Maandag 3 maart 2008

Mopje

Een man bestelt aan de bar 6 bier, 3 jenever, 5 cola en 4 sinas.
Vraagt de barkeeper: "Wil je er een dienblad bij?"
Zegt die man: "Nee dank je, ik heb al genoeg te dragen!"

Geschreven door birdie om 13:52 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Zelf spelen

Het is natuurlijk heerlijk om de hele dag met je kind te spelen. Eindeloos torens bouwen, poppen aankleden en treinrails in elkaar zetten. Maar het is ook goed als kinderen alleen spelen. Voor hen, maar ook voor jou. Want tijd voor jezelf met de kinderen om je heen gaat best samen.

Marianne (37), moeder van Boris (5): "Toen Boris een jaar of twee, drie was, kon hij amper alleen spelen. Hij wilde dat ik naast hem zat als hij puzzelde, dat ik hielp met de lego en dat we samen met het playmobil speelden. Ik vond dat niet zo heel erg, want het was erg leuk om samen bezig te zijn. Maar ik had natuurlijk geen moment voor mijzelf. En ik ontdekte dat Boris erg onzeker werd als ik een keer geen tijd voor hem had en hij zelf moest spelen.”

Zelf ontdekken
“Kinderen kunnen inderdaad onzeker worden als ze niet zelf kunnen spelen”, zegt Lisanne Vught, verpleegkundige bij een consultatiebureau en pedagoog in opleiding. “Alleen spelen is goed voor een kind. Goed voor zijn zelfvertrouwen, zijn fantasie en het bereidt hem voor om later dingen alleen te doen als zijn ouders niet meer de hele tijd in de buurt zijn.”
Zelf spelen kun je je kind makkelijk leren. Of beter gezegd, jij als ouder moet leren om je kind de rust en tijd te gunnen om de wereld zelf te ontdekken. En daarmee begin je al met je baby.

Baby’s
Het is natuurlijk aantrekkelijk om de hele dag met je baby te spelen. Je kunt eindeloos van hem genieten en helemaal als je zijn lach retour krijgt. Toch is het voor een baby heel belangrijk om ook even zelf bezig te zijn. Lisanne: “Ouders willen het beste voor hun kind en kunnen daardoor erg op hun baby gericht zijn. Maar een kind leert niet alleen door met zijn ouders te spelen. Ook door interactie met andere kinderen en door alleen op ontdekkingstocht te gaan. Dat dat ook een half uur naar je voeten kijken in kan houden, moet je als ouder dus begrijpen.”

Pluisjes staren
Kleine kinderen zijn vaak heel gelukkig als ze op een kussen liggen en naar het plafond staren. Als ouder denk je misschien dat hij zich verveelt, toch is niks minder waar. Er kan heel wat omgaan in zijn hoofd. Pak je je kind steeds op omdat je denkt dat je de verveling moet doorbreken, dan leert een kind dat de wereld hem van een continue doorstroom van entertainment voorziet. Lisanne: “nogmaals: solo spelen mag er in jouw ogen niet leuk uitzien, voor een kind gelden andere wetten. Juist dat staren naar een pluisje op de muur of naar jezelf in een spiegel ervaart een kind als leuk.”

Likken aan de bal
Om het alleen spelen te stimuleren, moet je het zelfvertrouwen van je kind opbouwen. Laat daarom je baby zelf dingen ontdekken. Jij denkt waarschijnlijk dat een bal om te rollen is, je kind wil er waarschijnlijk aan likken, ruiken en proberen het in zijn mond te stoppen. En als de bal wegrolt en hij raakt gefrustreerd omdat hij er niet bij kan, grijp ook dan niet te snel in. Een kind kan heel innovatief zijn en prima voor zichzelf bedenken wat de volgende stap is.

Natuurlijk moet je er ook niet te veel van verwachten. Als je je baby één of twee keer per dag, vijf tot dertig minuten alleen laat spelen (onder toezicht) is dat al voldoende. En let op dat hij niet moe of hongerig is, want dan gaat zijn aandacht voornamelijk uit naar een bed of de fles.

Is je kind niet tevreden in zijn eentje in de box, probeer dan eerst om wat meer of ander speelgoed neer te leggen voordat jij je boek weglegt en voor de honderdste keer die dag een toren bouwt.

