Boodschap aan Pedro Regis 29/8

29/8 Volg de instructies die hierin voor je zijn uiteengezet - Unknown Prophet

Fred Watkins: Ik zag een rivier die stroomde, maar relatief kalm was. Maar een klein stukje verderop zag ik dat de rivier een reeks stroomversnellingen inging. Er was schuimend water en ik zag rotsblokken en stenen uit het water steken. Er voer een kajak over het kalme water, en de persoon die peddelde keek angstig naar de stroomversnellingen. Toen ze ze naderde, begon ze achteruit te peddelen om te voorkomen dat ze erin terechtkwam. Dit ging een tijdje zo door, en toen ze uiteindelijk besloot de stroomversnellingen te trotseren, was er nog steeds angst in haar ogen. Ze ging de stroomversnellingen in en begon woest te peddelen. Het was een peddeltocht vol angst. Ze stuiterde tegen de rotsblokken en stenen en vocht om de controle over de kajak te behouden.

Op een gegeven moment sloeg de kajak om, en ze slaagde erin hem weer om te draaien, maar ze bleef vechten om niet om te slaan. Ze kwam door het stroomversnellingsgedeelte en bereikte een kalm stuk verderop. Terwijl ze dat deed, peddelde ze hard naar de oever en sloeg ze tegen de kajak. Ze zat daar uitgeput met haar hoofd op haar knieën. In mijn visioen was ik plotseling weer stroomopwaarts en zag ik een andere kajak de stroomversnellingen naderen. Deze peddelaar vertraagde echter niet. Ze keek met een glimlach naar de stroomversnellingen. Ze keek omhoog naar de hemel en met een kreet ging ze de stroomversnellingen in. Ze peddelde krachtig, maar niet woest.

Elke slag was precies en ze gleed zonder problemen door de stroomversnellingen. Het kostte moeite en kracht, maar ze botste niet tegen rotsblokken of stenen. Toen ze uit de stroomversnellingen kwam en in het rustigere water terechtkwam, had ze een glimlach op haar gezicht en peddelde ze gewoon verder naar de volgende stroomversnellingen.

God de Vader: "Zoon, de rivier die ik je heb laten zien, is een indicatie van de rivier van jouw leven en het leven van al mijn kinderen. Er zijn stukken waar alles rustig is en er zijn stukken waar het water om de een of andere reden ruw wordt. De stroomversnellingen, voor sommigen is er veel rustig water en voor anderen zijn er veel stroomversnellingen. Sommige hiervan komen gewoon uit het leven zelf en sommige worden gecreëerd door degene in de kajak die eroverheen vaart. Ongeacht wat de stroomversnellingen in je leven veroorzaakt, er zijn manieren om ermee om te gaan. Degene in de eerste kajak was een indicatie van iemand die een van mijn kinderen is, maar die nog niet volledig gelooft dat ik bij hen ben. Er is angst als ze ruw water naderen, want ze vertrouwen erop dat ze er zelf doorheen komen.

Ze lezen mijn woord en sommigen niet, en ze hebben Jezus, mijn Zoon, als Redder aanvaard en ze denken dat dat alles is wat ze nodig hebben om door het leven te gaan. Als ze mijn woord lezen, lezen ze het vaak als een boek en niet als een levenschenkend document waaruit ze kunnen leren hoe om deze stroomversnellingen te trotseren waar ze tegenaan varen. Er is gewoon geen tijd in hun levensstijl en in het leven zelf. Als ze de stroomversnellingen zien naderen, bekruipt hen angst en soms zijn ze er al voordat ze de tijd hebben om bang te zijn. Je rondt de bocht in de rivier des levens en plotseling zit je midden in de stroomversnellingen.

Mijn kinderen, daarom moeten jullie je voorbereiden op wat komen gaat. Daarom moeten jullie begrijpen hoe je door de stroomversnellingen moet navigeren. Als je er niet klaar voor bent, zul je uiteindelijk woedend peddelen en tegen de stroomversnellingen vechten om überhaupt in de kajak te blijven en niet om te slaan. De meesten van jullie zullen de stroomversnellingen wel overleven, maar het zal een rommelige boel worden en jullie volledig uitputten. Het resultaat voor sommigen zal zijn dat ze de kajak aan wal brengen en zich terugtrekken uit het leven. Als je dat doet, mis je niet alleen veel van wat het leven je te bieden heeft, maar ook wat ik voor je heb. Mijn zegeningen zullen alleen tot je komen als je met mij door het leven wandelt of met mij over de rivier des levens peddelt.

De tweede persoon was iemand die zich had voorbereid op de riviertocht. Ze wist dat er stroomversnellingen zouden zijn en ze had de handleiding grondig doorgenomen, woord voor woord, totdat ze er vertrouwd mee was. Ze zag de stroomversnellingen naderen, maar ze keek ernaar en glimlachte. Ze zag ze als een uitdaging die ze moest overwinnen en ze zou er plezier in hebben. Er was een schijnbare zelfverzekerdheid in haar, maar het was in werkelijkheid een zelfverzekerdheid in mij. Ze wist uit de handleiding dat ik elke bocht en wending had beschreven en dat ik het haar op het juiste moment in herinnering zou brengen om elk obstakel te overwinnen. Ja, ze keek omhoog en bad, zoals ze altijd deed als ze het gevoel had dat ze ergens hulp bij nodig had. Ze bad en deed iets anders.

Ze geloofde dat ik haar hoorde en dat ik zou antwoorden. En zo ging ze de stroomversnellingen in met een zelfverzekerde glimlach op haar gezicht en een kreet. Toen ze het probleemgebied, de stroomversnellingen, verliet en in een rustig stuk water terechtkwam, peddelde ze gewoon verder, want ze keek uit naar de rest van de rivier des levens. Let op, mijn kinderen, en volg de instructies die hierin voor jullie zijn uiteengezet. Ga niet zitten en denk dat je voorbereid bent op de rest van de rivier van je leven, alleen omdat je je in rustig water bevindt en aanwezig bent. De rest van je tocht gaat misschien over rustig water, maar wat als je een volgende reeks stroomversnellingen tegenkomt? Ga door met je voorbereiding. Zorg dat je niet vergeet wat je nodig hebt in de stroomversnellingen en hoe je er zeker van kunt zijn dat ik er zal zijn om het je te brengen.

Sommigen van jullie zitten nu midden in de stroomversnellingen en worden heen en weer geslingerd, maar blijf me roepen en ik zal je begeleiden en helpen. Sommigen vragen me om je gewoon op te pakken en naar rustig water te brengen. Mijn gebruikelijke aanpak is om je te begeleiden terwijl je peddelt. Stop niet met peddelen totdat je in rustig water bent en de controle hebt. Peddel met al je kracht. Er zullen er misschien een paar omslaan, maar als dat gebeurt, houd je dan vast aan de kajak en ik zal je redden. Geef niet op. Luister goed, mijn kinderen, want er liggen stroomversnellingen voor sommigen in het verschiet, en ik houd te veel van jullie om toe te kijken hoe jullie ze onvoorbereid ingaan.

Eigenlijk zouden zij die in rustig water blijven, er goed aan doen om toch alles te leren wat ze kunnen en dat met anderen te delen. Ja, zelfs met hen die niet uit zichzelf zullen zoeken. Want wanneer ze plotseling de stroomversnellingen zien en beseffen dat je hen hebt gegeven wat ze nodig hebben, zullen ze wellicht komen vragen waar je je kennis vandaan haalt. Leid hen naar mij. Leer hen dat ik hen liefheb, zoals ik jullie liefheb.

28/8 De diepten die we niet kunnen zien - Pillars of Faith

Deze week was ons Pillars-team samen op een retraitecruise, en hier op zee zijn heeft me veel stof tot nadenken gegeven. Er is iets met op zee zijn dat je gevoel voor proportie verandert. Je loopt het dek op – vooral vroeg in de ochtend of laat in de avond – en je kijkt naar buiten.

Water. Lucht. Een horizon die eindeloos lijkt door te lopen. En als het nacht is, zie je misschien de horizon niet eens. Je ziet alleen maar duisternis. En dan herinner je je iets. Onder dit schip liggen duizenden meters water. Een hele wereld ligt nu onder ons die we niet kunnen zien. Het leven beweegt zich daar beneden. Er zijn diepten die de meesten van ons nooit zullen bezoeken. Plaatsen waar zonlicht nooit komt. En of ik die diepten nu wel of niet kan zien, maakt absoluut geen verschil voor hun bestaan. Ze zijn er.

En ik denk dat dat heel goed is voor de menselijke ziel. Want we leven in een wereld die erg gewend is geraakt aan de oppervlakte. We zien iets. We meten het. We analyseren het. We verklaren het. We categoriseren het. We stoppen het in een computer. We googelen het. En al snel denken we dat we het begrijpen. We zijn opmerkelijk goed geworden in het uitleggen van dingen.

Maar ik vraag me af of we ergens onderweg iets zijn kwijtgeraakt. Ik vraag me af of we ons vermogen zijn kwijtgeraakt om voor een mysterie te staan. En ik bedoel mysterie niet in de zin van een puzzel. Een detectiveverhaal heeft een mysterie. Je blijft lezen, uiteindelijk kom je erachter wie het gedaan heeft, en het mysterie is opgelost. Dat is niet wat het christendom bedoelt met mysterie.

Een christelijk mysterie is iets wat je werkelijk kunt kennen – maar nooit volledig kunt doorgronden. Je kunt erin duiken. Je kunt het dieper leren kennen. Je kunt er een heel leven over nadenken. Maar je zult nooit de bodem bereiken. Want uiteindelijk is het grote mysterie God Zelf.

En dus is dit de vraag die ik ons ​​wil laten overwegen: Zijn we ons vermogen kwijtgeraakt om voor een mysterie te staan? En misschien een nog verontrustendere vraag: Is de Kerk een deel van haar vermogen kwijtgeraakt om voor een mysterie te staan? Want ik geloof dat een van de diepste crises waar we vandaag de dag mee te maken hebben, niet simpelweg is dat mensen niet meer naar de kerk gaan. Het is niet simpelweg dat mensen de catechismus niet kennen. Het is niet simpelweg dat het aantal roepingen is afgenomen. Het is niet simpelweg dat onze cultuur seculier is geworden. Dit zijn allemaal serieuze zaken. Maar ik denk dat er iets onder ligt.

En dat is – we hebben een verlies geleden aan bovennatuurlijk geloof. En dat is iets anders. Want je kunt de Katholieke leer kennen en toch gaan leven alsof het bovennatuurlijke niet echt bestaat. Je kunt de geloofsbelijdenis opzeggen. Je kunt naar de mis gaan. Je kunt de juiste antwoorden kennen. En toch, geleidelijk – bijna onmerkbaar – kan het christendom iets worden dat voornamelijk aan de oppervlakte bestaat.

Iets horizontaals. Iets beheersbaars. Iets redelijks. Iets veiligs. En uiteindelijk draait het christendom vooral om een ​​goed mens zijn. Vriendelijk zijn. De armen helpen. Een gemeenschap opbouwen. De wereld een beetje beter maken. Al die dingen zijn belangrijk. Natuurlijk zijn ze belangrijk. Maar het christendom is oneindig veel verbazingwekkender dan dat.

Het christendom doet een buitensporige bewering. Het zegt dat er een onzichtbare wereld bestaat. Het zegt dat engelen echt zijn. Het zegt dat genade echt is. Het zegt dat zonde daadwerkelijk iets met de menselijke ziel doet. Het zegt dat de hemel echt is. Het zegt dat de hel echt is. Het zegt dat de heiligen leven. Het zegt dat je beschermengel geen kinderverhaal is. Het zegt dat bidden er echt toe doet. Het zegt dat een priester woorden over een zondaar kan uitspreken en dat zonden die misschien tientallen jaren geleden zijn begaan, vergeven worden. Het zegt dat er water over het hoofd van een kind kan worden gegoten en dat de ziel van dat kind voor eeuwig verandert. Het zegt dat brood kan ophouden brood te zijn (terwijl elk fysiek uiterlijk onveranderd blijft) en God kan worden.

Dat is het christendom. Dat is het Katholicisme. Het is van begin tot eind bovennatuurlijk. Dus misschien is de vraag niet simpelweg: weten we nog wel wat de Kerk leert? Misschien is de ongemakkelijkere vraag: geloven we echt dat de dingen die de Kerk leert, echt zijn? Er is een reden waarom de zee steeds weer in de Heilige Schrift voorkomt. Voor de antieke wereld vertegenwoordigde de zee iets enorms en onbeheersbaars. De mens kon erop varen. Hij kon erin vissen. Hij kon eroverheen varen. Maar hij kon haar nooit beheersen. En door de hele Schrift heen toont God Zijn soevereiniteit over het water.

Dan komen we bij dat bijzondere moment in het Evangelie. Jezus en Zijn discipelen steken het Meer van Galilea over. Er steekt een storm op. En dit is geen beetje regen. Het Evangelie vertelt ons dat de golven over de boot slaan. De boot loopt vol water. En vergeet niet – sommige mannen in die boot zijn professionele vissers. Ze kennen deze zee. Ze kennen stormen. Ze kennen boten. En ze denken dat ze zullen verdrinken. En waar is Jezus? Hij slaapt. Ik vind dat een prachtig detail. De boot wordt overspoeld door de zee. De discipelen raken in paniek. En God slaapt achterin de boot.

Ze maken Hem wakker. "Meester, maakt het U dan niets uit dat wij vergaan?" En Jezus staat op. Hij berispt de wind. En Hij spreekt tot de zee: "Vrede. Wees stil." En onmiddellijk keert de rust terug.

Wat ik nu zo fascinerend vind, is dit: de discipelen waren bang voor de storm. Maar nadat Jezus de storm tot bedaren heeft gebracht, ervaren ze iets anders. Ontzag. Ze kijken elkaar aan en zeggen: "Wie is deze man dan, dat zelfs de wind en de zee Hem gehoorzamen?"

Dat is het moment. Ze KENNEN Jezus. Ze hadden met Hem gewandeld. Ze hadden Hem horen preken. Ze hadden Hem mensen zien genezen. Ze hadden met Hem gegeten. Maar plotseling wordt de sluier een klein beetje opgelicht. En ze beseffen: we begrijpen niet volledig Wie er in deze boot zit.

Wie is deze man? De wind gehoorzaamt Hem. De zee gehoorzaamt Hem. De schepping erkent haar Schepper. En misschien moet die vraag terugkeren naar de Kerk. Wie is deze man? Wie is Jezus Christus? Want als Jezus slechts een grote morele leraar is, is het christendom niet bepaald mysterieus. Als Jezus slechts een religieuze hervormer is, kan het christendom tot ethiek worden gereduceerd. Als Jezus slechts een inspirerende historische figuur is, dan kunnen we Hem bewonderen. Maar als Jezus Christus is Wie de Kerk zegt dat Hij is – God uit God, Licht uit Licht, Ware God uit ware God – dan bewonder je Hem niet zomaar. Je valt op je knieën.

Ik vraag me soms af of we intimiteit met God hebben verward met een nonchalante houding ten opzichte van God. Dat is niet hetzelfde. De heiligen hadden een buitengewoon intieme relatie met God. Denk aan Teresa van Avila, Johannes van het Kruis, Franciscus van Assisi, Theresia van Lisieux, Padre Pio. Zij kenden Gods tederheid. Zij kenden Zijn barmhartigheid. Zij kenden Zijn nabijheid. Maar geen van hen dacht dat God klein was. Sterker nog, hoe dichter ze bij God kwamen, hoe overweldigender God werd.

Ze aanbaden. Ze beefden. Ze huilden. Ze zwegen. Ze brachten uren door voor het Heilig Sacrament. Ze begrepen iets wat wij wanhopig moeten herontdekken. God is nabij. En God is angstaanjagend, wonderbaarlijk, oneindig ANDERS. We moeten beide omarmen. Want als we transcendentie benadrukken zonder intimiteit, wordt God afstandelijk. Maar als we intimiteit benadrukken zonder transcendentie, wordt God gewoon. En God is niet gewoon!

Misschien hebben we het christendom, in ons verlangen om het toegankelijk, begrijpelijk en gastvrij te maken, soms te klein gemaakt. We hebben het getemd. We hebben de leeuw gevangen en geprobeerd Hem veilig te stellen. Maar God is niet veilig. Hij is goed. Er is een verschil.

De God van de Schrift is niet beheersbaar. Mozes ontmoet Hem in een brandende struik en doet zijn sandalen uit omdat de grond heilig is geworden. Jesaja ziet de Heer en roept: "Wee mij!" Petrus beseft Wie er in zijn boot staat en zegt: "Ga weg van mij, Heer, want ik ben een zondig mens." Thomas ziet de wonden van de opgestane Christus en roept: "Mijn Heer en mijn God!" Johannes ziet de verheerlijkte Christus in Openbaring en valt aan Zijn voeten neer alsof hij dood is.

En toch kunnen we soms een katholieke kerk binnenlopen alsof we een koffiehuis binnenstappen. Er is iets gebeurd. Er is iets verloren gegaan. Niet omdat God minder heilig is geworden. Maar omdat wij ons minder bewust zijn geworden. Misschien kan de oceaan ons helpen het probleem te begrijpen. We zijn een beschaving van de oppervlakte geworden. We geloven wat we kunnen zien. We vertrouwen op wat we kunnen meten. En wat niet meetbaar is, begint minder reëel aan te voelen. Maar het christendom zegt: De oppervlakte is niet alles wat er is.

Kijk naar de oceaan. Ik zie water. Dat is de oppervlakte. Maar daaronder ligt een enorme realiteit die ik niet kan zien. Mijn onvermogen om het te zien, maakt het niet minder reëel. En dat ligt heel dicht bij de katholieke sacramentele visie op de werkelijkheid. De katholiek kijkt naar de zichtbare wereld en weet: Er is meer.

We zien water over iemands hoofd gegoten worden. De wereld zegt: Water. De Kerk zegt: Er is iets met deze ziel gebeurd. We zien een man die gebukt gaat onder een doodzonde een biechtstoel binnengaan en er tien minuten later weer uitlopen. Aan zijn uiterlijk is misschien niets veranderd. Maar de Hemel ziet iets totaal anders. Hij was dood. Nu leeft hij. We zien een priester zijn hand uitsteken en zeggen: "Ik spreek u vrij." De wereld hoort woorden. Het geloof ziet Christus die zonden vergeeft. We zien een man en een vrouw geloften uitwisselen voor God. De wereld ziet een ceremonie. Het geloof ziet een sacramentele band die even daarvoor nog niet bestond.

En dan komen we bij het altaar. We zien brood. We zien wijn. De priester spreekt de woorden die Christus geboden heeft. En onze zintuigen vertellen ons: Er is niets gebeurd. Het ziet er hetzelfde uit. Het smaakt hetzelfde. Het weegt hetzelfde. Een laboratorium zou zeggen dat er niets veranderd is. En de Katholieke Kerk zegt: Alles is veranderd. Dat is bovennatuurlijk geloof.

En dit is waar we onszelf volgens mij moeten onderzoeken. Want gedrag onthult uiteindelijk geloof. Als ik geloof dat ik een gebouw binnenga waar religieuze mensen samenkomen, zal ik me op een bepaalde manier gedragen. Als ik geloof dat ik een plaats binnenga waar de Almachtige God wezenlijk aanwezig is, zal ik me anders gedragen. En dat bedoel ik niet als een veroordeling. Ik bedoel het als een gewetensonderzoek – voor mij, voor jou, voor priesters, voor bisschoppen, voor ons allemaal.

Als we werkelijk geloven wat de Kerk leert over de Eucharistie, zou er dan iets veranderen? Zou onze stilte veranderen? Zou onze eerbied veranderen? Zouden onze knielingen veranderen? Zou onze voorbereiding op de Mis veranderen? Zou de manier waarop we de Heilige Communie ontvangen veranderen? Zou onze dankzegging achteraf veranderen? Zouden we anders aankomen? Zouden we anders vertrekken? Zouden onze biechtstoelen voller zijn?

Want we hebben het niet over een symbool. We hebben het over God. Dezelfde Christus die de zee beheerste. Dezelfde Christus die over het water liep. Dezelfde Christus die Lazarus opwekte. Dezelfde Christus die gekruisigd werd. Dezelfde Christus die uit het graf opstond. Dezelfde Christus voor wie engelen buigen. Hij is in het tabernakel. Geloven we dat? Niet – Weten we zeker dat dat het juiste Katholieke antwoord is? Geloven we het? Want dat is niet altijd hetzelfde.

Er is nog een scène op zee. De discipelen zitten weer in een boot. Het is nacht. De wind staat tegen. En plotseling zien ze iemand over het water naar hen toe lopen. Ze zijn doodsbang. Ze denken dat het een spook is. En Jezus zegt: "Wees niet bang. Ik ben het. Wees niet bevreesd." En Petrus zegt: "Heer, als U het bent, beveel mij dan om over het water naar U toe te komen." Jezus zegt: "Kom." En Petrus stapt uit de boot.

