Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

Morgen zal het ook weer druk zijn op Scheveningen, maar minder lawaai.

Het is weer een stralende dag. Over een paar uur begint de drukte in Scheveningen. Ik zal deze middag de drukte ontvluchten. Ik ga om 15.00 uur kijken naar hockeyclub Klein Zwitserland, die in een thuis(Scheveningen) en uitwedstrijd(Tilburg) promotie naar de hoofdklasse hoopt te realiseren. Het is inmiddels ongeveer 35 jaar geleden, dat ik regelmatig te vinden was op het hockeyveld van Klein Zwitserland. Mijn zoon Michiel speelde daar en ik was een aantal jaren begeleidende vader. Klein Zwitserland eens dé topclub van Nederland is jarenlang in de versukkeling geweest, maar ik hoop, dat de club nu terugkeert in de hoofdklasse. Na de wedstrijd ga ik nog even naar de muziek luisteren. Ik wens iedereen een heel fijne dag. Foto: gistermorgen 06.30 uur: een ontmoeting in de duinen.

Gisteren Sacramentsdag(Fronleichnam in Duitsland). Voor veel Duitsers een bijzonder feest. Voor veel andere Duitsers alleen maar een extra vrije dag en door ook de vrijdag vrijaf te nemen een extra lang weekend. Voor Scheveningen – vooral bij dit schitterende weer – extra drukte in dit weekend.
Op Scheveningen bovendien morgen het Royal Beach Concert; een openluchtconcert op het Scheveningse strand(12.00 tot 19.00 uur) met o.a. optredens van Di-rect(14.00 uur), Kane( 15.00 uur) en Bon Jovi(17.00 uur). Extra drukte. Scheveningen zal dit weekend muurvast zitten. Uit het hele land en van ver over de grens zullen mensen Scheveningen komen bezoeken. Het worden topdagen. De hemel boven Scheveningen in stralend blauw; de wind is zwak tot matig. En het strand ziet er uit als een prachtig strak geel kleed. Vanavond zal het er wel weer een vuilnishoop zijn van door bezoekers weggeworpen blikjes, etensresten etc. Maar morgen om zes uur zal de schoonmaakploeg het strand weer tot een strak geel kleed omtoveren. Foto: vanmorgen gemaakt om 06.30 uur.

Het is nog stil om me heen. Alleen een vroege tram verstoort de stilte. De zon is al op. Hij komt nu op in het noordoosten. Het is 05.46 uur. Een wolkeloze hemel. Ik wilde een foto van de ochtendzon maken. Maar het licht is al zo fel, dat ik er van af moest zien. Annemiek hoor ik al door het huis heen hobbelen. ‘Vogeltjes, die vroeg zingen, zijn ’s avonds voor de poes.’zeggen ze wel eens, maar ik denk dat deze vroege ochtendzon vanavond stralend zal ondergaan. De wind komt uit het noorden en dat betekent aan zee meestal aan de frisse kant; het wordt dan niet te heet, maar wel een aangename temperatuur in deze tijd van het jaar. Uit de wind kan het erg heet worden: pas dus maar op dat u zich goed insmeert tegen zonnebrand. Het is beter voorkomen da genezen. Ik wens iedereen, die dit leest, een fijne dag. Foto: de ceanothus, ook wel Amerikaanse sering, groeit als onkruid vanaf Zuid-Alaska tot Mexico. Maar u komt hem hier tegen als een sierheester.

Nederland lijkt wel helemaal in zichzelf gekeerd te zijn. De krant heeft het maar over een paar dingen: de binnenlandse politiek en de voetbalgekte. Van beide onderwerpen snap ik niets meer. De politiek is ondoorzichtig geworden. Wie biedt wat en wat zijn de gevolgen daarvan. Worden de rijken weer rijker en de armen weer armer. Moet de komende generatie gaan betalen voor de vraatzucht van de huidige generatie? Politiek? Het is een spelletje geworden en uiteindelijk blijkt er niets veranderd te zijn. Het mes er echt in? Niemand durft, bang voor kiezersverlies. En het voetbal: Nederland kleurt oranje. Als het aan de commercie ligt draag binnenkort iedereen oranje kleding, slaapt tussen oranje lakens, douchet zich met oranjesap en eet alleen nog maar oranje tompouces. En als het tegenvalt – dat is toch ook een mogelijkheid? – krijgt de ander de schuld. Wie zal dit keer de schuldige worden? Maar niet getreurd: het oranjezonnetje gaat schijnen en er komen een paar mooie zomerse dagen aan. Veel plezier. Foto: zomaar een tuintje langs de laan: wel met oranje klaprozen.

