Naar de inhoud

Lovingme-lovinyou

lovingall
seniorennet.beseniorennet.be
Credendo Vides

Berichten van 1 januari 2006 tot 31 januari 2006

Wees kalm..

Wees kalm
 temidden van
het lawaai en de haast,

en bedenk,

welk een vrede er in stilte kan heersen.

Sta op goede voet met alle mensen,

zonder jezelf geweld aan te doen.

Zeg je waarheid rustig en duidelijk,

 en luister naar anderen;

ook zij vertellen hun verhaal.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen:

 zij belasten de geest.

Wanneer je je met anderen vergelijkt,

zou je ijdel en verbitterend kunnen worden,

want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn
dan je zelf bent.

Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen.

Blijf belangstelling hebben voor je eigen werk,

hoe nederig dat ook moge zijn:

 het is een werkelijk bezit in het veranderlijk fortuin van de tijd.

Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen,

 want de wereld is vol bedrog.

 Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd:

veel mensen streven hoge idealen na,

 en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf.

Veins vooral geen genegenheid.

Maar wees evenmin cynisch over de liefde,

want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras.

Volg de loop der jaren met gratie,

verlang niet naar een tijd

die achter je ligt.

Kweek geestkracht aan om  bij onverwachte

tegenslag beschermd te zijn.

Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden.

Vele angsten worden niet uit vermoeidheid
en eenzaamheid geboren.

Leg jezelf een gezonde discipline op,
 maar wees daarbij lief voor jezelf.

Je bent een kind van het heelal,

 niet minder dan de bomen en de sterren.

 Je hebt het recht hier te zijn,

en ook al is het je al of niet duidelijk,

toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt,

en zo is het goed.

Heb daarom vrede met God,
 hoe je ook denkt dat Hij moge zijn,

en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn:

houd vrede met je ziel in de

 lawaaierige verwarring van het leven.

Met al zijn klatergoud,

somberheid en vervlogen dromen

 is dit toch nog steeds een prachtige wereld.

Wees waarachtig.

Streef naar geluk.


Tekst gevonden in de oude St. Pauluskerk

 te Baltimore gedateerd,

 1692. 

Geschreven door Doetsi om 16:25 Reageer op dit bericht Stuur door

De mensen van voorbij ... en anderen


Mensen

Hun dagen zijn als gras

Zij bloeien als bloemen in het open veld

Dan waait de wind

en zijn ze verdwenen

***

wanneer je oud ordt,

de jaren verstrijken,

dan merk je pas goed

dat je krachten gaan wijken.

je wilt nog zo graag,

maar je kan het niet meer.

en juist dat niet kunnen,

dát doet vaak zo'n zeer.

***

De mensen van voorbij

ze worden niet vergeten

De mensen van voorbij,

Zíjn in een ander weten

Dáár waar geen strijd kan komen

De mensen van voorbij

ZIJN..in het "Licht"zijn vrij!

Geschreven door Doetsi om 22:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Omringende kilte

Omringende kilte

Geef mij een stukje van jouw pijn
om te begrijpen wat je voelt
Geef mij een stukje van jouw angst
zodat ik weet wat je bedoelt
Toon mij iets van jouw innerlijke strijd
om te begrijpen waar het over gaat
Toon mij de schaduw van jouw bestaan
zodat ik weet van jouw verraad
Toon me alles wat ik moet weten
om jouw pijn te kunnen begrijpen
Reik mij jouw onzekere hand
alleen om in te knijpen
Zodat je weet dat er iemand is
die met jou afdaalt in de stilte
Die jou zal verwarmen
in deze alles omringende kilte.

***

Geschreven door Doetsi om 21:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Liefde

Liefde

kon ik een gaaf der jeugd terugverkrijgen
ik vroeg de makkelijke ontroerbaarheid
van't hart dat nog niet heeft geleerd te zwijgen
maar vrijelijk bij de breuk der dromen schreit

nu ben ook ik gewend mij te gewennen
ik trek mij allengs in mijzelf terug
en ach, zelfs die mij beter moeten kennen
ik schijn hun wellicht liefdeloos en stug

toch ben ik vol verholen tederheden
gekneusde liefde die geen uitweg vond
oneindig medelijden met wie leden
bewogenheid die't zware leven schond

alleen wanneer ik neder ben gezeten
in avondeenzaamheid en lampgesuis
en al wat mij benauwde heb vergeten
begint eer in mijn hart een zacht geruis

dan wellen in mij nooit-overwonnen drangen
dan geet er een stroom van liefde van mij uit
die alle mensen in mij houd omvangen
nu zij zich eindelijk niet meer voelt gestuit

dan heb ik't hart weer van mijn jeugd gevonden
en ben ik warm van innerlijke gloed
al wat de wereld in zich houdt gebonden
dat voer ik de beminden tegemoet

dan schijnt het mij, bij 't zien van zoveel derven
van zoveel vleugels tot geen vlucht ontvouwd
dat ik alleen maar door voor hen te sterven
hun tonen kan,hoeveel ik van ze houd

een oogwenk - de bekoring is gebroken
ik meng het mijne weer met hun bestaan
ik heb hun van mijn liefde niet gesproken
en dit moet alles langs hen henen
 gaan.



Geschreven door Doetsi om 19:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Woorden....Verzamel ze

Woorden

Verzamel ze

voor als het donker word
voor tijden zonder uitzicht
tijden zonder vreugde
woorden die je dragen
verwarmen, verkwikken

woorden
om in te wonen
woorden van brood
er is sprake van
luister maar goed
ze zijn voorhanden
woorden
die op je wachten
woorden
die we al kennen
luister maar goed
ze fluisteren je naam.


Geschreven door Doetsi om 19:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Jij maakt iets los in mij

Jij maakt iets los in mij..

iets wat ongrijpbaar is
en toch dichtbij

Jij maakt iets los in mij
iets wat ik al bezit
onder duizend lagen stof

Jij maakt iets los in mij
de vrouw van binnen
die wil beminnen

Jij maakt iets los in mij
ik dank je hiervoor
ik dank je dat je leeft
voor alles wat je mij geeft.

**********

Gouden stralen

Je straalt liefde uit
als ik je zie , word ik warm
warm van jouw zachte kracht

Je blijft bij jezelf
je gouden stralen
om je heen , en bij jou
kan ik geestelijk zonnebaden
Straal maar verder mijn zonneschijn.


