Dinsdag 14 maart 2006

Mijn vader was een duivenman.

Mijn vader was een duivenman.
Van duiven daar wist hij alles van.
Speelde regelmatig kampioen
Elke keer weer opnieuw, elk seizoen.

Op een dag kwam een verdwaalde duif
Onverwacht op bezoek bij ons thuis
Had aan haar poot een gummi ring
Met voor mij onbegrijpbare tekens in.

Mijn vader zag met zijn ervaren oog
Een kampioen in \'t beestje ,dat belooft
Dacht bij zich zelf, ik ga eens op zoek
Dat is wat een eerlijk iemand doet.

En ja hoor ,hij vond hem al heel vlug
De eigenaar wou graag zijn duifje terug.
Al vlug zonder dralen werd er besloten.
Dat hij en z\'n vrouwtje naar ons zou komen.

Het praten bracht al rap vriendschap.
Een tegen bezoekje werd dan verwacht.
Dus zakte mijn ouders op een mooie dag
Met een chaufeur en al naar Antwerpen af.

Het aankomen was er een verrassing, hoor.
Hun huis was zo ontzettend chic en groot.
\'n Diamantair, dat hadden ze nooit gedacht.
Wat daar allemaal stond nooit geziene pracht.

Het onthaal was zo warm zo hartelijk
Mijn ouders die vonden dat heerlijk
Bij het afscheid namen ze mijn ma\'s hand
Deden aan haar vinger \'n ring met diamant.

Geschreven door liev om 22:43 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 maart 2006

Eindeloos kan ik zitten te kijken.

Eindeloos kan ik zitten kijken
Zover mijn blik aan zee kan reiken.
Tot aan de horizon ginder ver
Waar ze de hemel naar onder trekt.

Getijden die gaan heen en weer.
Steeds gaan golven op en neer
Weerspiegelen het avondrood
Hier is de natuur op zijn groots.

Een eenzaam schip verschijnt
Tot als het achter de kim verdwijnt
Ik denk bij mezelf waarheen het gaat
Bemannigs familie die het achterlaat.

Bij dit alles voel ik me oneindig klein
Blij ik een deel van dat alles te zijn.
Het mogen ervaren ,diep te voelen.
Een met de schepping ,ontroering

Geschreven door liev om 16:19 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 maart 2006

Maagdelijk duister .........

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
naar de bergen gaan?
Heel hoog op de top
waar geen leven is
mogelijk alleen
maar duisternis.

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
heel diep in de woestijn
Waar niets dan vele
zandkorrels zijn
misschien alleen
maar duisternis.

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
naar het regenwoud?
Waar dichte ,hoge bomen
hun groene lover
zorgen voor
de duisternis.

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Of kan je gewoon
op je vertrouwde kamer
door je gordijnen
dicht te sluiten
genieten van de
stille duisternis.

Geschreven door liev om 15:03 Reageer op dit bericht

Donderdag 9 maart 2006

Zacht streel je mijn haren uit mijn gezicht

Zacht streel je mijn haren uit mijn gezicht.
In je lieve ogen zo\'n aparte blik.
Ik zou zo graag je gedachten willen lezen.
Over hoe je je voelt ,alles weten .........

Je hand is zo teder en heerlijk warm.
Heel stilletjes leg je hem op mijn arm.
Ik vlei me heel dicht tegen je aan.
Voel de aanwezigheid van je lichaam.

Dit zijn momenten om te koesteren.
Gewoon eenvoudig niets te moeten.
Wij met ons beidjes en o zo één.
Van toen lang geleden niet meer alleen.

Het nu is belangrijk ,de toekomst niet meer.
Daaraan denken doet alleen maar zeer.
Gisteren is voorbij ,morgen moet nog komen.
Ik wil alleen van het nu nog maar dromen..

Geschreven door liev om 17:01 Reageer op dit bericht

Donderdag 9 maart 2006

Zou je met mij niet eens willen vliegen........

Zou je met mij niet eens willen vliegen
zomaar naar ergens
ik weet niet waar.

Zachtjes in een hangmat wiegen
zonder gedachten
luisterend naar.

De vogels die hun gezang aanbieden
heldere hoge tonen
verstrooien je.