Vanmorgen, Annemiek is met haar vriendin op stap, maakte ik een wandeling in het Westbroekpark. Vlak bij de ingang zat een grote vaderzwaan te waken over zijn echtgenote en een aantal koters, die in de vijver rondzwommen. Voorzichtig, want zwanen kunnen heel agressief zijn, kwam ik wat dichterbij. Vaderzwaan liet toe, dat ik moeder en kinderen kon fotograferen.

Een nieuwe maand. De zomermaand: op 21 juni  13.28 MEZT(Midden-Europese Zomertijd) begint de zomer. 1 juni 1962 zat ik in een witte koets op weg naar Scheveningen. Het was een koude dag, maar de zon scheen bij tijd en wijle. In mijn hoofd klonk het lied, dat ik diezelfde morgen op de radio hoorde, nog door: ‘Heut ist der schönste Tag in meinem Leben’. Die avond vertrokken wij om 20.00 uur op huwelijksreis richting Venetië. Dat is al weer een hele tijd geleden. Maar als je terugkijkt, is het wel allemaal heel erg snel gegaan. Foto: de wereld is niet veel veranderd sindsdien.

Morgen 1 juni. Voor Annemiek en mij een gedenkwaardige dag, want, alhoewel wij op 28 februari 1962 al voor de wet getrouwd waren, moest destijds het kerkelijk huwelijk nog worden ingezegend en dat gebeurde op 1 juni. Vóór die dag gold voor katholieken alleen het kerkelijk huwelijk en was het burgerlijk huwelijk alleen maar een noodzakelijke voorbereiding. Tegenwoordig wordt aan een kerkelijk huwelijk maar weinig waarde gehecht. De tijden zijn wel echt veranderd. Toch gedenken wij ieder jaar beide datums met een gebakje en een extra drankje. Op naar de 50. Foto: avondschemering in de duinen.

Het was een sombere dag gisteren. Een harde bries en lage temperatuur. Geen lekker weer voor een vroege wandeling. Maar er moet bewogen worden: zonder beweging gaan de gewrichten kraken en het is wel zo dat het spreekwoord zegt: “krakende/piepende wagens lopen het langst’, maar een goed gesmeerde kar loopt wel wat soepeler. Dus in de avond toch maar even een avondwandeling gemaakt. De wolken waren wel dreigend, maar de regen was er voorlopig uit. Door de Harstenhoek: doodstil, maar met fraaie luchten. Foto: avondstilte in de duinen.

Terwijl wij gisteravond naar het televisieprogramma de X-Factor zaten te kijken, zaten onze Belgische vrienden gekluisterd aan het televisieprogramma Eurovisiesongfestival. Begrijpelijk, want de Belgisch zanger Tom Dice met de Belgische song  ‘Me and my guitar’ stond hooggeklasseerd. Zoals ik vrijdag schreef, waren de liedjes van Roemenie, Denemarken, Azerbeidzjan, België en Ierland mij opgevallen. Dat was in de tweede voorronde, waarin Sientje namens Nederland deelnam. De eerste voorronde heb ik niet gezien. Ook gisteravond heb ik niet gekeken, maar ik was vanmorgen wel benieuwd of mijn favorieten goed gescoord hadden. En jawel hoor: 4 van mijn favorieten staan bij de eerste zes. En Tom Dice met een goede score op de zesde plaats. Proficiat. Foto: een bloemetje voor alle Belgen, speciaal voor Tom.

Ik was vandaag niet in de gelegenheid u allemaal te bedanken voor uw bezoekjes en lieve wensen. Maar ik beloof u u allemaal morgen te bezoeken. Dit boeket bloemen speciaal voor u allemaal.

