Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

Vanmorgen eerst maar even begonnen met schijfonderhoud: mijn computer was wat traag geworden en was zo bleek uit de analyse toe aan een defragmentatie. Dat hield in vijf kwartier de computer werk laten doen. Nu is mijn schijf weer helemaal gekuist. Gisteravond hebben we genoten van een rondrit door de polder. Even ontspannen na een drukke dag. Annemiek was met haar vriendin een dagje uit en ik greep de kans waar om een fietstocht van veertig kilometer te rijden. Lekker langs de kust, waar het aangenaam was om te fietsen. Vandaag begint zonnig, maar de weervoorspellers voorzien slecht weer voor de middag en komende nacht. Tropische weer met hoge temperaturen en tropisch onweer op de koop toe. Ik wens iedereen een prettige dag en voor later op de dag geen ongerief door regen en onweer. Foto: een ongebruikelijk polderplaatje: Weipoort-Zoeterwoude.

Na een buiige dag lijkt het er op dat het vandaag wat rustiger weer wordt. Wat zon, wat bewolking en misschien hier een daar een heel klein buitje. In ieder geval een dag om aangenaam van te genieten. De oranje-euforie is al weer bijna verleden tijd. Het oranje gevoel van ‘wij zullen dat beertje wel even wassen’ is alleen in de krant nog toonaangevend. Op straat hoor je er niet veel over. Verloren, pech gehad; we en ze likken de wonden en het gewone leven gaat gewoon verder. In Nederland is de vakantieperiode begonnen en die is veel belangrijker. Lekker rustig op de weg en minder files. Zondagavond maakte ik deze foto van de pier. Zonsondergang op de pier gevangen.

Over de voetbalwedstrijd wil ik niets zeggen; alleen dit: ik vond het een kaartspel; wie de meeste kaarten overhoudt heeft verloren. Het was stil in Scheveningen; doodstil. Alleen een afsluitend vuurwerk bij het Kurhaus: had dat iets te maken met de 125e verjaardag van het Kurhaus? In ieder geval een datum die bijgeschreven zal worden in de geschiedenis van Scheveningen. Van het onweer hebben we op Scheveningen niet zoveel last gehad. In ieder geval geen overlast. Gistermiddag heb ik een fietstochtje door de duinen naar Wassenaar, de Waalsdorpervlakte en via de heenroute weer terug naar Scheveningen. Kurkdroog was het overal. Er moet hier nog heel wat water vallen voordat de natuur tevreden is. Ik heb daar geen bezwaar tegen, als de regen maar ‘s nachts valt. Een zonnetje overdag maakt het leven prettiger. Ik wens u allemaal een prettige dag.Foto: een duinfoto, gemaakt tijdens mijn fietstochtje.

Veel feest vandaag. De zon schijnt. De hemel is wolkeloos. De temperatuur is hier al weer 25 graden. De korte wandeling door duin en langs zee was niet erg verfrissend: de wind ligt nog te slapen. Maar toch feest voor de natuur: die heeft vannacht genoten van de regen. Elders in het land was het geen rustige nacht: onweer, wateroverlast, ontwortelde bomen. Maar de zon is er weer. En met de zon is het leven altijd beter.
 Vandaag vieren de Vlamingen hun nationale feestdag, viert het Kurhaus zijn 125e verjaardag en vieren we de finale van het wereldkampioenschap voetballen. Allemaal aan de buis vanavond om 20.30 uur. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: 11 juli 2009.

Nog twee dolle dwaze dagen. Het is alles Nederland wat de klok slaat. Het door Andre Hazes gedichte Nederlandse volkslied klinkt overal: op straat, tv of radio:

Nederland Oh Nederland
Jij bent een kampioen,
Wij houden van Oranje,
Om zijn daden en zijn doen.

En misschien wordt nu in Spanje gezongen:

España oh España
Oh usted es un campeón

Nederland wil kampioen worden, Spanje ook.
Morgenavond weten we het.

Zo begon de dag deze morgen om 05.51 uur. Geen wolkjes zoals gisteren. Alleen een vurige bol, die zich kwam melden en vertellen dat het vandaag een heel warme dag zal worden. De wind staat in het zuidoosten en is zwak. Voorlopig weinig zeewind, maar die komt wel… vanmiddag. Als de warmte, zeg vandaag maar hitte, hoger wordt komt er aan zee een luchtstroming op gang: de lucht boven de zee is nog betrekkelijk koel en de lucht boven het land is hoog, dan gaat de wind van koud naar warm en genieten we aan de kust van een verkoelend zeewindje. Wel wat toenemde onweerskansen in de loop van de dag.  Wat het ook wordt; voorlopig ziet het er prachtig uit. Geniet van de dag. Foto: de morgenstond heeft goud in de mond. Foto gemaakt om 05.51 uur.

En deze morgen begon met een prachtige zonsopkomst. Foto: vandaag 05.58 uur.

