dagboek en bedenkingen
Enfin zo luidt toch de titel van de categrorie waar mijn blog zich situeert. Dus even zomaar van de hak op de tak wat voorbije dagen aan me voorbijtrok zonder chronologische volgorde.
Deze namiddag ben ik mijn ma gaan helpen bij het lappen van de ramen en dat vroeg heel wat meer tijd dan verwacht. Maar misschien door het nooit eerder geziene aantallen vliegen die ik ter plaatses moest doodmeppen. Het waren er zeker honderd! Maar goed het resultaat mocht gezien worden, niet van het kloppen hé ... En moeder, ze zag dat het goed was. Ja het is nu aan ons te zorgen voor eigen ouders.
En zo kom ik naadloos bij mijn vader terecht die straks op acht oktober 85 jaar wordt, een magisch getal. Die verjaardag willen ze thuis niet zomaar laten voorbijgaan en ze hebben dan ook maar op het nippertje gekozen voor een feestmaal met alle kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, lieven en ... in een restaurant. Het weze hen gegund.
Jammer genoeg werd papa overvallen zaterdag ll. met een gevvoel in zijn ogen alsof eer constant haar voor de ogen hing en hij probeerde het maar weg te vegen met zijn hand. Dan maar een oogarts in alle spoed opgezocht die verklaarde dat één van de ogen continu aan het bloeden is. Uiterlijk niets aan te zien en verder ook geen gewaarwordingen. De oorzaak moet nog verder gezocht worden maar er werd nu al voorspeld dat hij minstens zes maanden last zal hebben van dat verschijnensel. ... Heel jammer zo net voor zijn verjaardag.
Maar om dit niet aan zijn hart te laten komen heeft hij voorbije dagen dan maar de appel- en pereenoogst binnengehaald. Nog nooit zo veel en zo een grote appels voelen er te rapen!
Wat de achterkleindinderen betreft. Leah werd zondag ll. gedoopt met een heel mooie aan grijpende plechtigheid die voorafging aan heel wat voorbereiding door ouders en familie.
Daan daarentegen mocht eindelijk het ziekenhuis verlaten; dus enkele dagen later dan voorgezien. Het borelingske wilde plots zijn eten al staken. ...
En hier, de gewone dingen. Nog wat laatste snoeiwerk in de tuin aangebracht, o.a. gemakkelijk aan het tuinhuis te kunnen nu het een nieuwe beurt nodig heeft. Ook nog een paar aanplantingen gedaan; en verder vooral gezorgde voor de gerraniums die blijkbaar een tweede leven zijn begonnen met weelderige bloemen en nog heel wat meer botten dan tijdens de zomer.
Ik heb me hier nu wel voor één keer zelf overtroffen. Resultaat van gedane werk thuis bij mijn ouders, of adrenalinen van het fitnessen, wie zal het zeggen.
Aan allen verder een mooie week gewenst!















2 reacties op dit bericht
maarten
Mooi geschreven over alles wat passeert lieve Maarten
Had ik maar zo'n lieve zoon, zou het leven aangenamer maken. Deze week erg druk dus wens ik je lieve Papa al vast een fijne verjaardag toe en nog vele jaren erbij in hopelijk goede gezondheid.Lieve groetjes van Rozemarijn.