Bedenk eens hoe absurd dat is. Petrus is een visser. Hij weet wat er gebeurt als mensen het water op stappen. Ze zinken. Alles wat Petrus weet, zegt hem vanzelfsprekend: Dit kun je niet doen. Maar Christus heeft gesproken. En voor één buitengewoon moment vertrouwt Petrus het woord van Christus meer dan de bewijzen van zijn eigen ervaring. Hij stapt het water op. En hij loopt. Dat is bovennatuurlijk geloof. Maar dan doet Petrus iets heel herkenbaars. Hij kijkt naar de wind. Hij kijkt naar de golven. En hij wordt bang. En hij begint te zinken. En ik vraag me soms af of dat een beeld is van de Kerk in onze tijd.

We zijn erg goed in het bestuderen van de golven. We hebben statistieken. Demografie. Peilingen. Onderzoeken. Studies. Programma's. Adviseurs. Strategieën. Commissies. Vijfjarenplannen. Tienjarenplannen. We weten hoeveel mensen vertrekken. We weten hoeveel jongeren zich niet langer Katholiek voelen. We kennen de aantallen. En die dingen kunnen nuttig zijn. Maar geen van die dingen kan de Kerk redden.

Want de Kerk is uiteindelijk geen menselijke instelling. De Kerk is bovennatuurlijk. Haar leven komt van Christus. Haar kracht komt van genade. Haar ziel is de Heilige Geest. En misschien zinken we soms omdat we meer overtuigd zijn geraakt van de kracht van de storm dan van de kracht van Christus.

Eeuwenlang hebben christenen de Kerk de Bark van Petrus genoemd. Het schip van Petrus. En het is een prachtig beeld. Vooral als je op een echt schip staat. Want een schip is er niet om veilig aan de kade te blijven liggen. Schepen zijn gebouwd voor diep water. En diep water is gevaarlijk.

De Kerk heeft door een aantal verschrikkelijke stormen gevaren. Vervolging. Ketterij. Schisma. Corruptie. Oorlog. Schandaal. Verschrikkelijke pausen. Zwakke bisschoppen. Ontrouwe priesters. Verwarde generaties. Er zijn momenten geweest waarop, menselijkerwijs gesproken, de boot van Petrus had moeten zinken. En toch staan ​​we hier. Tweeduizend jaar later. Waarom? Niet omdat Katholieken uitzonderlijk competent zijn. De kerkgeschiedenis zal je snel van die illusie genezen. Niet omdat onze leiders altijd moedig zijn geweest. Dat zijn ze niet. Niet omdat elke generatie trouw is gebleven. Dat is niet het geval.

De boot overleeft om één reden: Christus is in de boot. En dat brengt me bij een vraag die we ons volgens mij moeten stellen. We maken ons veel zorgen over de storm. En er is een storm. Maar misschien is het grootste gevaar voor de boot van Petrus dat degenen in de boot niet langer geloven dat de Man die in de storm slaapt God is. Denk daar eens over na. Zijn we het geloof in Wie er in de boot is kwijtgeraakt? Want als je dat eenmaal kwijt bent, verandert alles. Dan moet je de Kerk zelf redden. Dan hangt alles af van je strategie. Je programma. Je persoonlijkheid. Je beweging. Je voorkeursideologie. Je plan. En angst neemt de overhand. Maar de Kerk behoort niet aan ons. Ze behoort aan Jezus Christus.

Dit betekent niet dat we passief worden. Het betekent niet dat we problemen negeren. Het betekent niet dat we weigeren zonde of verwarring onder ogen te zien. Petrus moest nog roeien. De apostelen moesten nog prediken. De martelaren moesten nog sterven. Maar onder alles lag deze overtuiging: Christus is Heer.

Er is nog iets waar ik je over wil laten nadenken met betrekking tot de oceaan. Als je naar het oppervlak kijkt, zie je misschien een vogel. Misschien zie je een dolfijn. Misschien zie je een walvis. Misschien zie je een ander schip. Of misschien zie je helemaal niets. Maar onder dat oppervlak bevindt zich een hele wereld. En ik denk dat dat een goede metafoor is voor iets waar het christendom op hamert: de onzichtbare wereld is echt.

We hebben het hier niet genoeg over. Engelen zijn echt. Geen metaforen. Geen schattige kleine versieringen. Engelen. Zuivere geesten. Intelligente wezens, geschapen door God. Jouw beschermengel is echt. Nu meteen. De heiligen zijn echt. Het zijn niet zomaar dode historische figuren wier beelden onze kerken sieren. Ze leven in Christus. De gemeenschap der heiligen is echt. De zielen in het vagevuur zijn echt. En ja – demonen zijn echt. De geestelijke strijd is echt.

Genade is echt. Eeuwigheid is echt. En bij elke mis gebeurt er iets wat onze ogen niet kunnen waarnemen. Hemel en aarde ontmoeten elkaar. Het offer van Golgotha ​​wordt sacramenteel aanwezig gemaakt. Engelen omringen het altaar. De Kerk op aarde aanbidt samen met de Kerk in de hemel. Maar wij lopen rond en denken: Ach, het is weer zondag. Ziet u de tragedie? Het bovennatuurlijke is voor ons gewoon geworden. Niet omdat het gewoon is, maar omdat we er onze ogen voor verloren hebben.

Tegen het einde van het boek Job wil Job antwoorden. En begrijpelijk. Hij heeft vreselijk geleden. Hij wil dat God Zichzelf verklaart. Uiteindelijk spreekt God. Maar God doet iets heel vreemds. Hij geeft Job geen keurige verklaring voor het lijden. Hij stelt Job vragen. "Waar was u toen Ik de fundamenten van de aarde legde?" "Wie sloot de zee af met grenzen?" "Bent u de bronnen van de zee ingegaan?" "Bent u in de diepten van de zee geweest?"

Met andere woorden: Job, begrijpt u de schepping? Begrijpt u de zee? Begrijpt u het leven? Begrijpt u de dood? Begrijpt u de eeuwigheid? En Job zwijgt. Niet omdat de rede slecht is. Het katholicisme houdt van de rede. We hebben een enorme intellectuele traditie. We hebben theologie. Filosofie. Universiteiten. Thomas van Aquino. Augustinus. Newman. Benedictus XVI.

We zoeken naar begrip omdat de waarheid ertoe doet. Maar de rede moet uiteindelijk het verschil erkennen tussen God werkelijk kennen en God volledig begrijpen. Je kunt God kennen. Maar je kunt Hem niet bevatten. Je kunt ware dingen over God zeggen. Maar je kunt Hem niet uitputten.

Uiteindelijk zou theologie moeten leiden tot aanbidding. En dat is precies wat er met Thomas van Aquino is gebeurd. Deze buitengewone intellectueel. Deze man die pagina na pagina over God schreef. Tegen het einde van zijn leven, na een diepgaande mystieke ervaring, stopte Thomas met schrijven. Hij had iets gezien. De grootste theoloog van de westerse Kerk zweeg uiteindelijk voor het mysterie. Misschien hebben we die stilte weer nodig.

Ik geloof dat de Kerk dringend behoefte heeft aan een herstel van het bovennatuurlijke geloof. En ik wil heel duidelijk zijn. Ik bedoel geen bijgeloof. Ik bedoel niet het najagen van buitengewone verschijnselen. Ik bedoel niet geobsedeerd raken door privé-openbaringen, tekenen of voorspellingen. Ik bedoel iets veel eenvoudigers. En veel radicaler.

Ik bedoel: geloven dat God echt bestaat. Geloven dat Christus echt leeft. Geloven dat de Heilige Geest werkzaam is. Geloven dat genade zielen verandert. Geloven dat gebed ertoe doet. Geloven dat opoffering ertoe doet. Geloven dat vasten ertoe doet. Geloven dat de biecht doet wat Christus zei dat het doet. Geloven dat de Eucharistie is Wie Christus zei dat het is. Geloven dat heiligen voorbede doen. Geloven dat engelen ons vergezellen. Geloven dat demonen ons tegenwerken. Geloven dat de eeuwigheid echt is. Geloven dat het oordeel echt is. Geloven dat de hemel het waard is om alles voor op te geven.

Stel je voor wat er zou gebeuren als Katholieken die dingen weer echt zouden geloven. Niet alleen bevestigen. Maar echt geloven. Stel je voor wat er zou gebeuren als een generatie Katholieken 's ochtends wakker zou worden met de oprechte overtuiging: De eeuwigheid is echt. Dat verandert alles.

De eerste christenen veranderden de wereld niet omdat ze betere programma's hadden. Ze veranderden de wereld omdat ze ervan overtuigd waren dat er iets was gebeurd. Jezus Christus was opgestaan ​​uit de dood. Ze geloofden het zo diep dat je hen met de dood kon bedreigen en ze in feite zouden zeggen: Je bedreigt me met de Hemel.

Wat doe je met zulke mensen? Rome wist het niet. En uiteindelijk veranderden die christenen een imperium. Niet omdat ze de cultuur beheersten, maar omdat ze een bovennatuurlijk geloof bezaten. Nu ik op dit schip ben, ga ik soms het dek op en voel ik me zo klein. En dat is niet erg.

We brengen zoveel van ons leven door met proberen belangrijk te worden. Proberen dingen te beheersen. Proberen alles te begrijpen. Proberen alles te managen. Misschien moet de ziel zich af en toe herinneren: ik ben een schepsel. Ik hoef niet alles te begrijpen. God is God. En ik niet. En dat is heel goed nieuws.

Ik kijk naar de oceaan. Ik kan hem niet beheersen. Ik kan zijn diepten niet zien. Ik kan niet alles bevatten wat er onder me gebeurt. Maar God wel. De zee is immens. God heeft haar geschapen. De sterren zijn onmetelijk. God heeft ze in het bestaan ​​geroepen. Het universum bevat sterrenstelsels waarvan we de omvang niet eens kunnen bevatten. God houdt ze in stand. En dat God mijn naam kent. Dat God elke zonde kent die ik heb begaan. Elke wond die ik draag. Elke angst die ik verberg. Elk gebed dat ik heb gefluisterd. En dat God mens werd. Voor mij. Voor jou.

Dat God de schoot van de Maagd Maria binnenging. Dat God Zichzelf aan een kruis liet nagelen. Dat God de dood inging. Dat God uit het graf opstond. Voor mij. Voor jou. En dat God op je wacht – in een tabernakel. God hoeft niet kleiner te worden zodat de moderne mens Hem kan begrijpen. De moderne mens moet klein genoeg worden om Hem te aanbidden.

De dagen dat ik hier ben, heb ik naar de oceaan gekeken, en ik kan de diepten ervan niet zien. Maar ze zijn er. En ik kan de engelen niet zien. Maar ze zijn er. Ik kan de genade niet zien. Maar ze is echt. Ik kan de heiligen niet zien. Maar ze leven. Ik kan de zielen in het vagevuur niet zien. Maar ze zijn echt. Ik kan de eeuwigheid niet zien. Maar we bewegen ernaartoe. En we kunnen Christus niet met onze lichamelijke ogen zien wanneer we voor de tabernakel knielen. Maar Hij is er.

We zijn een beschaving van de oppervlakte geworden. En misschien, als we eerlijk zijn, zijn we soms ook een Kerk van de oppervlakte geworden. We hebben weer mysterie nodig. We hebben weer stilte nodig. We hebben weer heilig ontzag nodig. We hebben weer verwondering nodig. We hebben weer aanbidding nodig.

En misschien – meer dan wat ook – moeten we weer geloven. Niet vaag. Niet sentimenteel. Niet simpelweg omdat het katholicisme ons erfgoed, onze cultuur of de religie van onze ouders is. We moeten – bovennatuurlijk geloven. Want de storm is echt. De golven zijn echt. De duisternis is echt. Maar Christus is dat ook. En Hij is nog steeds in de boot. De Kerk behoort Hem nog steeds toe. En zelfs nu – zelfs midden in de storm – zelfs wanneer het lijkt alsof Hij slaapt – gehoorzamen de wind en de zee Hem nog steeds.

Moge de Almachtige God u zegenen, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Bisschop Joseph E. Strickland

Bisschop Emeritus

29/8 De waarheid over een valse video over het Vagevuur - Uniquely Mary

St Birgitta van Zweden: Toen leek het alsof er een vreselijke, donkere plaats voor de bruid werd geopend. Daarin verscheen een brandende oven. Het vuur brandde op niets anders dan demonen en levende zielen. Boven de oven verscheen de ziel, wiens vonnis eerder werd genoemd. Haar voeten waren vastgemaakt aan de oven, en ze stond rechtop als een mens. De ziel stond noch op het bovenste deel van de oven, noch op het onderste, maar als het ware aan één kant ervan. De vorm van de oven was verschrikkelijk en ontzagwekkend. Het vuur leek omhoog te komen door de onderkant van de voeten van de ziel, zoals water zich omhoog perst door leidingen, en het ging omhoog boven zijn hoofd met zo'n hevige druk dat de poriën van de ziel leken op aderen die doorstroomden met heet vuur. Zijn oren leken op een blaasbalg van een smid.

Ze wapperden voortdurend met hun geklapper door de hele hersenen. Zijn ogen leken binnenstebuiten gekeerd, helemaal naar binnen gezakt en vastzittend aan de achterkant van zijn hoofd. Zijn mond stond open en zijn tong was door zijn neusgaten naar buiten getrokken en hing tot aan zijn lippen. Zijn tanden waren als ijzeren spijkers in zijn tandvlees. Zijn armen waren zo lang dat ze tot aan zijn voeten reikten. Beide handen leken een vettige, teerachtige substantie vast te houden en samen te knijpen die in brand stond. De huid die de voetzool bedekte, leek op een dierenhuid die gewoon over zijn lichaam hing, en hij was gekleed in een doek die als een doorweekt laken was. Deze doek was zo ijskoud dat iedereen die hem aanraakte rilde. Er sijpelde pus uit alsof het uit een wond met rottend bloed kwam. Er kwam een ​​stank vanaf die zo erg was dat hij niet te vergelijken was met de ergste stank ter wereld. Na het zien van deze kwelling, werd de stem van de ziel gehoord die vijfmaal uitriep:

1 "Wee!" Huilend met al zijn kracht zei hij: "Wee mij." Allereerst omdat ik God zo weinig liefhad in ruil voor zijn grote deugden en voor de genade die mij gegeven is.

2 Wee mij ten tweede omdat ik Gods gerechtigheid niet vreesde zoals ik had moeten doen.

3 Wee mij ten derde omdat ik de lusten van mijn zondige lichaam en vlees heb liefgehad.

4 Wee mij ten vierde om al mijn wereldse rijkdom en trots.

5 Wee mij ten vijfde dat ik jullie, Louis en Joanna, ooit heb gezien. Dit zijn vrienden van hem.

Toen zei een engel tegen mij: "Laat me dit visioen voor je uitleggen. De plaats die je zag, is een beeld van de hemel. De grote menigte die zat en gekleed was in witte, glanzende kleren, zijn de engelen en de zielen van de heiligen. De zon symboliseert Christus en zijn goddelijke natuur. De vrouw staat voor de maagd die God baarde. De Ethiopiër die de ziel beschuldigt, is de duivel. De nacht die de goede werken van de ziel rapporteert, is een engel. De oven staat voor de hel. De hel is zo heet vanbinnen dat als de hele wereld en alles wat erin is in brand zou staan, het niet te vergelijken zou zijn met die enorme oven. De verschillende stemmen die in de oven te horen zijn, spreken allemaal tegen God. Ze beginnen en einde hun toespraak met klaagzangen. De zielen lijken op mensen wier ledematen eeuwig worden uitgerekt zonder verlichting of pauze. Weet ook dat het vuur dat je in de oven zag, brandt in eeuwige duisternis. En de zielen die erin branden, ondergaan niet allemaal dezelfde straf.

Vagevuur: * De duisternis die rond de oven verschijnt, wordt het vagevuur genoemd. Het komt voort uit de duisternis die in de oven is. Toch vormen ze samen één plaats en één hel. Wie erin binnengaat, zal nooit bij God verblijven. Boven de duisternis bevindt zich de zwaarste straf van het vagevuur, die zielen kunnen verdragen.

* Daarachter ligt een andere plaats van lichtere straf, waar slechts een verzwakte toestand heerst wat betreft kracht, schoonheid en dergelijke. Het is zoals wanneer mensen ziek zijn geweest en eenmaal een ziekte en pijn weg zijn, hebben ze niets meer over van hun kracht totdat ze die geleidelijk herstellen.

* Daarachter is een derde plaats waar slechts één straf is voor het verlangen naar God.

Om je te helpen het te begrijpen, om je geest het beter te laten begrijpen, zal ik je een vergelijking geven. Het is alsof koper met goud wordt vermengd en de twee samen worden gesmolten in een zeer heet vuur, zo lang als nodig is om het te zuiveren totdat het koper is verteerd en alleen puur goud overblijft. Hoe sterker en dikker het koper is, hoe heter het vuur moet zijn totdat het goud als water vloeit en alles in brand staat. De meester brengt het goud vervolgens naar een andere plaats waar het zijn ware vorm krijgt om gezien en aangeraakt te worden. Daarna plaatst hij het op de derde plaats waar het wordt bewaard om aan de eigenaar te worden getoond. Dit is ook het geval in spirituele zaken. De zwaarste straf van het vagevuur bevindt zich op het eerste niveau boven de duisternis, waar je de voor ziel zag worden gezuiverd.

De demonen kunnen de ziel daar aanraken. Giftig ongedierte en wilde dieren zijn daar symbolisch aanwezig. Er is hitte en kou, duisternis en verwarring, allemaal afkomstig van de straf van de hel. Sommige zielen worden daar minder zwaar gestraft, andere zwaarder, afhankelijk van of er al dan niet boete is gedaan voor de zonden die in het lichaam zijn gebleven. De meester, dat wil zeggen Gods gerechtigheid, draagt ​​dan het goud, dat wil zeggen zielen, naar andere plaatsen waar ze alleen lijden onder een gebrek aan kracht. Daar verblijven ze zo lang als nodig is totdat ze verlichting krijgen, hetzij van hun eigen bijzondere vrienden, hetzij door het voortdurende werk van de heilige kerk. Hoe meer hulp een ziel van haar vrienden krijgt, hoe sneller ze verlost wordt en uit die plaats wordt bevrijd.

Daarna wordt een ziel naar de derde plaats gebracht, waar geen andere straf is dan het verlangen naar andere goden om Gods aanwezigheid binnen te treden en Hem in zaligheid te aanschouwen. Veel zielen verblijven daar zeer lang, behalve zij die een volmaakt verlangen hadden om Gods aanwezigheid binnen te treden en Hem te aanschouwen terwijl ze nog in de wereld leven. Weet dat er veel mensen in de wereld sterven die zo rechtvaardig en onschuldig zijn dat ze meteen in de aanwezigheid en het visioen van God komen. Er zijn er ook die zoveel boete hebben gedaan voor hun zonden door hun goede werken dat hun zielen geen straf zullen kennen. Er zijn er echter maar weinig die niet tot het verlangen naar God komen.

Daarom nemen alle zielen die verblijven in deze drie plaatsen deel aan de gebeden van de heilige kerk en aan de goede werken die in de wereld worden gedaan, vooral in die welke zij in hun leven hebben gedaan en in die welke door hun vrienden na hun dood worden gedaan. Weet ook dat, net zoals zonden van vele verschillende soorten en vormen zijn, zo zijn ook de straffen van vele en verschillende soorten. Net zoals een hongerige zich verheugt over een hapje eten dat zijn mond bereikt, een dorstige over een drankje, een bedroefde over vreugde, een naakte over kleren, een zieke over het naar bed gaan, zo verheugen zielen zich en nemen deel aan deze goede werken die voor hen in de wereld worden gedaan.

De engel voegde eraan toe: "Gezegend zij de persoon in de wereld die zielen helpt met gebeden, goede daden en lichamelijke arbeid. Gods gerechtigheid die niet kan liegen, verklaart dat zielen na de dood óf gezuiverd moeten worden door de straf van het vagevuur, óf voortijdig bevrijd moeten worden door de goede werken van vrienden. Hierna klonken er vele stemmen uit het vagevuur die zeiden: "O Heer Jezus Christus, rechtvaardige rechter, zend uw liefde naar hen die geestelijke macht in de wereld hebben, en dan zullen we meer dan nu kunnen deelnemen aan hun gezangen, lezingen en offers."

Boven de ruimte van waaruit hun kreten gehoord werden, leek er een huis te verschijnen waarin vele stemmen te horen waren, die zeiden: "Moge God hen belonen die ons helpen met onze gebeden." Het leek alsof de stralen van de dageraad in dit huis verschenen, en onder de stralen verscheen een wolk die niets van het licht van de dageraad had, en daaruit klonk een luide stem, die zei: "O Heer God, schenk door uw ondoorgrondelijke macht honderdvoudig loon aan ieder in de wereld die ons met zijn goede werken verheft tot het licht van uw goddelijkheid en het aanschouwen van uw aangezicht."

