Archief

8/8 Volg deze profetische instructies - Unknown Prophet

Fred Watkins: Ik zag de rand van wat een bos leek te zijn, en daar stond een man die er moe uitzag en doorweekt was van het zweet. Hij stond in de schaduw. Hij stond daar te bidden en zei dat hij moe en warm was en verkoeling nodig had. Hij keek omhoog naar de hemel alsof hij op zoek was naar wolken en regen. Plotseling begonnen de bomen te bewegen en te wiegen door een windvlaag. Er verscheen een glimlach op zijn gezicht toen de wind over hem heen waaide. Hij veegde zijn hoofd af, knoopte zijn shirt open en liet de wind hem afkoelen. Het tafereel veranderde en daar stond een andere man, maar hij stond niet aan de rand van het bos. Hij stond in een kale vlakte naast een enorme rots en er was geen wind, zelfs geen briesje. Hij was doorweekt van het zweet en leek elk moment flauw te kunnen vallen.

Hij hief zijn handen naar de hemel en bad, en knielde toen neer. Terwijl hij daar knielde, kwam er een kleine wolk tussen hem en de zon. En plotseling was er verlichting van de intense hitte. Hij keek op om me te bedanken en ik liet een paar regendruppels vallen, waarvan er een paar op hem terechtkwamen. Er verscheen een glimlach op zijn gezicht. Hij stond weer op en toen hij dat deed, liet ik een zachte regen vallen die hem doorweekte. Hij bleef staan ​​en liet de regen op zich neerkomen terwijl hij hardop lachte.

God de Vader: Zoon, hoe vaak bevinden mijn kinderen zich in situaties waarin ze zich ongemakkelijk en zelfs ellendig voelen? Ze hebben misschien het gevoel dat ze hun laatste beetje energie hebben en dan beseffen ze ineens dat ze niet naar Me toe zijn gekomen om te bidden. Er zijn anderen die in hun situatie wel hebben gebeden, maar die nog steeds in het ongemak verkeren en het gevoel hebben dat ze niet verder kunnen. Degenen die niet hebben gebeden, kunnen nu beginnen te bidden, en ze staan ​​nog steeds naast degenen die wel hebben gebeden en nog steeds wachten. Ik heb beide gehoord, zoon. Ik beantwoordde ze niet allemaal tegelijk, maar ik hoorde hun gebeden terwijl ze ze uitspraken. Ik zond een verkoelende bries voordat ze de moed konden opgeven en zich van Mij konden afkeren en het leven zelf de rug konden toekeren. Ik koelde hen af. Ik gaf hen energie en ze konden hun weg met Mij vervolgen.

De man naast de rots bevond zich in een andere omgeving dan de eerste. Hij had geen schaduw. Er was niets dan de kwelling van de zon en de hitte. Hij stond op het punt niet alleen op te geven, maar ook niet meer te kunnen staan. Toen hij erin slaagde zijn handen naar mij op te heffen en te bidden, zakte hij op zijn knieën. Hij zag geen enkele verlichting mogelijk, maar hij bad en wachtte, want hij geloofde. Terwijl hij dat deed, zond Ik een wolkje om hem schaduw te geven tegen de meedogenloze zon. Het bracht verlichting en hij begon te glimlachen. Zijn situatie was echter zodanig dat hij meer nodig had dan alleen een schaduwtje tegen de hitte. Dus bracht Ik regen als een douche, en toen het begon te vallen en hem raakte, verscheen er een glimlach van dankbaarheid op zijn gezicht. Toen de regen daadwerkelijk een douche werd en hem doorweekte, voelde hij zich geestelijk verkwikt en kreeg hij zin om te dansen in de regen, waar hij daarvoor nauwelijks had kunnen staan.

Kijk hiernaar, mijn kinderen, en besef wat Ik zeg. Wanneer jullie in nood zijn en Mij aanroepen, geloof dan oprecht en vertrouw erop dat Ik het gehoord heb en dat Ik genoeg om jullie geef om jullie te antwoorden. Let op wat Ik zal doen. Geen van beiden ontving direct antwoord op hun gebed. Ze moesten allebei even pauzeren en mij de tijd geven om te brengen wat Ik nodig had om aan hun behoeften te voldoen. De man aan de rand van het bos bevond zich niet in zo'n benarde situatie als de man bij de rots, maar hij leed onder de hitte en had verlichting nodig. De situatie kon bestaan ​​uit veel dingen die gewoon niet goed gingen in het leven van de man. Hij stond onder stress en de hitte putte hem uit. Zijn situatie was zodanig dat mijn antwoord aan hem was om hem verlichting te brengen van de hitte en een verkoelend briesje dat hem echt zou verjongen. Hij kreeg het zodat hij verder kon met zijn leven. De man bij de rots bevond zich in een veel nijpere situatie.

Hij leed niet alleen onder de hitte, maar de droogte begon ook zijn energie te ondermijnen. Hij was op een punt gekomen waarop hij, als hij geen verlichting zou krijgen, de moed zou opgeven. Hij zou te zwak zijn om verder te gaan. Hij bad en net als bij de andere man hoorde Ik hem. Ik bracht hem schaduw om hem verlichting te geven van de hitte van de zon. En toen het hem begon op te knappen, bracht Ik de eerste regendruppels. Dat alleen al gaf hem hoop. En toen bracht Ik de douche om hem te doorweken. Dit hielp hem er echt weer bovenop en hij kon verder. Hij wist nu, net als de eerste man, dat Ik hun gebeden had gehoord en verhoord. Merk op dat Ik niet op dezelfde manier op beiden reageerde, want hun behoeften waren niet hetzelfde. Ik had de man in het bos ook een regenbui kunnen bezorgen, maar hij had het niet nodig.

Hij bevond zich niet in zo'n kritieke situatie als de tweede man. Ik heb hem misschien niet zoveel gegeven, maar Ik heb ervoor gezorgd dat hij genoeg had. Bij de tweede man moest Ik hem er weer bovenop helpen en hem weer op weg helpen in zijn leven. Dus heb Ik hem meer gegeven dan de eerste. Waar Ik op doel is dit: wanneer je bidt en om verlichting en mijn hulp vraagt, vergelijk dan niet wat Ik voor je doe met wat Ik je geef met wat je iemand anders ziet ontvangen. Je weet niet wat zij nodig hebben. Je weet niet wat zij nodig hadden toen ze baden. En zij weten ook niet wat jij nodig hebt. Weet dat Ik God ben en dat Ik weet wat ieder van jullie nodig heeft. Als jullie, mijn kinderen, tot Mij komen in gebed om hulp en Mij vertrouwen en geloven dat Ik in jullie behoeften zal voorzien, Blijf bidden om je op Mij te concentreren en niet op je situatie, want dat zal je naar beneden halen en ervoor zorgen dat je gaat twijfelen.

Ik houd van je en Ik wens je het beste, maar soms kan dat betekenen dat Ik je onderwijs geef zoals je dat nodig hebt. Laat Mij bepalen wat je nodig hebt en wanneer je het nodig hebt, en blijf vertrouwen. In mijn woord ging mijn profeet met zijn dienaar naar de bergtop om te bidden om regen. Verschillende keren zond hij de zeven keer zond hij de dienaar uit om naar een wolk te zoeken. En pas de zevende keer zag hij er een. Hij had de hoop niet opgegeven. Hij bleef kijken. En toen hij het zag, was het slechts een heel klein wolkje. Maar hij stuurde onmiddellijk iemand en zei tegen de koning dat hij snel moest rijden, want de storm kwam eraan. Hij zag het resultaat eerst niet. En toen hij het wel zag, was het een heel, heel klein resultaat, maar hij wist waar hij voor gebeden had. En hij vertrouwde erop dat Ik zou brengen wat hij in die situatie nodig had.

Onthoud dit goed. Hij was een profeet die door mij geroepen was. Maar Ik hield niet meer van hem dan van jullie. Ik had gewoon een andere taak voor hem dan voor de meesten van jullie. Ik zeg jullie in mijn woord dat Ik geen aanzien des persoons heb. Ik stel niemand boven de ander in hoe Ik jullie liefheb. Maar jullie kunnen ervoor zorgen dat Ik me meer op jullie richt dan op anderen. Ik heb ieder van jullie lief en hoeveel jullie daarvan ontvangen, hangt van jullie af. Ik verlang ernaar dat jullie het allemaal ontvangen.

 

8/8 OLVrouw openbaart haar favoriete Heilige - Uniquely Mystic

We zullen nooit alleen in de Hemel komen. We hebben niet alleen de hulp van Jezus Christus nodig, maar ook de hulp van vele mensen, onze beschermengelen, vele andere engelen en de heiligen. Op dezelfde manier hebben we, om te groeien in deugd en in alle genade die we specifiek nodig hebben om OLVrouw lief te hebben, de hulp van heiligen nodig. Tijdens mijn eigen reis van het liefhebben van de Heilige Moeder, werd ik met haar in contact gebracht door heiligen zoals de H. Louis Grignion de Montfort, H. Maximiliaan Kolbe en vele anderen die me leerden wat het betekende om Onze Lieve Vrouw lief te hebben. Nu openbaart Onze Lieve Vrouw een ongelooflijke Mariaheilige, waarschijnlijk een van haar favorieten, de eerste Mariale martelaar, wat een zeer zeldzame titel is. De enige die me zo te binnen schiet, is iemand als de H. Maximiliaan Kolbe. Dit zijn heiligen die de Heilige Moeder op een ongelooflijke manier liefhadden.

Daarom hield zij van hen en schonk zij hen bijzondere genaden. Maar het is niet alleen voor hen. Het is dus niet zo dat deze heilige een van de favorieten van OLVrouw is en dat niet met ons deelt. Dat is precies het punt: als we naar deze heilige gaan, zal hij al deze genaden met ons delen, zodat we in dezelfde deugden kunnen groeien en OLVrouw net zo kunnen liefhebben als zij. Laten we er meteen mee beginnen. Onder de heiligen die het bijzonder geluk hadden de grotere liefde van de Koningin van de Hemel te mogen ontvangen, was er één met de naam Stefanus, die tot de 72 discipelen behoorde. Want vanaf het allereerste begin van zijn navolging van Christus, onze Redder, beschouwde zij hem met een bijzondere liefde en plaatste hem op de eerste of een van de eerste plaatsen in haar achting.

Zij zag onmiddellijk dat deze heilige door de Meester van het leven was uitgekozen om Zijn eer en Zijn heilige naam te verdedigen en dat hij zijn leven voor Hem moest opofferen. Bovendien had deze moedige heilige een zachtaardig en vredig karakter, en werd hij door de werking van de genade nog veel meer beminnelijk en ontvankelijk voor alle heiligheid. Zijn zachtaardige karakter maakte hem zeer geliefd bij de allerliefste Moeder. En telkens wanneer ze iemand tegenkwam met een van nature vredig en zachtmoedig karakter, wilde ze zeggen dat die persoon op haar goddelijke Zoon leek. Op grond hiervan en vanwege de vele heldhaftige deugden van de heilige Stefanus, hield ze teder van hem, schonk hem vele zegeningen, en dankte ze de Heer dat Hij zo iemand had geschapen, geroepen en uitverkoren als de eersteling van zijn martelaren, met het oog op zijn aanstaande martelaarschap dat haar door haar goddelijke Zoon was geopenbaard.

Haar hart was vervuld van nog meer genegenheid voor deze grote heilige. Ga naar hem toe. Vraag hem om deel te hebben aan die zegeningen en hij zal het doen. De heilige beantwoordde met de meest trouwe aandacht en diepste eerbied de weldaden die hem werden geschonken door Christus onze Verlosser en Zijn hemelse Moeder. Want hij had niet alleen een vredig, maar ook een nederig hart. En zij die zo gezind zijn, zijn in waarheid dankbaar voor alle weldaden, ook al zijn ze misschien niet zo groot als die welke aan de heilige Stefanus werden geschonken. Hij koesterde altijd de hoogste opvattingen over de Moeder van Barmhartigheid. En in zijn hoge achting en vurige devotie bleef hij haar gunst zoeken. Hij vroeg informatie over vele mysterievolle zaken. Want hij was zeer wijs, vol van de Heilige Geest en van geloof, zoals ons wordt verteld door de heilige Lucas. OLVrouw beantwoordde al zijn vragen, moedigde hem aan en spoorde hem met grote ijver aan om te werken voor de eer van Christus.

Om hem te bevestigen in zijn sterke geloof, waarschuwde Maria hem voor zijn aanstaande martelaarschap en zei: "Jij, Stefanus, zult de eerstgeborene van de martelaren zijn, voortgebracht door mijn goddelijke Zoon en Heer door het voorbeeld van zijn dood. Jij zult in Zijn voetsporen treden als een bevoorrechte leerling van zijn Meester, als een dappere soldaat van zijn aanvoerder, en aan het hoofd van het leger van martelaren zul je zijn banier van het kruis dragen. Daarom is het gepast dat je jezelf wapent met standvastigheid onder het schild van geloof en ervan verzekerd bent dat de kracht van de Allerhoogste met je zal zijn in de strijd. Laten we nu gaan naar de gedeelten waar hij zijn martelaarschap nadert. En als je de geschriften leest, dan zie je wat er achter de schermen gebeurde. Ze wierp zich in gebed neer en smeekte om goddelijke gunst voor haar geliefde discipel. En ze legde aan de Heer haar verlangen voor om hem in het laatste uur bij te staan.

De genade van de Allerhoogste, die altijd ter beschikking staat van Zijn Bruid en Moeder, en die ernaar verlangde de dood van zijn trouwe discipel en dienaar Stefanus te bespoedigen, zond vanuit de hemel een menigte engelen, die samen met haar lijfwachten hun Koningin naar de plaats moesten brengen waar de heilige zich bevond. En onmiddellijk werd het bevel van de Heer uitgevoerd. De engelen plaatsten haar op een wolk en droegen haar naar het tribunaal waar de hogepriester de beschuldigingen tegen de heilige Stefanus onderzocht. Het visioen van de Koningin van de hemel was voor iedereen verborgen, behalve voor de heilige. Hij zag haar echter voor zich. Ondersteund in de lucht door de heilige engelen in de wolk van hemelse pracht en glorie.

Deze buitengewone gunst werd aangewakkerd door de goddelijke liefde en vurige ijver van deze voorvechter van de eer van God. Naast de vreugde Maria te zien, straalde de pracht van de Koningin van het gelaat van de heilige Stefanus, zodat het schitterde met een wonderbaarlijke schoonheid en licht. Vanwege dit ongewenste spektakel luisterden de Joden met grote aandacht naar zijn woorden, zoals blijkt uit het zesde hoofdstuk van de Handelingen der Apostelen. Degenen die in die zaal waren, keken naar de heilige Stefanus en zagen zijn gelaat stralen als dat van een engel. Dit verklaart dus waarom zijn gezicht straalde als dat van een engel, omdat hij een visioen had van de Heilige Moeder die aan hem verscheen op een wolk.

En zonder twijfel leek hij voor hen meer dan een mens. God wilde veel van de effecten van de aanwezigheid van de grote Koningin niet verberen, zodat de verraderlijke Joden des te meer in verwarring zouden raken omdat ze de waarheid die op zo'n wonderbaarlijke manier werd verkondigd, niet aanvaardden. Ze kenden de oorzaak van deze bovennatuurlijke schoonheid van de heilige Stefanus niet, want ze waren het niet waard om het te weten, noch was het een gepaste gelegenheid om het bekend te maken. En daarom sprak de heilige Lucas er destijds niet over. De allerzaligste Maria sprak tot Stefanus woorden van leven en wonderbaarlijke troost. Ze stond hem bij met de zegeningen van zoetheid en vroeg de eeuwige Vader hem opnieuw te vullen met de Heilige Geest. Alles gebeurde overeenkomstig de gebeden van de Koningin.

En hij toonde zijn onoverwinnelijke moed en wijsheid aan de vorsten van de Joden, en bewees door het onweerlegbare getuigenis van alle oude geschriften, van de roeping van Abraham tot de koningen en profeten, dat Christus hun Messias en Redder was. Dit zegt ons dus: als je OLVrouw wilt liefhebben, ga dan naar de heilige Stefanus. Hij zal je daarbij helpen. Als je een martelaar voor Christus wilt zijn, zal OLVrouw je helpen, net zoals hij geholpen werd. Ze zal misschien zelfs aan je verschijnen. Zij zal je kracht geven. Zij zal je te allen tijde wijsheid geven, zodat je Christus kunt helpen verdedigen tegenover wie je ook over Hem spreekt. De heilige Stefanus stierf ongeveer 9 maanden na het lijden en de dood van Christus, onze verlosser, op 26 december, december, dezelfde datum waarop de Kerk zijn feest viert. Op die dag voltooide hij zijn 34e levensjaar, wat met de toevoeging van één dag ook het 34e jaar van de geboorte van de verlosser was. De heilige Stefanus werd dus één dag later geboren dan Jezus, slechts 12 maanden ouder, en zijn geboorte en dood vonden plaats op dezelfde dag van het jaar, zoals mij duidelijk werd getoond.

Het gebed van de Heilige Maagd Maria en van de heilige Stefanus verdiende de bekering van Saulus, zoals we later zullen zien. Saulus bekeerde zich dus niet alleen vanwege het gebed van de heilige Stefanus, maar ook vanwege OLVrouw. We zien dus haar ongelooflijke betrokkenheid bij de vroege Kerk en daarom ook hoe zij betrokken zou moeten zijn bij ons leven en in de moderne Kerk. Heilige Stefanus, bid voor ons. OLVrouw, Koningin der Martelaren, bid voor ons. In de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest. Amen.

8/8 Waarom ouderdom wellicht je ticket uit het vagevuur is. - Uniquely Mary

Charlene Richard was pas twaalf jaar oud toen artsen haar vertelden dat ze stervende was. In plaats van te wanhopen, koos ze ervoor om al haar pijn te offeren voor de zielen die vastzaten in het vagevuur. In deze video onthullen we de vergeten katholieke leer van het verlossende lijden en waarom ouder worden – met al zijn pijnen, verliezen en stille vernederingen – misschien wel het krachtigste 'gouden ticket' is dat een ziel kan ontvangen. Je hoort de mystieke getuigenissen van de Zalige Berthold, Maria van Quito en de Heilige Maria Magdalena de' Pazzi, die allen uit eigen ervaring zagen hoe lijden, verenigd met Christus, de tijd in het vagevuur verkort.

We leggen ook de eenvoudige, vaak over het hoofd geziene weg uit naar het verkrijgen van een plenaire aflaat – de rozenkrans, de kruisweg, dertig minuten aanbidding of het lezen van de Schrift – die een ziel onmiddellijk uit het vagevuur kan bevrijden. Als u of iemand van wie u houdt de beproevingen van de ouderdom doormaakt, zal deze video uw kijk op elke moeilijke dag veranderen en u eraan herinneren dat geen enkel lijden dat uit liefde wordt gegeven, ooit tevergeefs is.

* Ondanks wat protestanten beweren, namelijk dat je alleen maar Jezus hoeft te accepteren als je persoonlijke Heer en Verlosser om in de hemel te komen, zegt Jezus zelf iets anders. Hij zegt veel dingen, zoals: neem je kruis op en volg mij, vergeef, wees rein, wees volmaakt zoals je hemelse Vader. Zelfs als je alleen maar kijkt naar de Bergrede, vraagt ​​hij ons een veelheid aan dingen te doen. En dan hebben we wat de heiligen ons vertellen, namelijk ook lijden om volmaakt zijn, rein zijn, gezuiverd worden, heldhaftig zijn, en al die verschillende dingen. We hebben bijvoorbeeld het beroemde citaat dat wordt toegeschreven aan Johannes van het Kruis, waarin hij zegt dat hij voor de hemel een grote rivier zag en dat die rivier lijden heette. En hetgeen en de boot die je eroverheen bracht, was liefde. Hoe we ook in de hemel komen, zal er lijden bij betrokken zijn. Vroeger was lijden alomtegenwoordig.

Er zat geen fluoride in het water, dus de tanden van mensen rotten. Dus hun mond leed. Er waren geen pillen en medicijnen, dus welke pijntjes en kwaaltjes je ook had, we leden eronder. De bedden waren niet comfortabel. Je kon de temperatuur niet instellen. Je schoenen zaten niet comfortabel. Het leven was gevuld met lijden dat mensen konden vergelijken met het lijden van Jezus aan het kruis. Er was overal verlossend lijden. Maar in de loop der tijd zijn er gemakken van aardse zaken binnengeslopen. Nu hebben we alle pillen en nu hebben we alle mogelijke manieren om lijden te vermijden, zodat je, als je dat niet wilt, niet hoeft te lijden tot op hoge leeftijd. En zelfs dan zijn er medicijnen om dat te verhelpen. Dus hoe komen we dan in de hemel?

Nu, het lijkt me dat als je een gewoon mens bent die op al deze verschillende manieren gezondigd heeft en berouw heeft getoond en je regelmatige gebeden en sacramenten ontvangt, Jezus Christus je met zijn ouderdom een gouden ticket naar de hemel zou kunnen geven, vanwege al het lijden dat ermee gepaard gaat, waardoor je je met Hem kunt verenigen. In wezen gaat alles waar ik het over heb over het concept van verlossend lijden. En het grootste deel van mijn publiek is ouder. Ik ben 45. De meesten van jullie zijn in de veertig, vijftig, zestig en zeventig. En naarmate je ouder wordt, lijd je gewoon. Er is al dat lijden dat gehoord heeft bij het leven. Hoe verenigen we dit met het kruis van Jezus Christus? De Schrift zegt: "En een klein kind zal hen leiden." Daarom wil ik graag het getuigenis van de Cajun-heilige Charlene Richard met jullie delen.

Charlene Richard is een twaalfjarig Amerikaans meisje uit Louisiana dat bekendstaat als "The Little Cajun Saint" (De Kleine Cajun-Heilige). Hoewel ze door de Katholieke Kerk nog niet officieel heilig is verklaard, draagt ze sinds 2020 de officiële titel Dienares van God (Servant of God), wat de allereerste formele stap is in het proces naar een officiële heiligverklaring.

Haar Levensverhaal

Geboorte: Charlene Marie Richard werd geboren op 13 januari 1947 in de landelijke Cajun-gemeenschap Richard, Louisiana.

Alledaags leven: Ze groeide op in een groot, vroom katholiek gezin als de tweede van tien kinderen. Ze was een heel normaal, actief meisje dat van basketbal hield en haar huishoudelijke taken uitvoerde.

Ziekte: In 1959, toen ze 12 jaar oud was, kreeg ze de diagnose acute lymfatische leukemie. De artsen gaven haar nog slechts twee weken te leven.

Overlijden: Ze stierf twee weken later, op 11 augustus 1959, in het Our Lady of Lourdes Hospital in Lafayette.

Waarom ze wordt vereerd

Moedig lijden: Tijdens haar korte, pijnlijke verblijf in het ziekenhuis klaagde Charlene nooit. Geïnspireerd door de heilige Thérèse van Lisieux koos ze ervoor om haar intense fysieke lijden "op te dragen" aan God. Ze bad specifiek voor de bekering en genezing van andere patiënten, verpleegsters en artsen.

Lokale devotie: Al snel na haar dood verspreidden verhalen over haar diepe geloof en vrede zich in Zuid-Louisiana. Dit leidde tot een spontane volksdevotie.