Na vandaag volgen er nog 216 dagen voor het jaar 2011 begint. Maar in die periode gaan we eerst nog genieten van een fraaie zomer, een mooie herfst en een goede start van een vriendelijke winter. Als dat nu eens allemaal uit zou komen, dan kunnen we terugkijken op een heel mooi 2010. De koude dagen van de eerste maanden van dit jaar zullen we dan vergeten zijn. Wat een gezwets eigenlijk: wij kunnen er niets aan doen. Wij moeten afwachten wat de natuur ons geeft. Maar laten we wel bedenken: iedere dag is een geschenk en daar moeten we van genieten. Soms is het een nepcadeautje. Dat nemen we dan maar op de koop toe. Geniet van iedere dag, geniet van het leven. Bedenk, dat de eendagsvlieg maar één dag heeft en wij veel meer. Foto: samen met onze Belgische vrienden. Alleen Lucien staat er niet op: hij maakte de foto.

Bij de strijd om een finaleplaats bij het Eurovisiesongfestival vielen mij de liedjes op van de volgende landen: België, Denemarken met de Abbasound, Azerbeidzjan, Roemenië en bovenal Ierland. Dat Nederland opnieuw geen finaleplaats heeft bereikt, vind ik jammer. Sieneke deed haar best, maar de presentatie en entourage vond ik erg matig. The show must go on en ik wens België succes : voor mij zeker een hoge plaats op de ranglijst. Foto: een gaai, bezig met het bouwen van het nest.

Bij iedere maaltijd werden we in hotel Fantasia, Kusadasi, Turkye met zorgen omgeven. En wat kan je nog meer verlangen dan bediend te worden met zo een vriendelijke glimlach als die van Hale( uitspreken als hallè). Je dag is al gelijk een feestdag.

Ik zit eigenlijk met mijn mond vol tanden. Ik heb niets te vertellen. Het weer? Geen regen, maar ook geen zonneschijn. Vroeg op gestaan, maar nog steeds niets gedaan. Straks moet ik naar de tandarts en daarna langs de fietsenmaker (vroeger noemden we dat gewoon: de fietsenmaker) om te vragen wanneer de nieuwe fiets voor Annemiek geleverd gaat worden. Een fiets met een heel lage instap. En dan is het weer bijna lunchtijd. En om twee uur weer naar de sport. Dat sporten is er de laatste maand behoorlijk bij ingeschoten; zeker bij Annemiek. De vakantie is meer luieren dan sporten. Ja, af en toe een eindje wandelen of verpozen in een zwembad; maar echt gezond bewegen? Dat wordt nog al makkelijk overgeslagen. We moeten er weer echt tegen aan. Ik wens iedereen een heel fijne dag. Foto: nog even wachten, dan komt de nieuwe haring.

Het weer zat niet voor
maar ook niet tegen:
een klein beetje zon
maar gelukkig geen regen.

Dat was het weer dan voor vandaag;
en morgen? Voor iedereen een vraag.

En morgen hoop ik u te melden:

Het weer zat niet voor
maar ook niet tegen:
heel veel zon en
een klein beetje regen.

Het was gisteren een drukke dag: praten, praten en nog eens praten. En weinig tijd voor andere dingen. Vandaag zal het hopelijk een stuk rustiger zijn. Wat meer tijd voor wat eigen dingen. Annemiek staat naast mij en zegt: “ik heb nog wat karweitjes voor je. Wil dit even of wil je dat even.” Vandaag even niet. Morgen misschien: vandaag is het nog redelijk weer en morgen kan dat wel anders zijn. Foto: deze maakte ik tijdens een duinwandeling: de nieuwe dennenappels van dit jaar.

De kardinaalsmuts, ook wel papenmuts genoemd, is een heester, waarvan de paarse bloemen lijken op de bonnet van een kardinaal. De Latijnse naam is: euonymus europaeus. De stippelmot heeft deze plant uitgekozen als onderdak van zijn nageslacht: daarom wordt de stippelmot ook wel  genoemd: kardinaalsmuts motvlinder. De motvlinder spint om de plant een sluier van wit garen. In deze tijd van het jaar komen de eitjes uit. Duizenden rupsjes bewegen zich in dit net voort. Voor de kardinaalsmuts een zeer fraai gewaad, maar voor plant zelf een minder prettige ervaring. Toch herstelt de plant zich later weer. Bij mij in de buurt, zeg maar in mijn achterduin zijn veel van deze heesters te vinden. Het is een fascinerend gezicht. Ik wilde u graag hiervan een foto laten zien.