De engel spreekt opnieuw. U hebt eerder gehoord dat deze man, door Gods liefde en dankzij de gebeden van Gods vrienden, kort voor zijn dood berouw ontving over zijn zonden en dat dit berouw hem van de hel heeft gered. Daarom besloot Gods rechtvaardigheid dat hij na zijn dood zes tijdperken in het vagevuur zou branden, tenzij hij hulp zou krijgen van Gods vrienden in de wereld. Deze tijdperken vertegenwoordigen de tijd die hij leefde vanaf het eerste uur waarin hij willens en wetens een doodzonde beging tot het moment dat hij vruchtbaar berouw bereikte door Gods liefde. Deze man werd dus in feite in het vagevuur gestraft met zonden die begonnen met ondankbaarheid.

En hij bracht niet 700 jaar, maar zes tijdperken door in het vagevuur, een tijd waarvan we niet precies weten hoe lang dat is. Maar die tijd kan worden verkort door onze gebeden en offers. En zoals u de zielen in het vagevuur zelf hoorde zeggen, zullen we rijkelijk beloond worden wanneer we voor de zielen in het vagevuur bidden met een honderdmaal zo groot loon.

29/8 OLVrouw openbaart wat je moet doen voordat je een beslissing neemt - Uniquely Mystic

We moeten allemaal dagelijks tientallen, zo niet honderden beslissingen nemen. Sommige van die beslissingen zijn klein, sommige middelgroot en sommige groot. Maar OLVrouw geeft de eerbiedwaardige Maria van Agreda de waarschuwing dat we dit heel specifieke ding moeten doen vóór elke beslissing die we nemen. Maar om dat uit te leggen, moet ik jullie iets vertellen over wat er in het leven van de Heilige Moeder gebeurde tegen het einde van haar leven. Laten we er meteen mee beginnen. Ten eerste hebben we allemaal wel eens meegemaakt dat we zo dicht bij God zijn gekomen dat we alleen nog maar naar de kerk willen gaan of in de kerk willen zijn om te leren en bij God te zijn. En we zijn moe en uitgeput door de dagelijkse dingen van het leven, alle eisen en verantwoordelijkheden en de zorg voor de kinderen. En soms willen we gewoon even tijd voor onszelf. OLVrouw maakte iets soortgelijks mee.

Enerzijds werd ze ertoe aangezet zich af te zonderen van alle zintuiglijke zaken om haar vlucht te richten op de voortdurende en opperste vereniging met de goddelijkheid en een navolging van de verstanden en vooral van de staat van haar goddelijke Zoon op aarde. Het is ingewikkelde taal, maar het komt er in feite op neer dat ze bij haar Zoon Jezus wilde zijn en in de Hemel bij God. Ze had ze allemaal daarheen zien gaan. Ze was er zelfs even geweest. En zo werd ze in beide richtingen getrokken. Wat deed ze? Je moet zien en horen wat God in haar deed om het laatste deel te begrijpen. Toen sprak God tot haar en zei: "Mijn bruid en mijn geliefde, de vurige verlangens van jouw vurige liefde hebben mijn Hart verwond, en door de kracht van mijn rechterhand wil ik in jou bewerken wat ik aan geen enkel ander schepsel heb gedaan, noch ooit zal doen.

Want jij bent uitverkoren als geen ander van mijn schepselen voor mijn vreugde." Ze wilde bij God zijn, maar ze wilde ook de Kerk dienen. Hoe kon ze beide doen? God stond op het punt haar innerlijk te veranderen en haar een kracht te geven die niemand anders ooit heeft gehad of zal hebben. Ik zal voorlezen wat het is en vervolgens uitleggen hoe het werkt, zodat je de Heilige Moeder wat beter kunt begrijpen. God verhief haar tot een staat waarin Hij de Goddelijkheid aan haar openbaarde, niet door een intuïtieve visioen zoals die van de gezegenden, maar door een andere, helder visioen door middel van geschapen soorten. Later staat er namelijk: op dezelfde manier als God mij de stad Rome kan laten zien zoals die is in zichzelf, door alle beelden en gelijkenissen van die stad in mijn geest te prenten. Dit soort visioen van de goddelijkheid had de allerzaligste Maagd eerder genoten tijdens haar leven. Dus zij zou deze verschillende visioenen van God hebben. Hoe is het nu om in de Hemel te zijn en het zalige visioen te hebben?

Laat me je een metafoor geven. Het is als een vis die in de oceaan zwemt. God is het water. God is de oceaan. Vissen die in de oceaan leven. Zij leven, bewegen en bestaan ​​in God. Ze ademen in het water. Ze zien door het water heen. Ze bewegen zich door het water. Ze communiceren via het water. Het water is alles van hun hele bestaan. En ze zien en horen alles door het medium van het water. Dus ze zijn letterlijk ondergedompeld in deze substantie. Welnu, op dezelfde manier is het met de heiligen en engelen in de Hemel. Daarom, als je verschillende visioenen van God ziet of verhalen daarover leest, zeggen ze dat ze in God hebben gezien. Dus wat gebeurt er? Ze kijken letterlijk naar God en door God heen, laten we de analogie van dit water gebruiken. Ze kunnen al het andere zien. Dus de heiligen in de Hemel kunnen je zien door naar God te kijken. Net zoals de vissen en het water, ze zien door het water heen om andere vissen te zien.

Dus er is hetzelfde soort nabijheid. Welnu, ze kreeg niet het abstracte visioen. Ze kreeg iets anders. Het volgende deel legt het iets meer uit. Het abstracte visioen van Maria kende tijdens haar pelgrimstocht geen grenzen of beperkingen, en haar kennis van de oneindige eigenschappen en de goddelijke essentie nam dagelijks toe. En hiervoor kreeg ze twee adelaarsvleugels waarmee ze voortdurend in deze grenzeloze oceaan zou zweven. Zelfs zij spreekt erover dat ze ondergedompeld is alsof ze in een oceaan is. Als we hier op aarde een soort visioen van God zouden hebben, dan is de beste analogie die ik kan bedenken zoiets is als een mobiele telefoon. Als je een mobiele telefoon hebt, is het net alsof je een blik krijgt in deze uitgestrekte wereld. Je kunt video's bekijken. Je kunt mensen bellen. Je hebt via je mobiele telefoon toegang tot al deze verschillende informatie, zodat je op één plek kunt blijven en deze mobiele telefoon kunt gebruiken om verder te kijken dan je normaal kunt zien. Dat is waarschijnlijk het hoogste wat we hier op aarde kunnen bereiken.

Terwijl onze Heilige Maagd niet alleen zicht op God had zoals een mobiele telefoon, maar ook virtuele realiteit. Enige tijd geleden bracht Apple een product uit dat een soort virtuele realiteit was, waarmee je tegelijkertijd een andere wereld kon zien, de elektronische wereld, het internet, video's, enzovoort. Je kon er mensen mee bellen, maar je kon er ook doorheen kijken. Dus je kon tegelijkertijd in de virtuele realiteit en de echte wereld zijn. Dat is wat haar zou worden gegeven. Haar zou een visioen van God worden gegeven waarin ze God te allen tijde kon zien en tegelijkertijd kon deelnemen aan en al het andere om haar heen kon doen. Je hebt vast wel eens mensen gezien die aan het appen zijn op hun telefoon en een video bekijken en tegelijkertijd koken en al die andere dingen doen. Als wij die twee dingen tegelijkertijd kunnen doen, kan OLVrouw naar God kijken en andere mensen helpen. Maar ik ga nog iets verder in op wat ze kon doen. Dus, anders gezegd, van alles bleef ze onafhankelijk en onverstoord, genietend van het abstracte visioen van de goddelijkheid.

Stel je voor dat ze een virtual reality-headset droeg waarmee ze volledig in God ondergedompeld was, net zoals wij hier op aarde ongestoord, wakker of slapend, werkend of rustend, zonder de noodzaak of het vergeten of redeneren over wat het meest perfect of het meest aangenaam voor de Heer was. Ze was dus altijd direct bij de Heer. Nu is de praktische vraag: hoe gebruikte ze haar nieuwe kracht? Hier zijn een paar verhalen om te laten zien wat ze hier op aarde kon doen. Een daarvan was het verhaal van een man die in Jeruzalem woonde en bekend was in de stad omdat hij een prominente positie bekleedde. Een ander was begaafd met meer dan een gewoon verstand en enkele morele deugden. Wat de rest betreft, hij was een ijverige verdediger van de oude wet, net als Paulus, en een felle tegenstander van de leringen en de wet van Christus en de Verlosser. De Heilige Maria wist dit in de Heer, zodat ze door God deze man kon zien en alles over hem wist. Stel je voor dat je een virtual reality-bril hebt waarmee je kunt zien waar je bent, net zoals met bewakingscamera's, en alles kunt zien.

Zij had dit soort zicht, waardoor ze kon zien wat hij deed en hoe het met hem ging, zonder dicht bij hem in de buurt te zijn. En door haar voorbede bereidde God een weg voor zijn bekering, vanwege zijn goede naam en de mening van anderen. De Heilige Vrouwe verlangde er vurig naar om hem te bekeren en te redden. Dit vroeg ze de Allerhoogste met vurige liefde en overgave, en de Heer verhoorde haar verzoek voordat de Heilige Moeder de nieuwe staat van zijn bereikte. Ze had haar grote wijsheid en inzicht gebruikt om een ​​manier te vinden om hem te bekeren. Maar nu was dit soort studie niet langer nodig, want ze hoefde alleen maar bij de Heer te zijn, waar op haar verzoek alles wat ze moest doen voor zijn bekering duidelijk werd gemaakt. Dus voordat ze met mensen hoefde te praten, moest ze zich voorstellen hoe het was vóór de mobiele telefoons. We moesten het werk doen, het boek vinden en het onderzoeken en een kaart gebruiken. Nu komt ze rechtstreeks in contact met God en weet ze wat ze moet doen en hoe ze hem kan bekeren.

Dus sprak ze daarom met haar beschermengel, liet haar beschermengel hem inspireren om haar te bezoeken en dit is wat er gebeurde. Maar toen hij in de aanwezigheid van de allerheiligste Maria kwam en naar haar opkeek, keek hij alleen maar naar haar. Ze was zo vervuld van God dat hij haar alleen maar aankeek, en toen gebeurde het volgende. Terwijl ze met hemelse wijsheid tot hem sprak, veranderde hij volledig in een nieuw mens. Hij bekeerde zich door in haar aanwezigheid te zijn. Hij wierp zich onmiddellijk neer aan de voeten van de grote Koningin. Hij beleed Christus als de redder van de wereld en vroeg om gedoopt te worden. De dag dat je zo heilig wordt dat iemand in je aanwezigheid staat en zich bekeert en Jezus Christus belijdt, dat is een glorierijke dag. Zo heilig en veranderd was ze geworden. Dit vertelt je een beetje hoe ongelooflijk krachtig de Heilige Moeder is. De Heilige Moeder was ongelooflijk krachtig in haar leven. Zij is jouw Moeder. Jij hebt toegang tot deze kracht omdat zij van je houdt en altijd aan je zijde staat.

Nu gaat ze ons openbaren wat ze wil dat we doen vóór elke beslissing die we ooit in ons leven nemen met betrekking tot al je werken, woorden en gedachten. Raadpleeg God, je engelen en mij. Heel eenvoudig. Nu je weet hoe krachtig ze is, nu je weet hoe ze die kracht in haar leven heeft gebruikt en dat ze die kracht kon gebruiken, dat dezelfde kracht, is ze nog steeds dezelfde Heilige Moeder. Waarschijnlijk is ze nu nog geweldiger, omdat ze al zo lang in de Hemel is. Ze kan die macht in je leven uitoefenen, ongeacht de beslissing. Ga je naar de supermarkt? Raadpleeg de Heilige Moeder. Neem je deze ongelooflijke beslissing om het te laten slagen? Raadpleeg de Heilige Moeder. Raadpleeg ook die biechtvader wanneer mogelijk. Alles wat je doet of besluit zonder deze raadpleging. Wees wantrouwig. Dus als je God, OLVrouw en je engelen niet raadpleegt, wees dan wantrouwig over je keuzes. Het zullen waarschijnlijk slechte keuzes zijn. Is dat niet meestal het geval? Dit is wat OLVrouw wil.

De Almachtige God laat zich niet bespotten. We staan ​​aan het begin van een burgeroorlog.

De demon roept de woorden van de Derde Wereldoorlog uit. Bijna alle wereldleiders hebben hun eigen geheime plannen. Deze leiders willen niet verliezen wat ze door manipulatie en verborgen agenda's hebben verkregen; deze boze wolven van Satan willen niet verliezen wat ze door bedrog, rijkdom en voorspoed hebben verworven, terwijl ze Lucifer volgen en zich aan zijn boze plan houden. Ze hebben hun ziel aan de demon verkocht. Duisternis loert achter de schermen en wordt geleid door Lucifer. Ze willen geen derde wereldoorlog en het risico lopen de valse schatten die ze hebben verworven te verliezen. Ze blijven andere landen steunen en manipuleren om in hun val te lopen. De wereldwijde wanorde in Europa, Azië en diverse andere landen, met name de VS, is het instrument dat zal worden gebruikt om de mensheid te vernietigen. Hun doel is chaos en wanhoop te zaaien terwijl ze het platform voorbereiden voor de aankondiging van de zoon van Satan, de Antichrist. Wereldwijd is er al een burgeroorlog uitgebroken die in ons eigen land tot chaos zal leiden. De VS zijn altijd al het doelwit geweest van Lucifers vernietiging – en daarom hebben jihadisten al duizenden jaren de vernietiging van het christendom gepland. Nu komt dit tot uitvoering.

Cellen van kwaadaardige militaire huurmoordenaars zijn reeds actief in bijna alle grote steden van de VS. Onwetende Amerikanen zijn verleid door de terreursekte en het communisme krijgt steeds meer voet aan de grond in de hoofden van veel Amerikanen. Deze kwaadwillenden kunnen je buren zijn of zelfs leden van je eigen familie. De strijd om de ziel van de mensheid zal niet stoppen... hij is al begonnen en is vastbesloten om dood en verderf te brengen over uw familie en vrienden.

God en onze Heilige Moeder bouwen een machtig leger van gelovigen op dat wordt voorbereid op deze tijden vóór de Grote Waarschuwing. De Heilige Geest en de Heilige Moeder hebben reeds plaatsen voorbereid. Een toevluchtsoord voor deze dagen van beproeving. De Almachtige God vraagt ​​ons ons geestelijk voor te bereiden en alles wat we zijn, en vooral onze familie en vrienden, toe te wijden in de komende dagen van beproeving.

Ons land kent momenteel grote spanning, met mensen in verschillende staten die protesteren tegen van alles, van politiek en sociale kwesties tot immigratie. Verschillende zaken, zoals nieuw federaal beleid, arbeidsrechten, sociale rechtvaardigheid en de manier waarop immigratiewetten worden toegepast, verdelen ons. De recente "No Kings"-demonstraties tegen het beleid van president Trump en de acties in het Midden-Oosten trokken bijvoorbeeld miljoenen mensen in zowel de VS als Europa, wat aantoont hoe omvangrijk deze bewegingen zijn. Tegelijkertijd trekken evenementen voor arbeid en sociale rechtvaardigheid – zoals de grote 1 mei-marsen – nog steeds enorme menigten, vooral in steden als Los Angeles. Veel van deze protesten hebben geleid tot confrontaties met de politie, vandalisme en arrestaties wanneer tegenstanders elkaar troffen.

De enige die vrede en hoop kan brengen, is de Almachtige God. Aan ieder van ons is door God de kracht gegeven om al deze gruweldaden te voorkomen. Als we stoppen met zondig en koppig te zijn, zal de hele schepping gered worden. Het antwoord is zo simpel: Ga op je knieën en vraag God oprecht om vergeving. - Vergeef iedereen die je kwaad heeft gedaan. - Wees vriendelijk, liefdevol en zachtaardig tegen iedereen, vooral tegen degenen die je het meest irriteren. - Bid en blijf bidden. - Satan heeft geen macht over wie dan ook. - De demon zal verslagen worden. - Vrede, geluk en liefde wachten op ieder van ons. - Bereid je voor op de wederkomst van Jezus Christus. - De Hemel is onze thuis op aarde. - God zal regeren tot in alle eeuwigheid.

 George Washingtons visioen van de naderende burgeroorlog - Jim Fifth

Toen John me over zijn visioen vertelde, voelde ik me meteen geïnspireerd door de Heilige Geest dat we het visioen moesten opnemen dat onze eerste president, George Washington, had ontvangen. Ook hem werd de naderende laatste oorlog getoond, die angstaanjagender was dan alle voorgaande oorlogen die ons land had meegemaakt. Zijn visioen luidt als volgt:

"En opnieuw hoorde ik de mysterieuze stem zeggen: 'Zoon van de Republiek, kijk en leer.'" Daarop zette de donkere, schimmige engel een trompet aan zijn mond en blies drie duidelijke stoten; en hij nam water uit de oceaan en besprenkelde daarmee Europa, Azië en Afrika. Toen zag ik een angstaanjagend tafereel: uit elk van deze landen stegen dikke, zwarte wolken op die zich al snel tot één grote wolk verenigden. Door deze massa heen scheen een donkerrood licht, waardoor ik hordes gewapende mannen zag die, meebewegend met de wolk, over land marcheerden en over zee naar Amerika voeren. Ons land werd omhuld door deze wolkmassa, en ik zag deze enorme legers het hele land verwoesten en de dorpen, steden en plaatsen die ik zag ontstaan, in brand steken. Terwijl mijn oren luisterden naar het gedonder van de kanonnen, het gekletter van zwaarden en de kreten en het geschreeuw van miljoenen in een dodelijk gevecht, hoorde ik opnieuw de mysterieuze stem zeggen: 'Zoon van de Republiek, kijk en leer.' Toen de stem verstomde, zette de donkere, schimmige engel zijn trompet weer aan zijn mond en blies een lange, angstaanjagende toon.

"Onmiddellijk scheen er een licht als van duizend zonnen van bovenaf op mij neer, dat de donkere wolk die Amerika omhulde doorboorde en in stukken brak. Op hetzelfde moment daalde de engel, op wiens hoofd nog steeds het woord 'Unie' schitterde, en die onze nationale vlag in de ene hand en een zwaard in de andere droeg, uit de Hemel neer, vergezeld door legioenen witte geesten. Deze voegden zich onmiddellijk bij de inwoners van Amerika, die, zoals ik zag, bijna verslagen waren, maar die onmiddellijk weer moed vatten, hun gebroken gelederen sloten en de strijd hervatten.

"Opnieuw, te midden van het angstaanjagende rumoer van de strijd, hoorde ik de mysterieuze stem zeggen: 'Zoon van de Republiek, kijk en leer.'" Toen de stem verstomde, schepte de schimmige engel voor de laatste keer water uit de oceaan en besprenkelde Amerika ermee. Onmiddellijk trok de donkere wolk zich terug, samen met de legers die hij had meegebracht, waardoor de inwoners van het land zegevierend achterbleven!

"Toen zag ik opnieuw de dorpen, steden en gehuchten oprijzen waar ik ze eerder had gezien, terwijl de stralende engel, die de azuurblauwe standaard die hij had meegebracht in hun midden plantte, met luide stem riep: 'Zolang de sterren blijven bestaan ​​en de hemel dauw op de aarde laat neerdalen, zolang zal de Unie bestaan.' En hij nam de kroon van zijn voorhoofd waarop het woord 'Unie' stond geschreven en plaatste die op de standaard, terwijl het volk, knielend, 'Amen' zei."

“De scène begon onmiddellijk te vervagen en op te lossen, en uiteindelijk zag ik niets anders dan de opstijgende, krullende damp die ik eerst had waargenomen. Toen ook deze verdween, staarde ik opnieuw naar de mysterieuze bezoeker, die met dezelfde stem die ik eerder had gehoord, zei: ‘Zoon van de Republiek, wat je hebt gezien, wordt als volgt uitgelegd: Drie grote gevaren zullen de Republiek bedreigen. Het meest angstaanjagende is het derde, maar in dit grootste conflict zal de hele wereld verenigd niet tegen haar opgewassen zijn. Laat ieder kind van de Republiek leren leven voor zijn God, zijn land en de Unie.’ Met deze woorden verdween het visioen, en ik sprong op van mijn stoel en voelde dat ik een visioen had gezien waarin mij de geboorte, de ontwikkeling en het lot van de Verenigde Staten waren getoond.

Hiermee kwam een ​​einde aan de visie en profetie van generaal George Washington voor de Verenigde Staten van Amerika, zoals hij die in zijn eigen woorden heeft beschreven.

