Woensdag 7 januari 2009
Wat als een hond tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd
Wat als een hond tijdens
onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd ... !
Het lijkt niet zo evident ... maar net als beloningen
worden straffen vaak op een incorrecte manier uitgevoerd.
Net zoals bij het geven van een beloning moet ook de straf
direct volgen op het gedrag.
Het heeft dus geen zin een hond die tijdens onze
afwezigheid de kamer heeft verbouwd,
te straffen voor dit gedrag.
De hond heeft er immers geen idee van dat hij voor
de thuiskomst van de eigenaar iets heeft
uitespookt dat door de eigenaar van de hond
niet als aangenaam wordt ervaren.
Hij koppelt slechts bepaalde omgevinsfactoren
aan elkaar voor het krijgen van straf,
in dit geval de aanwezigheid van, bijvoorbeeld,
een vernielde stoel en de binnenkomst van de eigenaar.
Het dier heeft er echter geen idee van dat
hij zelf verantwoordelijk was voor
het vernielen van de stoel.
Bovendien kan voor sommige mensen
het straffen verslavend werken,
men vergeet dan het gewenste gedrag te belonen,
waardoor de hond angstig en onzeker wordt,
en de kans dat hij dus agressief zal reageren
toeneemt (angst-agressie). Als de hond zich
onderworpen heeft, moet er niet worden doorgegaan
met straffen. Daarnaast kan het geven van
straf ook negatieve effecten hebben.
Te hard straffen kan leiden tot angstgedrag en
naarmate men hierin verder gaat, soms agressief gedrag.
Gebruik maken van straf en/of correctie is dus bij
de meeste problemen nauwelijks aanvaardbaar
of effectief.De beste manier om een hond een bepaald
gedrag af te leren is de hond een alternatief te geven,
wat dan weer beloond kan worden.
onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd ... !
Het lijkt niet zo evident ... maar net als beloningen
worden straffen vaak op een incorrecte manier uitgevoerd.
Net zoals bij het geven van een beloning moet ook de straf
direct volgen op het gedrag.
Het heeft dus geen zin een hond die tijdens onze
afwezigheid de kamer heeft verbouwd,
te straffen voor dit gedrag.
De hond heeft er immers geen idee van dat hij voor
de thuiskomst van de eigenaar iets heeft
uitespookt dat door de eigenaar van de hond
niet als aangenaam wordt ervaren.
Hij koppelt slechts bepaalde omgevinsfactoren
aan elkaar voor het krijgen van straf,
in dit geval de aanwezigheid van, bijvoorbeeld,
een vernielde stoel en de binnenkomst van de eigenaar.
Het dier heeft er echter geen idee van dat
hij zelf verantwoordelijk was voor
het vernielen van de stoel.
Bovendien kan voor sommige mensen
het straffen verslavend werken,
men vergeet dan het gewenste gedrag te belonen,
waardoor de hond angstig en onzeker wordt,
en de kans dat hij dus agressief zal reageren
toeneemt (angst-agressie). Als de hond zich
onderworpen heeft, moet er niet worden doorgegaan
met straffen. Daarnaast kan het geven van
straf ook negatieve effecten hebben.
Te hard straffen kan leiden tot angstgedrag en
naarmate men hierin verder gaat, soms agressief gedrag.
Gebruik maken van straf en/of correctie is dus bij
de meeste problemen nauwelijks aanvaardbaar
of effectief.De beste manier om een hond een bepaald
gedrag af te leren is de hond een alternatief te geven,
wat dan weer beloond kan worden.
Geschreven door birdie om 13:06
Reageer op dit bericht
Bij de vangst gaat het er ruw aan toe, ongeveer één op de vijf kippen breekt of kneust haar vleugels of poten. Eenmaal in de slachterij wordt het dier met een elektrische schok van slechts 100 Volt verdoofd om bloeduitstortingen (lelijke plekjes in het vlees) te voorkomen. Onderzoek wijst echter uit dat minimaal 150 Volt nodig is voor een goede verdoving; veel kippen zijn nog bij bewustzijn op het moment dat hun nek machinaal wordt doorgesneden. 
In ongeveer 40 dagen wordt een geel, donzig kuikentje opgepompt naar een ruim 2 kilo zware vleesklomp die door de poten zakt van het eigen gewicht. 