Dreumes
Kinderen van één of twee kunnen al heel goed zelf spelen, maar hebben wel een opzetje nodig. Dat is jouw taak. Maar eenmaal de blokken op elkaar gestapeld, of de verfkwasten en potjes op tafel gezet, kun je hem zelf weer zijn gang laten gaan. Besef wel dat een kind van die leeftijd een korte spanningsboog heeft. Het kost je misschien een half uur om de trainrails zo te leggen dat hij tevreden is, en hij is er dan na tien minuten mee uitgespeeld.

Het meeste plezier hebben dreumesen met ‘vieze’ dingen. Kleien, modder, water, zand, overal waar ze hun handen in kunnen steken is gegarandeerd plezier! Het is voor hen een goede manier om verschillende texturen te ontdekken. En zo voorkom je meteen dat je kind een jaar later een vies gezicht trekt bij zandhanden!

Lisanne: “Een dreumes moet zichzelf kunnen vermaken zoals hij het graag wil. Een uur naar een colonne mieren kijken? Prima! Twintig keer het zand in en uit hetzelfde emmertje scheppen? Ook goed. Ouders denken vaak dat hun kind na vijf minuten onmogelijk nog geïnteresseerd kan zijn, maar niks is minder waar. Je kind geeft zelf wel aan wanneer hij klaar is.”

Kleuters
De rol als ‘starter’ verdwijnt ongeveer als je kind drie, vier jaar is want dan kan hij heel goed zelf zijn spel opstarten. En waar in hun leven veel regels gelden, niet snoepen voor het eten, gezicht wassen voordat je naar school gaat, mogen ze in hun spel zelf de regels bepalen. Omdat ze zelf kunnen kiezen waarmee ze willen spelen, en leren om hun eigen beslissingen te maken.

Lisanne: “Sommige kinderen vinden het moeilijk om zelf te spelen en vragen nog veel hulp. Probeer je kind aan te moedigen om zelf oplossingen voor het probleem te vinden. Daar kun je natuurlijk wel een handje bij helpen. Laat al pratend zien hoe jij tot een oplossing komt. Als de toren maar niet wil lukken, pak dan bijvoorbeeld een blokje op en zeg wat je er mee gaat doen. ‘Ik vraag me af wat er gebeurt als ik dit blokje hier zet. Hé, het blijft staan. Zal ik nu nog een blokje daarop proberen te zetten?’ Zo geef je een voorbeeld om tot oplossingen te komen en zal hij het zelf ook op die manier gaan proberen.”

Tekst: Saskia Smith

Geschreven door birdie om 13:45 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Een eigen plekje

Een eigen plek maken

Kinderen willen graag een eigen plek hebben - een stoel, kamer, bureautje, boomhut of iets degelijks.
Soms kan zo'n eigen plek het kind helpen om zich te concentreren bij een bepaalde bezigheid, ze voelen zich er heer en meester. Het hoeft geen grote, dure of apart gebouwde toestand te zijn.

Dozen.
Bewaar grote dozen van de boodschappen of apparaten. Ze zijn uitstekend geschikt als kasteel, fort, winkeltje, kast, auto en voor allerlei gooi- en balspelletjes. In een van de grotere dozen kun je alle kleinere opbergen.
Bank.
Trek de bank een einde van de muur, dan ontstaat er een heerlijk holletje, waar een kind zich kan verstoppen en iedereen bespioneren en het speelgoed kan er ongezien blijven liggen.
Het nest.
Prachtig voor kinderen die overal bij willen zijn. Ze willen geen middagdutje meer doen, maar worden wel moe en hangerig. Niet willen rusten, maar ook niet in staat wakker te blijven. Zoek een grote lage (honden)mand of snijd een grote kartonnen doos doormidden en leg er kussens, een vacht of een slaapzak in, zodat er een warm 'nest' ontstaat. Hier kunnen ze heerlijk liggen, eventueel hun warme flesje drinken en luisteren naar zachte muziek of een verhaaltje. Kleine kinderen vinden het heerlijk om in zo'n nestje te kruipen; het is een rustplekje om zich terug te trekken.
Kloppen svp.
Een eigen kamer betekent voor kinderen erg veel. Soms merk je dat een kind behoefte heeft aan wat meer privacy. Ze willen als individu worden beschouwd of schrikken als iemand hun kamer komt binnenstormen. Probeer eerst te kloppen en vraag: 'Mag ik binnenkomen?' Het is verbazingwekkend hoe gerespecteerd kinderen zich voelen door dit eenvoudige gebaar.