De zon was al onder. Maar de lucht was nog zo mooi, dat ik deze foto wel moest maken. Foto: gisteravond 22.35 uur.

Nederland begint oranje te kleuren. De tegenstander in de finale is bekend. Het Spaanse elftal heeft na een spannende strijd het Duitse elftal in de kou laten staan. Nog één wedstrijd te gaan. Er kan er maar één winnen. Het Spaanse elftal was vanaf het begin een grote favoriet. Het Nederlandse team moest zich maar bewijzen. En dat heeft het gedaan: ongeslagen naar een finaleplaats. En dat is meer dan ik gedacht had. Maar nu staan ze daar, die Nederlandse voetballers, en samen met hun tegenstanders zullen zij er een mooie wedstrijd van maken. De besten zullen winnen, maar ook een tweede plaats zal een ereplaats zijn. Hup, Holland, hup. Foto: Holland kleurt oranje, maar wordt het goud?

Nog één voetbalwedstrijd en dan… Wordt Spanje, Duitsland of Nederland wereldkampioen? Na een spannende, maar niet al te fraaie wedstrijd, waarin door Uruguay stevig tegenstand werd geboden, is het Nederlands elftal er toch in geslaagd een finaleplaats te bereiken. De drie doelpunten aan Nederlandse zijde had ik wel voorspeld, maar die twee doelpunten van Uruguay – overigens wel verdiend – had ik niet verwacht. Proficiat voor het Nederlandse elftal, maar ‘hoedje af’ voor de tegenstanders, want ook zij hebben een geweldige prestatie geleverd. Foto: er werd veel gedanst gisteravond en feestgevierd, maar dit feestje op het plein vóór het Kurhaus was er al op zondag.

Zal Nederland in Afrika zijn Waterloo vinden? Of zal Nederland als overwinnaar uit de strijd komen: veni, vidi, vici. Maar als Nederland wint, zal Nederland oranje kleuren. Dan gaan alle mensen op het plein en komen hossend in oranjetenue en vlaggen terug. Wat mij betreft:Nederland wint met 3 - 0, tenzij de tegenstander beter is dan ik nu inschat.

Als je spreekt van Scheveningen, dan denk je meteen aan badplaats en Kurhaus. Kurhaus als centrum van de badplaats. Op 11 juli 1885 opende Mr. J.C. Patijn, burgemeester van Den Haag, officieel het Kurhaus. Aanstaande zondag is dat dan 125 jaar geleden. Het Kurhaus heeft in de loop der jaren heel wat meegemaakt. Het begon al op 1 september 1886, toen het pas geopende Kurhaus tot de grond toe afbrandde. Maar in het volgende jaar werd het op 19 juni 1887 weer geopend. In 1969 werd het gesloten: afbreken die oude troep, was toen het parool. Maar gelukkig waren er ook verstandige mensen en na een grondige restauratie en gedeeltelijke nieuwbouw is het Kurhaus weer de parel van Scheveningen. Aan het Kurhaus zit ook een Belgisch tintje; de Belgische kunstschilder Van Hoeck schilderde met een staf van 30 personen in 1904 de plafonds. En deze schildering hebben de tand des tijds doorstaan. Als u Scheveningen bezoek, dan mag u hier zeker niet aan voorbijgaan. Foto: genomen op 3 april 2010.

Vandaag laat opgestaan. Ik werd wakker om 06.35 uur. Tenminste dat dacht ik. Normaal staan we in de zomer op omstreeks 5.45 uur en daar is ons lichaam dan ook op ingesteld. Maar vanmorgen schrok ik toen de wekker bijna een uur later stond. Ik keek voor de zekerheid even op mijn horloge, maar dat leek stil te staan op 05.35 uur. Ik mijn bed uit. Alle klokken leken fout te staan. Maar de klokken waren in orde. Annemiek had per abuis de wekker een uur vooruit gezet. Bij het afstoffen of verplaatsen van de wekker, drukt ze wel eens op het wekkerknopje; dan gaat er een rood waarschuwingslampje branden. En dan komt Annemiek een beetje in paniek en probeert dat rode lampje uit te krijgen. Uit eindelijk lukt haar dat dan wel, maar dit keer met het gevolg, dat zij ogenschijnlijk een uur bezig was geweest om het euvel te verhelpen. Uiteindelijk bleek mijn inwendige wekker op tijd te staan. En zie, dat het inmiddels 06.25 uur is. Foto: gisteren Western Experience op het Gevers Deynootplein.

De eerste zondag van juli en we kunnen nu al terugkijken op een warm begin van de zomer. Gisteren een beetje regen, maar onweer hebben we niet gezien noch donder gehoord. In ieder geval was de regen wel even verfrissend, maar nog onvoldoende voor de planten. Die zullen het wat dieper moeten zoeken. De bloembakken staan er overal fleurig bij, behalve op het centraleplein van Scheveningen; ondanks veelvuldig verzoek hecht de gemeente aan straatverlichting noch aan bloembakken enige waarde. Aan de andere kant moet ik wel toegeven, dat het plein wel dagelijks geveegd wordt en het onkruid onder de bomen weelderig mag groeien. Maar om de dag wat vrolijker te maken stuur ik u een foto van een bloembak, zoals die elders wel in Scheveningen te vinden zijn.

