Maandag 10 oktober 2005
Humor verkeersbord
Dit verkeersbord verdient als ondertitel: Een rechte zeker.....
Geschreven door lin om 22:03
Reageer op dit bericht
Dit verkeersbord verdient als ondertitel: Een rechte zeker.....Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 20 september 2005
fotogedicht 1
Van ganser harte
verwacht niet je te kunnen tooien met
de slagpennen van een grauwe gans
zij laat zich niet zomaar kortwieken
maar plaats haar op een ganzenbord
ze omzeilt de put, trotseert het lot,
de doolhof, en zegeviert altijd
laat haar maar gaan
laat haar maar grazen
de brandgans maakt geen vuur
ze waarschuwt slechts
witte ganzen kan je wel benaderen
die vliegen niet over de hagen
ze zijn al jaren vleugellam
Naar aanleiding van dit gedicht, maakte ik een bijbehorend fotogedicht.
Geschreven door lin om 22:52
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 september 2005
Zo werkt hij
De poëet schrijft onderweg
op bierkarton of kassabon
of vloeipapier men zegge
dat het snel verwatert elke
flard of dinggedachte,
elk verzonnen luisterwoord
zo voedt hij het geheugen
met wat hij ziet en hoort.
En komt hij thuis dan slaat hij
op knoppen en op letters
of ook wel moedwillig in de wind
als hij geen voeding of ‘t onleesbaar vindt
of het geheugen het denken weigert
Druk in de weer met een balans
wikt en weegt hij nogmaals elke kans
tot iedere metafoor tevreden is
hij schippert in een veilige haven
laat reacties zijn vermoeden staven
of niet
Geschreven door lin om 19:20
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 september 2005
Afhechten
|
terwijl ze nog een mouw eraan vast wilde knopen met een lijn die ononderbroken hoorde te zijn steeds golfde en draaide totdat zij bedacht |
Geschreven door lin om 19:18
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 september 2005
Elk zwart wordt langzaam grijs
|
daar onder de berk, zie je al dat werk voor haar gevleugelde vrienden? de wind slaat mijn lange haren zoef, een limousine zwaait |
Geschreven door lin om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 31 augustus 2005
bladerbed
De uilen gluren door het bos
eerst één oog en dan twee
gewekt door zacht geluid
van het groene bed met mos
waar een koppeltje neervleit
Het bladerdek schudt vastberaden
alle druppels van zich af
als kreten door de kronen gaan
en het stel zich onbespied blijft wanen
terwijl bosbewoners zich gaan vragen
en vanuit hun schuilen blijven waken
Het bosbed trilt heel ritmisch waar
Het diep verscholen in de glooiing
alles verhullend maar ook niets
aan de verbeelding overlaat
En zie: de specht een boompje verder
roffelt in hetzefde tempo mee
zijn holte in een oogwenk klaar
Geschreven door lin om 21:16
Reageer op dit bericht
Woensdag 31 augustus 2005
Curacao
Curaçaos suikerdiefje
In ruil voor haar prachtige kleuren en muziek
plaatste ik een schoteltje suiker
op ons terras
en ze wist direct
waar dit voor was.
Vloog af en aan
en twinkelde: “ik geniet.”
Was het wellicht daarom
dat zij op onze laatste vakantiedag
naast het restje suiker
een donsveertje
achterliet?
Geschreven door lin om 21:09
Reageer op dit bericht