De Pinksterdagen hebben voor fraai weer gezorgd. Gekke uitdrukking eigenlijk: de Pinksterdagen hebben niets gedaan: we hadden met de Pinksterdagen gewoon fraai weer. En dat lag niet aan Pinksteren, maar gewoon aan de meteorologische situatie. Het weer krijgen we gewoon cadeau, daar kunnen we zelf gelukkig niets aan doen. We krijgen het gewoon cadeau. Wolken komen, wolken gaan. De zon gaat op, de zon gaat onder. Soms is er bliksem, soms is er donder. Laten we vandaag  genieten van het cadeautje, dat we weer gekregen hebben. Foto: wat zijn ze toch mooi, die zwaluwen.

Tijdens mijn ochtendwandeling op Pinksterzondag – het was doodstil op het strand – zag ik dit wagentje op een nog niet door de strandophoging verdwenen stukje Delflands hoofd staan. Ik keek om me heen; wat is hier aan de hand? Aangespoeld, achtergelaten? Ik ben toch even op onderzoek uitgegaan. Je weet maar nooit. Dichterbij gekomen zag ik dat in het wagentje schoenen en wat kledingstukken liggen. Misschien het wagentje van een visser. Maar waar is die visser dan gebleven? Turend over het strand zag ik honderden meters verder iemand in het water. Een toevallig passant zei mij, dat verderop een visser bezig was met een net. Een hobbyvisser die met lieslaarzen aan en een sleepnet probeerde een maaltje garnalen binnen te halen. Probleem opgelost, maar het leverde wel een mooi plaatje op.

Na een paar dagen van mist en laaghangende bewolking ligt Scheveningen nu onder een alles overstralende zon. Drukte op het plein voor ons appartement, waar vandaag en morgen een Pinktsermarkt is en drukte op het strand en boulevard waar de mensen flaneren en genieten van de zon. Maar ook drukte op de toegangswegen; daarvoor hebben ze in Scheveningen nog steeds geen goede oplossing gevonden. Mooi weer op Scheveningen verstopte wegen daar naar toe. Je kunt beter gebruik maken van het openbaar vervoer (de tram, want de stadsbussen zitten vaak klem tussen de automassa) of de fiets. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Foto: zonovergoten vakantiegenot in Turkije.

Vanmorgen vroeg ben ik eerst even de omgeving wezen verkennen. Wat is er allemaal gebeurd in Scheveningen tijdens mijn afwezigheid. Eigenlijk niet zoveel. Ja, de meidoorns staan in bloei, de nachtegalen verwelkomden mij. Maar wie er wel was; dat was een stralende zon en een strakblauwe hemel. Hopelijk blijft de zeedamp weg. In Turkije staan de oleanders in volle bloei. Die van mij hebben het de afgelopen winter begeven. Gisteren hebben we een nieuwe gekocht. Misschien gaat die weer een aantal jaren mee. Ik wens iedereen een heel mooie Pinkster. Foto: oleander.

Lekker luieren aan het strand of op een terras. Dat konden wij wel in Turkije, maar vandaag niet in Scheveningen. Hier zorgt een laag wolkendek er voor dat de zon voor ons onzichtbaar is. Maar met zulk een weer denken we maar terug aan de wolkenloze dagen van onze vakantie in Kusadasi. Morgen misschien beter denken we dan maar.

Het was diep in de nacht, bijna ochtend zelfs, toen wij op ons vakantieadres in Kusadasi aankwamen. Gelukkig hadden we wat kunnen slapen in het overvolle vliegtuig. Toen we op onze kamer aankwamen werden we verwelkomd met een al ontkurkte fles wijn en een prachtige fruitschaal. De wijn laafde onze dorstige kelen. Na een korte nachtrust waren we om 08.00 uur al weer present voor het ontbijt, waar onze Belgische vrienden al op ons zaten te wachten. Uitslapen kan je altijd nog op een ligbed, lekker in de zonnige ochtend. Van de fruitschaal is weinig overgebleven: de pitten en de schillen. Foto: stilleven fruitschaal met...