Zojuist vloog de grootste Zeppelin ter wereld, met de volgende vermeldingen D-LZZF Zeppelin Neue Technologie, GOOD YEAR, aan ons voorbij. Annemiek zag hem het eerst toen hij nog boven de stad vloog. Vliegen is eigenlijk niet juist: hij kan niet vliegen: hij heeft geen vleugels. Hij beweegt zich bijna onhoorbaar voort. Een imposant gezicht. Foto: D-LZZF, door mij gefotografeerd boven Scheveningen, ter hoogte van het Kurhaus: 3 juli 2010, 09.17 uur.

Hier volgt foto; inmiddels is de strandpolitie gearriveerd.

Ons appartementencomplex ligt ingesloten tussen twee belangrijke doorgangsroutes van brandweer, politie en ambulances. Dit heeft tot gevolg dat loeiende sirenes vrij vaak voor komen. Met openstaande ramen is dit wel eens hinderlijk; maar je went er snel aan. Alleen niet als er veel sirens achter elkaar aankomen. En dat gebeurde gisteren. Links van ons zagen we rookkolommen. Waarschijnlijk weer een duinbrandje. Er hing echter een rubberlucht. En dat zou wel eens een autobrand kunnen zijn. We gingen even een ommetje maken en zagen toen veel mensen een bepaalde richting lopen. Even kijken en het routeplan wijzigen. Rookwolken kwamen uit de ventilatiekokers van een grote parkeergarage. Dus dat was het. De brandweer en de hulpdiensten waren aanwezig; we zijn daarom maar doorgewandeld naar de boulevard en toen we terug thuis kwamen en op ons balkon richting brand keken, was de rook verdwenen en de brand onder controle.

Foto: brand in de parkeergarage van de Zwolsestraat

Democratie: de meerderheid beslist. Één man, die bijna 50 machtigingen heeft verzameld, heeft gisteren, zonder overleg met zijn medebewoners, in de algemene ledenvergadering voor ongeveer € 800.000 de reserveringspot grootonderhoud misbruikt. Ik was echt niet tegen alle besluiten, maar het ging om de wijze waarop. Of je nu vóór of tegen stemde maakte niets uit. Hij had de volmachten en alleen hij bepaalde vóór of tegen. Om 01.00 uur heb ik gedesillusioneerd de vergadering verlaten, heb thuis een borreltje genomen, ben gaan slapen en heb vanmorgen om 06.00 uur al mijn paperassen, die betrekking hebben op onze vereniging, aan de vuilnisbak toevertrouwd. Als eigenaar van een appartement ben je verplicht lid van de Vereniging van Eigenaren; tot vannacht 01.00 uur was ik actief lid van deze VvE; vanaf nu ben ik passief lid. Lid zijn heeft geen betekenis meer, als één man de macht naar zich toe getrokken heeft. Foto: vrijheid, blijheid. Maar niet van harte.

Nu is de zon nog niet zichtbaar, nog verscholen achter de wolken. Maar gisteren was hij er wel om deze tijd en stond al hoog aan een strakblauwe hemel te gloren. Vandaag zal het weer wat minder zijn, hopelijk misschien met een buitje: wellekom. Voor morgen worden tropische temperaturen verwacht. Stel dus niet uit tot morgen, wat u vandaag kunt doen. Houd morgen rustdag. Gisteren beloofde ik u een foto van de zonsopgang, maar dan een kwartiertje later dan de foto die ik u gisteren toonde. Let op het verschil in kleuren. Ik wens u een fijne dag met aangename temperaturen.

Na een onrustige nacht ben ik vroeg opgestaan. Het was niet de spanning van de voetbalwedstrijd Nederland – Slowakije, die mij wakker hield, niet de komende algemene ledenvergadering, ook niet de samenstelling van een nieuw kabinet; het was gewoon de warmte. Zelfs nu, zo vroeg in de morgen is het nog warm. Ik ben opgestaan omdat het buiten zo stil was. Een enkele meeuw meldde zich. De zon maakte de dag langzaam lichter. Ik heb mijn camera gepakt en ben nauwelijks gekleed naar buiten gegaan om vanaf mijn balkon de duinen bij zonsopkomst te fotograferen. De zon kleurt de duinen rood alsof die in brand staan en in de duinpannen ligt de ochtendmist nog te slapen. Nu, het is bijna zes uur, is zon al te fel om hem te fotograferen. Toch loop ik nog even naar buiten en maak ik een opname. Misschien kan ik u die zon straks nog laten zien of morgenochtend. We gaan opnieuw een warme dag tegemoet. Maar gelukkig brengt de zee hier wat verkoeling. Geniet van de zonnige dag, maar blijf zoveel mogelijk in de schaduw en drink veel water. Foto: vandaag  05.40 uur.

