullie die – een laatste kans – die jullie hebben verkregen door het offer en het gebed van hen die jullie hebben veracht en verlaten, Mijn offerzielen – als antwoord daarop geef Ik jullie nog één kans. VERSPIL DIE NIET. Ik zal nog één uur[4] op jullie wachten, maar als jullie niet reageren, als jullie niet naar Mij luisteren, zal Ik Mijn plan uitvoeren en jullie terzijde schuiven, zodat jullie door jullie passiviteit geen verdere schade meer aanrichten.”

[5] Verwijzing naar Esau die, zijn eerstgeboorterecht verachtend, het aan Jakob verkocht in ruil voor een kom linzensoep. Zie Genesis 25:29-34 en Hebreeën 12:12-17.

[6] Vaak denken we bij het Tweede Gebod aan een verbod op het gebruiken van Zijn Naam als een vervloeking of een vloek, of om erbij te zweren. Maar hier laat God de Vader ons nadenken over de enorme ernst van het ‘ijdel’ gebruiken van Zijn Naam wanneer deze wordt gebruikt met de bedoeling de Waarheid te verdraaien. Bijvoorbeeld wanneer zij die Hem haten Zijn Naam gebruiken om zichzelf en hun werken te rechtvaardigen, terwijl zij in werkelijkheid, ondanks de schijn van trouw aan God, niets anders doen dan spot en bedrog. Zie Matteüs 7:21-23, Lucas 13:25-27, Matteüs 25:1-13. Zie ook de Catechismus van de Katholieke Kerk nrs. 2142-2143, 2145-2146.

[7] Verwijzing naar de Boodschap van de Heer op 2/9/2025:

“Kinderen, deze valse herders leiden jullie niet naar mijn wil. Zij leiden jullie niet naar de hemel. Volg hen niet. Scheid jullie van hen af ​​als van iets onreins. Bid voor hen, zoals mijn Jezus deed vanaf het kruis, zoals Maria, de Allerheiligste, deed aan de voet van het kruis, en zoals ik van elke edelmoedige ziel vraag om deze zielen te helpen die nu verloren zijn.”

[8] Het lijkt mij dat dit “scheid jullie van hen af” bovenal de erkenning is dat, omdat zij de Waarheid hebben verworpen, wij niet langer naar hen kunnen luisteren, hun raad of leerstellingen kunnen volgen, hun werken kunnen navolgen, of met ons zwijgen kunnen doen alsof wij hun standpunten aanvaarden, alsof zij authentieke morele autoriteiten zijn. Met andere woorden, het is allereerst aan ons om ons met onze wil en ons verstand aan de Waarheid – aan Jezus – te hechten en ons af te scheiden van de leugens die deze valse schapen en herders als waarheid verkondigen.

[9] Verwijzing naar de Boodschap van de Heer op 15/5/2025:

“DE USURPATIE BRENGT ALLEEN MAAR USURPATIE VOORT, KINDEREN. Met uitzondering van enkelen – en hoe weinigen – is de huidige Hiërarchie niet langer van Mij. Zij behoren zichzelf toe, zij behoren hun angsten toe, zij behoren Satan toe. IK WEET HET. IK ZIE HET. IK ZIE ALLES, kinderen; vergeet dit niet. Wat zichtbaar is en wat verborgen is. NIEMAND kan Mij bedriegen. EN IK ZEG U: Mijn Kerk op aarde is in haar hiërarchie geüsurpeerd.”

Ik begreep hier dat deze usurpatie niet beperkt is tot slechts enkele posities, maar dat met de usurpatie van de plaats waar gezag en de bescherming van de Waarheid rusten (de Stoel van Petrus), de orde die God bedoeld had, verbroken is en dit heeft gevolgen voor elk aspect van de Kerk.

Het beeld dat me te binnen schiet, is dat van een huis midden in een tornado. Het huis is gebouwd om de bewoners te beschermen en te beschutten. Elk onderdeel van de constructie heeft zijn nut en doel. Maar wanneer de tornado komt, kan elk ‘goed’ deel van het huis dodelijk worden door de verwoestende winden; en dan wordt wat beschutting en bescherming zou moeten bieden, door de tornado ‘gebruikt’ om te vernietigen. Dit is wat er volgens mij vandaag de dag gebeurt: dat al het goede in de Kerk – opgericht voor de bescherming van zielen – wordt gebruikt en verdraaid om te beschadigen en te vernietigen. Dit stemt me zeer bedroefd.

[10] Lucas 12:32. “Wees niet bevreesd, kleine kudde, want het heeft uw Vader behaagd u een koninkrijk te geven.”

[11] Psalm 68. Deze psalm wordt gebruikt tijdens het exorcisme-ritueel. Een zeer mysterieuze en profetische psalm, vol verwijzingen naar Zijn goddelijke handelen ten behoeve van Zijn volk.

9/6 Spielberg: Nieuwe film over aliens om Christenen in verwarring te brengen - Mother & Refuge

Daniel O’Connor: We kunnen nu zoveel mensen uit deze misleiding bevrijden. En ik ben blij om te zien hoeveel vooral Katholieken nu wakker worden en zich verzetten tegen deze UFO-misleiding. Ze verwerpen het. Ze beseffen het, ondanks decennia en decennia van maatschappelijke manipulatie die ons hierop heeft voorbereid. En we staan ​​op het punt om in juni van dit jaar het hoogtepunt daarvan te bereiken, want Steven Spielberg komt met Disclosure Day. En hij is de belangrijkste aanstichter van deze misleiding geweest sinds hij begon met het maken van films. Zijn allereerste film, Fire Light.

Je kunt hem niet meer vinden, maar het was precies dit. Het was een dappere krijger die vocht om de regering te laten toegeven dat buitenaardse wezens hier zijn om ons te redden. En nu Disclosure Day. Het wordt waarschijnlijk zijn magnum opus, dat in juni uitkomt. En het wordt gepresenteerd met expliciet Katholieke beelden. Het wordt gepresenteerd als een theologische misleiding, wat zo angstaanjagend is, als je bedenkt hoeveel mensen dit zomaar zullen slikken. En dat is dus een van de belangrijkste redenen waarom ik alarm sla.

Steven Spielberg: Deze waarheid zou van de ene op de andere dag bekend zijn geworden als de overheid zou aankondigen: "Ja, we hebben dit sinds 1947 voor jullie verborgen gehouden." Dat zou veel mensen in de war brengen. En de film neemt ook het standpunt van de Kerk in. Wat doet dit met de fundamentele overtuigingen die velen van ons hebben en is God, onze God, alleen op deze planeet of is God een god voor elk systeem waar er beschaving, intelligent leven en zelfs ontwikkelend leven is.

Vandaag gaan we het hebben over de aankondiging van deze aankomende film. Steven Spielberg en Hollywood stellen het zo in dat het een soort theologische omwenteling wordt, en een omwenteling met name voor het Katholieke denken of de Katholieke Kerk. Steven Spielberg zelf zegt dat deze nieuwe film over buitenaardse wezens Christenen en gelovigen aan het twijfelen zal brengen over hun eigen religie. Hij zegt dat de film het standpunt van de Kerk zal innemen. Wat betekent dat? Hij zegt: "Is God onze God alleen op deze planeet of is God een God voor elk systeem waar beschaving bestaat?" Dat zou veel mensen in de war brengen.

Het is dus duidelijk dat een van de agenda's achter deze film is om het geloof van veel mensen op de proef te stellen en hen vragen te laten stellen die uiteindelijk de Christelijke ideologie of het Christelijke gezichtspunt of de kosmologie zullen ontwrichten, namelijk dat God de mens naar Zijn beeld schiep en dat de mens het centrum is van Gods plan voor de schepping en verlossing. Dit zal zeker veel mensen met een zwak geloof en die niet sterk in hun Katholieke geloof zijn gevormd, flink door elkaar schudden.

En hier is de scène uit de film zelf, met een van de personages, een non die een geloofscrisis doormaakt. Het is bedoeld om te laten zien hoe Christenen of gezagsdragers binnen het christelijk geloof, zoals nonnen, priesters en theologen, van slag raken en vragen stellen over hun geloof vanwege deze Disclosure Day. Laten we dit fragment bekijken.

Vrouw: God houdt van ons. Ik bedoel niet of Hij van ons houdt. Ik weet dat Hij dat doet. Maae houdt Hij alleen van ons? Want Genesis zegt dat we Zijn opperste schepping zijn. Maar denk je dat het mogelijk is dat Hij op aarde...? Wat?

Non: Genesis. Daarin staat dat wij Gods allerhoogste schepping op aarde zijn.

Vrouw: Denk je dat er anderen zouden kunnen zijn?

Dus dat fragment daar, en het zal duidelijk de boodschap uitdragen dat mensen slechts Gods allerhoogste schepping op aarde zijn, maar dat er misschien andere aardes zijn in dit grote, uitgestrekte universum en dat Hij andere kinderen heeft die net zo bijzonder zijn als wij, en zelfs kinderen die niet in de erfzonde zijn gevallen. Dus het brengt naar voren wat veel mensen een nieuwe openbaring noemen. En onthoud wat Paulus zegt over een nieuwe openbaring.

Dit is wat Paulus zegt. Hij zegt in Galaten 1:8-9: "Maar al zouden wij of een engel uit de Hemel u een ander evangelie verkondigen dan dat wat wij u verkondigd hebben, laat hem vervloekt zijn." Zoals we reeds zeiden eerder, zo zeg ik nu weer: Als iemand u een ander evangelie predikt dan dat wat u hebt ontvangen, laat hem vervloekt zijn. Dus elk nieuw evangelie, elke nieuwe openbaring die iets toevoegt aan wat reeds is geopenbaard, zoals hij zegt een engel vanuit de hemel. Het kan een goede engel zijn, een slechte engel of een willekeurige man, zoals mensen die dit nieuwe evangelie prediken, laat hen vervloekt zijn. Dit zijn zeer sterke woorden van Paulus.

Zoals we reeds zeiden, gaat Steven Spielberg in zijn nieuwe film Disclosure Day over Christenen, met name Christenen die hij aanwijst, en gelovigen die twijfelen aan hun eigen geloof. En zoals we gaan zien in dit fragment van Daniel O'Connor, is de film erop gericht om het Christelijk geloof in twijfel te trekken, aangezien hij een non als een van de hoofdpersonages heeft, in plaats van een ander geloof. Het lijkt een soort ondermijning van het Katholieke of Christelijke geloof te zijn. En Spielberg zelf is een traditionele of orthodoxe Jood.

Hij groeide op als een orthodoxe Jood, maar hij staat open voor het messianisme van buitenaardse wezens, een sekte binnen het jodendom, van degenen die geloven dat een mogelijk buitenaards wezen de echte Messias zou kunnen zijn die komen zal. Dus hij zegt: "Is God onze God alleen op deze planeet, of is God een God voor elk systeem waar een beschaving is die mensen in de war zou brengen?" Laten we nu luisteren naar wat onze goede vriend Daniel O’Connor te zeggen heeft over deze komende film.

Daniel O’Connor: Na de Waarschuwing zal iedereen veranderen. Iedereen zal het voelen. Het zal iedereen schokken. Maar degenen die er niet op reageren door vervuld te worden met Gods genade, zullen zich afvragen: wat is er zojuist met me gebeurd? Wat was dat? Ik moet weten wat dat was.

Als ze Jezus Christus na dit incident buiten beschouwing laten, zullen ze smeken om een ​​alternatieve verklaring voor wat er zojuist is gebeurd. En ik ben ervan overtuigd dat de alternatieve verklaring zal zijn dat dit de Disclosure Day was van de dageraad van de UFO's. Dit was onze eerste communicatie. en Stephen Spielbergs Disclosure Day. Het lijkt erop dat zelfs afgaande op de trailer. Natuurlijk weet ik het pas zeker als we de film zelf in juni zien, maar zelfs afgaande op de trailer zelf, lijkt het erop dat Stephen Spielbergs Disclosure Day-film zich klaarmaakt om een ​​soort voorbereiding te zijn op de anti-Waarschuwing met een UFO verklaring.

De hoofdrolspeler is Josh O'Connor is de naam van de acteur. Hij zegt iets zoals wat we nodig hebben is volledige openheid naar de hele wereld, in één keer, en dan hebben ze deze man die is aangesloten op een machine en telepathisch communiceert met andere mensen en ik vrees dat wat ze gaan doen is de filosofie neerleggen, niet dat Spielberg de toekomst kent, natuurlijk niet, hij is gewoon een regisseur. Maar hij is een van de belangrijkste instrumenten in de handen van de duivel. Bewust of onbewust, ik ken zijn ziel niet.

Misschien is hij een geweldige kerel. Ik heb geen idee. Maar ik zeg objectief gezien dat zijn werk een voorbereiding is op de Antichrist. En het lijkt erop dat zijn film de premissen erin zal hebben, erin verankerd, zodat mensen de Waarschuwing kunnen interpreteren als een wereldwijde telepathische UFO-aankondiging. De volledige openbaring aan de hele wereld tegelijk.

Oekraïne - Rusland

6/6 Grote droneaanval op Sint-Petersburg: Rusland onderschept 141 Oekraïense drones

7/6 IAEA: stroomvoorziening bij kerncentrale Zaporizja hersteld

Oekraïne meldt droneaanval op kernopslag bij Tsjernobyl

Oekraïne valt brandstofdepots en brug op de Krim aan

8/6 Macron, Merz en Starmer willen "directe dialoog" tussen Kiev en Moskou

NAVO-gevechtsvliegtuigen halen drone neer boven Lets luchtruim

Oekraïnse drone ontploft in Moldavisch veld bij grens met Oekraïne

Oekraïne ontvangt bijna zes miljard euro van EU voor drones

Weinig animo in Oekraïne voor onvoorwaardelijk bestand

Meer dan 60 procent van de Oekraïners noemt een staakt-het-vuren langs de huidige frontlinie onacceptabel als daarbij geen veiligheidsgaranties of financiële steun worden gegeven.