Geschreven door birdie om 13:39 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Kinderen en kilocalorieën

De cijfers liegen er niet om:overgewicht bij kinderen is een groeiend probleem.

In Nederland heeft één op de zeven kinderen overgewicht.Het aantal kinderen met overgewicht is in twintig jaar tijd verdubbeld.Kinderen met overgewicht eten in de regel meer dan dat ze verbruiken.

Misschien goed om te weten dat de gemiddelde energiebehoefte per dag voor meisjes in de leeftijd van vier tot acht jaar 1200-1500 kilocalorieën is, bij jongens is dit 1200-1600(ter vergelijking,een volwassen vrouw heeft 2000 kilocalorieën per dag nodig,een man2500).

Kinderen af en toe iets lekkers te eten of te drinken geven is prima,maar sta dan ook stil bij de grootte van het tussendoortje of het glas cola.Een stroopwafel van 130 kcal bijvoorbeeld is enorm groot voor een kind dat per dag ongeveer 1500 kilocalorieën nodig heeft.

Eén stuk taart voor een peuter is te vergelijken met een halve taart voor een volwassene,een klein zakje chips is in verhouding een grote familiezak.En wist je dat kinderen soms25-30% van hun dagelijkse calorie-inname uit suikerhoudende dranken halen?

Geschreven door birdie om 13:36 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Babyspek verdwijnt niet vanzelf

EEN MOLLIGE BABY HEEFT ALTIJD IETS SCHATTIGS.

VAAK WORDT GEZEGD: 'DAT BABYSPEK VERDWIJNT VANZELF WEER ALS HET KIND ZICH MEER GAAT BEWEGEN'.MAAR HELAAS IS DAT NIET WAAR.DE KANS IS GROOT DAT 'N MOLLIGE BABY LATER EEN VOLWASSENE MET OVERGEWICHT ZAL ZIJN, EN DAN ALLE PROBLEMEN KRIJGT DIE DAAR BIJ HOREN.

VETCELLEN UIT DE BABYTIJD ZIJN HARDNEKKIG.

ZIJ STOPPEN ZICH 'N LEVEN LANG VOL EN VERMEERDEREN ZICH GEMAKKELIJK

fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nGwAAAO4H7lKCDsmosJYxswbLR!4e!z3p6T6muzUV0Hpou5*MpvtxJi2Rz4IJnVze

Geschreven door birdie om 13:32 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

''Geweld op tv maakt de jeugd agressief''

Ze gaan het 'gewoon' vinden

Ik ben ervan overtuigd dat geweld op tv,en zeker in kinderseries,niet goed is voor de jeugd.

Als kinderen veel geweld zien en horen,gaan ze dat 'gewoon'vinden.Sommige kinderen gaan dan met vriendjes dingen uitproberen.

Achter de computer spelletjes doen waarin ze elkaar uitmoorden.Ze zijn daar zo fanatiek in dat ze nergens anders oog voor hebben.Als het dan uit is,gaan ze een partijtje knokken.

Helemaal verbieden kun je het ze niet,anders doen ze het wel bij vriendjes,dus dat is ook geen oplossing,maar ik vind geweld op tv niet goed.

Uiteindelijk kunnen alleen de programmamakers dit probleem oplossen door

geweldvrije kinderprogramma's uit te zenden.

Geschreven door birdie om 13:30 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Lijden

Zolang er kinderen lijden

is er geen echte liefde in de wereld.

Geschreven door birdie om 13:27 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Kinderen en dieren

Kinderen en dieren zijn het beste op de wereld-

zij hebben ons nog niet verraden.

Geschreven door birdie om 13:26 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Geboorte

Geboorte blijft een wonder

ten koste van

veel pijn.