Johannes 14:1-3: Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij. In het huis van mijn Vader zijn veel kamers; zou ik anders gezegd hebben dat ik een plaats voor jullie gereed zal maken? Wanneer ik een plaats voor jullie gereedgemaakt heb, kom ik terug. Dan zal ik jullie met me meenemen, en dan zullen jullie zijn waar ik ben.

 

21/8 Geen WOIII, maar er dreigt burgeroorlog - John Martinez

Joël 4:9-16: Roep de volken op: Bereid je voor op de strijd, laat je helden aantreden, laat al je strijders nu ten strijde trekken! Smeed je ploegijzers maar om tot zwaarden en je snoeimessen tot speren, en laat de zwakke zich een held betonen. Haast je, volken rondom, verzamel je. – O HEER, zend dan uw legermacht daarheen! – Laat de volken aantreden, laat ze optrekken naar de vallei van Josafat; daar zal ik mijn oordeel over hen vellen. Sla de sikkel erin, het is tijd om te oogsten. Kom de wijnpers treden, de persbak is vol, de kuipen lopen over, zó talrijk zijn hun misdaden. Dichte drommen bijeen in de vallei van het oordeel! Nabij is de dag van de HEER. Daar zal hij oordelen! Zon en maan worden verduisterd, sterren doven hun glans. De HEER brult vanaf de Sion, hij gromt vanuit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven. Maar voor zijn volk is de HEER een toevlucht, Israël biedt hij bescherming.

Openbaring 12:14: Maar de vrouw kreeg de twee vleugels van de grote adelaar om naar haar plaats in de woestijn te vliegen, waar gedurende een tijd en twee tijden en een halve tijd voor haar gezorgd zou worden, buiten het bereik van de slang. 

Daniël 3:23-26: De drie, Sadrach, Mesach en Abednego, vielen gekneveld in de laaiende oven.Toen sloeg de schrik koning Nebukadnessar om het hart. Hij stond haastig op en zei tegen zijn raadsheren: ‘Wij hebben toch drie geknevelde mannen in het vuur gegooid?’ Zij antwoordden: ‘Zeker, majesteit.’ Hij vervolgde: ‘Maar ik zie vier mannen vrij rondlopen in het vuur. Ze zijn ongedeerd en de vierde lijkt op een godenzoon!’ Nebukadnessar liep naar de deur van de brandende oven en riep: ‘Sadrach, Mesach en Abednego, dienaren van de hoogste God, kom naar buiten, kom hier!’ Toen kwamen Sadrach, Mesach en Abednego uit de vlammen naar buiten. 

2 Kronieken 20:15-17: ‘Juda en Jeruzalem en u, koning Josafat, luister goed! Dit zegt de HEER: Jullie hoeven niet bang te zijn voor de grote legermacht die jullie bedreigt, want dit is niet jullie strijd, maar die van God. Ga hun morgen tegemoet. Zij trekken nu over de pas van Sis. Waar de wadi uitkomt in de woestijn van Jeruel, zullen jullie hen treffen. Jullie hoeven in deze strijd geen slag te leveren. Wacht rustig af, dan zullen jullie zien hoe de HEER, die jullie, Juda en Jeruzalem, bijstaat, voor jullie de overwinning behaalt. Jullie hoeven nergens bang voor te zijn. Ga hun morgen tegemoet, de HEER staat jullie bij.’

Johannes 10:28-29: Ik geef ze eeuwig leven: ze zullen nooit verloren gaan en niemand zal ze uit mijn hand roven. Wat mijn Vader mij gegeven heeft gaat alles te boven, niemand kan het uit de hand van mijn Vader roven.

1 Korintiërs 10:13: U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan.

God de Vader:

Jozua bad om moed, leiding en gehoorzaamheid aan Mijn Woord en Belofte. Mijn goddelijke tussenkomst leidde Israël naar het Beloofde Land, zoals Mijn Zoon jullie naar het Tijdperk van Vrede zal leiden. De wereld lijkt hopeloos zonder optimisme over een goede toekomst. Het kwaad heeft Mijn schepping tot aan de rand van de ondergang gedreven. Het zal niet zegevieren. Ik zal niet toestaan ​​dat het werkelijkheid wordt. Ik heb de mensheid een vrije wil gegeven om te kiezen tussen waarheid en duisternis. Mijn schepping zal haar eigen lot bepalen. Al Mijn getrouwen zullen beschermd worden door Mijn Aanwezigheid. De zondigheid en koppigheid van Mijn kinderen worden wereldwijd ervaren.

Ik zie alles en weet alles. Mijn liefde en barmhartigheid zijn de lijm die Mijn schepping intact houdt. Naarmate de Volheid der Tijden nadert, moeten alle profetieën die in de Schrift zijn geschreven door Mijn Uitverkoren Profeten en zieners van weleer, plaatsvinden en vervuld worden. Zij zijn gehoorzaam geweest en hun trouw zal beloond worden voor het spreken en waarschuwen over Mijn Waarheid. Mijn waarschuwingen voor zuivering worden nu ervaren. Mijn kinderen hebben de geneugten van de wereld omarmd en mijn genade en liefde verworpen. De oren van de misleide uitverkorenen en wereldleiders leiden de mensheid naar de eeuwige verdoemenis. Velen hebben zich vermomd als rechtvaardig en heilig; het zijn wolven in schaapskleren. Zulke misleiding vindt vandaag de dag plaats in deze zondige wereld, waar mijn volk het kwaad en de zondige beloften van Lucifer aanbidt. Zij zijn niet van Mij.

Mijn kinderen hebben zich gehuld in de leugen van hebzucht en egoïsme. De misleiding van de Demon heeft mijn kinderen verblind met trots en arrogantie. De boodschappen van Fatima voorspelden toekomstige gebeurtenissen als de mensheid zich niet bekeert en haar pad niet verandert. Nu heeft atheïsme, net als communisme, de geesten en zielen van velen vergiftigd. Helaas zijn veel welgestelde wereldleiders uit alle lagen van de bevolking de daders. In je land hebben leiders met demonische invloeden dit kwaad omarmd en promoten zij de agenda van eeuwige verdoemenis. De volgelingen van de Demon hebben de geest van Judas aangenomen.

De mens zal mijn schepping niet vernietigen door zijn egoïstische agenda's en de manipulatie van de Nieuwe Wereld Wanorde. Dit is Satans platform van verwarring, verdraaiing en dood. Wereldleiders werken achter de schermen in het duister en met bedrog. Hebzucht, haat en degenen die macht en geld nastreven, vormen de facties van Lucifers plan. Dit kwaad manifesteert zich zelfs binnen Mijn kerk. Velen van de uitverkorenen zijn bang om op te komen voor de Waarheid en de Ware Leer die door Mijn Zoon Jezus en Zijn Apostelen zijn vastgesteld. Het dogma van Mijn Kerk is eeuwig en kan niet worden veranderd door slechte mannen en vrouwen. De demon kent de zwakheid van de weinigen. Zijn doel is om Mijn Kerk en al Mijn scheppingen te vernietigen. De demon heeft de laatste fase voor Mijn Toorn en Oordeel ingeluid.

Mijn geliefde schepping weigert in hun onwetendheid en zelfingenomenheid de Waarheid te erkennen. Het enige wat ze doen is anderen bekritiseren en de schuld geven. Het is tragisch en ze zullen hun eeuwige beloning in de hel ontvangen. Toch is er nog hoop voor iedereen als er oprechte en echte verandering komt.

Hoed je voor valse profeten, leraars en zieners die projecteren wat ze met hun menselijke ogen zien en zich afwenden van Mijn eeuwige plan. Ze misleiden Mijn kinderen voor hun eigen gewin van roem en hoop op rijkdom. Onderscheid alles en hun kwade daden zullen door Mijn Licht aan het licht komen. Ik, de Almachtige God, zal een einde maken aan deze valse leringen en commentaren die tot hun eigen ondergang zullen leiden.

Bid, Mijn kinderen, dat de blinden zullen zien en de zienden blind zullen worden. Ik heb de mensheid niet verlaten. Integendeel. Oorlogen en geruchten over oorlogen vinden plaats zoals voorspeld. Rampen en straffen vinden plaats in bijna elk land op aarde. Bid niet dat het niet gebeurt, maar wees je ervan bewust dat het moet gebeuren, want Ik scheid de schapen van de bokken.

Het einde der tijden is al duizenden jaren in de Heilige Schrift geprofeteerd. Ik zend een uitstorting van de Heilige Geest over elk schepsel op aarde. Kom tot Mij en luister naar Mijn stem in je hart. Terwijl ik met Joshua sprak… Wees sterk. Wees niet bang… want Ik sta aan je zijde.

Visioen:

Na de boodschap ontving ik een visioen van een burgeroorlog en een opstand van de natuur in de VS.

Ik hoorde een luide trompet, de hemel kleurde rood. Mij werd een helder licht van hoop getoond. Het werd steeds helderder en gaf een gevoel van Gods aanwezigheid te midden van de duisternis die de aarde bedekte. In zijn volle omvang was het het teken van het kruis en strekte het zich uit naar de duisternis. Het straalde vrede, liefde en bescherming uit.

Terwijl ik door de steden liep, hoorde ik het afschuwelijke geluid van dood en verderf. Het geschreeuw van hopeloosheid en totale doodsangst was overal. De stank, de pest en de geur van zwavel waren bijna ondraaglijk. Ik zag verminkte lichamen die werden aangevreten door wormen en maden. Niemand was er om ze te begraven. Het was broeder die tegen broeder vocht in de VS. Het was overal. Ik hoorde vrouwen en kinderen om hulp roepen, maar er was niemand. Ik was getuige dat de demonen van de hel waren losgelaten en nu achter de beproevingen van de burgeroorlog en de dood zaten. Alleen dood en wanhoop troffen de inwoners van de VS. Ik zag engelen uit de Hemel mensen leiden naar de toevluchtsoorden die door de Heilige Geest en onze gezegende Moeder waren voorbereid.

Ik zag de opstand van de natuur tegen de zonden van Babylon. Zowel de oost- als de westkust werden door de oceanen verzwolgen. Ik zag de woede van de duisternis van het kwaad door het hele land woeden, terwijl aardbevingen en hevige stormen verwoesting aanrichtten in gebieden die deze verschijnselen nog nooit hadden meegemaakt. Mij werden zinkgaten getoond die kleine dorpen en steden verzwolgen. Een mist van duisternis verspreidde zich over het land. Ik was getuige van vloedgolven van honderden meters hoog die verwoesting aanrichtten in de kustgebieden. Tyfonen of waterhozen tilden boten en huizen de afgrond in.

Dit gebeurde wereldwijd te midden van de Burgeroorlog. De hele wereld onderging dezelfde straf. Vulkaanuitbarstingen en overstromingen in de woestijnen waren zeer vreemd. Niemand gaf een antwoord op de vraag waarom dit alles plaatsvond. Niemand ontkwam aan deze woede. Nu leek het echt het begin van de Grote Verdrukking.

Overweging:

Onze wereld vandaag: Dit wordt een van de moeilijkste, maar ook meest eerlijke reflecties die ik heb moeten delen. Velen geloven dat we alles onder controle hebben. De mensheid heeft echter niets onder controle. In de VS hoor ik talloze mensen achteraf commentaar geven. Iedereen heeft een mening over wat hun favoriete team had moeten doen om een ​​nederlaag te voorkomen. Ik, John Martinez, was er vroeger ook een van. Zo zijn er ook veel meningen over oorlogen en wat we hadden moeten doen en waarom we niet hadden moeten deelnemen aan de bescherming van onze door God gegeven vrijheid. Meningen zijn soms als een wolk aan de hemel die maar een paar seconden voorbijtrekken.

Alleen zij die daadwerkelijk in de strijd zijn geweest en de vijand hebben bestreden, kennen de gruwelen van oorlog. We zien commentatoren op televisie de moord en genocide op onschuldigen veroordelen of juist aanmoedigen, terwijl velen leugens verzinnen.

Mijn tijd in Vietnam heeft me veel geleerd en ik heb de ware aard van oorlog met eigen ogen kunnen zien. Oorlog is de complete aanwezigheid van het kwaad zelf – aangericht door demonische leiders die nooit daadwerkelijk in een gevecht verwikkeld zijn geweest.

Ik was anderhalf jaar oud toen mijn vader sneuvelde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij landde in Normandië, Frankrijk. Ik was te jong om het me te herinneren. Ik zag zijn stoffelijk overschot voor het eerst en begreep niet wat er gebeurde. Amerikaanse soldaten droegen zijn kist, bedekt met de Amerikaanse vlag, naar de militaire begraafplaats Fort Sam Houston in San Antonio, Texas. Ik hoorde vervolgens meerdere keren geweerschoten in de lucht en hoorde het mooiste eerbetoon aan mijn vader toen de trompetten de Taps speelden voor een gevallen held. Naarmate ik ouder werd, begreep ik wat er was gebeurd toen mijn vader ter ruste werd gelegd. Elke keer dat ik de Taps hoor voor een gevallen held, dwalen mijn tranen terug naar dat moment waarop ik voor het eerst de eer hoorde die een gevallen held te beurt viel.

De gruwel van de dood en de noodkreet van sommige van mijn kameraden gaat het menselijk bevattingsvermogen te boven. We stonden machteloos tegenover onze wapenbroeders die in de stilte van de nacht riepen: "Mama, mama, help me alsjeblieft!"

Aan het begin van mijn spirituele reis toonde God de Vader mij de toekomst die zou plaatsvinden. Wat mij toen werd getoond, kon ik niet begrijpen. Het terrorisme en de gruwelen van de oorlog waren de gevolgen van het kwaad dat zich zou voltrekken in al onze steden en op het platteland in de VS, evenals in vele landen wereldwijd. Geen enkel land zou gespaard blijven. Ik zag dat de volgelingen van het kwaad niet gered zouden worden en de meest afschuwelijke gevolgen zouden ondervinden voor hun deelname aan en verspreiding van de leugens van de Demon.

16-25/7 Reinig jezelf - Christina Gallagher

Mensen van de wereld, jullie hebben Mijn boodschap en de boodschap van Mijn geliefde Moeder gehoord in Onze oproep tot jullie, maar weinigen hebben geluisterd of gereageerd. Nu zeg Ik jullie: als jullie al die jaren gehoor hadden gegeven aan Mijn oproep en die van Mijn Moeder, dan zouden jullie levens niet zijn zoals ze nu zijn en wat er over jullie wereld zal komen, hebben jullie over jezelf afgeroepen - maar velen zullen Mij vervloeken alsof Ik het over jullie heb afgeroepen.

De oorlog zal escaleren.

Wanneer jullie horen: "Vrede, vrede...", dan is dat het moment waarop jullie moeten beseffen dat de tuchtiging van de wereld en de drie dagen van duisternis nabij zijn.

Veel mensen in de wereld zullen onrust in hun hart ervaren. Vuur zal uit de hemel vallen. Velen zullen daardoor sterven.

Mijn hand nadert de aarde, want Ik zal de zonde vernietigen.

De wereld is zo donker - ieder mens heeft zijn hart gericht op het vlees en de bevrediging daarvan. Mijn Kerk - er zijn er zo veel die Mij alleen maar schande brengen. Ze hebben vele zielen weggejaagd die Ik tot het Huis van Mijn Moeder heb geroepen.

De dag is nabij waarop Ik het kaf van het koren zal scheiden.

Er zal niemand zonder gebreken gevonden worden. Zonde is normaal geworden voor velen van hen die Ik heb verlost.

Maar de hemel zal beven en Mijn Bloed zal regenen op een wereld die Mij heeft verloochend. (Toen Jezus deze woorden sprak, zag Christina een roodachtige mist over de hele aarde neerdalen.)

Priesterzonen, keer terug tot Mijn verbondenheid met jullie en dien Mijn lammeren, anders zullen jullie verantwoordelijk worden gehouden wanneer jullie voor Mij verschijnen voor de velen die jullie blind hebben laten worden in de kennis van de Waarheid.

Jullie wereld zal vernietigd worden, maar Ik zal een wereld van vrede en een volk dat Mij zal dienen tot stand brengen - maar tenzij jullie terugkeren en gereinigd worden, zullen jullie voorbestemd zijn voor de hel.

Reinig jezelf!

Ik zal allen belonen die Mijn instrument ook maar een gebed hebben gegeven. Jullie moeten haar helpen, niet verachten.

Reageer nu de Kelk op het punt staat over de wereld te worden uitgestort. Reinig jezelf! Degenen die Ik heb gevraagd Mijn instrument te helpen en die hebben gefaald, behalve voor hun eigen gewin, met hen zal Ik afrekenen. Maar degenen die Ik heb aangesteld om jullie te helpen en die jullie in de steek hebben gelaten, waardoor vele zielen verloren zijn gegaan, met hen zal Ik streng afrekenen. Mijn lieve kind, jij bent het instrument dat veel en gebrek aan respect en vertrouwen heeft ondervonden omdat je klein bent. (Toen Jezus Christina Zijn "instrument" noemde, zag ze iets wat leek op een enorme kelk met verschillende inhoud erin.)

Ik heb veel op je laten neerkomen wat zielen betreft, maar weet, Mijn dochter, dat Ik alles wat je aan pijn en afwijzing hebt doorstaan, heb ontvangen. Wees in vrede. Mijn woorden tot jou vandaag zullen grotendeels niet geloofd worden. De boze is zo sterk in jullie wereld. Binnenkort zullen jullie allemaal onder de controle van het beest vallen en velen slapen in een slaap des doods.

Ik zegen jullie allen vandaag. Ik stort de genade over jullie uit om je leven ten goede te veranderen en terug te keren naar het Ware Leven in Mij. De tijd voor je keuze is kort. Mijn kind, Ik zegen jou in al je offers en in het lijden van je leven.

In de Naam van Mijn Vader, Ik, Zijn Zoon Jezus en de Heilige Geest. Amen.

24/8 Katholieke Priester LeBar- Daily Dose of Christ
Het was een vrouw in New York, een violiste, en ze was Filippijns. Ze hunkerde naar alles wat de wereld te bieden had.

En ze vertelde haar vrienden vaak: "Ik zou alles doen om beroemd te worden." Op een nacht had ze een droom waarin een mooie, naakte man aan haar verscheen en zei: "Wil je alles?" Ze zei: "Wat bedoelt je met 'alles'?" Hij bedoelde macht, geld en roem. Ja, dat wil ik. Dus gaf hij haar een contract en sneed hij met zijn nagel in haar vinger en ze moest het met haar bloed ondertekenen. En toen raakte hij het contract aan en het vloog in brand. De as viel op de vloer naast het bed. Dat was het einde van de droom. Ze werd 's ochtends wakker en haar vinger was gesneden en er lagen asresten naast het bed.

Dit was meer dan een droom en binnen een maand had ze een enorm contract om de wereld rond te touren en raakte ze daar helemaal in verstrikt. Klassieke muziek maakte haar beroemd en toen raakte ze aan de drugs en begon ze drugs te gebruiken via een infuus en op een bepaald moment lag ze op sterven aan AIDS in een ziekenhuis in New York. Ze vertelt het uiteindelijk aan haar moeder, een vrome Filippijnse katholieke moeder, en belt onmiddellijk de kanselarij, en Pr-exorcist Jim LeBar kwam langs, en ze vertelden hem het hele verhaal, en hij zegt: "Wel, een bloedverbond, het ziet er niet goed uit. Je zult het ongedaan moeten maken. Dus laten we de geloofsbelijdenis opschrijven en dan onderteken je die met je bloed."

En de dokter zei: "Nee, ze ligt op sterven." LeBar zei: "Ja, verlaat dan maar de kamer. We praten wel even." En uiteindelijk kan ze haar handtekening nog met haar bloed eronder zetten. Daarna kreeg ze stuiptrekkingen en is ze bewusteloos. En ze sterft en iedereen is hysterisch. Na ongeveer 10 minuten springt ze recht en is ze weer bij bewustzijn. Ze is getest en bleek geen hiv of aids meer te hebben, ze was volledig genezen.

Wat is de kwestie met de Balkan

De kern van de "kwestie met de Balkan" (specifiek de Westelijke Balkan) draait om onopgeloste etnische en territoriale geschillen, fragiele staatsinstellingen en een geopolitiek getouwtrek tussen integratie met het Westen (EU en NAVO) en de invloed van Rusland en China. De diepe littekens van de Joegoslavische oorlogen uit de jaren 90 bepalen nog altijd de huidige politieke instabiliteit.

De spanningen in de verschillende delen van de regio laten zich als volgt onderverdelen:

Kosovo & Servië

Dit blijft het meest explosieve brandpunt van de Balkan.

De kern: Kosovo verklaarde zich in 2008 onafhankelijk, maar Servië weigert dit te erkennen en beschouwt het gebied nog altijd als een eigen provincie.

