positieve pause

Mijn kind 

  Je bent zo ingetogen
Zo vreselijk in jezelf
Kon ik je maar bereiken
Je stille pijn verzachten

Mijn kind
Je onrust in je nachten,
Onrust over je zijn
Pijn en onbegrip zijn nu jouw deel
Ook mij doe jij zo'n pijn

Kijk even maar achterom
Kijk wat je hebt, niet hád
Een leven vóór je,  frank en vrij
Ga gewoon, wees blij.

http://www.marcopaulo.nl/

de trotse moeder!
van
...
Marco-Paulo

http://users.skynet.be/jeanvanhove/id89.htm

Vroeger
Had ik altijd het gevoel voor een ander
 te moeten zorgen

moest ik alle dingen zelf in de hand houden

omdat ik bang was voor contrôleverlies en
dat de dingen anders niet liepen,
zoals ik dacht dat het hoorde.

Maakte ik wel eens excuses, zodat mijn eigen pijn
 zo niet voelbaar was.

Zette extreem alle puntjes op elke i

had het gevoel alles erg goed te moeten doen en
geen fouten te mogen maken.

Wilde ik iedereen veel warmte en liefde geven
en vergat ik mijzelf.

Dacht ik:dat wanneer je de problemen van een
ander oplostte, dit een positieve daad was...
de eeuwige helpende hand

.......

gelukkig weet ik nu

.......

Mensen moeten hun eigen situaties oplossen

je mag wel een goede raad geven

maar ze moeten hun eigen levenslessen leren.

Ook mag en kan ikzelf nu
ook warmte aannemen

en niet alleen maar geven.

Ik kan weer genieten

al-één zijn met mijzelf

samen of zonder anderen,

ZIJN!

volgende verhaaltjes zijn dus echt
oud nieuws

http://www.pcdon.com/-Carpenters_YesterdayOnceMore.wav

Het is niet fijn

om altijd te moeten leven met veel pijn

Het lijkt weleens of ervoor mij
 niets anders meer bestaat

terwijl alles om mij heen gewoon
maar verder gaat

Dit stemt mij heel erg triest

omdat je toch al zoveel verliest

Zo verschrikkelijk moeten vechten

voor dood normale rechten

En het doet wellicht de meeste pijn

om een dood  normaal mens te moeten zijn

Maar ook mijn innerlijke mens

heeft toch zijn levenswens

Door daarin nog te blijven geloven

moet ik mijzelf steeds opnieuw
wat gaan beloven

Probeer te leven,zoals je nu bent

en zorg ervoor dat je jezelf goed kent

Leer op jezelf te gaan vertrouwen

om zo een nieuw en mooi leven op te kunnen bouwen

Ik wil er ook beslist mee verder gaan

want mijn nieuwe ik,
zie ik heel graag staan!

pffffffffff
mooi zo

2001
Eenzaamheid

Het kan zijn dat mijn gevoel van eenzaamheid over
en door dit alles zal blijven
en me zal achtervolgen.

Het is n.l. een gevoel dat mij op de meest
 onverwachte momenten
omaar overvalt.

op die momenten komen er zoveel emoties
naar boven dat ik bang ben dat ik
ga stikken of flauwvallen.

Wel merk ik,dat ik door deze zware dagen steeds
meer vertrouwen in mijzelf heb gekregen......
omdat ik nu weet dat ik daarna
weer gelukkige momenten zal hebben.

Als het ware heb ik twee persoonlijkheden
 opgebouwd.

En als ik héél eerlijk naar mijzelf kijk....meerdere!

Geregeld verval ik in een andere rol.

Van klein kind tot enorm sterke vrouw...oké!

er ís mee te leven

met deze wetenschap

leuk is anders

en ook nog eens

enorm energievretend!
en nu
nu sta ik best weer redelijk stevig
op twee pootjes hoor

  Sommige herinneringen waren
zo ontzettend,

dat niet alleen mijn geest,
maar ook mijn lichaam
 zich met alle geweld leek te verzetten
tegen de pijn van het er over spreken.

twee dingen vielen mij op:
het eerste was de moeite
die ik ermee had om de dingen
die ik voelde,uit te spreken.

