Categorie: NATUUR

Prachtige luchtbeelden tonen kerk langs rotswand

Prachtige luchtbeelden tonen kerk langs rotswand. Matteo Bertaggia (23) gebruikte een drone om het prachtige tafereel vast te leggen.

Het heiligdom werd in 1530 gebouwd en kreeg de naam Madonna della Corona. Het bestaat uit verschillende gebouwen, zoals een kerk die tegen de rotswand is gebouwd. De Madonna della Corona ‘zweeft’ zo’n 774 meter boven de vallei.

Wie naar boven wil klauteren, kan dat met de trap of via een tunnel.

Zo mooi was zonsopgang vanmorgen.

Onze weerman legt uit hoe dat komt. Veel mensen genoten vanmorgen van een prachtige zonsopgang. 

De ochtendstond heeft goud in de mond. Wie vanmorgen vroeg uit de veren was, kon zelf zien hoe de lucht prachtig rood en zelfs bijna paars kleurde tijdens de zonsopgang. Op sociale media doken vanop veel plaatsen in Vlaanderen prachtige plaatjes op.

“Dat de lucht zo prachtig rood kleurt bij zonsopkomst of ondergang heeft te maken met de verstrooiing en breking van het zonlicht in onze atmosfeer”, legt HLN-weerman Martijn Peters uit. “Op dat moment staat de zon zo laag aan de hemel dat de stralen een lange weg door de lucht moeten afleggen voordat ze bij ons geraken. Onderweg botsen heel wat kleuren met allerlei deeltjes in de atmosfeer waardoor uiteindelijk vooral de kleur rood overblijft.” “Hoe meer hindernissen, hoe roder de hemel”.

“Zijn er weinig waterdruppels, stofdeeltjes, ijskristallen, … dan zal je eerder geel-oranje zien. Maar als deze wel massaal aanwezig zijn, dan krijg je eerder oranje en rode kleuren te zien. Wolkenvelden kunnen ook nog eens voor extra spektakel zorgen.

Avondrood is vaak het gevolg van stofdeeltjes, ochtendrood daarentegen van een grotere hoeveelheid waterdamp en hogere luchtvochtigheid.

In het Oost-Vlaamse Melle kreeg je bij de zonsopgang nog gratis een regenboog.

PRACHTIG!

Het sneeuwt in Australië en dat is zeldzaam

Oberon in New South Wales ligt bedolven onder een sneeuwtapijt.

Het is uitzonderlijk dat kangoeroes Down Under door een wit sneeuwtapijt kunnen huppelen. Maar nu ligt er sneeuw in de Australische deelstaten New South Wales en Victoria, in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium en in Tasmanië.

Het is eens wat anders voor de Aussies: sneeuwpret. “We hebben vandaag lichte sneeuw gezien in Canberra, en ja, we hoorden zelfs dat een paar stoutmoedige vlokken op het Parliament House landden”. In enkele bergachtige regio’s viel er meer dan een meter sneeuw.

Het gure weer komt via koude lucht vanuit Antarctica en zal volgens de voorspellingen nog een paar dagen aanhouden. Door de sneeuwstormen moesten sommige wegen worden afgesloten.

Het hield ene Raj Kumar niet tegen om met het gezin van Sydney naar Oberon in Blue Mountains te rijden om de sneeuw te zien, meldde Seven Network. De Blue Mountains in deelstaat New South Wales werd vorig jaar nog bedreigd door bosbranden.

Het Parliament House in de Australische hoofdstad Canberra met besneeuwd bergen op de achtergrond.

Putje zomer, maar bomen lijken in herfstmodus: hoe komt dat?

Het is putje zomer, maar her en der schudden bomen hun bladeren al tegen de vlakte. Alsof ze in herfstmodus zijn. Wat is er aan de hand? En is het schadelijk? We vroegen het aan bomenexpert Tom Joye van het Agentschap voor Natuur en Bos.