**********

Geschreven door Doetsi om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Windekind

Windekind 

Zij voelde zijn aanwezigheid
dichterbij, dan ze had verwacht
Haar voelen stroomde over
warm en heel erg zacht

Zij voelde zijn aanwezigheid
tintelingen langs haar huid
haar hele wezen gloeide
en haar hartje groeide

Zij voelde zijn aanwezigheid
Haast kon ze't niet geloven
mogen, en kunnen ervaren
die gedachte ging ze bewaren

Was zij eerder gevuld van zorgen
onderdrukt verdriet
ja-dan is het met de traan gedaan
en kan ze er weer tegenaan

Een wonder is die zekerheid, en trekt de hemel open
De nieuwe dag zal er dan zijn
dat ieder mens van pijn bevrijd
en zo weer tot elkaar zal komen

*
Geschreven door Doetsi om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Verzegelde mond

Verzegelde mond

De verzegelde mond

Het zwijgen opgelegd

Maar de ogen


Kunnen spreken

zonder te praten

Soms over angst

Soms over eenzaamheid

Over verdriet en kwaadheid

maar

 

Als er niet gekeken word

kan men niet verstaan,

als er niet geluisterd word.

Niet zo lang geleden werd er eindelijk

 geluisterd en begrepen

het zwijgen hoefde niet meer

Hoewel mijn mond

stram en onwennig

Door het lange zwijgen

Struikelend en

zoekend naar woorden

Traag op gang kwam

de betekenissen ervan

Komen soms pas later

Sijpelen traag

door de zee(F)

Van tijd en

 

Krijgen tenslotte

 Een plekje waar ze veilig zijn

***

Geschreven door Doetsi om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

vervolg op: klein ding ..> na verloop van tijd


Het leven blijft haar uitdagen
op fysiek en geestelijk vlak
Ze is ook niet altijd meer zo aardig
en niet altijd op haar gemak

Soms komt ze zelfs in opstand
dan is alles haar even te veel
Ondanks zal ze eeuwig doorgaan
En dat is haar dan nóóit te veel 

Al klinkt dit tegenstrijdig
stríjdig zal ze zijn
Voor recht en onrecht
Alles voor jou
Maar nu dan ook voor het mijn

En zal ze ook nooit meer tolereren
Misbruik van dames en heren
Onrecht-of ónecht
Hier is genoeg nu mee gezegd

Soms denkt ze: 'Ik ben de woorden moe
Al die kleine, en vooral
die onbenullige dingen
Laten we maar lachen,
en zingen!

Geschreven door Doetsi om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

klein ding...

Als klein ding kwam zij op aarde
Met een doel, en eigen waarde
Zij zou er voor een ander zijn
Niet alleen maar...ík..en "mijn"

Dartel als een vlinder
vladderde zij rond
Blij als een zonnetje
Zo heerlijk als zij het leven vond

*

Toen ontstonden er hiaten
In geschiedenis vielen gaten
Men misbruikte toen het kleine ding
Die zo vrolijk door het leven ging

*

Het kleintje splitste toen een deeltje
En zocht beveiliging in speels gedrag
Vergat zichzelf,  maar nooit haar waarde
Viel zomaar in de diepte van de aarde

*

Krabbelde weer op
Al zette het wel haar wereldje op z'n kop
Toch ging ze vrolijk verder, en maakte dolle pret
Alleen kon ze het héél goed merken - als ze ging naar bed
Dan spookten de slangen rond haar benen
En rende zij al dromend henen
 

Idolaat van haar vader
Zó bijzonder als hij was
Ze keek hem naar zijn ogen
Wilde niet te licht worden gewogen
Deze mocht toch zeker niet horen
Wat zij als kindeke had verloren

*

Blij voor haar - hun band was sterk
Met de hele familie zondags naar de kerk
Bijbel lezend na het eten
Hand in hand zingend - niet vergeten!

*

Op elke vraag van haar aan hem
Al werd hij eerder in gevoel gesteld
Had vader steeds zijn antwoord klaar
Als hij haar zag - direct verteld

dus

Telepatisch sterk verbonden
Werd haar denken ver vooruit gezonden
Zo werd hij door haar op het voetstuk gezet
En zorgde zij te leven zonder smet

zo

 God de vader - altijd rechts van haar
En stond aan de linkerkant haar vader klaar
Hij wist van alles, wat je eigenlijk niet kon weten
Was telepatisch...oei...was je't bijna weer vergeten?

*

Vriendjes en vrienden
Het spel bleef een spel
Kwamen zij te dicht
Dan wist zij het wel

*

Het ging haar om karakter en gevoel
Om de mens, en niet gelijk tot het doel
De meeste waren stukken ouder
En zij kwam niet hoger dan hun schouder
Als op een dienblad, zo werd zij gedragen
En om minder wilde zij ze niet behagen

*

't Zonnetje was, en 't zonnetje bleef
Een gouden vogel in haar kooi
Nog steeds lief, vrolijk en heel mooi

*

De vader en de dochter
Hun band bleef eeuwig sterk
Als zijn broekzak kende hij de mannen en hun verlangen
Geen enkele werd dus goedgekeurd
Totdat er toch een onschuldig jong bleef hangen
En toen was het ook allengs heel snel gebeurd

Zij trouwden en kregen kinderen
Daar werd haar wens wel vervuld
Maar van liefde en samendingen
werd een stuk geslotenheid verhuld

*

Híj, introvert en niet te lezen
Over het bed hoefde zij gelukkig niet te vrezen
Totdat ook hij niet meer liet blijken van de liefde voor zijn zonen
En zij het niet meer hield, en ergens anders wilde wonen

*

Toen begon de hel opnieuw, en was de val heel diep
Op het laatst wist ze niet meer waar ze liep
Want daar kwam een erg gestoorde man
Die maakte daar zijn misbruik van

*

De eerste jaren ging ze door de hel
En wat daarna kwam

........

is het goed, dat ik je dat morgen maar vertel?

Geschreven door Doetsi om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik droomde dat er wat groen zou zijn


Ik droomde dat er wat groen zou zijn
waar ik mij neer kon leggen
waar ik luister naar de zomerwind
iets van de diepe stilte vind
waar ik niets meer hoef te zeggen
 

Ik ben de woorden moe
de uitgekiende zinnen
ik zou zo graag opnieuw
zonder één woord beginnen
een stilte-zo intens
daar in het jonge gras
mijn laatste pantomime
een glimlach en een zoen.

Geschreven door Doetsi om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik heb vannacht de liefde gevonden


Eén miljoen vlinders

Ik heb vannacht de liefde gevonden
en ik beken
ik wist niets af van haar bestaan
ik heb vannacht de liefde gedronken
en ik werd dronken, o zo dronken,
ik werd dronken
stomdronken
van haar

Mijn hart stond open, en zij ging naar binnen
iets wat sinds eeuwen niet meer was gebeurd
overmand door zoveel emotie
vervuld van hartstocht, verlost van twijvels
vond ik mijn rust ver weg van de sleur
 
Liefde is één miljoen vlinders
in je buik, of in je hoofd
liefde is één miljoen vlinders
en ze blijven, of ze gaan dood

Is er iemand die me kan helpen
is er iemand de me begrijpt
Ze wil mijn lichaam volledig bedwelmen
mijn hele zijn, mijn hebben en houden
heel mijn wezen schreeuwt het uit

refrein

maar dit keer zijn ze hier gebleven
voor eeuwig en altijd
wil de wereld laten weten
ze hoort bij mij
hoort alleen bij mij

Ik heb vannacht de liefde gevonden.