Zelensky tracht VS opnieuw bij vredesgesprekken met Moskou te betrekken

9/6 Rusland en Wit-Rusland bereid "alle beschikbare middelen in te zetten, inclusief kernwapens"

Dronedeal Oekraïene en Letland

10/6 Autobom ontploft in Moskou, slachtoffer is vermoedelijk opnieuw Russische generaal

In de Russische hoofdstad Moskou is dinsdagochtend vroeg een man overleden, nadat een bom ontplofte onder zijn wagen. Volgens het Russische onderzoeksplatform The Insider gaat het om Damir Davydov, een hooggeplaatste bevelhebber bij het Russische leger. Het gaat al om de vierde Russische generaal die sinds het begin van de oorlog tegen Oekraïne in februari 2022 gedood werd.

Oekraïens parlement keurt recordbedrag van 35 miljard dollar extra voor defensie goed

Oekraïne waarschuwt voor exportcrisis door Russische aanvallen op havens

Oekraïne vreest dat de aanhoudende Russische aanvallen op de havens rond Odesa de export ernstig bedreigen. 

Oekraïne treft haven van Marioepol en verstoort Russische bevoorrading

Rusland meldt grootschalige Oekraïense droneaanval

Oekraïne heeft in de nacht van dinsdag op woensdag aanvallen uitgevoerd in het Russische binnenland. In het hele land zijn 326 drones onderschept, zo laat het Russische ministerie van Defensie woensdag weten. 

Oekraïne mikt op eigen alternatief voor Patriots over halfjaar

Oekraïne moet volgend jaar eigen luchtverdedigingsraketten hebben die de schaarse en dure Amerikaanse Patriots overbodig maken, zegt de Oekraïense fabrikant. De nieuwe FP-7.x-raket heeft afgelopen week de eerste proefvluchten goed doorstaan, meldt defensiebedrijf Fire Point in de Financial Times.

Poetin tekent onteigeningswet die gevluchte critici raakt

De Russische president Vladimir Poetin heeft een wet getekend waarmee het mogelijk wordt critici die het land zijn ontvlucht te onteigenen. Dat schrijft The Moscow Times. De wet moet ingaan per 1 september.

Midden-Oosten

Trump beweert Netanyahu volledig in zijn macht te hebben: “Als ik zeg dat hij iets moet doen, dan doet hij dat”

Donald Trump beschouwt het bevel van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu om Iran afgelopen zondag aan te vallen niet als een daad van verzet. 

10/6 Iran slaat terug in de regio

Iran heeft de voorbije nacht teruggeslagen en Amerikaanse basissen in Bahrein en Jordanië aangevallen.

Iran: "VS en Israël ondermijnen diplomatieke inspanningen"

Trump: "Iran heeft te lang gewacht en zal nu prijs betalen"

Iran heeft te lang gewacht met het sluiten van een deal en zal daar nu de prijs voor betalen. 

Terugkeer naar normaal na blokkade Straat van Hormuz kan jaar duren, zegt CEO Shell

De blokkade van de Straat van Hormuz heeft "nooit eerder geziene" verstoringen van het wereldwijde energiesysteem veroorzaakt en het kan meer dan een jaar duren voor de toestand kan normaliseren.

Qatarese onderhandelaars reizen naar Teheran

Terwijl de Amerikaanse president Donald Trump dreigt dat Iran "de prijs zal betalen" en een hoge Iraanse functionaris heeft verklaard dat Teheran de gesprekken met de Verenigde Staten aan het herbekijken is, gaan de diplomatieke inspanningen om een einde te maken aan het conflict verder.

Amerikaanse inflatie stijgt naar hoogste niveau in drie jaar door oorlog met Iran

De inflatie in de Verenigde Staten is in mei opgelopen tot 4,2 procent, het hoogste niveau in drie jaar. 

VN gaan schendingen internationaal recht onderzoeken in Libanon

VN-secretaris waarschuwt voor risico op "totale oorlog" in Midden-Oosten

VS en bondgenoten veroordelen samenzweringen van Iraanse garde

De Verenigde Staten (VS) hebben samen bondgenoten, waaronder België, Canada, Duitsland, Groot-Brittannië en Frankrijk, de mogelijke samenzweringen veroordeeld van een buitenlandbrigade van de Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde (IRG). Het gaat in de verklaring van het ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS om de Quds Force die in Europa, Noord-Amerika en Australië ook dodelijke acties zou beramen.

Daarbij zou de brigade samenwerken met criminelen. Doelwit zouden Amerikaanse en Israëlische belangen, Joodse instellingen, journalisten en Iraanse dissidenten zijn. In de verklaring van 22 landen worden de veronderstelde samenzweringen veroordeeld en wordt geëist dat Iran hier nu mee ophoudt.

Ruim 20.000 inwoners Iran zonder water door aanvallen VS

IAEA-raad eist openbaarmaking van Iraanse uraniumvoorraden

Trump dreigt met zware aanval op Iran: “We gaan hen vandaag heel hard raken”

Amerikaanse leger schakelt olietanker uit in Golf van Oman

Voor de tweede dag op rij hebben de Amerikaanse strijdkrachten een olietanker in de Golf van Oman uitgeschakeld die de blokkade van de Iraanse havens zou hebben geschonden. 

Iraanse president reageert op dreigementen VS: "Teken van wanhoop"

India roept Amerikaanse zaakgelastigde op het matje na aanval op schip in Golf van Oman

Israël: belangrijke luchtmachtbasis geraakt door Iraanse aanval

Ramat David, een belangrijke luchtmachtbasis in het noorden van Israël, is getroffen tijdens de Iraanse aanvallen zondag en maandag.

Trump beweert dat VS in het geheim "miljoenen vaten olie" uit Straat van Hormuz heeft gehaald

Hegseth: VS bombarderen vandaag "belangrijke faciliteiten" in Iran

Benjamin Netanyahu zal zich dit jaar opnieuw kandidaat stellen voor herverkiezing in Israël. 

Er is een fase in dit proces waarin je dat ervaart. En natuurlijk, ik denk dat zolang ons lijden ons naar de Heer leidt, of het nu aanbidding is (het mijne leidde mij tot meer uren aanbidding per dag). En niet dat Hij in eerste instantie troost bracht, maar het is bijna alsof Hij in ons een afhankelijkheid moet creëren. Zoonschap gaat over afhankelijkheid van God voor alles. En ik denk dat, afhankelijk van de mate van zelfredzaamheid die iemand heeft, want dat is een van de zogenaamde leugens van deze wonden, ik sterk moet zijn. Afhankelijk op basis van de omvang van die zelfredzaamheid moet God ons langzaam verzwakken. Zodat we ervan overtuigd raken dat we U, God, hoe dan ook nodig hebben.

Geleidelijk ontwikkelt God een ziel in die trouw, wat er ook gebeurt, in die stilte, vooral voor het Heilig Sacrament. God, die volmaakt is, wil ons onderwijzen, want uiteindelijk zal dat onderwijs, die kennis, anderen in de toekomst helpen. Daarom zeg ik tegen mensen: denk niet dat ik jaren heb doorgebracht in de donkere nacht van de ziel. De duivel mocht me kwellen met gedachten dat ik naar de hel zou gaan en al dat soort dingen. Maar uiteindelijk is er een puur geloof dat zich moet ontwikkelen, dat ik God nodig heb, wat er ook gebeurt, en dat ik, wat er ook gebeurt, trouw zal blijven. Ik moet volhardend blijven. Anders sterf ik. Gebed wordt zo'n noodzaak. Anders sterf ik. Dus komt de tijd, en alleen Hij weet wat Hij precies met elke ziel doet, en welk niveau van intimiteit Hij met elke ziel wil ontwikkelen.

Hij wil eenheid met alle zielen, maar Hij moet ons wel verzwakken. We begrijpen niet dat zwakte zo aantrekkelijk is voor God. Jezus zei in Matteüs 18:3: "Tenzij u zich bekeert en wordt zoals kleine kinderen." Dus God moet ons klein maken. Johannes de Doper zei: "Hij moet groter worden, ik moet kleiner worden." En de meerderheid van de wereld leeft alsof ze sterk zijn. Alsof ze God niet nodig hebben. Dat is een leugen. Een leugen. Een leugen. Lijden zorgt ervoor dat we naar boven kijken. En ook de eerste brief van Petrus 4:1 zegt dat zij die in het vlees hebben geleden zoals Jezus, gebroken hebben met de zonde.

Soms is de enige oplossing, het enige middel om ons te laten breken met de zonde, omdat een ziel met deze wonden, omdat ze God niet hebben ervaren, zo gemakkelijk in de val van de zonde trapt, een leugen om hun leegte of eenzaamheid te verlichten. Dus God moet de zonde verbreken. Hij moet ons laten breken met die gebondenheid aan de zonde, die zondige levensstijl. En soms is lijden het enige dat werkt. We moeten het zat zijn om ongelukkig te zijn. En dan komt er een moment dat we beseffen dat we een deel van dit lijden zelf hebben veroorzaakt

.* Als je zegt dat we afhankelijk moeten zijn van God, dan interpreteer ik dat jouw afhankelijkheid van God vrijheid is. 

Het is vrijheid, een vrijheid die we nooit eerder hebben gekend, omdat het een vrijheid in waarheid is, een vrijheid in absolute waarheid. En zonde is afschuwelijk in Gods ogen, net als slavernij. En dus ik denk dat ik die persoon soms zou vertellen dat ik wel eens mensen heb gehad, en ik heb dit gezien bij priesters. Ze spuwen alleen maar uit hoe ongelukkig ze zijn, hoe God hen in de steek heeft gelaten en al dat soort dingen. Ik luister altijd naar hen, maar er komt een punt, als er een relatie is ontstaan, dat ik soms tegen die persoon moet zeggen: ben je dit zondige leven zat? Ben je er al klaar mee? Ben je het zat om ongelukkig te zijn?

Maar we oogsten wat we hebben gezaaid. Er staat in Galaten, hoofdstuk 6, als we gezondigd hebben, als we een leven in het vlees hebben geleefd, zal het letterlijk tot de dood leiden. En dan moeten we daar genoeg van krijgen. 

* En hoe nauw werk je samen met je broer? Delen jullie dezelfde apostolaat, dezelfde missie?

Nee. Heel erg verschillend. We zijn niet vaak samen. Maar we genieten ervan als we dat wel doen.

* Hoe begint iemand die zo'n moeilijke relatie met zijn vader heeft gehad, God de Vader te vertrouwen?

Soms stuurt God een man die een vaderfiguur wordt voor die persoon, en die persoon, als God hem stuurt, werkt meestal aan zijn eigen problemen en beseft hoe belangrijk het is om vertrouwen te ontwikkelen en goed naar die persoon te luisteren. Dan begint die persoon beetje bij beetje hem te vertrouwen en uiteindelijk begint hij, omdat hij vertrouwt, het advies op te volgen. Ga bij Jezus zitten. Vertel Hem wat er is gebeurd alsof Hij er niets van wist. Alsof Hij zegt: "Vertel me wat er is gebeurd." Weet je, en dan begint die persoon langzaam, maar ik denk dat het eerst begint met een persoonlijk gesprek.

* Nu, dat is vaak een moeilijk deel, want ik ken mensen die het hebben meegemaakt en het gevoel hebben dat ze met niemand kunnen praten, omdat mensen zich heel ongemakkelijk gedragen als ze zich openstellen, niet weten wat ze moeten zeggen en van onderwerp veranderen of, weet je, simpel advies krijgen dat niet echt helpt. Dus leren ze zich af te sluiten, niets te zeggen en het dieper te begraven, alsof je dit voor de wereld moet verbergen, omdat de wereld niet weet wat ze ermee aan moet.

Wat je zegt is helaas heel waar, want die persoon die het instrument zou moeten zijn, heeft zijn eigen problemen niet goed verwerkt. Dus ze weten niet hoe ze moeten luisteren. En iemand die goed luistert, is iemand die de heiligheid van dit moment inziet en begrijpt dat wat deze persoon nodig heeft, natuurlijk God is, maar door gewoon te luisteren kan die gekwetste persoon voelen of je er echt oprecht bent. Ze kunnen het in je ogen zien. Niet zo lang geleden kwam er een vrouw naar me toe om te vertellen dat het drie weken geleden was dat haar man zelfmoord had gepleegd.

Wat kun je zeggen tegen een vrouw wiens man zelfmoord heeft gepleegd? Je denkt niets, maar op de een of andere manier door Gods aanwezigheid in die momenten en het luisteren, en ik zei niets want er hadden waarschijnlijk alleen maar tranen over mijn wangen gerold toen ik haar pijn hoorde, en op de een of andere manier was dat genoeg, er was troost, een gevoel van troost te brengen, God die op ons neerdaalt alleen al het luisteren, omdat je niets kunt zeggen, weet je. Ik had een geval als jonge priester, een man die worstelde met een homoseksuele levensstijl. De eerste drie sessies, urenlang zei ik geen woord totdat hij me tijdens het vierde bezoek vroeg: "Wat leert de Bijbel hierover in de catechismus?"

En toen kon ik praten. Maar de eerste drie keer zei ik niets. Maar ik nam hem heel serieus en liefdevol. Maar dat was als jonge priester. Nu is het gewoon zo, om eerlijk te zijn, dat Jezus het meestal overneemt. Eerlijk gezegd, wat een zegen.

* Maar uit elke porie van je huid, Vader, ondanks de ernst, soms het verdriet, is er een vreugde, een geluk dat van je uitstraalt.

Het is als een licht dat insecten aantrekt. Het is prachtig. Het is zo aangenaam en je spreekt met een oprechte intonatie. Dat is de beste manier waarop ik het kan omschrijven. En dat vermengd met geluk geeft je een gevoel van hoop. Zo lijkt het me. Aan zoveel mensen die niets hebben. Dat is eigenlijk een luxe vandaag de dag. Het is zo'n vreugde. God is zo goed.

* Ik dacht dat zoveel priesters dit zouden moeten leren. Er zijn zoveel priesters die zo afstandelijk en koud zijn. Ik ken veel mensen die deze wonden hebben en die naar de biecht gaan en er soms nog bozer uitkomen dan toen ze erin gingen. Ze hebben die verbinding niet. Ze voelen die verbinding niet. We hebben u nodig, Vader.We hebben meer priesters zoals u nodig.