Wat zou de wereld zonder

de moed

der vrouwen zijn?

fetch.dll?action=MyPhotos_GetMBPhoto&ImageID=nEwAAAGYG0DNpOrlqbRvz*Ea!qO3QYGCgAKuEu4YHqB0BTGLVhG!ypg

Geschreven door birdie om 13:23 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Wat is een oma ??????(geschreven door een achtjarige)

Een oma is een mevrouw die zelf geen kinderen heeft.
Ze houdt veel van kinderen van anderen.
Een opa is een man-oma
Hij gaat met jongens wandelen en ze praten over vissen.
Oma's hoeven niets te doen,alleen er te zijn.
Ze zijn zo oud,dat ze niet hard kunnen rennen of wilde spelletjes doen.
Je moet nooit tegen ze zeggen: schiet op !
Meestal zijn ze dik,maar niet te dik om schoenen van kinderen vast te maken.
Ze dragen een bril en raar ondergoed
En sommigen kunnen hun tanden uit hun mond nemen.
Ze hoeven niet knap te zijn,ze moeten alleen antwoord geven op vragen als:waarom hebben honden een hekel aan katten,en zo.
Ze praten niet kinderachtig tegen je zoals alle andere mensen die op bezoek komen.
Ze slaan geen stukken over , als ze ons voorlezen en ze vinden het ook niet erg om steeds hetzelfde voor te moeten lezen.
Iedereen zou een oma moeten hebben,vooral als je geen televisie hebt.
Want oma's zijn de enige grote mensen,die tijd hebben !

Geschreven door birdie om 11:31 Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Mijn zoon

tekst en muziek : Bertolt Brecht/ Hanns Eisler/Jaap van de Merwe.

Mijn zoon ,waar jij ook terecht mag komen

Ze staan met knuppels al voor je klaar

Want jouw voorland kind , waar je van mag dromen

Is een gore vieze vuilnistroep ,zoek daar je plaats maar.

Mijn zoon , neem van moeder dit maar aan

Een leven , nog erger dan de pest is jouw hier voorbeschikt

Maar ik heb jou echt dat leven toch niet gegeven

Met het doel dat jij dat allemaal zo maar slikt

Wat je niet hebt raakt ook nooit verloren

Wat ze je niet geven ,zorg zelf dat je 't vind

Want uit mijn lichaam ben je niet geboren

Om 's nachts onder een brug te slapen kind

Je zal wel geen wonder van slimmigheid wezen

Geen geld krijg je mee , niet eens een gebed

Maar in jou zie ik pas iets , als ik niet hoef te vrezen

Dat je straks je mooiste tijd verklungelt voor een steunloket

In bed , als slaaploosheid me bij nacht kwelt

Tast ik naar jouw knuistje saamgeklampt

't Militair zoekt voor jou al een slagveld

Hoe kan ik voorkomen , dat die bende jou straks door de molen stampt

Wat ik zei , flinke jongen , was niet overdreven

Al mijn zorg voor jou was toch niet verspild

Ik heb me niet opgeofferd om te beleven

Dat je straks in 't prikkeldraad hangt en om water gilt

Jij en ik en al die mannen en vrouwen

Wij moeten samen aan een wereld gaan bouwen

Waar ieder evenveel en niet meer en niet minder telt

Waar elk z'n rechten krijgt , los van macht , los van bruut geweld.

Geschreven door birdie om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 februari 2008

Voel me beroerd

26 Feb 2008
Ben vanmorgen beroerd opgestaan.Kan ook niet anders dan dat ik ook mee ga doen met het griepvirus.Hoesten ,pijn in de keel en pijn over mijn hele lichaam.Vandaag hen ik mijn kleine mannetje niet om op te passen want pappa is vandaag vrij .Morgen heb ik hem wel weer dus vandaag maar lekker onder de wol kruipen.
Gisteren was mijn kleine meitie bij me ,zij was ook behoorlijk beroerd.Hoesten verkouden en als ze hoest komen er hele stukken slijm in haar keeltje.Geen zin in eten ,probeerde toch wel om kleine beetjes bij haar naar binnen te krijgen.Dat ging wel heel moeilijk.Kokhalzen als ze het eten door wilde slikken.Zielig hoor.Bood haar zachte dingetjes aan zoals soep wat ze heel lekker vind maar ook daar nam ze maar 'n paar hapjes van.Met de boodschappen nam ik poffertjes mee want daar had ze wel zin in zei ze.Maar ook dat ging niet naar binnen alleen kokhalzen.'s Avonds had ik lekker andijvie met aardappeltjes lekker goed fijngeprakt,ook daar heeft ze met moeite wat hapjes van genomen.''Kleine hapjes mamma'' vroeg ze .Mamma deed best wel flinke happen naar binnen .Mijn dochter nam het me niet in dank af .'' Ja ,zo wordt het voor mij ook moeilijk allemaal'' zei ze 'n beetje gepikeert tegen me.Haar man wilde mijn dochter bijspringen maar slikte het gelukkig op tijd in.Meitie was zo beroerd en naar mij en mijn dochters idee ook koortsig.Ze zakte tegen mijn aan meteen in slaap.Ze zijn dan ook direct naar huis gegaan.Geen kopje koffie meer na het eten.Thuis gekomen belde ze me op om te verteleen dat ze geen koorts had.Hoe is het mogelijk ze voelde zoooo warm aan en keek zo ziek uit haar oogjes.