Een plekkie op het strand? Gisteren eventjes niet. Vandaag zal er plaats genoeg zijn. De meeste mensen moeten weer naar hun werk of blijven thuis in afwachting van een spannende voetbalwedstrijd. Zullen wij het halen. Zullen wij winnen. Veel mensen vragen zich niet af 'hoe zal het Nederlands elftal presteren ‘ maar hoe zullen wij het doen, lui achterover zittend met een toeter in de ene hand en een flesje pils in de andere. Kritische oh’s en ah’s slakend en achteraf de scheidsrechters de schuld geven als we niet gewonnen hebben. Ik hoop dat het Nederlandse elftal goed presteert en wint de tegenstander, dan jammer. Maar stil voor de buis zitten staren naar dat balletje, dat van de een naar de ander wordt geschoten, dat is niets voor mij. Het is al vaker voor gekomen, dat ik achteraf moest vroegen ‘wat is het geworden?’ Om vier uur op een zonnige dag dan willen de luikjes voor mijn ogen wel eens dicht gaan. In ieder geval voor iedereen een prettige dag; met temperaturen van dertig graden moeten we ons maar heel rustig houden. Foto: een plekkie op het strand? Gisteren eventjes niet.

Wat ik gisteren vertelde, overkwam me vandaag. En ik wist het, maar heb het gisteren niet gedaan. Ik merkte het vanmorgen vroeg. Even na zes uur stapte ik de deur uit om een wandeling- door- duin- en- over- strand- terug te maken. Mijn camera uiteraard bij me. Een prachtige bos blauw/paars slangekruid wilde ik even vastleggen op mijn cd-kaart. Maar mijn toestel vertikte het. ‘Batterij vervangen’ was het enige, dat op het scherm verscheen. Dat betekent straks terug om alsnog een foto te maken. De koningskaars, teunisbloem en slangekruid staan weer in volle bloei. Gisteren was het volle maan. Ik wist het niet zeker; wilde het aan Saagje vragen; zij moet het weten; heksen vliegen bij volle maan. Van de volle maan heb ik bijgevoegde foto gemaakt.

Negentien schrijfstiften tel ik  en toch grijp ik vaak mis. Soms zijn ze toegedekt met beschreven of onbeschreven paperassen en dan zoek ik er één en die kan ik niet vinden. En dan roep ik: Annemiek, weet je waar mijn ballpoint ligt. Ik heb er zoveel en toch grijp ik mis. Net zo met mijn kleine fotocamera, die ik bijna altijd bij me heb, als ik de deur uitga. Annemiek, roep ik dan, heb jij mijn fototoestel ergens zien liggen? Wat ben ik toch een oen.  Gelukkig ben ik nooit mijn foto’s kwijt, want als ik thuis kom, neem ik de cf-kaart uit mijn camera en zet de foto’s direct op mijn computer. Soms wel twee of drie keer op een dag. En als ik de deur uitga controleer ik altijd of de kaart wel in de camera zit, maar dan oh wee, dan ben ik weer onderweg en plotseling geeft het schermpje aan: batterij vernieuwen. En dan kan ik me wel voor mijn kop slaan. Vandaag ga ik kijken hoe de nieuwe dijk gemaakt wordt. Alleen vandaag en morgen is er die gelegenheid. Gevaarlijk werkterrein, verboden voor onbevoegden. Maar vandaag opengesteld. Verder is er vandaag Scheveningse dag in het museum. Veel vrienden en kennissen ontmoeten. En vanmiddag? De planten in mijn tuintje zijn erg dorstig. Die moet ik even gaan verzorgen. En dan is de week voorbij. En morgen weer zondag. Vergeet niet er een mooie dag van te maken, mompel ik in mijzelf. Ik zal er aan denken. Foto: Wat een mooie zonsopgang. Nep. Het is de zon niet, maar het dak van een technisch laboratorium in de duinen. Niet gemanipuleerd, gewoon echt.

Wist u dat er op dit blog al meer dan 3.300 foto’s staan? Ik zelf weet het pas net. Toen ik naar mijn statistieken keek. Maar wist u ook, dat al deze foto’s uniek zijn? Dat laatste wist ik wel, want al de foto’s op mijn blog heb ik zelf gemaakt. En dat vind ik nu het leuke aan bloggen; je kunt gewoon jezelf zijn. Je kunt doen, wat jezelf leuk vindt. En als je dan merkt dat de bezoekers het ook leuk vinden, om bij je langs te komen, dan is dat dubbel leuk. Soms zijn het herinneringen uit lang vervlogen tijden, soms mijmeringen en een andere keer weer de gewone dagelijkse beslommeringen of ervaringen. Maar soms ook gewoon geleuter: dat moeten mijn bezoekers dan maar voor lief nemen. Ik vind het fijn, dat u bij mij langs komt, maar ik vind het ook fijn bij andere bloggers langs te gaan. Delen is langer genieten. Ik wens u een heel fijne dag. En de foto? Overal is er wat te vinden, dat boeit.