Ik denk dat als broederpriesters en ik dit doen, want ik geef natuurlijk veel retraites voor priesters, als priesters de gave van hun gebrokenheid en zelfs zondigheid zouden kennen, zolang het hen maar naar Jezus leidt en ze overweldigd worden door God, dan is hun pijn wat hun hart levend maakt, omdat het de realiteit is. Ik lijd. Ik ben eenzaam om deze reden, omdat het grootste deel van de wereld in een virtuele realiteit leeft, verslaafd aan telefoons, en dat maakt je levenloos. Maar als je je realiteit, je pijn en al dat soort dingen onder ogen ziet, dan zal God zelf je een prachtig menselijk gezicht geven en dan wordt het goddelijk, vergoddelijkt weet je, ja, en en en dan zie je de gave van je lijden, weet je, want God heeft dat gebruikt om je te vormen.

* Hoe lang heeft u erover gedaan, vader, om dit boek te schrijven? Hoe lang geleden heeft u dat boek geschreven? En hoeveel inspiratie was er? Kun je beschrijven hoe het was? Was je geïnspireerd door God?

Ja, nou, het begon ermee dat mensen me ernaar vroegen. Een van hen was een katholieke psycholoog, een goede man. En toen vroeg een klein meisje me op een dag: "Vader, wanneer gaat u uw boek schrijven?" Een meisje van zeven jaar, ik bedoel, uit de mond van een kind. Dus God sprak tot me door dit kleine meisje en ik moest ernstig nemen dat Hij me misschien iets vroeg en dat de ervaring van een gebroken leven, een zondig leven in Gods handen, op een manier nuttig zou kunnen zijn die ik me nooit had kunnen voorstellen. Het is geleidelijk een leven geworden waarin ik me volledig in God stort en niet in al het andere.

En het is eigenlijk mijn idee geweest om aan het einde van mijn leven een boek te schrijven, zoals mijn spirituele gids me heeft opgedragen. Het boek heet 'Een man die een zoon werd' en zal na mijn dood worden gepubliceerd. Dan zullen al mijn geheimen aan het licht komen. Maar het boek heet 'Een man die een zoon werd'. Dus dat is de hele reis geweest, het leren dat ik zijn favoriete zoon ben. Dat is wie ik ben, weet je, en daar draait het allemaal om, en iedereen is dat natuurlijk. Maar innerlijk beleefde ik dat dagelijks. Elke dag. En het boek heeft vele jaren geduurd. Het duurde vele jaren omdat ik meer een prediker ben. Ik zou mezelf nooit als schrijver hebben beschouwd, maar op de een of andere manier gebruikt Hij dit.

Het is een boek dat bewust het hart snel raakt, omdat mensen zo afgeleid zijn, zo losgekoppeld van hun hart. En alleen al het feit dat we twee stromingen hebben in de Katholieke Kerk – het Heilig Hart, waar het zo over gaat, en het Onbevlekte Hart van Maria – laat het belang van het hart zien. Spreuken 4:23 spreekt over het belang van het hart. Vanbinnen zijn we veel groter dan vanbuiten. Er is zoveel meer ruimte. En God en OLVrouw spreken over bidden vanuit je hart en mensen weten vaak niet eens hoe ze op een menselijk niveau contact kunnen maken met haar Hart. Maar God wil die liefdesrelatie met ons.

Hij wil een liefdestaal ontwikkelen met ieder van ons. Maar het moet in het hart beginnen. Dat gebeurde veel en toen realiseerde ik me: oké, ik moet hier iets over schrijven en het ontwikkelde zich tot het boek. Hoe je in de Drie-eenheid kunt leven als een zoon in de Drie-eenheidsfamilie. Het is niet zomaar een doctrine. Het is een echte familieband, een goddelijke familie. Johannes Paulus II sprak hierover, weet je. Daar draait het leven voor mij eigenlijk om, gebedstijd is familietijd met de Drie-eenheid.

* Welnu, Vader, wat zou u willen dat de luisteraar vanavond hoort van de Heilige Drie-eenheid, die al jarenlang woede, schaamte, eenzaamheid, zelfhaat, bitterheid of overlevingsdrang met zich meedraagt? God wil hun gebrokenheid gebruiken zodat ze in de familie kunnen worden opgenomen. De meeste mensen zeggen dat je het beste van jezelf moet laten zien. Mensen denken: oké, en ze willen het beste van zichzelf laten zien. Maar God zegt: nee, laat me je slechtste kant zien. Je haat omdat Hij ons moet overtuigen van, zoals Paulus het zo mooi zegt, de diepte, de hoogte, de breedte en de lengte van de liefde van Christus.

Er is geen manier om het te meten, maar we moeten erin verdrinken. En ik zou tegen hen zeggen: een van de eerste belangrijke dingen die ik heb geleerd, en dit kwam van OLVrouw, is dat wanneer je geen vrede hebt, of dat nu komt door woede, laten we zeggen dat woede door de duivel wordt gebruikt. Paulus spreekt hierover in Efeziërs 4:26 en 27. En ik heb veel met woede geworsteld. Ik heb het meegemaakt.

Maar woede, net als wanneer je wees bent, met een gewonde vader en een gewonde moeder, probeer je het te beheersen met je wilskracht. Maar het was de woede die God me langzaam liet zien, dat woede nooit verloren is als ze eenmaal voor de liefde heeft gezorgd. Woede maakt blind. Woede, wanneer we ervoor kiezen om boos te zijn, vanuit woede handelen of vanuit woede spreken, kwetst veel mensen. En dat heb ik ook gedaan. Ik heb het over zelfs nadat ik de gemeenschap had opgericht en toen op een dag jarenlang, tien jaar lang, tot God had gehuild. Maar weet je, er zijn grote heiligen geweest die worstelden met woede. St Franciscus van Sales, de zachtmoedige heilige. En Louis Grignion de Monfort.

* En wat met de woedende Christus in de tempel? Ja, jullie hebben het Huis van mijn Vader, dat een Huis van liefde had moeten zijn, veranderd in een rovershol. Het was een belediging voor Zijn Vader.

Met die woede. Het was een moederlijk moment van OLVrouw. Ik stond op het punt een arme broeder uit te kafferen. En toen voelde ik plotseling haar aan mijn rechterkant en ze zei: "Wil je vrede?" En dat raakte me. Ik zei innerlijk: "Ja." En ze zei: "Weet je hoe je vrede kunt terugvinden?" Ik zei: "Nee." En ze zei: "Pak je rozenkrans." Dus ik pakte mijn rozenkrans midden in die ruzie met die broeder. En ze zei: "Herhaal één woord met mij en mijn Zoon Jezus en ik zal de geestelijke strijd strijden." Maar je concentreert je gewoon op één woord op elke kraal. Ze zei: "Herhaal het met me mee." En ik zei: "Jezus." Ze zei: "Jezus." Ik zei: "Jezus, Jezus, Jezus." En ik had een tientje lang Jezus gezegd. En ik had totale vrede. En ik zei tegen haar: "Zo makkelijk kan het niet zijn."

Kijk, ik moest het zat zijn om boos te zijn. Ik moest het beseffen. En elke keer als ik boos werd, vroeg ik hen om vergeving. Ik zei: "Het spijt me voor mijn toon.“ Ik denk dat het St Augustinus was die zei:“Als je in je zonde een slecht voorbeeld geeft, geef dan in je berouw een goed voorbeeld." Dus ik bleef altijd om vergeving vragen totdat God zag: oké, nu heb je het genoeg beseft. Weet je, ik denk dat iedereen zijn moment heeft en dat was mijn moment, en dat was in 2008. Sinds 2008 is ze ermee begonnen, dus ik doe dat de hele tijd. Ik kan niet geloven dat het zo makkelijk is, maar de oplossingen van de Hemel zijn vaak zo simpel voor kinderen, maar ik moest een beetje bijsturen, maar ik wist niet hoe ik dat moest doen. En weet je, elke wond is natuurlijk heel verschillend.

* Ik zie iemand hier iets laten zien, ze zeggen dat als een kind seksueel misbruikt wordt, ik die wond niet persoonlijk ken.

Ik ken het fysieke misbruik. Ik werd fysiek geslagen door mijn vader. Mijn vader was bokser. Ik zou nu in een pleeggezin geplaatst zijn. Maar God heeft dat toegestaan. En ik zou dit willen zeggen: we hebben een non die seksueel misbruikt is. En in haar geval was het door haar vader en broer, en ze groeide op in een alcoholisch gezin. Vandaag leidt ze een groep vrouwen die seksueel misbruikt zijn naar vrijheid en genezing. En God heeft dat gebruikt en ze wordt nu op een fenomenale, ongelooflijke manier gebruikt. Dus ik denk dat het afhangt van Gods wil, en het is vreselijk, vreselijk. Er zijn geen woorden voor, ik kan niet weten wat die arme ziel of zielen hebben doorgemaakt. Maar God heeft uiteindelijk een oplossing, en ik zou dit willen zeggen: wat de wond ook is, uiteindelijk moet die ons leiden naar een relatie met Jezus door gebed.

En dan zal God de genezing van die wond gebruiken om die nabijheid, die intimiteit te ontwikkelen. Maar er is een fase, dat klopt, waarin je alleen maar pijn voelt, weet je, en dat is een van de dingen die in mijn boek werd beschreven over hoe je op de juiste manier kunt stoppen met lijden, hoe je op de juiste manier kunt lijden en op de verkeerde manier kunt stoppen met lijden. Maar weet je, ik denk aan het hoofdstuk in het evangelie van Johannes over die ziekte, waar Jezus over Lazarus spreekt. Deze ziekte is niet bedoeld om tot de dood te leiden, maar om God te verheerlijken, wat onze wonden ook zijn. Uiteindelijk zal God op de een of andere manier het laatste woord hebben en zal Hij verheerlijkt worden als iemand volhardt.

* Iemand vraagt: loslaten nadat je je zonden hebt beleden en jezelf hebt vergeven. Hoe doe je dat?

Kijk, dat is een kenmerk van een vaderwond. Vooral als je vader of moeder je fouten steeds onder je neus wreef. Ze bleven je eraan herinneren wat je had gedaan. Dus het is moeilijk om dat te verwerken, vooral voor kinderen. Mijn ouders zijn als God. Dus, als je ouder wordt, zie je ineens je zonden en vooral de seksuele zonden die je blijft begaan. Dat zijn de zonden die het moeilijkst af te leren zijn. En dan is daar een hele les uit te trekken. Die arme ziel heeft een priester nodig. Dat is een van de zegeningen van mijn glorieuze mysteries van mijn zonde. Natuurlijk is er niets glorieus aan de zondigheid tot de leeftijd van 20 jaar.

Er is niet veel dat me nog kan schokken. En ik zeg tegen die persoon: God zal het laatste woord hebben als je volhoudt. En dit zijn Gods beloften: Jesaja 1:18, ik ga even wat Bijbelteksten noemen zodat deze persoon en anderen ze in ieder geval kunnen lezen. Maar uiteindelijk moet je in deze Bijbelteksten geloven. Het zijn beloften van God. Jesaja 1:18: "Al zijn uw zonden als scharlaken, Ik zal ze wit maken als wol." Jesaja 43:2 en Jesaja 44:22: God heeft een soort goddelijke Alzheimer. Hij vergeeft en vergeet.

En in Kolossenzen 2:14 wordt ons beloofd dat Jezus aan het Kruis zonde vernietigde. De duivel presenteert, hij staat bekend als de aanklager. Openbaring 12:9: hij presenteert al het bewijs van onze zonden in onze gedachten. Maar aan het Kruis, wanneer we ons bekeren, wanneer we biechten, moeten we beseffen dat door het Kruis, door de overwinning van Jezus, al het bewijs werd vernietigd. Er is geen bewijs meer. En dit moet je geloven. Uiteindelijk zal het door de Heilige Geest gebeuren, en God weet precies het uur, het moment waarop het van hier naar daar, naar het hart, gaat. Het goede nieuws is echt goed.

* Wat als je het weet, en dit is een beetje gevoelig, maar bijvoorbeeld over seksuele zonden? Ja. Als je alleen het gebod noemt dat je hebt overtreden, en je begint na de biecht, en je denkt: misschien had ik moeten uitleggen wat er is gebeurd. Misschien had ik moeten vertellen over alle verschillende dingen die ik heb gedaan. Misschien heb ik niet genoeg gebiecht, of moet ik teruggaan en opnieuw biechten en al die details noemen? Wat zeg je dan tegen die persoon?

Weet je, als we dingen aan het licht brengen, heb ik één ding geleerd. Ik ben een tijdje in Peru geweest, als exorcist, en de duivel houdt van geheimen. Als je dingen aan het licht brengt, verliezen ze hun kracht. En ik zeg meestal tegen een ziel, en ik heb de zonden van gevangenen gehoord en zo. Ik zeg: ik wil dat je alles vertelt. Wees niet verlegen. Zeg het goed. Laat het maar zo zijn, je zult me ​​niet schandaliseren. En ze moeten het zeggen. Er is één bepaalde ziel waarvan ik me herinner dat ze, hoe zou je het zeggen, niet helemaal eerlijk was over wat ze deden. En ze werden nog steeds door de duivel beheerst.

Op het moment dat ze het zeiden en benoemden, wat ze hadden gedaan, waren ze bevrijd. De waarheid zal je vrijmaken. Zeg gewoon wat je hebt gedaan. Punt. Zeg het voor de liefde, het licht, de waarheid van God die hier bij je is. De waarheid zal je vrijmaken. Amen. 

* Iemand zegt: "Vader Scott, hoe ga ik om met vervolging binnen mijn eigen familie? Ik worstel ermee."

Nu, ik snap wel waarom Jezus zei: "Stel de vraag: wie is mijn familie?" Onze echte families blijken uiteindelijk onze geestelijke familie te zijn. Natuurlijke gezinnen met al het beste, iedereen wil een goed gezin en alles wat daarbij hoort, maar natuurlijke liefde is niet genoeg. Maar wat de vervolging betreft, ik kan me herinneren dat ik op een dag ik mijn familie vertelde dat ze naar een film keken die ze niet hadden mogen kijken en ik was net bekeerd, natuurlijk was ik niet al te voorzichtig, ik wilde hun onmiddellijke bekering en ik las ze in feite Schriftgedeelten voor. Dit was vroeg in mijn leven, dit is vele jaren geleden, 44, 45 jaar geleden. En op een dag pakten ze hun schoenen en gooiden ze die naar me, weet je. En ik ging naar boven en ik zei tegen Jezus: "Jezus, Ik weet dat U niet wilt dat ze deze film kijken." En ik begon te bidden en ik begon in tongen te bidden. En toen ik mijn kamer verliet, rende mijn zus de trap op en botste ze tegen me aan en ze zei: "Wat was je net aan het doen?" Ik vroeg: "Waarom?" Ze zei: "De televisie is kapot."