Over je huid streelt een heerlijk briesje
je voelt je geweldig
echt waar.

Op de achtergrond hoort je het vlieten
van een beekje
zo klaar

Als je gaat kijken dan kan je zien
er zwemmen nog
visjes in.

Dat zou ik je heel graag aanbieden
dus vraag ik je
ga je mee.........!

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 maart 2006

Een stormwind..........

Een felle stormwind ruist in mij
probeert me onderuit te halen.
Ik buig , plooi en word zo moe
moet extra krachten boven halen.

Ik wil niet breken ,zoek een weg
om hem veilig te doorstaan
Een beetje bang en ook onzeker.
er is nog een hele weg te gaan.

Heel diep in mij leeft het gevoel
van 't zal allemaal wel lukken.
Het leven deelt soms slagen uit
en moet je 't hoofd al eens bukken.

Geschreven door liev om 20:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 maart 2006

De stoomtrein van mijn leven..........



De stoomtrein van mijn leven nam mij op vele sporen mee. Deed mij heel veel beleven ik ben daardoor heel weltevree. Het stationtje van het vertrek in een toen mooi klein dorpje. Het was ook mijn geboorteplek net een behaaglijk ,veilig korfje. Daar vond de eerste rit plaats naar de onbekende kempen. Waar koolmijnen in hun haast uit de diepte kolen bovenbrengen. Het was de wereld in het klein talen uit allerlei verre landen . Van mensen die verschillend zijn en toch waren er mooie banden. En als er feest was in die streek wedijverden schitterende kleuren. Er werd gedanst en men keek.... at lekkernijen met vreemde geuren. Zo rijd dat treintje met me rond nog steeds na vele lange jaren. En vele fijne mensen stapten op die bij mij een plaatsje vergaarden. Ik hoop ik nog een hele poos met hem mag verder rijden. Bij mensen waar ik voor koos een tijdje mag verblijven.

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 6 maart 2006

Geamuzeerd kijk ik ernaar.....

Buiten gaat de strijd tussen winter en lente
in alle hevigheid door.
Het eerste gevoel dat ik had was er een van pppfff
Weeral van dat.
Maar naar gelang de dag vorderde leek het net een spel
Van wie gaat er winnen.
De winter die hardnekkig volhoud dat zijn tijd van gaan
nog niet gekomen is
Of de lente die ongeduldig de eerste tekenen laat
zien van zijn komst.
Het mooie aan dat speels gedrag van zonnestralen
en plotse sneeuwbuien
Is het weten dat uiteindelijk de lente zonder falen
de bovenhand zal halen.

Geschreven door liev om 12:40 Reageer op dit bericht

Maandag 6 maart 2006

Koning winter wil niet gaan..........

Deze morgen bij het onwaken
moest ik even heel diep gapen.
Weer \'n weertje, ik kan niet meer.
hier en daar een laagje sneeuw.

Elke keer weer als het zo begint
zorg vlug dat \'k mijn cameratje vind.
Wil zo graag mooie beelden pakken
en ermee door \'de Maten \'afzakken.

De winter geeft zich niet gewonnen
maakt aldoor maar gekke sprongen
Zo gauw hij een dapper krokusje ziet
bedekt hij haar, tot mijn groot verdriet.

De zon verjaagt het sneeuwwitte tapijt
zend met volle kracht haar stralen uit.
Ik sta geamuzeerd toe te kijken
wie zal uiteindelijk de winnaar blijken.

Nog even kan hij hier nog vertoeven
maar toch zal hij uiteindelijk moeten.
Toegeven dat de tijd is aangekomen
dat wij van de lente mogen dromen.

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 maart 2006

Weet je nog de tijd van toen.....

Weet je nog de tijd van toen
zowat vijftig jaar geleden.
Wat we aan moesten doen
bij hevige pletsende regen.

Net zoals ik liepen er velen
gekleed in een rubbere caban.
Op handhoogte waren er spleten
gemakkelijk als je iets vastnam.

Als je hem dan een tijdje had
vertoonde hij hier en daar barsten.
Voelde je ook zo'n beetje plak
dat losliet op dat heel getast.

Hij was zo koud en een hele last
op onze zachte kinderhuid.
Zodat bij je bestemming blij was
Dan vloog dat ding vliegensvlug uit.