Huidige situatie: In het noorden van Kosovo, waar een Servische minderheid woont, laaien regelmatig spanningen op. Recente pogingen van de Kosovaarse regering om parallelle Servische instituten te sluiten en de controle over te nemen, hebben tot felle protesten, boycotten en incidentele gewelddadige confrontaties geleid. De normalisatiedialogen onder leiding van de EU verlopen uiterst moeizaam.

Bosnië en Herzegovina

Bosnië kampt met de zwaarste institutionele crisis sinds het einde van de burgeroorlog in 1995.

De kern: Sinds het Verdrag van Dayton is het land opgedeeld in twee hoofdentiteiten: de Bosnisch-Kroatische Federatie en de Servische Republika Srpska (RS).

Huidige situatie: De politieke leiding van de Servische entiteit (Republika Srpska) voert een felle separatistische koers. Ondanks dat de pro-Russische leider Milorad Dodik na foute decreten en zware internationale druk juridisch werd veroordeeld en moest aftreden als president, blijft zijn partij aansturen op afscheiding en het ondermijnen van de centrale Bosnische staat. Dit zorgt voor diepe politieke verlamming en angst voor hernieuwd conflict, zeker met de naderende verkiezingen. Montenegro

Huidige situatie: Hoewel Montenegro het verst gevorderd is met EU-toetreding, is het land intern diep verdeeld. Er heerst een constante politieke strijd tussen een pro-Westerse, onafhankelijke fractie en een sterke pro-Servische en pro-Russische minderheid die de nadruk legt op de Servisch-Orthodoxe identiteit. Dit leidt tot frequente regeringswisselingen en instabiliteit.

Noord-Macedonië & Albanië

Huidige situatie: Deze landen kampen minder met directe oorlogsdreiging, maar wel met politieke frustratie. Noord-Macedonië heeft jarenlang grote concessies gedaan (zoals het veranderen van de landsnaam), maar het EU-toetredingsproces wordt voortdurend vertraagd door veto's en eisen van buurlanden zoals Bulgarije over minderheidsrechten en geschiedenis. Deze stagnatie voedt het nationalisme en euro-scepticisme in de regio.

De Geopolitieke Factor

De Balkan is een schaakbord voor grootmachten. Terwijl de EU probeert de regio via economische steun (zoals het Growth Plan) en hervormingen aan zich te binden, maakt Servië gebruik van een spagaatpolitiek. Belgrado haalt de banden met China (onder andere via wapenaankopen) en Rusland (voor gas en diplomatieke steun tegen de onafhankelijkheid van Kosovo) steeds strakker aan, wat de Europese eenheid en stabiliteit in de achtertuin van de EU ernstig op de proef stelt.

Profetie betreffende Belgrado

Als men in Servië spreekt over een profetie betreffende Belgrado, doelt men vrijwel altijd op de beroemde Kremna-profetieën (Kremansko proročanstvo).

Deze voorspellingen werden in de 19e eeuw gedaan door de analfabete Servische boeren Miloš en Mitar Tarabić uit het dorp Kremna. Hun lokale priester schreef de visioenen destijds op. Hoewel de profetieën door de decennia heen vaak politiek zijn gemanipuleerd, is er één specifieke passage over de toekomst van de Servische hoofdstad die de laatste jaren viraal is gegaan en veelvuldig wordt besproken:

De voorspelling over de "Stad met de twee rivieren"

De Tarabić-broers voorspelden dat er een tijd zou komen waarin Belgrado onherkenbaar zou veranderen. De specifieke profetie luidt ruwweg:

"Er zal een tijd komen dat mensen in Belgrado massaal zullen vluchten naar de bergen en het platteland. De stad zal leeglopen, en de weinigen die achterblijven zullen wensen dat ze weg waren. Pas wanneer het water van de Sava en de Donau [de twee rivieren van Belgrado] weer schoon wordt, en wanneer er een gigantische constructie/verandering bij het water plaatsvindt, zal het land stabiliseren."

Waarom is dit nu actueel?

De profetie wordt door veel Serviërs aan twee moderne ontwikkelingen gekoppeld:

* Belgrado Waterfront ("Beograd na Vodi"): Sinds enkele jaren ondergaat de oever van de Sava in Belgrado een gigantische gedaanteverandering door de bouw van een hypermodern, megalomaan luxeproject met wolkenkrabbers. Critici en spiritueel ingestelde Serviërs wijzen naar dit project als de "constructie aan het water" uit de profetie.

* Politieke en maatschappelijke onrust: In de Servische volksaard (vaak gekenmerkt door een zeker fatalisme) worden de profetieën van Tarabić in tijden van crisis (zoals de huidige geopolitieke spanningen op de Balkan en massale anti-corruptieprotesten in het land) erbij gehaald als een waarschuwing voor een naderend onheil of een grote maatschappelijke omslag.

Profetie van Alois Irlmaier

* De "Moord op de Derde"

Irlmaier voorspelde dat de oorlog plotseling uitbreekt na een specifieke politieke moord. Hij zei:

"Iedereen roept om vrede. Dan gebeurt het plotseling. Een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten laait op, grote vlootmachten staan tegenover elkaar in de Middellandse Zee. Maar de echte vonk wordt op de Balkan gegooid: Ik zie een 'grote' vallen, een bloedige dolk ligt naast hem. Twee mannen vermoorden een derde hooggeplaatste man. Ze zijn betaald door andere mensen. De moord vindt plaats op de Balkan."

Volgens zijn visioen is deze moord op de "derde hooggeplaatste figuur" de directe aanleiding voor de snelle invasie van Russische troepen in West-Europa.

 

29/8 De rekening van de schuldenberg komt eraan: - Niburu

Er zijn twee dingen die beiden in sneltreinvaart oplopen, de schulden en de rente.
Zo is de Amerikaanse staatsschuld inmiddels opgelopen tot 40.000 miljard dollar, is er geen enkele intentie om dit ooit terug te betalen, evenmin als bij andere landen en bevinden we ons in het voorstadium van de CBDC.

Er is één simpele regel die iedereen begrijpt: wie jarenlang meer geld uitgeeft dan er binnenkomt, krijgt vroeg of laat de rekening. Voor overheden lijkt die regel echter niet te gelden. Zij kunnen jarenlang schulden maken, tekorten laten oplopen en moeilijke beslissingen voor zich uitschuiven. Maar de rekening verdwijnt daarmee niet. Die wordt alleen doorgeschoven.

En uiteindelijk komt die rekening bij de burger terecht. Dat is de ongemakkelijke waarheid achter de snel oplopende overheidsschulden in Europa, de Verenigde Staten en Japan. Terwijl politici elkaar de schuld geven en vooral bezig zijn met de volgende verkiezingen, stapelen de problemen zich verder op.

Politici weten wat er moet gebeuren, maar durven het niet

De situatie in de Verenigde Staten is inmiddels ronduit zorgwekkend. De Amerikaanse staatsschuld is boven de 40.000 miljard dollar uitgekomen. Het begrotingstekort bedraagt ongeveer 6 procent van de economie. Maar wat misschien nog verontrustender is: er lijkt nauwelijks politieke bereidheid om werkelijk in te grijpen. Volgens Philip Marey van Rabobank bestaat er bij zowel de Republikeinen als de Democraten onvoldoende steun om de overheidsfinanciën serieus aan te pakken. Met andere woorden: de politici weten dat het fout gaat, maar niemand wil de pijnlijke maatregelen nemen. Dat probleem kennen we in Europa maar al te goed. Bezuinigen is niet populair. Pensioenen hervormen is niet populair. Belastingen verhogen is niet populair. Overheidsuitgaven beperken is al helemaal niet populair. Dus doet de politiek wat zij al jaren doet: problemen voor zich uitschuiven en hopen dat iemand anders ze later oplost.

Maar de financiële markten wachten niet

Beleggers hebben echter geen boodschap aan verkiezingsprogramma's of politieke beloften. Zij kijken naar de cijfers.

Als een land steeds meer schulden maakt, willen beleggers uiteindelijk een hogere rente als vergoeding voor het risico dat zij lopen. En precies dat zien we nu gebeuren. De Amerikaanse overheid moest onlangs 5,22 procent rente betalen op een nieuwe lening met een looptijd van dertig jaar. Dat was het hoogste niveau sinds 2001. Dat klinkt misschien als een detail voor financiële experts, maar dat is het absoluut niet. Een overheid die meer rente moet betalen, houdt minder geld over voor andere zaken. En dus ontstaat een gevaarlijke kettingreactie:

meer schulden → hogere rente → hogere rentelasten → groter begrotingstekort → nog meer schulden.

Het is een financiële sneeuwbal die steeds groter kan worden.

Frankrijk kan de zwakke plek van Europa worden

Voor Europa is vooral Frankrijk een groot probleem. De rente op Franse staatsleningen is de afgelopen tijd flink gestegen. Volgens hoogleraar Harald Benink zijn de jaarlijkse rentelasten van Frankrijk inmiddels verdubbeld van ongeveer 30 miljard euro in 2020 naar 60 miljard euro nu. Als deze ontwikkeling doorzet, kan dat bedrag in 2030 zelfs oplopen tot 120 miljard euro. 120 miljard euro alleen aan rente. Dat is geld waarmee je geen ziekenhuis bouwt, geen wegen aanlegt en geen leraren betaalt. Het verdwijnt simpelweg naar degenen die Frankrijk geld hebben geleend. En daar zit het echte gevaar. Als steeds meer belastinggeld nodig is om oude schulden en rente te betalen, blijft er steeds minder over voor de samenleving.

De politiek maakt het probleem erger

Toch lijkt de Europese politiek vooral bezig met het vermijden van moeilijke keuzes. In Frankrijk is de politieke verdeeldheid enorm. Bezuinigingen en hervormingen zijn daardoor moeilijk door te voeren. Politici zijn bang kiezers kwijt te raken.

Ook Duitsland, jarenlang de economische motor van Europa, wordt steeds meer politiek verdeeld. Het gevolg is voorspelbaar: iedereen weet dat er iets moet gebeuren, maar niemand wil degene zijn die de rekening presenteert. Dat is geen economisch probleem meer. Dat is een politiek probleem. En uiteindelijk wordt het een probleem voor iedere burger.

En wie draait ervoor op?

Daar moeten we ons geen illusies over maken. Als overheden hun schulden niet kunnen of willen verminderen, zijn er maar een paar mogelijkheden. De belastingen kunnen omhoog. De overheid kan bezuinigen. De rente kan kunstmatig laag worden gehouden. Of de inflatie kan ervoor zorgen dat geld langzaam zijn waarde verliest. Voor de burger betekent dat in alle gevallen: betalen. Wie een hypotheek heeft, kan te maken krijgen met hogere rente. Wie geld moet lenen, betaalt meer. Wie spaart, loopt het risico dat de rente niet voldoende is om de inflatie bij te houden. En wie geen schulden heeft, ontsnapt evenmin. Als prijzen blijven stijgen, wordt ook het spaargeld minder waard.

De ECB als reddingsboei

En dan komt de Europese Centrale Bank om de hoek kijken. Wanneer een land als Frankrijk echt in grote problemen komt, zal de druk op de ECB enorm worden om in te grijpen. De centrale bank kan dan bijvoorbeeld staatsleningen opkopen en daarmee proberen de rente naar beneden te krijgen. Dat klinkt als een oplossing. Maar het is geen gratis oplossing. Want als de rente kunstmatig laag wordt gehouden terwijl de economie daar eigenlijk geen ruimte voor geeft, kan dat leiden tot extra inflatie. Daarmee ontstaat een wrange situatie. De schulden van overheden worden dan beheersbaar gehouden, maar de burger betaalt via een geldontwaarding. Vooral spaarders zijn daarvan de dupe. Wie jarenlang zuinig heeft geleefd en geld opzij heeft gezet, kan dan worden gestraft voor het onverantwoordelijke financiële gedrag van overheden. Dat is moeilijk uit te leggen aan iemand die iedere maand probeert een paar honderd euro te sparen.

De euro wordt opnieuw inzet van een politiek spel

En daarmee komen we bij de kern. De eurocrisis waarvan veel Europeanen dachten dat die achter ons lag, kan opnieuw onderwerp van discussie worden. Wat gebeurt er als Frankrijk zijn schulden niet meer onder controle krijgt? Wie betaalt dan de rekening? Nederland? Duitsland? De ECB? Of uiteindelijk de Europese belastingbetaler? Tijdens de vorige eurocrisis werd de euro gered met de beroemde woorden van ECB-president Mario Draghi: whatever it takes. Maar de omstandigheden zijn veranderd. De schulden zijn opnieuw enorm en de politieke tegenstellingen binnen Europa zijn groter geworden. Links wil in sommige landen dat schulden worden kwijtgescholden. Rechts wil in andere landen juist af van de euro. Dat zijn twee uitersten die elkaar kunnen versterken.

Nederlandse politiek: stop met wegkijken

En ondertussen zit ook de Nederlandse politiek gevangen in hetzelfde systeem. Er wordt voortdurend gesproken over nieuwe plannen, nieuwe uitgaven en nieuwe beloften. Maar veel minder vaak wordt eerlijk verteld wat al die plannen werkelijk kosten en wie ze uiteindelijk moet betalen. Dat is politiek gemakzuchtig. Nederland kan niet doen alsof de financiële problemen in Frankrijk, Duitsland of Italië alleen hún probleem zijn. Binnen de eurozone zijn de economieën en financiële systemen met elkaar verbonden. Als één groot land in ernstige problemen komt, kunnen de gevolgen ook hier worden gevoeld. Daarom is het onverantwoord om te wachten totdat de volgende crisis uitbreekt. De Nederlandse politiek zou juist nu over haar eigen schaduw heen moeten stappen en samen met coalitie en oppositie afspraken moeten maken over gezonde overheidsfinanciën. Niet omdat dat leuk is. Maar omdat het noodzakelijk is.

De rekening komt altijd

Het grootste probleem is misschien wel dat politici denken in termijnen van vier jaar, terwijl schulden tientallen jaren meegaan. Een politicus kan vandaag een populair besluit nemen en de rekening doorschuiven naar de volgende regering. Maar uiteindelijk is er geen volgende regering die de rekening kan wegtoveren. Schulden verdwijnen niet omdat politici er niet over willen praten. De rente verdwijnt niet omdat verkiezingen eraan komen. En de inflatie verdwijnt niet omdat een regering haar liever niet benoemt. De rekening komt. De enige vraag is wie hem betaalt. Als Europese politici blijven weigeren om de schulden daadwerkelijk aan te pakken, dreigt een situatie waarin overheden hun eigen financiële problemen proberen op te lossen met goedkoop geld en hogere inflatie. Dan betaalt niet de politicus die vandaag de schuld heeft opgebouwd. Dan betaalt de burger. Met hogere prijzen. Met minder koopkracht. Met minder waarde van zijn spaargeld. En mogelijk met hogere belastingen. Dat is geen toekomstmuziek meer waar we ons pas over tien jaar druk om hoeven te maken. Het is het resultaat van jarenlang financieel uitstelgedrag. De Europese politiek heeft jarenlang de moeilijke keuzes voor zich uitgeschoven. Maar de tijd van uitstellen raakt op. De schuldenberg groeit. De rente stijgt. En ergens ligt de rekening al klaar.

En als dan uiteindelijk de situatie volledig onhoudbaar wordt, staan daar de Rothschild centrale banken als een reddende engel klaar om iedereen te redden met een basisinkomen in de vorm van een 'veilige' CBDC. Dit onder direct onder toezicht en controle van de centrale banken, zodat overheden het niet langer kunnen verpesten voor de burger. De krachten in de achtergrond zijn meesters in de langere termijnplanning en zo kan het dat ze via één van hun publicaties, de beroemde Economist, ons al in 1988 hebben laten weten wat we kunnen verwachten.

Het artikel in de Economist in januari 1988 begon als volgt: Over 30 jaar zullen Amerikanen, Japanners, Europeanen en mensen in vele andere rijke laden en waarschijnlijk ook uit een aantal relatief arme landen hun boodschappen betalen in dezelfde valuta. Prijzen zullen zijn aangegeven niet in dollars, yens of Duitse marken, maar laten we zeggen, de Phoenix. De Phoenix zal de favoriete valuta zijn voor bedrijven en winkelend publiek omdat het veel gemakkelijker zal zijn dan de huidige nationale valuta, die op dat moment gezien zullen worden als een vreemd obstakel die voor veel verstoringen zorgden in het economisch leven van de twintigste eeuw.

29/8 Rusland bedreigt het VK - O Crux Ave

Wat is de ware reden achter het bezoek van CIA-directeur aan Moskou

De ware reden achter het geheime flitsbezoek van CIA-directeur John Ratcliffe aan Moskou omvat drie urgente, geopolitieke prioriteiten van de VS:

* Rusland aansporen tot serieuze vredesonderhandelingen: Volgens The New York Times was de voornaamste diplomatieke missie om het Kremlin onder druk te zetten om de vastgelopen vredesgesprekken over de oorlog in Oekraïne serieus te hervatten. Er werd via inlichtingenkanalen gecommuniceerd omdat president Vladimir Poetin signalen van inlichtingendiensten vaak serieuzer neemt dan reguliere diplomatie. Ratcliffe benadrukte hierbij dat hij geen concessies deed namens Kyiv.

* Een harde waarschuwing tegen NAVO-sabotage: Ratcliffe deelde inlichtingen met de Russische diensten (FSB en SVR) om duidelijk te maken dat de VS op de hoogte zijn van Russische plannen. Hij waarschuwde dat hybride aanvallen, sabotage (zoals het recente drone-incident op de luchthaven van Leipzig) en het testen van de NAVO-grenzen niet worden getolereerd.

* Militaire banden met Iran breken: De militaire veerkracht van Iran in het conflict met de VS blijkt groter dan verwacht. Ratcliffe eiste dat Rusland stopt met het leveren van wapens en het delen van gevoelige militaire technologie met Iran, in ruil voor de Iraanse dronetechnologie die Rusland in Oekraïne gebruikt.

Achtergrond van de missie
Hoewel president Donald Trump het bezoek minimaliseerde als "semi-routineus", wijzen analisten erop dat een CIA-chef alleen in crisissituaties naar Moskou reist. Omdat eerdere bezoeken van Trumps politieke gezanten (zoals Steve Witkoff) om een vredesakkoord te bereiken mislukten, werd de ervaren inlichtingenchef Ratcliffe gestuurd om achter de schermen een escalatie te voorkomen.

Het zal in de eerste plaats om Iran gaan, wat wil de VS bereiken

De Verenigde Staten willen met betrekking tot Iran drie concrete doelen bereiken via de inlichtingenkanalen in Moskou:

* Het heropenen van de Straat van Hormuz: De VS eisen dat de strategisch cruciale Straat van Hormuz onmiddellijk weer wordt opengesteld voor het internationale scheepvaartverkeer. Als dit niet gebeurt, dreigt Washington met zware secundaire sancties tegen bondgenoten van Iran (waaronder Rusland).

* Het stoppen van militaire technologie- en inlichtingendeling: CIA-directeur John Ratcliffe heeft het Kremlin expliciet verzocht om te stoppen met het delen van militaire technologie, wapenleveranties en cruciale inlichtingen met Teheran.

* Iran economisch op de knieën dwingen: De regering-Trump voert een felle economische oorlog tegen Iran om het regime te isoleren. De oorlog, die inmiddels zes maanden duurt, weegt zwaar op de Amerikaanse economie (onder andere door hoge brandstofprijzen en de impact op de Amerikaanse landbouw). Door Ruslands steun aan Iran af te knijpen, hopen de VS het conflict sneller te beëindigen.

Waarom zo’n haast?

De Verenigde Staten handelen met grote haast omdat de oorlog tussen de VS, Israël en Iran inmiddels zes maanden duurt en dreigt te ontsporen in een onbeheersbare, wereldwijde crisis.

De escalatie heeft geleid tot een kritieke situatie die de regering-Trump dwingt tot direct ingrijpen via de CIA:

De economische wurggreep faalt: Wat de Amerikaanse regering aanvankelijk inschatte als een snelle militaire operatie van een maand (Operatie Epic Fury), is veranderd in een slopende economische uitputtingsslag. Iran toont onverwachte veerkracht tegen de zware Amerikaanse sancties.

* Blokkade van de Straat van Hormuz: Iran gebruikt zijn controle over de Straat van Hormuz om de wereldwijde scheepvaart en olietoevoer effectief te verstoren. Dit drijft de wereldwijde brandstofprijzen op en brengt zware economische schade toe aan de VS en hun bondgenoten.

* Financieel offensief ("Operation Economic Outcast"): Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft zojuist een agressief offensief gelanceerd om de financiële en commerciële banden van Iran wereldwijd volledig door te snijden. De VS dreigen hierbij met zware secondaire sancties tegen grote handelspartners van Iran, zoals China, Turkije en de VAE. De haast in Moskou is bedoeld om te voorkomen dat Rusland dit financiële isolement saboteert door Teheran achterom te blijven steunen met wapens of inlichtingen.