U zult het geloven of niet. Wij komen zojuist terug van een zonnige rit door de polder. Maar vlak bij huis kan de zon niet meer door de mist heen. Aan de stadkant en aan de zeezijde beperkt zicht. Ik schat zo ongeveer 200 meter. Tegen de avond, als het weer wat afkoelt zal de damp ook wel verdwijnen en wie weet, beginnen we morgen weer met een vrolijk zonnetje. Foto: twee bouwvakkers zijn ijverig bezig hun nestje te bouwen. Tjiep, tjiep hoor je ze iedere keer naar elkaar roepen. Toen de vakantie bijna om was, was het nestje gereed en werd er serieus gebroed. Leuke vogeltjes, die zwaluwen.

De vaak zit nog een beetje in mijn ogen als ik op de eerste ochtend mijn ogen open doe. De zon is al op en kleurt de horizon. Een vreemde horizon. In de verte zie ik de bergen van het Milipark: een natuurpark met een botanische tuin in Turkije. Vandaag begint mijn vakantie echt. Achttien dagen zal ik van dit uitzicht kunnen genieten: drie dagen zullen er wolken hangen, die in de loop van de ochtend op zullen lossen of één keer regen veroorzaken. U begrijpt het al: we hebben mogen genieten van een zeer zonnige vakantie. Wenn die Engelen reisen, gibt es immer Sonne. Zijn wij dan engelen? Nee, zeker niet, maar wij hebben geluk en kunnen nu van de warmte buiten genieten, die wij in de winter binnenshuis moesten zoeken.

Net als onze Turkse vriend Stoffel, moeten we nog een beetje op gang komen.

Vandaag eerst maar even beginnen met mijn brievenbus te legen. Als ik dat nu niet doe dan zit mijn “blog”bus helemaal vol als ik thuiskom. De krant bezorging heb ik tijdelijk gestopt en die blauwe enveloppen van de fiscus, die kunnen wel een tijdje wachten. De fiscus is wel snel met halen, maar met terugbetalen is hij erg laks. Ik dus ook maar eens een keer. Hoewel… ik verwacht geen aanslag, maar ook geen terugbetaling en voor de aangifte van dit jaar heb ik uitstel gevraagd. We blijven wel een tijdje weg; als er in ons hotel de mogelijkheid is om van de computer gebruik te maken, dan houden wij u wel op de hoogte van ons reilen en zeilen. En anders tot ziens op het blog omstreeks 17 mei. Hou doe en tot  blogs.

Vandaag een drukke dag. Om 10.00 uur een bespreking; vervolgens de ontvangen informatie verwerken op mijn computer. Een paar brieven schrijven en dan… de koffer pakken om te gaan naar ons vakantieplekje in Turkije, waar we donderdag ochtend door onze Belgische vrienden hartelijk ontvangen zullen worden. De eerste dag zal wel een uitslaapdag worden. Zwemmen, zonnen, wandelen en ’s avonds een potje biljarten. Ik zal wel weer verliezen: mijn vriend is een heel goed biljarter. Die moet wel een heel slechte dag hebben en ik een heel goede wil ik de winst binnenhalen. Maar daar treur ik niet om. Ik vind het lekker ontspannend. Er zijn maar een paar weken in het jaar, dat ik biljart en dat zijn mijn vakantiedagen in Kusadasi. En na drie weken komen we dan weer terug om te kijken hoe de wereld in Nederland en België veranderd is. België heeft dan  nog geen nieuw kabinet: er staan verkiezingen voor de deur net als in Holland. Foto: een kleurige lentebloesem

Het weer hier in het westen was gisteren niet zoals we gehoopt hadden. Al vrij snel kwam er sluierbewolking en in de loop van de middag kwamen er wat regenwolken, waar af en toe een beetje regen uit viel. In de loop van de avond klaarde het weer op. Voor vandaag wordt in het westen weer zon verwacht en zal het oosten en noordoosten van het land kans maken op een regenbui, We maken er maar het beste van en zullen  genieten van aangename temperaturen. Foto: komend weekend gaan ze weer beginnen met zandkastelen. Bijgevoegde foto is er een van vorig jaar.