Dus, wat betreft het teruggaan naar deze ziel, wat betreft deze vervolging van de familie, zou ik stoppen met proberen. Ik zou proberen een voorbeeld te geven door mijn leven. Aanvankelijk wilde ik ze evangeliseren tot bekering. Maar daarna zei ik gewoon niets meer. Ik begon gewoon te leven en probeerde hopelijk dat mijn leven een klein voorbeeld zou zijn. En toen ik mijn mond hield en er vooral met God over praatte, begon God te veranderen. De eerste was mijn tweelingbroer, die nu priester is.

* Iemand vraagt: Ik heb een goede biecht afgelegd en vijf pagina's volgeschreven, maar ik heb moeite met het onthouden van doodzonden en dagelijkse zonden. Als ik om vergeving vraag voor die zonden, kan ik me niet herinneren of ze vergeven zijn of niet.

Ik heb het de Heer verteld in mijn akte van berouw en ik raad je aan om de Heer te vragen je verborgen fouten te vergeven. Dat zijn de fouten die je hebt gemaakt. En als ze je te binnen schieten, zeg ik dat je naar me toe kunt komen en ze daarna kunt vertellen, want dan zullen ze aan het licht komen en hun macht over je verliezen.

* Ik neem mijn kinderen mee naar de biecht, sinds ze vijf en misschien zes jaar oud waren, elke eerste zaterdag van de maand, wat we tot op de dag van vandaag nog steeds trouw doen.

Ik hou van de biecht, het is geweldig, het is krachtig. Het is het sacrament. Eén goede biecht is sterker dan duizend exorcismen.

* Hoe gaan we om met chronische angst en stress die voortkomen uit onze jeugdtrauma's?

Als ik mezelf betrap, of als ik anderen heb ontmoet die, zoals ik het noem, verdrinken in angst, of wat dan ook. Ik bedoel, er zijn veel manieren, er is een therapie waarbij je eerst het trauma aanpakt en dan kun je je richten op de specifieke wonden. Dat is één methode die ik ken. Maar ik breng de Heer ook in contact met de gebeurtenissen in mijn leven en vertel Hem erover. Uiteindelijk heb ik me gerealiseerd dat Hij dan misschien wel reageert. Ik betrek Hem bij de herinneringen. Ik nodig Hem uit, het is een soort aanroepingsmethode van gebed. Dan vertel ik Hem wat er is gebeurd en nodig ik Hem uit in die herinneringen. Dan stel ik me Hem daar voor en hopelijk zal de aanwezigheid van God uiteindelijk meer impact op me hebben dan de gebeurtenis zelf.

Ik heb dit soms gedaan, altijd tijdens mijn retraites. Ik heb altijd de laatste avond een genezingsdienst met het Heilig Sacrament, dat aan de priester wordt getoond. Soms is het de laatste keer dat ik er een heb met het Heilig Sacrament, de andere met OLVrouw. Maar we maken gebeurtenissen mee. We gaan zelfs van de wond vanaf het moment van de conceptie, want sommige mensen werden al vanaf de conceptie verstoten. Een persoon kan bij de conceptie verstoten worden en God, die alles ziet, kan teruggaan naar alles en dan of ze hoorden specifieke dingen en God zal me in het geestelijk leven wat we woorden van kennis noemen geven.

God zal door middel van beelden of woorden specifieke gebeurtenissen ontwikkelen en zodra die beginnen, begint Hij die ziel te bezoeken. Ik zou zeggen dat God die behoefte, die afhankelijkheid van Hem, wil creëren. Ze hebben misschien een goede Katholieke therapie nodig.

Het hangt er denk ik vanaf hoe diep de angst van de persoon is. Soms moeten ze de geest van angst afzweren, want angst kan soms iets zijn dat niet van God komt. Dat kan, en ze moeten het afzweren. Misschien denken ze gewoon: ik ben een angstig persoon of ik maak me veel zorgen, maar ze moeten afzweren dat het een boze geest is die als een aap op hun rug zit. Ze moeten het afzweren in de naam van Jezus.

* Wat als de priester zegt dat hij geen details nodig heeft?

Dan zou ik een andere priester zoeken. Want soms hebben we wel wat details nodig. God wil dat ze het goed opruimen. Voor Zijn glorie, Zijn schoonheid, Zijn zuiverheid, Zijn barmhartigheid.

* Hoe zit het met zonden van nalatigheid? Het goede dat we hadden moeten doen, missen of de ingevingen van de Heer niet horen.

Nu ja, het is Gods taak om ons Zijn ingevingen te openbaren. Soms zijn we bijna op zoek naar zonden en uiteindelijk, waar eerst niets was, ontstaat er ineens iets. De duivel houdt ervan en het is eigenlijk een vorm van zelfzucht.

Maar ik zou zeggen: zonden van nalatigheid en/of hoe je naar God luistert. Er is een prachtig boek van Pr Jacques Philippe, getiteld 'In the School of the Holy Spirit', dat je stap voor stap leert hoe je de gewone ingevingen van de Heilige Geest in het dagelijks leven kunt ontdekken. En hoe gehoorzamer we zijn aan die ingevingen, hoe meer ons vermogen groeit om die ingevingen in het gewone dagelijkse leven te horen. St Alfonsus van Liguori sprak over overeenstemming met de wil van God. We onderscheiden Gods wil en we verenigen ons met Zijn wil. Dan is er eensgezindheid, waarbij we in principe alles op de een of andere manier accepteren, of het nu Gods wil is of zijn goddelijke voorzienigheid. Ik zeg Fiat. Fiat. Fiat. Fiat. Fiat. Goed. God zegene u.

* Wat moet je doen als je opdringende gedachten hebt tijdens het bidden? Moet je die in detail biechten? Nu, als het afleidingen zijn, is het een daad. Als er afleidingen zijn, kan ik kiezen: ik wil God of die afleiding. En als ik elke keer ja zeg tegen God in gebed, in plaats van me te concentreren op de afleiding, dan wordt het een daad van liefde. Dus als ik 10 keer per uur ben afgeleid en 10 keer per uur terugkeer om de naam van Jezus met liefde te zeggen: 'Ik hou van je', dan zijn dat 10 daden van liefde. En soms is er een soort verleiding en een soort demon, en dat is wat ik vandaag de dag merk in de atmosfeer waarin we leven. Er is een intensiteit van gedachten, mensen worden aangevallen door gedachten. En het was voordat ik een retraite in mijn gemeenschap mocht organiseren en ik werd lastiggevallen door bepaalde gedachten.

Uiteindelijk kwam de inspiratie op een ochtend, vroeg in de ochtend. Vraag je engelen om de Drie-eenheid te vragen sterkere engelen te sturen dan die demonen die je lastigvallen. En als ze niet onmiddellijk stoppen, zullen ze in de hel erger lijden dan ze zich ooit hadden kunnen voorstellen. Dus ik heb dat gevraagd en het stopte meteen. Dat is echt geweldig.

9/6 De Vaderwond: van wond tot zoonschap - Pr Philip Scott - O Crux Ave

Maar over de stilte voor het Heilig Sacrament gesproken… Ik voel me nooit gelukkiger dan wanneer ik voor het Heilig Sacrament ben. Het lijkt een monoloog, maar aan het einde besef ik dat het een gesprek is met onze Heer, met een open stem, zonder dat iemand het hoort. Het is absoluut wonderbaarlijk. Zoals u weet, ontwikkelt het gebed zich en hoe meer het rijpt, hoe stiller het wordt.

Toen ik vele jaren geleden in het seminarie zat, was mijn gebed voor het Heilig Sacrament heel anders dan nu. Nnu besteed ik veel meer tijd aan gebed, zoals het prachtige gebed in Deuteronomium 64-7, Sjemma, o Israël. Alsof hij zegt: hoor of luister, Philip. Er is dus veel stilte, de taal is veranderd in een taal. Het hangt ervan af of ik... omdat de Drie-eenheid daar aanwezig is. Dus als het de Vader is, dan is het heel duidelijk: ik ben zijn favoriete Philip, Zijn enige Philip, zoals Hij me noemt. Als het Jezus is, dan is het heel echtelijk. En de sfeer in het gezin is natuurlijk de Heilige Geest, die, zoals ik graag zeg, we moeten verdrinken in liefde. Dan worden alle andere problemen in het leven heel klein en wordt God zo groot en machtig.

*Een van de dingen die gezegd worden, en ik denk dat u dit ook bevestigt, is dat u een soort wonderlijke, liefdevolle, mystieke ziel bent die er niet alleen in slaagt tot God te bidden, maar ook zijn antwoord te horen, en dat u ook de gave hebt gekregen om zielen te lezen. Dat is alles wat u overwint, bevestigt u al deze buitengewone schatten, Vader?

Mijn focus ligt op God en niet op Philip. Want Hij is de belangrijkste. En hij heeft ons op vele manieren gezegend. En ik zou liegen als ik dat niet zou zeggen. Maar mijn hart, in het Spaans hebben we een gezegde: Ik wil opscheppen over God. Ik wil benadrukken hoe geweldig Hij is. En ik wil dat de aandacht op Hem gericht is. En wat Hij doet, is het enige wat ik als mijn eigen kan beschouwen, mijn zondigheid. Maar ik ben zo liefdevol vergeven.

Weet je, het is een reis geweest, weet je. Mijn broer en ik zouden allebei zeggen dat we het niet verdienen om zo gelukkig te zijn, weet je. Ja, natuurlijk, het leven zit vol beproevingen. In het boek kreeg ik door middel van ingevingen kennis hoe ik op de juiste manier met lijden om moet gaan en hoe ik kan stoppen om op een verkeerde manie rte lijden, en dat zal ook besproken worden. Hoop, want lijden hoort bij iedereen. En toch werd ik gezegend in een beproeving die vele jaren duurde, waarvan ik in het begin zou hebben gezegd: het heeft me gedood, maar nu zeg ik het met vreugde, maar ik ben niet gestorven, maar door middel van ingevingen kennis kreeg ik een heel pad aangereikt om op de juiste manier met lijden om te gaan en te stoppen met verkeerd lijden.

Dat is geweldig. We zijn enorm geïnteresseerd in dat boek Tsunami’d by God, the healing of a Father-Wound, dat je net hebt uitgegeven. Ik had zowel een vaderwond als een moederwond. Als tiener, heb ik het vervloekt om opgegroeid te zijn in een gezin met weinig liefde. Maar het is een van de grootste geschenken die God me heeft gegeven, waardoor ik een oprechte relatie heb opgebouwd met de Drie-eenheid, mijn ware familie, omdat mijn menselijke familie, net als alle gezinnen, gewond was. We zijn vervormd en we hebben problemen, maar weet je, we zijn geschapen voor liefde en Sint Augustinus zegt zo mooi: ons hart zal rusteloos blijven totdat het rust vindt in God. Dus er was altijd een rusteloosheid en ik vervloekte het. Ik vervloekte mijn wonden. En dit is wat er gebeurt als je niet weet wat je moet doen.

En God liet het toe. God de Vader vertelde me een verhaaltje voor het slapengaan en hij zei: "Je hebt me altijd vervloekt omdat Ik je heb laten geboren worden in een gezin met weinig liefde.. En dat is waar. Ik heb God vervloekt als tiener. Waarom heb je mij laten geboren worden? Waarom ben ik in dit gezin geboren? Nnatuurlijk ben ik het gaan begrijpen en ik zou het nu voor geen goud willen ruilen. Hhet is een grote zegen geweest. Maar als jonge man, die geen relatie met God had. Nadien realiseerde ik me dat dat alles deel uitmaakte van Gods volmaakte plan. Het was de toegangspoort tot het Hart van God, het Hart van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Je broer heeft het ergens anders gevonden, he? Mijn broer wel, maar ik had een veel sterker karakter dan hij. Dus mijn geklaag was luider en mijn rebellie was veel sterker dan die van hem. Ik verloor mijn onschuld op mijn veertiende. Op mijn achttiende had ik in de gevangenis moeten zitten. Ik kwam sterk in opstand. Ik was geen misdienaar. Maar God is zo mooi. Het veranderde uiteindelijk op mijn twintigste toen ik een heel sterke ontmoeting had met Jezus in mijn slaapkamer, maar als je deze wonden hebt en dan heb je geen ouders die emotioneel met je verbonden zijn, omdat ze zelf niet weten hoe ze emotioneel verbonden moeten zijn, omdat ze ook erg gekwetst waren door hun eigen problemen.

Mijn vader kwam uit een gezin waar hij op jonge leeftijd in de Andes woonde, in een klein stadje. Hij werd geboren in Makate, Peru, en toen hij zeven jaar oud was, liep hij zijn huis binnen en zag zijn vader dood op de grond liggen van dronkenschap. Dat was traumatisch. Hij liep rond zijn twaalfde van huis weg. Hij reisde twee dagen te paard. Hij verstopte zich in een boot, ging van die kust, dat deel van Peru, naar Lima om zijn zus te zoeken. Hij had dus een erg zware jeugd, om het zachtjes uit te drukken. Maar als tiener, dan geef je mensen niet zomaar de ruimte. Alles wat ik zag was zijn slechte kant, zijn problemen en... kinderen en tieners zijn erg egocentrisch. Dus ik kwam in opstand. Ik koos voor de weg van de rebellie.

* Vader, toen u zei dat u een ontmoeting met Christus had, zijn er verschillende soorten ontmoetingen. Er zijn ontmoetingen die bedoeld zijn voor het publiek, om een ​​boodschap aan de wereld te verspreiden. Er is een privé-openbaring die bedoeld is voor één persoon, om iemand te begeleiden in zijn of haar leven. Denk je dat deze manifestaties van God, in zijn oneindige barmhartigheid en liefde voor jou, alleen bedoeld waren om je te leiden in deze richting, deze roeping die je later als priester had, en voor de wereld, of is er meer dan je op het eerste gezicht ziet?

Nee, ik weet dat je een roeping hebt. Ik ben priester in mijn roeping, maar je hebt ook een missie. En mijn missie is om overal waar ik kom in de wereld te leren hoe je kunt stoppen met leven als een wees. En daar zijn symptomen van, want het grootste deel van de wereld leeft als een wees, alsof God niet bestaat. En dan hoe je leert leven. Het is een school. Het is een proces. En ik noem het opgevoed worden door God en gemoederd worden door God via Onze Lieve Vrouw, via de Heilige Moeder. Dus we zijn geschapen voor Hemelse opvoeding, dat soort intensiteit, Hemelse opvoeding.

