GEEUWEN

Waarom geeuwen aanstekelijk is

Het is oh zo herkenbaar: iemand in je omgeving geeuwt en nog voor je het zelf beseft, ontstaat er een kriebel achter in je keel, open je wijd je mond, inhaleer je diep, strek je je armen en blaas je de lucht terug uit. Tegenhouden lukt nauwelijks. De kans is zelfs groot dat je bij het lezen van dit artikel aan het geeuwen slaat, maar hoe komt het eigenlijk dat geeuwen zo aanstekelijk is?

Waarom we geeuwen weten we al.

Zo is geeuwen een reflex vanuit onze hersenen om ons brein af te koelen, verhoogt het tegelijkertijd ook het zuurstofgehalte in ons bloed en brengt een geeuw het koolstofdioxidegehalte omlaag.

Maar waarom geeuwen dan zo aanstekelijk is, bleef een raadsel. Heel wat wetenschappers hebben zich er het hoofd al over gebroken en allerlei theorieën ontwikkelt.

• Met geeuwen vertellen we onze omgeving dat we moe, hongerig of verveeld zijn. Dat jij geeuwt bij het zien van een gapend persoon, is dan weer onbewust een manier om contact te zoeken en sympathie op te wekken van diegene die gaapt. 
• Andere wetenschappers zijn ervan overtuigd dat iemand “nageeuwen” aangeleerd gedrag is. Uit verschillende studies blijkt namelijk dat jonge kinderen niet de reflex hebben om te gapen wanneer ze anderen zien geeuwen. Vermoedelijk is het deel in de hersenen dat verantwoordelijk is voor het nabootsen van gedrag en sociale vaardigheden nog niet voldoende ontwikkeld.
• Een laatste veelvoorkomende verklaring is het sterke verband tussen meegeeuwen en empathie. Eerder kon de Universiteit van Leeds al vaststellen dat mensen met een groot inlevingsvermogen sneller geneigd zijn om mee te geeuwen. Al gapen we niet met zomaar iedereen.
• Uit een onderzoek van de Universiteit van Pisa blijkt namelijk dat we best wel selectief zijn als het neerkomt op meegeeuwen. Zo geeuwen we veel sneller mee met familieleden. Terwijl een geeuw van vrienden, kenissen of wildvreemden dan weer veel minder aanstekelijk is.