De laatste jaren valt het me op hoe vaak hij terugdenkt aan vroeger, maar dan heel in het bijzonder aan zijn jeugdjaren en vooral aan de zovele gemiste kansen die hij niet gekregen heeft verder te studeren, wellicht zelf ingenieur te worden; want daar had hij de gaven voor, het praktische inzicht om te scheppen en te herscheppen. Raar hoe hij, nu oud geworden (in jaren althans), maar nog altijd met evenveel interesse in nieuwe technieken, het “zijnen ouden” verwijt dat hij “niet al die tijd in die boeken moest zitten dromen”, zoals zijn vader het altijd noemde wanneer hij een boek las. Hij is dan ook fier dat een kleinzoon het nu wél kan waarmaken als ingenieur en ergens zijn eigen droom ziet tot leven komen, de creativiteit achterna!

Ja, hij was altijd de eerste van de klas. In die tijd was er zelfs nog een zevende en een achtste leerjaar in het lager onderwijs. Voor de meeste jongens was dat ook het einde van de schooltijd (14jaar jong!) en kon men naar de fabriek of bij de boer van ter plaatse gaan werken. Gelukkig had de hoofdonderwijzer al lang gemerkt dat die jongen uitblonk, zowel in getallenkennis als in taal en manuele vaardigheden. Hij was zelfs zo goed dat op een gegeven moment hij gewoon een schooljaar mocht overslaan en zo van het zesde in het achtste leerjaar belandde; dan nog eindigde hij als eerste van de klas!

Voor de hoofdonderwijzer een reden om de jongen thuis op te zoeken met de vraag aan de ouders of zo een intelligent iemand niet beter een richting zou volgen zoals onder meer onderwijzer, ingenieur … maar toen zijn vader dit hoorde stelde deze meteen zijn veto, en wel tegen elke mogelijkheid. Met enige overredingskracht lukte het de hoofdonderwijzer toch de vader zover te krijgen zijn zoon het technisch onderwijs te laten volgen en zo mocht hij studeren tot aan zijn zestiende, wat aan niet zo velen gegeven was, maar aan de andere kant zat er voor hem heel wat meer in. … Of was er toch misschien die andere reden? De hoofdonderwijzer wilde wel, maar het gezin was (toch)maar een doodgewone familie “armoezaaiers, en behoorde jammer genoeg niet tot de betere klasse, want een schoolvriend mocht wél het normaalonderwijs aanvatten!

wordt vervolgd.

Dit is voor jou, PAPA.!

Dit is voor jou,
voor de vader waar ik dol op ben,
voor diegene die al deze jaren
om mij heeft gegeven,
maar die niet vaak genoeg
heeft gehoord hoeveel
ik om hem geef … 

Dus dit is voor jou, Papa.

Voor degene die mij heeft
geholpen door al mijn
kinderangsten en falen,
en alles wat hij kon, heeft hij
veranderd in successen
en dromen! 

Voor die man, die een
geweldig voorbeeld is,
zoals meer mannen
zouden moeten zijn.

Voor de persoon wiens
toewijding aan zijn gezin
wordt gekenmerkt door
tedere kracht en raad,
en wiens LIEFDE voor het leven,
richtingsgevoel
en nuchtere wijsheid,
nu voor mij méér zinvol zijn
dan praktisch al het andere
dat ik heb geleerd!

Als je nooit hebt geweten hoeveel
RESPECT ik voor je heb, wil ik
dat je dit NU weet!

En als je nooit hebt geweten
hoeveel ik je bewonder …
laat me dan zeggen
dat ik denk  dat je

DE BESTE VADER BENT

die een kind ooit had kunnen hebben!

PROFICIAT  en DANK, PAPA , op

Deze Verjaardag!

Maarten

Naar een tekst van A. Rogers.

VOEL JE GOED IN WAT JE DOET,

DAN DOET HET JE HEEL GOED!

moet niet altijd tekst en nog eens tekst zijn ...

“Prachtig hoe je deze blog verwoordde , ik hoop dat inderdaad de mensen hieruit het woord God begrepen wordt als de goede gave.....Jezus had ook deze gave en mocht ze verspreiden over de wereld, leven als mens, net zoals wij....met de kracht van God...om ze te verspreiden ....te delen , te geven en zo heel veel meer... Op weg naar vrede altijd weer, en weer en weer...