Het hoeft niet uitgelegd dat het de afgelopen dagen verschroeiend heet was. Net zoals u en ik hebben ook de bomen last van die warmte en droogte. Dat ze nu al een deel van hun bladeren afwerpen, is een overlevingstactiek, legt Joye uit. “Bomen nemen water op uit de grond en laten dat via hun bladeren verdampen.” In periodes van hitte en droogte kan onvoldoende water worden opgenomen. Simpelweg omdat het niet in de grond aanwezig is.

“Om hun nood aan water te beperken, laten bomen dan een deel van hun bladeren vallen”.“Het feit dat bomen momenteel bladeren verliezen, betekent dat ze zich proberen aan te passen en te overleven.

”Quasi alle boomsoorten passen deze tactiek toe. Het betekent niet dat de bomen ziek zijn. “Absoluut niet”, beaamt Joye. “Het is goed mogelijk dat een deel van die bomen weer blaadjes gaat aanmaken wanneer het opnieuw begint te regenen.”

Zeldzame ‘borstenwolk’ gespot in Anzegem

De mammatuswolk is een zeldzaam natuurverschijnsel.

In Gijzelbrechtegem, bij Anzegem, konden natuurliefhebbers donderdagavond genieten van een uniek verschijnsel. Na een hevig onweer was er een zeldzame mammatus- of borstenwolk te bewonderen.

“Omstreeks 20.50 uur kon ik, na de passage van een hevig onweer, een indrukwekkende wolkenformatie spotten. Het was alsof er bollen aan de wolken hingen. Een prachtig staaltje werk van moeder natuur”, vertelt Wesley die ons de foto’s bezorgde.

“Ik ging meteen op zoek en het bleek om een mammatuswolk te gaan. Eerder zeldzaam in onze contreien.” De naam van het natuurverschijnsel verwijst naar het Latijnse woord ‘mamma’, dat borst of uier betekent. De wolken kondigen het begin of het einde van een bui aan.

Spectaculaire beelden: waterhoos gespot voor Belgische kust

In afwachting van de hittegolf die ons land zal treffen vanaf donderdag, zitten we nog even in onstabiele lucht. Het leverde alvast spectaculaire beelden aan onze kust. Deze voormiddag werd in Oostduinkerke, De Panne en Blankenberge een prachtige waterhoos gespot.

“Deze natuurfenomenen ontstaan door enkele krachtige onweersbuien in samenwerking met een rustige Noordzee”, meldt Noodweerbenelux. Een redder uit De Panne kon de indrukwekkende beelden maken, op Twitter doken deze voormiddag nog meer video’s op. Ook in Oostduinkerke en Blankenberge werd de waterhoos gespot.

“Waterhozen komen aan de Belgische kust vooral voor in de late zomer en het vroege najaar. Dan is de zee immers helemaal opgewarmd. Het temperatuurcontrast met de koude bovenluchten is dan het grootst. Dat temperatuurcontrast is een noodzakelijke voorwaarde om waterhozen te doen ontstaan. Het is meteen ook de reden waarom het in die periode van het jaar aan zee soms intenser kan regenen dan in het binnenland”, legt Frank Deboosere uit op zijn website.

Een waterhoos is aan de Belgische of Nederlandse kust niet zo zeldzaam, elk jaar zijn er wel enkele zichtbaar. Nog volgens Deboosere zijn waterhozen veel onschuldiger dan een windhoos of tornado.

“Ze zijn meestal niet zo krachtig als hun soortgenoten boven land. Een groot vaartuig ondervindt meestal weinig hinder, maar voor surfers en kleine zeilbootjes ligt dat natuurlijk anders. Bij kans op zware buien moeten zij extra voorzichtig zijn.”