Als ik iets begon te vertellen met
 mijn gevoel erbij,
begon ik te haperen(kreeg een panieksgevoel)
sprong ik van de hak op de tak en
wég was weer mijn gevoel.

ten tweede mijn alertheid
over de reacties
 van mijn toehoorder(s)...

De dingen die ik heb meegemaakt kon
mijn geest niet ten volle bevatten....
een waas voor mijn hersenen maakte
grote afstand van de situatie....sloeg weg!

Vertelde ik wel een klein facet uit mijn verhaal....

dan ging dit gepaard met zoveel tranen,
emotionele pijn,verdriet,zelfverwijt en
gevoelens van onmacht,
eenzaamheid en onderdrukte boosheid.

Het leek er tevens op:alsof dat je de deksel
van de  hogedrukpan een kiertje
opentrok....
er ontsnapte dan zo'n enorme kracht...
dat je borstkas werd ingedrukt en
je leek te gaan stikken....
pijn,pijn,pijn!!!!!

Je werd volledig uit elkaar gescheurd!

dus....

Als vervolg hierop verviel ik dan in een proces
van emotionele afstomping.

Dit zorgde vervolgens weer,
dat je alle gevoelens ernstig ging wegdrukken.

geweldig dan, om nu te weten
het leven heeft weer zin

http://home.iae.nl/users/toirk/gedichten/geboorte.html

De angst het hele verhaal
te moeten vertellen
maakte

dat ik anderen niet te dichtbij liet komen.

Vaak had ik het gevoel,
anders en afwijkend te zijn.

De angst dat wanneer ik eenmaal
meer over mijn traumatische ervaringen
 zou gaan vertellen

ik ook door emoties overvallen zou worden

en hierdoor ook de contrôle over mijzelf
 zou verliezen....

dit gebeurde geregeld al ten dele!

Ik werd gesandwiched tussen

enerzijds de angst voor contrôleverlies

en anderzijds had ik toch
een diepliggend verlangen

om mij aan een ander toe te vertrouwen

en mij eens helemaal uit te kunnen spreken.

Met de feitelijke toedracht delen

ging het nog wel,
maar de pijnlijke gevoelens

die erbij hoorden,
 maakten dat deze angst reeël was.

Maarr ja...zonder pijn...geen medicijn!

Het actief wegstoppen of verdringen van,

boze,angstige of verdrietige gevoelens
en gedachten..

was voor mij hard werken en energie vretend.

Nu,na zo'n lange tijd heb ik gemerkt
 hoeveel energie dit mij heeft gekost
 en mijn gezondheid ondermijnde.

Toch...die angst voor zelfconfrontatie!

Vaak was het ook echt onmogelijk om
met m'n maatje te delen...
zonder dat hij hierdoor op tilt zou slaan.

Ik vond het daarom ook niet goed om mij relatie
 hierdoor onder druk te zetten.

Het is dus al een wonder, dat ik uiteindelijk
 toch wel eens een
 mimiem stukje ben gaan delen!

***

Eenzaam,moederziel alleen

Waar moet ik met m'n gevoelens heen?

bang voor iedre vorm van confrontatie

durf ik me niet over te geven

in mijn relatie

doodsangsten heb ik doorstaan

alle pijn,verdriet,vernederingen

me door één man aangedaan

ooit heb ik het durven delen

nooit meer daarna heb ik dat vertrouwen

aan iemand durven geven

steeds opnieuw kruip ik in mijn isolement

heel wat jaren vernield door die ene vent

zal ik ooit nog durven praten?