Aan je voeten en over je kuiten.
botten van hetzelfde materiaal
Maakte je een lange wandelig buiten.
Had je op je benen een ringetje staan.

De kiezelwegen zoals ze toen waren .
hadden plassen op iedere plek .
Je kon er je heerlijk doorwaden
Dat vonden we met z'n allen te gek

Geschreven door liev om 19:19 Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 maart 2006

In mij rees vanmorgen een straaltje hoop.......

In mij rees vanmorgen een straaltje hoop.
Misschien dat het wat trager verloopt.
Mag ik nog even in een wonder geloven.
Van een tijdje met z\'n beidjes dromen.

Dat we in mekaar ogen kunnen kijken.
Zonder woorden mekaar begrijpen.
Als ik dan die glinsters zie komen.
Dan verzet ik in gedachten weer bomen.

Wat ook vermindert mijn lief \'doet pijn.
Stilletjes is er zoveel dat van je verdwijnt.
Maar toch is er nog dat mooie gevoel.
Jij weet het wel,he, wat ik bedoel.

Ondanks dat de rollen zijn omgekeerd.
Jou sterke schouder die is er niet meer.
Ik bied je heel gaarne de mijne aan .
Om zo met jou verder door \'t leven te gaan.

Geschreven door liev om 11:56 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 maart 2006

Ik had iets met schoenen in mijn kindertijd.

Ik had wel iets met schoenen
in mijn kindertijd.
Erfde een paar van mijn broeder
was ze liever kwijt.
Vond ze niet mooi en ook te groot
jongenssandalen.
Mijn proteststem werd niet gehoord
er hielp geen praten.

Op zekere dag ging ik op bezoek
door groene weiden.
Zoals een nichtje bij haar tante doet.
voelde een schoen glijden.
Bij het springen over een brede gracht
ik heb nog gekeken.
Er een hele poos naar zitten zoeken
hij bleek verdwenen.

Toen moest ik door een koeienweide
ze stonden loeiend.
Vol belangstelling naar mij te kijken
ik zag ze groeien.
Met veel angst in mijn kloppend hart
nam ik \'n andere weg.
Een netelenveld deed \'n ware aanslag
op mij benen ,weeral pech.

Maar liever dan bij die grote beesten
weerstond ik eraan.
Zou voor geen massa\'s geld weder
door die weide gaan.
Uiteindelijk kwam ik bij mijn tante aan
buiten adem opgelucht.
Dat ik zo\'n groot\' gevaar \'had doorstaan
wat een groot geluk.

Geschreven door liev om 11:32 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 maart 2006

Een wondermooie stem.

Ik kreeg vandaag een mailtje door
met een thema mooi verwoord.
Maar wat me daarbij diep raakte
was de muziek die ik toen hoorde.

Hij nam me op en deed me zweven
bracht me zo op heerlijke beelden.
En ik ,ik liet meer zorgeloos gaan
genoot zeer intens van het leven.

Die stem bovennatuurlijk schoon
vergelijkbaar met een zoete droom.
Deed gevoelens in me ontwaken
alles werd klaar, zo helder van toon.

Geschreven door liev om 16:53 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 maart 2006

Anders



Waarom zou je anders moeten zijn. Ik werd verlief op jou zoals je was. Wilde met je leven zoals het past . Alles met je delen zelfs mijn hart. Jij gaf wat toe en ik ook mijn part. Leven werd goed zoiets speciaals. We hebben al een hele weg afgegaan. Ik hoop dat het zo even mag blijven. Nooit had ik gedacht dit te krijgen. Bedankt mijn liefste Dat ik aan je zijde mag staan .

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 februari 2006

Een stralende zon wil me.......

Een stralende zon wil me
buiten lokken
ze lonkt en lacht
hier ben ik dan.
Ik zit erna te kijken
het beste wat ik kan doen vandaag...

Kreeg bezoek ,een dag of zeven
ongezien ,ongevraagd
van een stel virussen
met kwade wensen.
Nu houden ze huis
in mijn neus, wat een plaag......

Mijn rode neus staat te blinken
af en toe ontsnapt er
een heuse waterval
die ik dan rap opvis .
Tientallen zakdoeken
verhuizen ,vlug van plaats.......