En ik geloof nederig dat God al deze wonden heeft toegestaan, zelfs inclusief mijn moederwond, want dat is waardoor ik betrokken raakte bij zoveel vrouwen in zonde. Ik was op zoek naar een moeder, weet je, en toen, maar toen ik OLVrouw ontmoette en zij mijn Moeder werd en mij begon te bemoederen veranderde alles. En ik had me dit nooit gerealiseerd dat ze er altijd al waren geweest. Iedereen zegt dat natuurlijk, God Jezus is Immanuel, God met ons maar je weet dat niet als je hart op de verkeerde plek gericht is. Als je gedachten op de verkeerde plaats gericht zijn. Ik was een tennisser. Ik wilde een professionele tennisser worden.

Dus ik creëerde mijn eigen identiteit als je niet weet wie je bent, als je je identiteit niet kent. Je verzint je eigen identiteit. En het is niet echt, want alleen God kan het je vertellen. En alleen in God, in Jezus, weet je wie je werkelijk bent. Dat weet ik dus al.

* En Vader, met dit buitengewone instrument dat God je heeft gegeven, bijvoorbeeld het vermogen om zielen te lezen, weet je dan automatisch wat God van je wil als je iemand voor je ziet en je weet wat die persoon is, wat die persoon moet doen? Weet je dan automatisch wat God van je wil met de informatie die je krijgt als je die persoon ziet?

De beste manier waarop ik het kan beschrijven is dat hij voor me is. Hij begint te handelen en te spreken, en ik kijk toe hoe hij handelt en spreekt. En ik ben vervuld van zoveel liefde voor die ziel. Het is alsof al het andere in het universum verdwijnt. En de enige die bestaat is die persoon voor mij. En ik ervaar dat met Jezus en ik ervaar dat met God de Vader. Zie je, een van de grootste zegeningen van het priesterschap is dat je weet dat het de wil is van God. Ik geloof nederig dat priesters die uiteindelijk de Christus zijn, als het aan God ligt, willen dat mensen het vaderschap van God ontdekken via de priester, zoals ze het in Jezus ontdekten.

De Drie-eenheid is geen statische aanwezigheid in ons, het is een levende aanwezigheid, het is niet zoals een kruisbeeld tenzij het een wonder is en het beweegt. Maar de Drie-eenheid in ons allen leeft. Dus wanneer Paulus zegt in Galaten, ik geloof en het is niet langer ik die leef, maar Christus die in mij leeft. Dat is letterlijker dan we ons kunnen voorstellen. Maar ik bedoel, op bepaalde manieren, en ik ken priesters bij wie dit is gebeurd, dat ze er letterlijk fysiek niet meer zijn en Jezus neemt het over. Het is Jezus die handelt. Dus we hebben het over een transfiguratie en soms ook over God de Vader. Oké. Maar wat betreft wat je me vraagt, Xavier, is dit dat het in principe gebeurt dat de persoon verschijnt en zoals ik al zei, de Heer handelt reeds en heeft mijn toestemming niet meer nodig.

Dus één van de meest genadevolle zegeningen is het ervaren van Vaderliefde. Ik ben letterlijk soms op de grond gevallen van liefde. Het is zo sterk. Nu denken ze dat ik een hartaanval krijg. Het is alsof ik sterf van liefde voor hen. En dit is gebeurd tijdens de Eucharistische processie. Wanneer ik in contact kom met iemand die een vaderwond heeft en ik het zie, omdat ik het zie, neemt Hij het gewoon over. En dit gebeurt op manieren die je soms niet wilt, want daarna wil je je verstoppen; omdat het een heel intieme, zeer persoonlijke liefdesontmoeting is. Daarom noem ik het een tsunami. En al het andere verdwijnt. in vergelijking met de liefde voor die persoon, gebeurt het in een belijdenis, het gebeurt in praten met mensen.

En er zijn natuurlijk een aantal heel bijzondere momenten geweest. God is zo goed. Hij is de beste, weet je. Dus dat is wat er begint te gebeuren. Maar de wonden moeten genezen. Het hart moet gezuiverd worden. Zalig zijn de zuiveren van hart, want zij zullen God zien. Geleidelijk aan en natuurlijk is dat een lange passage.

* U lijkt de gelukkigste priester te zijn, denk ik. Nou ja, met één uitzondering. De gelukkigste priester die ik ooit in mijn leven heb ontmoet. Ik denk u en een andere priester uit Quebec. Nu, wat vind je hiervan?

Ik heb het gevoel dat ik van vreugde ga sterven.

* Wat een genade. Dat is geweldig.

En ik kan wel zeggen dat het aanstekelijk is, want je belde me vanochtend en ik heb de hele dag al een fantastische dag. God zegene je, Monique. God zegene je. God zegene. Prijs God. Prijs God. Prijs God. Prijs God.

* Dus, in uw boek schrijft u over de vaderwond en u zegt dat wanneer iemand gewond is, hij of zij niet goed ziet. Dat doet hij niet. Hoe beïnvloedt de vaderwond de manier waarop we onszelf zien? Hoe we de wereld zien en hoe we God zien.

Psalm 6:7: "Mijn lijden heeft mijn zicht verblind." Dus als iemand gewond is, zie je bijna alleen dat. Je ziet alleen het negatieve. Je ziet alleen de duisternis. En natuurlijk heeft de duivel ook de tijd van zijn leven. Hij wil niet dat je de zegeningen ontdekt die God je uiteindelijk aanbiedt. Hij wil niet dat je ontdekt hoe goed het goede nieuws is, hoe goed Gods Vaderschap is in de familie van God, de Drie-eenheid. Dus hij doet er alles aan om ons af te leiden. Dus in het begin voelt het hart dat je impulsen van je gevallen natuur, de hoofdzonden, springlevend zijn.

Mijn twee grote mislukkingen waren lust en woede. En we hebben allemaal, deze zonden, en op de ene of andere manier worstelen we ermee. Het was mijn schuld. Het was mijn zonde. Maar als je jong bent, geef je iedereen de schuld. Het is de schuld van mijn vader. Het is, weet je, en al die schuldgevoelens, met alle woede erbij. En toen, weet je, wat gebeurde er uiteindelijk? Zonde begon vies te smaken, wat een grote genade is. Ik besef nu dat als priester, biechtvader en geestelijk begeleider, zonde vies begon te smaken. En toen was het niet meer leuk.

En toen, op een dag, toen was ik 20 jaar. Ik stond op uit mijn bed. En ik zei tegen Jezus: "Ik ken U niet." Het is verbazingwekkend wat dit gebed inhoudt. Ik zei: "Ik geef U mijn leven." En ik had geen idee waar ik aan begon. Maar de volgende nacht ging ik verder met mijn zondige leven, een dagelijks leven van doodzonde. En voor het eerst hoorde ik de stem van Jezus. En dit is wat Hij zei: Als je er werkelijk voor gekozen hebt Mij te volgen, moet je hiermee stoppen. En ik stond daar voor een keuze, een keuze die we uiteindelijk allemaal moeten maken. Wil ik God echt gehoorzamen en de duivel ongehoorzaam zijn, of de duivel blijven gehoorzamen en God gehoorzamen?

Dus besloot ik weg te gaan van de plaats waar ik deze zonden zou begaan. Ik ging naar mijn kamer en ging naar bed. Ik had geen idee wat me te wachten stond. Vier nachten lang. De week erna, om 12:30 uur, had ik een Pinksterervaring dat ik elke avond om 12:30 uur verdronk in Gods liefde. Ik had hier nog nooit van gehoord. En om eerlijk te zijn, van de ene op de andere dag ontving ik de gave van kuisheid. Ik kreeg een grote honger naar het woord van God. Ik ontving de gave van tongen en ik wist niet wat dit was. En uiteindelijk leidde dat er natuurlijk toe dat ik een ernstige biecht aflegde bij een priester, een geweldige Franciscaanse priester uit Australië. En ik herinner me alleen nog wat hij tegen me zei, want het was net een ervaring zoals die van Paulus. Letterlijk van de ene op de andere dag was ik een bijzonder persoon.

En de volgende nacht ging ik naar mensen die ik pijn had gedaan, mannen met wie ik ruzie had gehad. Ik vroeg hun om vergeving. Vrouwen die ik had gebruikt, daar ging ik ook heen om hen om vergeving te vragen. Ik schreef zelfs brieven naar meisjes in het buitenland om vergeving te vragen, want mijn zonden waren ook internationaal, weet je. En waar ik gestolen had, daar ben ik heen gegaan en heb ik teruggegeven wat ik gestolen had, en zelfs meer dan wat ik gestolen had. En wat tot me begon door te dringen, was hoe sterk het was. Ik wilde alleen God, maar ik kende deze God niet, omdat ik nog niet gecatechiseerd was. Nou, later werd ik een apologeet, en ik hield natuurlijk van de schat aan geloof en moraal en al dat soort dingen.

Maar in het begin las ik gewoon de Bijbel. En ik werd verliefd en ik wist dat mijn familie op de een of andere manier dacht dat ik gek geworden was. Ik verloor veel vrienden. Eh, en het nieuws verspreidde zich in de Peruaanse wereld: deze jongeman is gek geworden. Het was een grote genade, aanvankelijk heel schokkend, omdat ik niet begreep wat er gebeurde. Dus de eerste genade van de eerste bekering was heel sterk. In feite brak hij met de doodzonde. Een leven vol doodzonde. Het is allemaal Gods genade en barmhartigheid. Omdat het voor velen zo moeilijk is om met die doodzonden te breken. En nu ik een biechtvader ben en veel geestelijke handelingen verricht, is dat absoluut waar.

Daarom zei deze priester tegen me: wat jou is overkomen, is niet gebruikelijk. Je kunt er maar beter heel dankbaar voor zijn, zei hij. Ik bedoel, dit is genade. Er was geen gevoel van: nou, ik ben nu beter dan jij. Niet dat we hebben niet allemaal trots, maar het was een gevoel van overweldigd te zijn door Gods goedheid, Zijn liefde. En ik huilde en ik huilde, weet je, de gave van tranen van berouw waren fenomenale, geweldige genaden in het begin. Natuurlijk zijn er later ook andere dingen geweest zoals de verlichting van het geweten die ik heb gehad. Maar ik zag het op een ander niveau, een andere realiteit. Daar ging het meer over hoe mijn rebelse leven vol zonde op die leeftijd, tot mijn twintigste, Gods Vaderschap en het zoonschap beïnvloedde. En dat deed de Vader pijn.

* Dus voelde je de pijn fysiek, mentaal, spiritueel? Hoe kwam het bij je op?

Dat kwam in 1998, nadat ik de gemeenschap was begonnen. Het was mijn eerste priesterretraite, nadat ik de gemeenschap was begonnen. Ik ging naar Clearwater, OLVrouw van de Goddelijke Voorzienigheid, Huis van Gebed. Ik was zeven dagen op een retraite voor priesters, vier tot vijf uur per dag. Ik kon niet van de grond komen, snikkend, jammerend, schreeuwend om de werkelijkheid van mijn egoïsme, mijn afwijzing van Gods Vaderschap. Want zonde is niet alleen wat je doet. Je wijst iemand af. Maar ik voelde het van binnenuit vanuit Zijn perspectief. En één ding wist ik zeker: we moeten huilen om God de Vader. En wat heb ik gehuild.

Een grote genade. En ik had niet het gevoel dat Hij met Zijn vinger naar me wees. Het was een heel persoonlijke ontmoeting tussen vader en zoon, die zeven dagen duurde, vier tot vijf uur per dag, tijdens deze retraite. Ik kon er niet aan beginnen en ik kon er niet mee stoppen in de loop van deze ervaring.

* Vader, aangezien je kon reflecteren op je leven en God duidelijk Zijn hand op je had gelegd. Wat vertelde God je? Hoe troostte Hij je? Hoe leidde Hij je? Kunt u ons vertellen hoe, want velen van ons hebben natuurlijk de Bijbel gelezen en natuurlijk hebben velen van ons het evangelie gelezen en vaak hebben we geleerd dat je iemand niet kunt liefhebben die je niet kent. En toch hebben sommige mensen, zelfs na het hele Evangelie meer dan eens te hebben gelezen, het gevoel dat ze het niet begrijpen hoe Christus is, hoe sprak Hij met u? Welk advies gaf Hij u als een liefdevolle, tedere Vader? Kunt u ons dat vertellen, ons licht op de zaak werpen? Ja. Het was heel snel daarna, en dit is volgens mij een van de dingen die de Hemel in ons liefheeft: onze zwakheid, onze kleinheid.

In Romeinen 8:26 staat dat de Geest tot ons komt in onze zwakheid. Ik heb God gevonden, en dit staat in een prachtig boek van de geestelijke begeleider van Konita Cabra, ik geloof Luis Martínez, de grote aartsbisschop. Hij zei dat de Heilige Geest, net als elke moeder die kinderen heeft, zich soms moet inhouden, want anders zou Hij ons vernietigen als Hij al Zijn liefde voor ons zou loslaten, net zoals een moeder die naar haar kleine kind kijkt. Dit boek gaat over het mysterie van het priesterschap. Een moeder moet zich inhouden, weet je, anders zou ze, als ze op een liefdevolle manier al haar liefde voor haar baby die voor haar ligt of degene die ze net borstvoeding heeft gegeven, letterlijk de baby zou kunnen doden. Dus begon ik dat soort liefde te ontdekken. Maar vooral in mijn zwakte.

Dus het boek dat ik noemde, was ik net begonnen aan het seminarie en we zouden een dag van aanbidding hebben en Gebed. Het boek gaat over een zoon, een jonge man, die leert leven als een zoon in het perfecte gezin van de Drie-eenheid. Dus wat doet een gezond gezin? Jezus zei, toen ik de kapel binnenkwam, dat we een dag van aanbidding zouden hebben. Hij zei: Mijn zoon, pak twee zakdoeken en kom terug. Dus ik ging mijn twee zakdoeken halen. Ik in die tijd droeg ik nog een spijkerbroek, weet je. Dus ik stopte de ene zakdoek in de ene zak, de andere in de andere. En ik knielde voor Hem neer in het heilig sacrament.