Ik ga nu onder de wol.

Geschreven door birdie om 12:21 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 februari 2008

Bezoekje voormalig kindertehuis Amstelstad

Gisteren 18 Februarie was het zover hoor .'N bezoekje aan het kindertehuis waar we met z'n viertjes gezeten hebben.Mijn zus en ik hadden afgesproken op het C.S. dat is het makkelijkst voor allebei.In het koffiehuis hebben we lekker 'n kopje koffie gedronken en bijpraten natuurlijk.Tegen kwart over 1 zijn we richting Keizersgracht gelopen om daar onze broer op te pikken van zijn werk..Heel fijn weerzien voor ons ,tja zo vaak zien we elkaar nou ook niet meer.Alledrie druk en de lichamelijke pijnen zijn vooral is de oorzaak daarvan.Het hing er ook nog om of ik wel kon gaan .Zoveel pijn in mijn lijf,de rug onderin en al de gewrichten doen zeer.Maar ik heb het er toch maar op gewaagd.En geen spijt ervan hoor ondanks de pijnen.Het weer was heerlijk de zon scheen volop en vol goede moed begonnen we de weg te volgen naar het voormalig kindertehuis Lauriergracht.Omdat het kinmdertehuis geen kindertehuis meer is maar een verbouwd apartementencomplex voor naar ons idee rijke oude mensen moesten we op de bel drukken van een van de bewoners.De deur werd opengedrukt en we konden naar binnen toe.De binnenplaats was nog precies hetzelfde ,de pomp stond er ook nog.Er kwamen natuurlijk herinneringen bij ons boven.We zijn er best wel lang binnen geweest.Zelfs de wastafeltjes (zonder kraantjes)hingen er nog.Het was er doodstil ,echt doodstil.Een bedompte grafsfeer.Toen we de grote zware voordeur weer achter ons dicht trokken lieten we alle drie een grote diepe zucht van verlichting.Blij dat we weer in de frisse lucht waren. Langzaam liepen we al babbelend de weg weer terug naar de Westermarkt. Alle drie gebroken en pijn in ons lijf. Ieder van ons na een innig afscheid weer naar ons eigenhuis toe.Leuk dat ik het gezien heb en geweldig fijn dat we weer even samen waren.

Geschreven door birdie om 16:55 Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

Hoe belangrijk

Hoe belangrijk is het kind zijn,
wat als je het overslaat.
Wie wil er nu volwassen zijn,
niemand is er mee gebaat.

Volwassen zijn dat moet je leren,
niemand die je verteld hoe het moet,
zelf zul je het moeten proberen
wanneer doe je het goed?.
Wat is volwassen, en hoe moet je leven?
Wat moet je doen om goed te zijn?
Nergens staat er iets beschreven,
om een goed volwassene te zijn.

Als je dit leest zul je denken,
het leven van volwassenen is zwaar
dat het geen vreugde zal schenken,
niks is minder waar.

Het is maar wat je er van verlangt
breng zelf dan vreugde en een lach
zorg dat er geen steen om je nek hangt

want leven mag................

Geschreven door birdie om 14:42 Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

Ik ben ik

ik ben ik
ik ben niet volmaakt
ik ben niet perfect
maar zo ben ik
ik weet wie ik ben
en ik weet wat ik wil
soms ben ik prater
en soms ben ik stil
om mij te leren kennen
moet je dit kunnen leren
ik ben wie ik zijn wil
en zo moet je mij maar accepteren

Geschreven door birdie om 14:37 Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

Als ik denk aan vroeger

Als ik denk aan vroeger,
dat doe ik liever niet.
Als ik denk aan vroeger
is er zoveel verdriet.

Als ik denk aan vroeger,
speciaal die ene keer.
Als ik denk aan vroeger
dan doet mijn hart zo zeer.

Mijn jeugd is opgehangen
aan die ene zwarte dag,
toen jij deed wat een grote man niet met een meisje doen mag.