Geschreven door Doetsi om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Alleen

Alleen

De mist ligt als een dikke deken om het huis

en ik ben veilig thuis,alleen

Vandaag wíl ik alleen zijn,helemaal alleen.

Geen voordeurbel,geen telefoon;

Vandaag mag niemand weten waar ik woon.

Geef mij die ene dag,waarin niets hoeft

en niemand mij iets vragen mag

alleen die ene dag

Ik ben er niet,zelfs voor mijn liefste niet,

pas morgen,als de mist verdwenen is,

dan zal ik er weer zijn;

dan staat de voordeurbel weer aan,

dán mag de telefoon weer gaan.

Gééf mij die éne dag,één keer

en morgen,morgen ben ik er weer.

 

Geschreven door Doetsi om 14:25 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Even was het kil,

Even was het kil,

toen kwam jij

Blijheid,warmte en geluk

heb jij gebracht.

Zoveel licht en zoveel vrede,

wel honderd vlinders,

een huis vol bloemen

De zomer,

n'Lichtstraal in mijn leven

Jij

bracht mij

het allermooiste,

mijn allerliefste

Ik zal je nooit vergeten.

Geschreven door Doetsi om 14:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik keek zojuist een madeliefje in haar ogen

Ik keek zojuist een madeliefje in

haar ogen

en zag wel honderd

diamantjes in haar hart,

het zonlicht speelde met

haar flonkeringen:

honderd diamantjes

in puur goud gevat!

Een dure bloem,

dacht ik,maar zie;

de zomer met zijn gulle lach

maakt van geen enkele prijs gewag!

Geschreven door Doetsi om 14:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Geluk

Geluk

Achter de groene takken

groeit er voor ieder mens de plant "geluk"

Soms lijkt het bos je ondoordringbaar,

soms trap je't tere plantje stuk

Maar met geduld en veel liefde

vaak wat water van een traan

kun je het plantje vast zien groeien

je moet het alleen weten te staan.

Geschreven door Doetsi om 14:17 Reageer op dit bericht Stuur door

 Mijn zonen
Een stukje "mijn",
om mee te mogen delen,
 van te houden en van te leren.
Om een stukje van
 mijn eigen "zijn"
in te mogen verweven en geven.
Zo heerlijk en eerlijk..
Zij zijn "mijn" en zij zijn "zijn".
Het wonder van nieuw leven
niet iedereen gegeven
de verrassing
hun kracht te mogen ervaren
al veel-héél veel jaren
Zij
twee zonen "mijn"
kozen een kind van ons te zijn
Gewenst en verwacht
nooit gedacht
Zoveel licht en zoveel liefde
meer nog dan een moeder wensen kan
lief en leed
als
 Dag en nacht
Samen-ja ,samen
hebben we het er toch maar weer goed afgebracht
mijn zonen
ik voel je
je wezen en je zijn
dank je wel
dat jullie mijn zonen willen zijn!

Geschreven door Doetsi om 14:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Voor de kleintjes-Happy en Flappy1

Samen met Floris beleven ze de gekste avonturen waarvan ik hier -tante Ka'tje- af en toe eens een belevenis ga vertellen van wat dit dan allemaal is.

Happy is in feite een heel lief poppesnoetje met een stukje oude zakdoek van Floris zijn overgrootvader als mutsje op z'n bolletje.

Als lijfje heeft Happy een heerlijk zacht zakdoekje van ongebleekte katoen.

Ze is er echt helemaal dol op ook!

Wat zij ook maar meemaakt-scheuren of niet-steeds wordt ze weer lekker opgelapt door de moeder van onze Floris of zijn tante Kaatjes...en blijft daardoor nu al wel drie jaar in leven als een heerlijk jasje voor de kleine snuffelaar "Floepertje"zoals zijn tante Kaat hem nog wel eens benoemd!

Maar...daar blijft het niet bij-nee hoor-het mooiste komt nog...let maar eens goed op!

Om het iele nekje van de kleine Happy

 hangt een heel fijn knuffelspeentje aan een lekker sjawltje gebonden.

Dáár is die ondeugd van een floris natuurlijk beregek mee-kun je je wel ff voorstellen,hé!

Al vanaf Floris zijn babytijd is Happy nu al zijn allerbeste vriendje..net als Flappy.

Ja...en wie is die Flappy dan ?...zul je vast wel denken!

Nu...Flappy is een heel erg gezellig en ondeugend konijntje van zalige zachte stof,waar je echt heel lekker aan kan snuffelen..nu...dat is dan tegelijkertijd zijn andere lievelingsvriend geworden.

En samen met deze twee beleeft Floris heel veel dingen.

Die twee zijn onafscheidelijk voor elkaar geworden,dat kun je natuurlijk wel snappen,hé!

Zonder zijn allerbeste twee vriendjes gaat floepertje echt niet naar bed...zijn ze ff zoek of weg-dán begint de allergrootste pret!

Hier zien jullie Flappy...gelukkig lacht ie alweer hoor..daarstraks is hij samen met Happy uit de kinderwagen gevallen!

Jullie begrijpen allemaal zeker wel,dat dit echt héél erg verdrietig was, maar gelukkig hadden we een mooie pleister mee  en konden gelukkig snel weer verder!

***


Geschreven door Doetsi om 08:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Happy en Flappy 2

Hier zitten ze dan....Happy en zijn vriendje Flappy...onafscheidelijke van elkaar!

Vandaag is het heerlijk warm weer en is Floris  samen met tante kaatjes in de tuin,vandaar dat Happy en Flappy ff lekker kunnen uitrusten  en genieten van alle bloemetjes die hij hun zo nu en dan even laat ruiken nadat hij er zelf ook aan heeft zitten snuffen.

Zien jullie wel?..hier is hij weer met de bloemetjes die hij net geplukt heeft voor in het mooie vaasje dat mama ervoor binnen  heeft staan.

Ze zijn geel en dat is net zo'n mooie kleur als de zon!emhot.gif

Ga maar eens met jullie mama door de kamer kijken en in de tuin-hebben jullie ook van die mooie kleuren?

En ja hoor...bij tante Ka'tje zelfs zijn ook zulke mooie bloemen te vinden...

Kijk maar eens wat een mooie waterlelie...óók al met een geel hartje erin.

Zien jullie wel hoe geweldig mooi het hartje van deze bloem is...GEEL...en fluweelzacht!

Verder kun je het hele jaar door deze kleur in de bloemetjes terugvinden.

Floris mag elke dag van het jaar met zijn tante kaatjes mee op onderzoek...dan maken ze een ontdekkingsreis en daar genieten ze dan allebei heel erg van!

en natuurlijk neemt Floepertje zijn vriendjes Happy en Flappy daar dan ook mee naar toe!
  hé-hier nog zo ééntje!