En ik zei tegen Jezus: weet je, Jezus, ik vind het niet erg om te huilen, maar laten we er geen scène van maken. Ik zei: waarom, waarom hebt U mij gevraagd om niet één, maar twee zakdoeken te brengen? Twee. En dit is wat Hij zei: Eén is voor jou en de andere is voor Mij. En wat er gebeurde, was dat er vanuit mijn perspectief plotseling een film begon. Het seminarie verdween en ik was terug bij dat kleine jongetje in verschillende fasen van mijn leven als kind, en ik werd in feite geslagen door mijn vader. Maar het grote verschil is dit: Als je het beleeft vanuit je gekwetstheid, beleef je het met een gevoel van eenzaamheid. En als je het alleen voelt, word je overweldigd door je pijn.

En een deel van de vaderwond is dat je letterlijk te horen krijgt dat je sterk moet zijn. Maar Jezus is het tegenovergestelde. Hij wil dat je zwak, kwetsbaar en klein bent. Dus toen ik deze kleine jongen zag die in verschillende fasen van mijn leven werd geslagen, toen ik deze kleine jongen zag, de eenzaamheid die hij had, toen ik deze kleine jongen zag, wat ikzelf was die gebeurtenissen meemaakte die bijvoorbeeld plaatsvonden toen ik atleet was. Ik hield van sport. En als ik trofeeën won, ging ik naar de viering waar de trofeeën werden uitgereikt. Maar niemand van mijn familie ging met me mee. Dus zat ik alleen aan tafel.

En ik merkte dat iedereen om zich heen mensen aan tafel had, familie of neven en nichten. En als ze hun namen riepen, floten en klapten natuurlijk alle mensen. Maar als ze mijn naam riepen om mijn trofee op te halen, ging ik in stilte naar voren om hem op te pakken. Het is interessant hoe een kind dat ziet. Voor mij was dat normaal. Maar het was niet normaal. Maar deze keer kon ik het niet voor de Heer verbergen. Het werd me getoond en ik voelde het verdriet herbeleefden, het gevoel onbemind en waardeloos te zijn. Waar is mijn moeder? Dus begon ik te voelen, te ervaren en de vraag te stellen: waar zijn mijn ouders?

Waar zijn alle anderen? Maar alsof ik het toen opnieuw beleefde, toen was ik een jonge seminarist. Maar het verschil was dat Jezus bij me was. En ik voelde de pijn alsof ik het jaren eerder opnieuw beleefde. En plotseling keek ik op naar Jezus en Hij, net als bij de trofeeën, zette me op Zijn schouders en Hij ging een parade houden. Hij ging van tafel naar tafel en Hij begon de mensen te vertellen: dit is Mijn kampioen. En Hij begon tegen de andere families op te scheppen over wie ik voor Hem was. En al snel begon ik te ervaren dat de pijn van de wond die ik had gehad letterlijk verdwenen was en ik nu verdronk in liefde. Zoals ik me herinner, gebeurde het, maar voor zover ik weet bestond het niet meer voor mij.

Dus ik was overweldigd door Zijn vreugde. Hij was zo blij met me en dit gebeurde in veel situaties. Ik heb veel meegemaakt, maar dit is me overkomen met mijn vader en met Jezus. Hij smeekte mijn vader, want toen ik de scènes zag waarin ik geslagen werd door mijn vader, smeekte Hij mijn vader bij zijn naam om te stoppen met me te slaan. Hij smeekte hem om me niet te slaan. En wat was er ten eerste zo anders dan de Vaderwond, de wond van het hart van de Vader?

Ten eerste, Hij wist wat er gebeurd was. Ten tweede, het had Hem echt geraakt. Het deed Hem pijn. Het deed ertoe voor Hem. Hij merkte het. En Hij merkte het op een niveau dat niet in woorden te vatten is. En ten derde smeekte Hij mijn vader om te stoppen met me te slaan, om ermee te stoppen. Dat werd uiteindelijk zo sterk dat wat mijn vader deed letterlijk in duigen viel.

* Voelt u soms de aanwezigheid? Voelt u vaak een fysieke aanwezigheid van Christus naast de Heilige Eucharistie? Als u thuis bent, aan uw bureau zit of met iemand praat, voelt u dan sterk de aanwezigheid van Christus bij u? Ja. Dat is geweldig.

* En hoe zit het met de Heilige Maagd Maria? Ik voel haar om me heen. Ik voel haar moederschap omdat ze natuurlijk ook voor mij gezorgd heeft, mij heeft opgevoed. En ze is meestal om mij heen. Maar ze is zo bescheiden en het is alsof het soms heel subtiel is, maar dan laat ze een visitekaartje achter dat ze er was en ze handelde. En wat ik bedoel met 'moederen' is dat ze mijn hart aan me uitlegt, ze legt uit waarom ik zo reageerde. Of waar dit vandaan kwam, iets wat mijn moeder nooit deed. Ik ben verdronken in een Hemelse Moederliefde. Maar ze nam me ook mee naar de plaats waar ik als jonge man ontucht pleegde want ik wilde daar niet heen. Maar je beseft dat Jezus de Waarheid is.

Hij zegt: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. En waarheid is een persoon. Het is niet alleen een leer, maar het is een persoon. Dus ze willen de waarheid onder ogen zien, ook al scheurt het je in het begin helemaal kapot om te zien hoe we werkelijk zijn, want het tegenovergestelde is hypocrisie. En je weet hoe hard Jezus in Mattheüs 23 spreekt over hypocrisie. Dus Hij wil ons daarvan redden. Dus we zullen in volkomen kwetsbaarheid en naakte waarheid leven voor Hem. Ze houden van de waarheid omdat Hij de Waarheid is. Hoe het er ook uitziet, hoe erg het er ook uitziet, dat is niet de hele waarheid.

De waarheid komt uiteindelijk in Jezus terecht. Je verdrinkt in Jezus. Je zondigheid, dat is waar, maar dat is niet de hele waarheid. De grotere waarheid is dat je geliefd bent boven je stoutste dromen. Je wordt gekoesterd zoals er geen woorden voor zijn. 

* Toen u het had over de waarschuwing en wat u hebt meegemaakt, Vader, wat zou uw beste aanbeveling zijn? Wat zou u de gelovigen zeggen om zich voor te bereiden op de waarschuwing?

Twee dingen. We zullen allemaal voor God verschijnen, of het nu aan het einde van ons leven is, want een mens sterft eenmaal, Hebreeën 9:27, en dan komt het oordeel. En de waarschuwing is een geweldig geschenk. Dus we bereiden ons voor door bij hem te zijn. En ik zou aanbidding niet genoeg kunnen aanbevelen. Want in de aanbidding leer je alles hand in hand te doen. Of het nu de waarschuwing is, of de dagelijkse biecht, alles gebeurt hand in hand. En dan natuurlijk zegt Hij soms: 'Ik wil dat je de hand van Mijn Moeder vasthoudt. Loop overal met haar mee.' En zij wil je overal mee naartoe nemen. Dus je bent nooit meer alleen. Zelfs niet met de waarschuwing.

Dus het is alsof God de ziel voorbereidt, zoals Hij alles voorbereidt, op deze Hemelse ontmoetingen. En de waarschuwing is zo'n geschenk, want we zullen ons leven precies zien zoals God het ziet. Ons zal de waarheid van de Katholieke Kerk, getoond worden. En ons zal ook getoond worden waar we voor eeuwig terecht zouden komen als we op dat moment zouden sterven. Nu, in mijn persoonlijke ervaring met de waarschuwing, is het afgehandeld en misschien omdat ik moet toegeven dat God mij in mijn leven heeft gegeven dat het Vaderschap van God mij op een bepaalde manier is gegeven en misschien omdat, weet je, priesters noemen we vader, maar die vader komt uiteindelijk terecht in de schoot van God de Vader en de wereld is zo vaderloos.

Dus door mijn priesterschap straalt Gods Vaderschap uit. Ik moet toegeven dat het moeiteloos is. Dus hoe bereid je je het beste voor op aanbidding? Natuurlijk, de hand vasthouden van Maria door de rozenkrans, totale toewijding aan Jezus door Maria van St Louis Grignion de Montfort en en dan frequent biechten, want daar zijn we dan, vooral hoe meer aanbidding, hoe meer ons de diepte van onze zondigheid wordt getoond. Maar dan realiseer je je dat het allemaal een geschenk is, dat we zo onvoorwaardelijk geliefd zijn. God houdt van ons zoals de eerbiedwaardige Luis Martinez zei: "Met een goddelijke obsessie, een goddelijke obsessie."

* Je vertelt mensen hoe ze hun leven moeten leiden om zich voor te bereiden op de ontmoeting met Christus.

Ja. Ik vertel hen dat alles van ons is, of het nu een leven in zonde is, onze pijn, ons lijden, het is allemaal bedoeld om ons ervan te overtuigen hoeveel we alles van God nodig hebben. God wil alles voor ons zijn. Alles. Alles tot het punt waarop we op hartniveau het gebed van de St Teresa van Avila kunnen ontdekken, dat beroemde gebed 'God alleen is genoeg', en ik weet nu wat dat is. Ik leef in die staat door Gods genade, en dat 'God alleen is genoeg' vereist een hele voorbereiding om daar te komen. Het is niet alleen het gebed opzeggen.

Het is een hele voorbereiding, een innerlijke voorbereiding die God je door het leven heen voorbereidt, want alleen Hij kan ons uiteindelijk voldoening geven. Ik denk aan de prachtige passage uit Prediker 3:11 die zegt dat God in het hart van de mens het idee van het oneindige heeft gelegd. Dus alleen het oneindige, wat buiten deze wereld is, zal uiteindelijk zijn wat we nodig hebben. Dat is Wie en wat we echt nodig hebben.

* Dus we zeiden, in zekere zin ben jij een ridder van de moderne tijd. Je hebt besloten, je zei fiat, dat met je broer, je hebt besloten dat het tijd is om je pantser, je schild en je zwaard te nemen, niet om Jeruzalem te bevrijden, maar om de mensheid van slavernij te bevrijden met jouw roeping. Vandaag en in oorlog zijn er veldslagen. Je zult het er vast mee eens zijn als ik zeg dat we midden in een geestelijke oorlog zitten zoals niemand van ons ooit heeft gezien. Hoe ga je deze oorlog te lijf?

Ja. Je voelt het op veel niveaus. Ik kan door luchthavens lopen en afhankelijk van de gedachten die in me opkomen, omdat demonen communiceren met gedachten, kan ik zien waar de bolwerken zijn of waar deze mensen een verbond hebben gesloten met bepaalde soorten zonden. Ik praat met mijn engelen. Ik heb een hele groep engelen bij me en ik vraag ze om met de engelen van iedereen op de luchthaven te praten en te bidden voor hun redding, en ze weten niet dat ik dit doe. Ik doe dat in vliegtuigen. Ik doe dat overal.

en je voelt de aanwezigheid van de engelen, de glorie van de engelen. Maar soms komen er plotseling de meest perverse gedachten in me op en wordt me getoond wat voor soort demonen er zijn, of mensen die zich echt in de duistere wereld bevinden. Er is dus een strijd gaande. Dat is dus op één niveau. Er is een strijd en en maar wat God van me vraagt, is dat ik offers breng voor vooral voor degenen die gevaar lopen naar de hel te gaan. Dat is nog een bijzonder onderdeel van mijn missie: mijn leven opofferen. Hij vroeg me dingen voor die zielen die gevaar lopen naar de hel te gaan. En ik heb liefde voor die zielen, voor zelfmoordenaars.

Daar zijn geen woorden voor en Hij heeft me gevraagd om elke dag om 1 uur 's ochtends op te staan ​​om Jezus te aanbidden. En de stilte in die uren 's ochtends is een andere realiteit dan 's middags. De stilte is intens. Het is intenser dan wat dan ook. Maar de stilte wordt bezet door het heilige, het heilige, het engelachtige. En in aanbidding wordt het elke dag in die momenten opgedragen. Een van de intenties is voor de zielen die vandaag sterven en het gevaar lopen naar de hel te gaan, of die op dit moment sterven. De duivel haat het met zo'n woede dat de heilige uren die ik in die uren doorbreng, moeten worden toegepast op het moment van degenen die sterven of zullen sterven en het gevaar lopen naar de hel te gaan. De haat van de duivel is woest.Hij valt je aan. Maar dat alles wordt aan God geofferd.

En ik schuil in de glorie van God achter de naam van Jezus. En Jezus staat het toe tot een bepaald moment en dan stopt het. Maar ik heb gezien dat Jezus me op een dag een goede dief noemde. En ik moest lachen, want Hij zei het met een glimlach, een grijns op Zijn gezicht. En ik kon zien dat Hij me echt voor de gek hield, dat Hij de draak met me stak. En ik zei: "Jezus, meen je dit nou?" En Hij zei: "Je hebt vele, vele zielen van Satan geroofd." Maar Hij zei met zoveel plezier: "Ik ben een goede dief." Hij noemde me een goede dief.

* Vader, soms als ik naar de aanbidding ga, ben ik natuurlijk niet met u te vergelijken. Ik doe wat ik kan, op mijn eigen beperkte manier. Ik ben helder van geest. Ik doe het op mijn eigen manier, maar heel vaak denk ik aan deze persoon die ik je laat zien. Ik weet niet of je haar zult kunnen zien, het is Marie Julie Jahenny, de Franse vrouw die meer dan 70 jaar van haar leven heeft geleden voor Frankrijk, voor zondaars, voor de terugkeer van de koning, enz. En ik denk bij mezelf: hoe vaak of hoeveel mensen hebben haar ooit gesmeekt om genade op aarde voordat ze stierf? Dus ik stel mezelf dezelfde vragen over u, Vader. Hoe vaak of hoeveel mensen in mijn leven weten wat u allemaal doet, het feit dat u als een spons bent.

U neemt het verdriet van de zelfmoord op u. U neemt het verdriet, het lijden, het kwaad en de zonden van mensen op u en u offert ze aan de voet van het Kruis. Ik denk niet dat veel mensen beseffen wat u doet, wat u hebt gedaan. Misschien, als ik niet te aanmatigend ben, en ik zal het vanuit mijn hart doen, zonder enige misplaatste trots, maar sta me toe, Vader, namens hen te zeggen die dat misschien niet kunnen of nog niet eerder hebben gedaan maar ik kan het niet tegen MJ Jahenny zeggen, want wat ze heeft gedaan, heeft ze ook voor mij gedaan. Sta me toe om dank te zeggen voor uw lijden voor anderen, dank u wel.