* Dreiging in Europa: De druk is extra hoog nu Iran openlijk heeft gedreigd om Amerikaanse militaire doelen binnen Europa aan te vallen, waarbij ook Europese NAVO-bondgenoten doelwit kunnen worden.

Omdat een definitieve overwinning in Iran alleen mogelijk lijkt via een riskante, grootschalige grondinvasie, probeert de VS met spoed de aanlevertrajecten via Rusland af te snijden om zo een diplomatieke doorbraak te forceren.

De uitputting van het Amerikaanse wapenarsenaal

De uitputting van het Amerikaanse wapenarsenaal is een van de belangrijkste, achterliggende redenen voor de haast van de VS. De zes maanden durende oorlog tegen Iran is de meest munitie-intensieve militaire campagne voor de VS in decennia geworden, waardoor de voorraden een kritiek dieptepunt hebben bereikt.

Onderzoeken van onder andere The New York Times en defensie-denktanks zoals CSIS schetsen een verontrustend beeld van de Amerikaanse voorraden:

* Kritiek tekort aan raketsystemen: Sinds de start van Operatie Epic Fury in februari hebben de VS meer dan 1.200 Patriot-onderscheppingsraketten (à 4 miljoen dollar per stuk) en een kwart van hun totale wereldwijde voorraad THAAD-raketten verbruikt. Dit heeft geleid tot een tekort aan luchtverdediging in Europa, wat NAVO-bondgenoten nerveus maakt over hun eigen veiligheid tegenover Rusland.

* Geavanceerde aanvalswapens zijn op: De Amerikaanse marine heeft al zo'n 1.100 stealth-kruisraketten ingezet die oorspronkelijk waren gereserveerd voor een eventueel conflict met China. Dat is bijna de helft van de totale Amerikaanse strategische voorraad. Ook zijn er in zes maanden tijd tienmaal zoveel Tomahawk-kruisraketten afgevuurd als dat de Amerikaanse defensie-industrie in een heel jaar kan produceren.

* Aanvalsplannen afgeblazen: Volgens de Council on Foreign Relations was dit acute munitietekort de directe reden dat president Donald Trump onlangs een gepland groot militair offensief tegen Iran moest afblazen.

De link met Moskou
Hoewel president Trump op Truth Social publiekelijk ontkent dat er tekorten zijn en dreigt met gevangenisstraffen voor de "leakers", luiden topfunctionarissen zoals de defensiechef en CIA-directeur John Ratcliffe achter de schermen de noodklok.

Omdat de Amerikaanse wapenfabrieken jaren nodig hebben om deze gaten op te vullen, kan de VS zich geen langdurige uitputtingsslag meer veroorloven. Ratcliffe moest daarom met spoed naar Moskou: als Rusland stopt met het bevoorraden van Iran, stort de militaire veerkracht van Teheran in, waardoor de VS de oorlog via economische weg ("Economic D-Day") snel kan beëindigen zonder nog meer schaarse high-tech wapens te hoeven verschieten.

Wat denkt de VS te bereiken, omdat ze niet eens in staat zijn Israël in te tomen

De VS probeert via Moskou de externe toevoerlijnen van Iran af te snijden, juist omdat Washington beseft dat het de militaire dynamiek in het Midden-Oosten niet meer volledig onder controle heeft.

Nu de VS er door munitietekorten en politieke verwevenheid inderdaad niet in slaagt om de handelingen van Israël volledig te dicteren, verschuift de Amerikaanse strategie naar een cynische, maar pragmatische geopolitieke calculus:

* Het conflict dwingend verstikken: Als de VS Israël niet kan intomen en Iran blijft terugslaan, blijft de oorlog oneindig escaleren. De enige manier om de situatie te stabiliseren zonder Israël rechtstreeks te dwingen, is door Iran zo hard te verzwakken dat het regime in Teheran moet inbinden. Ratcliffe probeert Ruslands vitale rol als "backup" (munitie, drones en inlichtingen) weg te nemen. Zonder Russische steun stort de Iraanse weerbaarheid in.

* Voorkomen dat Rusland profiteert van de Amerikaanse chaos: Volgens The Washington Post leeft in het Kremlin de overtuiging dat de VS door de oorlog met Iran uitgeput raakt en daardoor Oekraïne zal laten vallen. Ratcliffe moest persoonlijk de boodschap afleveren dat de Amerikaanse focus op de NAVO-grenzen niet verslapt is. De VS wil voorkomen dat Rusland de situatie misbruikt om een nieuw front te openen in Europa.

* Sancties effectief maken via "Operation Economic Outcast": Nu de Amerikaanse wapenvoorraden opraken, moet de oorlog via de economie worden beslecht. Maar sancties werken alleen als grootmachten meewerken. Door Rusland (en via secundaire sancties spelers als China en Turkije) te dwingen de handel met Iran te staken, hopen de VS Teheran te isoleren en de Straat van Hormuz open te krijgen, onafhankelijk van wat Israël doet.

De missie naar Moskou is dus geen poging om vrede in het Midden-Oosten te stichten, maar een acute Amerikaanse noodgreep om de aanleversystemen van de vijand lam te leggen, aangezien de VS de eigen bondgenoot niet kan of wil afremmen.

Wat vindt Rusland van de deal van de VS met Venezuela met betrekking tot de olievelden?

Rusland beschouwt de recente Amerikaanse overname van de Venezolaanse olievelden als een onrechtmatige, neokoloniale inbreuk op het internationaal recht en een directe aanval op de Russische economische belangen.

Nadat de VS in januari president Nicolas Maduro gevangen namen, sloot de regering-Trump zojuist een historische miljardendeal met de Venezolaanse interim-regering voor de controle over 17 strategische olievelden. Moskou reageert hierop met felle kritiek en diepe frustratie om de volgende redenen:

* Verlies van miljardeninvesteringen: Onder het regime van Maduro had het Russische staatsoliebedrijf Rosneft miljarden dollars aan leningen en gezamenlijke projecten uitstaan in de Venezolaanse olie-industrie. Nu de VS via een 100-jarige lease effectief 55% van de olieproductie in handen krijgt, ziet Rusland zijn invloed en investeringen in het land volledig verdampen.

* Veroordeling van "moderne piraterij": De Russische regering heeft de acties van de VS in de regio openlijk bestempeld als "regelrechte piraterij". Dit escaleerde eerder dit jaar al toen het Amerikaanse leger Russische olietankers enterde en in beslag nam die de Amerikaanse blokkade rond Venezuela probeerden te omzeilen.

* Geopolitieke uitsluiting via de Monroedoctrine: Moskou ziet de Amerikaanse inmenging als een agressieve heropleving van de 19e-eeuwse Monroedoctrine, waarbij de VS heel Latijns-Amerika opeist als zijn exclusieve achtertuin. Het Amerikaanse doel is expliciet om Rusland en China volledig buiten te sluiten van de grootste bewezen olievoorraden ter wereld.

* Strategische frustratie over de oliemarkt: De VS gebruikt de goedkope Venezolaanse olie om de eigen strategische reserves aan te vullen en de wereldwijde brandstofprijzen te drukken. Dit dwarsboomt de Russische strategie, aangezien Moskou (samen met bondgenoten zoals Iran) de olieprijs juist hoog wil houden om de eigen oorlogskas te spekken.

Rusland pikt de Amerikaanse controle over de olievelden dus absoluut niet, maar staat door de interne chaos in Venezuela en de Amerikaanse militaire presentatie ter plaatse grotendeels buitenspel.

Wat is de situatie in de zwarte zee met Rusland, Oekraïne en andere betrokken landen?

De situatie in de Zwarte Zee is geëscaleerd tot een totale economische en maritieme uitputtingsslag, waarbij de mondiale graan- en voedselvoorziening opnieuw volledig wordt gegijzeld. Nadat Oekraïne eerder de Russische militaire dominantie op zee wist te breken, is de strijd nu verschoven naar het systematisch vernietigen van elkaars commerciële scheepvaart en haveninfrastructuur.

De huidige stand van zaken per betrokken partij is als volgt:

1. Oekraïne: Militair succes, maar economisch lamgelegd

* Aanvalscampagne: Oekraïne heeft met behulp van geavanceerde vliegende en varende drones een uiterst effectieve blokkade opgeworpen voor de Russische commerciële scheepvaart. Alleen al in de afgelopen maanden zijn meer dan 220 Russische vrachtschepen en tankers getroffen in de Zwarte Zee en de Zee van Azov. Recentelijk werden nog drie Russische oorlogsschepen succesvol aangevallen in de dieper gelegen haven van Novorossiejsk.

* Economische crisis: Ondanks de militaire successen op het water bloedt de Oekraïense economie. Door de aanhoudende, vernietigende Russische bombardementen op de haveninfrastructuur van Odesa en Pivdennyi durft geen enkele transport- of verzekeringsmaatschappij nog schepen te sturen. De vitale Oekraïense graanexport ligt hierdoor feitelijk stil, wat leidt tot gigantische graanoverschotten in het land zelf.

* Geweigerd bestand: Medio augustus deed Kyiv via een derde partij een rechtstreeks voorstel aan Moskou om wederzijdse aanvallen op civiele schepen en havens stop te zetten om de exportcorridor te redden. Dit voorstel is door het Kremlin resoluut afgewezen.

2. Rusland: Tactische wurggreep en krimpende export

* Vernietiging van havens: Nu Rusland de controle over het westelijke deel van de Zwarte Zee kwijt is aan Oekraïense drones, focust het zich op lucht- en raketterreur. Het Russische leger bestookt vrijwel dagelijks logistieke hubs, graansilo's en zelfs de Donau-havens (zoals Izmail) vlak bij de NAVO-grens. Recent claimde Moskou nog vijf vrachtschepen te hebben getroffen in Oekraïense havens.

* Inkomstenbron geraakt: Hoewel de Russen de Oekraïense havens succesvol platleggen, lijden ze zelf ook zware economische schade. Door de Oekraïense droneaanvallen op de Russische graanterminals is de Russische exportcapaciteit in het Azov-Zwarte Zee-bekken (goed voor 88% van hun totale graanexport) drastisch gekrompen. De Russische tarweprijs is hierdoor in korte tijd met bijna 20 procent gekelderd.

3. De NAVO-buurlanden: Directe dreiging en incidenten

* Roemenië: Het conflict kruipt steeds dichter tegen het NAVO-grondgebied aan door de Russische aanvallen op de Donau-havens. De Roemeense luchtmacht (ondersteund door een Spaanse F-18) moest onlangs opnieuw een binnendringende drone neerhalen boven haar grondgebied, het vierde incident van dit jaar. Daarnaast escaleert de situatie langs de grens tussen Oekraïne en buurland Moldavië door toegenomen Russische luchtaanvallen op grens- en transportroutes.

* Turkije: Ankara handhaaft strikt het Verdrag van Montreux, wat betekent dat er geen nieuwe oorlogsschepen van niet-Zwarte Zeelanden (zoals de VS of het VK) de zee in mogen. Turkije probeert diplomatiek te bemiddelen om een totale blokkade te voorkomen, maar waarschuwt dat de situatie door de wederzijdse havenaanvallen onbeheersbaar dreigt te worden.

Kortom: De Zwarte Zee is veranderd in een gevaarlijke "no-gozone" voor de internationale commerciële vaart. Nu beide landen elkaars economische vitale infrastructuur proberen te verstikken en Rusland weigert de aanvallen te staken, dreigt er op korte termijn een herhaling van de wereldwijde voedselcrisis.

En de oorlog in Oekraïne zelf: wie is aan de overhand?

Geen van beide partijen heeft momenteel de absolute overhand; de landoorlog bevindt zich in een patstelling van wederzijdse uitputtingsslag. Terwijl het Russische leger aan het oostelijke front de tactische overhand heeft door een langzaam en uiterst bloedig offensief, boekt Oekraïne strategisch succes via een asymmetrische uitputtingsoorlog in de lucht, op zee en achter de linies.

De militaire situatie op de verschillende fronten:

* Ruslands tactische voordeel in de Donbas: In het oosten heeft Rusland het initiatief. De Russen voeren momenteel een grootschalig lente-zomer-offensief uit met als hoofddoel de zogeheten "Fortress Belt" (de zwaar versterkte industriesteden Kostjantynivka, Kramatorsk en Slovjansk) volledig te veroveren. De Russische tactiek bestaat uit brute infanterie-aanvallen en zware bombardementen. Dit levert hen minimale, maar gestage terreinwinst op (volgens The Economist zo'n 20 vierkante mijl per maand), maar dit gaat gepaard met recordverliezen aan manschappen.

* Oekraïnes defensieve reorganisatie: President Volodymyr Zelensky verving onlangs zijn opperbevelhebber en stelde twee prominente commandanten (waaronder de legendarische Azov-leider Denys Prokopenko) aan om de Fortress Belt te verdedigen. Hoewel Oekraïne terrein verliest in de Donbas, claimt Kyiv elders (op het snijvlak van de regio's Donetsk, Dnipro en Zaporizja) sinds januari zo'n 750 vierkante kilometer te hebben heroverd – hun grootste landwaartse succes in jaren.

* Oekraïense asymmetrische winst via uitputting: Volgens analyses van denktank RAND Corporation brengt Oekraïne de Russische oorlogseconomie onder water via goedkope, innovatieve langeafstands-drones. Oekraïne legt hiermee systematisch de Russische olie-infrastructuur lam; de afgelopen weken werden vitale raffinaderijen van staatsoliebedrijf Lukoil diep in Rusland (tot 775 kilometer van het front) geraakt, waardoor de productie daar volledig stilligt.

Conclusie: Rusland heeft het overwicht in pure vuurkracht en mankracht op het land, waardoor Oekraïne in de verdediging is gedwongen aan het oostfront. Echter, de enorme personele en economische verliezen die Oekraïne aan Rusland toebrengt met drone-aanvallen op infrastructuur en logistiek, voorkomen dat Moskou een beslissende doorbraak kan forceren. Het front is hierdoor grotendeels vastgelopen.

Waarom vloog John Ratcliffe met een militair transportvliegtuig?

CIA-directeur John Ratcliffe vloog om drie strategische redenen met een militair transportvliegtuig (een C-17 Globemaster III, in de volksmond soms verward met een C-7) naar Moskou in plaats van met een reguliere regerings- of privéjet:

* Maximale tactische beveiliging: Volgens The New York Times was de keuze voor een zwaar militair transportvliegtuig ingegeven door de noodzaak voor maximale fysieke en operationele veiligheid. Een C-17 is uitgerust met geavanceerde militaire afweersystemen (zoals flares en stoorzenders tegen luchtdoelraketten). Aangezien het luchtruim rond Moskou en de regio vanwege de oorlog regelmatig doelwit is van Oekraïense drone-aanvallen, bood een zwaarbewapend defensietoestel de inlichtingenchef de beste bescherming.

* Meebrengen van eigen bepantsering en logistiek: Een C-17 beschikt over een gigantisch laadruim. Hierdoor kon Ratcliffe zijn volledige eigen beveiligingsteam, zwaar gecodeerde communicatieapparatuur én gepantserde Amerikaanse voertuigen rechtstreeks invliegen. Bij aankomst op de luchthaven Vnukovo kon de Amerikaanse diplomatieke colonne direct vanuit het laadruim de landingsbaan oprijden. Dit voorkwam dat de CIA-topman afhankelijk was van Russische logistiek of transport, wat een enorm spionagerisico met zich mee had gebracht.

* Een bewuste, intimiderende diplomatieke boodschap: Het sturen van een gigantisch, herkenbaar Amerikaans militair toestel naar de hoofdstad van een vijandige staat was een geopolitiek signaal. Waar normale diplomatieke missies zich verschuilen in discrete, onopvallende privéjets (zoals een Gulfstream), wilde de VS deze geheime waarschuwingsmissie aan het Kremlin juist kracht en autoriteit bijzetten.

Hoewel de vlucht door open-source analisten direct werd opgemerkt op Flightradar24, gaf de robuustheid van de C-17 de Amerikanen de garantie dat hun inlichtingenchef volledig zelfvoorzienend en optimaal beschermd was in vijandelijk gebied.

Wat is de situatie met de Baltische staten?

De Baltische staten (Estland, Letland en Litouwen) verkeren momenteel in een toestand van verhoogde paraatheid en diepe bezorgdheid door een toenemende stroom van Russische hybride agressie. Hoewel westerse inlichtingendiensten benadrukken dat er geen sprake is van een ophanden zijnde, grootschalige conventionele invasie, is de dreiging van sub-drempelige provocaties en sabotageacties door het Kremlin kritiek geworden.

De situatie laat zich samenvatten door de volgende ontwikkelingen:

* Aanleiding voor de CIA-missie: De geopolitieke spanningen bereikten een kookpunt nadat uit Amerikaanse inlichtingen bleek dat Rusland mogelijk dit najaar de vastberadenheid van de NAVO wil testen. Dit was de directe aanleiding voor het flitsbezoek van CIA-directeur John Ratcliffe aan Moskou op 25 augustus. Hij gaf het Kremlin een spijkerharde waarschuwing dat een (beperkte) militaire inbreuk of drone-aanval op Baltisch grondgebied niet wordt getolereerd.

* Aard van de Russische dreiging: In plaats van tanks aan de grens, zet Rusland zwaar in op een hybride oorlog. Dit omvat grootschalige Russische elektronische oorlogsvoering (het verstoren en spoofen van GPS-signalen vanuit de enclave Kaliningrad), frequente schendingen van het luchtruim, cyberaanvallen en brandstichtingen. Ook vliegen er geregeld (door Russische elektronische storingen) afgedwaalde Oekraïense drones het Baltische luchtruim binnen. In Letland leidde de politieke onrust hierover eerder al tot het vallen van de regeringscoalitie.

* Angst voor het breken van Artikel 5: Militaire analisten van onder andere ISW waarschuwen dat Rusland een "false flag"-operatie of een zeer beperkte incursion (bijvoorbeeld het bezetten van een grensbrug of transformatorstation door ongemarkeerde militairen) kan uitvoeren. Het doel hiervan zou niet gebiedswinst zijn, maar het testen of de NAVO daadwerkelijk Artikel 5 (wederzijdse verdediging) durft te activeren voor een klein stukje land.

* Baltische noodkreet en fortificatie: In een gelekte brandbrief aan de Europese Commissie hebben de Baltische eurocommissarissen (waaronder Kaja Kallas) alarm geslagen over de "verslechterende veiligheidssituatie". De drie landen investeren miljarden in defensie en bouwen in recordtempo fysieke barrières, greppels en een gezamenlijke "drone-muur" langs de grenzen met Rusland en Wit-Rusland. Duitsland breidt daarnaast zijn permanente legerbrigade in Litouwen versneld uit.

Hoewel de Baltische regeringen benadrukken dat paniek onnodig is en hun directe dreigingsanalyse ongewijzigd blijft, is de regio veranderd in een zwaarbewaakt, geopolitiek kruitvat aan de oostflank van de NAVO.

Wat is de reactie op de dreiging van Rusland om het VK aan te vallen?

Het Verenigd Koninkrijk en zijn NAVO-bondgenoten reageren vastberaden en onverstoord op de Russische dreiging om Britse militaire doelen "binnen en buiten Oekraïne" aan te vallen.

De reacties van de verschillende betrokken partijen op een rij:

* Britse regering wijkt niet: Een woordvoerder van het Britse ministerie van Defensie reageerde direct door te stellen dat het VK "schouder aan schouder" met Oekraïne blijft staan. Londen benadrukte dat Rusland er absoluut niet aan hoeft te twijfelen dat de Britse regering standvastig blijft tegenover Russische agressie aan het adres van het VK of haar bondgenoten. De kersverse Britse premier Andy Burnham veroordeelde de "schandalige dreigementen" van het Kremlin en verklaarde dat het VK zich niet laat intimideren.

* Aanleiding voor de woede: De felle retoriek van de Russische woordvoerster Maria Zakharova (die stelde dat het VK "met vuur speelt") werd direct getriggerd door het Britse besluit om geclassificeerde technologie en blauwdrukken van de Storm Shadow-kruisraketten met Oekraïne te delen. Hierdoor kan Oekraïne de wapens zelf lokaal gaan produceren om doelen diep in Rusland te treffen. Ook Frankrijk keurde deze technologiedeling goed voor de Franse variant (SCALP).

* Harde Amerikaanse waarschuwing achter de schermen: Hoewel president Donald Trump de spanningen in het openbaar probeerde te sussen door te beweren dat Rusland "niet zal aanvallen", bleek uit diplomatieke lekken dat CIA-directeur John Ratcliffe tijdens zijn flitsbezoek aan Moskou een spijkerharde waarschuwing heeft afgeleverd: elke Russische (hybride) aanval op een NAVO-lidstaat zal direct leiden tot een militair antwoord.