Of zal ik voor de rest van mijn leven

door die ene vent,mezelf

maar vooral mijn lichaam

blijven haten?

pfffffffff
heerlijk als je dan toch terug leest
en weet
ik ben er weer!

16 oktober-2004
Vandaag is het dan
 bijna 10 jaar
 geleden
dat ik voor de jongens
en mijzelf koos
en de kracht vergaren kon ,
om te vluchten
uit een gruwelijke tijd...
een weg ging banen
naar de toekomst...
onze toekomst!
Ik herinner me die dagen
  van gisteren
als was het de
dag van vandaag.
De eeuwige hel-de angst-
de adrenaline
die continue door m'n aderen
stroomde
als was het een rivier
in stroomversnelling
Een aantal keren was ik in gesprek gegaan met
de behandelend arts van de geesteszieke man,
die ons het leven wist te bezuren...
en steeds kon ik nog niet uiten wat ons
toendertijd allemaal overkwam
Wát hij mij eigenlijk aan deed en helemaal niet,
mijn gevoelens van dit alles.Steeds weer trachtte ik
andere remedies om hem anders te laten denken.
Steeds weer zocht ik oplossingen
voor zijn probleem en nooit
voor de mijne
Altijd heb ik gedacht,d
at hij dit nooit,maar dan ook helemaal nooit,
een ander aan zou mogen gaan doen en hield vol...
terwille van alle mensen die anders
slachtoffer zouden gaan worden.
Een andere uitweg kwam niet in mij op...mijn gevoel en
gedachtes werden bepaald bij die van hem/tegelijker tijd
 met die van mijzelf verweven.

Alles,maar dan ook alles moest omgezet worden
naar zijn denken en wereld.
Wilde ik iets vermelden dan..
Eerst mijn vertaling,naar die van hem en vervolgens
naar zijn realiteit omgezet,
omdat wij anders weer de dupe zouden gaan worden
van zijn verwarring en gestoord denken-
de angst voor en om ons leven!
Er was dus heel veel moed voor nodig om stappen
 tot een vlucht te gaan zetten...gesprekken met de huisarts
 zorgden voor een vorm van compagnonschap
 en gaven mij het gevoel er ineens
niet langer alleen voor te staan.
Deze bondgenootschap was uiteindelijk mijn redding,
doordat ik ging inzien dat er wel iemand was
die meeluisterde en in zag wat er werkelijk afspeelde
 achter de vier gesloten muren.
Daarvoor was het steeds weer zo,
dat de zieke man naar zijn woorden werd geloofd
en ik als een zwak mens werd aangezien,
vanwege mijn enorme gewichtsverlies
door alle stress...28 kg en zelfs ooit nog minder.
Hij maakte misbruik van mijn geschonden vertrouwen
in hem,
maar desondanks hem niet voor gek
naar buiten te laten treden.

Vandaag weeg ik 10 kg meer dan het dubbele van toen...
en ook dat was een moeilijk proces om door te maken-
die snelle groei!
Heerlijk...werkelijk toch deze tijd te hebben doorgekomen...
wie had dat toendertijd kunnen denken?

Daags voor mijn vlucht vanuit mijn eigen huis,
waar ik nooit weg van wilde vluchten
en me staande in wilde blijven houden...
daar denk ik nu dan even aan...i
k was gruwelijk getraumatiseerd en gehersenspoeld
door een ander mens die dat deed
voor zijn eigen beveiliging.

De angst om op te vallen naar de buitenwereld,
de angst van hem om door de mand te vallen,
zijn angst-angst-angst... en ernstige depressies werden
omgezet in enorme agressie op alle fronten.

Zijn ziektebeeld werd later door de
 Pieterbaanstichting
omschreven
als iets wat meer dan op zichzelf stond
en uit heel veel facetten geslepen was/is!
Extreem verstoord op alle fronten en
een grote machtswellusteling 1e klas...
onze eigen "Hitler at home" en als 2e :de super Dutroux.

