Naar de inhoud

Lovingme-lovinyou

lovingall
seniorennet.beseniorennet.be
Credendo Vides

Alleen

Alleen

De mist ligt als een dikke deken om het huis

en ik ben veilig thuis,alleen

Vandaag wíl ik alleen zijn,helemaal alleen.

Geen voordeurbel,geen telefoon;

Vandaag mag niemand weten waar ik woon.

Geef mij die ene dag,waarin niets hoeft

en niemand mij iets vragen mag

alleen die ene dag

Ik ben er niet,zelfs voor mijn liefste niet,

pas morgen,als de mist verdwenen is,

dan zal ik er weer zijn;

dan staat de voordeurbel weer aan,

dán mag de telefoon weer gaan.

Gééf mij die éne dag,één keer

en morgen,morgen ben ik er weer.

 

Geschreven door Doetsi om 14:25 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Fats11 januari 2006 om 22:07

Heb IK

je gisteren gerust gelaten, Karin ? Ik weet het écht niet meer, of ik hier op bezoek gekomen ben of niet ...normaal wél, maar.....
Goed idee : als je het druk hebt, kunnen beslissen : déze dag WIL ik voor mij, en voor mij alléén !
Wordt JIJ mijn 40.000ste bezoeker/-ster ?
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Even was het kil,

Even was het kil,

toen kwam jij

Blijheid,warmte en geluk

heb jij gebracht.

Zoveel licht en zoveel vrede,

wel honderd vlinders,

een huis vol bloemen

De zomer,

n'Lichtstraal in mijn leven

Jij

bracht mij

het allermooiste,

mijn allerliefste

Ik zal je nooit vergeten.

Geschreven door Doetsi om 14:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik keek zojuist een madeliefje in haar ogen

Ik keek zojuist een madeliefje in

haar ogen

en zag wel honderd

diamantjes in haar hart,

het zonlicht speelde met

haar flonkeringen:

honderd diamantjes

in puur goud gevat!

Een dure bloem,

dacht ik,maar zie;

de zomer met zijn gulle lach

maakt van geen enkele prijs gewag!

Geschreven door Doetsi om 14:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Geluk

Geluk

Achter de groene takken

groeit er voor ieder mens de plant "geluk"

Soms lijkt het bos je ondoordringbaar,

soms trap je't tere plantje stuk

Maar met geduld en veel liefde

vaak wat water van een traan

kun je het plantje vast zien groeien

je moet het alleen weten te staan.

Geschreven door Doetsi om 14:17 Reageer op dit bericht Stuur door

 Mijn zonen
Een stukje "mijn",
om mee te mogen delen,
 van te houden en van te leren.
Om een stukje van
 mijn eigen "zijn"
in te mogen verweven en geven.
Zo heerlijk en eerlijk..
Zij zijn "mijn" en zij zijn "zijn".
Het wonder van nieuw leven
niet iedereen gegeven
de verrassing
hun kracht te mogen ervaren
al veel-héél veel jaren
Zij
twee zonen "mijn"
kozen een kind van ons te zijn
Gewenst en verwacht
nooit gedacht
Zoveel licht en zoveel liefde
meer nog dan een moeder wensen kan
lief en leed
als
 Dag en nacht
Samen-ja ,samen
hebben we het er toch maar weer goed afgebracht
mijn zonen
ik voel je
je wezen en je zijn
dank je wel
dat jullie mijn zonen willen zijn!

Geschreven door Doetsi om 14:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Voor de kleintjes-Happy en Flappy1

Samen met Floris beleven ze de gekste avonturen waarvan ik hier -tante Ka'tje- af en toe eens een belevenis ga vertellen van wat dit dan allemaal is.

Happy is in feite een heel lief poppesnoetje met een stukje oude zakdoek van Floris zijn overgrootvader als mutsje op z'n bolletje.