* Verhoogde paraatheid bij NAVO-buren: Landen in de buurt van Rusland nemen de dreiging uiterst serieus en schalen hun defensie op. Zo maakte Polen deze week bekend met spoed een grote levering Zuid-Koreaanse Black Panther-tanks te hebben gestationeerd aan de grens met de Russische enclave Kaliningrad. De Poolse defensietop verklaarde openlijk zich "voor te bereiden op een grootschalig conflict, hopend dat het nooit gebeurt".

Westerse inlichtingenanalisten concluderen dat de Russische dreigementen vooral bedoeld zijn om angst te zaaien en de wapenleveranties te saboteren, maar dat het de NAVO-alliantie juist dichter tot elkaar brengt. 

Wat is er van onderzeeërs en fregatten verschuiving van Rusland en de NAVO op dit moment?

Er vindt momenteel een agressieve, strategische verschuiving van onderzeeërs en fregatten plaats in de Europese wateren, waarbij Rusland direct reageert op geopolitieke druk van de NAVO. Nu de NAVO de druk op Ruslands "schaduwvloot" (olietransporten) opvoert, heeft Moskou zijn marine-eenheden hergepositioneerd om vitale maritieme routes te beschermen en de NAVO-grenzen te testen.

De belangrijkste vlootverschuivingen per regio zijn:

* Middellandse Zee (Onverwachte terugkeer): Slechts enkele dagen nadat het maritiem commando van de NAVO verklaarde dat er voor het eerst in tien jaar geen Russische oorlogsschepen meer in de Middellandse Zee voeren (na het vertrek van het fregat Admiral Kasatonov eind juni), heeft het Kremlin direct een nieuwe gevechtsgroep gestuurd. Het grote anti-onderzeebootfregat Admiral Levchenko passeerde op 27 augustus Gibraltar, geëscorteerd door tankers en het vrachtschip Sparta, vermoedelijk op weg naar de Russische marinebasis in Tartus (Syrië).

* Het Kanaal en de Noordzee (Escorte van de schaduwvloot): Om te voorkomen dat het VK of Frankrijk de illegale Russische olietankers onderscheppen, houdt Rusland al maanden permanent een zwaar fregat gestationeerd in het Engelse Kanaal. Het geavanceerde fregat Neustrashimy voert hier momenteel agressieve patrouilles en escorts uit, pal in het zicht van de Britse kust. De Royal Navy meldt inmiddels een stijging van 25 procent in Russische marine-activiteit in Britse wateren.

* Oostzee (Provocaties nabij Duitsland): In de Baltische Zee zorgde het nucleair capabele Russische fregat Admiral Kasatonov (uitgerust met hypersonische Zircon-raketten) voor grote nervositeit. Het schip voer provocerend vlak langs het Duitse eiland Fehmarn. De NAVO reageert hierop met grootschalige, doorlopende bewakingsoefeningen (zoals Ex Lion Protector) om transportroutes naar de Baltische staten te beveiligen.

* Noord-Atlantische Oceaan (Het onderzeeboot-steekspel): Onder het wateroppervlak in de strategische GIUK-leemte (Groenland, IJsland, VK) woedt een intens kat-en-muisspel. Rusland test de NAVO-reactietijden met zijn modernste nucleaire aanvalsonderzeeërs (zoals de gemoderniseerde Akula-klasse), specifiek rond vitale datakabels op de oceaanbodem. NAVO-onderzeebootjagers en patrouillevliegtuigen hebben hun surveillance naar het hoogste niveau sinds de Koude Oorlog opgeschroefd om deze onzichtbare dreiging in te dammen.

Ontmoeting van Aartsbisschop Gallagher met Lavrov

Aartsbisschop Gallagher, die samenwerkt met de Vaticaanse staatssecretaris – de op één na hoogste functie in de Heilige Stoel – ontmoette persoonlijk de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov. Deze ontmoeting werd niet breed uitgemeten in de media en was overigens de eerste hooggeplaatste diplomatieke ontmoeting tussen het Vaticaan en Rusland in jaren, en zeker de allereerste onder het bewind van paus Leo XIV. Hij bracht de Russische minister van Buitenlandse Zaken, de belangrijkste diplomaat, het standpunt van het Vaticaan over dat de oorlog in Oekraïne niet militair kan worden opgelost en dat hij de voorwaarden eiste die nodig zijn voor een politiek en diplomatiek proces. Lavrov antwoordde: "Uwe Genade, ik ben het volledig met u eens.

We hebben het geprobeerd, maar de Oekraïners weigeren onze voorwaarden en wat ze ons vragen te accepteren is niets minder dan onvoorwaardelijke capitulatie. Dat kunnen we niet doen, zeker niet gezien het feit dat we de oorlog aan het winnen zijn." Dat was het antwoord dat Lavrov aan de aartsbisschop gaf. Dus de Aartsbisschop bood functionarissen van het Vaticaan aan om de dialoog te faciliteren voor een mogelijke schikking tussen Rusland en Oekraïne. Er gaan geruchten dat Lavrov de Aartsbisschop en zelfs paus Leo XIV heeft uitgenodigd om naar Moskou te komen en te praten over een mogelijke schikking of een voorstel voor diplomatieke oplossingen. Er werd geen antwoord gegeven. Gallagher ontmoette samen met Lavrov ook metropoliet Anthony van Volokolamsk, die de patriarch van Moskou vertegenwoordigde, van de Orthodoxe Kerk, om de dialoog tussen het Vaticaan en de Russisch-Orthodoxe Kerk te versterken.

Op 26/8 ontmoette de Aartsbisschop Joeri Oesjakov, de topadviseur buitenlands beleid van de Russische president Vladimir Poetin, om opnieuw de geopolitieke situatie in Oekraïne en de uitwisseling van ballistische wapens tussen de Oekraïners en de Russen te bespreken. Aartsbisschop Gallagher benadrukte dat het humanitaire aspect van deze oorlog en alle slachtoffers die aan beide zijden van de grens zijn gevallen, Russische burgers en Oekraïense burgers, inclusief gewonden, krijgsgevangenen en kinderen die getroffen zijn door het huidige conflict dat plaatsvindt tussen beide naties. Uiteindelijk kondigde het Vaticaan geen enkele vorm van consecratie van Rusland of een nieuwe religieuze akte met betrekking tot het land Rusland aan.

Maar men vermoedt dat het, met de steun en in overleg met andere Europese staatshoofden, een diplomatiek initiatief is dat moet worden gelanceerd, beoordeeld en goedgekeurd door Paus Leo XIV. Daarom stuurde hij zijn hoogste functionaris voor buitenlands beleid om met Lavrov rechtstreeks naar Moskou te overleggen over vredesonderhandelingen en humanitaire samenwerking.

28/8 Dit is het moment waarop jullie moeten besluiten je te verenigen en te bidden! - Angelica

Kinderen, volkeren van de aarde, versterk jullie gebeden, want Rusland zou de landen van Europa kunnen aanvallen; Groot-Brittannië is in hun vizier. Ze spelen niet eerlijk – ze zijn van plan kernbommen op Oekraïne te gooien; ze noemen het anders, maar het is nog steeds hetzelfde. Het gaat niet goed in hun eigen land, en het feit dat een zoon zich tegen hen heeft gekeerd, wordt een groot probleem voor het volk. Dit is het moment waarop jullie moeten besluiten je te verenigen en te bidden; bid zonder ophouden!

Er zijn aspecten die jullie niet worden verteld; de massamedia zaaien paniek, maar zelfs zij weten niet hoe de zaken er werkelijk voor staan.

Dit is een zeer precair moment voor de hele aarde – Iran aan de ene kant en Rusland aan de andere. Verenig je, verenig je en bid; schenk geen aandacht aan onbelangrijke zaken. Nu moeten jullie helder van geest zijn en zo goed mogelijk handelen. Jullie zien niet wat Mijn ogen van boven zien, en misschien is dat maar beter zo.

Ik herhaal: “DIT IS EEN MOEILIJKE TIJD VOOR DE AARDE; IK ZAL AAN JULLIE ZIJN MET MIJN ENGELENLEGERS. WEES NIET BANG; IK ZAL JULLIE NIET VERLATEN!”

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.

Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de diepte van Haar Hart.

Ik zegen jullie.

BID, BID, BID!

31/7 Gebed moet leiden tot liefde en tot elkaar helpen. - Chantal Magby

Maria, Moeder van Christelijke Liefde: Kindertjes, bidden zonder daden is niets. Bidden zonder goede werken is nutteloos. Als een ziel bidt maar haat in haar hart koestert, kan het gebed haar niet baten. Gebed moet leiden tot liefde en tot elkaar helpen. Gebed moet helpen elkaar te begrijpen.

Maar degene die op zijn borst slaat als hij zijn broeder verdrietig en verlaten ziet, degene wiens enige woorden tot hem zijn: 'Moge God je beschermen' - die persoon heeft een verlamd hart, want zijn gebed is nutteloos.

Liefde in gebed is de grootste valuta om toegang te krijgen tot de poorten van de Hemel.

Doe goed in het geheim; verkondig je goede daden niet als een trompet. Laat je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet. Te veel zielen stijgen niet op naar de Hemel omdat ze graag willen dat anderen hun werken zien. Allen die Mijn Zoon willen volgen, moeten geen vleierij zoeken, noch aardse roem najagen. Wie graag gevleid wordt, zoekt de eeuwigheid niet.

Wie aardse roem nastreeft, ziet al zijn goede werken op aarde tenietgedaan in de ogen van God. En jij, Mijn dochter, Mijn dienstmaagd, zoek je toevlucht onder Mijn mantel, want die is je troost en je kracht.

Vanaf je geboorte is het jouw taak geweest om te lijden, en ondanks Mijn bescherming kan Ik je dit niet ontnemen, want het is je door God de Vader gegeven. Ik heb jou uitgekozen als het voornaamste instrument van Mijn werk, en opdat je deze taak zou volbrengen, heb Ik je geleidelijk aan met Mijn eigen handen gelouterd. Ik heb je gelouterd door pijn, lijden, laster en ontmoediging. Kijk naar de reis die je de afgelopen twintig jaar hebt afgelegd; vandaag heb je zelfs lief wie je haten, en voor hen ben je bereid elk offer te brengen.

Je maakt een tijd van grote onrust in je hart door, en het is je geloof in Mij dat je helpt je angsten, de voortdurende aanvallen op je en de boosaardigheid van sommigen jegens jou te overwinnen. Ga zo door; zoek je toevlucht in Mijn Onbevlekte Hart; wees een voorbeeld voor de mensen om je heen, zodat ook zij, in hun meest wanhopige momenten, tot Mij mogen komen en zich vastklampen aan de zoom van Mijn Onbevlekte Mantel.

Dit is de boodschap van vanavond; moge je gezegend worden door de Vader, de Zoon en de Heilige Geest omdat je Mij bent komen ontmoeten. Ik heb lief en bescherm jullie die komen knielen aan de zoom van Mijn Onbevlekte Mantel.

Maria, Moeder van Christelijke Liefde.

2/8 Een grote gebeurtenis wordt wereldwijd uitgezonden - Valentina Papagna

Vanmorgen kwam de engel en zei: "Kom met mij mee. Ik moet je meenemen naar de zielen in het vagevuur. Ze wachten op je."

In het vagevuur ontmoeten we veel mensen. Ze verscholen zich achter de rotsen, maar konden er niet uit omdat de gangen erg smal waren. Ze konden alleen hun hoofd naar buiten steken.

Een van deze zielen vroeg me: "Weet jij waar de bioscoop is?"

Verbaasd door de vraag antwoordde ik: "Waarschijnlijk ergens – ik weet het niet."

De engel zei: "Binnenkort wordt een grote gebeurtenis uitgezonden. Het zal wereldwijd op televisie worden uitgezonden en iedereen zal het meemaken en zien." 

2/8 Mensen zullen niet voorbereid zijn op gebeurtenissen

Vanmorgen, toen ik me klaarmaakte om naar de Heilige Mis op zondag te gaan, zei onze Heer Jezus: Wil je vandaag naar Mijn Bovenkamer komen?

Ik glimlachte en antwoordde: "Heer Jezus! Ik zou graag willen komen, maar ik voel me altijd onwaardig." Hij zei: Maar als Ik je uitnodig, dan ben je het waard. Ik zou je niet uitnodigen als je het niet waard was. Wanneer je naar de kerk komt, kniel dan neer, en zodra de priester naar het altaar komt, moet je naar Mij toe komen, om in Mijn heilige tegenwoordigheid te zijn.

Toen ik in de kerk aankwam, bracht onze Heer Jezus mij naar Zijn bovenkamer, en ik knielde voor Hem neer in Zijn heilige tegenwoordigheid.

Hij zei: Weet je hoeveel troost je Mij brengt als je hier komt? Mijn lijden, dat zich herhaalt, wordt verlicht wanneer je in Mijn tegenwoordigheid bent. Het is als Mijn doodsstrijd in de Hof van Gethsemane. Het is Mijn kruisiging die zich steeds opnieuw herhaalt. Hoeveel Ik Mijn mensheid liefheb, Mijn volk op aarde. Hoeveel Ik hen moet helpen, en hoeveel Ik voor hen moet lijden. Maar Ik kan niet tot hen doordringen. Kun je Mij vertellen waarom ze niet naar Mij willen luisteren?

Ik werd erg emotioneel en huilde toen ik onze Heer Jezus zag lijden.

Ik antwoordde: ‘Heer, de mensen willen niet luisteren. Het kan ze echt niets schelen. Ze denken niet aan het hiernamaals. Ze gaan gewoon door zoals ze zijn, maar wees alstublieft toch genadig voor iedereen. Misschien veranderen ze na verloop van tijd.’

Hij zei: Binnen korte tijd zullen er dingen gebeuren – één, twee, drie! De dingen zullen elkaar in snel tempo opvolgen en de mensen zullen er niet klaar voor zijn. Draag Mij met je mee waar je ook gaat. Verkondig Mijn heilig Woord. Zeg tegen de mensen dat ze zich moeten bekeren en veranderen. Ik heb iedereen lief. Waarom zijn ze bang om tot Mij te komen?

De wereld is nu erg in de war. Mensen trekken van het ene land naar het andere, en de duivel brengt iedereen in verwarring, in elk land. Hij zorgt ervoor dat mensen zich verspreiden en lijden – maar dit zal snel veranderen.

Je moet nog wat meer geduld hebben en bidden. Je ziet overal in de wereld verwoesting. Dit zijn de tekenen die aan de mensen gegeven worden om zich te bekeren en te veranderen.

Nu wil ik dat jullie de Heilige Eucharistie ontvangen. Ga heen en ontvang Mij. Wanneer jullie terugkeren naar jullie plaats, offer Mij dan iets terug, en Ik zal jullie uitleggen waarom Ik jullie vraag Mij iets terug te offeren. Jullie weten niet hoeveel wonderen Ik over de hele wereld verricht wanneer jullie Mij iets teruggeven. Zoveel moois gebeurt er met mensen in verschillende delen van de wereld. Hoewel Ik jullie voed, heb Ik jullie hulp nodig – Ik heb jullie nodig om Mij iets terug te geven.

Ik zei: “Dank U, Heer Jezus. Help alstublieft de mensen.”

Na de Heilige Mis ging ik naar de kapel en bad, zoals ik gewoonlijk doe, voor het beeld van Onze Lieve Vrouw Hulp der Christenen.

De Heilige Moeder zei tegen mij: Mijn dochter Valentina, luister naar wat Mijn Zoon je vertelt en schrijf alles op wat Wij je vertellen. Binnenkort zullen er grote gebeurtenissen plaatsvinden, en de mensen zullen er niet klaar voor zijn om ze te aanvaarden of door te maken. Zeg tegen de mensen dat ze zich moeten bekeren en hun levenswijze moeten veranderen.

 

27/8 Het Laatste Oordeel - Zr Beghe

Ik ben de Almachtige, en zonder Mij zou de wereld niet bestaan. De wereld, het firmament, de aarde, de mensen, de dieren – niets zou bestaan. Kijk 's nachts naar de hemel, vol sterren; elke ster is Mijn werk, er zijn er zo veel. Niets houdt Mij tegen; wanneer Ik ergens aan begin, maak Ik het volledig af. Als er ook maar één ster aan de hemel zou ontbreken, zou Mijn werk onvoltooid zijn. Alle sterren hebben een begin en een einde, omdat ze deel uitmaken van de eindige wereld, en het einde van de wereld zal de totale explosie van het hele firmament zijn. De sterren zullen uit de hemel vallen, de hemellichamen en de planeten die eromheen draaien zullen ook loskomen van hun draaicyclus, en alles zal vallen omdat niets hen op hun plaats zal houden.

Er zullen talloze inslagen in de hemel zijn, en alles wat methodisch ronddraait, zal zijn als bowlingkegels die alle evenwicht hebben verloren. Het einde van de wereld zal catastrofaal zijn, want het hele universum zal de controle verliezen. Ik zal ophouden te handelen, en alles zal uiteenvallen. De aarde zal haar baan voortzetten, zich van de zon af of ernaartoe bewegend. Als ze zich van de zon af beweegt, verliest ze haar natuurlijke bescherming en zwaartekracht; als ze zich naar de zon toe beweegt, zal de extreme hitte toenemen en zal de zon zelf haar stabiliteit verliezen. Deze chaos in het universum zal voorafgaan aan het grote Laatste Oordeel, dat zal plaatsvinden in een reeds spirituele omgeving.

Goede en slechte mensen zullen van elkaar gescheiden worden, de eersten in een positieve sfeer, de laatsten in een negatieve. De scheiding zal natuurlijk zijn, dat wil zeggen, teweeggebracht door goddelijk handelen, dat alles regeert en nooit een fout maakt. Alle zielen uit alle tijden zullen aanwezig zijn, want allen zullen geoordeeld worden. Goede zielen zullen worden opgewekt nadat ze geoordeeld en door God verwelkomd zijn. De anderen, de goddelozen, zullen ontmaskerd worden, wat betekent dat alles wat verborgen was, onthuld zal worden en iedereen alles van elkaar zal weten. Er zullen geen geheimen meer zijn, geen leugens meer, geen onuitgesproken waarheden meer; alles zal duidelijk, begrepen en geaccepteerd zijn. 

De goddelozen zullen, na wat zij als diep kwellend en vernederend zullen beschouwen, zich naakt terugtrekken en in één beweging neerstorten in een hel die zich om hen heen zal sluiten. Na deze omwenteling te hebben aanschouwd, zullen de goeden zich tot God wenden, en dit visioen zal worden weggewassen in de schoonheid van de Hemel, die zich voor hen zal openen. God zal tot hen zeggen: "Kom, jullie die gezegend zijn door de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, kom naar Mijn Woning, waar Ik altijd op jullie heb gewacht en waar Ik jullie voor eeuwig zal liefhebben en verwelkomen." Juist op dit moment van Gods individuele verwelkoming, van het oordeel over elke ziel, zal de opstanding van hun lichamen plaatsvinden, en ieder zal zichzelf en anderen met grote bewondering en vurige lofprijzing aanschouwen. Ieder was anders, stralend en mooi – zo mooi!

De Maagd Maria, Moeder van God, was de mooiste, niemand werd benadeeld. En de Drie-ene God was daar, glimlachend, de Drie Personen van de Heilige Drie-eenheid op de troon, maar Zij waren bij de hunnen, allen kinderen van God, van dezelfde familie, verenigd voor de eeuwigheid, waar alle verdriet, alle pijn, alle moeilijkheden voor altijd afwezig zullen zijn. Maar het goddelijke verhaal eindigt daar niet; God, als Vader, Zoon en Heilige Geest, Schepper, Licht, Leven en Liefde, sluit zich nooit in Zichzelf af, en het lange goddelijke verhaal zal zich blijven ontvouwen in de tijd van de oneindigheid. Ik zegen jullie, Mijn kinderen, Ik houd van jullie en Ik wacht op jullie. In de Naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen. Jullie Heer en jullie God 

DIES GAUDII

Een dag van triomf, die dag die de wereld voorgoed zal veranderen, volgens de profetieën en de Openbaring. Wat een vreugde, wanneer de Rechter verschijnt om de gelovigen hun beloning te geven. De machtige trompet zal overal weerklinken en de gelovigen en de besten tegelijk bijeenbrengen. De dood en de goddelozen zullen verdwenen zijn; alleen de goeden zullen tot leven komen. God, Jezus Christus, vergezeld door Zijn heiligen, zal worden toegejuicht, de hele menigte zal Hem vereren en bewonderen als hun Leider en Koning. Jezus Christus zal dan zeggen: "Kom tot Mij, jullie die gezegend zijn door Mijn Vader," en Hij zal voor hen het Koninkrijk der Hemelen openen. Glorie en eeuwigheid zullen voor allen zijn, want er zullen geen anderen meer zijn.

