...een bloemetje

Ik was al weer vroeg present vandaag. Om 5.30 uur had ik genoeg van mijn bed. Eerst even mijn websites updaten, daarna mijn dochter naar het station gebracht: die ging een weekje op zeilvakantie in Marmaris, Turkije. In dat plaatsje zijn wij jaren geleden ook eens geweest. Toe was het nog niet zo toeristisch als tegenwoordig. Toen wij er waren brak er een hevig noodweer los: bliksems en donderslagen en slagregens. Wij schuilden in een kruidenwinkeltje en zaten daar op krukken om droge voeten te houden: het regenwater stroomde het winkeltje binnen. Maar na een uurtje was het waterprobleem weer opgelost en konden we terug naar ons hotel. Zo juist krijgen we een telefoontje van Marlies, onze dochter, dat het vliegtuig vertaging heeft en pas om 13.00 uur vertrekt.
Geen vakantiefoto, maar de molen Salamander in Leidschendam, die zich op 12 juni fraai spiegelde in de Vliet.

Vandaag waren we weer even in het buitengebied. Dit keer in de omgeving van Kethel. Kethel is een klein plaatsje gelegen tussen Delft en Schiedam. Rondom aan de natuur terug gegeven gronden: gebied wordt ook wel omschreven als Polder Noord Kethel. Annemiek was wat bloemen aan het fotograferen en ik struinde wat rond. Ik zag een witte vogel vliegen en dacht aan een zilverreiger, maar dichterbij gekomen zag ik vier lepelaars: vogels die ik nog nooit eerder in het wild gezien had. Gelukkig had ik de telelens op mijn kamera en kon ik deze schuwe vogels op de plaat vastleggen.

Maar niet alleen de wegtransporteurs hebben problemen met de hoge brandstofprijzen, ook de visserij heeft hier mee te kampen. En dat is niet alleen in Nederland. Spanje heeft grote problemen, Frankrijk, België ook en nog veel meer andere landen. En het gevolg: de transporteurs staken of houden demonstraties, de vissers varen niet uit, want de opbrengst is lager dan de kosten, de consument moet meer betalen en de bonden eisen compensatie in de lonen. En als gevolg daarvan stijgen de prijzen weer en we zitten weer in een loon/prijsspiraal.Waar is het einde.

Vandaag protesteerden de vrachtwagenchauffeurs tegen de hoge dieselprijzen. Voor een groot aantal bedrijven staat het water echt tot aan de lippen.Tussen 12.00 – 12.30 uur  reden zij op een aantal rijkswegen met een snelheid van slechts 50 kilometer per uur. Hierdoor ontstonden er in het hele land grote vertragingen. Ik stond om 12.00 uur in de stromende regen op een brug over de A4 en maakte onderstaande foto.

Misschien hebt u wel eens in de rechterkolom van mijn blog geklikt op ALLES OVER SCHEVENINGEN. Probeer het vandaag eens. Als u het doet dan komt u terecht op mijn website en daarop vindt u “Scheveningen in Vogelvlucht”, klik hierop en u ziet Scheveningen vanaf een hoog standpunt gefotografeerd: op dit moment staan er meer dan 45 grote foto’s over Scheveningen. In de loop van de maand komen er nog eens ongeveer 40 foto’s bij. Bijgevoegde foto is er een uit de reeks.

De bal is rond. De bal moet rollen en we willen graag weten welke kant de bal op rolt. In Nederland speelt dit natuurlijk wat sterker dan in België. Maar ik denk dat ook in België veel mensen voor de buis zitten. Tijd om te internetten is er bijna niet. De zon scheen vandaag als een oranje voetbal boven Nederland. De foto maakte ik in een gekke bui en noemde het "gekte". Heeft het misschien is te maken met voetbalgekte?

Op de Johanna Louisa, de voormalige reddingboot van station IJmuiden in de periode 1968 – 1993 en die thans dienst doet als pr-schip in de haven van IJmuiden, mocht ik mee varen  voor een reddingsdemonstratie in de haven van Scheveningen en een vrije vaart buitengaats. Dat was op vlaggetjesdag 2008. Dit jaar had ik geen boarding card gekregen om met een van de officiële boottochten mee te varen. Geen probleem: dan zoek ik toch zelf een boot.
Toen ik op 6 juni deze boten fotografeerde, wist ik nog niet dat ik op 7 juni de gast mocht zijn op de Johanna Louise, de voormalige reddingboot van de KNRM ( Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij).

Het Kurhaus vanaf een hoog standpunt gefotografeerd. Zo zult u het Kurhaus in Scheveningen niet vaak zien. Foto: eigen fotografie.

Nederland verplettert Italië en Frankrijk wordt te kijk gezet door Roemenië. Dat is het resultaat van een avondje voetbal op 9 juni 2008. Maar er is nog niets aan de hand. Nederland kan nog laatste worden in zijn pool en Frankrijk nog nummer één. We wachten maar af. En nu maar hopen dat Nederland ook wint van Frankrijk a.s. vrijdag. Wij genieten nu van het mooie weer.

Vanavond kijken we naar voetbal: Italië tegen Nederland. Dat kan best een goede wedstrijd worden. Wie het Nederlandse volkslied zal zingen, zij in ieder geval niet. Foto: Schevenings Vissersvrouwenkoor.

