Pieperdepieppiep

Ik weet niet wat voor een vogeltje dit is.

De enige muts, die je tegenwoordig nog ziet, is een hoofddoekje. Gisteren was het bij tijd en wijle een zomersdag op de Scheveningse boulevard. En wat mij het meeste opviel waren de fleurige hoofddoekjes.
Vlaanderens schoonste was natuurlijk weer weggelegd voor een Belg of was het ook een Vlaming. De Raboploeg had op deze dag wel erg veel panne.
Vandaag belooft het een mooie dag te worden; Een goed begin van de paasweek. Als dit mooie weer nu eens tien dagen aanhield, dan zou de wereld er heel anders uitzien: dan hebben alle mensen dezelfde kleur. Foto: de magnolia of tulpenboom staat weer in volle pracht.

Passiezondag. Vroeger was dit de dag die de laatste zware week van de vasten betekende. Toch zit er in deze week nog wel een liturgisch lichtpuntje: Witte Donderdag. Op die dag waren de paarse omhulsels van de heiligenbeelden vervangen door witte kleden. De vrijdag daarop, goede Vrijdag, was de kerk in het zwart gehuld. Maar passzaterdag beierden om 12.00 uur de paasklokken en mochten we ons vastentrommeltje openen. Dan was het paasfeest begonnen: in die tijd werden de paasvieringen nog op zaterdagochtend kerkelijk gevierd. Nu gebeurt dat in de nacht van zaterdag op zondag. En met Pasen liepen we allemaal op zijn paasbest en gingen we naar de feestelijke hoogmis in de kerk. Die kerk is nu gesloten en voor een kerkelijk paasfeest moeten we ver weg. Ik zit te dagdromen: het is passiezondag.

Ik kom u nog even een prettige avond wensen. Wij hebben de zon niet zien onder gaan, maar ook niet zien opkomen. Daarom zend ik u hierbij een bloemenveldje; allemaal zonnetjes.

Na fraai voorjaarsweer volgt vandaag dan een dag met bloggenweer. We liggen hier in Scheveningen toegedekt onder een lichtgrijze deken. Als het een beetje meezit, zal de zon er toch misschien nog een paar gaatjes in kunnen branden. We zien wel wat er komt; in ieder geval hebben we al van een aantalzeer fraaie dagen kunnen genieten. Met deze foto denk ik terug aan de dag van gisteren.

Als ik op mijn terras zit heb ik uitzicht over een groot deel van Scheveningen, maar sinds een paar dagen is mijn uitzicht een beetje veranderd: op de foto is een fraaie muurschildering aangebracht op een stuk muur, dat echt geen fraaie uitstraling had, maar nu wel. Ik hoop maar dat deze muurschildering een lang leven beschoren is en niet door graffiti vervuild zal worden.

Met dit stralende weer is het natuurlijk hier aan de kust nog niet direct strandweer. Maar achter de schermen en in de zon liggen al heel wat strandbezoekers te zonnen. Even een kleurtje ophalen voor de komende feestdagen.

Het gaat al weer een stuk beter dan gisteren. Hopelijk kan ik vandaag weer wat verder wandelen.Lopen of liggen zegt de fysiotherapeut. Gemakkelijk praten, maar het helpt wel. Ik heb er alleen maar een probleem bij: lopen doe ik graag, maar aan liggen heb ik een hekel. En zitten is niet goed. Als ik ga liggen dan wil ik slapen, maar als ik niet kan slapen dan wil ik niet liggen. Gisteren is het redelijk gegaan en vannacht heb ik goed geslapen. Alleen als ik me wilde omdraaien, ging het niet zo lekker. foto: deze wilde fazant liet zich gemakkelijk fotograferen. Lange tijd niet gezien in de duinen.