Onze natuur houdt van lockdown: zeeraket groeit volop door de rust op het strand

Op verschillende plaatsen aan de kust groeit er momenteel Zeeraket. Deze plant vind je vooral in de eerste duinenrij, maar momenteel dus ook op het strand. Als gevolg van de coronamaatregelen kan je het plantje momenteel op heel wat plaatsen aan de kust terugvinden waar ze anders niet zou overleven door het toerisme.

Dat geldt bijvoorbeeld voor het drukke strand voor het bekende Thermae Palace-hotel in Oostende. Door het beperkt betreden van het strand en het niet-omwoelen van het zand door de strandreinigingsmachine kiemt de Zeeraket makkelijker dan anders. Zijn bladeren lijken op die van vetplanten. Opvallend zijn ook de lila, soms witte, bloemen.

De soort speelt een belangrijke rol in de duinvorming. Het stuivend zand dat zich rond de planten accumuleert, leidt tot de allereerste stadia van duinvorming. Marien bioloog Francis Kerckhof is enthousiast. “Je ziet nu al duidelijk dat de Zeeraket zand vasthoudt. Als ze de kans krijgen kunnen ze echt veel zand vasthouden, het effect daarvan wordt nog altijd onderschat.

De plant heeft enorm veel wortels en zelfs op het einde van het seizoen spelen ze een rol en vormen ze een basis voor volgend jaar. Het zou goed zijn mocht er meer zorg voor gedragen worden, maar de kans is groot dat de meeste planten weer verdwijnen eenmaal de toeristen terugkomen.

Vooral het machinaal kuisen van het strand is de boosdoener, daardoor krijgt het geen kans om te groeien.”

Zeevonk doet zeewater blauw oplichten aan de westkust.

“Een van de allermooiste natuurfenomenen, vergelijkbaar met noorderlicht”

Langs verschillende stranden in de westkust was afgelopen weekend opnieuw het feeërieke natuurfenomeen van zeevonk te zien. Dat zijn algen in het zeewater die blauw licht produceren in de duisternis. Het levert indrukwekkende beelden op, zoals in Oostduinkerke dit weekend.

Bioloog Jan Seys van het VLIZ (Vlaams Instituut voor de Zee) vindt het een wonderbaarlijk verschijnsel. “Ik vind het in elk geval het allermooiste natuurfenomeen dat bestaat in ons land. Het kan voor mij zelfs tippen aan het noorderlicht.” Volgens hem is de zeevonk er vroeg bij dit jaar. “Normaal gezien komt dit fenomeen pas voor tussen half mei en begin juli, maar de weersomstandigheden blijken nu al gunstig. Het zeewater is al ietwat opgewarmd, er is relatief veel zonneschijn en voldoende voedsel. Het zorgt ervoor dat deze algen zich razendsnel voortplanten tot ze met miljarden zijn. Eens er genoeg zeevonk is ontstaan, zijn ze in staat om blauw licht te geven bij duisternis. Het gaat om een chemische reactie die optreedt wanneer er beweging is in het water”.

Net daarom is zeevonk meestal te zien aan de branding, waar de golven kabbelen. Overdag is de blauwe schijn van de zeevonk niet zichtbaar. Wel kun je de zeevonk dan herkennen als een soort zalmroze film op het zeewater. “Als je dat zalmroze laagje opmerkt op het water, kan je er nagenoeg zeker van zijn dat het om zeevonk gaat. Keer ’s nachts eens terug en er is grote kans dat je dit schouwspel van blauw licht te zien krijgt.

Je moet uiteraard een beetje geluk hebben met de wind, want die kan spelbreker zijn. Al ga ik in deze tijden natuurlijk niet oproepen om zich massaal naar het strand te begeven”, aldus Seys. Volgens hem is het zelfs mogelijk dat voetstappen op nat zand blauw beginnen oplichten als er hoge concentraties zeevonk in het water zitten. “Ik vind het in elk geval het allermooiste natuurfenomeen dat bestaat in ons land. Het kan voor mij zelfs tippen aan het noorderlicht”.