Daarom de foto nogmaals toegestuurd.

De dag is al weer bijna twee uur jong. Vanmorgen in de duinpannen weer van die prachtige wolken. Door de zon kan je ze in deze tijd van het jaar bijna niet fotograferen. Jammer want het altijd een fascinerend gezicht. Inmiddels zijn die wolken al weer opgelost.
Gisteravond gezellig en heel smakelijk uitgeweest. Lekkere hapjes en een heel lekker diner. Het was lopend buffet; met zoveel bezoekers tegelijk wel de beste oplossing. Part 1 van de musical vond ik slaapverwekkend. De vaart zat er niet in. Die kwam eigenlijk pas bij het optreden van de tweede nanny. Na een drankje in de pauze, het tweede deel; het begon allemaal wat sprankelender en met de dans van de schoorsteenvegers… toen brak het enthousiasme pas echt door. Zelf vond ik de titelrolspeelster, Noortje Herlaar, niet erg overtuigend. De wisseling van de coulissen was erg goed. Al met al een gezellige avond. Met dank aan de Sligro, die op deze manier samen met zijn klanten zijn 75 jarig jubileum viert. Foto: in de foyer van het Fortis Circustheater

Van lange dagen zo lang mogelijk genieten. Vroeg uit de veren. De lucht is wolkeloos boven de stad maar boven zee drijven nog wat ochtendwolken. Prima fietsweer, maar niet voor mij: mijn fietsbenen zijn nog wat vermoeid van gisteren. Die moeten nog even wennen. Vandaag ga ik kijken naar de ontwikkelingen bij de nieuwe zeewering en de vernieuwing van de boulevard. Altijd interessant om te zien hoe machines en mensen samenwerken. Zaterdag mogen we één dag dichterbij komen. Ga ik dan ook zeker doen. Een korte rondleiding langs de nieuwe dijk. Vrijdag ga ik met een aantal mensen door Scheveningen rondwandelen en daarna mag ik aanwezig zijn bij de opening van een nieuwe tentoonstelling in het museum Beelden aan Zee. Maar vanavond feest in het Circustheater. Foto:  Ik dacht een vuurpijl te zien; gisteravond kwam er een vliegtuig recht uit zee. Ik heb dit verschijnsel nog nooit eerder gezien, ten minste nooit bewust: een loodlijn recht op de horizon.

Vandaag gaan we genieten van de eerste volle zomerdag. De wind is gaan liggen. De vlag op het Kurhaus hangt bewegingloos langs de stok. De zon staat al een uur aan een wolkeloze hemel te stralen. Die heeft er zin in vandaag. Ik ook. Na de koffie zal ik op mijn fiets springen en naar mijn tuin gaan. Het tegelpad is nog niet helemaal af. Dat is blijven steken door de koude en winderige dagen. Morgen gaan we naar de musical Mary Poppins: vooraf allerlei lekkere hapjes en drankjes en achteraf nakletsen met leden van de cast. Alles wordt ons aangeboden door een grootgrutter. Er komen mensen uit het hele land en het is leuk om weer nieuwe kontakten op te doen. Het theater ligt bij ons vlak om de hoek. Zeg 200 meter. Het vroegere Circustheater heet tegenwoordig Fortis Circustheater. Klinkt ook nog een beetje Belgisch. Foto: een karretje op een zandweg reed; maar hier in Scheveningen. Hollandse nieuwe, smakelijk eten.

Met de lente is het vandaag gedaan. Ze mag nu gaan, de zomer komt er aan. Vertrektijd 13.26 van perron 1, tegelijk met de aankomst van de zomerexpres op perron 2. Eindelijk komt hij dan: de zomer, waarnaar wij allemaal zolang hebben uitgekeken. Zomer, zon, warme dagen, vakantieperiode voor veel mensen. En vandaag komt er ook een omslag van het weer. De koudeperiode lijkt voorbij te zijn. De thermometer van de verwarming kan weer omlaag. We gaan 94 dagen zomeren en daarna nazomeren tot zondag 31 oktober, want dan gaan we weer terug naar de Midden-Europese tijd.

Zwaar hangen de luchten boven Scheveningen. Een straffe wind waait uit het noordwesten. Toch ziet de lucht er niet dreigend uit. Misschien een bijna droge, maar koele dag. De laatste dag van de lente. Gisteren nog een pot met tomatenplanten gekocht en in mijn tuintje gezet. Daar er al bloemen in de planten zaten, heb ik ze maar in de pot laten zitten. Ik wilde ze toch wel in de volle grond hebben: dat is beter voor de groei. Uit de pot en daarna planten in de volle grond leek mij niet verstandig. Maar waar een wil is, is een weg. Ik heb gewoon de bodem uit de pot gesneden, een kuil gegraven en daar de bodemloze pot in geplaatst. Nu kunnen de wortels zich toch nog goed verder ontwikkelen. Wie niet sterk is, moet slim zijn. Geen tuinweer, wel tuinweer? We wensen in ieder geval iedereen een fijne dag: in Nederland is het vandaag Vaderdag. Foto: een bloemetje voor de vaders, al heeft die misschien liever een cognacje.