Als lijfje heeft Happy een heerlijk zacht zakdoekje van ongebleekte katoen.

Ze is er echt helemaal dol op ook!

Wat zij ook maar meemaakt-scheuren of niet-steeds wordt ze weer lekker opgelapt door de moeder van onze Floris of zijn tante Kaatjes...en blijft daardoor nu al wel drie jaar in leven als een heerlijk jasje voor de kleine snuffelaar "Floepertje"zoals zijn tante Kaat hem nog wel eens benoemd!

Maar...daar blijft het niet bij-nee hoor-het mooiste komt nog...let maar eens goed op!

Om het iele nekje van de kleine Happy

 hangt een heel fijn knuffelspeentje aan een lekker sjawltje gebonden.

Dáár is die ondeugd van een floris natuurlijk beregek mee-kun je je wel ff voorstellen,hé!

Al vanaf Floris zijn babytijd is Happy nu al zijn allerbeste vriendje..net als Flappy.

Ja...en wie is die Flappy dan ?...zul je vast wel denken!

Nu...Flappy is een heel erg gezellig en ondeugend konijntje van zalige zachte stof,waar je echt heel lekker aan kan snuffelen..nu...dat is dan tegelijkertijd zijn andere lievelingsvriend geworden.

En samen met deze twee beleeft Floris heel veel dingen.

Die twee zijn onafscheidelijk voor elkaar geworden,dat kun je natuurlijk wel snappen,hé!

Zonder zijn allerbeste twee vriendjes gaat floepertje echt niet naar bed...zijn ze ff zoek of weg-dán begint de allergrootste pret!

Hier zien jullie Flappy...gelukkig lacht ie alweer hoor..daarstraks is hij samen met Happy uit de kinderwagen gevallen!

Jullie begrijpen allemaal zeker wel,dat dit echt héél erg verdrietig was, maar gelukkig hadden we een mooie pleister mee  en konden gelukkig snel weer verder!

***


Geschreven door Doetsi om 08:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Happy en Flappy 2

Hier zitten ze dan....Happy en zijn vriendje Flappy...onafscheidelijke van elkaar!

Vandaag is het heerlijk warm weer en is Floris  samen met tante kaatjes in de tuin,vandaar dat Happy en Flappy ff lekker kunnen uitrusten  en genieten van alle bloemetjes die hij hun zo nu en dan even laat ruiken nadat hij er zelf ook aan heeft zitten snuffen.

Zien jullie wel?..hier is hij weer met de bloemetjes die hij net geplukt heeft voor in het mooie vaasje dat mama ervoor binnen  heeft staan.

Ze zijn geel en dat is net zo'n mooie kleur als de zon!emhot.gif

Ga maar eens met jullie mama door de kamer kijken en in de tuin-hebben jullie ook van die mooie kleuren?

En ja hoor...bij tante Ka'tje zelfs zijn ook zulke mooie bloemen te vinden...

Kijk maar eens wat een mooie waterlelie...óók al met een geel hartje erin.

Zien jullie wel hoe geweldig mooi het hartje van deze bloem is...GEEL...en fluweelzacht!

Verder kun je het hele jaar door deze kleur in de bloemetjes terugvinden.

Floris mag elke dag van het jaar met zijn tante kaatjes mee op onderzoek...dan maken ze een ontdekkingsreis en daar genieten ze dan allebei heel erg van!

en natuurlijk neemt Floepertje zijn vriendjes Happy en Flappy daar dan ook mee naar toe!
  hé-hier nog zo ééntje!

Geschreven door Doetsi om 08:29 Reageer op dit bericht Stuur door

2003-4 Happy en Flappy 3-voor de kleintjes

Happy en Flappy-3.

Vandaag kwam ik bij Floepertje en keek Happy en Flappy eens goed aan.

Flappy was te vies om aan te pakken en Happy was alweer aan nieuw jasje toe.

Daar moesten wij dus even flink over prakkedenken...en ja hoor...Floris wist het al snel.