Het is niet alleen lijden voor anderen, maar het is een voorproefje van Intimiteit met God en dat wordt het overweldigende gevoel, dus het begint misschien met lijden voor hen, maar het eindigt in doordringing door God, dus lijden en vreugde zijn bijeen, het ene leidt tot het andere. En het wordt prachtig. En het is een daad van intimiteit van Jezus, weet je, en als Hij me iets laat zien of iemand, laten we zeggen, je ziet zoveel dingen, het is alsof de Heer zegt: Ik vertrouw je deze ziel toe. Laten we samen voor deze ziel zorgen. Weet je, het is een daad van intimiteit. Ik voel dat Zijn liefde onbeschrijfelijk is. Dat is echt geweldig. Ik ben verbaasd, ik ben dankbaar.

* Voor degenen die deze Vaderwond doormaken en zeggen: 'Nou, dat is mijn vader, maar voor mij heeft God me vergeten. God komt niet opdagen.' Ik bid, maar er gebeurt niets. Ik krijg alleen maar slecht nieuws. Ik bid om de dood. Ik heb hier geen doel. Nee, ik kan niets bijdragen. Niets werkt. Ik bid, maar God luistert niet naar me. God heeft me verlaten.' Wat zeg je tegen zo iemand?

7/6 Jezus: “Weet dat Ik altijd met jullie ben, tot aan de voleinding der tijden.” (Matteüs 28:20) 

Mijn geliefden: 

Ik heb van de meesten van jullie onverschilligheid jegens Mijn geliefde Hart ontvangen, doordat jullie weigeren Mij te volgen, Mij beledigen en verachten, voortdurend wreedheden begaan tegen jullie broeders en zusters, jullie laten leiden door het menselijk ego en jullie laten geloven dat jullie goden zijn. 

Ik roep jullie op tot gemeenschap met allen. Als allen door Mij gevoed worden, allen één Lichaam vormen, Mijn Lichaam, hoe kunnen jullie elkaar dan blijven verwonden? 

Op dit moment moeten jullie de eenheid van Mijn hele Kerk bewaren. Op dit moment, nu het kwaad Mijn kinderen het verlangen naar het wereldse en zondige heeft ingeprent, zodat Mijn kinderen zich van Mij en Mijn Allerheiligste Moeder afkeren. Mijn Barmhartigheid verlangt ernaar het grootste aantal van Mijn kinderen te verlossen. Schaam je niet om erkend te worden als Mijn kinderen. 

Ik nodig jullie uit om Mijn Kruis in jullie huizen te bewaren. Ik herken jullie te allen tijde. Schaam je niet voor Mij. 

De plaag nadert, en jullie weten het. Zuivering is nabij voor de mensheid. Gebed verricht wonderen wanneer het onder de juiste omstandigheden wordt aangeboden. 

Bid dat het kwaad dat de mensheid omringt, verdreven mag worden. 

Bid dat zij die geestelijk doof zijn geworden en zij die willens en wetens hun geestelijk zicht hebben verblind, mogen ontwaken en Mijn Woord in de Heilige Schrift mogen horen. 

Geliefde kinderen: 

Ik ben liefde, en Mijn liefde roept jullie toe in het licht van zonde die geen grenzen kent. Vergeet niet dat Ik oneindige Barmhartigheid ben, en dat elke zondaar die zich bekeert, door Mij met grote vreugde wordt verwelkomd. 

Kom tot Mij voordat de duisternis valt! 

Kom tot Mij! 

De veranderingen in de natuur worden steeds zichtbaarder… De veranderingen in de mensheid worden steeds zichtbaarder; de oorlogswinden houden niet op, en de grote mogendheden houden niet op in hun verlangen naar de macht. 

Mijn kinderen: Keer snel terug! 

Mijn barmhartigheid is voor jullie. Kom, ontvang Mij in de Heilige Eucharistie; Ik leef, Mijn aanwezigheid is reëel… 

Mijn kinderen, vraag Mijn Geest om de gave van onderscheidingsvermogen, zodat jullie de paden van de Waarheid kunnen bewandelen. 

Ik heb jullie bekendgemaakt wat de mensheid te wachten staat, niet om angst in te boezemen, maar opdat ieder van jullie zijn of haar geestelijke gesteldheid onderzoekt en zo snel tot Mij komt. 

De mensheid zal zwaar lijden door haar eigen toedoen. Veracht niet wat Ik jullie heb gevraagd te bewaren, zowel geestelijk als materieel, voor jullie eigen bestwil, Mijn kinderen. 

Reik je hand aan Mijn Moeder! Zij zal je steunen en je naar Mijn Huis leiden. 

Wees niet bang, je bent niet alleen, Ik ben met Mijn kinderen! 

Ik zegen jullie, Ik heb jullie lief. 

Jullie Jezus 

3 x WEES GEGROET ONBEVLEKTE MARIA, ZONDER ZONDE ONTVANGEN. 

Luz de Maria 

Broeders en zusters: 

De zegen van onze Heer is fris water dat onze dorst lest, voedsel dat onze honger stilt. 

Op deze dag waarop we Corpus Christi vieren en de straten met zoveel zorg versierd zijn om onze Heer Jezus Christus te behagen, laten we ons bezinnen, want zo moeten we ons hart bewaren: altijd rein, voorbereid en versierd om God, de Drie-ene, te verheerlijken. 

We bewandelen de paden van het Eeuwige Leven tot Gods glorie en bidden voor de redding van zielen. 

Amen.

 

7/6 ZIJ ZIJN KINDEREN VAN GOD - Angelica

Maria: Mijn grootste wens is jullie verenigd te zien, zodat jullie dit aardse bestaan ​​in vrede en in de glorie van God de Hemelse Vader kunnen beleven. 

Jullie verdienen niet alles wat jullie meemaken; soms kijk ik naar jullie en zeg ik oprecht als een Moeder: “IK HERKEN JULLIE NIET – ZOVEEL GEWELD, ZOVEEL OPPERVLAKKIGHEID EN ZOVEEL BEDENKELIJKE MANIEREN VAN GEDRAG!” 

Kom op, keer terug naar hoe jullie ooit waren; bewijs dat jullie kinderen van God zijn. 

Jullie zijn kinderen van God, het vlees van God; misschien zijn jullie vergeten dat God jullie het zegel heeft gegeven door de doop? Jullie moeten elkaar liefhebben, elkaar respecteren, en verenigd moeten jullie luid roepen tegen het onrecht van de machtigen, de dwaze machtigen. Jullie bewonen deze aarde en jullie moeten haar beschermen, want door de aarde te beschermen, beschermen jullie jezelf. 

Laat je niet overweldigd worden door kwaad en haat; draag altijd een glimlach op je gezicht; vul je gedachten niet met lelijke gedachten, want als je je eigen gedachten bezoedelt, ligt Satan daar op de loer. Hij voelt het meteen aan en de kwelling begint – en dit alles zal je op een dwaalspoor brengen en je hart zo dor maken als een woestijn. 

Laat dit niet gebeuren; wees goede kinderen van God, want dat ben je: de mooiste schepping van God de Hemelse Vader! 

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef jullie Mijn Heilige Zegen en dank je dat jullie naar Mij luisteren. 

BID, BID, BID! 

Jezus: IK ZEGEN JULLIE IN MIJN DRIE-EENHEID, DIE BESTAAT UIT DE VADER, IK, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST! AMEN. 

Moge Mijn zegen overvloedig neerdalen, stralend, vervuld met Mij, heilig en heiligend, op alle volken der aarde, zodat jullie allen zullen begrijpen dat de tijd gekomen is om het rechte pad te bewandelen. 

Ik spreek vanavond niet veel, maar neem wat Ik jullie zeg ter harte en houd het goed in gedachten. 

Al te lang hebben jullie de verkeerde paden bewandeld, satanische paden; kijk eens wat jullie geworden zijn – vaak hebben jullie zelfs geen respect meer voor jezelf, jullie begaan daden die Mij hoogst onaangenaam zijn. Ik zeg: “ZIJ ZIJN KINDEREN VAN GOD; HOE KUNNEN ZE IN ZO'N TOESTAND TERECHTGEKOMEN ZIJN?” 

Kinderen, Degene die tot jullie spreekt is jullie alles, jullie bron van vrede, jullie bron van oneindige liefde! Kom op, luister naar jullie Heer en doe wat Ik jullie zeg; het is alleen maar voor jullie eigen bestwil. Je zult me ​​later dankbaar zijn, want als je doet wat ik je zeg, zul je een innerlijke vrede voelen die je al heel lang niet meer hebt gevoeld. 

Moge de vrede altijd met je zijn!

Ik zegen je in mijn Drie-eenheid, die bestaat uit de Vader, Ik de Zoon en de Heilige Geest! Amen.

2/6 Aanroep de Heilige Geest - Jennifer

Jezus: Mijn kind,

Ik zeg tegen Mijn kinderen: nu is het uur om je te verootmoedigen in gebed. Nu is het uur om stil te zijn, zodat je Mijn stem kunt horen en kunt onderscheiden wat de waarheid is. Mijn kinderen, aanroep de Heilige Geest om je te leiden naar een beter begrip van je missie op deze aarde. Vraag de Heilige Geest om je pad te verlichten, zodat je open kunt staan ​​voor de waarheid zoals die aan je geopenbaard wordt.

De wereld staat op de rand van grote verandering. Hoe dichter de mensheid bij de volledige kennis komt van de misleiding die haar getoond is, hoe meer de boze zal proberen te verbergen door twijfel en verwarring. Door gebed zul je waakzamer zijn voor wat er om je heen speelt. Blijf dicht bij Mij door de sacramenten.

Mijn kinderen, leef in de waarheid, want de tijd is kort, want Ik ben Jezus en Mijn barmhartigheid en gerechtigheid zullen zegevieren.

Dat is toch geen vooruitgang. Maar dat is natuurlijk als de maatschappij voor alles verantwoordelijk is, dan ben je niet meer bezig over de mensen moet met zoveel mogelijk gelijke Dat heb je in de hand. Maar het resultaat moet gelijk zijn. Maar dat heb je niet in de hand. Want je hebt kinderen, die alle kansen krijgen en die aan de drugs geraken. Ik zeg maar iets. En je hebt kinderen die uit een heel weinig bevoorrecht milieu komen en die door ambitie en en wilskracht en ook aangemoedigd door de ouders het ver schoppen, zoals we het noemen. En door te zeggen van het is de fout van de maatschappij, ja, dan neem je de persoonlijke verantwoordelijkheid weg, maar dan schep je zo'n totalitair denken.

* Want u noemt nu het onderwijs als voorbeeld waar eigenlijk die die gezagsstructuren weg weggehaald zijn door een soort vorm van decadentie. Heeft u nog andere voorbeelden die u te binnen schieten?

Wel eigenlijk in heel veel zaken bijvoorbeeld omgangsvormen. Dat maakt het leven toch ook aangenaam als iedereen vriendelijk en beleefd is. En vroeger was er toch een gemeenschappelijke maatschappelijke cultuur. Ik ben bijvoorbeeld op een heel goede Katholieke school geweest. Een heel goede school. Mijn man ging in Brussel een niet godsdienstige school, die als links bekend stond. Maar wij kregen dezelfde opvoeding namelijk dat je beleefd en vriendelijk was.

Dat als je de leraar in de gang tegenkwam of de lerares een goeiedag wenste. En stelen was er niet bij, en dan was er een preek van de directeur. Nu is het omgekeerd. Je krijgt te horen dat je beter op je spullen moet passen. Het is net of dat iets normaals is geworden. En als je iets niet kon kopen waar je zin in had, werd dat in de mei 1968 revolutie als een maatschappelijk onrecht gezien en dan mocht je het stelen. Dat heette proletarisch winkelen. Dat is eigenlijk immoreel gedrag dat toch genormaliseerd wordt op die manier.

* En maar hoe komt dat? Komt dat ook door een gebrek aan sociale samenhang ofzo? Hoe kunnen we dat duiden?

Goh, ik weet het niet. Maar u moet ook weten dat er mensen zijn die dat toen gedaan hebben en zeggen: we hebben fantastische dingen gedaan. Een groot deel van de maatschappij vond dat niet, hè.

* Als u ergens in de provincie kwam van Nederland alle de meeste mensen waren het ook niet eens met die uitwassen van geen enkel gezag mag nog tellen en discipline van de kinderen dat was bijna gelijk aan fascisme.

Je hoeft ook niet meer beleefd te zijn. Je kon zeggen van allerlei scheldwoorden en dat vind ik een achteruitgang. Want dan leef je in een ruige en ruwe maatschappij. Men klaagt nu bijvoorbeeld, ik weet niet of het in Nederland zo is, maar in België, in Vlaanderen dan toch dat homoseksuele leraars en leraressen scheldwoorden te horen krijgen en dat dat niet alleen van moslimjongeren komt, maar in het algemeen. Maar ik dacht het is gewoon een verruwing van de zeden. Als je mensen in het onderwijs kent, dan is het ook geen wonder dat er velen de brui aan geven.

* En de tragiek is eigenlijk als ik u goed begrijp dat onderwijs juist de motor zou moeten zijn voor gelijke kansen.

Dat wordt nu verkwanseld. Kwaliteit gaat omlaag, maar ook door de problematiek die we nu aankaarten. Dat is toch enorm dramatisch voor onze samenleving als onderwijs geen mensen meer kan verheffen eigenlijk. En zeker ook voor migranten kinderen is goed onderwijs essentieel om de taal te leren. Één keer als je de taalmachtig bent, ben je ook mondig in de algemene zin van het woord kan je ook je ergens gaan aandienen voor een job.

De ontkerkelijking is werkelijk onvoorstelbaar geweest. Van iedereen in de Kerk en dan 10 jaar later was misschien nog maar 10% van bevolking die naar de kerk ging. Er zijn een heleboel verbanden die weggevallen zijn. Dat dat heeft een rol gespeeld. Vroeger had je bijvoorbeeld veel meer samenhang in woonwijken in steden of dorpen. Het andere effect wat dat ook veel sociale controle was. Het is het verwerpenvan alles wat vroeger aanvaard was. Het is eigenlijk wel te ver gegaan en ook van geen eisen meer te willen stellen of niet te willen aanvaarden dat hij de schuld van een persoon zelf kan zijn.