Mirakels: Duizenden pelgrims bezoeken jaarlijks haar graf op het kerkhof van de St. Edward Catholic Church in Richard om haar voorspraak te vragen. Er worden talloze wonderbaarlijke genezingen en beantwoorde gebeden aan haar toegeschreven.

Status van haar heiligverklaring

In januari 2020 heeft het bisdom van Lafayette haar officiele canonisatieproces geopend. De documenten en getuigenissen rondom haar deugdzame leven en de vermeende wonderen zijn ingediend bij het Vaticaan. De Charlene Richard Foundation houdt de gemeenschap op de hoogte van de vorderingen en verzamelt getuigenissen van verhoorde gebeden.

Eén van de devoties die daar zijn, is dat ze een klein doekje hebben dat ze je geven in de kerk en je raakt er een graf mee aan en je neemt het mee om te bidden. En dit is precies zoals in de Schrift staat, dat ze de doek van Paulus namen en er mensen mee genazen, of dat de schaduw van Petrus de kracht had om mensen te genezen omdat hij zo één was met Christus. Wat is er gebeurd? Ze was 3een gewoon meisje dat op 12-jarige leeftijd stierf. Uiteindelijk had ze een ziekte. Laat me nu wat specifieke informatie voorlezen. Twee weken voor haar dood werd bij haar acute lymfatische leukemie vastgesteld en werd ze opgenomen in het Our Lady of Lord's Hospital in Lafayette, Louisiana.

Op verzoek van haar familie werd ze door de ziekenhuisaalmoezenier, Joseph Bernan, een pasgewijde Katholieke priester, verteld dat ze zou sterven. De priester introduceerde haar in de Katholieke leer van de verlossing van lijden door de ziekte. Hoewel de ziekte pijnlijk was, bleef ze opgewekt, aanvaardde ze nederig haar lot en droeg ze haar lijden op aan God. Pr Brennan was diep onder de indruk van haar geloof en bezocht haar dagelijks.

Tijdens haar sterven bad Charlene voor de genezing van anderen of voor hun bekering tot het Katholicisme. De directeur van de kinderafdeling van het ziekenhuis, Teresacita Crowley, een Katholieke non, was ook getuige van haar kalme aanvaarding van het lijden en haar gebeden voor anderen. Pr Brennan en zuster Teresacita hebben getuigd dat degenen voor wie Richard bad, genazen van hun ziekte of Katholiek werden. Charlene stierf op 11 augustus 1959 en werd begraven in Louisiana. Dit kleine meisje leert ons, ouderen, wat we met ons lijden moeten doen als we het kalm en nederig aanvaarden en het verenigen met het lijden van Jezus aan het kruis, en we erop vertrouwen dat wat God ons geeft voor ons eigen bestwil is.

Dan kunnen we al ons dagelijks lijden vooral dat aan het einde van ons leven, en dit zou een gouden ticket naar de hemel kunnen zijn, want wat er van ons wordt vereist om de hemel binnen te gaan, is om op Christus te lijken, te lijden als een heilige, heldhaftige deugd te tonen. En dit lijden is een kans voor ons om dat te doen. Niemand zou gedwongen moeten worden om te lijden. Al het lijden moet vrijwillig zijn. We moeten er zelf voor kiezen en het moet uit ons hart komen, door het nederig te aanvaarden als een gave van de Heer. Wist je dat de kerk aflaten geeft die verbonden kunnen worden aan deze momenten van ons leven en vooral aan deze dagelijkse aanvaarding van lijden? Laat me eerst een paar ongelooflijke verhalen met je delen over de kracht van aflaten om je ervan te overtuigen waarom je ze vaker in je leven zou moeten hebben.

Laten we het opmerkelijke verhaal vertellen van de zalige Berthold, een prediker van de orde van Sint Franciscus. Na een ontroerende preek over dienstbaarheid en het geven van wapens, verleende hij zijn toehoorders een aflaat van 10 dagen, volgens de autoriteit die hij van de paus had ontvangen. Onder de aanwezigen was een edelvrouw die, hoewel ze uit een eerbiedwaardige familie stamde, in zulke extreme armoede was vervallen dat ze zich schaamde om haar toestand te onthullen. In het geheim benaderde ze de heilige monnik en smeekte hem om hulp. De geestelijke antwoordde haar zoals Petrus ooit de kreupele bedelaar in Jeruzalem had geantwoord. Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb, geef ik u.

Ik verleen u tien dagen aflaat omdat u vanmorgen mijn preek hebt bijgewoond. Ga nu naar een zekere bankier die weinig belangstelling heeft voor geestelijke schatten. Zeg hem dat als hij deze aflaat in ruil voor aalmoezen accepteert, dit zal helpen om het lijden dat hem in het vagevuur te wachten staat te verlichten. Ik vertrouw erop dat hij u zal helpen. Vol vertrouwen ging de arme vrouw naar de bankier. Hij ontving haar vriendelijk en glimlachend en vroeg hoeveel hij verwachtte te ontvangen in ruil voor haar tien dagen aflaat. Zoveel als ze wegen, antwoordde ze. Goed, zei de bankier. Laten we ze wegen. Hier is de weegschaal. Schrijf 'tien dagen aflaat' op een stuk papier en leg het op de ene kant. Ik leg er een munt op de andere kant. Dat is een munt. Toen gebeurde er iets wonderlijks. De kant met de aflaat woog meer dan de munt.

Verbaasd voegde de bankier er nog een munt aan toe. Maar de balans veranderde niet. Hij voegde er vijf toe, toen tien, toen dertig, en uiteindelijk zoveel munten als nodig waren voordat de weegschaal in evenwicht was. Het bedrag was precies wat de arme vrouw nodig had. Zo kwam de bankier tot het inzicht dat de waarde van aflaten weliswaar inzag, maar lang niet zoveel als de zielen in het vagevuur. Want om zelfs maar één aflaat te verkrijgen, zouden ze al het goud ter wereld vrijwillig opgeven. U hoort het goed. Ze verlangen ernaar met al hun omvang en smeken de levenden die ze overal en op elk uur in hun voordeel kunnen gebruiken. De Heer vond het goed deze waarheid aan Maria van Quito te openbaren. Op een dag terwijl ze in extase was, zag ze midden op een groot plein een tafel volgestapeld met bergen zilver, goud, robijnen, parels en diamanten.

Tegelijkertijd, hoorde ze een stem verkondigen: "Deze schat is openbaar. Iedereen mag er vrijelijk van nemen wat hij nodig heeft." Met zo'n overvloed voor ons, hoe zijn we schuldig als we geestelijk arm blijven en nalaten de behoeftige zielen in het vagevuur te verrijken? Vereist God vasten, lange pelgrimstochten, vrijgevig geven, strenge discipline of andere zware boetedoeningen om vrijelijk uit deze schat te mogen putten? Zelfs als Hij dat zou doen, zouden we dit moeten omarmen. Een grote prediker illustreerde dit eens door te vertellen over een man die tijdens de brand in een kerk moedig door de vlammen liep om een ​​paar waardevolle schilderijen te redden. Zouden wij niet op een soortgelijke manier als het ware door de vlammen moeten gaan om de levende beelden van God te redden? Laten we eens kijken naar een ander voorbeeld.

In haar klooster in Florence had de heilige Maria Magdalena de Pazzi een religieuze zuster van eminente deugd. Tijdens de laatste ziekte van haar zuster verzorgde de heilige haar met de grootste tederheid en sloot persoonlijk haar ogen op het moment van haar dood. Toen het lichaam de kerk was binnengedragen voor de uitvaartdienst, trok Maria Magdalena zich terug achter de meisjes uit de kapittelzaal, vanwaar ze de kist nog steeds kon zien, en begon vurig te bidden voor haar geliefde zuster. Op datzelfde moment ontving ze een hemels visioen. Ze zag de ziel van de overledene stralender dan de zon zelf opstijgen naar de hemel, vervuld van onbeschrijflijke vreugde. Meteen riep ze uit: "Vaarwel, mijn zuster, vaarwel, gezegende ziel. Je gaat naar het paradijs en laat ons achter in dit dal van tranen. Hoe groot is jouw glorie? Wie zou ooit jouw schoonheid kunnen beschrijven? Hoe kort was je verblijf in het vagevuur?

Je lichaam heeft zijn laatste rustplaats nog niet bereikt, en je ziel is al het hemelse thuisland binnengegaan. Je ziet nu de waarheid van wat ik je ooit heb verteld. Het lijden van dit leven en de pijnen van het vagevuur zijn niets vergeleken met de glorie die je goddelijke echtgenoot voor je in de hemel heeft voorbereid. Op dat moment openbaarde de Heer haar dat deze ziel slechts 15 uur in het vagevuur was gebleven vanwege de aflaten waarvan de verdiensten voor haar waren toegepast. Zo zie je dat aflaten ongelooflijk makkelijk te verkrijgen in vergelijking met de andere dingen die we misschien moeten doen en je kunt ze koppelen aan het lijden dat je gewillig zult aanvaarden als je ouder wordt. Nu moet je het zo instellen dat je elke dag een volle aflaat krijgt. Er zijn een paar makkelijke manieren om dit te doen. De kruiswegstaties, het lezen van de Schrift, het bidden voor het Heilig Sacrament, het bidden van de rozenkrans, en er is er misschien nog eentje die ik ben vergeten. Nu, om dit te doen, moet je deze specifieke handelingen verrichten.

Je moet te biechten zijn gegaan en in staat van genade zijn, die dag naar de mis zijn geweest, en dan moet je bidden voor de intenties van de paus en volledig onthecht zijn van zonde. Als je dit zo instelt dat je dit elke dag doet, dan kan je elke dag proberen een volle aflaat te verkrijgen. Er zijn echter ook gedeeltelijke aflaten. Je kunt gedeeltelijke aflaten verkrijgen en op een punt komen waarop je zoveel van je schuld hebt afbetaald dat je die rijkdom nu doorgeeft aan de zielen in het vagevuur. Er zijn wat ze vier schenkingen of vier gedeeltelijke aflaten noemen die je gewoon in het dagelijks leven kunt verkrijgen.

Volle aflaat

Een volle aflaat schenkt volgens de Katholieke Kerk de kwijtschelding van alle tijdelijke straffen (in het vagevuur) die nog openstaan voor zonden die al biechtelijk zijn vergeven.

Om een volle aflaat te verdienen, moet je aan vier vaste basisvoorwaarden voldoen én een specifiek voorgeschreven werk volbrengen.

De 4 vaste basisvoorwaarden

Je moet deze vier voorwaarden in de periode rond de aflaatactie (binnen enkele dagen ervoor of erna) vervullen:

* Sacramentele biecht: Volledig opbiechten van je zonden om in staat van genade te zijn.

* Eucharistieviering en communie: Het bijwonen van de mis en het ontvangen van de heilige communie.

* Gebed voor de paus: Minstens één Onzevader en één Weesgegroet bidden voor de intenties van de paus.

* Vrij zijn van elke gehechtheid aan zonde: Zelfs de kleinste dagelijkse zonde innerlijk volledig afwijzen.

Voorbeelden van voorgeschreven werken

Naast de vier basisvoorwaarden moet je één van de door de Kerk goedgekeurde werken uitvoeren. Enkele van de meest toegankelijke dagelijkse werken zijn:

* Aanbidding: Minstens een half uur bidden voor het Allerheiligste Sacrament.

* Bijbellezen: Minstens een half uur met diep ontzag de Heilige Schrift lezen.

* Kruisweg: Het bidden van de veertien staties van de Kruisweg in een kerk of kapel.

* Rozenkrans: Het bidden van de rozenkrans in gemeenschap (bijvoorbeeld in de kerk of in gezinsverband).

Belangrijke regels

* Frequentie: Je kunt maximaal één volle aflaat per dag verdienen.

* Voor wie: Je kunt de aflaat voor jezelf verdienen, of opdragen aan een overledene (als hulp in het vagevuur). Je kunt een aflaat niet voor een andere levende persoon verdienen.

* Gedeeltelijke aflaat: Als je niet aan alle voorwaarden voldoet (bijvoorbeeld als het niet lukt om volledig los te komen van elke zonde), is de aflaat niet ongeldig, maar wordt het een gedeeltelijke aflaat.

* De paus verleent op specifieke, hoogplechtige momenten en tijdens bijzondere kerkelijke gebeurtenissen een volle aflaat.

Specifieke momenten waarop de paus een volle aflaat verleent

Hieronder staan de belangrijkste en bekendste gelegenheden op een rij:

1. De zegen Urbi et Orbi

Dit is de bekendste pauselijke zegen ("voor de stad en de wereld") waaraan standaard een volle aflaat is verbonden. De paus geeft deze zegen op vaste momenten vanaf het balkon van de Sint-Pietersbasiliek:

* Eerste Kerstdag (25 december)

* Eerste Paasdag (Pasen)

* Direct na de verkiezing van een nieuwe paus

Opmerking: Sinds 1985 ontvang je de volle aflaat ook als je deze zegen live volgt via de radio, televisie of internet, mits je aan de basisvoorwaarden voldoet.

2. Tijdens een Heilig Jaar (Jubileumjaar)

Een Heilig Jaar wordt normaal gesproken om de 25 jaar uitgeroepen. De paus opent dan de 'Heilige Deuren' (Porta Santa) van de grote basilieken in Rome. Gedurende het hele jubileumjaar geldt een bijzondere, door de paus verleende volle aflaat voor pelgrims die:

Een vrome pelgrimstocht maken naar de Sint-Pieter of de andere pauselijke basilieken in Rome.

De aangewezen jubileumkerken of kathedralen in hun eigen bisdom bezoeken.

3. De pauselijke zegen ter plekke

Wanneer de paus op apostolische reis gaat of een specifieke wereldwijde bijeenkomst bezoekt (zoals de Wereldjongerendagen), verleent hij ter plekke vaak de pauselijke zegen met een volle aflaat aan alle aanwezige gelovigen die aan de voorwaarden voldoen.

4. Buitengewone crisismomenten

Bij grote wereldwijde crises kan de paus besluiten een unieke, buitengewone volle aflaat te schenken. Een historisch voorbeeld hiervan was de indrukwekkende, extra Urbi et Orbi-zegen van paus Franciscus op een leeg Sint-Pietersplein op 27 maart 2020, speciaal voor de slachtoffers en getroffenen van de coronapandemie.

5. De Apostolische Zegen in het stervensuur

Hoewel de paus hier niet fysiek bij aanwezig is, heeft hij via het kerkelijk recht de autoriteit verleend aan priesters om bij het toedienen van de Laatste Heilige Sacramenten (het sacrament van de zieken) de Apostolische Zegen met volle aflaat uit te spreken over de stervende.

Gedeeltelijke aflaat

Volgens de Katholieke Kerk schenkt een gedeeltelijke aflaat, de bevrijding van een deel van de tijdelijke straffen die na de biecht nog openstaan. In tegenstelling tot de strenge voorwaarden voor een volle aflaat, zijn gedeeltelijke aflaten verweven met het alledaagse christelijke leven.

In het officiële handboek van de Kerk (de Enchiridion Indulgentiarum) zijn hiervoor vier algemene bepalingen en een lijst van specifieke gebeden vastgelegd.

De 4 algemene dagelijkse handelingen

Je verdient al een gedeeltelijke aflaat wanneer je je dagelijkse plichten vervult en de kruizen van het leven draagt, gecombineerd met een van deze vier houdingen:

* Gebed tijdens je werk: Je hart in vertrouwen tot God opheffen tijdens het uitvoeren van je taken of bij het dragen van tegenspoed, eventueel met een kort schietgebed.

* Barmhartigheid: Uit naastenliefde en geloof je bezit, tijd of energie schenken om behoeftige medemensen te helpen.

* Vrijwillige onthouding: In de geest van boetedoening vrijwillig afzien van iets dat geoorloofd en aangenaam is (zoals vasten, of geen alcohol/social media gebruiken).

* Getuigenis van geloof: In de omstandigheden van het dagelijks leven openlijk en vrijwillig getuigen van je christelijk geloof voor anderen.

Specifieke gebeden en vrome handelingen

Veel traditionele katholieke gebeden en handelingen schenken een gedeeltelijke aflaat als ze met een vroom hart worden uitgevoerd. Enkele bekende voorbeelden zijn:

* Korte gebeden: Het bidden van het Angelus (Engel des Heren), het Magnificat, de Laudes of Vespers (uit het getijdengebed), of de Akte van Geloof, Hoop en Liefde.

* Aanroepingen: Het godvruchtig uitspreken van een goedgekeurd schietgebed (zoals "Heer Jezus Christus, ontferm U over mij" of de namen van Jezus, Maria en Jozef).

* Gebruik van religieuze voorwerpen: Het vroom gebruiken van een rozenkrans, kruisbeeld, medaille of scapulier dat door een priester is gezegend.

* Bezoek aan een begraafplaats: Het bezoeken van een kerkhof en daar bidden voor de overledenen (tussen 1 en 8 november kan dit onder strenge voorwaarden zelfs een volle aflaat zijn, maar de rest van het jaar is dit gedeeltelijk).

* Geestelijke communie: Het opwekken van het verlangen naar de communie wanneer je de mis niet fysiek kunt bijwonen.

Belangrijk verschil met vroeger

Vóór 1967 werden gedeeltelijke aflaten uitgedrukt in dagen of jaren (bijvoorbeeld "een aflaat van 300 dagen"). Dit betekende niet dat je 300 dagen korter in het vagevuur hoefde te zitten. Het betekende dat de aflaat evenveel waarde had als 300 dagen van zware publieke boetedoening in de vroege Kerk. Paus Paulus VI heeft deze verwarrende tijdsaanduidingen afgeschaft. Nu bepaalt de Kerk simpelweg dat God de straf vermindert op basis van de liefde en vroomheid waarmee de handeling is verricht.

Specifieke gebeden voor een volle aflaat

Hoewel voor de meeste specifieke gebeden (zoals het Onzevader of een schietgebed) een gedeeltelijke aflaat geldt, heeft de Katholieke Kerk een klein aantal specifieke gebeden aangewezen waarmee je, onder de vaste basisvoorwaarden, een volle aflaat kunt verdienen.

Hieronder staan de belangrijkste specifieke gebeden en de exacte momenten waarop ze een volle aflaat schenken:

1. Het Tantum Ergo (Op Witte Donderdag of Sacramentsdag)

Het Tantum Ergo is de slotzang van de hymne Pange Lingua, geschreven door Thomas van Aquino.

* Wanneer vol: Enkel wanneer dit gebed/gezang plechtig wordt gezongen of gebeden op Witte Donderdag (bij de overbrenging van het Allerheiligste) of op de hoogtijdag van Sacramentsdag.

* Rest van het jaar: Op alle andere dagen van het jaar schenkt het bidden ervan een gedeeltelijke aflaat.

2. De Akte van Toewijding aan Christus Koning (Jesu dulcissime, Redemptor)

Dit is een officieel gebed waarin de mensheid wordt toegewijd aan het Heilig Hart van Jezus.

* Wanneer vol: Enkel wanneer dit gebed in het openbaar wordt gebeden op de Hoogfeest van Christus Koning (de laatste zondag van het liturgisch jaar, eind november).

* Rest van het jaar: Gedeeltelijk.

Gebed: Allerzoetste Jezus, Verlosser van het menselijk geslacht, blik genadig neer op ons die hier voor Uw altaar ootmoedig zijn neergeknield. Wij zijn de Uwe en wij willen de Uwe blijven; maar om nog nauwer met U verbonden te zijn, daarom wijdt ieder van ons zich vandaag uit vrije wil toe aan Uw Allerheiligst Hart.

Velen hebben U nog nooit gekend; velen hebben U, door Uw geboden te verachten, de rug toegekeerd. Ontferm U over hen beiden, allerbarmhartigste Jezus, en trek hen allen tot Uw heilig Hart.

Wees Koning, Heer, niet alleen over de gelovigen die nooit van U zijn vervreemd, maar ook over de verloren zonen die U hebben verlaten: geef dat zij spoedig naar het vaderhuis terugkeren, om niet van ellende en honger om te komen.

Wees Koning over hen die door dwaalbegrippen zijn misleid of door onenigheid van U zijn gescheiden; roep hen terug naar de haven van de waarheid en tot de eenheid van het geloof, opdat er spoedig één schaapskooi en één herder zij.

Schenk, Heer, aan Uw Kerk een veilige en ongestoorde vrijheid; geef aan alle volken de rust van de openbare orde; maak dat van het ene einde van de aarde tot het andere één stem weerklinke: Lof zij het goddelijk Hart, waaraan wij ons heil te danken hebben; Aan Hem zij de glorie en de eer in alle eeuwigheid. Amen.

3. De Akte van Eerherstel (Iesu dulcissime, de herstelbetaling)

Dit gebed is bedoeld om eerherstel te bieden voor de beledigingen die Jezus worden aangedaan.

* Wanneer vol: Enkel wanneer dit gebed in het openbaar wordt gebeden op het Hoogfeest van het Heilig Hart (in juni).

* Rest van het jaar: Gedeeltelijk.

Gebed: Allerzoetste Jezus, Wiens overstromende liefde voor de mensen met zoveel ondankbare vergetelheid, nalatigheid en verachting wordt vergolden: zie, wij liggen hier voor Uw altaar neergeknield om de boze koudheid van de mensen en de beledigingen waarmee Uw liefdevol Hart van alle kanten wordt gewond, door een bijzondere eerbetoning te herstellen.

Wij gedenken dat ook wijzelf niet slechts éénmaal aan die grote waardeloosheid hebben deelgehad. Bezield met een bittere droefheid smeken wij daarom in de eerste plaats Uw barmhartigheid over onszelf af. Wij zijn bereid om door vrijwillige boetedoening niet alleen de zonden te herstellen die wijzelf hebben bedreven, maar ook de zonden van hen die, ver afgedwaald van de weg des heils, weigeren U als Herder en Gids te volgen, of die, vertrappelend hun doopbeloften, het allerzoetste juk van Uw wet hebben afgeworpen.

Al deze treurige misdaden willen wij trachten goed te maken, en met name: de ongebondenheid in levenswijze en kleding, de zonden tegen de kuisheid, de schending van de rustdagen en de misachting van de godsdienst, de godslasteringen tegen U en Uw heiligen, de beledigingen aan het adres van Uw Plaatsvervanger en de priesterstand, en de verwaarlozing of gruwelijke heiligschennis van het Sacrament van de goddelijke liefde zelf. Ten slotte willen wij ook het onrecht herstellen dat landen plegen wanneer zij zich verzetten tegen de rechten en het leraarsambt van de Kerk die door U is gesticht.

Konden wij deze misdaden maar met ons eigen bloed afwassen! Om de geschonden goddelijke eer te herstellen, bieden wij U daarom de genoegdoening aan die U destijds aan Uw Vader op het kruis hebt opgedragen en die U dagelijks op de altaren vernieuwt. Wij verenigen deze met de genoegdoening van de Maagdelijke Moeder Gods, van alle heiligen en van de vrome gelovigen. Wij beloven van harte dat wij de zonden van onszelf en van anderen, en de verwaarlozing van Uw grote liefde, met de hulp van Uw genade zoveel mogelijk zullen goedmaken door een vast geloof, een zuiver leven, een stipte naleving van het Evangelie en vooral door de naastenliefde. Ook zullen wij met al onze krachten beletten dat U nog langer wordt beledigd, en zullen wij zoveel mogelijk mensen oproepen om U te volgen.