Omi heeft vast nog wel een boerenbonte bewaard van Opi indertijd...dáár kan dus een nieuwe jas van worden gemaakt!

Woensdag komt Kaatjes weer en dan kunnen we samen naar Omi toe.

Het is ook alweer 21 jaar gelee...dat Opi traantjes veegde daarmee!

Die herinnering houden we hiermee in stand en komt zo Flappy dus in Floris zijn hand.

En dan hebben we ook nog onze Flappy..Knuffelen-já-dát kan hij goed-lag dit weekend vaak in de modder en nu zit alles in z'n snoet.

Dít heerschap zoekt ook al naar vernieuwing ,maar dat is haast niet te doen.

Is er soms nog één van de leden..die daar wat aan zou kunnen doen?

We zoeken dus allemaal samen naar dit onafscheidelijk stel -een nieuwe Happy-misschien kent U zijn broertje wel!

ondertussen is omi alweer 2 jaar niet meer hier

Geschreven door Doetsi om 08:27 Reageer op dit bericht Stuur door

2003-4: Happy en Flappy 4

Happy en Flappy-4.

Spelen heel vaak met de andere vriendjes van Floris.

Hier ligt zijn hondje Spekkie met de speen  in z'n bekkie.

Dat is toch zo'n ondeugend beest....maar spelen met hem is écht een feest!

Elk moment haalt deze wel  een ondeugende streek uit en hij is ook nooit uitgerend.

Maar als er visite komt waar hij echt gek op is...zie je al zijn tanden glimmen en dat zijn er en hele ris!

Happy is blij met deze vriendjes van zijn Floris omdat ze ook héél lief voor zijn knulletje zijn en hem zo vaak blij en verrast maken met hun streken, dát kunnen jullie wel snappen,hé!

Kijk maar eens waar die kleine man zijn Spekkie mee verwend...en dan te denken dat dit kereltje écht niet op de bank mag liggen!

Tante Kaatjes kan zeggen wat zij wil, maar als zijn mama weg is,vind hij dat het wél mag en voor Kaatjes er erg in heeft is de ondeugd er alweer op geweest.

Maar lief issie wel!


Geschreven door Doetsi om 08:25 Reageer op dit bericht Stuur door

Mijn kind


Mijn kind 

  J
e bent zo ingetogen
Z
o vreselijk in jezelf
Kon ik je maar bereiken
Je stille pijn verzachten

Mijn kind
J
e onrust in je nachten,
O
nrust over je zijn
Pijn en onbegrip zijn nu jouw deel
Ook mij doe jij zo'n pijn

Kijk even maar achterom
Kijk wat je hebt, niet hád
Een leven vóór je,  frank en vrij
Ga gewoon, wees blij.

Geschreven door Doetsi om 08:04 Reageer op dit bericht Stuur door

vroeger is nu niet meer


Vroeger
Had ik altijd het gevoel voor een ander
 te moeten zorgen

moest ik alle dingen zelf in de hand houden

omdat ik bang was voor contrôleverlies en
dat de dingen anders niet liepen,
zoals ik dacht dat het hoorde.

Maakte ik wel eens excuses, zodat mijn eigen pijn
 zo niet voelbaar was.

Zette extreem alle puntjes op elke i

had het gevoel alles erg goed te moeten doen en
geen fouten te mogen maken.

Wilde ik iedereen veel warmte en liefde geven
en vergat ik mijzelf.

Dacht ik:dat wanneer je de problemen van een
ander oplostte, dit een positieve daad was...
de eeuwige helpende hand

.......

gelukkig weet ik nu

.......

Mensen moeten hun eigen situaties oplossen

je mag wel een goede raad geven

maar ze moeten hun eigen levenslessen leren.

Ook mag en kan ikzelf nu
ook warmte aannemen

en niet alleen maar geven.