Ik ben op en de zon is ook op. Wolkeloze hemel. Frisse wind, Bft 3 denk ik. Temperatuur? De thermometer heb ik per ongeluk met het afval een paar weken geleden in de container gestort. Moet nog een nieuwe zoeken in mijn berging en dat is een groot werk om te doen en anders maar een moderne kopen. Het wordt vandaag ongetwijfeld druk op Scheveningen: met zoveel zon en zo een mooi strand zullen veel toeristen van heinde en verre toestromen. Geniet van deze mooie dag, maar wees voorzichtig met zonnen; er komen nog genoeg dagen om bruin te worden.Foto: een lentestraatje in Scheveningen

Op deze zonnige avond een rustgevende avondgroet.

De strakblauwe hemel van gisteren, een gevolg van de koude noordelijke wind, is verdwenen. De warme oostelijke wind zal wat vriendelijke wolken brengen. Een beetje Hollandse luchten; de zon zal overvloedig en aangenaam schijnen; bijna strandweer zou je haast zeggen. Maar de koude Noordzee kan dat nog niet helemaal waar maken. Nog geen weer voor bikini, monokini, tankini of ohnekini, maar wel weer voor aangenaam vertoeven op strand of te wandelen in park of op de fiets de natuur in. Heerlijk weer om van de lente en de natuur te gaan genieten. Even een paar dagen om de spanningen van politiekgekibbel van je af te zetten. Geniet van de dag.

België zit weer in de knoei. BHV is opnieuw het struikelblok. En wat nu: lijmen maar? Maar de lijm, die deze breuk moet helen, is er niet. Je zou bijna moeten zeggen: ruim de rommel op en begin opnieuw. Maar zo simpel is het niet. Maar volgens het grondwettelijk hof zijn geen rechtsgeldige verkiezingen zonder gelijkgeschakelde kiesdistricten niet langer mogelijk. Er moet dus een oplossing komen. Want als de regering nu valt, zou België zelfs geen nieuwe verkiezingen kunnen uitschrijven. Wie brengt de oplossing? De Franstaligen tegemoet komen en de faciliteitengemeenten gemeenten weggeven? Vlaanderen wil geen morzel grond afstaan. En dat kan ik me goed indenken. België, succes gewenst en behouden landing.

Iedere dag heeft brengt zijn verrassingen; speciaal voor jou.

Het blijft vandaag nog april weer. Wisselvallig en fris. Een beetje aan de koude kant. Maar dat mag de pret niet drukken. We gaan er weer voor. En de natuur doet dat ook. Gisteravond, tijdens mijn avondwandeling, hoorde ik voor de eerste keer dit jaar, de nachtegaal. In de duinen op een paar honderd meter van mijn woning vandaan. Op slechts een paar meter van mijn vandaan, in het struweel, zoals ze dat dichterlijk noemen, zat hij en reageerde op mijn fluittoon. Dat wordt binnenkort een heel fluitconcert daar, want in de duinen hier zitten in het seizoen veel nachtegalen. Foto: ook die staat weer te de lente te vertegenwoordigen: de fiere pinksterblom

We vliegen er nog even in om u een avondgroet te brengen; maar wat duurde dat lang.

April doet wat hij wil. En dat zullen we vandaag merken. Er staat een straffe koude noordenwind. De hemel is bedekt. Er is kans op regen en misschien zelfs hagel. En de zon? Die zal zich vandaag wel af en toe even laten zien, maar een lentezon zal hij vandaag niet zijn. Niets aan de hand: april doet wat hij wil. Aprilletje zoet geeft nog wel eens een witte hoed. We doen het er mee vandaag. Zet de verwarming maar wat hoger; anders wordt het koud in huis. Nou heb ik daar niet zo veel last van, maar Annemiek heeft een hekel aan kou; die ligt het liefst op een ligbed onder de parasol in een warm land. Foto: het mag dan wel april zijn, maar april heeft wel zijn charme.

Zonnig maar fris. Dat is de dag vandaag. Hier geen regen. Die heb ik liever 's nachts.