Geschreven door Doetsi om 08:29 Reageer op dit bericht Stuur door

2003-4 Happy en Flappy 3-voor de kleintjes

Happy en Flappy-3.

Vandaag kwam ik bij Floepertje en keek Happy en Flappy eens goed aan.

Flappy was te vies om aan te pakken en Happy was alweer aan nieuw jasje toe.

Daar moesten wij dus even flink over prakkedenken...en ja hoor...Floris wist het al snel.

Omi heeft vast nog wel een boerenbonte bewaard van Opi indertijd...dáár kan dus een nieuwe jas van worden gemaakt!

Woensdag komt Kaatjes weer en dan kunnen we samen naar Omi toe.

Het is ook alweer 21 jaar gelee...dat Opi traantjes veegde daarmee!

Die herinnering houden we hiermee in stand en komt zo Flappy dus in Floris zijn hand.

En dan hebben we ook nog onze Flappy..Knuffelen-já-dát kan hij goed-lag dit weekend vaak in de modder en nu zit alles in z'n snoet.

Dít heerschap zoekt ook al naar vernieuwing ,maar dat is haast niet te doen.

Is er soms nog één van de leden..die daar wat aan zou kunnen doen?

We zoeken dus allemaal samen naar dit onafscheidelijk stel -een nieuwe Happy-misschien kent U zijn broertje wel!

ondertussen is omi alweer 2 jaar niet meer hier

Geschreven door Doetsi om 08:27 Reageer op dit bericht Stuur door

2003-4: Happy en Flappy 4

Happy en Flappy-4.

Spelen heel vaak met de andere vriendjes van Floris.

Hier ligt zijn hondje Spekkie met de speen  in z'n bekkie.

Dat is toch zo'n ondeugend beest....maar spelen met hem is écht een feest!

Elk moment haalt deze wel  een ondeugende streek uit en hij is ook nooit uitgerend.

Maar als er visite komt waar hij echt gek op is...zie je al zijn tanden glimmen en dat zijn er en hele ris!

Happy is blij met deze vriendjes van zijn Floris omdat ze ook héél lief voor zijn knulletje zijn en hem zo vaak blij en verrast maken met hun streken, dát kunnen jullie wel snappen,hé!

Kijk maar eens waar die kleine man zijn Spekkie mee verwend...en dan te denken dat dit kereltje écht niet op de bank mag liggen!

Tante Kaatjes kan zeggen wat zij wil, maar als zijn mama weg is,vind hij dat het wél mag en voor Kaatjes er erg in heeft is de ondeugd er alweer op geweest.

Maar lief issie wel!


Geschreven door Doetsi om 08:25 Reageer op dit bericht Stuur door

Mijn kind


Mijn kind 

  J
e bent zo ingetogen
Z
o vreselijk in jezelf
Kon ik je maar bereiken
Je stille pijn verzachten

Mijn kind
J
e onrust in je nachten,
O
nrust over je zijn
Pijn en onbegrip zijn nu jouw deel
Ook mij doe jij zo'n pijn

Kijk even maar achterom
Kijk wat je hebt, niet hád
Een leven vóór je,  frank en vrij
Ga gewoon, wees blij.

Geschreven door Doetsi om 08:04 Reageer op dit bericht Stuur door

vroeger is nu niet meer


Vroeger
Had ik altijd het gevoel voor een ander
 te moeten zorgen

moest ik alle dingen zelf in de hand houden

omdat ik bang was voor contrôleverlies en
dat de dingen anders niet liepen,
zoals ik dacht dat het hoorde.

Maakte ik wel eens excuses, zodat mijn eigen pijn
 zo niet voelbaar was.

Zette extreem alle puntjes op elke i

had het gevoel alles erg goed te moeten doen en
geen fouten te mogen maken.

Wilde ik iedereen veel warmte en liefde geven
en vergat ik mijzelf.

Dacht ik:dat wanneer je de problemen van een
ander oplostte, dit een positieve daad was...
de eeuwige helpende hand

.......

gelukkig weet ik nu

.......

Mensen moeten hun eigen situaties oplossen

je mag wel een goede raad geven

maar ze moeten hun eigen levenslessen leren.

Ook mag en kan ikzelf nu
ook warmte aannemen

en niet alleen maar geven.

Ik kan weer genieten

al-één zijn met mijzelf

samen of zonder anderen,

ZIJN!


volgende verhaaltjes zijn dus echt
oud nieuws

Geschreven door Doetsi om 23:05 Reageer op dit bericht Stuur door

Het is niet fijn...2000

http://www.pcdon.com/-Carpenters_YesterdayOnceMore.wav

Het is niet fijn

om altijd te moeten leven met veel pijn

Het lijkt weleens of ervoor mij
 niets anders meer bestaat

terwijl alles om mij heen gewoon
maar verder gaat

Dit stemt mij heel erg triest

omdat je toch al zoveel verliest

Zo verschrikkelijk moeten vechten

voor dood normale rechten

En het doet wellicht de meeste pijn

om een dood  normaal mens te moeten zijn

Maar ook mijn innerlijke mens

heeft toch zijn levenswens

Door daarin nog te blijven geloven

moet ik mijzelf steeds opnieuw
wat gaan beloven

Probeer te leven,zoals je nu bent

en zorg ervoor dat je jezelf goed kent

Leer op jezelf te gaan vertrouwen

om zo een nieuw en mooi leven op te kunnen bouwen

Ik wil er ook beslist mee verder gaan

want mijn nieuwe ik,
zie ik heel graag staan!

pffffffffff
mooi zo

Geschreven door Doetsi om 23:04 Reageer op dit bericht Stuur door

2001 en mijn gevoelens toen


2001
Eenzaamheid

Het kan zijn dat mijn gevoel van eenzaamheid over
en door dit alles zal blijven
en me zal achtervolgen.

Het is n.l. een gevoel dat mij op de meest
 onverwachte momenten
omaar overvalt.

op die momenten komen er zoveel emoties
naar boven dat ik bang ben dat ik
ga stikken of flauwvallen.

Wel merk ik,dat ik door deze zware dagen steeds
meer vertrouwen in mijzelf heb gekregen......
omdat ik nu weet dat ik daarna
weer gelukkige momenten zal hebben.

Als het ware heb ik twee persoonlijkheden
 opgebouwd.

En als ik héél eerlijk naar mijzelf kijk....meerdere!

Geregeld verval ik in een andere rol.

Van klein kind tot enorm sterke vrouw...oké!

er ís mee te leven

met deze wetenschap

leuk is anders

en ook nog eens

enorm energievretend!
en nu
nu sta ik best weer redelijk stevig
op twee pootjes hoor

Geschreven door Doetsi om 23:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Sommige herinneringen waren ...

  Sommige herinneringen waren
zo ontzettend,

dat niet alleen mijn geest,
maar ook mijn lichaam
 zich met alle geweld leek te verzetten
tegen de pijn van het er over spreken.

twee dingen vielen mij op:
het eerste was de moeite
die ik ermee had om de dingen
die ik voelde,uit te spreken.

