GEDICHT VAN FEDERICO GARCÍA LORCA (1) [vertaalde poëzie]
Córdoba.
Lejana y sola.
Jaca negra, luna grande,
y aceitunas en mi alforja.
Aunque sepa los caminos
yo nunca llegaré a Córdoba.
Por el llano, por el viento,
jaca negra, luna roja.
La muerte me está mirando
desde la torres de Córdoba.
!Ay qué camino tan largo!
!Ay mi jaca valorosa!
!Ay que la muerte me espera,
antes de legar a Córdoba!
Córdoba.
Lejana y sola.
-o-o-o-
LIEDJE VAN DE VOLBLOED
Córdoba,
veraf en eenzaam.
Zwart paardje, grote maan
en olijven in mijn zadeltas.
Hoewel ik alle wegen ken, zal
ík nooit in Córdoba aankomen.
Door de vlakte, door de wind:
zwart paardje, grote maan.
Dood staart me aan
vanop de torens van Córdoba.
Oei, wat een lange weg!
Oei, mijn dappere zwarte paardje!
Oei, de dood zal me opwachten
vooraleer ik in Córdoba aankom!
Córdoba,
veraf en eenzaam.
[vertaler: Rik Wouters]
-o-o-o-o-o-
2. Het vertalen van "!ay!" stelde me voor een probleem. Meestal wordt het vertaald of beter niet vertaald als "!ay!". Wat betekent "!ya!" eigenlijk? In haar 'wereldberoemde' "Diccionario de uso del español" vermeldt María Moliner onder meer: "Interjection de dolor o de susto o sobresalto" en "Lamento o quejedo". Ik zou het kunnen vertalen als het dialectische "ola", maar heb voor het Nederlandse "oei" gekozen.