Vanaf  27mei heb ik in Scheveningen geen zonsopgang mee mogen maken. Ik was er wel, maar de zon niet. Op 30 mei schreef ik op mijn blog: Ik ga weer over het weer praten, als er weer weer is. Vanmorgen, 9 juni, werd ik even voor zes wakker gemaakt door een piepende tram en zag gelijk de zon. Eindelijk daar was hij er dan: de zon. Gisteravond om zeg maar klokslag 18.00 uur brak de zon door en heeft de hele avond geschenen. Eerder op de dag hebben wij in Leidschendam bij zoon en schoondochter kunnen genieten van de zon. Maar thuis komend omstreeks 14.00 uur lag in ieder geval ons appartement en omgeving in een dikke mist. We kunnen weer over het weer praten, want het is er weer.
Op de foto de nieuwe reddingsboot van Scheveningen: Kitty Roosmale Nepveu (nu al bekend onder de naam: Kitty); wij wensen haar een goede vaart.

Vandaag moet om 5.21 uur de zon opkomen. Het is nu 6.33 uur. Ook vandaag zullen we het ochtendgloren niet aanschouwen. Van de oostelijke tot de westelijke en van de noordelijke tot de zuidelijke horizon hangt een grote grijze deken. Ik zit ingesloten in de mist. We moeten in het zuidwesten wel heel wat fout gedaan hebben, dat we de laatste weken zo weinig zon te zien krijgen. Het is bijna windstil. Die deken zal nog wel een tijdje blijven hangen. Ik denk dat ik maar weer onder de wol kruip.

De zon is toch nog gekomen; alleen een beetje laat. In ieder geval is het vandaag droog gebleven en de temperatuur was geen spelbreker. Eigenlijk was iedereen vandaag wel tevreden. Bij zonnig weer had iedereen op het strand gelegen en nu was het op het feestterrein aangenaam en gezellig. Ik zelf heb mij ongeveer twee uur op een oude reddingsboot prima vermaakt: eerst bij het geven van een demonstratie en daarna op de open zee. Op zee waren nog veel andere oude types reddingsboten en zeilschepen. Op de bijgevoegde foto een aardig sfeerbeeld.

De zon is er nog niet. Vanmorgen vroeg leek hij even door te komen, tussen het grijs waren hier en daar wat blauwe plekjes te zien, maar de lucht trok weer dicht. Misschien komt hij straks toch nog wel door. Gisteravond. Toen eindelijk een vriendelijk zonnetje even doorbrak, ben ik op de fiets naar de haven gereden en heb wat foto’s gemaakt van de voorbereidingen van vlaggetjesdag. Er is veel te doen vandaag in Scheveningen, vooral in de omgeving van de haven en in het oude dorp. Om 11.00 uur begint het feest met een officiële opening. Foto: kan het duidelijker: vlaggetjesdag in de Keizerstraat, hartje Scheveningen.

In Scheveningen slaat de Oranjegekte toe. Sommige straten zijn geheel versierd met vlaggetjes. En of  Nederland nu kampioen wordt of niet, gefeest gaat er worden. Want, zoals u waarschijnlijk weet: niet het Nederlands elftal voetbalt, maar Nederland. En daarom viert bijna heel Nederland feest. De omslag komt pas als Nederland de volgende ronde niet haalt.

Foto: een Scheveningse straat in feeststemming.

Vandaag gaan de oud-vissers weer gezamenlijk een dagje varen. Meestal ga ik dan als fotograaf mee, maar dit jaar wordt er gefilmd. Morgen op vlaggetjesdag heb ik een permissie om overal te mogen fotograferen. De weersverwachting is voor morgen gunstiger dan voor vandaag. Met een beetje zon erbij kunnen dat mooie foto’s worden: er is veel te doen aan de haven, maar ook in de Badhuisstraat, de Keizerstraat, op de boulevard en op zee. Vandaag ga ik wat proefopnames maken.

Terracotta wordt Blaze red. En dat gebeurde deze morgen. We hadden een uitnodiging van onze autodealer en daar stond die dan de nieuwe Opel Agila 1.2, 5-deurs Enjoy. Annemiek was er direct verliefd op. In werkelijkheid was hij mooier dan op een plaatje. En wat doe je als je vrouw ergens verliefd op is? Twee uur later verlieten wij de dealer, die op papier een nieuwe auto rijker was: de ingeruilde Opel Agila 1.2 vijf-deurs Essentia kleur terracotta. En wij waren op papier de nieuwe eigenaar van de  Opel Agila 1.2 etc in blaze red, kentekennummer 29-GDR-7. Op 26 juni wordt de auto afgeleverd, maar onze vrienden in België mogen op 21 juni nog even onze  twee jaar oude Opel uitzwaaien. Het kan verkeren. 
Foto: de SCH123 verlaat de haven, terwijl de zon langzaam ondergaat. Foto gemaakt op 4 juni: soms gaat de zon wel onder, maar of hij de volgende dag weer opkomt? Wij hebben het vandaag niet gemerkt.

Vanmorgen moest ik even naar het ziekenhuis voor bloedafname; een keer per jaar kom ik bij de huisarts (maar dit keer was mijn laatste bezoek aan hem geweest in augustus 2006) voor een controle en het eerste wat hij dan doet is mij een formulier geven voor bloedonderzoek; en daarom ging ik vandaag naar ziekenhuis Bronovo. Over twee weken een herhalingsbezoek bij de huisarts, die dan de uitslag bespreekt. Het is altijd goed, vooral als je wat ouder bent, even een jaarlijks onderzoek te laten uitvoeren: voorkomen is beter dan genezen. Annemiek schrijft op haar blog, dat het weer hier niks is. Ik zeg maar: als het weer niks is, probeer dan zelf het zonnetje in huis te zijn. En daarom wens ik u allen een zonnige dag toe.