Als ik iets begon te vertellen met
 mijn gevoel erbij,
begon ik te haperen(kreeg een panieksgevoel)
sprong ik van de hak op de tak en
wég was weer mijn gevoel.

ten tweede mijn alertheid
over de reacties
 van mijn toehoorder(s)...

De dingen die ik heb meegemaakt kon
mijn geest niet ten volle bevatten....
een waas voor mijn hersenen maakte
grote afstand van de situatie....sloeg weg!

Vertelde ik wel een klein facet uit mijn verhaal....

dan ging dit gepaard met zoveel tranen,
emotionele pijn,verdriet,zelfverwijt en
gevoelens van onmacht,
eenzaamheid en onderdrukte boosheid.

Het leek er tevens op:alsof dat je de deksel
van de  hogedrukpan een kiertje
opentrok....
er ontsnapte dan zo'n enorme kracht...
dat je borstkas werd ingedrukt en
je leek te gaan stikken....
pijn,pijn,pijn!!!!!

Je werd volledig uit elkaar gescheurd!

dus....

Als vervolg hierop verviel ik dan in een proces
van emotionele afstomping.

Dit zorgde vervolgens weer,
dat je alle gevoelens ernstig ging wegdrukken.

geweldig dan, om nu te weten
het leven heeft weer zin

Geschreven door Doetsi om 22:55 Reageer op dit bericht Stuur door

blijdschap en dank voor het nieuwe leven

Na 4 jaren van extreem misbruik en mishandeling..
.11 jaar na data

De laatste keer ,was de mishandeling en wreedheid zo extreem,
 naar zon -licht en vrede op durfde te gaan

Alhoewel deze in werkelijkheid helemaal niet zo uit had gezien,a
als ik het nu omschrijf
Het was een ware hel.
Een lange en zware weg,geplafeid met
allerlei uitdagingen en lessen
Een leerschool waar je u tegen kon zeggen!

Aangifte doen? nee-dat deed ik in eerste instantie niet..
'Had niet veel om't lijf en moest eerst mijn jongens vinden..
.dus liep ik door stille afgelegen weggetjes en wachtte
dat de oudste uit school zou zijn om op te kunnen vangen

Bij eerdere pogingen lukte dit mij niet en kon ik dus weer terug
dat zwarte huis in-ons huis.
waar geen sprake meer was van enig warm
en veilig gevoel!
terug de hel in en kracht verzamelend om door te gaan

Mijn jongens waren/zijn mijn alles
Zij mochten er geen weet van hebben,los van wat zij
zelf onbewust ervaarden.
dat was al meer dan genoeg
Ze wisten niet beter dat deze man ziek was en dat daardoor
 zo'n enorme spanning bij vlagen voelbaar was

Merendeel van de dingen gebeurden s'nachts
 en onder schooltijd gelukkig!
Later.veel later-ja
dan komt er toch veel naar boven en blijkt dat hun geest
wél het één en ander opgeslagen had.

In die dagen was het wel zo vreemd,
dat de oudste zijn zolderkamer vergrendelde-
een vluchtroute had uitgedacht en het luik naar zijn kamer
werd ook steeds gebarricadeerd
ondanks dat zijn geest zelf het niet door had
op het moment van gebeuren!

fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nFgAAAGkFZCtwr9TSteJKAB*xTt*R2DTQlBMV8MSeeSZQZI8npY4k*w 

Momenteel is het zo,dat de oudste eindelijk weer
aan het tekenen is geslagen
en ik zie in die geweldige schilderijen veel verdriet
Zijn ongemerkte verwerking nu vastgelegd
Aan de ene kant geweldig

Het aandurven en weer doen
De zin weer hebben in schilderen zegt genoeg
maar aan de andre kant
ja..wat eigenlijk
het is goed zo
we zijn er weer en hij is er weer
Bij zijn eigen stiel,waarmee hij geboren werd

Een fantasie waar ik U tegen zeg en zeer bewonder
***
Zelf dus ook al jaren dit alleen maar kunnen doen bij vlagen
Steeds was er wel een smoes waardoor het weer stopte

Hij doet dit niet...streeft doelen na en neemt gewoon een baan
 waar hij 4 dagen kan werken en een dag thuis
 om van zich af te schilderen.

Dat is nu het goede voorbeeld voor mij.
De kriebels komen weer en eerdaags ga ik van start
 om niet meer te hoeven stoppen

Schrijven-tekenen-schilderen en dichten
Alles wat helpt om dit leven leefbaar te leven en te overleven.

Want al hoor ik mijzelf wel zeggen,voorbij is voorbij

Steeds weer zijn er triggers naar het verleden en steeds weer
 bemerk ik dat er op d''eén of andre manier  weer reacties ontstaan
om te mogen weerstaan

Jezelf leer je wel kennen op deze manier hoor!

 

Geschreven door Doetsi om 22:53 Reageer op dit bericht Stuur door

oud zeer belicht

De angst het hele verhaal
te moeten vertellen
maakte

dat ik anderen niet te dichtbij liet komen.

Vaak had ik het gevoel,
anders en afwijkend te zijn.

De angst dat wanneer ik eenmaal
meer over mijn traumatische ervaringen
 zou gaan vertellen

ik ook door emoties overvallen zou worden

en hierdoor ook de contrôle over mijzelf
 zou verliezen....

dit gebeurde geregeld al ten dele!

Ik werd gesandwiched tussen

enerzijds de angst voor contrôleverlies

en anderzijds had ik toch
een diepliggend verlangen

om mij aan een ander toe te vertrouwen

en mij eens helemaal uit te kunnen spreken.

Met de feitelijke toedracht delen

ging het nog wel,
maar de pijnlijke gevoelens

die erbij hoorden,
 maakten dat deze angst reeël was.

Maarr ja...zonder pijn...geen medicijn!

Het actief wegstoppen of verdringen van,

boze,angstige of verdrietige gevoelens
en gedachten..

was voor mij hard werken en energie vretend.

Nu,na zo'n lange tijd heb ik gemerkt
 hoeveel energie dit mij heeft gekost
 en mijn gezondheid ondermijnde.

Toch...die angst voor zelfconfrontatie!

Vaak was het ook echt onmogelijk om
met m'n maatje te delen...
zonder dat hij hierdoor op tilt zou slaan.

Ik vond het daarom ook niet goed om mij relatie
 hierdoor onder druk te zetten.

Het is dus al een wonder, dat ik uiteindelijk
 toch wel eens een
 mimiem stukje ben gaan delen!

***


Geschreven door Doetsi om 22:50 Reageer op dit bericht Stuur door

het leven is weer een feest

Eenzaam,moederziel alleen

Waar moet ik met m'n gevoelens heen?

bang voor iedre vorm van confrontatie

durf ik me niet over te geven

in mijn relatie

doodsangsten heb ik doorstaan

alle pijn,verdriet,vernederingen

me door één man aangedaan

ooit heb ik het durven delen

nooit meer daarna heb ik dat vertrouwen

aan iemand durven geven

steeds opnieuw kruip ik in mijn isolement

heel wat jaren vernield door die ene vent

zal ik ooit nog durven praten?