Allerbarmhartigste Jezus, wij smeken U, neem op voorspraak van de Heilige Maagd Maria dit vrijwillige offer van eerherstel welwillend aan. Bewaar ons door de grote gave van de volharding getrouw in Uw dienst tot de dood toe, opdat wij allen eindelijk mogen aankomen in dat vaderland, waar U met de Vader en de Heilige Geest leeft en regeert in de eeuwen der eeuwen. Amen.

4. Het Te Deum (Op Oudejaarsavond)

Het Te Deum is de traditionele plechtige lofzang en dankzegging van de Kerk ("U, o God, loven wij").

* Wanneer vol: Wanneer het in het openbaar wordt gezongen of gebeden op 31 december (Oudejaarsavond), om God te danken voor de gaven van het afgelopen jaar.

5. Het Veni Creator Spiritus (Op Nieuwjaarsdag of Pinksteren)

Dit is de bekende hymne waarin de Heilige Geest wordt aangeroepen ("Kom, Schepper Geest").

* Wanneer vol: Wanneer het in het openbaar wordt gebeden of gezongen op 1 januari (Nieuwjaarsdag) om Gods zegen te vragen over het nieuwe jaar, óf op de Hoogfeest van Pinksteren.

6. Het gebed voor het Kruisbeeld (Kijk, o goede en zoetste Jezus)

Dit is een specifiek gebed dat wordt gebeden na het ontvangen van de communie, terwijl men knielt voor een kruisbeeld of afbeelding van Jezus.

* Wanneer vol: Enkel op de vrijdagen van de Veertigdagentijd (de Vastentijd) en op Goede Vrijdag.

* Rest van het jaar: Gedeeltelijk.

Gebed: En ego, o bone et dulcissime Iesu, ante conspectum tuum genibus me provolvo, ac maximo animi ardore te oro et obtestor, ut meum in cor vividos fidei, spei et caritatis sensus, atque veram peccatorum meorum paenitentiam, eaque emendandi firmissimam voluntatem imprimas; dum magno animi affectu et dolore duos tuos quinque vulnera mecum ipse considero, ac mente contemplor, illud prae oculis habens, quod iam in ore ponebat tuo David propheta de te, o bone Iesu: «Foderunt manus meas et pedes meos; dinumeraverunt omnia ossa mea». Amen.

Nederlandse vertaling

Kijk, o goede en allerzoetste Jezus, voor Uw aanschijn werp ik mij op de knieën neer. Met de grootste vurigheid van mijn ziel bid en bezweer ik U: prent in mijn hart levendige gevoelens van geloof, hoop en liefde, evenals een echt berouw over mijn zonden en de allerstevigste wil om mij te beteren.

Met diepe ontroering en met smart in de ziel beschouw ik nu Uw vijf wonden en in de geest overweeg ik ze, terwijl ik mij voor ogen houd wat de profeet David reeds over U, o goede Jezus, in de mond nam: «Zij hebben mijn handen en voeten doorboord, zij hebben al mijn beenderen geteld». Amen.

Onthoud de basisregels

Het bidden van deze specifieke teksten schenkt de volle aflaat dus alleen op de aangegeven feestdagen én mits je voldoet aan de vier vaste basisvoorwaarden: de biecht, de communie, het gebed voor de paus (meestal één Onzevader en Weesgegroet direct na de communie), en de volledige innerlijke afstand van elke zonde.

Specifieke gebeden voor gedeeltelijke aflaten

Er zijn tientallen specifieke gebeden die de Katholieke Kerk officieel heeft goedgekeurd voor een gedeeltelijke aflaat. Volgens het handboek van de Kerk (Enchiridion Indulgentiarum) verdien je deze aflaat telkens wanneer je deze gebeden met een vroom en berouwvol hart uitspreekt.

Hieronder staan de bekendste specifieke gebeden voor een gedeeltelijke aflaat, onderverdeeld per categorie:

1. Gebeden tot de Heilige Drie-eenheid

* Geloofsbelijdenis: Zowel de Apostolische geloofsbelijdenis als de geloofsbelijdenis van Nicea-Constantinopel.

* Akte van Geloof, Hoop en Liefde: De traditionele gebeden waarin je deze drie goddelijke deugden expliciet naar God uitspreekt.

* Te Deum: De grote lofzang "U, o God, loven wij". (Let op: dit gebed schenkt alleen op Oudejaarsavond een volle aflaat, de rest van het jaar is het gedeeltelijk).

* Magnificat: De lofzang van Maria.

2. Gebeden tot Jezus Christus

* Anima Christi: Een zeer geliefd middeleeuws eucharistisch gebed dat vaak na de communie wordt gebeden.

* Litanie van de Heilige Naam of het Heilig Hart: Het bidden van deze officiële litanieën (wisselgezangen).

* Tantum Ergo: De slotverzen van de eymne Pange Lingua. (Alleen op Witte Donderdag en Sacramentsdag is dit een volle aflaat, daarbuiten gedeeltelijk).

3. Gebeden tot de Heilige Maagd Maria

* Angelus: Het traditionele gebed dat driemaal daags (om 6u, 12u en 18u) herinnert aan de menswording van Christus. Tijdens de paastijd wordt dit vervangen door het Regina Caeli.

* Salve Regina: Het bekende slotgebed van de rozenkrans.

* Memorare: Een krachtig voorspraakgebed geschreven door de heilige Bernardus van Clairvaux.

De Rozenkrans: Het bidden van de rozenkrans in je eentje schenkt een gedeeltelijke aflaat. (Als je hem in gemeenschap of in een kerk bidt, wordt het onder de juiste voorwaarden een volle aflaat).

4. Gebeden voor de overledenen en bescherming

* Requiem Aeternam: Dit korte gebed ("Heer, geef hun de eeuwige rust en het eeuwige licht lichte hun bij...") is de meest gebruikte manier om een gedeeltelijke aflaat op te dragen aan de zielen in het vagevuur.

*Gebed tot de Heilige Aartsengel Michaël: Het bekende beschermingsgebed tegen het kwaad.

* Gebed tot de Engelbewaarder: Het korte gebed Angele Dei.

Korte schietgebeden

Je hoeft geen lange teksten op te zeggen; de Kerk erkent ook vrome, korte uitroepen voor een gedeeltelijke aflaat. Denk aan:

"Mijn Heer en mijn God" (bij het tonen van de hostie).

"Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, zondaar" (het Jezusgebed).

Het vroom en met eerbied maken van een Kruisteken met de woorden: "In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest".

En terwijl je deze aflaten verzamelt, kun je ze voor jezelf houden om je schuld af te betalen, wat je misschien nodig hebt. Of je kunt ze ook aan de Heilige Moeder geven en zeggen: "Heilige Moeder, doe ermee wat u wilt." Je zou zelfs kunnen zeggen: "Heilige Moeder, gebruik deze specifiek voor de zielen in het vagevuur." Je ziet dus dat je in je latere leven verschillende dingen kunt doen. Je kunt al het lijden dat Jezus je geeft, aanvaarden, zoals Charlene Richard deed. En achter elke specifieke handeling gedurende de dag, elk klein dingetje dat je doet, kun je de keuze maken om dat te gebruiken om een ​​gedeeltelijke aflaat te krijgen. En je kunt er tientallen per dag krijgen, zodat je deze geestelijke rijkdom vergaart om je schuld af te lossen. Maar niet alleen die van jezelf, ook die van je familie, die van je voorouders in het vagevuur, zodat er een generatieoverstijgende genezing plaatsvindt, en die van andere zielen in het vagevuur waarvan je niet eens weet.

Dit is wat de rijken op aarde doen. Ze doen voortdurend al deze kleine dingen om geld te verdienen op aarde en al deze andere mensen te verrijken. Wij, de gelovigen, kunnen dit op een vergelijkbare manier doen. Op deze manier geeft God je op latere leeftijd een toegangsbewijs naar de hemel. Als je het maar ziet, en als je maar een paar kleine dingen doet zodra deze gewoonten in je leven zijn, zul je al je schulden aflossen, wat ongelooflijk is. Dat is wat Jezus wil. Hij wil dat je aan het einde van je leven rechtstreeks naar de hemel gaat. Dit is wat Hij wil. Daarom heeft Hij zoveel hulpmiddelen in de Kerk beschikbaar gesteld.

De eeuwigdurende Aanbidding en Claire Ferchaud

Claire Ferchaud speelde een centrale rol in de heropleving en organisatie van de Eeuwigdurende Aanbidding (l'Adoration perpétuelle) van het Heilig Sacrament in Frankrijk tijdens en direct na de Eerste Wereldoorlog.

Jezus vroeg haar in haar visioenen niet alleen om politieke bekering van Frankrijk, maar ook om een diepe, ononderbroken spirituele daad van eerherstel.

De link tussen Claire Ferchaud en de Eeuwigdurende Aanbidding

In haar visioenen toonde Jezus haar Zijn Heilig Hart, dat bloedde en gekwetst was door de zonden van de mensheid. Om dit te troosten en de goddelijke barmhartigheid over het lijdende Frankrijk af te smeken, eiste de hemelse stem via Claire de oprichting van een onophoudelijk gebed.

Het doel was om 24 uur per dag, 7 dagen per week, zonder onderbreking het Heilig Sacrament (de geconsacreerde hostie in de monstrans) te aanbidden. Dit gebed moest dienen als een "spiritueel schild" tegen de verschrikkingen van de oorlog en de atheïstische wetten van de Franse Republiek.

Waar werd deze ingevoerd?

De Eeuwigdurende Aanbidding die direct gekoppeld was aan de missie van Claire Ferchaud, werd op twee specifieke plekken ingevoerd:

1. Het officiële startpunt: Loublande (1918)

De eerste en meest directe plek waar deze specifieke aanbidding onder haar leiding werd ingevoerd, was in haar eigen geboorteplaats Loublande (in de Vendée).

In 1918, na haar ontmoeting met president Poincaré, trok Claire zich met een groep vrome jonge vrouwen terug op de boerderij Les Rinfillières en later in het speciaal opgerichte Maison du Sacré-Cœur (het Heilig Hart-huis).

Met formele toestemming van de lokale bisschop van Poitiers werd hier de Eeuwigdurende Aanbidding plechtig gestart. De zusters wisselden elkaar dag en nacht af voor het altaar om te bidden voor de redding van Frankrijk, de bekering van de zondaars en het herstel van de Kerk. Deze aanbidding vormde de absolute kern van haar gemeenschap en wordt daar tot op de dag van vandaag voortgezet.

2. De nationale verbinding: De Sacré-Cœur in Parijs (Montmartre)

Hoewel de Eeuwigdurende Aanbidding in de beroemde basiliek van de Sacré-Cœur op Montmartre in Parijs al officieel was begonnen in 1885 (lang voor Claires visioenen), kreeg deze plek door de missie van Claire Ferchaud tijdens de Eerste Wereldoorlog een enorme, hernieuwde impuls.

Claire Ferchaud bezocht de basiliek op Montmartre intensief tijdens haar reizen naar Parijs in 1917. Haar brieven en profetische oproepen zorgden ervoor dat duizenden soldaten aan het front en burgers in Parijs zich (vaak per brief of via gebedsbroederschappen) spiritueel aansloten bij de Eeuwigdurende Aanbidding op Montmartre.

Haar missie smolt in de volksmond samen met de altaren van Montmartre: waar de burgers in Parijs baden voor het Heilig Sacrament, deden de zusters in Loublande onder leiding van Claire exact hetzelfde.

In de geschiedenis van Claire Ferchaud is de Eeuwigdurende Aanbidding dus de praktische, spirituele uitwerking van haar Heilig Hart-missie. Omdat de Franse politiek de uiterlijke symbolen (het hart op de vlag) weigerde, zocht Claire de redding van het land in het verborgen, onophoudelijke gebed voor de tabernakels van Loublande.

Claire Ferchaud zei: "De Eeuwige Mis zal worden ingesteld onder atoombombardementen."

De uitspraak “De Eeuwige Mis zal worden ingesteld onder atoombombardementen” (in haar eigen geschriften vaak aangeduid als de Messe Perpétuelle of de Messe Éternelle) vat de absolute, apocalyptische kern samen van de eindtijdvisioenen van Claire Ferchaud.

Binnen de traditionalistische katholieke eschatologie en de geschriften van haar gemeenschap in Loublande wordt hiermee een zeer specifiek en diepgaand scenario bedoeld:

1. Wat is de 'Eeuwigdurende Mis' (Messe Perpétuelle)?

Voor Claire Ferchaud was de mis niet zomaar een wekelijkse herdenking, maar het krachtigste offer op aarde. Zij kreeg als kind en tiener al visioenen van een reusachtig kruis dat de hemel raakte, met aan de basis vier altaren gericht naar de vier windstreken.

Haar specifieke profetische opdracht was de instelling van een ononderbroken keten van heilige missen, waarbij priesters elkaar dag en nacht aan het altaar zouden afwisselen.

Omdat Jezus Zich via de eucharistie continu aan God de Vader offert, moest deze aardse 'Eeuwigdurende Mis' dienen als de ultieme spirituele tegenkracht (een dam van genade) om de zonden van de wereld te neutraliseren.

2. De betekenis van "onder atoombombardementen"

Toen Claire Ferchaud in de decennia voor haar dood in 1972 over de toekomst sprak, waarschuwde zij dat de mensheid de eerdere waarschuwingen van het Heilig Hart (zoals haar missie naar president Poincaré in 1917) definitief had verworpen. Hierdoor zou de wereld afglijden naar een totale spirituele en fysieke crisis.

* Materiële vernietiging: Met "atoombombardementen" (een term die na de Tweede Wereldoorlog zeer concreet werd) verwees zij naar een grootschalig, apocalyptisch conflict (de Grote Zuivering). In haar visioenen zag zij dat wanneer alle menselijke systemen, politieke machten en reguliere kerkelijke structuren door oorlog en vuur zouden instorten, de noodzaak voor goddelijke interventie het hoogst zou zijn.

* De strategie van de hemel: De profetie betekent dat de officiële instelling en erkenning van deze wereldwijde, dag-en-nachtelijke keten van missen niet in een tijd van vrede zal gebeuren. Juist op het absolute dieptepunt van een (nucleaire) wereldoorlog, wanneer de angst regeert en de mensheid volledig machteloos is, zal de Kerk (of wat er van haar over is) de absolute noodzaak van deze Eeuwige Mis inzien. Het zal de enige overgebleven "poort naar de goddelijke barmhartigheid" zijn om de vernietiging te stoppen.

De link met de rest van de lijst

Deze uitspraak van Claire Ferchaud sluit naadloos aan bij de profetieën van haar tijdgenoot Marie-Julie Jahenny en haar latere opvolgster Madeleine Aumont uit Dozulé. Al deze Franse mystici herhalen dezelfde rode draad: de mensheid stevent af op een technologische zelfvernietiging, maar te midden van die vuurstorm (de bombardementen) zal God via een mystieke, eucharistische interventie — de Eeuwige Mis en het Glorierijke Kruis — de aarde zuiveren en redden. 

* Martine: 27 januari 2009. Liefde zal jullie genezen, kinderen van het geloof. Liefde wint elke dag harten. Elke dag zal zegevieren. Het is heilige liefde. En lieve vrienden, wanneer de duisternis zal beginnen, en Debora vertelt ons dat het januari zal zijn, dus verlaat vooral je huis niet gedurende 3 dagen. Blijf en bid de rozenkrans, blijf in geloof. Deze 3 dagen zullen eindigen met de verschijning van het kruis aan de hemel boven alle volken, en na 3 dagen kunnen we op dat moment naar buiten gaan, en dan zal er gejuich klinken omdat iedereen op de borst zal slaan en de oorlog in één keer zal stoppen. Niemand zal de oorlog stoppen. Haat en wraak zullen elkaar eindeloos opvolgen, en het enige dat een einde zal maken aan dit kruis dat boven de volken is opgericht. En daar zal de triomf van Dozulé plaatsvinden. En Christus belooft dat allen die zich vóór hen hebben bekeerd, dat wil zeggen nu, aan de voet van het glorieuze kruis in Dozulé, daar waar hij zijn wederkomst en het oordeel aankondigt, gered zullen worden. Ga dus. En je zult gered worden.

* Hoe herkennen we tijdens deze drie dagen van duisternis dat het begint? Het zal beginnen met een nucleaire oorlog die op het allerlaatste moment zal worden ontketend. Er zijn zeer sterke beschrijvingen van een ring van atoomvervuiling en giftige gassen die door een verschrikkelijke orkaan worden meegevoerd. En tijdens deze drie dagen van duisternis zal er een verschrikkelijke storm zijn, en sommigen zullen naar buiten willen gaan hun honden voeren, dit of dat voeren, of naar buiten gaan om te kijken wat er gebeurt en zeggen: "Ik ben over twee minuten terug", maar ze zullen helemaal niet terugkomen.

* Hoe weet je wanneer het tijd is om de deur te sluiten? Hoe dit te onderscheiden van een gewone storm, hoe Christus vertelde Martine dat het bij zonsopgang zou beginnen en in plaats van op te komen, zou de zon niet gezien worden, het zou totale duisternis zijn en dat zou zo blijven. In plaats van de zon te zien, zouden we vreselijke onweersbuien, vreselijke donder en schreeuwende stemmen in de atmosfeer horen. Dit zijn de demonen die losgelaten zijn en die de stemmen van de betreffende families zullen nabootsen om hen naar buiten te laten gaan en vooral om hen niet naar buiten te laten gaan, maar binnen te blijven en te bidden.

* Er zal geen elektriciteit meer zijn voor een jaar, zegt Moeder Marie de la Croix. En Deborah zegt precies hetzelfde. Dus helemaal geen elektriciteit meer op boerderijen, op veeboerderijen, geen elektriciteit meer voor liften, geen elektriciteit meer voor auto's en vooral vriezers en alle voedselvoorraden.

* En Claire Ferchaud zei dat Frankrijk geen vrede zou kennen totdat het Heilig Hart op de Franse vlag zou staan. Dus luister, vergeet dat niet: als er oorlog uitbreekt, maak dan snel kleine blauw-wit-rode vlaggetjes en plaats het Heilig Hart erop.

* Marie France van Versailles had gezegd: "Frankrijk zal niet langer Frankrijk heten, het zal Nieuw-Frankrijk heten."

* Christus is degene die de volken zal bekeren. Ik zag daar complete bekeringen aan de voet van het kruis.

Het verhaal van Marcelle Lanchon

Het complete, uitgebreide verhaal van Marcelle Lanchon (1891–1933) is een diep-mystieke geschiedenis die zich afspeelt tegen de bloedige achtergrond van de Eerste Wereldoorlog. Samen met Claire Ferchaud vormde zij in die oorlogsjaren de tweeledige hemelse 'alarmlijn' om Frankrijk te redden via het Heilig Hart van Jezus.

Dit is haar volledige levensverhaal en de inhoud van haar visioenen:

1. Achtergrond en jeugd

Marcelle Lanchon werd geboren op 31 december 1891 in de Franse stad Rouen (Normandië). Zij groeide op als een vrome, rustige jonge vrouw. In haar vroege twintiger jaren woonde zij in Versailles (vlak bij Parijs). Ze was een actief lid van de Enfants de Marie (Kinderen van Maria), een destijds zeer populaire katholieke broederschap voor jonge vrouwen.

2. De eerste verschijning: Maria, Reine de France (8 september 1914)

In de zomer van 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit. Het Duitse leger rukte in recordtempo op en stond in september al aan de poorten van Parijs. De paniek in het land was gigantisch.

* Locatie: Op 8 september 1914 (de liturgische feestdag van de Geboorte van Maria) was de 23-jarige Marcelle aan het bidden in de neogotische kapel Notre-Dame-des-Armées in Versailles.

* Visioen: Plotseling verscheen de Maagd Maria aan haar. Zij openbaarde zich onder de specifieke titel "Marie, Reine de France" (Maria, Koningin van Frankrijk).

* Boodschap: Maria gaf haar een innerlijk woord (locutie) waarin zij haar diepe liefde voor Frankrijk uitte. Zij vroeg Marcelle om afbeeldingen en standbeelden te laten maken van haar onder deze koninklijke titel. Maria beloofde: "Als men antwoordt aan dit nieuwe verlangen van het Cœur van mijn Zoon, zal Frankrijk weer heel bijzonder de mijne worden. Ik zal haar voor altijd onder mijn moederlijke bescherming nemen".

* Het wonder op de achtergrond: Gelovigen wijzen erop dat op exact diezelfde middag van 8 september 1914 het Franse leger op miraculeuze wijze de Duitse troepen wist te stoppen tijdens de historische Slag bij de Marne, waardoor Parijs op het nippertje werd gered.

3. Het visioen van Jezus als Koning (20 juni 1915)

Nadat Marcelle zich op 11 juni 1915 spiritueel volledig had aangeboden als "slachtofferziel" voor de redding van het land, ontving zij op 20 juni 1915 haar meest indrukwekkende, politiek-theologische visioen in dezelfde kapel te Versailles:

* De koninklijke verschijning: Terwijl zij haar blik strak op het tabernakel gericht hield, verscheen Jezus Christus aan haar in een overweldigend bovennatuurlijk licht.

* Symbolen: Jezus was gekleed in een koninklijke purperen mantel, droeg een gouden kroon versierd met Franse lelies (fleurs de lys) en Zijn voeten rustten op een wereldbol waarop in gouden letters het woord "France" geschreven stond.

* Eis van het Heilig Hart: Met Zijn linkerhand wees Jezus naar Zijn Heilig Hart, dat bloedde en met doornen gekroond was. Dit hart was afgebeeld op een tweekleurige sjerp/stola die Hij droeg. Op het rode gedeelte van de stola stonden de brandende woorden geschreven: "Il veut régner sur la France" (Hij wil heersen over Frankrijk).

* De eis van Jezus was onmiskenbaar: de militaire leiders en de regering moesten het Heilig Hart erkennen en dit symbool op de Franse vlaggen plaatsen om de oorlog definitief te winnen.

4. Vœu de victime en het kloosterleven

Marcelle deelde haar visioenen onmiddellijk met haar geestelijk leidsman. In tegenstelling tot Claire Ferchaud, die publiekelijk naar de president stapte, werd de boodschap van Marcelle voornamelijk achter de schermen binnen kerkelijke kringen verspreid om politieke censuur van de seculiere legerleiding te omzeilen.

Om haar leven volledig aan deze missie te wijden, richtte zij de gebedsbeweging Pieuse Union des Adoratrices du Cœur de Jésus op. Zij legde de kloostergeloften af en nam de naam Sœur Marie-France (Zuster Marie-France) aan. Ze leefde de rest van haar jaren in diepe nederigheid, gebed en boetedoening voor de zonden van haar vaderland.

5. Overlijden en erkenning

Sœur Marie-France (Marcelle Lanchon) overleed op 20 oktober 1933 op relatief jonge, 42-jarige leeftijd.

Hoewel haar verschijningen destijds door de oorlogssituatie en de strenge secularisatie van de Franse overheid niet breed in de media werden uitgemeten, heeft de Rooms-Katholieke Kerk haar visioenen en haar geschriften over de "Koningin van Frankrijk" altijd met veel respect behandeld en spiritueel goedgekeurd binnen het bisdom Versailles. Vandaag de dag komen toegewijde traditionalisten nog elke 8e van de maand samen bij haar graf op de begraafplaats van de missionarissen om te bidden voor de spirituele wedergeboorte van Frankrijk.