 “… Maar ik zet me in de liefde weer recht, en hoop op genade …”

 “Van harte dank … in delen en uitwisseling, in verbondenheid en begrepen worden. Het gebeurt niet vaak dat mensen elkaar hier echt vinden via een item als vriendschap,  maar als dit gebeurt is het voor mij als een ervaring van een 'gelijke noemer', vanuit een innerlijke levenshouding waarbij je de andere (h)erkent in diezelfde, eenvoudige diep-innerlijke waarden van het leven die als belangrijke tekenen van gave en weer-gave (en soms over-gave) zichtbaar worden …”

 Hierbij, lieve mensen,  een tweede en voorlopig laatste deel van wat mensen aanspreekt doorheen ons geliefd blogland. Bloggen is dus helemaal niet vrijblijvend, maar een weg naar de ander, een weg ook naar de ontdekking van mezelf, en hierbij spreek ik de hoop en het verlangen uit dat ieder van u op zijn eigen wijze de vruchten mag plukken van wat hij doorheen de ontspanning (wat bloggen vooral moet blijven) van zijn bloguurtjes en creaties een ander mens mag ontmoeten, in liefde, vriendschap en respect! Het ga jullie goed, héél goed!

 Maarten

LEER HET MOEILIJKE RAADSEL VAN HET LEVEN,

LIEFHEBBEN, VERGETEN EN VERGEVEN.

Het is met deze gedachte dat ik even enkele bedenkingen wil samenvatten die me de afgelopen maand bereikten, of waar ik in elk geval de inspiratie vond om mijn thema over VRIENDSCHAP EN LIEFDE verder uit te diepen. Na de toeloop van bezoekers, waarvoor ik dankbaar ben, meen ik dat we een forum zouden kunnen opstarten rond deze gedachten voor zover dit nog niet zou bestaan, wat ik ten zeerste betwijfel. Zelf kan ik daarvoor geen tijd genoeg nemen, hoe graag ook, maar het doet deugd dat mensen zich herkennen, willen delen in hun ervaringen, en van een persoonlijke invalshoek schrijven wat voor hen LIEFDE, VRIENDSCHAP, GENEGENHEID, AFFECTIE betekent. Zoals ik hier recent blogde, had ik nooit kunnen vermoeden wat voor impact een woord kan hebben, op juiste moment aan juiste persoon gericht, zonder die persoon daarom persoonlijk  te kennen.  

Wellicht een te lange inleiding voor wat hier volgt. Ik zal het misschien proberen in verschillende blokjes mee te geven om u niet te overdonderen met te veel tekst, aan de andere kant is het goed die overdenkingen in éénmaal door te nemen. 

Even een reactie op je blog, “de ideale liefde is”…. 

Wat is ideaal ?

Wat voor mij ideaal is , kan voor een ander niet ideaal zijn….Ik denk dat ideaal een woord is dat niet bij “liefde” past; ik zou het eerder bij een voorwerp , plaatsen…Je kan voor jezelf een ideale kast , of stoel of iets dergelijks hebben….Neen, een ideale mens, een ideale liefde ….een ideale voet , een ideaal oor…en noem maar op…Ik denk niet dat je ideaal kan plaatsen bij iets natuurlijks…tegen de natuur kan je niets; je kan ze een beetje onderhouden en bijschaven …en voor de rest moet je de natuur zijn gang laten gaan…

Er bestaat  liefde….ware liefde …vurige liefde…zachte liefde, tedere liefde…enz. Liefde kan nooit ideaal zijn, maar wel puur….en wordt ons gegeven door de natuur,(maar vooral door mens voor de mens te zijn!) wij stralen ze uit….Liefde kan je niet maken; die is er of die is er niet…..Vriendschap is geen liefde….vriendschap kan liefdevol zijn …. 

"Wanneer een liefde afhankelijk is van verplichtingen, spreek ik niet meer over liefde…verantwoordelijkheden hebben we wel…maar zeker geen verplichtingen….Dan is de liefde niet echt….liefde is vrij, ze komt vanzelf, ze is er gewoon…."

" Ik was blij te lezen hoe je liefde beschreef als uitstraling, en in andere waarden dan de romantische liefde. Liefde en vriendschap hebben "gradaties", van een schouderklopje tot gave te zijn voor de andere. In deze over-gave wordt liefde delen en helen. En inderdaad, de maatschappij is maar weinig bezaaid met deze diepere normen van genegenheid."

" Het innerlijke van de mens is onzichtbaar, dat is net het mooiste in het leven. Er zijn talloze onzichtbare dingen, dat zijn net de mooiste. De kunst is ze voor jezelf zichtbaar maken, en er uit leren.....We krijgen levenspaden aangeboden om te bewandelen; hoe...dat geeft ons de vrijheid....ze zijn er om ons zelfvertrouwen op te bouwen, en dat schenkt ons vertrouwen."

Zelfde vertouwen vond ik bij een ander, want waar vriendschap is, daar is er vertrouwen, een woord dat ik al langer en intens gebruik op mijn blog. Een blog waardoor mensen een weg gaan om elkaar heel even of voorgoed te ontmoeten, in wederzijds respect, soms ook geborgenheid. 