Of zal ik voor de rest van mijn leven

door die ene vent,mezelf

maar vooral mijn lichaam

blijven haten?

pfffffffff
heerlijk als je dan toch terug leest
en weet
ik ben er weer!

Geschreven door Doetsi om 22:49 Reageer op dit bericht Stuur door

16 oktober-2004 geschreven

16 oktober-2004
Vandaag is het dan
 bijna 10 jaar
 geleden
dat ik voor de jongens
en mijzelf koos
en de kracht vergaren kon ,
om te vluchten
uit een gruwelijke tijd...
een weg ging banen
naar de toekomst...
onze toekomst!
Ik herinner me die dagen
  van gisteren
als was het de
dag van vandaag.
De eeuwige hel-de angst-
de adrenaline
die continue door m'n aderen
stroomde
als was het een rivier
in stroomversnelling
Een aantal keren was ik in gesprek gegaan met
de behandelend arts van de geesteszieke man,
die ons het leven wist te bezuren...
en steeds kon ik nog niet uiten wat ons
toendertijd allemaal overkwam
Wát hij mij eigenlijk aan deed en helemaal niet,
mijn gevoelens van dit alles.Steeds weer trachtte ik
andere remedies om hem anders te laten denken.
Steeds weer zocht ik oplossingen
voor zijn probleem en nooit
voor de mijne
Altijd heb ik gedacht,d
at hij dit nooit,maar dan ook helemaal nooit,
een ander aan zou mogen gaan doen en hield vol...
terwille van alle mensen die anders
slachtoffer zouden gaan worden.
Een andere uitweg kwam niet in mij op...mijn gevoel en
gedachtes werden bepaald bij die van hem/tegelijker tijd
 met die van mijzelf verweven.

Alles,maar dan ook alles moest omgezet worden
naar zijn denken en wereld.
Wilde ik iets vermelden dan..
Eerst mijn vertaling,naar die van hem en vervolgens
naar zijn realiteit omgezet,
omdat wij anders weer de dupe zouden gaan worden
van zijn verwarring en gestoord denken-
de angst voor en om ons leven!
Er was dus heel veel moed voor nodig om stappen
 tot een vlucht te gaan zetten...gesprekken met de huisarts
 zorgden voor een vorm van compagnonschap
 en gaven mij het gevoel er ineens
niet langer alleen voor te staan.
Deze bondgenootschap was uiteindelijk mijn redding,
doordat ik ging inzien dat er wel iemand was
die meeluisterde en in zag wat er werkelijk afspeelde
 achter de vier gesloten muren
.
Daarvoor was het steeds weer zo,
dat de zieke man naar zijn woorden werd geloofd
en ik als een zwak mens werd aangezien,
vanwege mijn enorme gewichtsverlies
door alle stress...28 kg en zelfs ooit nog minder.
Hij maakte misbruik van mijn geschonden vertrouwen
in hem,
maar desondanks hem niet voor gek
naar buiten te laten treden.

Vandaag weeg ik 10 kg meer dan het dubbele van toen...
en ook dat was een moeilijk proces om door te maken-
die snelle groei!
Heerlijk...werkelijk toch deze tijd te hebben doorgekomen...
wie had dat toendertijd kunnen denken?

Daags voor mijn vlucht vanuit mijn eigen huis,
waar ik nooit weg van wilde vluchten
en me staande in wilde blijven houden...
daar denk ik nu dan even aan...i
k was gruwelijk getraumatiseerd en gehersenspoeld
door een ander mens die dat deed
voor zijn eigen beveiliging.

De angst om op te vallen naar de buitenwereld,
de angst van hem om door de mand te vallen,
zijn angst-angst-angst... en ernstige depressies werden
omgezet in enorme agressie op alle fronten.

Zijn ziektebeeld werd later door de
 Pieterbaanstichting
omschreven
als iets wat meer dan op zichzelf stond
en uit heel veel facetten geslepen was/is!
Extreem verstoord op alle fronten en
een grote machtswellusteling 1e klas...
onze eigen "Hitler at home" en als 2e :de super Dutroux.

Als jullie tussen al deze regels heen zouden kunnen lezen
ach nee....laat maar zitten-denk er niet over na
das war einmal
brullen we steeds weer door de zaal!

10 jaar voorbij-
een opéénvolging van allerlei kwelling-
onmacht-liefde en leed,leugens en
 los van de totale vernieling van wat ons was
Het strippen van ons huis en het leegroven van ons bezit,
de dreiging die bleef hangen...onze,maar vooral míjn angst
en gevoelens in allerlei stroomversnellingen
van flashback tot nachtmerries
Het was heel veel meer dan heel veel mensen
 aan zouden kunnen.vandaar dat we dit doorleven
 van allerlei
 nu samen gaan vieren-
om zo doende-alles achter ons te kunnenn gaan laten!
Ooit had ik nooit een moment kunnen denken
 dat de vrijheid er ooit zou komen,
weg uit de hel van boosaardig-en wreedheid
Weg van de eeuwige adrenalinestroom en pijnen
Op weg...naar een nieuwe toekomst en
die hebben we nu langzamerhand dan ook wel bereikt
van harte meis
ik ben beretrots op je
Spirituele ontwikkeling en geestelijke groei zijn er
zeker
op voor uit gegaan
wensen?
ze beginnen zo hier en daar in vervulling te gaan
kleine dromen komen uit
gefeliciteerd Kaat
met jezelf

Geschreven door Doetsi om 22:49 Reageer op dit bericht Stuur door

wat hulp kan gebruiken?

Als iemand bij
 elke opmerking
over haar partner
 meteen in de
 verdediging gaat
in plaats van
 open te luisteren
naar wat anderen
 zeggen,
is dit wellicht
 een teken
dat ze iets
 wil ontkennen.
Ook als iemand allerlei zaken,
bezigheden of
vrienden gaat opofferen omwille van de relatie,
is dat een slecht teken,
zeker als het gebeurt onder druk van haar partner.
Het is verontrustend wanneer haar partner
 geen andere vrienden heeft.
Of dat de vrouw de hele tijd het gevoel heeft
dat zij gecontroleerd wordt,als ze zichzelf verwaarloost
 of als ze voortdurend alles in het werk stelt
 om het haar partner naar de zin te maken.
Ook de manier waarop
 iemand verliefd wordt zou een waarschuwingssignaal
 moeten zijn;
Pas op als je teveel het gevoel hebt dat
 een verliefdheid
je overweldigt,dat je jezelf erin verliest.