We hadden geboekt voor een kort verblijf in Kalkar: twee nachten. Aanvullend daarop nog een overnachting in Nederland. Maar vanmorgen na het douchen wilde ik mijn overhemd van de stoel op pakken en toen schoot er ineens iets in mijn rug. Ik kon bijna niet overeind. Die overnachting in Nederland konden we wel vergeten. Gelukkig kon ik met pijn en moeite (na het innemen van twee paracetamol, in de auto komen. We zijn toen rechtstreeks naar Scheveningen gereden. En daar aangekomen ben ik strompelend naar mijn appartement gesukkeld. Zo juist had ik de fysiotherapeut aan de lijn en die zei dat ik één ding goed had gedaan: paracetamol innemen, maar dat zitten was helemaal verkeerd. Ik kon toch moeilijke al lopend achter de auto naar huis. Hij zei mij: één ding niet doen, namelijk zitten, maar lopen en liggen. Ik strompel dus maar wat door huis en misschien straks even buiten en af en toe mij lui uitstrekken op bank of bed. En dan maar hopen dat het morgen al weer wat beter gaat. Foto: ik strompel maar wat rond gelijk deze nijlganzen.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. En de techniek is onvoorspelbaar. Afgelopen vrijdag begaf het KPN-modem het. Ten minste dat dachten we. Vrijdag kwam de monteur, zaterdag kwam de monteur. Geen verbinding mogelijk. KPN constateerde dat de modem het verkeer naar mijn computer wel registreerde, maar het verkeer van het modem naar KPN niet juist interpreteerde. De KPN besloot dan ook binnen een week een nieuw modem te sturen. Zondag toch maar geprobeerd, maar geen verbinding.Vanmorgen zette ik de computer aan, probeerde het internet en… daar was het. De monteur gebeld; die reageerde ook verwonderd. Die vertelde mij van het KPN-rapport, waaruit bleek dat het verkeer niet goed reageerde. Nu maar afwachten of Annemiek en ik gedurende de tijd, dat dit modem nog niet vervangen is, wel kunnen blijven internetten.

U hebt misschien al eens van hem gehoord? Neen, dan hebt u ook niets gemist. Maar gisteren is hij, samen met de overige PVV’s, uit protest weggelopen uit de Tweede Kamer als protest tegen de kabinetsmaatregels in de strijd tegen de crisis. En nu hebben zijn kiezers ook niets van hem gehoord.
Er was ook een positief bericht: Kim Clijsters maakt rentree in het proftennis.Zij heeft wildcards aangevraagd voor de WTA-toernooien van Cincinnati, Toronto en de US Open. Niet alleen leuk voor de Vlamingen, maar ook voor het tenniscircuit.

Foto: de zon schijnt, daarom vandaag maar weer een voorjaarsbloemetje.

De natuur laat zich niet tegenhouden.

Eindelijk is de regeringscoalitie er in geslaagd een crisisakkoord te realiseren. Nog voor het in de Tweede Kamer besproken is wordt het akkoord door de oppositie weggehoond. In plaats van met zijn allen dit akkoord te omarmen schreeuwt de oppositie moord en brand. Drie weken lang is er gezwoegd voor een akkoord: eindelijk is het er. En nu: met zijn allen de schouders er onder. Foto: donkere wolken boven Nederland.

Vandaag was het een afwisselende dag. Dan even buiten, dan even binnen. Dan even regen, dan even zon. En nu? Nu schijnt de zon en drijven er wat wolken als scheepjes op de oceaan. Maar over een paar minuten kan het weer helemaal anders zijn. Toch een paar mooie foto’s gemaakt, en wat kan het anders zijn natuurlijk van de zee. En morgen? We zien het wel, we zullen het wel beleven.

Het ziet er niet al te fraai uit vandaag. Bewolkt aan alle kanten. Hier en daar een enkele lichtstreep. De ochtendwandeling zal wel een rondje om de tafel worden. Maar er is hoop, dat het weer vanmiddag toch iets opklaart. Kan ik me mooi voorbereiden op de “Netwerkbijeenkomst Kunst en Cultuur in Scheveningen”. Met mijn website www.schoenendoos.eu doe ik mee. Regelmatig krijg ik foto’s en/of oude ansichtkaarten aangeboden. De website groeit nog steeds. Foto: deze bijeenkomst vindt plaats in Muzee Scheveningen, waarvan bijgaand de nieuwste foto.

Je staat heel wat vrolijker op als de zon je wekt. Ik zeg dan ook maar: een zon in de morgen verdrijft heel wat zorgen. En vanmorgen stond ik op met de zon. En hoewel het weer er een beetje dreigend uit ziet, kijkt de zon toch iedere keer weer even om het hoekje. Ik wens iedereen een vrolijke dag. Foto: zo ging de zon gisteravond onder.

Mijn pc is weer de oude, hij is veel sneller dan voorheen. Met 100,0 Mbps mag hij er best zijn. Vanmorgen werd mijn ochtendwandeling verstoord door een regenbui en toen ik om 16.00 uur van de fitness naar huis fietste was het droog. Even leek het vanavond een fraaie lenteavond te worden, maar toen ik naar buiten stapte had ik spijt dat ik mijn pet en mijn handschoenen thuis gelaten had. Toch maakte ik nog een foto van het late avondlicht.