Ik kan weer genieten

al-één zijn met mijzelf

samen of zonder anderen,

ZIJN!


volgende verhaaltjes zijn dus echt
oud nieuws

Geschreven door Doetsi om 23:05 Reageer op dit bericht Stuur door

Het is niet fijn...2000

http://www.pcdon.com/-Carpenters_YesterdayOnceMore.wav

Het is niet fijn

om altijd te moeten leven met veel pijn

Het lijkt weleens of ervoor mij
 niets anders meer bestaat

terwijl alles om mij heen gewoon
maar verder gaat

Dit stemt mij heel erg triest

omdat je toch al zoveel verliest

Zo verschrikkelijk moeten vechten

voor dood normale rechten

En het doet wellicht de meeste pijn

om een dood  normaal mens te moeten zijn

Maar ook mijn innerlijke mens

heeft toch zijn levenswens

Door daarin nog te blijven geloven

moet ik mijzelf steeds opnieuw
wat gaan beloven

Probeer te leven,zoals je nu bent

en zorg ervoor dat je jezelf goed kent

Leer op jezelf te gaan vertrouwen

om zo een nieuw en mooi leven op te kunnen bouwen

Ik wil er ook beslist mee verder gaan

want mijn nieuwe ik,
zie ik heel graag staan!

pffffffffff
mooi zo

Geschreven door Doetsi om 23:04 Reageer op dit bericht Stuur door

2001 en mijn gevoelens toen


2001
Eenzaamheid

Het kan zijn dat mijn gevoel van eenzaamheid over
en door dit alles zal blijven
en me zal achtervolgen.

Het is n.l. een gevoel dat mij op de meest
 onverwachte momenten
omaar overvalt.

op die momenten komen er zoveel emoties
naar boven dat ik bang ben dat ik
ga stikken of flauwvallen.

Wel merk ik,dat ik door deze zware dagen steeds
meer vertrouwen in mijzelf heb gekregen......
omdat ik nu weet dat ik daarna
weer gelukkige momenten zal hebben.

Als het ware heb ik twee persoonlijkheden
 opgebouwd.

En als ik héél eerlijk naar mijzelf kijk....meerdere!

Geregeld verval ik in een andere rol.

Van klein kind tot enorm sterke vrouw...oké!

er ís mee te leven

met deze wetenschap

leuk is anders

en ook nog eens

enorm energievretend!
en nu
nu sta ik best weer redelijk stevig
op twee pootjes hoor

Geschreven door Doetsi om 23:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Sommige herinneringen waren ...

  Sommige herinneringen waren
zo ontzettend,

dat niet alleen mijn geest,
maar ook mijn lichaam
 zich met alle geweld leek te verzetten
tegen de pijn van het er over spreken.

twee dingen vielen mij op:
het eerste was de moeite
die ik ermee had om de dingen
die ik voelde,uit te spreken.

Als ik iets begon te vertellen met
 mijn gevoel erbij,
begon ik te haperen(kreeg een panieksgevoel)
sprong ik van de hak op de tak en
wég was weer mijn gevoel.

ten tweede mijn alertheid
over de reacties
 van mijn toehoorder(s)...

De dingen die ik heb meegemaakt kon
mijn geest niet ten volle bevatten....
een waas voor mijn hersenen maakte
grote afstand van de situatie....sloeg weg!

Vertelde ik wel een klein facet uit mijn verhaal....

dan ging dit gepaard met zoveel tranen,
emotionele pijn,verdriet,zelfverwijt en
gevoelens van onmacht,
eenzaamheid en onderdrukte boosheid.

Het leek er tevens op:alsof dat je de deksel
van de  hogedrukpan een kiertje
opentrok....
er ontsnapte dan zo'n enorme kracht...
dat je borstkas werd ingedrukt en
je leek te gaan stikken....
pijn,pijn,pijn!!!!!

Je werd volledig uit elkaar gescheurd!

dus....