Vandaag 19 juni begint met wisselende bewolking, een harde koude wind en voor de tuinen met een goed bericht van hier en daar een bui. Laat die bui maar even boven mijn tuintje gaan hangen. De zomer is er nog niet maar komt maandag 21 juni om 13.28 MEZT(Midden-Europese-Zomertijd). Zal het dan ook echt zomer worden? Vandaag een binnenzitdag met de televisie aan: voetbal Nederland – Japan en bijna aansluitend, maar dan op een andere zender, huwelijk kroonprinses Victoria Ingrid Alice Désiré van Zweden met haar droomprins Daniel Westling, onder toeziend oog van bruidsmeisje prinses Amalia. Voor de mannen sport, voor de vrouwen romantiek. Foto: onze deurwachters.

Een paar weken geleden bracht mijn zwager een emmertje knolbegonia’s i.p.v. een bosje bloemen mee. Een bosje bloemen is vaak na een week verhuisd naar de afvalcontainer, maar een plantje voor in huis of in de tuin geeft veel langer plezier. Nu staat die begonia al meer dan een week in bloei en komen er nieuwe knoppen te voorschijn. Als het weer een beetje beter wordt, dan wordt dat echt een bloemenbol. Foto: de bloem van onze knolbegonia.

Op de wekelijks markt van Scheveningen kan je terecht voor bijna al je inkopen. Aardappelen, groenten, fruit, brood, gebak , kaas, eieren, kleding etc. Vandaag had ik wat meer aandacht voor de bloemenkraam, waar ze altijd een grote sortering hebben tegen een aantrekkelijke prijs. Kwaliteit altijd prima. Niet goed, geld terug. Maar ik heb nog nooit iemand geld zien terugvragen. Foto: hoe kan het anders, de bloemenkraam.

Het kan raar lopen in de voetbalwereld. Voetbaldag woensdag 16 juni. Daar ga je eens even lekker voor zitten. Veel doelpunten, maar het kleine voetballand Zwitserland verslaat superfavoriet Spanje met 1 -0 en organiserend Zuid-Afrika krijgt een afstraffing van Uruguay 0 – 3. De doelpunten zijn gevallen, maar anders dan verwacht werd. Er moet nog heel wat gebeuren voor de favorieten echt de kwartfinales halen. Maar vandaag schijnt de zon en daar gaan we van genieten. De laatste dagen heb ik niet veel tijd gehad om te fotograferen. Maar op vrijdag j.l. schoot ik dit leuke plaatje.

In mijn tuintje heb ik al bezoek gehad. Een smulpaap heeft aan de blaadjes van mijn koolplanten gezeten. Inderdaad een haas. In de duinen zie je hem niet, maar in de polder hoort hij bij de natuur. Ik ben niet zo een liefhebber van koolsoorten, maar vind het toch wel leuk om ze te planten. Hij liet in ieder geval wat mest na en dat is weer goed voor de andere planten. Vandaag ga ik wat prei poten en wat Oost-Indische kers zaaien; dat geeft wat fleur aan mijn tuin; bovendien smaakt deze bloem lekker en staat leuk op tafel in een slaschotel. Het weer is goed; zonnig met een straffe noordoosten wind; geen weer om te fietsen; dan maar met de auto en Annemiek gaat mee. Na de tuin wat boodschappen doen. Foto: en daar ging hij er als een haas vandoor.

Vandaag, 16 juni; over een paar dagen begint de zomer. De laatste dagen van het voorjaar; de dagen lengen nog. Om 05.19 uur is de zon al opgekomen. Er volgen nog 4 dagen met zon een vroege zonsopkomst; daarna op 20 juni wordt de zonsopkomst weer wat later; de zonsondergang blijft nog een paar dagen lengen to 30 juni; we mogen nu genieten van de laatste en langste dagen zonlicht van het jaar. Maar het korten van de dagen is ook het begin van de zomer en kunnen we genieten van warme dagen en nachten. En zo vervliet de tijd. De vakanties gaan beginnen. We hebben vier maanden zomertijd nog voor de boeg. De laatste weken van de zomertijd zullen we gaan genieten van de Turkse zon. Maar eerst genieten van het leven hier; iedere dag, die ons gegeven wordt. Iedere dag een zomercadeautje op mijn nachtkastje als ik ‘s morgens wakker word. Foto: Daar bij die molen(een oud Hollands liedje), daar dichtbij, daar ligt mijn tuintje en daar ga ik vandaag genieten van een mooie ochtend.