" Tja, God's wegen ... hoe wegen naar elkaar geleid worden om te helpen, gaandeweg soms vragen, maar in vertrouwen wordt het stilaan duidelijk en wordt liefde - vriendschap als het ware - een genezingsproces...." (voor sommige bloggers is bloggen echt een goed medicijn - Maarten)

"Wat ik nog zou willen vertellen is  mijn stille verwondering van Gods' leiding … in een vriendschap voor de andere. Eerlijk gezegd, ben ik aangedaan van de "ogenschoonlijke" aanwezigheid van God in de andere of : "Waar twee of meer in mijn naam aanwezig zijn ..."

Beste Blogvrienden, dit waren enkele bedenkingen die me bereikten en die ik even wil delen met jullie! Alvast dank voor het mee-denken en mee-doen, want zo bouwen we elk op onze eigen plek een beetje mee aan een betere wereld waar overal LIEFDE de sleutel is tot een mooiere wereld!

Maarten

ZIEL MET JE MENSELIJK OMHULSEL,

GEEF ME JE HAND EN KOM MET MIJ ,OM TE LUISTEREN VOORBIJ DE STILTE.

kOM MET MIJ, OM TE ZIEN VOORBIJ DE DUISTERNIS

 EN SAMEN TE SMELTEN IN EEUWIGE COSMISCHE ENERGIE.

LATEN WIJ ONZE HARTEN VULLEN ,

VOORBIJ DE LEEGTES EN MET GODDELIJKE LIEFDE.

kOM MET MIJ, DAARMEE WE GROEIEN

 VOORBIJ  DE STILSTAND VAN HET DENKEN.

ZIEL MET JE MENSELIJK OMHULSEL,

LEG EEN ARM OM MIJN SCHOUDER,

VOOR AL HET VERDRIET OM MIJ TE TROOSTEN.

KOM LAAT ONS OPGAAN IN HOGE SFEREN EN EXPANDEREN TOT EEN GOD,

LAAT ONS ASTRAAL, VOORBIJ DE VERBITTERING REIZEN,

VOORBIJ HET GELOOF,HET WETEN DOEN ONTDEKKEN.

LATEN WE EEN ZIJN MET HET GODDELIJKE UNIVERSUM ,

OM TE REIZEN VOORBIJ DE EEUWIGHEID.

ZIEL MET JE MENSELIJK OMHULSEL,

GEEF ME JE KRACHT EN KOM MET MIJ,EEN BLIK TE WERPEN NAAR ONZE AFKOMST,

REIS MET MIJ VOORBIJ DE STERREN,

TERUG NAAR DE BRON VAN LIEFDE WAAR WIJ DEEL VAN ZIJN,

KOM EN GEEF ME JE VERTROUWEN EN REIZEN VOORBIJ HET ZIJN.

ZIEL MET JE MENSELIJK OMHULSEL,

REIS MET MIJ VOORBIJ HET GISTEREN EN VOORBIJ HET MORGEN.

HET,, NU ,,VERSTOKEN VAN DE TIJD,VERZONNEN DOOR HET AARDSE

.GEEF ME JE HAND EN LEID ME ,DOOR VOORBIJ HET DWALEN,

TE VINDEN WAT IK ZOLANG AL ZOEK EN MIS MAAR ALTIJD HEB GEWETEN.

ZIEL MET JE MENSELIJK OMHULSEL,

SMELT MET MIJ SAMEN TOT EEN GEHEEL ,

MIJN ,,ZIJN,,.

KOM MAAK EEN EINDE AAN HET ZOEKEN EN REIS MET MIJ DE VRAGEN VER VOORBIJ.

WANT ANTWOORDEN WORDT NU WETEN,

LEVEN IN DE LIEFDE, ZIJN DE WEGEN VAN MIJN,, ZIJN,, DIE IK NU VOLGEN WIL

.KOM MET MIJ HET IS DE TIJD DIE NIET BESTAAT,

KOM LATEN WE EINDELIJK GAAN.

JOHRLEY.

Schoonmaak

Houd eens grote schoonmaak
in je hart en hoofd.
Er ligt zoveel stoffigs,
dat je 't niet gelooft.
Dozen vol agressie,
onverwerkt verdriet.
Echt, je bent verbijsterd
als je alles ziet.

Neem een grote bezem.
Veeg het maar goed aan.
Nee, begrip en warmte
moet je laten staan,
maar die stapel zorgen
heeft totaal geen zin.
Op dat plekje moet er
heel veel vreugde in.

Kijk eens, in dat hoekje
hoopt zich twijfel op.
Je geloof staat daardoor
bijna op z'n kop.
Ruim dus op die rommel,
zodat je écht leeft
en het waardevolle
weer de ruimte geeft!

Frits Deubel

Ik kon het niet beter gezegd hebben en ik denk daarbij aan vele bloggers die misschiuen vandaag hier een hint krijgen om NU te beginnen aan die schoonmaak van hart en zinnen, door te beginnen met heel kleine eenvoudige dingen, om dan in de avond blij en dankbaar terug te kijken en te zeggen IK KAN HET WEL!

Ik wens het U en U en U, vrienden!
Maarten