Als vervolg hierop verviel ik dan in een proces
van emotionele afstomping.

Dit zorgde vervolgens weer,
dat je alle gevoelens ernstig ging wegdrukken.

geweldig dan, om nu te weten
het leven heeft weer zin

Geschreven door Doetsi om 22:55 Reageer op dit bericht Stuur door

blijdschap en dank voor het nieuwe leven

Na 4 jaren van extreem misbruik en mishandeling..
.11 jaar na data

De laatste keer ,was de mishandeling en wreedheid zo extreem,
 naar zon -licht en vrede op durfde te gaan

Alhoewel deze in werkelijkheid helemaal niet zo uit had gezien,a
als ik het nu omschrijf
Het was een ware hel.
Een lange en zware weg,geplafeid met
allerlei uitdagingen en lessen
Een leerschool waar je u tegen kon zeggen!

Aangifte doen? nee-dat deed ik in eerste instantie niet..
'Had niet veel om't lijf en moest eerst mijn jongens vinden..
.dus liep ik door stille afgelegen weggetjes en wachtte
dat de oudste uit school zou zijn om op te kunnen vangen

Bij eerdere pogingen lukte dit mij niet en kon ik dus weer terug
dat zwarte huis in-ons huis.
waar geen sprake meer was van enig warm
en veilig gevoel!
terug de hel in en kracht verzamelend om door te gaan

Mijn jongens waren/zijn mijn alles
Zij mochten er geen weet van hebben,los van wat zij
zelf onbewust ervaarden.
dat was al meer dan genoeg
Ze wisten niet beter dat deze man ziek was en dat daardoor
 zo'n enorme spanning bij vlagen voelbaar was

Merendeel van de dingen gebeurden s'nachts
 en onder schooltijd gelukkig!
Later.veel later-ja
dan komt er toch veel naar boven en blijkt dat hun geest
wél het één en ander opgeslagen had.

In die dagen was het wel zo vreemd,
dat de oudste zijn zolderkamer vergrendelde-
een vluchtroute had uitgedacht en het luik naar zijn kamer
werd ook steeds gebarricadeerd
ondanks dat zijn geest zelf het niet door had
op het moment van gebeuren!

fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nFgAAAGkFZCtwr9TSteJKAB*xTt*R2DTQlBMV8MSeeSZQZI8npY4k*w 

Momenteel is het zo,dat de oudste eindelijk weer
aan het tekenen is geslagen
en ik zie in die geweldige schilderijen veel verdriet
Zijn ongemerkte verwerking nu vastgelegd
Aan de ene kant geweldig

Het aandurven en weer doen
De zin weer hebben in schilderen zegt genoeg
maar aan de andre kant
ja..wat eigenlijk
het is goed zo
we zijn er weer en hij is er weer
Bij zijn eigen stiel,waarmee hij geboren werd

Een fantasie waar ik U tegen zeg en zeer bewonder
***
Zelf dus ook al jaren dit alleen maar kunnen doen bij vlagen
Steeds was er wel een smoes waardoor het weer stopte

Hij doet dit niet...streeft doelen na en neemt gewoon een baan
 waar hij 4 dagen kan werken en een dag thuis
 om van zich af te schilderen.

Dat is nu het goede voorbeeld voor mij.
De kriebels komen weer en eerdaags ga ik van start
 om niet meer te hoeven stoppen

Schrijven-tekenen-schilderen en dichten
Alles wat helpt om dit leven leefbaar te leven en te overleven.

Want al hoor ik mijzelf wel zeggen,voorbij is voorbij

Steeds weer zijn er triggers naar het verleden en steeds weer
 bemerk ik dat er op d''eén of andre manier  weer reacties ontstaan
om te mogen weerstaan

Jezelf leer je wel kennen op deze manier hoor!

 

Geschreven door Doetsi om 22:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Lovingme-lovinyou

↑ Terug naar de berichten