De stemmen in België worden gesteld; Het N-VA lijkt af te stevenen op een historische uitslag. Terwijl de PS in Wallonië de overwinning claimt. Zullen deze twee partijen, samen de meerderheid, een coalitie kunnen vormen? Het verstand moet zegevieren, niet de emoties. Een evolutie of een revolutie?
In mijn tuintje is er een revolutie ontstaan. Ik ben de strijd aangegaan met het onkruid en heb al een behoorlijke tik aan de opponent uit gedeeld. Een derde van de tuin is schoon: de sperziebonen zijn gelegd, sla, selderij en kool geplant. Morgen weer een volgend deel. Vandaag heb ik daar geen tijd voor: sporten, vergadering voorbereiden en vanavond de algemene ledenvergadering eigenaren. Het zal wel eens spannend kunnen worden. We zijn verstoken van belangrijke gegevens, het zou wel eens kunnen zijn, dat de vergadering geen besluiten zal kunnen nemen.
Nederland – Denemarken: geen tijd om te kijken, hoor het later wel op het nieuws. Foto: 14 juni 2009: een vrolijke markt in Frankrijk.

Dinsdag gingen we voor een tochtje door de polder. Bij een tuinder waar we wel eens eerder geweest waren kochten we pioenrozen. Gelijk vroeg ik aan hem of hij nog een stukje tuin ter beschikking had. Hij verhuurt namelijk grond aan particulieren voor een eigen tuin. Kom zaterdag even langs, zei. Zaterdag waren we present. Hij had een mooi lapje grond voor me liggen: ik mocht zelf bepalen hoe groot mijn tuin zou worden; ca 50 vierkante meter vond ik groot genoeg. Voor een prijs van 55 eurocent per vierkant meter, inclusief watergebruik. Dadelijk ga ik er naar toe; het is mooi weer en ik hoef niet te stemmen. Ik maak vandaag wel een foto van mijn tuin, maar vandaag laat ik u de pioenrozen zien, die ik van hem kocht. Als u moet stemmen vandaag: kies voor de visie, niet voor de persoon. Prettige zondag.

Het bijgevoegde plaatje toont u de drie wereldberoemde molens van Leidschendam, waarover ik u vanmorgen even vertelde. De lucht was grijs, maar daardoor heeft dit plaatje juist zijn typische sfeer.

Hoe kom je van Stompwijk weer terug naar Den Haag? Gewoon de borden volgen. Maar dat doen we niet. Wij rijden altijd via een smalle weg; aan de linkerzijde de polder met de drie beroemde molens en aan de rechterzijde een poldersloot, een boezemwater, waarin door een poldergemaal het overtollige water wordt overgepompt. Die smalle weg, net genoeg voor twee wagens naast elkaar, maar als er een landbouwvoertuig voor je rijdt kan je  niet passeren; een weg voor geduldige rijders. Aan de overkant van het water liggen boerderijen en polderhuizen, waar je alleen bij kunt komen via een bruggetje. Op één van deze bruggetjes staan aan weerszijden het hele jaar door twee grote boeketten verse bloemen in oude afvalemmers. Wij staan er vaak even stil om die boeketten te bewonderen. Foto: deze week stonden er de bloemen, waarvan ik u gisteren al een close up liet zien. Nu ziet u de beide bossen met de emmers en het bruggetje. Zie ook op blog  /annemiek.

Ik werd pas wakker om 06.30. Ik keek om me heen en herkende de kamer. Dit was mijn slaapkamer. Maar waarom is het dan zo stil. Ik liep naar de voorkamer en keek naar buiten: maar er was geen buiten. Ik zag niet een dichte mist hing voor mijn raam. Zicht? Misschien 20 meter. Nu is de mist weer opgetrokken en weet ik waar ik woon: Scheveningen en vrijdagochtend. Vandaag moet ik weer naar de tandarts( dat zal wel een vette rekening worden!). En als het weer het toelaat, vanmiddag een paar uur varen en fotograferen op zee. De dag van de oud-vissers. Morgen vlaggetjesdag in Scheveningen. Foto: vandaag bied ik u een boeketje fraaie bloemen.

Een trieste dag voor de Nederlandse politiek. Het volk heeft gekozen. Beschamende uitslagen. De PVV( de partij voor de vrijheid, maar niet voor de mensen met een andere, lees: islamitische achtergrond) heeft 23 zetels behaald. Het CDA – dat acht jaar laar lang het land voortreffelijk heeft geregeerd – is gehalveerd. Stank voor dank. Mark Rutte, mijn buurjongetje uit Scheveningen, heeft met de VVD de winst gepakt. In hem en de politiek van de VVD heb ik weinig vertrouwen. Twintig procent van de kiezers heeft voor hem gekozen: 31 van de150 beschikbare zetels. En wat voor een regeringscombinatie zal de informateur uit zijn mouw schudden. Afwachten en hopen op niet teveel ongerief. Foto: Voor de vertrekkende minister president het bijgesloten bloemetje als dank voor alles wat hij voor het land heeft gedaan.