Als je er lichamelijk  door van de kaart bent
en niet meer kunt functioneren,
is dat een teken
dat de ander te veel invloed
op jouw leven krijgt.
Natuurlijkwil dat nog niet zeggen dat
je een dergelijke relatie
meteen moet vermijden-
als je rationele kant sterk genoeg is,
zal je snel genoeg doorhebben dat dit niet
de goede partner is voor jou!
Luister naar jezelf.
Iemand die in een destructieve relatie is geraakt,
moet in de eerste plaats weer naar
 zichzelf leren luisteren.
Opnieuw leren beseffen dat elk gevoel,
prettig of onpretig,
een bestaansreden heeft.
Dat angst,schuldgevoelens en beklemming
niet normaal zijn binnen een relatie,
en dat de schuld wel eens
 bij de ander zou kunnen liggen.
Als zo iemand weer gaat zorgen voor zichzelf,
opnieuw activiteiten gaat ondernemen
die ze opgegeven heeft,
zichzelf zo nu en dan weer eens te verwennen 
of te koesteren,is het oms mogeijk om
de situatie terug te draaien.
Door te praten misschien.
Door het spelletje niet langer meer mee te spelen,
niet langer de schuld op zichzelf te gooien,
te reageren met de gebruikelijke tranen
 en smeekbeden.
Daar is natuurlijk moed voor nodig,en een partner
die nog bereid is om te luisteren.
In dat niet het geval,en komt het tot lichamelijk geweld,
dan valt er nog maar één ding te doen;
Koffers pakken en vertrekken!

***
Ben je eenmaal los...

dan is het heel belangrijk om niet weer
hals overkop
 in een nieuwe relatie te belanden.
want de kans bestaat dat ze weer precies
dezelfde fouten zal maken.

Hetbeste dat er uit zo'n relatie kan voortkomen;
Zelfinzicht!
Wie begrijpt waarom ze juist zo'n partner
 koos indertijd,
en waarom ze een soortgelijke fout niet meer
wil maken,
heeft een goede basis
om ooit iets anders op te bouwen.

 

 


Geschreven door Doetsi om 22:48 Reageer op dit bericht Stuur door

wat is agressie?

Agressie

Agressie is een emotie
als blijdschap,verdriet,
angst en liefde.
Door de associatie
 met geweld
klinkt het woord
vaak negatief.
Je leert als vrouw af
 om agressief te zijn.
Als je agressie meteen uit
ben je niet vrouwelijk.
Je leert agressie in plaats daarvan
 op een indirecte of negatieve manier
 (tegen jezelf of anderen gerichte) te uiten.
Deze indirecte of negatieve vormen van agressie
 kun je vaak moeilijk herkennen.
Een voorbeeld is:"Ik ben niet boos,
k ben verdrietig."
Door deze uitspraak doe je een appél op de ander,
eze moet rekening houden met je gevoel(verdriet)
of de opoffering die je suggereert
(indirecte agressie).
Bij dit soort uitspraken lijkt het
of je geen vrije keus hebt.
De opoffring is symbiotisch,dat wil zeggen
dat je je niet van de ander onderscheidt,
door b.v. je eigen wensen en gevoelens
direct te uiten.
Agressie is vaak gekoppeld aan andere emoties
als angst en verdriet.
Dit kan verwarrend zijn.
Je kunt je verschillende emoties
van elkaar leren onderscheiden
door te verwoorden wat er met je gebeurt.

***
Angst voor het voelen en uiten van agressie
 bestaat uit verschillende aspecten:
je bent bang voor de agressie van anderen;
je bent bang voor je eigen
(onderdrukte )agressie,
met namen je angst hierdoor overweldigd te worden
 en/of de contrôle over je agressie te verliezen;
je bent bang voor wraak of straf voor het uiten
van je agressie;
je bent bang om verlaten en in de steek
 gelaten te worden.

***
Deze angsten kunnen zo overheersd zijn dat het uiten
van agressie te bedreigend voor je is.

Afweermechanismen zoals weglopen,hulen
en het vermijden van bepaalde situaties,
kunnen je beschermen tegen grote conflicten.

Zo kun je "geliefd" blijven en hoef je geen risico's
te nemen(wraak,straf,verlies van contrôle
en liefdesverlies).
Deze afweermechanismen kunnen zich ook
tegen je richten.

je kunt conflicten en problemen vaak
maar gedeeltelijk of tijdelijk
 ontwijken.

*******************

Agressie vierluik

Positieve agressie

(jezelf manifesteren zonder anderen
te schaden

assertiviteit;grenzen stellen;

actief gedrag;direct gedrag;

-ambities.

***

Indirecte agressie
(het effect op anderen zoeken):

-slachtoffer en "speelbal"positie;

-zeuren,klagen,zielig doen,mokken;

-psychosomatische klachten;

--ironie,steken onder water,cynisme;

-verleiden,onthouden van aandacht,seks,
verzorging enz.,chanteren,intrigeren,
gelijk halen bij anderen,projecteren,
schuldig voelen,anderen beschuldigen,
manipuleren,kleineren,
negeren en bagatelliseren;
trots,koppigheid;
strijd zoeken;-depressiviteit;
jaloezie.

***

Agressiewerk/handelen
(hoe gebruik je agressie om iets te bereiken
zonder anderen te schaden):

-concurrentie;-competitie;

-rivaliteit;

-strategisch denken en handelen.

**

Negatieve agressie
(tegen jezelf en anderen gericht):

-overdreven fantaseren,niet realistisch;

-verslavingen;

-terugtrekken en dissociëren;

-suïcide(pogingen);-automutilatie;

-anorexia,boulimia;

-dwanggedachten;-verbaal geweld;

-mishandelingen;-sexueel geweld.


Geschreven door Doetsi om 22:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Even mocht ik blikken


Even mocht ik blikken
 in het verleden
om inzicht te krijgen
in het heden
Ik zag een andere tijd
in een ander leven

waarin ik geknokt heb
om te overleven

het besef van ruimte
dat  tijd  eigenlijk niet bestaat
Dat alles ooit veranderd
ook verdriet,pijn en haat.
Het geloof in liefde
echt, we zijn niet alleen
de zielen die ons begeleiden
zijn altijd om ons heen
Voor mijn allerliefste begeleiders
Mijn dank,voor dit bericht
jullie hebben mij de weg gewezen
naar dit verlossend inzicht
Ooit zal die dag komen
een dag vol zonneschijn
Ik voel dat ik op de goeie weg zit
dat ik er mag zijn.

en die dag is er dan ook gekomen
geweldig he

Geschreven door Doetsi om 22:30 Reageer op dit bericht Stuur door

van mijzelf -ooit-elk stukje gegeven

Ik heb van mijzelf elk stukje gegeven

waardoor ik vergat dat ik ook recht had op leven

Altijd stond ik open voor ieders verdriet

maar mijn wonden, zag men niet

Ik zocht naar liefde,
maar viel ten prooi aan een vos

Ik wilde vluchten,maar hij liet me niet los

gehersenspoeld,gemanipuleerd,gekwetst,

en mishandeld bovendien,

bleef ik in het goede geloven en wilde het slechte niet zien

Altijd liefde gezocht,die heb ik niet gekregen,

zo vaak willen schreeuwen,

maar altijd gezwegen,

nooit een ander bewust pijn aangedaan,

Mezelf wel steeds afvragend: Is dit een bestaan?

