Politie op zoek naar hondendoder
Cynthia Cochet met een van haar kindjes en Mylo, haar 2-jarige Rottweiler die werd vergiftigd.
Baert Marc Cynthia Cochet (36) uit de Minneveldstraat in Kortenberg is in minder dan twee jaar tijd vijf keer geconfronteerd geweest met een buurtbewoner die haar hond(en) wilde vergiftigen. Dit weekend werden haar hond en die van een vriendin vergiftigd door een gehaktbal met daarin slakkenvergif. Twee honden lieten ondertussen het leven.
Cynthia Cochet wandelde afgelopen zondag samen met een vriendin terug naar huis. Toen ze thuis kwam, kon ze haar ogen niet geloven. "Mylo, mijn Rottweiler van bijna twee jaar oud, had een gehaktballetje met daarin een blauw vergif opgegeten. Ook de bulldog van mijn vriendin had dat vergif in zijn mond gehad. Gelukkig moest die overgeven. Maar dan nog waren er zo'n tien korrels al in zijn maag beland. Mylo weegt zo'n zestig kilogram en dat is zijn geluk geweest. Maar voor hetzelfde geld waren de twee honden overleden. Dat is elke keer opnieuw een zwaar verlies. Zowel voor mij als voor mijn kinderen", vertelt Cochet, die niet aan haar proefstuk toe is.
Het hele verhaal van vergiftigingen begon zo'n twee jaar geleden. "Toen gooide de dader vergif in de tuin. Toen is Levi, mijn vorige Rottweiler, gestorven. Twee dagen later gebeurde hetzelfde bij Diesel, mijn Jack Russell. Die is erdoor gekomen, tot hij drie weken geleden opnieuw vergiftigd werd en stierf", gaat Cochet verder.
"Met de feiten van zondag erbij zijn er dus al vijf honden vergiftigd. Dat is niet meer leefbaar. Ik kan mijn kinderen, die 1, 4 en 6 jaar zijn, niet meer in de tuin laten spelen. Zeker Lynn (1) kan ik niet alleen in de tuin laten. Daar is ze nog veel te jong voor. Die dader is niet enkel een hondendoder, maar ook een potentiële kindermoordenaar", meent Cochet. Sindsdien heeft Cynthia, die naast een voetweg woont, al een omheining laten plaatsen. Daardoor zitten haar honden niet volledig meer tegen de draad. Nu overweegt ze nog extra maatregelen."Ik ben van plan om een camera te laten zetten. Maar is het niet erg dat ik tot zulke maatregelen moet overgaan? Mijn honden blaften ook niet veel, al geef ik toe dat als ze blaffen, het wel luid kan zijn. Maar het zijn in de eerste plaats dan ook waakhonden. En hoe dan ook zal ik niet toegeven aan deze 'bedreigingen'.
Ik woon hier al 36 jaar en heb vroeger nooit problemen in deze buurt gehad", klinkt het bij Cochet, die een vermoeden heeft wie de dader is. "Er is iemand die ooit klacht heeft ingediend tegen het zogezegde lawaai van mijn honden. Die weet trouwens dat ik drie kinderen heb. Ik heb die persoon al met de feiten geconfronteerd. Ik moet zeggen dat de lichaamstaal boekdelen sprak, maar ik kan niks bewijzen. En als er thuis slakkenkorrels worden gevonden, is dat ook geen bewijs want iedereen kan of mag dat hebben", meent Cynthia. De politie is op de hoogte van het hele gebeuren. "Cynthia en haar vriendin zijn hier inderdaad klacht komen indienen.
Voor zover wij weten, is het de enige zaak van vergiftiging in de buurt. Maar dat maakt het er natuurlijk niet minder erg om. Wij doen er alles aan om de dader(s) te kunnen vatten.
