De mensen van voorbij ... en anderen

Jij maakt iets los in mij..

iets wat ongrijpbaar is
en toch dichtbij

Jij maakt iets los in mij
iets wat ik al bezit
onder duizend lagen stof

Jij maakt iets los in mij
de vrouw van binnen
die wil beminnen

Jij maakt iets los in mij
ik dank je hiervoor
ik dank je dat je leeft
voor alles wat je mij geeft.

**********

Gouden stralen

Je straalt liefde uit
als ik je zie , word ik warm
warm van jouw zachte kracht

Je blijft bij jezelf
je gouden stralen
om je heen , en bij jou
kan ik geestelijk zonnebaden
Straal maar verder mijn zonneschijn.

**********

Windekind 

Zij voelde zijn aanwezigheid
dichterbij, dan ze had verwacht
Haar voelen stroomde over
warm en heel erg zacht

Zij voelde zijn aanwezigheid
tintelingen langs haar huid
haar hele wezen gloeide
en haar hartje groeide

Zij voelde zijn aanwezigheid
Haast kon ze't niet geloven
mogen, en kunnen ervaren
die gedachte ging ze bewaren

Was zij eerder gevuld van zorgen
onderdrukt verdriet
ja-dan is het met de traan gedaan
en kan ze er weer tegenaan

Een wonder is die zekerheid, en trekt de hemel open
De nieuwe dag zal er dan zijn
dat ieder mens van pijn bevrijd
en zo weer tot elkaar zal komen

Verzegelde mond

De verzegelde mond

Het zwijgen opgelegd

Maar de ogen

Kunnen spreken

zonder te praten

Soms over angst

Soms over eenzaamheid

Over verdriet en kwaadheid

maar

Als er niet gekeken word

kan men niet verstaan,

als er niet geluisterd word.

Niet zo lang geleden werd er eindelijk

 geluisterd en begrepen

het zwijgen hoefde niet meer

Hoewel mijn mond

stram en onwennig

Door het lange zwijgen

Struikelend en

zoekend naar woorden

Traag op gang kwam

de betekenissen ervan

Komen soms pas later

Sijpelen traag

door de zee(F)

Van tijd en

Krijgen tenslotte

 Een plekje waar ze veilig zijn

***

Het leven blijft haar uitdagen
op fysiek en geestelijk vlak
Ze is ook niet altijd meer zo aardig
en niet altijd op haar gemak

Soms komt ze zelfs in opstand
dan is alles haar even te veel
Ondanks zal ze eeuwig doorgaan
En dat is haar dan nóóit te veel 

Al klinkt dit tegenstrijdig
stríjdig zal ze zijn
Voor recht en onrecht
Alles voor jou
Maar nu dan ook voor het mijn

En zal ze ook nooit meer tolereren
Misbruik van dames en heren
Onrecht-of ónecht
Hier is genoeg nu mee gezegd

Soms denkt ze: 'Ik ben de woorden moe
Al die kleine, en vooral die onbenullige dingen
Laten we maar lachen, en zingen!

Als klein ding kwam zij op aarde
Met een doel, en eigen waarde
Zij zou er voor een ander zijn
Niet alleen maar...ík..en "mijn"

Dartel als een vlinder
vladderde zij rond
Blij als een zonnetje
Zo heerlijk als zij het leven vond

*

Toen ontstonden er hiaten
In geschiedenis vielen gaten
Men misbruikte toen het kleine ding
Die zo vrolijk door het leven ging

*

Het kleintje splitste toen een deeltje
En zocht beveiliging in speels gedrag
Vergat zichzelf,  maar nooit haar waarde
Viel zomaar in de diepte van de aarde

*

Krabbelde weer op
Al zette het wel haar wereldje op z'n kop
Toch ging ze vrolijk verder, en maakte dolle pret
Alleen kon ze het héél goed merken - als ze ging naar bed
Dan spookten de slangen rond haar benen
En rende zij al dromend henen 

Idolaat van haar vader
Zó bijzonder als hij was
Ze keek hem naar zijn ogen
Wilde niet te licht worden gewogen
Deze mocht toch zeker niet horen
Wat zij als kindeke had verloren

*

Blij voor haar - hun band was sterk
Met de hele familie zondags naar de kerk
Bijbel lezend na het eten
Hand in hand zingend - niet vergeten!