 


Geschreven door Doetsi om 22:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Een vertrouweling is iemand

http://www.pcdon.com/-DickHaymes_LittleWhiteLies.wav

 
Een vertrouweling is iemand

aan wie je je diepste geheimen kunt toevertrouwen
zonder dat je bang hoeft te zijn dat hij of zij
daarop gekwetst of afwijzend zal reageren
of daar misbruik van zal gaan maken.

Het kan ook iemand zijn die wel gekwetst of
 boos reageert op wat je te vertellen hebt,
maar die daarom niet de relatie zal opzeggen of de communicatie zal verbreken.

Het is precies om die reden dat de partner
niet direct de vertrouweling is van de ander.

het is n.l. niet altijd mogelijk bepaalde gedachten
en gevoelens openlijk te bespreken,
zonder dat de partner volledig op tilt slaat
 en de relatie er onder druk komt te staan
of zelfs begint te kraken.

Toch ligt hierin ook onze voornaamste test
voor een echte vertrouwensrelatie.

Namelijk:Zijn er voor ons zelf belangrijke
 en regelmatige terugkerende gevoelens
en gedachten die we niet of nooit
aan onze partner durven toevertrouwen?

Zo ja...trek dan eens aan de bel!

Ook kom je er zo achter of er ook angst is voor
 zelfconfrontatie en zelfkennis ....
kun je jezelf al een spiegel voorhouden
over jouw gevoelens en  gedachten
over een nare herinnering?

***

Als vertrouweling

1.Ga je discreet met informatie om.

2.Luister je en kom je niet te snel
met oplossingen aandragen.

3.Ben je niet veroordelend of bevooroordeeld.

4.Laat je de ander niet tot jouw last worden en
zijn zorg niet de jouwe.

5.Ben je niet geneigd je eigen trauma of herinnering
 naast die van de ander te leggen,
zodat het meer om jezelf dan om de ander gaat.

...........

dat is even schrikken/slikken

zo ga je ineens over je eigen rol
als luisteraar nadenken!

nu ja...

wie nooit zijn zwakheid ontdekt,
 zal ook niet sterk worden,hé

Geschreven door Doetsi om 22:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Helderziend zijn is niet altijd zo leuk

45 jaar terug

opi -  mijn vader
wat mis ik die man


(even een berichtje hier voor mijn nichtje Nathalie)

Ik weet nog als de dag van gisteren
allemaal aan een fietstochtje
opi met mij achterop zn brommer
omi met marco
mijn kleine broertje
en de rest per bike
over de stille grote heide
heerlijk zo
wij waren niet bekend met een auto
en als die er later was
dan geen auto,
waar we allemaal in zaten
nee
arjen en opi
altijd apart
je wist maar nooit ivm een ongeluk
er moest altijd iemand paraat blijven voor ons brood
de gasten dus
oke
daar fietsen en rijden we dan samen over die stille heide
ineens..
opi stopt met een rotgangetje
springt verschrikt zn brommertje af en ik schrik me een rotje
sta er half naast te hangen
1 turfje hoog
Opi werd helemaal naar en staart-wijst en heftig geschrokken
kijkt hij van boven naar beneden de heide over
verlamd van schrik-zeg maar
---hij---
en dan ook alleen hij zelf
ziet voor zijn ogen een vliegtuig neerstorten
wij zien geen van allen iets
wel zijn we allemaal ontreddert
ik weet dit me nog heel goed te herinneren
want tegelijkertijd dat we daar staan
kruipt er door de spaken van de fiets
een slangetje
dood-eng
ik ben er nog steeds bang voor-dit gespuis
alles tegelijk
opi zag op dat moment en op die plaats
wat in werkelijkheid op dat zelfde moment
op de heide in duitsland gebeurde
dat vliegtuig was echt neergestort
maar niet daar waar we stonden
s avonds op het journaal kwam het voor ons pas in beeld
 
Geschreven door Doetsi om 11:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Helderziend zijn kan ook fijne zaken opleveren

http://www.pcdon.com/trustandobey.mid

Opi

anecdote 2
opi - lees ook hier
 mijn vader


Op een dag waren er gasten
 in het hotel
die helemaal te keer gingen
tegen het personeel
toen opi en ik het hotel inkwamen

we waren al gewaarschuwd door de
huistelefoon

ze bleven volhouden dat iemand van de kamermeisjes
een hele dure dasspeld zou hebben gestolen
opi die even vroeg om een klein moment
ging het gangetje van kamer 25 ff in
achter het kantoor
en kwam even later terug
hij zei
ik ben in gedachten gegaan
loopt u eens met mij mee
naar buiten
aldus doende
een hele oproer
eerst moesten die mensen van hem rustig worden
 niemand voor dief uitmaken
en hun excuses maken
aan het personeel
want zei hij
ik steek mn handen voor dit stelletje in het vuur
samen liepen ze naar buiten
wij
en de verdere stoet
achter ons aan
we snapten er niets van
een dure dasspeld?
en dan buiten?
en ja hoor
we liepen naar de auto van die man
vrouw nog steeds als
 viswijf... aan het gillen
sorry-excusémoi
maar goed
ze doen de deur open en wat zegt opi
kijk ff in de deurzak
(vroeger had men dat
een leren bekleding tegen de deur)
en ja hoor
daar zat dat ding tegenaan gespeld
hoe is het mogelijk he

 
Geschreven door Doetsi om 11:47 Reageer op dit bericht Stuur door

de ring

 
Opi
 
1962
 
Het zelfde gebeurde ook eens
zo ver als ik mij kan herinneren

met een heel bijzondere ring
vrij kostbaar
ook deze was verdwenen
alles in rep en roer
kamermeisjes op een rij
ook onze Sylvia stond daarbij
joegoslavische vriendin
die al jaren trouwe dienst achter zich had
zij werd persoonlijk aangevallen
hoe mensen anderen toch onderuit kunnen halen
nog voor ze fijtelijk weten wat er precies waarheid is
oordelen ze er maar op los
Weer werd mijn vader erbij geroepen
mijn vader (lees Opi)
die hoofd was en eigenaar
 van ons ouderlijk huis
hotel pension
waar mevrouw zich uit
en meneer
zich thuis voelt
Ook hier gebeurde weer als voorgaand
hij nam even wat tijd voor zijn voelen
en liep rechtstreeks naar de wastafel
begon de syphon los te draaien
en ja hoor
onderin de zwanenhals
wat lag daar te schitteren
nou
verder schrijven heeft hier dus geen zin
we kunnen het zo wel raden
de ring
Geschreven door Doetsi om 11:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Lovingme-lovinyou

↑ Terug naar de berichten