De zon staat al weer aan de hemel en liet zojuist zijn gezicht even zien toen er een wolkje opzij ging. Vliegtuigen hebben we vannacht en vanmorgen nog niet gezien of gehoord. Maar de stilte van de afgelopen dagen zal spoedig verdwenen zijn. Bij ons zitten normaal de vliegtuigen al hoog in de lucht en echt last van lawaai hebben we niet. Het is maar weer eens gebleken, dat de natuur niet te reguleren is. Gelukkig maar; maar soms jammer voor de personen die het anders gepland hadden. Volgende week gaan wij op vakantie, tenminste… dat willen we. En als we dan terugkomen van onze zonvakantie, dan hopen we hier ons zonvakantie voort te zetten. Maar ja, de natuur hè. Afwachten maar. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: het roze ochtendlicht geeft de grondmist in de duinen een eigen gezicht.

"Vroeger zag ik ze altijd vliegen, nu heb ik zelf geen opvliegers meer" zei de vrouw tegen haar echtgenoot.

Vrooger  toe was alles veul gezelleger as non. Toch zitten zij dar gezellig op het Kalhuisplein. Vroeger liepen ze alledrie in dracht; nu nog een.

Vanmorgen was ik al vroeg uit de veren en vroeg op pad voor mijn zondagswandeling door de duinen ten terug over het strand. Vanaf mijn balkon had ik al gezien dat er in de duinen grondmist hing. Onderwijl ik naar de duinen wandelde sloeg de torenklok zeven maal. De zon kwam net tevoorschijn boven de duintoppen. Als ik zonder fototoestel de voordeur achter mij sluit is er wel goed iets mis. Maar met mij is er niets mis. Ik had mijn camera bij me. Tijdens de wandeling maakte ik veel foto’s. Af en toe zal ik er wel weer eens een op het blog zetten. Vandaag een zonsopgang van deze morgen.

De hemel kleurt oranje in het oosten. Spoedig zal de zon vanachter de huizen tevoorschijn komen. Sommige daken zijn wit, hier en daar klimt een rookpluim uit een schoorsteen. De natuur wordt wakker; en ik? Ik zit achter mijn computer en kom iedereen een aangename dag wensen. Het is bijna windstil; straks ga ik fietsen en genieten van de natuur in plaats van een ommetje te doen. Dat komt in de loop van de dag wel. De mensen zouden me anders missen en zich afvragen of het wel goed is met Loek. In ieder geval: geniet van de dag en begin met een lach. Foto; ik wens u een mooie dag met een stralende zonsondergang. foto gemaakt op 15 april.

Het is stil in de lucht. Normaal komen om deze tijd vliegtuigen over, maar nu is het doodstil. Alleen de meeuwen zie je vliegen. Een aswolk afkomstig van een vulkaanuitbarsting  in IJsland en de noordelijke wind zijn de schuldigen. De wind drijft die aswolk over West-Europa. Gisteravond was de zonsondergang mede als gevolg van deze aswolk heel bijzonder. Tot wanneer het vliegverkeer wordt stilgelegd is nog niet bekend. Hier schijnt de zon: wij gaan er van genieten. U toch ook. Fijn luisteren naar het vogelgezang, dat nu eens niet wordt verstoord door vliegtuigen. Zo heeft een nadeel toch ook weer een voordeel. Foto: zonsondergang gisteravond.

Het seniorennet had gisteravond weer kuren. Of eigenlijk had het niks. Het deed het gewoon niet. Maar dat lag niet aan mijn computer. Er was gewoon geen verbinding. Dan maar wat anders doen en wachten tot dat het sennet weer zin heeft. Uitstellen maar en morgen opnieuw beginnen. En nu zijn we er dan: het sennet is weer wakker geworden en functioneert weer naar behoren. Straks dan ook maar eerst even op mijn reacties reageren. Dan weten de reageerders in ieder geval dat er met ons niets aan de hand is. Ik wens iedereen een heel fijne en spannende dag. Foto: de takken van de wilg zorgen voor een goede camouflage van het nest van de meerkoet.

Zo juist is mijn nieuwe website www.scheveningen-linkpagina.nl op het internet verschenen. Scheveningen linkpagina
Een overzicht van alle websites,
die betrekking hebben op Scheveningen.

In de wirwar van websites van en over Scheveningen
probeert deze linkpagina wat orde te scheppen.

Probeer deze website eens. Hij is niet commercieel, alleen maar informatief. Foto: Scheveningen in het nieuws.

Maar toch even een avondgroet uit Scheveningen.