Geheimen gegeven aan Marcelle Lanchon

Binnen de openbaringen van Marcelle Lanchon (Sœur Marie-France) in Versailles wordt met haar "geheimen" niet zozeer een mysterieuze verzameling verzegelde enveloppen bedoeld (zoals bij de geheimen van Fátima of La Salette), maar de verborgen, spirituele en politieke onthullingen die zij rechtstreeks van Jezus en Maria ontving.

Omdat haar boodschappen tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Franse legerleiding wegens de seculiere wetten zwaar werden gecensureerd, bleven deze openbaringen lange tijd een 'publiek geheim' binnen het bisdom Versailles.

De belangrijkste 'geheime' onthullingen uit haar visioenen omvatten de volgende concrete punten:

1. Het geheime pact tussen Jezus en Frankrijk

Jezus openbaarde haar dat Frankrijk, ondanks haar zonden en de agressieve ontkerstening door de politiek, nog altijd een unieke, goddelijke status bezat.

* Onthulling: Jezus liet haar in een visioen zien dat Zijn koninklijke voeten letterlijk rustten op een wereldbol met daarop de gouden letters "France".

* Betekenis: Dit was de geheime belofte dat Frankrijk de "Oudste Dochter van de Kerk" zou blijven en dat haar uiteindelijke vernietiging door buitenlandse machten (de Duitsers destijds) door de hemel nooit zou worden toegestaan, mits het land gehoorzaam zou zijn.

2. De verborgen voorwaarde voor de overwinning

Terwijl de generaals aan het front puur militaire en strategische plannen smeedden, openbaarde de hemel aan Marcelle de spirituele sleutel tot de overwinning.

* Geheim: De overwinning van Frankrijk in de loopgravenoorlog hing niet af van wapens, maar van de erkenning van het Heilig Hart op de vlag.

* Weigering: Omdat deze boodschap lijnrecht inging tegen de vrijmetselaars-ideologie van de toenmalige regering (de 'drie-puntensekte'), werd deze voorwaarde door de autoriteiten angstig voor het grote publiek verborgen gehouden en in de officiële oorlogsarchieven gecensureerd.

3. Het geheim van de "Reine de France" (Koningin van Frankrijk)

Op 8 september 1914 onthulde Maria aan Marcelle haar unieke, mystieke titel voor het land.

* Belofte: Maria beloofde dat als de Kerk en het volk haar specifiek onder de titel "Marie, Reine de France" zouden aanroepen en vereren, zij persoonlijk de vijandelijke legers zou stoppen.

* Timing: Dit geheim werd op exact dezelfde middag bezegeld toen de Duitse troepen — die al op rukten naar Parijs — plotseling en onverklaarbaar rechtsomkeert maakten tijdens de miraculeuze Slag bij de Marne.

4. Haar persoonlijke geheim: Het verborgen lijden

Het laatste grote geheim van Marcelle Lanchon was haar leven als slachtofferziel nadat zij haar voto van slachtoffer had afgelegd.

Als Sœur Marie-France droeg zij in de beslotenheid van haar kloostercel een intens, verborgen mystiek lijden. Zij nam de spirituele straffen voor de zonden van haar landgenoten vrijwillig op zich.

Dit diepe psychische en fysieke lijden hield zij, in tegenstelling tot de publieke strijd van Claire Ferchaud, in volstrekte anonimiteit verborgen voor de buitenwereld tot aan haar vroege dood in 1933.

De 3 Geheimen / Beloften van Bretagne gegeven aan Marie Julie Jahenny

1e Geheim: De Geografische Grens van het Kwaad (De Beschermingsmuur)

* Profetie: Maria openbaarde dat wanneer Frankrijk ten prooi valt aan een bloedige burgeroorlog en buitenlandse invasies (volgens de visioenen rukken vijandelijke machten op vanuit het oosten), de invasie abrupt zal stoppen aan de exacte historische grenzen van Bretagne.

* Betekenis: Bretagne is spiritueel "ommuurd" door de gebeden van haar vele Keltische heiligen. Het vijandelijke leger zal de Bretonse grond weliswaar naderen, maar krijgt geen bovennatuurlijke toestemming om de regio te bezetten of te vernietigen.

2e Geheim: De Spirituele Ark (Het Toevluchtsoord)

* Profetie: De hemel heeft Bretagne aangewezen als een veilige haven, vergelijkbaar met hoe Egypte destijds een toevluchtsoord was voor de Heilige Familie.

* Betekenis: Terwijl de rest van Frankrijk te maken krijgt met een totale de-kerstening en de vernietiging van kerken, zal in Bretagne het zuivere, traditionele katholieke geloof intact blijven. Priesters en gelovigen die elders worden vervolgd door "de sekte" (de drie-puntensekte), zullen in Bretagne een veilige schuilplaats vinden om de sacramenten te blijven bedienen.

3e Geheim: De Bakermat van de Wederopstanding (De Grote Monarch)

* Profetie: Het laatste en diepste geheim is dat de uiteindelijke spirituele en politieke redding van Frankrijk in Bretagne zal beginnen.

* Betekenis: Het is de regio waar de legendarische Grote Katholieke Monarch zich voor het eerst aan het volk zal openbaren. Vanuit Bretagne zal hij, gesteund door de ongeschonden Bretonse troepen en een Heilige Paus, zijn militaire en spirituele kruistocht starten om Parijs te bevrijden, de altaren te herstellen en het land definitief te wijden aan het Heilig Hart en Maria.

Waarom juist Bretagne?

Dit verklaart waarom de opeenvolgende mystici uit uw definitieve lijst — zoals Mère Anne de Goulaine (Morlaix), Zuster Olive Danzé (Plogoff) en Jeanne-Louise Ramonet (Kérizinen) — vrijwel allemaal in Bretagne werden geboren of daarheen vluchtten toen ze werden vervolgd. In de theologie van Marie-Julie Jahenny is Bretagne de "Heilige Grond" van Frankrijk, bewaard door de hemel voor de ultieme strategie tegen de krachten van de duisternis.

Wat is de connectie van de H. Anna, H. Magdalena, H. Martha en H. Lazarus?

De connectie van Sint-Anna, Maria Magdalena, Martha en Lazarus met Bretagne rust op een weefsel van middeleeuwse tradities, Keltische legendes en apocalyptische profetieën. Samen vormen zij de theologische blauwdruk waarom Bretagne in de mystieke geschiedenis van Frankrijk wordt gezien als "Heilige Grond" en als het ultieme toevluchtsoord in de eindtijd.

De specifieke connectie van deze vier heilige figuren met de Bretonse grond laat zich als volgt ontleden:

1. Sint-Anna: De "Grand-Mère" (Mamm-Goz) van de Bretons

Sint-Anna, de moeder van de Maagd Maria en de grootmoeder van Jezus, is de officiële beschermvrouwe van Bretagne. Haar verering is hier intenser dan waar ook ter wereld en kent twee diepe verbindingslijnen:

* Keltische Legende (De Bretonse Prinses): Volgens een zeer oude mondelinge traditie in Armorica (de antieke naam voor Bretagne) was Anna geen synagoge-vrouw uit Judea, maar een Bretonse koningsdochter uit Cornouaille. Om haar te beschermen tegen de wreedheid van haar echtgenoot, bracht een engel haar per schip naar Nazareth, waar zij Maria baarde. Later keerde zij op hoge leeftijd terug naar Bretagne om daar te sterven.

* Verschijningen in Keranna (1624): Dit is de enige plek ter wereld waar Sint-Anna officieel is verschenen. Zij openbaarde zich tussen 1623 en 1625 aan de vrome Bretonse boer Yvon Nicolazic in het gehucht Keranna (wat in het Bretons letterlijk "Dorp van Anna" betekent). In haar eigen taal sprak zij de historische woorden: "Me zo Anna mamm Mari" (Ik ben Anna, de moeder van Maria). Zij eiste de herbouw van haar kapel, wat leidde tot de stichting van Sainte-Anne-d'Auray, de absolute spirituele hoofdstad van Bretagne.

2. Maria Magdalena, Martha en Lazarus: De Vluchtelingenboot

De connectie van de drie broers en zussen uit Bethanië (Martha, Maria Magdalena en Lazarus) met Frankrijk is geworteld in de beroemde 13e-eeuwse Legenda Aurea (Gouden Legenden). Hoewel hun fysieke voetafdruk voornamelijk in de Provence (Zuid-Frankrijk) ligt, is er een directe estafette-verbinding met Bretagne en de relieken:

* Vlucht uit het Heilige Land: Volgens de overlevering werden Lazarus, Martha en Maria Magdalena veertien jaar na de kruisiging door christenvervolgers in een boot zonder zeilen of roeispanen de Middellandse Zee op geduwd. Miraculeus strandden zij aan de Franse kust bij Marseille.

* Redding van de Reliek van Sint-Anna: De legende stelt dat deze heilige familie een kostbare schat aan boord had: het lichaam van Sint-Anna, dat zij wilden beschermen tegen de naderende verwoesting van Jeruzalem. Zij brachten dit reliek naar Frankrijk. Eeuwen later, tijdens de kruistochten en de daaropvolgende godsdienstoorlogen, werden de relieken van Sint-Anna en fragmenten van de heiligen uit Bethanië vanuit het zuiden naar het veilige, diep-katholieke Bretagne gesmokkeld om ze te beschermen tegen plunderingen en ontheiliging door "de sekten".

*Profetische Connectie: De Ark van de Eindtijd

Binnen de context van de eerdere mystici (zoals Marie-Julie Jahenny) komen deze vier figuren samen in één grote profetische belofte:

Omdat Bretagne historisch het land is van Sint-Anna (de grootmoeder van Jezus), en omdat de regio de spirituele erfenis bewaart van de trouwste vrienden van Jezus (Lazarus, Martha en Maria Magdalena), heeft de hemel een schuld aan deze provincie. De profetieën stellen dat wanneer heel Frankrijk en Parijs zullen branden onder de "atoombombardementen" en de burgeroorlog, de gecombineerde voorspraak van Sint-Anna en de heiligen van Bethanië Bretagne zal transformeren in een ondoordringbare spirituele ark. Het kwaad zal aan de grenzen stoppen, omdat Jezus de grond waar Zijn grootmoeder en Zijn intiemste vrienden worden geëerd, persoonlijk zal beschermen.

Paus Johannes XXIII en profetieën

Paus Johannes XXIII (Angelo Roncalli, paus van 1958 tot 1963) heeft tijdens zijn officiële pontificaat geen enkele profetie of apocalyptisch visioen uitgevaardigd. Integendeel, bij de opening van het Tweede Vaticaans Concilie in 1962 nam hij expliciet afstand van wat hij noemde de "ongeluksprofeten" (profeti di sventura) die overal het einde van de wereld zagen.

In de esoterische en populaire cultuur is er echter een wereldberoemde lijst van profetieën aan hem toegeschreven. Dit is hoofdzakelijk te danken aan het boek Le profezie di Papa Giovanni (1976) van de Italiaanse auteur Pier Carpi. Carpi beweerde dat Roncalli in 1935, toen hij als pauselijk nuntius in Turkije verbleef, was ingewijd in een geheime rozekruisers- of vrijmetselaarsloge en daar een reeks uiterst heldere, chronologische toekomstvisioenen tot het jaar 2033 had gedicteerd.

Hoewel deze teksten door historici en de Rooms-Katholieke Kerk unaniem als literaire fictie en pseudepigraaf (vervalsing) worden beschouwd, zijn de "profetieën van Pier Carpi" in esoterische kringen legendarisch. Hieronder volgt het overzicht van de belangrijkste voorspellingen uit dat boek, opgedeeld per historisch tijdperk:

1. Voorspellingen over de Tweede Wereldoorlog en dictators

Het boek, dat in 1976 verscheen, bevat profetieën die met terugwerkende kracht (voorvallen vóór 1976) griezelig accuraat lijken te zijn:

* De val van Neurenberg: Er wordt gesproken over een dictator uit het noorden (Adolf Hitler) die de wereld in vuur en vlam zet, maar wiens rijk definitief zal instorten in de as van Neurenberg.

* De dood van Mussolini: Een profetie over een leider die door zijn eigen volk aan zijn voeten zal worden opgehangen op een plein (Piazzale Loreto in Milaan).

* Het lot van de tsaren: Woorden over de definitieve verschuiving van de macht naar het rode communisme in het oosten, waarbij de hamer en sikkel heersen.

2. Specifieke profetieën over toekomstige pausen

Carpi's tekst beschrijft opeenvolgende pausen aan de hand van metaforen die wonderlijk passen op de werkelijke geschiedenis:

Paus Johannes XXIII zelf: Hij voorspelt zijn eigen opkomst als een "boerenzoon" die de ramen van de Kerk wijd openzet (het Concilie) en de wereld de hand reikt.

* Paus Paulus VI: Omschreven als de "paus van de pelgrimage", die als eerste wereldreizen zal maken (Paulus VI bezocht inderdaad als eerste paus het Heilige Land en de VN) en grote innerlijke strijd zal voeren binnen de Kerk.

* Paus Johannes Paulus II: Getypeerd als de "Paus die uit de mist van het Oosten komt", een duidelijke verwijzing naar de Poolse achtergrond van Karol Wojtyła en zijn cruciale rol in het breken van het IJzeren Gordijn.

* Paus Benedictus XVI & Franciscus: De teksten spreken over een periode van "twee vaders in één huis" en een breuk in de hiërarchie, wat door esoterici vaak wordt gelinkt aan de unieke situatie na het aftreden van Benedictus XVI.

3. Geopolitieke en Apocalyptische profetieën (Richting 2033)

De profetieën die betrekking hebben op de late 20e eeuw en de 21e eeuw worden grimmiger en neigen naar een grote wereldzuivering:

* Opkomst van Azië: Er wordt gewaarschuwd voor een "gele golf" en een enorme economische en demografische verschuiving van de wereldmacht van het Westen naar het Verre Oosten.

* Spirituele crisis: Een waarschuwing dat de mensheid God volledig zal vergeten en dat de wetenschap zal proberen om de mens kunstmatig te herscheppen, wat zal leiden tot een diepe existentiële crisis.

* De Grote Oorlog en de Middellandse Zee: Net als in de boodschappen van Manduria en andere zieners, spreekt het boek van Carpi over een allesverwoestend conflict dat uitbreekt in het Midden-Oosten en de Middellandse Zee, waarbij de aarde zwaar zal lijden.

* Ommekeer in 2033: Het boek sluit de tijdslijn af in het jaar 2033 (exact 2000 jaar na de kruisiging van Jezus). Na de verschrikkingen zal er een spirituele wedergeboorte plaatsvinden. Er zal een "nieuwe mensheid" opstaan onder leiding van een herstelde, gezuiverde Kerk. 

* We zijn in de greep van de vloek van de droogte en de dreigende armoede, omdat Debora ons vertelde dat de droogte zou leiden tot hongersnood en massale werkloosheid op na de wereldwijde financiële crisis die de mensheid na augustus zal treffen.

Laat je geld niet op de bank of op een spaarrekening staan. Je zult alles verliezen, dus wees voorzichtig. En vooral vraagt de Hemel ons toe te wijden aan de twee verenigde harten van Jezus en Maria.

8/8 Twee vergeten vrouwen die Frankrijk naar haar bestemming moesten leiden - Jean Stiegler

Twee bijna vergeten vrouwen… twee levens gewijd aan Frankrijk… en twee missies die opmerkelijk verbonden zijn met het Heilig Hart, met Maria Koningin van Frankrijk en met het spirituele lot van ons land. In dit nieuwe programma, gewijd aan de peetmoeders van de Gekruiste Harten, ontdekken we het ontroerende verhaal van zuster Claire Ferchaud, deze offerziel die, midden in de Eerste Wereldoorlog, een buitengewoon verzoek aan president Raymond Poincaré richtte: dat het Heilig Hart van Jezus op de Franse vlag en op de uniformen van de soldaten zou worden geplaatst. Weigering, misverstand, vervolging, lijden… maar ook een leven lang offeren, bidden en hopen voor Frankrijk. We maken ook kennis met Marcelle Lanchon, verbonden aan de Vrome Unie van Versailles, met Maria Koningin van Frankrijk en, net als zij, met deze mysterieuze missie van het Heilig Hart voor onze natie. Waarom werden juist deze twee vrouwen gekozen als peetmoeders van de Gekruiste Harten? Waarom lijken hun missies samen te vallen? En waarom is hun boodschap juist in deze tijd zo belangrijk?

* Het is een feit dat de Italiaanse zieneres Debora Marasco,vanuit Manduria onlangs een waarschuwing uit de hemel had ontvangen dat Iran op het punt stond meerdere kernwapens op Israël en de Straat van Hormuz af te vuren. Op 23 november 2005 zei ze: "Het is een verschijning van Sint Franciscus, ik wil jullie vertellen dat er een storm op komst is, een visioen opent zich hier in deze Straat van Hormuz." Een ernstig conflict zal beginnen vóór de verschrikkelijke helse oorlog en hier zal een nieuw Tsjernobyl plaatsvinden, 100 keer krachtiger. De moslims zullen zich kort daarna voorbereiden om het Westen binnen te vallen. En ik zie veel broeders in pijn en bloed. Heel de Balkan zal in een nieuwe crisis terechtkomen, en in deze gebieden zullen er verschillende moorden plaatsvinden op leiders, op generaals die hierheen zijn gekomen om hun plannen kort daarna te consolideren, kort nadat er iets zal gebeuren op de Balkan, dat wil zeggen, tussen Turkije en Griekenland, kort daarna zal het ergste gebeuren.

Dat wil zeggen, Amerika wil een onneembare vesting lijken, maar het zal zich terugtrekken dan zal het hele grondgebied gebombardeerd worden, maar later, wanneer je Manhattan ziet verdwijnen. Manhattan is het district van de Federal Reserve, het is de zetel van de Amerikaanse economie. En hier zegt ze: dat vanaf hier militaire tests zullen beginnen in de hele Middellandse Zee, dan is de Adriatische Zee aan de beurt, en dit zal niets anders zijn dan een wervelende draaikolk, want ook daar zullen nucleaire raketten in de Adriatische Zee vallen en tsunami's veroorzaken. Dus ze heeft het over Saoedi-Arabië dat betrokken raakt bij het conflict, enzovoort. Ongeveer een maand geleden, zei ze dat de Derde Wereldoorlog is begonnen, en toen het ging over de onderhandelingen tussen President Trump en de Iraniërs, zei ze duidelijk dat het niet zal stoppen. Ze zei dat het zou beginnen in de Straat van Hormuz. En Ady Castanera zegt dat ze voelt dat er een zware aardbeving zal komen in Mexico en in Zuid-Californië. Daarna ging ze online om te spreken.

Geopolitieke en Apocalyptische Profetieën van Manduria

Fase / Tijdslijn	Betrokken Regio / Land / Element	Gedetailleerde Profetische Inhoud & Locatie van de Strijd
Fase 1: De Aanloop & Interne Crisis	De Verenigde Staten (VS)	De VS worden in de visioenen omschreven als een geopolitieke macht die spiritueel wankelt door moreel verval. De profetie stelt dat de VS intern verzwakt raken door sociale chaos en economische schokken, waardoor hun grip op wereldwijde conflicten afneemt.
Fase 2: Escalatie in het Midden-Oosten	Iran & De Straat van Hormuz	Het Midden-Oosten wordt aangewezen als de "kruitvat" van de wereld. Specifiek rond Iran en de Straat van Hormuz wordt gewaarschuwd voor een plotselinge blokkade en militair conflict dat de wereldwijde energievoorziening lamlegt. Deze regio fungeert in de profetie als de katalysator voor een grootschaliger mondiaal conflict.
Fase 3: Het Mediterrane Front	Turkije & Griekenland	Er wordt gesproken over een heropleving van historische spanningen in de Egeïsche regio. Turkije wordt in de apocalyptische waarschuwingen gezien als een opkomende militaire macht die druk uitoefent op het christelijke Europa. De grensregio met Griekenland en de Egeïsche eilanden worden genoemd als directe conflictzones waar militaire provocaties escaleren.
Fase 4: De Uitbreiding van de Oorlog	De Middellandse Zee	De Middellandse Zee transformeert in de visioenen van een vreedzame handelszee naar een actieve marine-oorlogszone. De profetie waarschuwt voor de aanwezigheid van buitenlandse vloten en raketaanvallen die de zuidflank van Europa (met name Italië en de eilanden) direct bedreigen.
Fase 5: De Nucleaire Dreiging	Kernbommen & Massavernietiging	Het absolute dieptepunt van de profetische waarschuwing is de inzet van niet-conventionele wapens. Debora beschrijft visioenen van "vuur dat uit de hemel valt" en plotse, verwoestende explosies (kernbommen). De oorlog wordt niet langer lokaal uitgevochten, maar treft grote stedelijke en strategische centra wereldwijd, wat leidt tot een massale zuivering van de aarde.
Fase 6: De Uiteindelijke Triomf	Wereldwijd / Het Onbevlekt Hart	Nadat de mensheid door deze zware beproevingen is gegaan en de macht van de anti-christelijke krachten is uitgeput, volgt de beloofde spirituele ommekeer. De oorlogen stoppen abrupt door een goddelijke interventie, waarna een tijdperk van vrede aanbreekt waarin Christus als Koning regeert.

Met wat er nu gebeurt, zal de droogte de voedselprijzen verdubbelen en stevenen we af op een economische ineenstorting. Deborah zei onlangs dat er na augustus een zeer ernstige wereldwijde ineenstorting zal plaatsvinden, en dat betekent de ineenstorting van fiat valuta, oftewel papiergeld.

1 Zuster Claire Ferchaud

Zuster Claire Ferchaud (1896–1972) was een Franse mystica en zieneres wiens leven tijdens de Eerste Wereldoorlog een enorme politieke en religieuze impact had. Ze werd door het Franse volk gezien als een moderne Jeanne d'Arc, maar haar spirituele claims werden uiteindelijk door het Vaticaan afgewezen.

Hieronder volgt het complete verhaal van haar opmerkelijke leven, haar ontmoeting met de Franse president en haar latere afzondering.

1. Jeugd en vroege visioenen

Claire Ferchaud werd geboren op 5 mei 1896 op de boerderij Les Rinfillières nabij het dorpje Loublande, gelegen in de historische regio Vendée (bekend om zijn diepe katholieke wortels en verzet tegen de Franse Revolutie).

Eerste verschijningen: Als jong herdersmeisje beweerde Claire al vanaf haar kindertijd directe visioenen te hebben van het Kind Jezus, de Maagd Maria en de heilige Jeanne d'Arc.

Het doorboorde hart: In 1916, toen de Eerste Wereldoorlog op zijn bloedigst was, trok Claire zich terug voor een spirituele retraite. Daar kreeg zij een intens visioen van Jezus Christus. Hij toonde haar Zijn Heilig Hart dat diep toegetakeld was door de zonden van de mensheid, en in het bijzonder door het atheïsme en de secularisatie van Frankrijk.

2. De Politieke Missie: Het Heilig Hart op de Tricolore

Volgens Claire gaf Jezus haar een specifieke, landsbelangrijke opdracht om Frankrijk te redden van de ondergang in de oorlog:

* eis van Jezus: Frankrijk moest zich officieel toewijden aan het Heilig Hart. Als teken van deze bekering moest de afbeelding van het Heilig Hart worden toegevoegd aan de officiële Franse vlag (de Tricolore).