19/8 Moedig Mijn Franse kinderen aan te bidden - Marie Catherine van de Verlossende Menswording

Psalm 80:15-20: God van de hemelse machten, keer u tot ons, kijk neer uit de hemel en zie, bekommer u om deze wijnstok, de stek die uw hand heeft geplant, het kind dat u zelf hebt grootgebracht. Hij is verbrand en weggehakt, verkwijnd onder uw duistere blik. Leg uw hand op uw beschermeling, het mensenkind dat u hebt grootgebracht. Dan zullen wij niet van u wijken.

Laat ons leven, en wij roepen uw naam: HEER, God van de hemelse machten, keer ons lot ten goede, toon uw lichtend gelaat en wij zijn gered.

Het Woord van Jezus Christus:

Ik zegen je, Mijn dochter van Liefde, Licht en Heiligheid – zo kwetsbaar – in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ik bedek je met Mijn Kostbaar Bloed en bescherm je tegen de listen die je willen verleiden en vernietigen: zet die telefoon nu uit. Je bent een doelwit; dat weet je. Jouw missie – zo groot en zo zuiver – mishaagt hen; geef hun geen enkele kans om je te bereiken. Blijf op deze manier afgesloten en geef niemand toegang. Wees gezegend en gehoorzaam.

De bovenstaande alinea's zijn van toepassing op ieder van jullie die kwetsbaar is en gemakkelijk beïnvloedbaar door nieuwe technologieën en de overweldigende hoeveelheid informatie die tot verwarring leidt.

Schrijf: Samen met Mij, jouw Jezus, aan de zijde van de Vader, bid ik voor jou. Bid voor Frankrijk, nu het wegzinkt in de doolhoven van de misdaad, zijn eigen volk in de steek laat door de waanideeën van schuldige bestuurders te volgen, hun ondergang te aanvaarden en macht en heerschappij te zoeken over het universum dat zij begeren door de dwaze en trotse gevallenen te volgen.

Bid, Mijn dochter, met al je oprechte liefde voor hen die Ik onophoudelijk roep. Spoor Mijn respectvolle Franse kinderen – die nog steeds gehecht zijn aan hun land, zo beschermd door de Maagd Maria – aan om te bidden.

Gebed: Eeuwige Vader, in onze nood werpen wij ons voor U neer en vertrouwen volledig op Uw Grootmoedigheid.

Wij aanbidden U en danken U voor al Uw zegeningen, die U ons hebt gegeven ondanks de decadentie waarin wij – Uw overvloedig gezegende kinderen – ons hebben gestort, zonder respect of zorg voor de gevolgen van onze daden en onze bekrompenheid. Vergeef ons, Oneindig Goede Vader; leid ons door Uw genade. Met de hulp van onze geliefde broeders, willen wij boete doen voor deze goddeloze wereld en voor onze eigen fouten. Tijdens deze louterende beproevingen willen wij, samen met Jezus, onze Verlosser en Maria, Medeverlosseres, het reddende Kruis dragen voor onze gewonde, behoeftige, onschuldige, onwetende en ongelovige broeders en zusters, en voor hen die zich bekeren.

Eeuwige Vader, aanvaard door Uw Zoon die geofferd werd om ons te redden, door de Onbevlekte Maria, onze Voorspreekster en Middelares, het oprecht berouw van al Uw kinderen dat wij U in dit gebed aanbieden, en schenk ons ​​de Viaticum-zegen die ons tot U, de Almachtige en Barmhartige God, leidt. Amen

Jezus Christus

Midden-Oosten

26/8 Netanyahu verwerpt diplomatiek akkoord met Iran en schaart zich achter sanctieoffensief van Trump

Iraanse president: "Verenigde Staten bereiken niets met hun economische sancties"

27/8 Israëlisch-Palestijns conflict : Israëlische minister wil regio's met sterke Arabische aanwezigheid "verjoodsen"

Hoge Amerikaanse admiraal verklaart dat Straat van Hormuz vrijgemaakt is van mijnen

Divisie van Egyptische bank Misr verliest toegang tot Amerikaanse financiële systeem

De Amerikaanse regering gaat de vestiging in de Verenigde Arabische Emiraten van de Egyptische staatsbank Misr de toegang ontzeggen tot het financiële stelsel van 's werelds grootste economie. De bank wordt ervan beschuldigd deel te nemen aan financiële transacties met Iran. 

* De betrekkingen tussen Rusland en Japan zijn verslechterd door de territoriale claims van Japan op de Koerilen-eilanden. Rusland heeft gedreigd met zijn nucleaire wapens en het bezoek van president Poetin aan de eilanden heeft geleid tot diplomatiek protest vanuit Tokio.

• Gedetailleerde Samenvatting: Vyacheslav Volodin, voorzitter van de Russische Doema, waarschuwde Japan tegen territoriale claims op de Koerilen-eilanden en verwees naar de nucleaire capaciteiten van Rusland.
• President Vladimir Poetin bracht een bezoek aan het betwiste eiland Iturup, wat door Japan als "volstrekt onaanvaardbaar" werd bestempeld.
• Japan dient een formeel diplomatiek protest in bij het Kremlin naar aanleiding van Poetins bezoek.
• Het conflict gaat over vier zuidelijke eilanden die door Japan de Noordelijke Gebieden worden genoemd en sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog onder Russische controle staan.
• Rusland beschouwt de territoriale eisen van Japan als een teken van opkomend militarisme, mede door de sancties die Japan aan Rusland heeft opgelegd vanwege de oorlog in Oekraïne.
• Rusland heeft recente raketoefeningen gehouden in de omgeving van de eilanden, waarbij onder andere een atoomonderzeeër werd ingezet. 

Rusland-Oekraïne

26/8 Kremlin bevestigt: CIA-directeur John Ratcliffe is in Moskou voor gesprekken met Russische inlichtingendiensten

Zelensky eert Elon Musk met Orde van de Vrijheid tijdens onderhandelingen over Starlink

Zelensky bezoekt troepen aan het front

Bloomberg: "Rusland overweegt nieuwe escalatie van aanvallen op Oekraïne"

De Russische president Vladimir Poetin wil de aanvallen opvoeren, omdat de vredesgesprekken volgens hem telkens opnieuw op niets uitdraaien. Volgens de bronnen zijn de verschillende onderhandelingskaders feitelijk ingestort en staan beide partijen weer bij af.

27/8 CIA-directeur heeft Rusland gevraagd om NAVO niet aan te vallen

Ratcliffe ook gevraagd hebben dat Moskou zijn steun aan Iran inperkt, zowel op economisch als op militair vlak. Daarbij zou hij ook gedreigd hebben met bijkomende sancties.

Kremlin verwerpt "alarmistische verhalen" over bezoek CIA-directeur

Dmitri Peskov, toen hij vragen kreeg over de informatie in de Amerikaanse media. "Dat heeft niets te maken met de realiteit en de intenties van Rusland", zei hij. Volgens hem zijn het net de Europese landen die zich agressief opstellen.

28/8 Poetin ziet VS als verzwakt door oorlog met Iran

Oekraïne voerde diep in Rusland aanval uit op grote bommenwerper

Zweedse luchtmacht en marine beschermen Finland tegen drones

Droneaanvallen op kerncentrale Zaporizja gemeld

De door Rusland bezette kerncentrale van Zaporizja in Oekraïne is volgens het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA) meermaals aangevallen door drones. Volgens het agentschap ligt het stralingsniveau bij de installatie niet ver van de frontlinie binnen de normale waarden.

Ontslagen defensieminister Oekraïne Fedorov werkt nu voor Italië

Francken sluit deur voor heropening Euroclear-debat

Minister van Defensie Theo Francken (N-VA) noemt het gebruik van de bij Euroclear geblokkeerde Russische tegoeden voor een herstellening aan Oekraïne "onbespreekbaar". 

29/8 Zelensky wil tot duizend drones per dag op Rusland afvuren

 

27/8 De Chinese ondergrondse kerk heeft 10 bisschoppen gewijd zonder pauselijk mandaat. - Gloria tv - Met dank aan Martine

Na de Chinees-Vaticaanse overeenkomst van 2018 "gebeuren er vreselijke dingen met katholieken" in de provincie Fujian, vertelde een anonieme Chinese bisschop, die niet verbonden is aan de Chinese staatskerk 'Patriottische Vereniging', op 23 augustus aan Anthony Clark van CatholicWorldReport.com.
De bisschop spreekt van een "noodtoestand".

Naarmate de overheidsinvloed op de bisschoppen toeneemt, "zal de integriteit van het katholieke geloof eronder lijden". Om "het voortbestaan ​​van de Chinese Kerk te verzekeren", zijn er "in het geheim" nieuwe bisschoppen gewijd.

De bisschop zegt dat de gelovigen twijfelen aan de oprechte zorg van Rome voor hun "spiritueel welzijn" wanneer de Heilige Stoel door de overheid aangewezen bisschoppen goedkeurt die zij te betrouwbaar achten voor de staat.

Het exacte aantal is onbekend, maar hij suggereerde dat er "minstens tien nieuwe bisschoppen" zijn gewijd voor de ondergrondse gemeenschap in de provincie Fujian.

De toenadering van het Vaticaan tot het communisme

De toenadering van het Vaticaan tot communistische regimes begon historisch gezien in de jaren 1960 en staat in de kerkgeschiedenis bekend als de Vatikaanse Ostpolitik.

Onder leiding van aartsbisschop Agostino Casaroli, en met de goedkeuring van de pausen Johannes XXIII en Paulus VI, verschoof de strategie van het Vaticaan van een felle ideologische strijd tegen het communisme naar het zoeken van een modus vivendi (een manier om samen te leven). Het doel was om via diplomatieke weg minimale overlevingsruimte en religieuze vrijheid te onderhandelen voor katholieken achter het IJzeren Gordijn. Dit leidde destijds echter al tot zware kritiek omdat het Vaticaan compromissen sloot met totalitaire regimes en standvastige anticommunistische martelaars (zoals kardinaal Mindszenty) politiek aan de kant verschoof.

De huidige situatie in China

Het Geheime Akkoord (2018–heden)
As of augustus 2026 is de relatie met het communisme in China gebaseerd op het controversiële, geheime akkoord dat in september 2018 werd gesloten tussen het Vaticaan en de Chinese Communistische Partij (CCP). Dit akkoord (dat in oktober 2024 met nog eens vier jaar is verlengd tot 2028) deelt de macht over de bisschopsbenoemingen: de CCP draagt kandidaten voor, en de paus heeft het formele, finale veto.

De Chinese Staatskerk (CCPA)
De officiële kerk in China is de Chinese Katholieke Patriottische Vereniging (CCPA). Sinds het aantreden van president Xi Jinping staat deze staatskerk onder strikte druk van de zogenaamde "sinificatie" van religie. Dit betekent in de praktijk dat:

De staatskerk de ideologie en de politieke agenda van de communistische partij actief in haar geloofsuitingen moet integreren.

Priesters en bisschoppen verplicht een loyaliteitsverklaring aan de CCP moeten ondertekenen om legaal de Mis te mogen opdragen.

Waar en hoe de echte, ondergrondse Kerk nu moet opereren

Door het Vaticaanse akkoord bevindt de trouwe ondergrondse Kerk (geschat op zo'n 6 miljoen gelovigen) zich in een uiterst precaire en pijnlijke spagaat:

* Fysiek ondergronds: Omdat weigering om lid te worden van de communistische staatskerk illegaal is, moeten niet-geregistreerde priesters, bisschoppen en gelovigen samenkomen in huiskamens, schuren, of geheime locaties op het platteland. De overheid treedt hard op met geavanceerde surveillance, het sluiten van illegale kapellen en het arresteren of onder huisarrest plaatsen van geestelijken.

* Theologische isolatie en dreigend schisma: De meest tragische ontwikkeling is de recente spirituele isolatie van de ondergrondse Kerk. Doordat het Vaticaan de voorheen geëxcommuniceerde staatbischoppen heeft erkend om de Kerk te " herenigen", eist Rome nu in feite dat de ondergrondse bisschoppen hun gezag overdragen aan de door de staat goedgekeurde hiërarchie.

* Het tragische dilemma: Trouwe ondergrondse katholieken, die decennialang vervolging en marteling hebben doorstaan om loyaal te blijven aan de paus, worden nu door de Vaticaanse diplomatie gepusht om op te gaan in een door communisten gecontroleerde structuur. Groepen die dit standvastig weigeren om hun geloof zuiver te houden, lopen volgens recente kerkelijke rapporten zelfs het risico door Rome beschuldigd te worden van ongehoorzaamheid of "schisma", wat een brute historische ironie is.

Koers van het Vaticaan

* De benoemingen onder het pontificaat van Paus Leo XIV weerspiegelen zijn strategie van pastorale inclusiviteit en "ont-polarisering", wat door critici uit traditionalistische hoek echter wordt geïnterpreteerd als een toegeving aan een progressieve en seculiere agenda.

Binnen het Vaticaan en de wereldwijde kerkelijke hiërarchie zijn deze keuzes het onderwerp van een intens theologische en politieke discussie, waarbij de argumenten van beide kanten scherp tegenover elkaar staan:

1. Het perspectief van de critici (Traditionalistische angst voor dwaling)

Kanalen zoals Sign of the Cross en traditionalistische waarnemers uiten grote bezorgdheid over specifieke benoemingen en beslissingen. Zij zien hierin een bedreiging voor de onveranderlijke morele leer van de Kerk:

* LGBTQ+-agenda: Onder Paus Leo XIV zijn verschillende bisschoppen benoemd die bekendstaan om hun actieve ondersteuning van LGBTQ+-pastoraat (zoals bisschop Ramon Bejarano en Fr. Thomas Hennen). Ook de benoeming van Cristiana Perrella bij de Pontificale Academie leidde tot felle kritiek vanwege haar eerdere werk met queer-cultuur. De angst is dat de acceptatie van de praktijk de katholieke leer over het huwelijk tussen man en vrouw structureel uitholt.

* Pro-abortus/seculiere invloed: Critici wijzen erop dat door het benoemen van seculiere experts en het verlenen van toegang aan reformatorische groepen (zoals We Are Church), de Kerk de deuren openzet voor figuren die de westerse seculiere cultuur — inclusief het recht op abortus — niet langer openlijk veroordelen, wat gezien wordt als een capitulatie voor de moderne wereld.

2. Het perspectief van het Vaticaan (Inclusie en dialoog)

Vanuit het kamp van Paus Leo XIV en zijn medestanders (zoals de bekende jezuïet Fr. James Martin) worden deze benoemingen heel anders uitgelegd:

* Geen leerstellige wijziging, wel een attitudeverandering: Paus Leo XIV heeft expliciet aangegeven dat de officiële kerkelijke doctrine over seksualiteit en het menselijk leven niet verandert. Wel stelt hij dat de Kerk "eerst de attitudes moet veranderen" om polarisatie tegen te gaan. Hij kiest daarom bewust voor 'getuigen' en herders die dicht bij gemarginaliseerde groepen staan.

"De Kerk is open voor iedereen": In navolging van het beleid van paus Franciscus wil Leo XIV dat de Kerk een toevluchtsoord is voor iedereen die barmhartigheid en liefde zoekt. De benoemingen van ruimdenkende herders zijn bedoeld om mensen met een homoseksuele geaardheid of progressieve overtuigingen niet langer uit te sluiten, maar hen binnen de kerkelijke gemeenschap te begeleiden.

* Brede expertise: Bij de benoemingen in Vaticaanse commissies (inclusief de sterke stijging van vrouwen in topfuncties) selecteert het Vaticaan primair op professionele expertise en synodale samenwerking, in plaats van een strikte ideologische zuivering toe te passen.

* 7/7/2026 Bestaat de duivel? De Vaticaanse krant suggereert onnodig van niet. Een controverse midden in de zomer. De manier waarop de publicatie is behandeld, heeft bijzondere aandacht getrokken omdat Donne Chiesa Mondo verschijnt onder de naam L'Osservatore Romano, de krant van de Heilige Stoel. - Valentina di Giorgio

Na de publicatie van de nieuwste editie van Donne Chiesa Mondo, de maandelijkse bijlage van L'Osservatore Romano, is een theologisch debat losgebarsten. Verschillende auteurs hebben daarin de aard van het kwaad onderzocht op een manier die volgens critici de aloude leer van de katholieke kerk over het persoonlijke bestaan ​​van Satan vertroebelt.

De controverse draait om nummer 157, dat op 1 juli verscheen onder het thema "De duivel in ons". Hoewel deze uitgave het kwaad vanuit bijbelse, psychologische, culturele en sociale perspectieven onderzoekt, heeft de algehele benadering vragen opgeroepen over de vraag of het de katholieke leer over een van de meest fundamentele spirituele realiteiten van het christendom wel adequaat weergeeft. Een groot deel van de discussie is gericht op een essay van de Italiaanse Nieuwtestamenticus Marinella Perroni, getiteld "De slang, de vrouw en de vrucht. En Satan?". Daarin betoogt Perroni dat het verhaal van de zondeval in Genesis de slang niet expliciet identificeert met de duivel. Ze merkt op dat de associatie tussen de slang uit Genesis 3 en Satan geleidelijk aan is ontstaan ​​binnen latere Joodse tradities, voordat deze volledig werd uitgewerkt in de christelijke interpretatie.

Vanuit een historisch en exegetisch perspectief wordt deze observatie algemeen erkend door bijbelgeleerden. Het boek Genesis zelf noemt de slang nergens Satan; de expliciete identificatie verschijnt later in de bijbelse openbaring, met name in het boek Openbaring, waar de "oude slang" wordt geïdentificeerd met de duivel. Perroni traceert de ontwikkeling van de joodse demonologie ook terug naar latere historische perioden die beïnvloed werden door de religieuze culturen van het oude Nabije Oosten en de hellenistische wereld. In haar essay betoogt ze verder dat latere interpretaties van Genesis ertoe hebben bijgedragen dat vrouwen, zonde en de duivel met elkaar verbonden werden binnen patriarchale kaders die het christelijk denken door de eeuwen heen hebben gevormd.

Andere artikelen in dit nummer zetten dezelfde algemene verkenning voort vanuit psychologische en culturele perspectieven. De Italiaanse auteur Dacia Maraini reflecteert op het kwaad als geworteld in het menselijk hart, terwijl andere auteurs ervaringen die vaak worden omschreven als 'de duivel' onderzoeken vanuit het perspectief van schuldgevoel, emotionele wonden, persoonlijk trauma en sociale druk. Voor veel lezers ligt de voornaamste zorg echter minder in wat de auteurs beweren dan in wat ze níét zeggen. Critici stellen dat de uitgave veel aandacht besteedt aan symbolische en psychologische interpretaties, terwijl er weinig wordt verwezen naar de gezaghebbende leer van de Kerk over Satan als een werkelijk persoonlijk wezen.

De katholieke leer op dit punt is opmerkelijk consistent gebleven. Het Vierde Lateraans Concilie in 1215 leerde dat de duivel en de andere demonen door God als goed geschapen waren, maar door hun eigen vrije wil kwaad werden. De Catechismus van de Katholieke Kerk, met name de paragrafen 391 tot en met 395, presenteert Satan als een gevallen engel in plaats van een metafoor voor het kwaad. Meer recentelijk waarschuwde paus Paulus VI in een algemene audiëntie in 1972 dat het ontkennen van het bestaan ​​van de duivel afwijkt van de bijbelse en kerkelijke leer, terwijl paus Franciscus gedurende zijn pontificaat herhaaldelijk benadrukte dat christenen niet slechts met abstract kwaad te maken hebben, maar met de actie van een persoonlijke geestelijke tegenstander.

De manier waarop de publicatie is vormgegeven, heeft bijzondere aandacht getrokken omdat Donne Chiesa Mondo verschijnt onder de vlag van L'Osservatore Romano, de krant van de Heilige Stoel. Hoewel de bijlage redactionele onafhankelijkheid behoudt en geen leerstellige autoriteit uitoefent, leidt de associatie met het Vaticaan er onvermijdelijk toe dat veel lezers aannemen dat de inhoud ervan in grote lijnen het hedendaagse katholieke gedachtegoed weerspiegelt. De discussie illustreert ook een bredere uitdaging voor de katholieke bijbelwetenschap. De moderne exegese maakt vaak onderscheid tussen de historische ontwikkeling van bijbelse teksten en latere leerstellige formuleringen, terwijl de Kerk erop staat dat de Heilige Schrift uiteindelijk moet worden geïnterpreteerd binnen de levende Traditie en het Magisterium.

Voor de katholieke theologie zijn historisch-kritische analyse en leerstellige onderwijzing niet bedoeld om elkaar tegen te spreken, maar om verschillende dimensies van de goddelijke openbaring te belichten. Het debat rond de meest recente kwestie reikt daardoor veel verder dan de interpretatie van Genesis door één auteur. Het raakt aan een grotere vraag die de hedendaagse theologie bezighoudt: hoe kunnen bijbelwetenschap, historisch onderzoek en pastorale reflectie moderne lezers aanspreken zonder doctrines te verduisteren die de Kerk altijd als essentieel voor het christelijk geloof heeft beschouwd? - ZENIT