Heel dat gebeuren heeft een ....
naar.. muzikaal klankje
zo op tijd en stond
van een gemene hoest
Laatste beleven, zo denk ik
van \'n winter die stil vergaat .

Geschreven door liev om 15:05 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 februari 2006

Ik draag in mijn hart.....

Ik draag in mijn hart
vele wortels mee.
Daar ooit geplant
door vele mensen.
En hoe het ook gaat
in mijn dagelijks bestaan.
Die wortels die zijn er
ze gaan overal mee.
Sommige hebben er
uit kunnen groeien.
Tot een dierbaar iets
mij zomaar gegeven.
Ik koester ze dan ook
als een kostbare schat
Andere werden verstikt
veelal door onbegrip
Dat vind ik jammer
hier is \'t me niet gelukt.
Hou ouder ik word
hoe meer ik ervaar
Dat ieder zijn eigen
denkwijze heeft
en daar gewoon
ook naar leeft.!!!

$spacer.gif\"$

Geschreven door liev om 13:20 Reageer op dit bericht

Woensdag 22 februari 2006

Samen met jou......

Samen met jou...

Had ik oud willen worden.

Het lot heeft anders beslist,

Ik weet dat de tijd hier

te samen

niet oneindig is.

Samen met jou...

wil ik nu alleen genieten.

Van de mooie momenten

die wij nu nog

te samen

mogen beleven.

Samen met jou....

Zit er een tijd aan te komen.

Dat je heel langzaam aan

die weg in slaat

te samen

en toch alleen.

Samen met jou....

Hoop ik de kracht te vinden

Voor de tijd die ons nog rest

‘n heel klein beetje

te samen

gelukkig zijn.

Geschreven door liev om 14:20 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 februari 2006

Waar blijft de lente.......

Ik denk dat in het seizoensgebeuren
naar niets zo ongeduldig word uitkeken.
Als naar de lente met zijn frisse geuren
't gezang der vogels,het eerste teken .

Maar toch, je kan er echt niet omheen
alles heeft zijn tijd in de mooie natuur.
Laat die maar rustig verder betijen
Dat loont zijn eigen op de duur.

Want stel, het word nu al wat warmer
een stralende zon verwent ons tot en met .
De bomen met bloemen op hun armen
een nachtje vorst.... weg is de pret.

Dus even geduld nog lieve mensen
Langzaam maar zeker komt het eraan.
De winter zal wel mooie dagen schenken
maar het zal gewoon op zijn tempo gaan

Geschreven door liev om 19:26 Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 februari 2006

Kom hier mijn liefste

Kom hier mijn liefste in mijn schoot.

Laat me je eventjes verwarmen.

Je voelt zo koud ,maar heb geen nood.

Kom nu maar gauw in mijn armen.

Zo heel dichtjes, zo heel kort bijeen.

Met ons tweetjes, warmpjes toegedekt.

Voel ik de kilte door je pyjama heen.

Streel ik je heel zachtjes in je nek.

Al gauw verdwijnt de ergste kou.

Wordt het behaaglijk tegen je aan.

Ik fluister lieve woordjes tegen jou.

Blij van met jou door 't leven te gaan.

Geschreven door liev om 19:18 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

Ik kwam zowaar een engel tegen

Ik kwam zowaar een engel tegen,
Vrijdag namiddag heel onverwacht.
Haar vriendelijkheid straalde me tegen.
Op dat veelbelopen plekje in de stad.

Ik had haar al eens meer ontmoet.
Op tal van andere plaatsen.
Haar aanwezigheid deed ik me goed.
\'k Kon er zo gezellig mee praten.

Een vingergeving van hierboven,
Zo voelde dat duidelijk aan.
Ook haar zaten vele dingen hoog .
Zoals, hoe \'t in leven eraan toe gaat.

We zaten een hele tijd tesamen.
Keuvelend over allerlei dingen.
Hoe verder de gesprekken kwamen.
Des \'t beter ik het leven ging vinden.

Ik ben na een tijd naar huis gegaan.
Voelde me een heel stuk sterker.
Daarom zeg ik dat engelen bestaan.
Het is aan jou om ze op te merken.
_________________

Geschreven door liev om 18:50 1 reactie Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van luikje toe