* belofte: Als de Franse legerleiding en de politiek dit symbool op de vlaggen en uniformen van de soldaten zouden aanbrengen, zou Frankrijk een snelle en miraculeuze overwinning boeken op Duitsland.

3. De ontmoeting met President Poincaré (1917)

Gedreven door haar visioenen schreef de twintigjarige Claire op 1 januari 1917 een brief aan de president van de Franse Republiek, Raymond Poincaré. Om zijn aandacht te trekken, openbaarde ze in de brief een strikt geheim detail over zijn privéleven dat zij onmogelijk kon weten.

* onderhoud: Dit geheim overtuigde Poincaré. Op 21 maart 1917 werd de eenvoudige boerendochter ontvangen in het presidentieel paleis (het Élysée) in Parijs.

* weigering: Claire eiste dat de president de seculiere wetten van Frankrijk zou terugdraaien en het Heilig Hart op de vlag zou plaatsen. Poincaré, die een strikt seculiere en antiklerikale regering leidde, legde vriendelijk uit dat hij als president niet de constitutionele macht had om dit alleen te beslissen. Hij deed uiteindelijk niets met haar verzoeken.

* Generaal Foch: Claire richtte zich daarna tot de militaire top. Hoewel de beroemde generaal Ferdinand Foch persoonlijk zeer devoot was en het Heilig Hart weliswaar informeel toeliet op de vlaggen van sommige bataljons, weigerde de legerleiding een officiële, verplichte aanpassing van het uniform.

4. Afwijzing door de Kerk en het Vaticaan

Hoewel Claire Ferchaud destijds een enorme schare trouwe volgelingen had die haar als een heilige zagen, reageerde de kerkelijke hiërarchie argwanend:

Het verdict van Rome: In 1920 stelde de Rooms-Katholieke Kerk een officieel onderzoek in naar de verschijningen in Loublande. In maart 1920 vaardigde het Heilig Officie (het huidige Dicasterie voor de Geloofsleer) in het Vaticaan een decreet uit waarin werd verklaard dat de visioenen van Claire Ferchaud niet als bovennatuurlijk konden worden beschouwd. Haar specifieke politieke boodschappen werden formeel afgewezen.

5. Haar latere leven en nalatenschap

Ondanks de theologische afwijzing bleef Claire trouw aan haar innerlijke overtuigingen, maar trok ze zich gehoorzaam terug uit de openbaarheid.

* Het "Klooster" van Loublande: Zij bleef haar hele leven in haar geboorteregio Loublande wonen. Ze richtte er een informele religieuze gemeenschap van zusters op (hoewel deze geen formele status als kloosterorde kreeg van Rome). Ze leefde daar een leven van strikte boetedoening en gebed voor het herstel van Frankrijk.

* Overlijden: Claire Ferchaud overleed op 29 januari 1972 op 75-jarige leeftijd in Loublande.

Vandaag de dag is haar sterfplaats, het Sanctuaire de Loublande, nog altijd een bescheiden bedevaartsoord voor Katholieke traditionalisten die de devotie tot het Heilig Hart van Jezus een warm hart toedragen.

Ze kreeg dus de opdracht zoals Margaretha Maria Alacoque in Paray Le Monial, namelijk het Heilig Hart op de Franse vlag plaatsen door alle generaals, de 15 legercommandanten, te beloven dat ze hun veldslag onmiddellijk zouden winnen als ze het Heilig Hart op hun regimentsvlag zouden plaatsen. En als bovendien elke soldaat dit Heilig Hart zou dragen. Generaal Foch, die alles wat hij ondernam binnen 3 maanden won, omdat hij

ermee instemde om het Heilig Hart te plaatsen, maar aan de andere kant verbood de republikein, de Derde Republiek, een fervent anti-katholieke, anti-christelijke vrijmetselaar het plaatsen van het Heilig Hart op de Franse vlag en verbood soldaten om het zichtbaar op hun overjassen te dragen; ze moesten het onder hun

kleding dragen. Maar het is onvoorstelbaar om de dwaasheid te zien van deze politici, die niets hebben begrepen van de Franse geschiedenis, absoluut niets, en die denken dat ze zullen winnen door Lucifer te aanbidden.

Zie je op dit moment zorgt deze vreselijke droogte ervoor dat dieren lijden, vogels sterven, we vinden veel dode dieren. Waarom? Wel, omdat we ongehoorzaam zijn, ze hebben net gestemd voor euthanasie. De Republiek zal haar eigen euthanasie kennen de komende maanden.

Geen toewijding van Frankrijk aan het Heilig Hart van Jezus

In de officiële geschiedenis van Frankrijk heeft geen enkele regerende koning Frankrijk publiekelijk en formeel aan het Heilig Hart gewijd. Dit historische feit is cruciaal, omdat het de directe aanleiding vormt voor de missies van mystici zoals Claire Ferchaud en Marcelle Lanchon.

De geschiedenis rondom deze (mislukte) toewijding kent drie cruciale koninklijke momenten:

1. De weigering van Lodewijk XIV (De Zonnekoning)

Op 17 juni 1689 ontving de heilige kloosterzuster Margaretha-Maria Alacoque in Paray-le-Monial een hemelse boodschap van Jezus.

* Opdracht: De machtige koning Lodewijk XIV moest zichzelf en heel Frankrijk wijden aan het Heilig Hart en dit symbool op zijn vlaggen en wapenschilden aanbrengen.

* Resultaat: Lodewijk XIV (en later zijn opvolger Lodewijk XV) lieten de opdracht links liggen, waarschijnlijk uit politieke hoogmoed en angst om de absolute koninklijke macht symbolisch over te dragen. Binnen de katholieke mystiek wordt gesteld dat de Franse Revolutie — die op de kop af exact 100 jaar later uitbrak op 17 juni 1789 — de directe goddelijke straf was voor deze ongehoorzaamheid.

2. De geheime toewijding van Lodewijk XVI (In de gevangenis)

Toen de Franse Revolutie eenmaal in volle gang was en de monarchie instortte, kreeg de koninklijke familie diep berouw over het negeren van de Heilig Hart-boodschap.

* Belofte (1792): Terwijl hij door de revolutionairen gevangen werd gehouden in de Tempel-gevangenis, schreef de afgezette koning Lodewijk XVI een plechtige, persoonlijke gelofte. Hij beloofde dat als hij zijn troon en vrijheid zou terugkrijgen, hij Frankrijk alsnog officieel en plechtig aan het Heilig Hart zou wijden.

* Resultaat: Hij kreeg zijn vrijheid nooit terug. Lodewijk XVI stierf in januari 1793 onder de guillotine. Zijn handgeschreven toewijding werd pas tachtig jaar later teruggevonden in de muren van het Tuilerieënpaleis.

3. De alternatieve toewijding: De burgers en de Nationale Assemblee

Omdat de koningen het lieten afweten, werd de toewijding uiteindelijk in de 19e eeuw van onderaf door het Franse volk gerealiseerd:

Na de traumatische nederlaag van Frankrijk in de Frans-Duitse oorlog (1870) besloot de Franse Nationale Assemblee (de politiek) in 1873 om de bouw van een monumentale kerk te financieren als nationale boetedoening.

Dit leidde tot de bouw van de wereldberoemde Basilique du Sacré-Cœur op de heuvel van Montmartre in Parijs. Daarmee werd Frankrijk door de katholieke burgers en parlementariërs, en niet door een zittende koning, spiritueel aan het Heilig Hart toevertrouwd.

Dit verklaart waarom Jezus tijdens de Eerste Wereldoorlog via Marcelle Lanchon en Claire Ferchaud opnieuw aan de bel trok bij de Franse president: de belofte van de vermoorde koning Lodewijk XVI was immers nooit officieel door het staatshoofd van Frankrijk ingelost.

Toewijding van Frankrijk aan het Onbevlekt Hart van Maria

Binnen de officiële geschiedenis van Frankrijk is er wél een koning die zijn land formeel en plechtig heeft toegewijd aan Maria: Koning Lodewijk XIII (Louis XIII).

Dit historische besluit staat bekend als het Gelofte van Lodewijk XIII (Le Voeu de Louis XIII), ondertekend op 10 februari 1638.

Hoewel de theologische term "het Onbevlekt Hart van Maria" in 1638 als dogma nog niet officieel was vastgelegd (dat gebeurde pas in 1854), wijdde Lodewijk XIII de essentie van zijn koninkrijk — zijn eigen persoon, zijn kroon, zijn dynastie en al zijn onderdanen — direct aan de Moeder Gods en haar allerzuiverste hart.

De Context van de Toewijding (1638)

* Crisis: Frankrijk was verwikkeld in de bloedige Dertigjarige Oorlog en werd van alle kanten militair bedreigd. Bovendien was de koning al meer dan twintig jaar getrouwd met Anna van Oostenrijk en was het huwelijk nog altijd kinderloos, wat zorgde voor een enorme dynastieke crisis.

* Wonder: Na intens gebed en een reeks visioenen van een vrome pater (Broeder Fiacre), raakte de koningin op miraculeuze wijze in verwachting van de toekomstige Zonnekoning (Lodewijk XIV).

* Gelofte: Uit pure dankbaarheid en om goddelijke bescherming over de Franse linies af te smeken, vaardigde Lodewijk XIII een koninklijk edict uit. Hij verklaarde de Heilige Maagd Maria tot de officiële beschermvrouwe en koningin van Frankrijk.

Gevolgen in Frankrijk

Als gevolg van deze toewijding stelde Lodewijk XIII een aantal tradities in die tot op de dag van vandaag (met name in traditionalistische kringen) zichtbaar zijn:

Maria-Tenhemelopneming (15 augustus): Deze dag werd uitgeroepen tot een nationale feestdag in Frankrijk. De koning beval dat er op deze dag in elke Franse parochie een plechtige processie moest plaatsvinden ter hernieuwing van zijn gelofte.

De koninklijke altaren: In grote kathedralen (zoals de Notre-Dame van Parijs) liet de koning monumentale standbeelden oprichten die deze toewijding verbeelden: de koning die knielend zijn kroon en scepter aanbiedt aan de Piëta (Maria).

De link met latere mystici

Toen de latere zieners uit uw lijst — zoals Marcelle Lanchon, Claire Ferchaud en Jeanne-Louise Ramonet — tijdens de wereldoorlogen van de 20e eeuw boodschappen ontvingen van Maria als "Koningin van Frankrijk", verwezen die verschijningen theologische gezien rechtstreeks terug naar deze koninklijke gelofte uit 1638. De oproep van de 20e-eeuwse mystici was telkens: Frankrijk moet terugkeren naar de belofte van Lodewijk XIII en haar status als "oudste dochter van de Kerk" herstellen.

Wat zei St Remigius tegen Clovis bij zijn doop als beloften en eisen?

In de geschiedenis van Frankrijk is de ontmoeting tussen de heilige Sint-Remigius (bisschop van Reims) en de Frankische koning Clovis I (eind 5e eeuw) het absolute fundament van wat later het 'katholieke Frankrijk' zou worden.

De historische en legendarische dialoog rondom Clovis' bekering en zijn beroemde doop (omstreeks 496 n.Chr.) kent zeer specifieke eisen en beloften die de basis legden voor de alliantie tussen de kerk en de Franse kroon.

Volgens de kronieken (met name van de geschiedschrijver Gregorius van Tours) en de overgeleverde brieven (Epistulae Austrasicae) laten de eisen en beloften zich als volgt opsommen: [

1. De Eisen van Sint-Remigius aan Clovis

Als voorwaarde voor zijn doop en voor de steun van de Kerk aan zijn koningschap, stelde Remigius harde morele en spirituele eisen aan de van oorsprong heidense krijgsheer:

* Radicale bekering en deconstructie van het heidendom: Clovis moest zijn Germaanse goden (zoals Wodan en Thor) volledig afzweren. Dit leidde tot de beroemde uitspraak van Remigius tijdens de doopvont:"Buig deemoedig uw hoofd, trotse Sicambriër; aanbid wat u hebt verbrand, en verbrand wat u hebt aanbeden!"

* Rechtvaardig en moreel bestuur: Remigius eiste in zijn brieven dat de koning moest regeren met rechtvaardigheid, de zwakken (weduwen en wezen) moest beschermen en de wetten van het rijk moest zuiveren van wreedheid.

* Luisteren naar de bisschoppen: Clovis moest zich omringen met kerkelijke raadgevers en hun spirituele gezag respecteren bij het besturen van de voormalige Gallo-Romeinse gebieden.

* Bescherming van de Kerk: De koning moest de eigendommen van de kerken en kloosters respecteren en verdedigen tegen plunderingen door andere barbaarse stammen.

2. De Beloften aan Clovis (Het 'Heilig Verbond')

In ruil voor zijn gehoorzaamheid en bekering tot het ware, trinitaire katholieke geloof (in tegenstelling tot het toen wijdverbreide Ariaanse ketterij van andere Germaanse stammen), beloofde Remigius — namens God — een grootse toekomst:

* Goddelijke legitimiteit en overwinning: De Kerk beloofde dat God Clovis' koningschap zou zegenen en hem de overwinning zou schenken over zijn vijanden (een belofte die voor Clovis al bezegeld leek na zijn miraculeuze overwinning in de Slag bij Tolbiac).

* De stichting van een christelijk rijk: Remigius profeteerde dat het rijk van de Franken een glansrijke en blijvende toekomst zou hebben als de "Oudste Dochter van de Kerk" (La fille aînée de l'Église), een eretitel die Frankrijk eeuwenlang zou dragen.

* De Hemelse Ampul (Legende): Volgens de latere koninklijke traditie bracht een engel (of de Heilige Geest in de gedaante van een duif) tijdens de doop een miraculeuze ampul met heilige olie (de Sainte Ampoule) naar Remigius. Hiermee werd beloofd dat de koningen van Frankrijk rechtstreeks door God gezalfd en gekozen waren (het Droit Divin), een traditie die ertoe leidde dat nagenoeg alle Franse koningen nadien in de kathedraal van Reims werden gekroond.

De link met de lijst van mystici

Deze beloften en eisen van Remigius vormen het allereerste "contract" tussen God en Frankrijk. Wanneer de latere mystici eeuwen later eisen dat de Franse staat zich bekeert tot het Heilig Hart, herinneren zij de leiders van het land in feite aan de oorspronkelijke belofte die koning Clovis destijds aan Sint-Remigius deed.

Het Profetisch Verbond van Frankrijk: De Uitgebreide Kroniek

1. Mère Anne de Goulaine (1600–1653)

* Locatie: Poulmic en Morlaix (Bretagne).

* Historische Context: Frankrijk was verwikkeld in de verwoestende Dertigjarige Oorlog. De protestantse en katholieke grootmachten vochten een bloedige strijd uit, en de Spaanse troepen stonden diep in het Franse binnenland. Tegelijkertijd verkeerde het hof in een dynastieke crisis: na meer dan twintig jaar huwelijk had de koning nog altijd geen troonopvolger.

* Mystieke Ervaring: Anne stamde uit de hoge Bretonse adel, maar koos tegen de wil van haar familie voor een leven van strikte armoede bij de Benedictinessen. Zij ontving de stigmata en raakte in diepe extases waarin de Maagd Maria haar de spirituele remedies voor de crisis in het land toonde.

* Missie & Eisen: In 1636 dicteerde Maria aan Anne de Goulaine een formele eis aan het adres van koning Lodewijk XIII: om de Spaanse invasie te stoppen en het land te redden, moest Frankrijk in zijn geheel publiekelijk worden toegewijd aan haar Onbevlekt Hart.

* Impact & Vervolging: De profetie bereikte via koninklijke biechtvaders het hof. Dit leidde, mede door de onverwachte zwangerschap van de koningin (de geboorte van de toekomstige Zonnekoning), tot de ondertekening van de historische Gelofte van Lodewijk XIII op 10 februari 1638. Maria werd officieel uitgeroepen tot Koningin van Frankrijk. Anne stuitte later binnen haar eigen orde op veel onbegrip en jaloezie vanwege haar gaven.

2. Heilige Margaretha-Maria Alacoque (1647–1690)

* Locatie: Paray-le-Monial (Bourgondië).

* Historische Context: Onder de absolute heerschappij van Lodewijk XIV (de Zonnekoning) bereikte de Franse monarchie haar politieke en culturele hoogtepunt. Het hof in Versailles blonk uit in luxe en hoogmoed, terwijl het land spiritueel afgloot naar het jansenisme (een rigide, liefdeloze vorm van katholicisme) en het secularisme.

* Mystieke Ervaring: Als zuster in het klooster van de Visitatie ontving Margaretha-Maria vanaf 1673 de 'Grote Openbaringen'. Jezus toonde haar Zijn stralende, doorboorde en met doornen gekroonde Heilig Hart, brandend van liefde voor de mensheid, maar diep gekwetst door de kilte en onverschilligheid van de wereld.

* Missie & Eisen: Op 17 juni 1689 dicteerde Jezus haar de vier 'Koninklijke Eisen':

Lodewijk XIV moest zichzelf en zijn hele hofhouding persoonlijk wijden aan het Heilig Hart.

Er moest een monumentale kapel ter ere van het Heilig Hart worden gebouwd met koninklijk geld.

De koning moest de afbeelding van het Heilig Hart op de officiële vlaggen en standaarden van het Franse leger aanbrengen.

De koning moest bij de paus pleiten voor een officiële Heilig Hart-mis voor de universele Kerk.

* Impact & Vervolging: Lodewijk XIV negeerde de brief volkomen; hij weigerde zijn absolute macht symbolisch over te dragen aan een hogere hemelse Koning. In de mystieke traditie geldt dat de Franse Revolutie — die op de kop af exact 100 jaar later uitbrak op 17 juni 1789 — de directe goddelijke consequentie was van deze koninklijke weigering. Margaretha-Maria werd binnen haar klooster jarenlang behandeld als een bezetene en hysterica voordat haar visioenen werden erkend.

3. Marie Vonemé (1711–?)

* Locatie: La Fraudais en Blain (Bretagne).

* Historische Context: De 18e eeuw werd gedomineerd door de Verlichting. In Frankrijk groeide de anti-religieuze intellectuele elite, en de fundamenten van de christelijke monarchie begonnen aan alle kanten te scheuren. Het negeren van de boodschappen van Paray-le-Monial begon zijn tol te eisen.

* Mystieke Ervaring: Marie Vonemé trad op als een eenzame, profetische stem in het roerige Bretagne. Zij ontving apocalyptische visioenen over de naderende ineenstorting van de Franse maatschappij en de gewelddadige ontkerstening van het land.

* Missie & Eisen: Haar taak was het waarschuwen van het volk en de clerus. Zij profeteerde in detail over de komst van de Franse Revolutie, de moord op de koning (Lodewijk XVI) en de bloedige vervolging van trouwe priesters. Haar boodschap was een radicale oproep tot boete en het bewaren van het zuivere, traditionele geloof tegen de opkomende rationalistische filosofieën.

* Impact & Vervolging: Haar waarschuwingen werden door de optimistische en seculiere hogere klassen weggelachen als middeleeuws bijgeloof en angstzaaierij. Pas toen de guillotine in 1793 daadwerkelijk door Parijs raasde, werd de profetische waarde van haar visioenen door de overgebleven gelovigen ingezien.

4. Marie Martel (1872–1913)

* Locatie: Tilly-sur-Seulles (Normandië).

* Historische Context: Aan het einde van de 19e eeuw introduceerde de Franse Derde Republiek een reeks agressieve, antiklerikale wetten. Kloosterordes werden verbannen, religieus onderwijs werd verboden en de overheid streefde naar een volledige uitbanning van de kerk uit het openbare leven (de wet op de scheiding van kerk en staat van 1905 wierp zijn schaduw al vooruit).

* Mystieke Ervaring: Marie Martel, een arm en analfabeet naaistertje, kreeg vanaf 1896 honderden verschijningen van de Maagd Maria op een veld in Tilly. Maria verscheen vaak in tranen, gekleed in het wit met een rozenkrans.

* Missie & Eisen: Maria vroeg via Marie Martel om de oprichting van een heiligdom ter ere van "Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans van Tilly". De centrale eis was de dagelijkse, massale herovering van Frankrijk door het gebed, specifiek om het oprukkende atheïsme en de invloed van geheime genootschappen (de drie-puntensekte) in de politiek te breken.

* Impact & Vervolging: De reactie van de autoriteiten was meedogenloos. De seculiere politie zette het terrein af, arresteerde pelgrims en sleepte Marie Martel voor verhoren om haar krankzinnig te laten verklaren. Tot overmaat van ramp weigerde de lokale bisschop van Bayeux de verschijningen te erkennen, bang voor politieke represailles van de republikeinse regering. Zij stierf in relatieve armoede en isolatie.

5. Marcelle Lanchon (1891–1933)

* Locatie: Versailles (Parijs).

* Historische Context: De Eerste Wereldoorlog was uitgebroken. Het Franse leger leed catastrofale verliezen tijdens de Slag bij de Marne en de loopgravenoorlog dreigde het land volledig te laten doodbloeden. Frankrijk vocht letterlijk voor zijn voortbestaan.

* Mystieke Ervaring: Marcelle Lanchon bad in de Chapelle Notre-Dame-des-Armées in Versailles toen zij vanaf september 1914 visioenen kreeg van Maria (onder de unieke titel "Reine de France" / Koningin van Frankrijk) en vervolgens van Jezus Christus.

* Missie & Eisen: Jezus vernieuwde via haar de exacte eisen die hij in 1689 aan Lodewijk XIV had gesteld. Omdat de koningen hadden gefaald, moesten nu de legerleiding en de generaals het initiatief nemen. De centrale eis was: breng de afbeelding van het Heilig Hart aan op de officiële militaire vlaggen van de regimenten. Als dit gebeurde, zou God Frankrijk binnen enkele dagen een bovennatuurlijke overwinning schenken.

* Impact & Vervolging: Haar spiritueel leidsman geloofde haar, maar de militaire top was diep seculier en weigerde een religieus symbool officieel op de nationale driekleur te dulden. Haar boodschap werd gecensureerd en achtergehouden uit angst voor politieke onrust in het leger. Marcelle trok zich later gehoorzaam terug in het klooster onder de naam Sœur Marie-France, waar zij in 1933 in stilte overleed.

6. Claire Ferchaud (1896–1972)

* Locatie: Loublande (Vendée).

* Historische Context: Parallel aan de visioenen van Marcelle Lanchon in Versailles, raasde de Eerste Wereldoorlog in 1916/1917 onverminderd voort. De morele crisis in het Franse leger bereikte een dieptepunt met grootschalige muiterijen aan het front.

* Mystieke Ervaring: Claire, een eenvoudige boerendochter uit de diep-katholieke Vendée, ontving vanaf haar jeugd visioenen. In 1916 toonde Jezus haar Zijn lijdende Heilig Hart, doorboord door een diepe wond die werd veroorzaakt door het officiële Franse staatssysteem (de laïciteit/het atheïsme).

* Missie & Eisen: Claire kreeg de opdracht om rechtstreeks naar het staatshoofd te stappen. Haar eisen waren glashelder: president Raymond Poincaré moest de seculiere wetten van de Republiek herroepen, Frankrijk officieel toewijden aan het Heilig Hart, en dit symbool op de Franse vlag plaatsen.

