Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Onbetaalbare luxe.
Kort geleden schreef ik iets over vriendschap, de veertig voorbij. Hierop kreeg ik een heel mooie reactie die ik slechts kan beamen. Ik deel ze dan ook graag met jullie aan het begin van een nieuwe week.
“Vriendschap” lijkt me zelfs na je 40,50,60,70,80,90,100 nimmer te wissen.
Hoe lang het ook mag duren vooraleer je een échte vriendschap ontmoet, die “onuitwisbare” band in je hersenpan blijft.
Wat je ook mee maakt, hoe lang het ook duurt, échte vrienden kruisen steeds je pad op momenten dat je het niet verwacht of zelfs niet wilt.
Kan die vriendschap teloor gaan door verderf, leugens, misplaatste opmerkingen en alles wat een mens een ander minder aangenaam aandoet ?
Neen, volgens mij.
De vriendschap is sterker dan alles wat we beleven. Het is een “geborgen” (verborgen) eiwit in onze hersenen dat ons de luxe geeft om samen in vriendschap te overleven.
Vriendschap is geen liefde.
Het is een “onbetaalbaar luxe product” waarvan je met slechts enkele ware vrienden een leven lang kunt van genieten, want anderen kennen, willen, kunnen de vriendschapsband niet vatten.
En die “ware” vrienden heb je door een synaps in je hersenen plots
ontmoet.
kerksluiting


Kerkgebouwen kunnen sluiten,
de kerk van Rome kan kapot
gaan,
maar Pasen niet! nooit! never!
de veertig voorbij ...
Terwijl mijn vriend sprak, werd ik overvallen door een heel vreemd, pijnlijk mengsel van gevoelens: blijheid, woede en melancholie. Ik werd me opeens bewust van een gegeven dat ik zorgvuldig voor mezelf verborgen had gehouden: dat ik lang geen enkele vriend meer had.Misschien is het normaal als je in de veertig bent, zeg maar vijftig. Iedereen heeft zijn eigen besognes - familie, kinderen, echtscheidingen, carrières, minnaressen - en vriendschap is een luxe die je je niet kunt permitteren. Misschien is vriendschap na je twintigste wel een echte luxe....
MET GESLOTEN OGEN


Guido Guerrieri, een veertigjarige advocaat in de Zuid-Italiaanse stad Bari, werkt in een omgeving waar corruptie, vriendjespolitiek en intimidatie hoogtij vieren.
Guerrieri onderscheidt zich van zijn collega-advocaten doordat hij niet bang is een zaak aan te nemen waar anderen hun handen niet aan willen branden. Een jonge vrouw is in elkaar geslagen door haar partner, de zoon van een invloedrijke rechter, en wordt nu door deze ex-minnaar gestalkt.
Guerrieri is niet alleen een nobele strijder tegen onrecht. Hij is een levensgenieter die houdt van goede boeken, muziek en wijn, en hij heeft een zwak voor mooie vrouwen. Misschien neemt hij de zaak van de mishandelde Martina aan omdat zij wordt beschermd door de directrice van Safe Shelter, de aanvankelijk ongenaakbare zuster Claudia. Net als Guerrieri is zij een fanatiek beoefenaar van oosterse vechtsporten, wat hen nader tot elkaar brengt.
Het duel tussen de twee advocaten in de rechtszaal is een voorbeeld van verbale vechtsport. Precies op het moment dat hij zwak lijkt te staan, haalt Guerrieri de tegenpartij met een onverwachte beweging onderuit. Het proces krijgt op het laatst een dramatische wending die ook Guerrieri niet kon voorzien.
Na De onbewuste getuige, dat in Nederland enthousiast werd ontvangen door pers en publiek, is Met gesloten ogen de tweede literaire thriller van de Italiaanse antimaffiamagistraat Gianrico Carofiglio (1961). Van zijn boeken werden in Italië honderdduizenden exemplaren verkocht en hij is nu bezig aan een onstuitbare opmars in Europa.
HOOP


Ook, en misschien juist NA Valentijn ...
HOOP
Een trap met oneindig veel treden
een hemel zonder horizon, zonder regenboog
een veld vol dromen en ongebouwde kastelen
een trein alleen in een tunnel zonder einde
een bed badend in afgekoeld vuur
een zon gehuld in zijn eigen schaduw
hoe lang nog ??
hoe lang nog
voor dat onsterfelijk verlangen
hoe lang nog
voor dat verscheurde hart geneest
hoe lang nog
voor de eenzaamheid gebroken wordt
hoe lang nog
voor de liefde niet alleen in de spiegel bestaat?
hoop ?
het is geen ijdel woord, geen leegstaande gedachte
het is een ster die langzaam de nacht met je zal delen
een gevoel van warmte dat zich zal nestelen in je hart
medeleven dat opnieuw je hand zal vasthouden
die glimlach, die schouder,
dat lichaam
ooit zullen ze wel het gevecht tegen de donkere wolken
winnen
elke dag is een nieuwe kans
en ooit zal die hoop wel opnieuw je dagen kleuren.
Aswoensdag.