Als jullie tussen al deze regels heen zouden kunnen lezen
ach nee....laat maar zitten-denk er niet over na
das war einmal
brullen we steeds weer door de zaal!

10 jaar voorbij-
een opéénvolging van allerlei kwelling-
onmacht-liefde en leed,leugens en
 los van de totale vernieling van wat ons was
Het strippen van ons huis en het leegroven van ons bezit,
de dreiging die bleef hangen...onze,maar vooral míjn angst
en gevoelens in allerlei stroomversnellingen
van flashback tot nachtmerries
Het was heel veel meer dan heel veel mensen
 aan zouden kunnen.vandaar dat we dit doorleven
 van allerlei
 nu samen gaan vieren-
om zo doende-alles achter ons te kunnenn gaan laten!
Ooit had ik nooit een moment kunnen denken
 dat de vrijheid er ooit zou komen,
weg uit de hel van boosaardig-en wreedheid
Weg van de eeuwige adrenalinestroom en pijnen
Op weg...naar een nieuwe toekomst en
die hebben we nu langzamerhand dan ook wel bereikt
van harte meis
ik ben beretrots op je
Spirituele ontwikkeling en geestelijke groei zijn er
zeker
op voor uit gegaan
wensen?
ze beginnen zo hier en daar in vervulling te gaan
kleine dromen komen uit
gefeliciteerd Kaat
met jezelf

Als iemand bij
 elke opmerking
over haar partner
 meteen in de
 verdediging gaat
in plaats van
 open te luisteren
naar wat anderen
 zeggen,
is dit wellicht
 een teken
dat ze iets
 wil ontkennen.
Ook als iemand allerlei zaken,
bezigheden of
vrienden gaat opofferen omwille van de relatie,
is dat een slecht teken,
zeker als het gebeurt onder druk van haar partner.
Het is verontrustend wanneer haar partner
 geen andere vrienden heeft.
Of dat de vrouw de hele tijd het gevoel heeft
dat zij gecontroleerd wordt,als ze zichzelf verwaarloost
 of als ze voortdurend alles in het werk stelt
 om het haar partner naar de zin te maken.
Ook de manier waarop
 iemand verliefd wordt zou een waarschuwingssignaal
 moeten zijn;
Pas op als je teveel het gevoel hebt dat
 een verliefdheid
je overweldigt,dat je jezelf erin verliest.

Als je er lichamelijk  door van de kaart bent
en niet meer kunt functioneren,
is dat een teken
dat de ander te veel invloed
op jouw leven krijgt.
Natuurlijkwil dat nog niet zeggen dat
je een dergelijke relatie
meteen moet vermijden-
als je rationele kant sterk genoeg is,
zal je snel genoeg doorhebben dat dit niet
de goede partner is voor jou!
Luister naar jezelf.
Iemand die in een destructieve relatie is geraakt,
moet in de eerste plaats weer naar
 zichzelf leren luisteren.
Opnieuw leren beseffen dat elk gevoel,
prettig of onpretig,
een bestaansreden heeft.
Dat angst,schuldgevoelens en beklemming
niet normaal zijn binnen een relatie,
en dat de schuld wel eens
 bij de ander zou kunnen liggen.
Als zo iemand weer gaat zorgen voor zichzelf,
opnieuw activiteiten gaat ondernemen
die ze opgegeven heeft,
zichzelf zo nu en dan weer eens te verwennen 
of te koesteren,is het oms mogeijk om
de situatie terug te draaien.
Door te praten misschien.
Door het spelletje niet langer meer mee te spelen,
niet langer de schuld op zichzelf te gooien,
te reageren met de gebruikelijke tranen
 en smeekbeden.
Daar is natuurlijk moed voor nodig,en een partner
die nog bereid is om te luisteren.
In dat niet het geval,en komt het tot lichamelijk geweld,
dan valt er nog maar één ding te doen;
Koffers pakken en vertrekken!