* Impact & Vervolging: De missie leidde tot een van de meest schokkende momenten in de moderne Franse geschiedenis: op 21 maart 1917 werd de twintigjarige Claire officieel ontvangen door president Poincaré in het Élysée-paleis. Hoewel Poincaré diep onder de indruk was (Claire openbaarde hem een strikt privégeheim), weigerde hij de eisen in te willigen uit angst dat zijn regering zou vallen. Generaal Foch liet het symbool later wel informeel toe op vlaggen, wat volgens volgelingen de uiteindelijke overwinning in 1918 inluidde. In 1920 wees het Vaticaan (Heilig Officie) haar visioenen formeel af om verdere politieke escalatie te voorkomen. Claire leefde de rest van haar leven in strikte boete in Loublande.

7. Zuster Olive Danzé (1906–1968)

* Locatie: Plogoff (Bretagne) en Parijs.

* Historische Context: Het interbellum (de periode tussen de twee wereldoorlogen). Europa zag de opkomst van het fascisme, het nazisme en het militante communisme. De spirituele leegte na WOI liet een kwetsbaar Frankrijk achter.

* Mystieke Ervaring: Geboren op het stormachtige uiterste puntje van Bretagne (Pointe du Raz), trad Olive in bij de Benedictinessen in Parijs. Zij ontving immense theologische openbaringen waarin Jezus Zich manifesteerde in koninklijke majesteit.

* Missie & Eisen: Haar missie oversteeg de Heilig Hart-devotie en richtte zich op de politieke status van Christus. Zij moest de boodschap verspreiden van "Christus-Koning, Prins van de Vrede, Meester der Naties". Jezus eiste de bouw van een monumentale basiliek in Parijs die specifiek aan deze titel was gewijd. Deze basiliek zou dienen als een spiritueel schild om Frankrijk en de omliggende naties te beschermen tegen de naderende Apocalyps van een nieuwe wereldoorlog.

* Impact & Vervolging: De basiliek werd met behulp van private giften daadwerkelijk gebouwd en ingezegend in 1940, net voor de Duitse bezetting. Echter, de modernistische en seculiere krachten binnen en buiten de kerk zagen haar politiek-theologische claims als een gevaar. Zuster Olive werd het slachtoffer van een intense lastercampagne, werd krankzinnig verklaard, uit haar klooster gezet en verbannen. Zij stierf in volstrekte anonimiteit en armoede in haar geboortedorp Plogoff.

8. Jeanne-Louise Ramonet (1910–1995)

* Locatie: Kérizinen (Finistère, Bretagne).

Historische Context: De Tweede Wereldoorlog brak uit, gevolgd door de Koude Oorlog en de nucleaire dreiging. Binnen de Kerk voltrok zich in de jaren 60 een enorme modernistische omwenteling, waarbij traditionele dogma's en devoties onder druk kwamen te staan.

* Mystieke Ervaring: Jeanne-Louise, een eenvoudige Bretonse boerenmeid die leed aan een zwakke gezondheid, kreeg tussen 1938 en 1965 in totaal 71 verschijningen van Jezus en Maria op de velden van Kérizinen.

* Missie & Eisen: Haar missie was een universele noodkreet. Maria waarschuwde voor de infiltratie van het materialisme en het communisme in het Westen en de Kerk. De specifieke eisen waren: de oprichting van een groot bedevaartsoord in Kérizinen, de hernieuwde toewijding van Frankrijk aan de twee Harten (het Heilig Hart van Jezus en het Pijnvol en Onbevlekt Hart van Maria), en het massaal bidden van de rozenkrans om een dreigende Derde Wereldoorlog en nucleaire vernietiging af te wenden.

* Impact & Vervolging: Hoewel duizenden pelgrims naar Kérizinen stroomden en er talloze medische wonderen werden gedocumenteerd, nam de lokale bisschop van Quimper een uiterst vijandig standpunt in. Jeanne-Louise kreeg een formeel verbod om haar visioenen te verspreiden en de sacramenten werden haar op de locatie ontzegd. Zij droeg deze vervolging in diepe gehoorzaamheid en bleef tot haar dood in 1995 bidden voor het herstel van de Kerk.

9. Madeleine Aumont (1924–2016)

* Locatie: Dozulé (Normandië).

* Historische Context: De jaren 70 stonden in het teken van de seksuele revolutie, de volledige secularisatie van de Franse jeugd en de opkomst van een post-christelijke maatschappij. De Kerk in Frankrijk zag haar kerkbanken in recordtempo leegstromen.

* Mystieke Ervaring: Madeleine, een vrome huisvrouw en moeder, zag op 28 maart 1972 een gigantisch, verlicht kruis aan de hemel boven Dozulé. Dit was de start van 49 opeenvolgende verschijningen waarin Jezus haar rechtstreeks toesprak.

* Missie & Eisen: Haar boodschap was puur eschatologisch en apocalyptisch. Jezus waarschuwde dat de mensheid op het punt stond zichzelf te vernietigen door haar zonden. De centrale, monumentale eis was: de bouw van het "Glorierijke Kruis" (Croix Glorieuse) op de heuvel van Dozulé. Dit kruis moest exact 738 meter hoog worden en helder verlicht zijn, als een baken van hoop en de aankondiging van de nabije Wederkomst van Christus. Elk huishouden moest een replica van dit kruis in huis halen voor bescherming.

* Impact & Vervolging: De boodschap leidde tot een wereldwijde beweging, maar stuitte op een muur van kerkelijke afwijzing. De bisschop van Bayeux verbood de bouw en verklaarde de visioenen tot "vrome hallucinaties". De theologische strijd sleepte decennia voort, totdat het Vaticaan (het Dicasterie voor de Geloofsleer) eind 2025 definitief een negatief oordeel (non constat) uitsprak over Dozulé. Madeleine leefde tot haar dood in 2016 een teruggetrokken leven van gebed.

10. Jacqueline Aubry (1935–2016)

* Locatie: L'Île-Bouchard (Indre-et-Loire).

Historische Context: December 1947. Frankrijk verkeerde in de diepste politieke crisis sinds de oorlog. De communistische vakbonden hadden een algemene staking uitgeroepen, treinen werden gesaboteerd, politiekazerne's werden bestormd en de regering stond op het punt te vallen. Een bloedige communistische revolutie leek onvermijdelijk.

* Mystieke Ervaring: Jacqueline (12 jaar oud) was de oudste van vier jonge meisjes aan wie de Maagd Maria (als "Onze-Lieve-Vrouw van het Gebed") en de aartsengel Gabriël in de lokale parochiekerk verschenen.

* Missie & Eisen: In tegenstelling tot de ingewikkelde politieke eisen aan koningen of presidenten, was de eis hier ontwapenend eenvoudig en gericht aan de zwaksten: "Zeg tegen de kleine kinderen dat ze voor Frankrijk moeten bidden, want het land heeft het hard nodig." Maria eiste een onafgebroken keten van kindergebeden en beloofde dat het gevaar zou wijken.

* Impact & Vervolging: De kinderen begonnen massaal te bidden, gesteund door de parochianen. Binnen 48 uur na de eerste verschijning stortte de communistische stakingsbeweging onverwacht in en trokken de rebellen zich terug. Frankrijk was miraculeus gered van een burgeroorlog. De kinderen werden destijds intensief en hardhandig verhoord door zowel sceptische artsen als kerkelijke commissies die hen van bedrog beschuldigden. Pas in 2001 werden de verschijningen officieel door de bisschop erkend als authentiek. Jacqueline Aubry leefde haar hele leven als een diep religieuze vrouw en overleed in 2016.

De Profetische Synthese: Marie-Julie Jahenny (1850–1941)

* Locatie: La Fraudais en Blain (Bretagne).

* Haar Status in de Keten: Hoewel zij chronologisch in het midden van deze tijdlijn werd geboren, neemt zij binnen deze mystieke traditie een unieke, overkoepelende positie in. Zij is niet zomaar een schakel; zij is de profetische bibliotheek waarin het lot en de betekenis van álle andere zieners is vastgelegd.

* Mystieke Ervaring: Als de "Bretonse Stigmatiseerde" droeg zij tientallen jaren alle wonden van Christus. Zij leefde jarenlang zonder ander voedsel dan de Heilige Communie en ontving duizenden gedetailleerde visioenen over de toekomst van Frankrijk en de wereld.

* Universele Profetie: Marie-Julie Jahenny verklaarde de diepere spirituele reden achter de missies van de andere mystici. In haar profetieën legde zij uit hoe de weigering van de Franse koningen en presidenten om gehoor te geven aan het Heilig Hart (Alacoque, Lanchon, Ferchaud) en aan Maria (Goulaine, Ramonet) zou leiden tot een totale maatschappelijke en kerkelijke instorting.

* De Finale: Haar visioenen gelden als de finale omdat zij het eindpunt van deze hele lijdensweg beschrijven. Zij voorspelde de Grote Zuivering (inclusief de beruchte Drie Dagen van Duisternis, waarin de aarde in totale duisternis wordt gehuld en de bozen worden weggevaagd). Haar profetie eindigt echter met de absolute triomf: het abrupt stoppen van alle geopolitieke oorlogen door een goddelijke ingreep, waarna een legendarische "Grote Katholieke Monarch" (een nakomeling van de legitieme Franse koningen) zal opstaan. Deze monarch zal, samen met een Heilige Paus, de oorspronkelijke eisen van Sint-Remigius aan Clovis herstellen en Frankrijk en de wereld definitief toewijden aan het Heilig Hart en het Onbevlekt Hart van Maria.

6/8 Maria: Geliefde kinderen van Mijn Onbevlekt Hart:

Ik kom naar jullie met Mijn Liefde om die te geven aan de hele mensheid die haar wil aanvaarden.

Mijn Onbevlekte Hart is voor jullie; neem het aan en wees mensen van liefde, vrede en broederschap.

De mensheid blijft ronddwalen zonder Mijn Goddelijke Zoon te zien, te horen of te voelen, omdat ze zich hebben laten leiden door de duivel, die hen in de afgrond doet vallen.

Donkere dagen en nog donkerdere nachten komen steeds dichterbij voor de hele mensheid naarmate de zon, in haar verhoogde activiteit, opkomt.

Mijn kinderen:

Waar hebben jullie je vleselijke harten gelaten?

Wat is er gebeurd met de genade van de Heilige Geest die jullie sterkt in tijden van beproeving?

Jullie hebben een houding aangenomen die de kinderen van God onwaardig is en verwerpen de gaven, genaden en deugden waar jullie juist nu, nu grote en zware beproevingen naderen, met grotere ijver naar zouden moeten streven.

Wees waakzaam, Mijn kinderen!

De duivel houdt niet op en houdt de meeste van zijn demonen op aarde om jullie te verleiden en zoveel mogelijk zielen te bemachtigen.

Bid, wees mensen van offer en herstel; offer alles aan de Allerheiligste Drie-eenheid voor het heil van zielen en de bekering van zondaars, ketters, atheïsten en hen die een verbond met de duivel hebben gesloten.

Mijn kinderen:

Wees die zielen die Mijn Goddelijke Zoon roept om meer van de geest dan van het vlees te zijn.

Jullie zijn getuigen van het lijden van zovelen van jullie broeders en zusters door de natuur, die haar woede toont jegens een generatie die een gebrek aan liefde betoont voor Mijn Goddelijke Zoon en voor Zijn Moeder.

Houd de Heilige Rozenkrans in jullie hand en laat jullie harten de glorie bezingen van Mijn Goddelijke Zoon en van deze Moeder die jullie liefheeft!

Wees volhardend en zeker dat jullie niet onbeschermd zullen worden gelaten door Mijn Goddelijke Zoon.

Er is een gebrek aan geloof om te geloven, geloof om zeker te zijn, geloof om standvastig te blijven in aanbidding van de Naam die boven elke naam staat.

Mijn meest geliefde kinderen van Mijn Onbevlekte Hart:

Het wapen van de eindtijd, het wapen dat alle veldslagen zal winnen, het wapen dat zal schijnen in de duisternis en dat de duivel vreest en zal blijven vrezen, is de Heilige Rozenkrans, niet omdat jullie hem voor de show dragen, maar omdat de Heilige Rozenkrans zelfs de hel zelf doet beven. Demonen kunnen er niet eens naar kijken, en elk woord dat met liefde en volledig bewustzijn van wat er gezegd wordt wordt gesproken, is een megafoon die elke Heilige Rozenkrans weerspiegelt die jullie, mijn lieve kinderen, met toewijding bidden.

Mijn geliefde kinderen, de Hemel zelf herinnert jullie eraan dat de oorlog voortduurt en vertelt jullie dat wat de mens schept, de mens toebehoort, en wat Mijn Goddelijke Zoon zendt, van boven komt. Besteed speciale aandacht aan het Midden-Oosten.

Mijn kinderen, jullie weten dat het kwaad begint met de afwijking van de menselijke wil. Zo klampen jullie je vast aan wat laag en minderwaardig is, handelen en gedragen jullie zoals zij die beneden staan, zij die met het kwaad wandelen, waardoor jullie zonde proeven.

Mijn lieve kinderen, jullie leven te midden van zoveel zonde dat jullie moeten bedenken dat jullie kinderen zijn van de Allerheiligste Drie-eenheid en Mijn kinderen, zodat de menselijke wil jullie niet afleidt van het enige pad dat naar het Eeuwige Leven leidt. Wees meesters in de liefde, en al het andere zal jullie erbij gegeven worden.

Bid, Mijn kinderen, bid dat de volgende aardbevingen in kracht zullen afnemen vanwege het luide gebed: Zuid-Amerika, Pakistan, Mexico.

Bid, Mijn kinderen, bid. Het vuur van de hoge temperaturen van de zon blijft bosbranden veroorzaken: wees waakzaam in de Verenigde Staten, Mexico, Midden-Amerika, Zuid-Amerika, India, Senegal en Duitsland.

Bid, Mijn kinderen, bid vurig voor de instelling van de Kerk, gesticht door Mijn Goddelijke Zoon.

Bereid je ziel voor, wees geestelijker, woon de eucharistische viering bij en ontvang de Heilige Communie/

Gebed brengt grote wonderen teweeg in de mensheid, zoals het wonder dat, door de goddelijke wil, zal plaatsvinden op Mijn Tilma van Onze Lieve Vrouw van Guadalupe, als hulp voor deze generatie en als voorbereiding op een grote vreugde.

Wees niet bang, ben Ik hier niet, Ik die uw Moeder ben?

Moeder Maria

3 x Wees gegroet Onbevlekte Maria, zonder zonde ontvangen

Luz de Maria

Broeders en zusters,

De kern van deze boodschap is de bekering van het hart.

Onze Moeder nodigt ons uit om het hart van het vlees terug te vinden, open te staan ​​voor de genade van de Heilige Geest, in staat te zijn lief te hebben met de liefde van Haar Goddelijke Zoon en de Wil van God te herkennen.

Wat betreurt Onze Moeder deze onophoudelijke geestelijke strijd!

Wat betreurt Onze Moeder het dat Haar kinderen niet in staat zijn de werkelijke geestelijke strijd te herkennen die zich op dit moment in ieder mens afspeelt!

Onze Moeder laat ons zien hoe Gods kinderen zich van Hem afkeren en naar het vlees leven; maar zij herinnert ons eraan dat God ons krachtige wapens heeft gegeven om te overwinnen, zoals de Heilige Rozenkrans, die ons verenigt met de Mysteriën van Onze Heer Jezus Christus en Onze Heilige Moeder.

De Heilige Rozenkrans is een gebed dat met volledige toewijding, overtuiging, geloof en diep bewustzijn gebeden moet worden, waarbij het leven van Onze Koning en Heer Jezus Christus in elk Mysterie wordt bemind.

De Heilige Rozenkrans is geen routinegebed, maar een voortdurende ontdekking van de liefde van Onze Moeder voor de wil van de Vader, de liefde van de Vader voor de mensheid en de liefde van Christus voor ons.

Deze oproep, broeders en zusters, geeft ons grote hoop als leden van de Kerk; zelfs wanneer er moeilijke beproevingen komen, zullen zij die door geloof, de Eucharistie, het gebed en de volharding met Christus verbonden blijven, niet alleen zijn.

In deze boodschap wordt Onze Moeder aan ons voorgesteld als de beschermende Moeder van Haar kinderen, die ons beschut op de weg naar het Eeuwige Leven.

Onze Heilige Moeder roept ons op tot een diepgaand leven, gegrondvest in geloof, de sacramenten en de Heilige Rozenkrans als middel om de beproevingen van deze tijd het hoofd te bieden.

Amen.

 

Wees niet bang!

Matteus 14:22-33: Meteen daarna gelastte Hij de leerlingen in de boot te stappen en alvast vooruit te gaan naar de overkant. Hij zou ook komen nadat Hij de mensen had weggestuurd. Toen Hij hen weggestuurd had, ging Hij de berg op om er in afzondering te bidden. De nacht viel, en Hij was daar helemaal alleen. De boot was intussen al vele stadiën van het vasteland verwijderd en werd, als gevolg van de tegenwind, door de golven geteisterd. Tegen het einde van de nacht kwam Hij naar hen toe, lopend over het water. Toen de leerlingen Hem op het water zagen lopen, raakten ze in paniek. Ze riepen: ‘Een geest!’ en schreeuwden het uit van angst. Meteen sprak Jezus hen aan: ‘Houd moed! Ik ben het, wees niet bang!’ Petrus antwoordde: ‘Heer, als U het bent, zeg me dan dat ik over het water naar U toe moet komen.’ Hij zei: ‘Kom!’ Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ‘Heer, red me!’ Meteen strekte Jezus zijn hand uit, Hij greep hem vast en zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?’ Toen ze in de boot stapten, ging de wind liggen. De leerlingen wierpen zich voor Hem neer en zeiden: ‘U bent werkelijk Gods Zoon!’

* Vandaag worden we door het Evangelie van Matteüs meegenomen naar een plaats die velen van ons maar al te goed kennen: het diepe water, midden in de nacht, omringd door de storm. De discipelen zitten in een boot, gevangen tussen de golven. De wind is tegen. Het is donker. Het is precies die plaats waar angst toeslaat. De plaats waar de controle ons ontglipt en waar de moeilijkheden van het leven ons overspoelen.

Maar kijk eens wat er gebeurt in de vierde nachtwacht. Juist op het moment dat de storm het hardst raast, komt Jezus naar hen toe. Hij wandelt op het water. In onze diepste stormen is Hij nooit ver weg. Hij staat niet aan de zijlijn; Hij waakt over ons en komt ons tegemoet. Zijn eerste woorden doorbreken de wind: "Houd moed, Ik ben het, wees niet bang." Dat is de eerste, fundamentele waarheid: we hoeven niet bang te zijn. Wat voor storm er ook in uw leven woedt — ziekte, verdriet, eenzaamheid of onzekerheid — Jezus is erbij, Hij helpt ons en verliest ons nooit uit het oog.

En dan gebeurt er iets wonderlijks met Petrus. Bezield door een heilig vuur roept hij: "Heer, als U het bent, beveel me dan over het water naar U toe te komen." Wat een onbezonnen daad! Wie stapt er nu in het midden van een storm uit een veilige boot? Maar weet u, er zit een diepe schoonheid in die onbezonnenheid. Als het ons geloof in Jezus betreft, dán mogen we ons onbezonnen tonen. We mogen een radicaal, volkomen en blind vertrouwen hebben dat de logica van de wereld teboven gaat. God nodigt ons uit om uit onze comfortabele boot te stappen en te durven geloven in het onmogelijke.

Let wel op: deze heilige onbezonnenheid is iets heel anders dan dwaasheid. Jezus vraagt ons niet om dwaze dingen te doen, om roekeloos met ons leven of dat van anderen om te springen, of om God op de proef te stellen. Petrus handelde niet uit pure roekeloosheid; hij vroeg eerst om het woord van Jezus: "Beveel mij." Pas toen Jezus zei: "Kom", stapte hij overboord. Onbezonnen geloof zoekt altijd Gods wil, terwijl dwaasheid alleen de eigen impulsen volgt.

Zolang Petrus zijn blik strak op Jezus gericht hield, deed hij het onmogelijke: hij liep op het water. Dat is de sleutel voor ons dagelijks leven. Als de moeilijkheden groot zijn, richt dan uw blik op Jezus. Kijk niet naar de hoogte van de golven, kijk naar Hem die de golven regeert.

Maar we zijn mensen. Net als Petrus kijken we soms toch om ons heen. We voelen de harde wind, de twijfel slaat toe en plotseling beginnen we te zinken. Het water stijgt ons naar de lippen. Misschien voelt u zich vandaag wel zo: alsof u langzaam wegzakt in het diepe. Maar hoor dan de troost van dit verhaal. Op het moment dat Petrus roept: "Heer, red mij!", aarzelt Jezus geen seconde. De Schrift zegt: "Meteen stak Jezus zijn hand uit en greep hem vast."

Wat een bevrijdende belofte: zelfs als ons geloof wankelt, zelfs als we door eigen twijfel in het water zinken, laat Jezus ons niet verdrinken. Hij reikt ons Zijn krachtige hand en helpt ons weer naar boven. Zijn genade is altijd groter dan onze angst.

Laten we daarom deze week ingaan met hernieuwde moed. Wees onbezonnen in uw liefde en uw vertrouwen op God, maar blijf wijs. Richt uw blik standvastig op Jezus. Hij waakt over u, Hij stormt met u mee, en Zijn hand is altijd dichtbij genoeg om u te redden.

 

8/8 Hoe je voor te bereiden op de Waarschuwing - Ady Castaañeda - O Crux Ave

Chronologie van gebeurtenissen
Voorbereiding: levensbiecht

Wat is zonde Catechismus 1846 tot 1876

Vergeet niet zonden van nalatigheid, naast woord en gedachte, en handelingen.

Zonden

De 5 zonden tegen de Liefde van God

Volgens paragraaf 2094 van de Catechismus van de Katholieke Kerk zijn er exact vijf zonden die direct ingaan tegen de goddelijke liefde. Deze tasten het fundament van het geloof en de kerkgemeenschap aan:

Onverschilligheid: Het weigeren of verzuimen om de goddelijke liefde te erkennen; het links laten liggen van Gods goedheid.

Onankbaarheid: Het vergeten of niet willen beantwoorden van de liefde en weldaden die God en de kerkgemeenschap de mens schenken.

Lauwheid : De aarzeling of nalatigheid om te reageren op de goddelijke liefde; een passieve houding in het geloofsleven.

Geestelijke traagheid of onverschilligheid: Het weigeren van de vreugde die van God komt, wat leidt tot een diepe afkeer van het geestelijke en goddelijke goed.

Godshaat: De ergste vorm, voortkomend uit hoogmoed, waarbij men zich actief verzet tegen Gods liefde en Zijn geboden vervloekt.

Overtreding van de 5 Geboden van de Heilige Kerk

In de traditionele katholieke catechese spreekt men vaak over de vijf kerkelijke geboden. Het overtreden van deze geboden (zonder geldige reden) wordt beschouwd als een zonde tegen de orde en discipline van de kerk:

* Niet eren van zon- en feestdagen: Het verzuimen om op zondagen en verplichte feestdagen de heilige mis bij te wonen.

* Niet onthouden van vlees: Het overtreden van de kerkelijke wetten rondom onthouding op boet- en vrijdagen.

* Niet onderhouden van de vasten: Het schenden van de vastenvoorschriften in de veertigdagentijd.

* Niet biechten: Het weigeren om minstens één keer per jaar de zonden te biechten (het sacrament van de verzoening).