Als ik nu denk aan vroeger
en zelfs al doe ik dat niet,
dan stromen er de tranen
van opgekropt verdriet.

Ik probeer te vergeten
er niet bij stil te staan.
Ik stop het terug naar binnen
om "gewoon" maar door te gaan.

Geschreven door birdie om 14:34 Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

De doornen van het leven

De doornen van het leven

steken ons ,zo af en toe

soms maar een klein beetje

maar soms heel hard,
en hoe

Voor iedreeen een andere droom

niet aangepast aan ons bestaan

komt de pijn meestal toch onverwachts

terwijl ons leven door zal gaan.

Voor onze levenswandel

zijn geen geplaveide paden

hoe vaak de doorn nog steken zal

is door niemand ooit te raden

Eens zal de pijn weer overgaan

hoelang dit ook mag duren

't hoort bij de pijn van het bestaan

probeer het te verduren

Geschreven door birdie om 14:19 Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

De eerste rimpels

De eerste rimpels......

Toen de eerste rimpels kwamen was ik nogal in paniek.
Ik heb mijn face toen laten liften in een nogal prijzige kliniek,
Nou, mijn man vond het fantastisch,
Mijn gezicht was weer elastisch,
Niks geen rimpels,niks geen vouwen!!!
Net zo glad als bij ons trouwen,
Tot mijn vriend zei:”het is gek…jouw kop past niet meer bij je nek”!!

Ach,het was een kleine ingreep,want ze trekken dit dus strak..
En ze geven hier een sneetje,anders krijg je dáár een zak,
Nou mijn man was heel tervreden
Over wat ze met me deden.
Na onderzoek zag de plastisch chirurg twee dingen
Die volgens hem veel te laag hingen.
Toen ze waren opgehesen ,leken ze een beetje klein
Maar met silliconenvulling mochten ze er best weer zijn!

Nou ik zag mijn man ontvlammen,
Want ik had ineens zulke prammen.
Toen op een avond na het vrijen
Keek hij peinzend naar mijn dijen..
En al had hij geen duidelijke kritiek..
Ik ging toch weer terug naar de kliniek.

Ik had trouwens ook een buikje,dus na enig overleg
Liet ik dat meteen ontvetten,ze zuigen dat in no time weg.
Om tegelijkertijd mijn billen,
Zooooooo’n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel,
Maar zat onderhand wel wat strak in mijn vel.

Mijn man voelde zich naast mij niet meer zo op zijn gemak,
Want op straat riepen jongens:”Ga je lekker ? Ouwe zak!!!!”
Nou toen kocht ie een toupetje
En een heel strak korsetje.
Hij ging wandelen en trimmen en in het fitnesscentrum gymmen.
En maandenlang deed hij een rigoureus dieet….
Tot hij zomaar in de sauna overleed!
Nou daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
Maar nu hij me niet meer zien kan is de aardigheid eraf,
Ik laat nu de kwabben zwellen…en ik zal u wat vertellen,,,,

Dames laat u niet verlakken,
Laat de boel toch lekker zakken,
Want met gladgestreken nekken
Valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkinnen,
Want uw schoonheid zit van binnen!
Vertelt u dat maar aan uw man,
Anders komen er ongelukken van!

Geschreven door birdie om 14:15 Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

Amstelstad

Morgen is het zover,ga met mijn zus en broer 'n bezoek brengen aan het voormalig kindertehuis Amstelstad Het was in de eind jaren 50 begin jaren 60 toen we er in zaten met z'n vieren.De leiding ,allemaal nonnen.
zuster Gonzalien was onze groepszuster.We hebben er jaren gezeten.Via mijn forum hoop ik mensen te ontmoeten die daar ook hebben gezeten.
De laatste foto is recent genomen door mijn zus.Het is nu een apartementen complex

Geschreven door birdie om 14:05 4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

Niet mee naar Artis

Jammer dat ik niet mee kon naar Artis met mijn zoon schoondochter en kleinzoontje van 2.Hij belde me vanmorgen op of ik zin had om mee te gaan.Tuurlijk zin altijd .Maar mijn hele lichaam doet zo'n zeer.En morgen wil ik me wat beter voelen (hoop ik)als we naar Amstelstad gaan.De volgende keer beter.

Geschreven door birdie om 14:03 1 reactie Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Welkom op mijn eigen plekkie