*

Op elke vraag van haar aan hem
Al werd hij eerder in gevoel gesteld
Had vader steeds zijn antwoord klaar
Als hij haar zag - direct verteld

dus

Telepatisch sterk verbonden
Werd haar denken ver vooruit gezonden
Zo werd hij door haar op het voetstuk gezet
En zorgde zij te leven zonder smet

zo

 God de vader - altijd rechts van haar
En stond aan de linkerkant haar vader klaar
Hij wist van alles, wat je eigenlijk niet kon weten
Was telepatisch...oei...was je't bijna weer vergeten?

*

Vriendjes en vrienden
Het spel bleef een spel
Kwamen zij te dicht
Dan wist zij het wel

*

Het ging haar om karakter en gevoel
Om de mens, en niet gelijk tot het doel
De meeste waren stukken ouder
En zij kwam niet hoger dan hun schouder
Als op een dienblad, zo werd zij gedragen
En om minder wilde zij ze niet behagen

*

't Zonnetje was, en 't zonnetje bleef
Een gouden vogel in haar kooi
Nog steeds lief, vrolijk en heel mooi

*

De vader en de dochter
Hun band bleef eeuwig sterk
Als zijn broekzak kende hij de mannen en hun verlangen
Geen enkele werd dus goedgekeurd
Totdat er toch een onschuldig jong bleef hangen
En toen was het ook allengs heel snel gebeurd

Zij trouwden en kregen kinderen
Daar werd haar wens wel vervuld
Maar van liefde en samendingen
werd een stuk geslotenheid verhuld

*

Híj, introvert en niet te lezen
Over het bed hoefde zij gelukkig niet te vrezen
Totdat ook hij niet meer liet blijken van de liefde voor zijn zonen
En zij het niet meer hield, en ergens anders wilde wonen

*

Toen begon de hel opnieuw, en was de val heel diep
Op het laatst wist ze niet meer waar ze liep
Want daar kwam een erg gestoorde man
Die maakte daar zijn misbruik van

*

De eerste jaren ging ze door de hel
En wat daarna kwam

........

is het goed, dat ik je dat morgen maar vertel?

Wie is die idioot
die vlinders loopt te vangen

ondanks terreur en dood
een eindeloos verlangen koestert
naar een verloren paradijs
en ieder ogenblik
van bloem en wensen zingt
die idioot.....ben ik! 

Ik droomde dat er wat groen zou zijn
waar ik mij neer kon leggen
waar ik luister naar de zomerwind
iets van de diepe stilte vind
waar ik niets meer hoef te zeggen
 

Ik ben de woorden moe
de uitgekiende zinnen
ik zou zo graag opnieuw
zonder één woord beginnen
een stilte-zo intens
daar in het jonge gras
mijn laatste pantomime
een glimlach en een zoen.

Eén miljoen vlinders

Ik heb vannacht de liefde gevonden
en ik beken
ik wist niets af van haar bestaan
ik heb vannacht de liefde gedronken
en ik werd dronken, o zo dronken,
ik werd dronken
stomdronken
van haar

Mijn hart stond open, en zij ging naar binnen
iets wat sinds eeuwen niet meer was gebeurd
overmand door zoveel emotie
vervuld van hartstocht, verlost van twijvels
vond ik mijn rust ver weg van de sleur
 
Liefde is één miljoen vlinders
in je buik, of in je hoofd
liefde is één miljoen vlinders
en ze blijven, of ze gaan dood

Is er iemand die me kan helpen
is er iemand de me begrijpt
Ze wil mijn lichaam volledig bedwelmen
mijn hele zijn, mijn hebben en houden
heel mijn wezen schreeuwt het uit

refrein

maar dit keer zijn ze hier gebleven
voor eeuwig en altijd
wil de wereld laten weten
ze hoort bij mij
hoort alleen bij mij

Ik heb vannacht de liefde gevonden.

http://www.aelgviskare.net/midi/blowin.mid

ls een vlindertje zo blij
als een vlindertje zo vrij

met palet en tekenstift

een klodder klei tijdens de wandeling

Mondharmonica

 

Vrij en ó zo blij!!

zo was  mijn jeugd..

dank je wel lieve ouders