* Niet communiceren met Pasen: Het nalaten om rond de paastijd het 'Brood des Heren' (de heilige communie) te ontvangen.

De 6 zonden tegen de Heilige Geest

* Vermoeden van Gods barmhartigheid: Het blindelings aannemen dat men gered zal worden zonder zich ooit te hoeven bekeren, of blijven zondigen met de gedachte dat God het toch wel vergeeft.

* Wanhoop aan de redding: Het geloof dat de eigen zonden zo groot zijn dat zelfs Gods almachtige barmhartigheid en liefde niet in staat zijn om ze te vergeven.

* Bestrijden van de bekende waarheid: Het opzettelijk en bewust ontkennen, belachelijk maken of aanvallen van theologische waarheden van het geloof, terwijl men diep vanbinnen weet dat ze waar zijn.

* Nijd om de genade van een ander: Het jaloers of bitter zijn op de spirituele gaven, de deugdzaamheid of de goddelijke genade die een medemens van de Heilige Geest heeft ontvangen.

* Verharding in de zonde: Het koppig en bewust blijven vasthouden aan een zondige levensstijl, met een totale onverschilligheid of minachting voor de stem van het geweten.

* Uiteindelijke onboetvaardigheid: Tot aan het allerlaatste moment van de dood weigeren om berouw te tonen, waardoor de ziel zich definitief afsluit voor Gods vergeving.

De 7 hoofdzonden

* Hoogmoed: Trots, ijdelheid en de drang om beter of belangrijker te willen zijn dan anderen en God. Dit wordt traditioneel beschouwd als de allereerste en gevaarlijkste hoofdzonde, de wortel van de zondeval.

* Hebzucht: De onverzadigbare drang naar materieel bezit, geld, macht of status, ten koste van de medemens en de vrijgevigheid.

* Onkuisheid / Lust: Het puur consumeristisch of egoïstisch omgaan met seksualiteit en lichamelijk verlangen, waarbij de ander gereduceerd wordt tot een object voor eigen genot.

* Nijd / Jaloersheid: Bitterheid of wrok voelen over het geluk, het succes of de bezittingen van een ander, en het stiekem hopen dat de ander faalt.

* Onmatigheid / Gulsigheid: De overmatige consumptie van voedsel, drank of middelen; het niet kunnen beheersen van fysieke consumptiedrang.

* Woede / Wraakzucht: Onbeheerste agressie, haat en de destructieve drang naar vergelding of geweld, in plaats van vergeving en vrede.

* Traagheid / Gemakzucht: Spirituele of fysieke apathie; het weigeren om de gaven die God je gegeven heeft te gebruiken of te ontwikkelen. Het is een diepe onverschilligheid voor het goede.

De 10 geboden

1. Bovenal bemin één God.
2. Zweer niet ijdel, vloek noch spot.
3. Heiligt steeds de dag des Heren.
4. Vader, moeder zult gij eren.
5. Dood niet, geef geen ergernis.
6. Doe nooit wat onkuisheid is.
7. Vlucht het stelen en bedriegen.
8. Ook de achterklap en 't liegen.
9. Wees steeds kuis in uw gemoed.
10. Begeer nooit uw naastes goed.

De specifieke Rooms-Katholieke indeling

De tekst weerspiegelt de officiële indeling van de Decaloog zoals gehanteerd door de Rooms-Katholieke Kerk. Dit verklaart de opbouw:

Samenvoeging (Gebod 1): De protestantse traditie kent een apart tweede gebod tegen beeldenverering. De katholieke context voegt dit samen onder regel 1 ("Bovenal bemin één God"), omdat afgoderij en beelden aanbieden in elkaars verlengde liggen.

Opsplitsing (Gebod 9 en 10): Om alsnog exact op 'tien' uit te komen, splitst de katholieke traditie het laatste Bijbelse gebod ("Gij zult niet begeren") op in de begeerte naar de partner van een ander ("Wees steeds kuis in uw gemoed") en de begeerte naar materiële spullen ("Begeer nooit uw naastes goed").

"Geef geen ergernis" (Regel 5): Dit is toegevoegd aan het verbod op doden. In de katholieke moraaltheologie betekent 'ergernis' het spiritueel of moreel op het slechte pad brengen van een medemens.

"Ook de achterklap" (Regel 8): Dit moderniseert het Bijbelse 'valse getuigenis spreken' naar de dagelijkse praktijk van dorpsroddels en kwaadsprekerij (achterklap). Het toont aan dat de context primair gericht was op het bewaren van de sociale vrede in de lokale parochie.

 

 

Repost: Een dringende waarschuwing met betrekking tot de grote aardbeving die Californië te wachten staat - Seth Olale Omondi

Zuster Celeste, de oprichtster van Master's Voice of Prophecy heeft haar nu gewaarschuwd om de mensen te vertellen die wonen aan de westkust van Californië en in de staat Washington, Seattle en alle omliggende staten, Oregon, Las Vegas en alle staten in de buurt van Californië, zelfs New Mexico, al die regio's zullen worden getroffen door de naderende grote aardbeving die nu op handen is, die Californië zal treffen en verwoesten. Volgens Celeste heeft God haar verteld dat dit een dringende waarschuwing is en dat God haar heeft opgedragen de mensen die aan de westkust van de VS wonen te waarschuwen, met name in Californië en de staat Washington en alle omliggende staten in de buurt van de Stille Oceaan, in het noordwesten van Amerika en aan de westkust van Amerika.

God heeft haar verteld dat die regio niet langer veilig is. Volgens Celeste, heeft God haar verteld dat miljoenen Amerikanen zullen sterven zodra deze aardbeving Californië en de westkust treft. Daarom heeft God haar opgedragen de mensen die in die gebieden wonen te vertellen dat ze onmiddellijk moeten evacueren. Ze moeten die gebieden verlaten. Californië en de hele Westkust, de Pacifische kustlijn, zijn niet langer veilig, omdat God haar heeft verteld dat er een gigantische tsunami op de westkust afkomt.

Deze tsunami zal Californië en vele delen van de westkust overspoelen. Veel delen van de westkust van de VS zullen worden getroffen door de gigantische tsunami, plus de zwaarste aardbeving die Noord-Amerika ooit heeft getroffen. Volgens Celeste, in de profetie die God haar heeft gegeven, zal de komende aardbeving een kracht van meer dan 10 op de schaal van Richter hebben, misschien zelfs 12 of nog meer. Dat betekent dat het hele Amerikaanse westkustcontinent, de continentale plaat, ernstig beschadigd zal raken door zware aardbevingen, naschokken en enorme tsunami's die honderden kilometers landinwaarts zullen razen en overstromingen zullen veroorzaken.

Daarom zegt God tegen de mensen in Californië en aan de westkust, tot aan het noordnoordwesten van Amerika, de staat Washington, de stad Seattle en Brits-Columbia: die hele regio is niet langer veilig. God zegt nu tegen de mensen die daar wonen dat ze moeten vluchten. Er zijn een paar profeten tot wie God in het verleden heeft gesproken. Een van hen is broeder Elvie Zapata, een Amerikaanse profeet uit Puerto Rico. God heeft in het verleden tot hem gesproken via krachtige dromen en visioenen. God heeft hem dromen en visioenen laten zien van de grote verdrukking. Hoe er grote vervolging zal zijn tijdens de grote verdrukking. Hoe Nephilim en demonische machten zich fysiek zullen manifesteren en hoe mensen zullen leven tijdens de grote verdrukking en hoe wilde beesten, half mens, half demon op aarde zullen leven.

Elvi Zapata is een onafhankelijke Amerikaanse internetprediker en zelfbenoemde profeet die vooral online bekendheid geniet binnen apocalyptische en charismatische christelijke kringen. Hij staat hoofdzakelijk bekend om zijn radicale eindtijdprofetieën, visioenen van de hemel en de hel, en zijn waarschuwingen voor een naderende Apocalyps.

Dit zijn de belangrijkste kenmerken van zijn bediening en zijn claims:

'The Lord's Hour' en online bediening

Platform: Zapata verspreidt zijn boodschappen via zijn eigen online bediening genaamd Jesus#1 Ministry en zijn radioshow/podcast The Lord's Hour. Hij maakt intensief gebruik van platforms zoals YouTube, GodTube en diverse podcastkanalen om zijn volgers te bereiken.

Boodschap: Zijn kernboodschap draait om directe, dringende oproepen tot bekering en radicale heiligheid. Hij stelt dat de mensheid in de absolute eindtijd leeft.

Hemel- en helgetuigenissen

* Bezoeken aan de hemel: Zapata beweert dat hij door Jezus persoonlijk meerdere keren is meegenomen naar de 'Derde Hemel'. Hij beschrijft de hemel in detail, inclusief "appartementencomplexen", stranden, bergen en scholen in de hemel waar zielen leskrijgen.

* Visioenen van de hel: Naast de hemel deelt hij ook angstaanjagende getuigenissen over de hel, de poel van vuur en de zogeheten 'buitenste duisternis' om christenen te waarschuwen die volgens hem niet oprecht geloven.

Specifieke eindtijdprofetieën (Eschatologie)

* De Opname: Een centraal thema in zijn werk is de opname van de christelijke gemeente. Hij predikt dat de opname elk moment kan plaatsvinden, maar waarschuwt dat het merendeel van de moderne christenen achtergelaten zal worden omdat ze niet 'vlekkeloos' leven.

* De Grote Verdrukking en RFID-chips: Hij waarschuwt voor de Grote Verdrukking, waarin demonen de aarde zullen teisteren. Hij identificeert de technologische RFID-chip expliciet als het 'Teken van het Beest' uit het Bijbelboek Openbaring en waarschuwt volgers deze nooit te accepteren.

* Natuurrampen: In het verleden deed hij specifieke voorspellingen, zoals een gigantische tsunami die de Amerikaanse stad Boston zou overspoelen na de inslag van een asteroïde, en een periode van drie dagen van totale duisternis op aarde.

God liet hem 8 jaar geleden een ​​grote aardbeving zien die Californië bijna verwoestte. Toen vertelde Zapata reeds om uit Californië te verhuizen. Je kunt je dus voorstellen hoe urgent het nu is en het is nu urgent dat als je in Californië woont en de hele

westkust van Babylon, Amerika, het nu urgent is omdat deze aardbeving de grootste aardbeving zal zijn die ooit Noord-Amerika en de wereld heeft getroffen in moderne tijden. Dus nu zegt God tegen christenen en niet-christenen dat ze moeten verhuizen uit Californië. Als je deze video bekijkt en je woont in Californië, dan is dit de laatste video die ik maak over Californië, tenzij God me leidt om nog een video te maken. Maar dit is de laatste waarschuwing die ik geef aan de mensen die in Californië wonen om te verhuizen. Verhuis onmiddellijk. Begin met een verplichte verhuizing uit die regio. Het is tijd om te evacueren uit dat deel van de westkust. Die hele regio zal in de Stille Oceaan verdwijnen. Zowat 9 of 10 jaar geleden kreeg ik een droom over de komende aardbeving in Californië. Ik droomde over een grote aardbeving die Californië trof. Dat was rond 2012 of 2013.

En ik droomde die droom op een zaterdagavond. Ik zag een aardbeving, een grote aardbeving die Californië trof en verwoestte. En toen ik de volgende dag wakker werd, maakte ik me klaar om zondag naar de kerk te gaan. Terwijl we aan het bidden waren en God aan het prijzen waren, zat ik in het midden, vooraan, aan de rechterkant van de kerk. En recht voor me, ongeveer twee rijen voor me, stond een jongeman die een Amerikaanse jas droeg. Deze Amerikaanse jassen die jongeren graag dragen, zoals die voor de universiteit of hogeschool studenten die jassen of sportjassen. En deze jongeman droeg een jas met op de rug het woord California erop. En het was cursief en het was in een vloeiend patroon geprint en het was maar één woord dat van onder naar boven langs de zijkanten geschreven was. California.

Toen ik het woord California op de achterkant van deze jas zag die deze jongeman droeg, drong het meteen tot me door dat dit een bevestiging was van de droom die God me de vorige nacht had gegeven, namelijk dat Californië verwoest zou worden door een zware aardbeving. Vanaf dat moment wist ik dat er op een dag een aardbeving Californië zou treffen en dat die zoveel mensen in Californië zou vernietigen en doden. Daarom waarschuw ik als dienaar van God nu de mensen die in Californië wonen.

Als je een vriend of familielid hebt die in Californië woont, is het nu tijd om ze te vertellen dat ze moeten verhuizen. Zeg ze dat ze onmiddellijk moeten verhuizen. Die plaats is bestemd voor vernietiging, voor oordeel. God heeft nu gezegd dat er massale en onmiddellijke vragen moeten worden gesteld vanuit Californië en de hele westkust. Zelfs helemaal tot in de staat Washington, de mensen die in Seattle wonen, zijn niet veilig. Elvi Zapatar kreeg de boodschap dat er drie tekenen waren die vóór de opname zullen plaatsvinden en die elkaar heel snel zullen opvolgen.

De aardbeving in Californië en dan de oorlog in het Midden-Oosten, de Derde Wereldoorlog tussen Israël en de Arabieren zal ook daar in het Midden-Oosten beginnen en dan de grote tsunami die de oostkust van Amerika zal verwoesten New York, New Jersey en al die steden langs de oostkust van Babylon, Amerika. Hetzelfde werd ook getoond aan zuster Celeste. Andere profeten aan wie is getoond dat Californië werd verwoest door een enorme aardbeving, is wijlen William Branham, een machtige profeet die God in de jaren 50 en 60 heeft laten opstaan.

Bekendste profetieën van William Branham: De Zeven Visioenen (1933)

In juni 1933 claimde Branham een reeks van zeven opeenvolgende visioenen te hebben ontvangen over de politieke en technologische toekomst van de wereld, die zouden uitlopen op de Apocalyps:

Visioen 1: Benito Mussolini – Hij voorspelde dat de Italiaanse dictator Ethiopië zou binnenvallen, maar uiteindelijk aan een verschrikkelijk einde zou komen waarbij zijn eigen volk zich tegen hem zou keren.

Visioen 2: Adolf Hitler – Hij zag een Oostenrijker genaamd Adolf Hitler opstaan als dictator over Duitsland, die de wereld in een gruwelijke oorlog zou storten en op mysterieuze wijze zou sterven.

Visioen 3: Drie Ismen – Hij zag drie politieke stromingen: het fascisme, het nazisme en het communisme. Hij voorspelde dat de eerste twee zouden verdwijnen en dat het communisme de overhand zou krijgen.

Visioen 4: Technologische vooruitgang – Hij voorspelde auto's die eruitzagen als eieren, volledig glazen daken hadden en automatisch (zonder chauffeur) bestuurd zouden worden op snelwegen.

Visioen 5: Moreel verval – Een visioen waarin de morele achteruitgang van de vrouw centraal stond, gesymboliseerd door het dragen van steeds schaarsere kleding en het overnemen van typische mannenrollen.

Visioen 6: Een machtige vrouw in Amerika – Hij zag een bloedmooie maar wrede vrouw opstaan in de Verenigde Staten die enorme macht zou krijgen (dit wordt door volgelingen vaak geïnterpreteerd als de opkomst van de Rooms-Katholieke Kerk in de Amerikaanse politiek of een vrouwelijke president).

Visioen 7: De vernietiging van Amerika – Hij zag een gigantische explosie die de Verenigde Staten veranderde in een smeulende, desolate woestenij vol kraters.

God liet hem zien dat Californië in de Stille Oceaan zou zinken als een vorm van oordeel.

Een andere profeet die God heeft laten opstaan, is wijlen profeet Dumitru Duduman.

Belangrijkste profetieën van Dumitru Duduman:

De profetieën van Duduman zijn bijna allemaal apocalyptisch van aard en focussen op de plotselinge, totale vernietiging van de Verenigde Staten. Zijn bekendste boodschappen omvatten:

* Amerika zal branden ("America will Burn"): Dit is zijn meest centrale profetie. Duduman claimde dat een engel hem in een visioen heel Amerika liet zien, waarna het land plotseling in brand vloog. De engel vertelde hem dat Amerika wegens haar zonden (zoals abortus, sodomie, trots en corruptie) door vuur vernietigd zou worden.

* De verrassingsaanval door Rusland en China: Hij profeteerde specifiek dat Amerika van binnenuit zou verzwakken door interne chaos en burgeroorlog. Op het moment dat Amerika er het slechtst voorstaat, zal het land plotseling militair worden aangevallen door een alliantie van Rusland, China en een aantal islamitische landen. Zij zouden kernwapens inzetten om Amerikaanse steden te vernietigen.

* De rol van de interne revolutie: Duduman waarschuwde dat er vóór de buitenlandse aanval een grote interne crisis in de VS zou uitbreken. Hij sprak over rassenrellen, economische ineenstorting en een opstand van de bevolking tegen de overheid, waardoor het leger de situatie niet meer onder controle zou hebben.

* De vernietiging in één dag: Geïnspireerd op het Bijbelboek Openbaring (over het 'Babylon' dat in één uur valt), stelde hij dat de uiteindelijke nucleaire en militaire vernietiging van de Verenigde Staten extreem snel en onverwacht zou gebeuren, waardoor het land geen tijd zou hebben om terug te vechten.

 

7/8 De Synthese van Alle Ketterijen - Pillars of Faith

Mijn beste vrienden in Christus,

Dank u wel dat u vandaag bij mij bent.

Er zijn woorden die ooit een centrale plaats innamen in het leven van de Katholieke Kerk, maar die nu zelden meer worden gehoord. Ik wil het vandaag over een van die woorden hebben: "modernisme". Vraag de gemiddelde Katholiek wat modernisme is, en velen zullen geen antwoord weten. Vraag wanneer ze voor het laatst een preek erover hebben gehoord, en velen zullen zeggen: "Nooit." Toch was er een tijd dat de Kerk het modernisme als zo'n groot gevaar beschouwde dat paus Pius X er een hele encycliek aan wijdde om het aan de kaak te stellen. In 1907 noemde hij in Pascendi Dominici Gregis het modernisme "de synthese van alle ketterijen". Dat zijn buitengewone woorden. Pausen gebruiken dergelijke taal niet lichtvaardig. Als Pius X geloofde dat het modernisme de synthese van alle ketterijen was, dan volgt er vanzelfsprekend de vraag: Wat is er gebeurd?

Is het modernisme simpelweg verdwenen? Of zijn we op een punt beland waar de waarschuwingen van de Kerk zelf grotendeels in de vergetelheid zijn geraakt? Dat zijn de vragen die ik vandaag met u wil bespreken. Dit is niet zomaar een historische discussie. Het is geen academische oefening. Ik geloof dat het de kern raakt van de crisis die we in de Kerk doormaken. Voordat we echter kunnen begrijpen waar we nu staan, moeten we begrijpen wat modernisme werkelijk is.

Veel mensen denken ten onrechte dat modernisme simpelweg betekent dat de Kerk moderner wordt, dat er hedendaagse taal wordt gebruikt of dat bepaalde pastorale benaderingen worden overgenomen. Dat is niet wat paus Pius X veroordeelde. Modernisme gaat veel dieper dan dat. Het is een manier van denken. Het is een mentaliteit. Het is een methode om de openbaring zelf te benaderen.

In plaats van te beginnen met de vraag: "Wat heeft God geopenbaard?", begint het modernisme geleidelijk aan te vragen: "Wat kan de moderne mens aanvaarden?" In plaats van de wereld te meten aan de onveranderlijke waarheid van Christus, begint het de geopenbaarde waarheid te meten aan de veranderende aannames van de wereld. Daarom is het modernisme zo gevaarlijk.

Het is niet zomaar één leerstellige dwaling van de vele. Het wordt veeleer een principe waarmee elke doctrine uiteindelijk opnieuw geïnterpreteerd kan worden. Daarom beschreef Sint Pius X het als "de synthese van alle ketterijen".

Elke voorgaande ketterij viel een bepaalde waarheid aan die door God geopenbaard was. Het modernisme valt het fundament aan waarop de geopenbaarde waarheid rust. Het verschuift subtiel het zwaartepunt weg van de Goddelijke Openbaring en naar de menselijke ervaring, de historische ontwikkeling en de hedendaagse cultuur.

Als katholieken weten we echter dat Jezus Christus "gisteren, vandaag en voor altijd dezelfde is". De waarheid evolueert niet. God verandert niet. De Goddelijke Openbaring raakt niet achterhaald omdat de cultuur verandert. De Heilige Schrift herinnert ons er heel duidelijk aan: "Want de wijsheid van deze wereld is dwaasheid voor God." Die woorden van Sint Paulus zijn vandaag de dag nog net zo waar als toen ze voor het eerst werden geschreven.

Evenzo lezen we in Romeinen: "Pas u niet aan de wereld aan, maar laat u hervormen tot een nieuw gezindheid." Let op de richting. De Kerk is geroepen om de wereld te veranderen. Ze is nooit geroepen om zich door de wereld te laten veranderen. Dat onderscheid vormt de kern van deze discussie. Lang voor 1907 waren de kiemen van het modernisme reeds in theologische kringen zichtbaar. Gedurende de negentiende eeuw ontstonden diverse ideeën die probeerden het katholieke geloof te herinterpreteren door de lens van de moderne filosofie, geschiedkritiek, rationalisme en liberaal gedachtegoed.

Paus Pius IX waarschuwde voor veel van deze tendenzen. Maar het was paus Pius X die erkende dat deze ideeën geen geïsoleerde dwalingen waren. Ze vormden een compleet systeem. Ze deelden een gemeenschappelijke geest. Die geest noemde hij modernisme. In Pascendi Dominici Gregis ontmaskerde Pius X dat systeem zorgvuldig alvorens het te veroordelen. Tegen het einde van de encycliek anticipeerde hij op kritiek van degenen die zouden zeggen dat hij te veel tijd had besteed aan het uitleggen van het modernistische gedachtegoed. Zijn antwoord is van groot belang. Hij legde uit dat het noodzakelijk was het modernisme volledig te ontmaskeren, omdat de dwalingen ervan vaak verborgen waren onder een taal die orthodox leek, terwijl de traditionele leer geleidelijk aan van haar betekenis werd ontdaan.

Die woorden verdienen vandaag de dag misschien nog wel meer aandacht dan in 1907. Want een van de kenmerkende eigenschappen van het modernisme is dat het zich zelden openlijk aankondigt. Het spreekt vaak de taal van het Katholicisme, terwijl het stilletjes de onderliggende betekenis verandert. Juist daarom achtte Sint Pius X het gevaar zo groot.

Hij begreep dat het modernisme zich doorgaans niet presenteerde als een regelrechte verwerping van het Katholieke geloof. Het begon meestal niet met het ontkennen van de goddelijkheid van Christus, het verwerpen van de sacramenten of het openlijk verwerpen van het gezag van de Kerk. In plaats daarvan werkte het subtieler. Het probeerde het geloof van binnenuit te herinterpreteren. Het behield vertrouwde taal, terwijl het geleidelijk de betekenis achter die taal veranderde. Het stelde voor dat de leer zich zodanig zou ontwikkelen dat ze steeds meer zou aansluiten bij het gedachtegoed van elk opeenvolgend tijdperk.

Daarom wordt het modernisme vaak niet alleen beschreven als een verzameling dwalingen, maar als een manier van denken – een denkgewoonte die het oordeel van de moderne wereld boven de onveranderlijke waarheid stelt die God heeft geopenbaard.