***
Ben je eenmaal los...

dan is het heel belangrijk om niet weer
hals overkop
 in een nieuwe relatie te belanden.
want de kans bestaat dat ze weer precies
dezelfde fouten zal maken.

Hetbeste dat er uit zo'n relatie kan voortkomen;
Zelfinzicht!
Wie begrijpt waarom ze juist zo'n partner
 koos indertijd,
en waarom ze een soortgelijke fout niet meer
wil maken,
heeft een goede basis
om ooit iets anders op te bouwen.

Agressie

Agressie is een emotie
als blijdschap,verdriet,
angst en liefde.
Door de associatie
 met geweld
klinkt het woord
vaak negatief.
Je leert als vrouw af
 om agressief te zijn.
Als je agressie meteen uit
ben je niet vrouwelijk.
Je leert agressie in plaats daarvan
 op een indirecte of negatieve manier
 (tegen jezelf of anderen gerichte) te uiten.
Deze indirecte of negatieve vormen van agressie
 kun je vaak moeilijk herkennen.
Een voorbeeld is:"Ik ben niet boos,
k ben verdrietig."
Door deze uitspraak doe je een appél op de ander,
eze moet rekening houden met je gevoel(verdriet)
of de opoffering die je suggereert
(indirecte agressie).
Bij dit soort uitspraken lijkt het
of je geen vrije keus hebt.
De opoffring is symbiotisch,dat wil zeggen
dat je je niet van de ander onderscheidt,
door b.v. je eigen wensen en gevoelens
direct te uiten.
Agressie is vaak gekoppeld aan andere emoties
als angst en verdriet.
Dit kan verwarrend zijn.
Je kunt je verschillende emoties
van elkaar leren onderscheiden
door te verwoorden wat er met je gebeurt.

***
Angst voor het voelen en uiten van agressie
 bestaat uit verschillende aspecten:
je bent bang voor de agressie van anderen;
je bent bang voor je eigen
(onderdrukte )agressie,
met namen je angst hierdoor overweldigd te worden
 en/of de contrôle over je agressie te verliezen;
je bent bang voor wraak of straf voor het uiten
van je agressie;
je bent bang om verlaten en in de steek
 gelaten te worden.

***
Deze angsten kunnen zo overheersd zijn dat het uiten
van agressie te bedreigend voor je is.

Afweermechanismen zoals weglopen,hulen
en het vermijden van bepaalde situaties,
kunnen je beschermen tegen grote conflicten.

Zo kun je "geliefd" blijven en hoef je geen risico's
te nemen(wraak,straf,verlies van contrôle
en liefdesverlies).
Deze afweermechanismen kunnen zich ook
tegen je richten.

je kunt conflicten en problemen vaak
maar gedeeltelijk of tijdelijk
 ontwijken.

*******************

Agressie vierluik

Positieve agressie

(jezelf manifesteren zonder anderen
te schaden

assertiviteit;grenzen stellen;

actief gedrag;direct gedrag;

-ambities.

***

Indirecte agressie
(het effect op anderen zoeken):

-slachtoffer en "speelbal"positie;

-zeuren,klagen,zielig doen,mokken;

-psychosomatische klachten;

--ironie,steken onder water,cynisme;

-verleiden,onthouden van aandacht,seks,
verzorging enz.,chanteren,intrigeren,
gelijk halen bij anderen,projecteren,
schuldig voelen,anderen beschuldigen,
manipuleren,kleineren,
negeren en bagatelliseren;
trots,koppigheid;
strijd zoeken;-depressiviteit;
jaloezie.

***

Agressiewerk/handelen
(hoe gebruik je agressie om iets te bereiken
zonder anderen te schaden):

-concurrentie;-competitie;

-rivaliteit;

-strategisch denken en handelen.