geen macht?!
Wij hebben niet de macht om te genezen,
maar wij hebben de macht
om lief te hebben, te helpen en te delen.
gevoelig ...
mijn avond
Ik reis zonder vrienden
door de langzaam donker
wordende avond.
Ekelund
wij betalen de crisis!
Als de zogenaamde crisis erger wordt, moet de bovenlaag van de samenleving beter betaald worden om de problemen beter op te lossen. Hoe erger de crisis, des te meer krijgen ze betaald en de te meer dure experts laten ze aanrukken. Als het helemaal in het honderd loopt, worden de allerduurste experts aangeetrokken.
BUIGEN EN ACCEPTEREN EN BEEDANKEN,
DAT IS WAT HET VOETVOLK MAG DOEN!
GEDULD


Daar ontbreekt het ons telkens weer aan!
bloggen?

Helaas merk ik dat mensen elkaar te gewoon vinden na vele jaren van bloggen en
elkaar geen aandacht meer schenken. Of ik nu een blog achterlaat, een krabbel,
een waarderingscijfer, een commentaar of iets schrijf in het gastenboek ... het
doet er niet meer toe. En dat doet wel pijn. Zijn we soms te serieus?! Ik zal
hoe dan ook mezelf niet veranderen om in de gunst komen te staaan van anderen.
Er is al oppervlakkigheid genoeg in deze wereld. En toch herinner ik me lang
geleden dat precies vele bloggers me juist vonden om dat eerder ernstige zonder
je leven te moeten prijsgeven. Missschien is het niet terugvinden van deze
dingen dat men niet langer aanklopt bij mijn blogwereld. Zomaar enkele
bedenkingen....
VALENTIJN


Liefde moet vanuit de buik komen.
Daar staat geen datum op.
FLUISTERINGEN
Maar..... de man luisterde niet naar het vogeltje.
Dus ... de man schreeuwde: "God, spreek tot mij!" en de donder rolde door de lucht.
... ... Maar de man..... schonk er geen aandacht aan.
De man keek rond zich en zei: "God laat me U zien." en een ster schitterde aan de hemel.
Maar de man.... lette er niet op.
En de man riep: "God doe een mirakel!" en..... een nieuw leven werd geboren.
Maar de man had er geen erg in...
Dus riep de man in vertwijfeling uit: "Raak me aan God, en laat me weten dat U hier bent."
Waarop God zich uitstrekte en de man aanraakte.
Maar..... de man borstelde de mooie vlinder van zijn schouder weg ... en wandelde verder.
De man riep uit, "God, ik heb je hulp nodig!"
En.... een e-mail kwam binnen, goed nieuws en bemoedigingen.
Maar, de man "delete" hem en weende verder.
Mis een zegen niet omdat hij niet verpakt is op de manier die jij verwacht.
Geluk zeg je ...
Geluk wordt meer bepaald door je geestestoestand
dan door gebeurtenissen van buitenaf.
Dalai Lama
AANDACHT is het woord!
vriendschap en liefde ... blog ik


MAAR
Om samen te kunnen leven is vooral tact nodig,
die een verlengstuk is van zowel vriendschap als van
liefde.
Gyorgy Konrad
tijd maken voor elkaar!
Tijd maken voor vriendschap en genegenheid.
Veel praten met elkaar.
Toegeeflijk zijn en het gezegde niet wikken of wegen.
Gewoon er zijn, dat wens ik al mijn vrienden toe!
STROOIZOUT
Véél, héél veel mensen zijn nimmer op de middelbare school het Burgerlijk Wetboek onder de neus geschoven of hebben het nimmer door de titularis hoeven door te nemen.
Middelbare school is voor velen een begrip, geen leerschool !
Velen kennen zelfs dat wetboek niet.
Er staat wel een “wet” in geschreven dat ieder burger verplicht wordt om zijn stoep te vrijwaren van ijzel en sneeuw, indien niet, is de burger van het bewoonde pand aansprakelijk bij ongevallen.
Of ...
Is dat wetboek niet meer van toepassing
Of ...
is er een zoveelste wetswijziging doorgevoerd door al de jaren heen ?
Ik probeer alvast steeds het mogelijke te doen, en de stad had afgelopen weekend inderdaad geen personeel dat goesting had om uit te rijden met zout of pekel !
Volgens de kranten vervangt de burgemeester geen brugpensioen meer wegens geldgebrek, zodoende nijpt een personeelstekort.
Strooizout is er genoeg maar wie voert de taken
uit ?!