Daarom geloofde Sint Pius X dat het de "essentie en het wezen" van elke voorgaande ketterij bezat. Elke grote ketterij in de geschiedenis van de Kerk viel een bepaald geloofsartikel aan. Het modernisme viel echter iets nog fundamenteler aan. Het daagde de bron en de zekerheid van de geopenbaarde waarheid zelf uit. Zodra de openbaring zelf onderhevig is aan veranderende menselijke ervaringen, blijft geen enkele doctrine permanent zeker. Alles staat open voor herinterpretatie. Alles wordt onderhandelbaar. Daarom noemde de Heilige Vader het "de synthese van alle ketterijen".

Hij overdreef niet. Hij handelde als de Opperste Herder van de Kerk en waarschuwde de gelovigen dat er een dwaling was ontstaan ​​die niet slechts één doctrine bedreigde, maar het fundament waarop alle doctrines rusten. Sint Pius X erkende de ernst van dit gevaar en deed iets buitengewoons. In 1910, slechts drie jaar na de uitvaardiging van Pascendi Dominici Gregis, eiste hij de Eed tegen het Modernisme. Priesters, bisschoppen, hoogleraars theologie, seminaristen en anderen die belast waren met het onderwijzen van het katholieke geloof, moesten publiekelijk zweren dat ze de principes van het modernisme verwierpen en de leer die van de apostelen was overgeleverd, getrouw zouden bewaren.

Dit was geen tijdelijke disciplinaire maatregel. Het weerspiegelde de overtuiging dat het modernisme een voortdurend gevaar vormde voor het leven van de Kerk. Dat historische feit is belangrijk omdat het ons eraan herinnert hoe serieus de Kerk die dreiging ooit nam. Elke Katholieke priester die tussen 1910 en 1967 werd gewijd, moest die eed afleggen. Bijgevolg had, op enkele uitzonderingen na, elke bisschop, kardinaal en theoloog die deelnam aan het Tweede Vaticaans Concilie de Eed tegen het Modernisme eerder in zijn priesterschap afgelegd. Dat feit zou ons allen tot nadenken moeten stemmen. Het roept belangrijke vragen op die een doordachte reflectie verdienen.

Hoe moesten die bisschoppen de eed begrijpen die ze hadden afgelegd tijdens hun deelname aan een concilie dat streefde naar een nieuwe relatie tussen de Kerk en de moderne wereld? Hoe moesten ze de compromisloze waarschuwingen van Sint Pius X tegen het modernisme verzoenen met het verlangen van het concilie naar een grotere betrokkenheid bij de hedendaagse samenleving? Dit zijn geen vragen die zomaar terzijde geschoven kunnen worden. Ze verdienen zorgvuldige, eerlijke en gebedvolle overweging.

De Kerk heeft zich altijd met de wereld beziggehouden. Vanaf de apostelen hebben christenen het Evangelie verkondigd aan elke cultuur en in elk tijdperk. Evangelisatie houdt noodzakelijkerwijs dialoog in. Maar dialoog heeft nooit betekend dat de wereld de inhoud van de Goddelijke Openbaring mag bepalen. De missie van de Kerk is niet om de geopenbaarde waarheid aan te passen aan de tijdgeest. De missie van de Kerk is om elk tijdperk in overeenstemming te brengen met Jezus Christus.

Er is een enorm verschil tussen het Evangelie aan de wereld verkondigen en de wereld de maatstaf laten worden waaraan het Evangelie wordt getoetst. Dat onderscheid ligt, naar mijn mening, aan de kern van de crisis die we vandaag de dag meemaken.

Op dit punt moeten we eerlijk spreken over het Tweede Vaticaans Concilie. Het Concilie zelf verschilde in één belangrijk opzicht van eerdere oecumenische concilies. Het definieerde geen nieuwe dogma's en vaardigde geen nieuwe anathema's uit tegen ketterij. In plaats daarvan beschreef het zichzelf primair als pastoraal van aard. Het verklaarde doel was om de eeuwige waarheden van het Katholieke geloof op een voor de moderne wereld toegankelijkere manier te presenteren.

Niemand kan de wens van de Kerk om het Evangelie aan elke generatie te verkondigen in twijfel trekken. Dat is altijd haar missie geweest. De vraag die voor ons ligt, is echter anders. Kan de Kerk de moderne wereld benaderen zonder de aannames van de moderne wereld over te nemen? Die vraag is vandaag de dag urgenter dan ooit.

Een van de belangrijkste documenten van het Concilie, Gaudium et Spes – de Pastorale Constitutie over de Kerk in de Moderne Wereld – schetste een visie op de betrokkenheid van de Kerk bij de hedendaagse samenleving die het katholieke leven de afgelopen zes decennia diepgaand heeft beïnvloed. Velen hebben dit als een positieve ontwikkeling beschouwd. Anderen hebben ernstige bedenkingen geuit over het feit dat sommige passages in het concilie op een manier zijn geïnterpreteerd die verder gaat dan authentieke betrokkenheid en neigt naar aanpassing aan de tijdsgeest.

Deze bedenkingen kunnen niet zomaar worden afgedaan. Ze verdienen zorgvuldige overweging, juist omdat Sint Pius X ons waarschuwde dat het modernisme vaak geleidelijk de Kerk binnenkomt, gehuld in taal die volkomen redelijk lijkt. Jaren na het concilie deed kardinaal Joseph Ratzinger – die later paus Benedictus XVI zou worden – een opmerkelijke observatie. Sprekend over Gaudium et Spes suggereerde hij dat het document in zekere zin functioneerde als een 'tegensyllabus', een poging tot verzoening tussen de Kerk en de moderne tijd na de scherpe conflicten van de negentiende eeuw. Die woorden hebben veel discussie opgeroepen. Voor mij roepen ze ook een onvermijdelijke vraag op.

Als de Kerk eerder zo krachtig had gewaarschuwd voor de gevaren van liberalisme, rationalisme en de tijdsgeest – waarschuwingen die vooral te vinden zijn in de leer van de Zalige Pius IX en Sint Pius X – wat werd er dan precies verzoend? Waren de zorgen die aanleiding gaven tot die ernstige waarschuwingen niet langer gegrond? Waren de gevaren op de een of andere manier verdwenen? Of had de Kerk simpelweg een andere pastorale aanpak gekozen, terwijl die eerdere waarschuwingen volledig intact waren gebleven? Dit zijn vragen die een doordacht antwoord verdienen.

Kardinaal Ratzinger zou later de zogenaamde "hermeneutiek van continuïteit" voorstellen. Hij was ervan overtuigd dat het Tweede Vaticaans Concilie altijd in continuïteit met de eerdere leer van de Kerk moet worden geïnterpreteerd, nooit als een breuk met het verleden. Dat principe is belangrijk. Iedere Katholiek zou moeten streven naar continuïteit met de constante leer van de Kerk. Toch worstelen veel gelovige katholieken nog steeds met een oprechte vraag. Als het modernisme de "synthese van alle ketterijen" blijft, zoals Sint Pius X verklaarde, hoe moeten katholieken dan passages begrijpen die vaak zijn geïnterpreteerd als een aanmoediging tot een steeds grotere openheid voor de aannames en waarden van de hedendaagse wereld? Als er continuïteit is, zou die continuïteit duidelijk aantoonbaar moeten zijn. Als er harmonie is, zou die harmonie niet alleen in theorie, maar ook in de praktijk zichtbaar moeten zijn.

Helaas zien veel katholieken, als we kijken naar het leven van de Kerk in de decennia na het Concilie, niet meer duidelijkheid, maar juist meer verwarring. We zijn getuige geweest van verwarring over de doctrine. Verwarring over de moraal. Verwarring over de heilige liturgie. Verwarring over de uniciteit van het Katholieke geloof. Verwarring over de missie van de Kerk in de wereld. Of men die verwarring nu toeschrijft aan verkeerde interpretaties van het Concilie, misbruiken begaan in de naam ervan, of aan de pastorale taal van het Concilie zelf, de verwarring zelf kan eerlijk gezegd niet worden ontkend. En dit brengt me bij wat ik denk dat misschien wel het belangrijkste punt van deze reflectie is. De Kerk heeft de veroordeling van het modernisme door Sint Pius X nooit formeel ingetrokken. Geen enkele paus heeft Pascendi Dominici Gregis herroepen. Geen enkele paus heeft verklaard dat het modernisme geen gevaar meer vormt. Geen enkele paus heeft gezegd dat de Eed tegen het Modernisme gebaseerd was op een misverstand over het geloof.

De veroordeling blijft deel uitmaken van de geschiedenis en de leer van de Kerk. Toch lijkt ze in de praktijk grotendeels uit ons bewustzijn verdwenen te zijn. Er wordt er bijna nooit over gepredikt. Er wordt zelden over onderwezen. Veel katholieken hebben de term zelfs nog nooit gehoord. Dat lijkt iets heel ernstigs te betekenen. Het is wat een gerespecteerde katholieke geleerde heeft beschreven als een "heimelijke nietigverklaring" van de veroordeling van het modernisme door de Kerk. Geen formele nietigverklaring. Geen officiële intrekking. Maar misschien iets nog subtielers. Een praktische nietigverklaring door verwaarlozing. Een leerstelling kan in de boeken blijven staan ​​terwijl ze uit het leven van de Kerk verdwijnt. En als dat gebeurt, gaat haar invloed feitelijk verloren, ook al heeft niemand haar formeel verworpen. En dat brengt ons bij het huidige moment. De afgelopen maanden is onze Heilige Vader, Paus Leo XIV, een reeks toespraken begonnen waarin hij Katholieken over de hele wereld aanmoedigt de documenten van het Tweede Vaticaans Concilie grondiger te bestuderen en hun toewijding aan de weg die de Kerk daarna is ingeslagen, te vernieuwen.

Hij heeft gesproken over het toestaan ​​dat de leerstellingen van het Concilie het leven en de missie van de Kerk blijven inspireren. Als Katholieken moeten we altijd voor de Heilige Vader bidden. We moeten hem succes wensen in het leiden van de Kerk op een trouwe manier naar Jezus Christus. Elke paus draagt ​​een immense last en elke paus verdient onze gebeden. Maar juist omdat ik de Kerk liefheb en dagelijks voor de Heilige Vader bid, geloof ik ook dat er soms moeilijke vragen gesteld moeten worden. Als de veroordeling van het modernisme door de Kerk nog steeds van kracht is, waarom lijkt er dan zo weinig aandacht aan besteed te worden? Als Sint Pius X het modernisme beschouwde als de synthese van alle ketterijen, waarom is die waarschuwing dan bijna onzichtbaar geworden in het leven van de Kerk? Als de Kerk juist een grotere betrokkenheid bij de moderne wereld aanmoedigt, hoe zorgen we er dan voor dat die betrokkenheid nooit een aanpassing aan de tijdgeest wordt? Dat zijn geen vragen die voortkomen uit ongehoorzaamheid. Het zijn vragen die voortkomen uit liefde voor de Kerk.

Door de hele geschiedenis heen heeft de Kerk altijd moedige mannen en vrouwen nodig gehad die bereid waren zich af te vragen of we trouw blijven aan wat van de apostelen is overgeleverd. De geloofsschat behoort niet toe aan een paus. Niet aan een bisschop. Niet aan een theoloog. Het behoort toe aan Jezus Christus. De Kerk is de hoedster ervan, niet de auteur. Daarom wordt elke generatie – inclusief de onze – afgemeten aan de geloofsschat, en niet andersom.

Mijn zorg is dat we een punt hebben bereikt waarop de taal van de dialoog te vaak de taal van de bekering heeft overschaduwd. Authentieke dialoog heeft zeker zijn plaats. We spreken met anderen omdat we hun redding verlangen. We luisteren zodat we Christus beter kunnen verkondigen. Maar dialoog mag nooit een doel op zich worden. De Kerk bestaat niet alleen om de wereld te begeleiden. Zij bestaat om de wereld op te roepen tot bekering, tot geloof en tot eeuwig leven in Jezus Christus. Er is een diepgaand verschil tussen de wereld genoeg liefhebben om haar te evangeliseren en de goedkeuring van de wereld zozeer liefhebben dat we aarzelen om moeilijke waarheden te verkondigen. Dat onderscheid is essentieel.

Het lijkt mij dat een van de grootste verleidingen van onze tijd is om vrede te zoeken met de geest van de tijd. De Heilige Schrift waarschuwt ons echter herhaaldelijk tegen die verleiding. Paulus zegt ons duidelijk: "De wijsheid van deze wereld is dwaasheid voor God." Hij zegt niet dat de wijsheid van deze wereld slechts verfijnd moet worden. Hij zegt niet dat ze alleen aangevuld hoeft te worden. Hij zegt dat het dwaasheid is voor God. Evenzo zegt onze Heer zelf: "Als de wereld jullie haat, weet dan dat ze Mij voor jullie gehaat heeft."

De Kerk heeft haar trouw nooit afgemeten aan de goedkeuring van de wereld. Zij heeft haar trouw afgemeten aan haar trouw aan Christus. Daarom geloof ik dat we de moed moeten hervinden om opnieuw over het modernisme te spreken – niet als een overblijfsel uit het begin van de twintigste eeuw, maar als een levend gevaar dat de Kerk vandaag de dag nog steeds bedreigt. Als we het gevaar niet langer erkennen, kunnen we het ook niet langer weerstaan. Als we niet langer onderwijzen wat Sint Pius X zo krachtig verkondigde, zullen toekomstige generaties niet eens weten dat een dergelijke waarschuwing ooit is gegeven. En dat zou een tragedie zijn.

Mijn gebed is niet dat we terugkeren naar een bepaald decennium in de geschiedenis. Mijn gebed is dat we terugkeren naar de tijdloze wijsheid van de Kerk – de wijsheid van de Heilige Schrift, de Heilige Traditie, de Vaders, de Kerkleraren, de heiligen en het tijdloze Magisterium dat de Geloofsschat door de eeuwen heen trouw heeft bewaakt. Dat is niet achteruitkijken. Dat is geworteld blijven. Een boom die zich van zijn wortels afsnijdt, wordt niet levender. Hij sterft. De Kerk moet altijd geworteld blijven in Jezus Christus, die gisteren, vandaag en voor altijd dezelfde is.

Mijn lieve broeders en zusters, we leven in buitengewone tijden. Om ons heen zien we naties in beroering, gezinnen onder vuur, verwarring over de meest fundamentele waarheden van de menselijke natuur, aanvallen op de heiligheid van het leven, aanvallen op het huwelijk en het gezin, en toenemende vijandigheid jegens het Evangelie van Jezus Christus. Op zo'n moment kan de Kerk zich geen onzekerheid over haar eigen identiteit veroorloven. Ze kan het zich niet veroorloven het vertrouwen in de tijdloze waarheden die Christus haar heeft toevertrouwd te verliezen. Evenmin kan ze het zich veroorloven de plechtige waarschuwingen te vergeten die zijn gegeven door hen die ons voorgingen.

Sint Pius X veroordeelde het modernisme niet omdat hij bang was voor vooruitgang. Hij veroordeelde het omdat hij Jezus Christus liefhad. Hij hield van Zijn Kerk. Hij hield van de waarheid. En hij erkende dat wanneer de geest van de tijd de gezindheid van Christus begint te verdringen, de gelovigen in groot geestelijk gevaar verkeren. Die waarschuwing is nooit formeel ingetrokken. Ze is nooit herroepen. Toch vrees ik dat ze in de praktijk te vaak vergeten is.
Ik geloof dat we een periode doormaken die alleen maar omschreven kan worden als een praktische ontkrachting van de veroordeling van het modernisme door de Kerk – niet door een formeel decreet, maar door verwaarlozing, stilte en de geleidelijke verdwijning van dit onderwerp uit de prediking, het onderwijs en de vorming van de Kerk. Als dat de waarheid is, dan kunnen we niet langer zwijgen. Stilte heeft dwaling nooit overwonnen. Alleen de waarheid overwint dwaling. Alleen Christus overwint dwaling. Het antwoord is niet woede. Het antwoord is niet bitterheid. Het antwoord is niet wanhoop. Het antwoord is heiligheid. Het antwoord is trouw. Het antwoord is terugkeren naar de eeuwige leer van de Katholieke Kerk – naar de Heilige Schrift, de Heilige Traditie, de Kerkvaders en Kerkleraren, de heiligen en het eeuwige Magisterium dat de Geloofsschat getrouw van generatie op generatie heeft doorgegeven.

De Kerk hoeft zichzelf niet opnieuw uit te vinden. Ze moet zich herinneren wie ze is. Ze is het Mystieke Lichaam van Christus. Ze is de hoedster van de Goddelijke Openbaring. Zij is geroepen om de wereld te heiligen – niet om door de wereld geheiligd te worden. Mijn broeders en zusters, ik vraag u drie dingen te doen:

Ten eerste, bid. Bid elke dag voor de Heilige Vader. Bid voor alle bisschoppen, priesters, diakens en religieuzen. Zij dragen een immense verantwoordelijkheid en hebben nu meer dan ooit Gods genade nodig.

Ten tweede, bestudeer uw geloof. Lees de Heilige Schrift. Lees de Catechismus. Lees Pascendi Dominici Gregis. Lees de grote pauselijke encyclieken die de Kerk door eerdere crises hebben geleid. Weet niet alleen wat de Kerk leert, maar ook waarom zij het leert.

Ten derde, blijf trouw. Laat u niet door verwarring van uw stuk brengen. Laat ontmoediging u niet van de hoop beroven. Meet de waarheid niet af aan populariteit of aan de goedkeuring van de wereld. Meet alles af aan Jezus Christus, die de Waarheid is.

Denk aan de woorden van de heilige Paulus: "Pas u niet aan de wereld aan, maar word hervormd tot een nieuw gezindheid." Die aansporing is vandaag de dag net zo urgent als toen ze voor het eerst werd geschreven.

Het is niet onze taak om Christus in overeenstemming te brengen met de wereld. Het is onze taak om de wereld tot Jezus Christus te brengen. Dat is altijd de missie van de Kerk geweest. Dat blijft de missie van de Kerk. En dat moet, door de genade van God, ook onze missie blijven.

Moge Onze Lieve Vrouw, Zetel der Wijsheid, voor ons bidden.

Moge de heilige Jozef, Beschermer van de Universele Kerk, voor ons bemiddelen.

Moge de heilige Pius X, die moedig het aan de apostelen toevertrouwde geloof verdedigde, ons de wijsheid, de moed en de volharding schenken om in onze tijd standvastig voor de waarheid te staan.

En moge de Almachtige God u zegenen, u standvastig houden in het Katholieke geloof en ons allen veilig naar huis leiden, naar de glorie van Zijn hemelse Koninkrijk.

Bisschop Joseph E. Strickland

Bisschop Emeritus

Modernismen in de Kerk

1. Ethisch-moralsch modernisme (De progressieve verschuiving)

Dit is de meest zichtbare vorm van modernisering, waarbij de traditionele christelijke moraal wordt aangepast aan moderne mensenrechten en seculiere wetgeving.

* Lgbtqia+-inclusie en huwelijk: De openstelling van het sacrament of de inzegening van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht. Actueel voorbeeld: De aanhoudende wereldwijde spanningen binnen de Rooms-Katholieke Kerk over Fiducia Supplicans (het zegenen van koppels in onregelmatige situaties) en de formele kerkscheuringen binnen de Methodisten en de Anglicaanse Kerk hierover.

* Feministische theologie en de vrouw in het ambt: De deconstructie van het patriarchaat in bijbelteksten en de openstelling van het priester-, predikant- of bisschopsambt voor vrouwen in traditioneel restrictieve kerken.

* Seksuele moraaltheologie: Het loslaten van traditionele standpunten over anticonceptie, abortus, IVF en seks voor het huwelijk ten gunste van een moraal die gebaseerd is op individuele autonomie, instemming en persoonlijk geweten.

2. Ecologische en sociale modernismen

De verschuiving van een focus op het hiernamaals en individuele zonde naar collectieve, aardse verantwoordelijkheid.

* Groene theologie (Eco-theologie): Het integreren van klimaatwetenschap en ecofeminisme in de liturgie. De zorg voor de schepping wordt verheven tot een kernsacrament of een centrale morele plicht (gevoed door encyclieken zoals Laudato Si’). [1]

* Woke-theologie en Intersectionele rechtvaardigheid: Kerken die actief systemisch racisme, kolonialisme en privileges bestrijden binnen hun eigen structuren. Dit uit zich in 'dekolonisatie van de liturgie' en 'Queer theologie' (deze benadering bekijkt het christelijk geloof, de Bijbel en kerkelijke tradities door de lens van de queer-gemeenschap (lhbtqia+))

* Bevrijdingstheologie (Moderne varianten): Economische rechtvaardigheid waarbij zonde primair wordt gedefinieerd als onderdrukkende maatschappelijke structuren (kapitalisme, armoede) in plaats van spirituele rebellie tegen God.

3. Theologisch en hermeneutisch modernisme

De intellectuele stromingen die de manier waarop de Bijbel en dogma's worden geïnterpreteerd, fundamenteel veranderen.

* Deconstructie (Progressief christendom): Een massale beweging waarbij gelovigen hun aangeleerde (vaak conservatieve of letterlijke) dogma's systematisch ontleden en verwerpen. Concepten als de hel, de letterlijke opstanding of de verzoening door het bloed van Jezus worden hergeinterpreteerd als metaforen.

* Radicale Historisch-Kritische Hermeneutiek: De bijbeltekst uitsluitend benaderen als een feilbaar, menselijk en tijdgebonden cultuurproduct. Wonderen en bovennatuurlijke interventies worden wegverklaard via de modernistische, rationalistische filosofie.

* Religieus Pluralisme (Inclusivisme/Universalisme): De opvatting dat Jezus Christus niet de enige weg tot redding is, maar dat alle grote religies legitieme paden zijn naar hetzelfde goddelijke. Dit leidt tot 'interreligieuze liturgieën'.

4. Structureel en bestuurlijk modernisme

De modernisering van de machtsstructuren binnen de kerkinstituten.

* Democratisering en Synodaliteit: Het afbreken van de traditionele top-down hiërarchie ten gunste van democratische besluitvorming, waarbij leken en de 'collectieve stem van de gelovigen' evenveel gezag krijgen als bisschoppen of synodes.

* De 'Emerging Church' en Vloeibare Kerk (Liquid Church): Het loslaten van traditionele kerkgebouwen en dogma's. Geloof wordt georganiseerd in informele netwerken, online communities, koffiebars of 'pop-up' kerken zonder vaste confessionele identiteit.

* Kerkasiel en Politiek Activisme: De kerk die haar sacrale ruimte primair inzet als een politiek instrument voor de opvang van sans-papiers, klimaatprotesten of burgerlijke ongehoorzaamheid.

5. Technologisch en pragmatisch modernisme

De digitalisering en vermarkting van de religieuze ervaring.

* AI-theologie en Digitale Sacramenten: Het gebruik van kunstmatige intelligentie (zoals ChatGPT) voor het schrijven van preken, virtuele avatars die diensten leiden in de Metaverse, en online 'cyber-communie'.

* De Seeker-Sensitive / Consumeristische Kerk: Mega-kerken die de liturgie volledig inrichten als een seculier popconcert of entertainment-ervaring (met geluidsshows, marketingstrategieën en zelfhulp-achtige preken) om de drempel voor de moderne consument zo laag mogelijk te houden.