NOG EEN (1) WENS

Verlamde Roberto had nog één wens: op sterfbed afscheid nemen van zijn geliefde paarden

Roberto Gonzalez liet zijn familie vanop zijn sterfbed weten dat hij van twee bijzondere vrienden afscheid wilde nemen: zijn geliefde paarden.

Hoewel Gonzalez in de Vietnamoorlog verlamd raakte, werkte hij 40 jaar als paardentrainer in Texas. Zijn familie haalden de paarden op en reed er 200 kilometer mee naar het ziekenhuis in San Antonio, waar de dieren hun baas een laatste keer zagen.

Het emotionele afscheid vond afgelopen zaterdag plaats. Hoewel Gonzalez niet kan praten, zag zijn vrouw de emotie op zijn gezicht tijdens dat bijzondere moment.

Al tien maanden ligt Gonzalez in het ziekenhuis, waar hij een strijd leverde tegen een reeks infecties. De Texaan was één van de eerste patiënten toen het ziekenhuis in San Antonio in 1974 de deuren opende.

Drie jaar eerder was hij verlamd geraakt door schotwonden die hij tijdens zijn dienst in Vietnam opliep. Toch werkte hij de rest van zijn leven als paardentrainer in zijn thuisstad Premont en koesterde hij een diepe liefde voor de dieren waar hij mee werkte.

De paarden herkenden hem direct. Ze besnuffelden hem terwijl hij ze teder streelde. Toen we Ringo en Sugar bij hem brachten, deed hij zijn ogen open. De paarden herkenden hem meteen en kusten hem. Dat zal ik nooit vergeten.