* Maar u zegt dat Europa decadent is, zegt u. Hoe hoe hoe ziet u dat dan over bijvoorbeeld ons continent over 50 of over misschien 100 jaar?

Wel, ik stel vast dus dat je in overal overal in Europa diezelfde fenomenen hebt zoals ik gezegd heb van institutionele verzwakking. De politiek werkt in veel landen niet goed mee hè. Vroeger waren er verkiezingen en er kwam toch een regering uit de bus die min of meer kon gaan regeren. Dat wordt hoe langer hoe moeilijker. Economische stagnatie die ook geen groei schept. En ook een culturele uitgeblustheid.

* Staat eigenlijk haaks op de tijd waarin u bent opgegroeid. Eigenlijk het optimisme wat je toen had, het vooruitgangsgeloof was nu compleet weg.

En er leeft ook een idee denk ik heel breed in de maatschappij dat het achteruit gaat. Mensen krijgen ook minder kinderen omdat ze ook denken van we hebben zoveel onzekerheid.

* Maar het probleem is als je gelooft dat het achteruit zal gaan, dan gaat het misschien ook gewoon gebeuren. En dat is wat we nu wordfilling prophecy.

Maar die Jacques Barzuin schrijft ook over decadente maatschappijen. Vreedzame ouder wordende maatschappijen met weinig kinderen. Vreedzaam. maar met af en toe uitbarstingen van nihilistisch geweld, wat we ook kennen. En dat zijn misschien de onvermijdelijke golven in de geschiedenis, hè, zoals bijvoorbeeld de Arabische of de moslimwereld die zo lang voorop lag.

* Waar is de worm in de vrucht gekomen?

Rond 1450, net toen Constantinopel viel voor de islamitische legers, vond Gutenberg de boekdrukkunst uit die een enorme versneller is geweest van dat Europees mirakel, hè. Al die wetenschappelijke en andere ontdekkingen. Op dat moment waar het Ottomaanse rijk nog het sterkste rijk in Europa was gebleven. Maar die hebben de verspreiding van de boekdrukkunst verboden gedurende 300 jaar onder druk van de clerus. En daar is de worm in de vrucht gekomen omdat dat Ottomaanse rijk raakte achterop. Want het was helemaal buitengesloten van al die ontdekkingen die te boek stonden overal en die in Europa. En toen Galileo in de gevangenis ging in Florence werden zijn geschriften naar Amsterdam en naar Edinburg gebracht omdat dat twee centra van tolerantie en van lering waren.

* Enerzijds heb je dus die boekdrukkunst die die buiten de deur wordt gehouden door het Ottomaanse rijk, maar misschien ook wel in een soort poging om hun cultuur te beschermen. Dus enerzijds willen ze hun sociale normen in stand houden. Tegelijkertijd worden ze ingehaald.

Nee, het was het was obscurantisme. Het was alles wat de mens nodig had stond in de Koran. Wat u beschrijft is wat de Chinezen gedaan hebben in nog eens in diezelfde jaren 1400 zijn er gedurende een kwart eeuw enorme vloten schepen van China de Indische oceaan opgegaan. Maar echt schepen waarbij vergeleken inderdaad die van Columbus notenschapen waren met dus de demonstratie van de macht en de rijkdom van het Chinese rijk. En die wilden niet veroveren. Die wilden aan al die bewoners in Afrika en in Azië de macht van dat rijk tonen en hoe gelukkig zij waren van vasallen te mochten zijn van dat rijk.

Wat is er gebeurd? Die keizer sterft. En de volgende keizer zegt: "Ah nee, de Chinese cultuur heeft dat niet nodig. En er worden geen reizen meer gemaakt. Je mag zelfs geen zeewaardige schepen meemaken. Alles wat die laatste vloot heeft meegebracht aan kunstvoorwerpen, die vloot is in grotten terecht gekomen. Alles heeft daar staan rotten. Het Chinese rijk is nog een tijd lang machtig gebleven. En als je je eigen cultuur onder een stolp zet, dan zal ze verleppen. Want we leven door kruisbestuiving.

* Ja, het het is een beetje van wat u zegt eigenlijk: we moeten een beetje van beiden doen.

En in de islam was het gewoon van we leren niets van de fout-gelovigen of ongeloven. De Koran volstaat. Dat is het essentiële verschil tussen de Koran en het Evangelie. In het Evangelie staat geen woord over hoe je je maatschappij moet besturen. Er staan alleen parabels in en preken van Christus, maar daar staat nergens in van gij zult dit of dat zo doen. De Koran is voor een deel ook een burgerlijk wetboek eigenlijk hè van oh je moet kleden, je moet gedragen en van alles. Dus dat beheerst het hele leven en dat volstond.

En dat is waar de moslim wereld nog altijd onder lijdt en zeker de Arabische wereld hoe weinig zij vertalen uit de buitenwereld. Er zijn vier moslims die ooit een Nobelprijs wetenschap hebben behaald al of niet met anderen. Maar alle vier werkten ze in het westen en de en is maar een moslim omdat zijn vader een Tunesiër was, maar zijn moeder was een Franse en hij had altijd in het Westen gewoond. En dan heb je de Joden die met een handvol mensen zijn. Nog geen 1% van de wereldbevolking en die hebben 25% van de Nobelprijzen wetenschap. Dat toont hoe zeer die Arabische wereld nog altijd gesloten is. En in de plaats van te zeggen we doen daar iets aan, het is de schuld van de Joden, het is de schuld van Israël, het is de schuld van de Christenen. Want zo spreken zij nog en dat is dat eeuwige zelfbeklag, hè.

* Bent u eigenlijk islamofoob?

Ja, in de zin weet u dit is een idiote term. Een fobie is eigenlijk een irrationele angst. Ik heb bijvoorbeeld, een irrationele angst voor spinnen, maar dat is dan arachnofobie. Dus zeggen islamofobie, dat is eigenlijk zeggen: "Je moet gek zijn om tegen de islam te zijn." Ja, dat is wat de Sovjet-Unie zei over dissidenten. Die kunnen niet tegen dat goede systeem zijn. Dus ze zijn gek, dus we steken ze binnen. En ja, als vrouw, ik zou toch moeten gek zijn als ik de een overrompeling door de islam zou toejuichen. Kijk naar Afghanistan in godsnaam. Wat daar gebeurt met de vrouwen, dat is 10 keer erger dan de apartheid ooit met zwarte heeft gedaan. Niemand zegt er iets over. Kijk naar Iran. Kijk kijk naar die wereld. Als vrouw zou ik toch gek moeten zijn om van de islam te houden.

* Ja, tegelijkertijd beschouwt u zich en ik denk ook meer dan terecht als feministe. Maar tegelijkertijd zijn er heel veel mensen ook uit feministische beweging die juist enorme bondgenoten lijken te zijn van islamisten enzt. Bijvoorbeeld met het thema van Israël. Nou ja, daar zie je een alliantie tussen heel veel bijvoorbeeld ook feministen en islamisten. Dat is toch ergens ook wel heel gek dat die twee hand in hand gaan.

Maar kijk maar, dat is eigenlijk gewoon een negatieve band tegen het westen, tegen hetgeen waar wij voor staan. Bv. Eva Brems die voorzitster is geweest van Amnesty Vlaanderen, die de enige was in heel het parlement, die voor de Boerka stemde. Maar dan is toch juist absurd dat juist iemand die voor Amnesty werkte.

* U heeft het ook over appeasement, want u zegt na in 38 had Chamber Chamberlain die heel trots was op zijn briefje met Hitler. Nu hebben we vrede. Later had je de Détente richting de Sovjet-Unie tijdens de Koude Oorlog vanuit Europa. En nu zegt u: eigenlijk hebben we een soort van appeasement richting de islam. Kunt u dat toelichten?

Wel ja, dus Europa heeft zichzelf geknakt in de Eerste Wereldoorlog. Dan komt er een dreiging van een nieuwe oorlog. En in de plaats van zodra Hitler begint met de afspraken van Versailles te overtreden. Men laat begaan tot hij dan Tschechoslowakije wil binnenvallen om dat de Sudeten te bevrijden. En dus de Franse en Britse premier gingen naar München en die zeggen: "Oké, oké, Tsjechoslowakije mag je nog hebben, maar dan moet het stoppen. Van aan Polen moet je afblijven en die komen terug met peace in our time. Die hebben niet begrepen dat elke totalitaire zienswijze, of ze nu religieus of politiek is, hoe meer je daaraan toegeeft, hoe driester je die maakt.

* Maar u schaart daar dus eigenlijk ook de islam onder.

En later met de Sovjet-Unie, die hebben Europa verdeeld. Roemenië, Bulgarije, landen die tot de orthodoxe wereld horen bijvoorbeeld tot daar, maar Polen, de Tsjechen, de Hongaren, dat zijn levende organen die zonder verdoving losgescheurd zijn uit Europa.

Wij hebben daar met terug naartoe geleefd, hè. En niet te veel druk te maken over de mensenrechten. De Russen zouden kunnen boos zijn. Alsof de Sovjet-Unie derde wereldoorlog zou begonnen zijn als wij iets meer solidariteit en warmte hadden getoond voor centraal Europa. En dat werd dan ingekleed als Détente. Maar dat was dezelfde zienswijze als van Daladier en Chamberlain. Dat regime is er om te blijven en we moeten daar geruststellingen aan geven en vooral tonen dat we ze geen kwaad willen. Maar als je spreekt met regimes die een heel ander gedachte hebben, als dat geen gemeenschappelijke basis, dan dient praten tot niets, hè.

Er is heel veel met Hitler gepraat en men dacht als wij meneer Hitler maar gerust stellen dat wij Duitsland zijn plaats onder de zon gunnen en hem geen kwaad willen dan zal hij redelijk zijn. Nee, was gewoon een heel andere dank denkwijze. Toen Hitler toch Polen binnenviel was Chamberlain verbijsterd dat Hitler zijn woord niet hield. En toen Frankrijk en Groot-Brittannië de oorlog verklaarden was Hitler verbijsterd dat zij wel hun woord hielden. En nu hebben we dat met de islam. Ik zie nu toch een voortdurende knieval voor de islam. Met dingen die men nooit zou aanvaarden van Christenen of van anderen.

* Voor mij hier in Nederland toen Theo van Gogh is vermoord in 2004. En aan de linkerzijde Freek de Jong die toch eerder progressief was die zei: "Ja, je kan toch niet zeggen dat daar de onschuld vermoord is." Ja, omdat hij grof gebekt was. Maar de trots van Nederland was altijd van wij zijn een land van tolerantie. Wij zijn een land waar mensen hun mening kunnen zeggen en voor niet voor hun leven of hun vrijheid hoeven te vrezen. En ineens is dat wel zo. En dan minister Brinkhorst, die zei: het was niet verstandig. Ja, het mocht wel maar het was niet verstandig. En dat omdat Van Gogh brutale

Wat eh tegen van Gog deed zeg maar ja wat omdat Van Gog brutale dingen zei. Die mocht hij zeggen over iedereen maar niet over de islam. En hij zei: "Het is net of je een Lucifer zou aansteken in een munitiefabriek." Ik dacht: "Ik geloof mijn oren niet." Hij zegt dus dat wie vreedzaam is, mag je zomaar om de oren slaan. Maar mensen die geweld gebruiken, die moet je ontzien. Dit dit is toch appeasement? En dan maken die toch maar altijd maar driestig, hè? In plaats van te zeggen: "Sorry, dit is Nederland. Hier kunnen mensen hun zaken zeggen. En ook als u ze onbehoorlijk vindt, ze moeten het kunnen zeggen. Hier wordt niet gemoord. Wij zijn toch tolerant voor de islam en meer dan dat. En hoeveel hebben al niet over hoofddoeken gelezen en hoofddoeken in de scholen of niet. Wij zijn toch tolerant maar je moet toch niet tolerant zijn voor de intolerantie. En aan de andere kant geldt dat niet hè. Het fascisme is in opmacht. Of het fascisme nu groen kleurt of rood kleurt of bruin kleurt, voor mij is dat onaanvaardbaar.

* Maar zegt u daarmee dat de islam fascistisch is?

Ik zeg maar dat die term fascisme altijd te pas en te onpas wordt gebruikt. Radicaal rechts is geen fascisme. Het fascisme dat was Mussolini. Ik ben tegen elke intolerantie, tegen elke totalitaire denkwijze, of ze nu communistisch is of fascistisch of islamitisch. En ik merk dat er een kruipende toegeving is, die altijd maar bezig is. Maar kijk naar Engeland, de moeder van de parlementen waar tientallen jaren lang een grooming gang zoals dat heette, aan het werk was. Dus van overwegend jongeren van Pakistaanse dus moslim afkomst, blanke meisjes uit de onderkant van de maatschappij die juist het best zouden moeten beschermd worden, hebben kunnen op de gruwelijkste manier verkrachten en mishandelen zonder dat er iets gebeurde.

De stadsbesturen keken weg uit schrik van islamofoob te zijn en de politie als ze eerlijk was zei: "Ja, wij kunnen er niets aan doen, want anders breken er rellen uit." Dat is toch dat is toch appeasement van vreedzame mensen die mag je aanpakken in de gevangenis steken. En dan moet je ook eens beseffen hoe de buitenwereld daar naar kijkt, hè.

Geen enkele maatschappij kan leven zonder normen of waarden of anders krijg je inderdaad weer het recht van de sterkste wat we aan het beleven zijn hè met de verhoogde misdadigheid. De criminaliteit loopt tegenwoordig zo uit de hand.

En ik kom uit een zeer Katholiek, maar ook zeer sociaal milieu, heel erg bekommerd om de mensen die met de minste troeven aan de aan de startlijn komen om die zoveel mogelijk te helpen. Vandaar dat mijn vader ook rotsvast geloofde in kwaliteitsonderwijs waarin kinderen minder gegoede gezinnen kunnen tonen dat ze begaafd zijn. Als je de normen zo verlaagt in de klas dat niemand nog kan excelleren, ja, dan dat is toch weer in het voordeel van de kinderen uit de meest gecultiveerde klasse die thuis wel leren wat ze op school niet krijgen, want die andere kinderen krijgen het niet.