**

Negatieve agressie
(tegen jezelf en anderen gericht):

-overdreven fantaseren,niet realistisch;

-verslavingen;

-terugtrekken en dissociëren;

-suïcide(pogingen);-automutilatie;

-anorexia,boulimia;

-dwanggedachten;-verbaal geweld;

-mishandelingen;-sexueel geweld.

Even mocht ik blikken
 in het verleden
om inzicht te krijgen
in het heden
Ik zag een andere tijd
in een ander leven

waarin ik geknokt heb
om te overleven

het besef van ruimte
dat  tijd  eigenlijk niet bestaat
Dat alles ooit veranderd
ook verdriet,pijn en haat.
Het geloof in liefde
echt, we zijn niet alleen
de zielen die ons begeleiden
zijn altijd om ons heen
Voor mijn allerliefste begeleiders
Mijn dank,voor dit bericht
jullie hebben mij de weg gewezen
naar dit verlossend inzicht
Ooit zal die dag komen
een dag vol zonneschijn
Ik voel dat ik op de goeie weg zit
dat ik er mag zijn.

en die dag is er dan ook gekomen
geweldig he

Ik heb van mijzelf elk stukje gegeven

waardoor ik vergat dat ik ook recht had op leven

Altijd stond ik open voor ieders verdriet

maar mijn wonden, zag men niet

Ik zocht naar liefde,
maar viel ten prooi aan een vos

Ik wilde vluchten,maar hij liet me niet los

gehersenspoeld,gemanipuleerd,gekwetst,

en mishandeld bovendien,

bleef ik in het goede geloven en wilde het slechte niet zien

Altijd liefde gezocht,die heb ik niet gekregen,

zo vaak willen schreeuwen,

maar altijd gezwegen,

nooit een ander bewust pijn aangedaan,

Mezelf wel steeds afvragend: Is dit een bestaan?

http://www.pcdon.com/-DickHaymes_LittleWhiteLies.wav

 Een vertrouweling is iemand

aan wie je je diepste geheimen kunt toevertrouwen
zonder dat je bang hoeft te zijn dat hij of zij
daarop gekwetst of afwijzend zal reageren
of daar misbruik van zal gaan maken.

Het kan ook iemand zijn die wel gekwetst of
 boos reageert op wat je te vertellen hebt,
maar die daarom niet de relatie zal opzeggen of de communicatie zal verbreken.

Het is precies om die reden dat de partner
niet direct de vertrouweling is van de ander.

het is n.l. niet altijd mogelijk bepaalde gedachten
en gevoelens openlijk te bespreken,
zonder dat de partner volledig op tilt slaat
 en de relatie er onder druk komt te staan
of zelfs begint te kraken.

Toch ligt hierin ook onze voornaamste test
voor een echte vertrouwensrelatie.

Namelijk:Zijn er voor ons zelf belangrijke
 en regelmatige terugkerende gevoelens
en gedachten die we niet of nooit
aan onze partner durven toevertrouwen?

Zo ja...trek dan eens aan de bel!

Ook kom je er zo achter of er ook angst is voor
 zelfconfrontatie en zelfkennis ....
kun je jezelf al een spiegel voorhouden
over jouw gevoelens en  gedachten
over een nare herinnering?

***

Als vertrouweling

1.Ga je discreet met informatie om.

2.Luister je en kom je niet te snel
met oplossingen aandragen.

3.Ben je niet veroordelend of bevooroordeeld.

4.Laat je de ander niet tot jouw last worden en
zijn zorg niet de jouwe.

5.Ben je niet geneigd je eigen trauma of herinnering
 naast die van de ander te leggen,
zodat het meer om jezelf dan om de ander gaat.

...........

dat is even schrikken/slikken

zo ga je ineens over je eigen rol
als luisteraar nadenken!

nu ja...

wie nooit zijn zwakheid ontdekt,
 zal ook niet sterk worden,hé

http://home.planet.nl/~choncoop/nick/HandigeDingen/hd014.htm