Het regent, oh wat regent het
ik hoor het in mijn warme bed.

Zachtjes tikt de regen op mijn zolderraam

Onder moeders paraplu
daar liepen eens twee kindjes.

Na regen komt zonneschijn
en na zonneschijn komt regen
ik wil dat er altijd zonneschijn is
en af en toe wat regen.

‘Heden wij, zondag gij’ -met een knipoog naar de grafspreuk ‘Hodie mihi, cras tibi’ (vandaag ik, morgen gij). De krant komt er niet over uitgepraat. Vandaag gaat Nederland naar de slachtbank, zondag België. Sorry, ik maak een denkfout; het moet natuurlijk zijn ‘stemlokaal’. Excusez moi. Weer zo een denkfout of schrijffout. Ik had moet schrijven ‘verontschuldig mij’. Door de verkiezingen raak ik helemaal in de war. Ik laat mij niet van streek brengen: ik stem gewoon traditioneel. Ik stem Nederlands. En België? Ik las in de krant de uitspraak van Bart De Wever: ”Geen revolutie, maar evolutie. België verdampt zonder dat iemand het merkt”. Einde citaat, einde van mijn commentaar.  Foto: zonsondergang gisteravond. Vandaag is hij nog niet teruggekomen.

Het ei is gelegd. Tokkend loopt de kip rond. Ze heeft nog een lange weg te gaan. Wat voor kuiken zal er uit het ei kruipen. Voor de slacht hoeft zij niet bang te zijn: zij is een vrije meid, die rondscharrelt op de boerderij. Er lopen geen agressieve beesten rond, waarvoor ze bang hoeft te zijn. Alleen een oude bijtgrage hond, maar die ligt aan een stevige ketting. Ze zal er voor moeten zorgen, dat haar kuiken niet te dicht bij dat beest komt. Voorzichtigheid is geboden. Maar ze heeft nog even de tijd om voorzorgsmaatregelen te treffen. Misschien wordt de hond wel verkocht; zoiets heeft ze de boer tegen de boerin horen zeggen. Vol vertrouwen ziet ze de toekomst tegemoet. Als ze om zich heen kijkt ziet ze wel dreigende wolken. Ze houdt niet van de regen. Een enkele bui kan geen kwaad: dan komen de wormen naar boven en dat is spekkie voor haar bekkie. Zij wenst iedereen een zorgvrije dag. Foto: een pril begin van de zomer.

Maandag. Het begin van de nieuwe week. Niet zo maar een nieuwe week. Het wordt een week van veel praten en veel overleg, maar ook een week van veel luisteren. Een week van zoeken en hopelijk wat vinden. Een oplossing. Een brug, die meningen verbindt. Er moet rust komen, waar onrust is. Er moet saamhorigheid komen, waar meningen teveel op eigenbelang lijken te zijn gericht. Waar teveel naar zichzelf en niet naar anderen wordt geluisterd. En nu praat ik niet over de verkiezingen van komende woensdag. Ook daar wordt teveel over zaken en te weinig over idealen gesproken. U begrijpt het al: het wordt een week waar veel meningen over elkaar zullen duikelen, maar waardoor misschien toch de neuzen de dezelfde richting uit zullen gaan wijzen. Hoe dan ook; het wordt een week met lichtpunten. En dat is al een belangrijke stap in de goede richting. De oogkleppen af voor een wat bredere kijk, op wat saamhorigheid heet. Ik wens u in ieder geval een heel fijne en spannende week toe. Foto: Kees zet zijn strandstoelen al klaar. Het weer wordt niet zo mooi als gisteren. Maar je weet nooit.

De trams rijden al weer. Een enkele fietser passeert. Schoonmaak- en winkelpersoneel komen aan. Hier en daar wordt een hond uitgelaten. Er is maar weinig wind. Lichtbewolkt en een wazig zonnetje. Een beetje mokkig weer. Foei, het woordenboek kent dit woord mokkig niet. Zeker dialect. Wij gebruiken dat woord als er wat onrust/onweer in de lucht zit. Het onweer is er nog niet, alleen dat dreigende gevoel. Vanmorgen vroeg wandelde ik al in de Harstenhoek. De konijnen waren nog niet wakker; hier en daar zag ik er een. Maar zo tegen zeven uur kwamen ze uit hun holen tevoorschijn. De vos sloop door het hoge gras. Een reebok en reegeit liepen te grazen. Een bonte specht passeerde mij rakelings en een eekhoorntje vluchtte weg, toen hij me zag. Een vredig stille ochtend na het geluidgeweld van gisteren. Geniet van de dag, de natuur en het leven. Ik wens u een fijne zondag met waarschijnlijk wat minder mooi weer. Maar de eerste dagen van juni waren in ieder geval een goed voorteken. Foto: een veldboeketje